Interpelacja nr 19210
Interpelacja w sprawie sprzecznych stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików oraz paraliżu działań w Wodzisławiu Śląskim
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Rolnictwo i Rozwój Wsi (40%)
Podatki, Finanse i Budżet (33%)
Obrona i Bezpieczeństwo (29%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie sprzecznych stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików oraz paraliżu działań w Wodzisławiu Śląskim
Interpelacja nr 19210
do ministra finansów i gospodarki, ministra klimatu i środowiska, ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie sprzecznych stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików oraz paraliżu działań w Wodzisławiu Śląskim
Zgłaszający: Roman Fritz
Data wpływu: 12-08-2026
Szanowni Państwo Ministrowie,
mieszkańcy Wodzisławia Śląskiego, w szczególności dzielnicy Radlin II oraz rejonu ulic: Letniej, Ustronnej, Bojowników, Radlińskich Chałupek i Osiedla XXX-lecia, od wielu miesięcy alarmują o rosnącym zagrożeniu powodowanym przez dziki.
Zwierzęta regularnie pojawiają się między zabudowaniami, wchodzą na prywatne posesje, niszczą ogrody, uprawy i infrastrukturę. Mieszkańcy informują również o przypadkach szarżowania dzików na ludzi. Problem nie ma już wyłącznie charakteru porządkowego lub materialnego, lecz dotyczy bezpośrednio bezpieczeństwa, zdrowia, a potencjalnie także życia mieszkańców.
Pomimo trwających od wielu miesięcy działań administracyjnych nadal nie przeprowadzono skutecznego odstrzału redukcyjnego. Przyczyną paraliżu nie jest brak rozpoznania zagrożenia, lecz zasadnicza rozbieżność między stanowiskami organów państwa dotycząca tego, kto powinien zorganizować i sfinansować wykonanie zadania.
Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Klimatu i Środowiska, przedstawionym publicznie przez podsekretarza stanu Mikołaja Dorożałę i opisanym przez Serwis Samorządowy PAP, odłów, odłów wraz z uśmierceniem oraz odstrzał redukcyjny zwierzyny należy kwalifikować jako zadanie własne powiatu wykonywane przez starostę. Resort wskazuje, że te działania mieszczą się w sferze zadań powiatu dotyczących porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli, ochrony mienia i infrastruktury.
Całkowicie odmienne stanowisko przedstawiła Regionalna Izba Obrachunkowa w Katowicach w piśmie z 10 lipca 2026 r., znak WA.5210.88.2026, skierowanym do starosty powiatu wodzisławskiego. RIO stwierdziła, że odstrzał redukcyjny zwierzyny nie jest zadaniem własnym powiatu, wobec czego powiat nie ma podstawy prawnej do ponoszenia wydatków na ten cel. Zdaniem izby zadanie wynikające z art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej i powinno zostać sfinansowane ze środków dotacji celowej z budżetu państwa.
Regionalna Izba Obrachunkowa powołała się na:
- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 2198/14;
- postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2018 r., sygn. akt II OW 113/18;
- wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1133/14;
- postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2020 r., sygn. akt II OW 90/20, w którym jako organ odpowiedzialny za sfinansowanie wykonania decyzji dotyczącej odstrzału redukcyjnego dzików wskazano wojewodę.
RIO stwierdziła również, że art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczący porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do sfinansowania odstrzału przez gminę.
Wprawdzie izba zaznaczyła, że jej stanowisko nie ma charakteru prawnie wiążącego, jednak w praktyce powiat wodzisławski nie decyduje się na przeznaczenie środków własnych na odstrzał, obawiając się zakwestionowania legalności takiego wydatku oraz odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
W konsekwencji:
- Ministerstwo Klimatu i Środowiska uznaje odstrzał za zadanie własne powiatu;
- RIO w Katowicach uznaje go za zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej;
- powiat otrzymał stanowisko, zgodnie z którym nie może finansować zadania ze środków własnych;
- gmina nie ma samodzielnej podstawy prawnej do sfinansowania odstrzału;
- nie zostało jednoznacznie wskazane źródło finansowania z budżetu państwa;
- mieszkańcy nadal pozostają bez skutecznej ochrony.
Jak poinformowało 12 sierpnia 2026 r. Radio 90, starostwo powiatowe w Wodzisławiu Śląskim zwróciło się do wojewody śląskiego o wskazanie rozwiązania, które umożliwi wykonanie odstrzału bez wykorzystania środków własnych powiatu.
Jednym z rozważanych wariantów jest przeprowadzenie odstrzału przez uprawnionych myśliwych w zamian za możliwość zatrzymania pozyskanych tusz. Starostwo oczekuje jednak na stanowisko wojewody dotyczące dopuszczalności takiego rozwiązania, ponieważ dzika zwierzyna stanowi własność Skarbu Państwa.
Powstał więc stan faktycznego paraliżu. Każdy potencjalnie odpowiedzialny podmiot wskazuje, że nie ma wystarczającej podstawy prawnej do sfinansowania lub wykonania zadania. Konsekwencje tej sytuacji ponoszą mieszkańcy, których bezpieczeństwo powinno stanowić wartość nadrzędną.
Nie można oczekiwać od władz samorządowych, aby dokonywały wydatków publicznych w warunkach sprzecznych interpretacji prawa i ryzyka osobistej odpowiedzialności. Jednocześnie niedopuszczalne jest pozostawienie mieszkańców bez ochrony do czasu przeprowadzenia wielomiesięcznych lub wieloletnich prac legislacyjnych.
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy realizacja decyzji wydawanej na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie jest zadaniem własnym powiatu, czy zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej? Proszę o przedstawienie jednego, uzgodnionego stanowiska rządu.
Jeżeli jest to zadanie własne powiatu, proszę wskazać konkretny przepis ustawy ustanawiający materialnoprawną podstawę do ponoszenia przez powiat wydatków na organizację i wykonanie odstrzału redukcyjnego.
Czy określenie „zadanie własne starosty“ należy rozumieć jako zadanie własne powiatu? Czy obowiązujące prawo przewiduje kategorię „zadań własnych starosty“ odrębną od zadań własnych powiatu i zadań zleconych z zakresu administracji rządowej?
W jaki sposób Ministerstwo Klimatu i Środowiska odnosi się do orzeczeń przywołanych przez RIO w Katowicach, w szczególności wyroku NSA o sygn. II GSK 2198/14 oraz postanowienia NSA o sygn. II OW 90/20?
Czy zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska przywołane orzeczenia utraciły aktualność? Jeżeli tak, proszę wskazać zmianę przepisów albo późniejsze orzecznictwo uzasadniające odmienne stanowisko resortu.
Czy minister spraw wewnętrznych i administracji, sprawujący nadzór nad działalnością regionalnych izb obrachunkowych na podstawie kryterium zgodności z prawem, podziela stanowisko RIO w Katowicach wyrażone w piśmie WA.5210.88.2026?
Czy minister spraw wewnętrznych i administracji podejmie działania zmierzające do uzgodnienia jednolitego stanowiska regionalnych izb obrachunkowych w sprawie możliwości finansowania odstrzału redukcyjnego przez powiaty?
Czy minister finansów i gospodarki uznaje, że powiat może legalnie sfinansować odstrzał redukcyjny ze środków własnych? Jeżeli tak, proszę wskazać podstawę prawną ujęcia i dokonania takiego wydatku.
Czy sfinansowanie odstrzału ze środków własnych powiatu lub gminy może zostać zakwestionowane jako dokonanie wydatku bez podstawy prawnej albo stanowić naruszenie dyscypliny finansów publicznych?
Jeżeli odstrzał redukcyjny jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej, czy wojewoda śląski jest zobowiązany do przekazania powiatowi wodzisławskiemu dotacji celowej na wykonanie tego zadania?
Z jakiej części budżetu państwa, w jakim trybie, na czyj wniosek i w jakim terminie powinny zostać przekazane środki na sfinansowanie odstrzału redukcyjnego?
Czy wojewoda śląski otrzymał wystąpienie starosty wodzisławskiego dotyczące sfinansowania odstrzału albo zaakceptowania rozwiązania polegającego na odstrzale w zamian za pozyskane tusze? Na jakim etapie jest rozpatrywanie sprawy i kiedy zostanie udzielona odpowiedź?
Czy wykonanie odstrzału bez wynagrodzenia pieniężnego, w zamian za przekazanie wykonawcom pozyskanych tusz, jest zgodne z przepisami dotyczącymi gospodarki łowieckiej, finansów publicznych, gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz bezpieczeństwa weterynaryjnego?
Kto jest właścicielem tusz dzików pozyskanych podczas odstrzału redukcyjnego na terenach niewchodzących w skład obwodu łowieckiego i w jakim trybie mogą one zostać przekazane wykonawcom odstrzału?
Który organ powinien wybrać podmiot wykonujący odstrzał oraz zawrzeć z nim umowę: starosta, zarząd powiatu, wojewoda czy prezydent miasta?
Czy decyzja starosty wydawana na podstawie art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego może przenosić na gminę obowiązek zorganizowania i sfinansowania odstrzału? Jeżeli tak, na jakiej podstawie prawnej?
Jaki podmiot powinien zostać wskazany w decyzji jako odpowiedzialny za jej wykonanie, aby decyzja była wykonalna?
Czy art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego może być stosowany, jeżeli dziki stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi, a nie tylko dla prawidłowego funkcjonowania obiektów produkcyjnych i użyteczności publicznej?
Jakie natychmiastowe działania mogą legalnie podjąć starosta, wojewoda, prezydent miasta, Policja lub inne właściwe służby w przypadku bezpośredniego zagrożenia mieszkańców przez dziki?
Czy rząd wyda, jeszcze przed dokonaniem ewentualnej nowelizacji Prawa łowieckiego, wspólne wytyczne dla wojewodów, starostów i regionalnych izb obrachunkowych, określające sposób finansowania i wykonywania odstrzałów redukcyjnych?
Czy trwają prace legislacyjne nad jednoznacznym uregulowaniem odpowiedzialności za organizację i finansowanie odstrzału redukcyjnego? Jeżeli tak, proszę wskazać numer projektu w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów oraz harmonogram dalszych prac.
Czy ministrowie podejmą pilną interwencję u wojewody śląskiego w celu wskazania zgodnego z prawem źródła finansowania i doprowadzenia do wykonania odstrzału redukcyjnego w Wodzisławiu Śląskim?
Czy zostanie zorganizowane spotkanie robocze z udziałem przedstawicieli właściwych ministerstw, wojewody śląskiego, RIO w Katowicach, starosty wodzisławskiego i prezydenta Wodzisławia Śląskiego w celu zakończenia istniejącego paraliżu?
Proszę o potraktowanie sprawy jako pilnej. Dalsze utrzymywanie sprzecznych interpretacji może doprowadzić nie tylko do kolejnych szkód materialnych, ale również do wypadku z udziałem mieszkańców.
Z poważaniem
Roman Fritz
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Interpelacja nr 19210
do ministra finansów i gospodarki, ministra klimatu i środowiska, ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie sprzecznych stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików oraz paraliżu działań w Wodzisławiu Śląskim
Zgłaszający: Roman Fritz
Data wpływu: 12-08-2026
Szanowni Państwo Ministrowie,
mieszkańcy Wodzisławia Śląskiego, w szczególności dzielnicy Radlin II oraz rejonu ulic: Letniej, Ustronnej, Bojowników, Radlińskich Chałupek i Osiedla XXX-lecia, od wielu miesięcy alarmują o rosnącym zagrożeniu powodowanym przez dziki.
Zwierzęta regularnie pojawiają się między zabudowaniami, wchodzą na prywatne posesje, niszczą ogrody, uprawy i infrastrukturę. Mieszkańcy informują również o przypadkach szarżowania dzików na ludzi. Problem nie ma już wyłącznie charakteru porządkowego lub materialnego, lecz dotyczy bezpośrednio bezpieczeństwa, zdrowia, a potencjalnie także życia mieszkańców.
Pomimo trwających od wielu miesięcy działań administracyjnych nadal nie przeprowadzono skutecznego odstrzału redukcyjnego. Przyczyną paraliżu nie jest brak rozpoznania zagrożenia, lecz zasadnicza rozbieżność między stanowiskami organów państwa dotycząca tego, kto powinien zorganizować i sfinansować wykonanie zadania.
Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Klimatu i Środowiska, przedstawionym publicznie przez podsekretarza stanu Mikołaja Dorożałę i opisanym przez Serwis Samorządowy PAP, odłów, odłów wraz z uśmierceniem oraz odstrzał redukcyjny zwierzyny należy kwalifikować jako zadanie własne powiatu wykonywane przez starostę. Resort wskazuje, że te działania mieszczą się w sferze zadań powiatu dotyczących porządku publicznego, bezpieczeństwa obywateli, ochrony mienia i infrastruktury.
Całkowicie odmienne stanowisko przedstawiła Regionalna Izba Obrachunkowa w Katowicach w piśmie z 10 lipca 2026 r., znak WA.5210.88.2026, skierowanym do starosty powiatu wodzisławskiego. RIO stwierdziła, że odstrzał redukcyjny zwierzyny nie jest zadaniem własnym powiatu, wobec czego powiat nie ma podstawy prawnej do ponoszenia wydatków na ten cel. Zdaniem izby zadanie wynikające z art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej i powinno zostać sfinansowane ze środków dotacji celowej z budżetu państwa.
Regionalna Izba Obrachunkowa powołała się na:
- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 2198/14;
- postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2018 r., sygn. akt II OW 113/18;
- wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1133/14;
- postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2020 r., sygn. akt II OW 90/20, w którym jako organ odpowiedzialny za sfinansowanie wykonania decyzji dotyczącej odstrzału redukcyjnego dzików wskazano wojewodę.
RIO stwierdziła również, że art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczący porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do sfinansowania odstrzału przez gminę.
Wprawdzie izba zaznaczyła, że jej stanowisko nie ma charakteru prawnie wiążącego, jednak w praktyce powiat wodzisławski nie decyduje się na przeznaczenie środków własnych na odstrzał, obawiając się zakwestionowania legalności takiego wydatku oraz odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
W konsekwencji:
- Ministerstwo Klimatu i Środowiska uznaje odstrzał za zadanie własne powiatu;
- RIO w Katowicach uznaje go za zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej;
- powiat otrzymał stanowisko, zgodnie z którym nie może finansować zadania ze środków własnych;
- gmina nie ma samodzielnej podstawy prawnej do sfinansowania odstrzału;
- nie zostało jednoznacznie wskazane źródło finansowania z budżetu państwa;
- mieszkańcy nadal pozostają bez skutecznej ochrony.
Jak poinformowało 12 sierpnia 2026 r. Radio 90, starostwo powiatowe w Wodzisławiu Śląskim zwróciło się do wojewody śląskiego o wskazanie rozwiązania, które umożliwi wykonanie odstrzału bez wykorzystania środków własnych powiatu.
Jednym z rozważanych wariantów jest przeprowadzenie odstrzału przez uprawnionych myśliwych w zamian za możliwość zatrzymania pozyskanych tusz. Starostwo oczekuje jednak na stanowisko wojewody dotyczące dopuszczalności takiego rozwiązania, ponieważ dzika zwierzyna stanowi własność Skarbu Państwa.
Powstał więc stan faktycznego paraliżu. Każdy potencjalnie odpowiedzialny podmiot wskazuje, że nie ma wystarczającej podstawy prawnej do sfinansowania lub wykonania zadania. Konsekwencje tej sytuacji ponoszą mieszkańcy, których bezpieczeństwo powinno stanowić wartość nadrzędną.
Nie można oczekiwać od władz samorządowych, aby dokonywały wydatków publicznych w warunkach sprzecznych interpretacji prawa i ryzyka osobistej odpowiedzialności. Jednocześnie niedopuszczalne jest pozostawienie mieszkańców bez ochrony do czasu przeprowadzenia wielomiesięcznych lub wieloletnich prac legislacyjnych.
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy realizacja decyzji wydawanej na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie jest zadaniem własnym powiatu, czy zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej? Proszę o przedstawienie jednego, uzgodnionego stanowiska rządu.
Jeżeli jest to zadanie własne powiatu, proszę wskazać konkretny przepis ustawy ustanawiający materialnoprawną podstawę do ponoszenia przez powiat wydatków na organizację i wykonanie odstrzału redukcyjnego.
Czy określenie „zadanie własne starosty“ należy rozumieć jako zadanie własne powiatu? Czy obowiązujące prawo przewiduje kategorię „zadań własnych starosty“ odrębną od zadań własnych powiatu i zadań zleconych z zakresu administracji rządowej?
W jaki sposób Ministerstwo Klimatu i Środowiska odnosi się do orzeczeń przywołanych przez RIO w Katowicach, w szczególności wyroku NSA o sygn. II GSK 2198/14 oraz postanowienia NSA o sygn. II OW 90/20?
Czy zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska przywołane orzeczenia utraciły aktualność? Jeżeli tak, proszę wskazać zmianę przepisów albo późniejsze orzecznictwo uzasadniające odmienne stanowisko resortu.
Czy minister spraw wewnętrznych i administracji, sprawujący nadzór nad działalnością regionalnych izb obrachunkowych na podstawie kryterium zgodności z prawem, podziela stanowisko RIO w Katowicach wyrażone w piśmie WA.5210.88.2026?
Czy minister spraw wewnętrznych i administracji podejmie działania zmierzające do uzgodnienia jednolitego stanowiska regionalnych izb obrachunkowych w sprawie możliwości finansowania odstrzału redukcyjnego przez powiaty?
Czy minister finansów i gospodarki uznaje, że powiat może legalnie sfinansować odstrzał redukcyjny ze środków własnych? Jeżeli tak, proszę wskazać podstawę prawną ujęcia i dokonania takiego wydatku.
Czy sfinansowanie odstrzału ze środków własnych powiatu lub gminy może zostać zakwestionowane jako dokonanie wydatku bez podstawy prawnej albo stanowić naruszenie dyscypliny finansów publicznych?
Jeżeli odstrzał redukcyjny jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej, czy wojewoda śląski jest zobowiązany do przekazania powiatowi wodzisławskiemu dotacji celowej na wykonanie tego zadania?
Z jakiej części budżetu państwa, w jakim trybie, na czyj wniosek i w jakim terminie powinny zostać przekazane środki na sfinansowanie odstrzału redukcyjnego?
Czy wojewoda śląski otrzymał wystąpienie starosty wodzisławskiego dotyczące sfinansowania odstrzału albo zaakceptowania rozwiązania polegającego na odstrzale w zamian za pozyskane tusze? Na jakim etapie jest rozpatrywanie sprawy i kiedy zostanie udzielona odpowiedź?
Czy wykonanie odstrzału bez wynagrodzenia pieniężnego, w zamian za przekazanie wykonawcom pozyskanych tusz, jest zgodne z przepisami dotyczącymi gospodarki łowieckiej, finansów publicznych, gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz bezpieczeństwa weterynaryjnego?
Kto jest właścicielem tusz dzików pozyskanych podczas odstrzału redukcyjnego na terenach niewchodzących w skład obwodu łowieckiego i w jakim trybie mogą one zostać przekazane wykonawcom odstrzału?
Który organ powinien wybrać podmiot wykonujący odstrzał oraz zawrzeć z nim umowę: starosta, zarząd powiatu, wojewoda czy prezydent miasta?
Czy decyzja starosty wydawana na podstawie art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego może przenosić na gminę obowiązek zorganizowania i sfinansowania odstrzału? Jeżeli tak, na jakiej podstawie prawnej?
Jaki podmiot powinien zostać wskazany w decyzji jako odpowiedzialny za jej wykonanie, aby decyzja była wykonalna?
Czy art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego może być stosowany, jeżeli dziki stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi, a nie tylko dla prawidłowego funkcjonowania obiektów produkcyjnych i użyteczności publicznej?
Jakie natychmiastowe działania mogą legalnie podjąć starosta, wojewoda, prezydent miasta, Policja lub inne właściwe służby w przypadku bezpośredniego zagrożenia mieszkańców przez dziki?
Czy rząd wyda, jeszcze przed dokonaniem ewentualnej nowelizacji Prawa łowieckiego, wspólne wytyczne dla wojewodów, starostów i regionalnych izb obrachunkowych, określające sposób finansowania i wykonywania odstrzałów redukcyjnych?
Czy trwają prace legislacyjne nad jednoznacznym uregulowaniem odpowiedzialności za organizację i finansowanie odstrzału redukcyjnego? Jeżeli tak, proszę wskazać numer projektu w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów oraz harmonogram dalszych prac.
Czy ministrowie podejmą pilną interwencję u wojewody śląskiego w celu wskazania zgodnego z prawem źródła finansowania i doprowadzenia do wykonania odstrzału redukcyjnego w Wodzisławiu Śląskim?
Czy zostanie zorganizowane spotkanie robocze z udziałem przedstawicieli właściwych ministerstw, wojewody śląskiego, RIO w Katowicach, starosty wodzisławskiego i prezydenta Wodzisławia Śląskiego w celu zakończenia istniejącego paraliżu?
Proszę o potraktowanie sprawy jako pilnej. Dalsze utrzymywanie sprzecznych interpretacji może doprowadzić nie tylko do kolejnych szkód materialnych, ale również do wypadku z udziałem mieszkańców.
Z poważaniem
Roman Fritz
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
25%
Konkretność
75%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
2.9 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
11845 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DLŁ-WNO.0500.77.2026.AS
4518256.18635686.15064348
Warszawa, 02-09-2026
Dotyczy: Odpowiedzi na interpelację K10INT19210 Posła na Sejm RP Pana Romana Fritza
Temat: Sprzeczne stanowiska organów państwa dotyczące finansowania odstrzału
redukcyjnego dzików oraz paraliż działań w Wodzisławiu Śląskim
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posła na Sejm RP Pana Romana Fritza w sprawie sprzecznych
stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików,
przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
Aktualnie obowiązujące przepisy prawa umożliwiają ograniczanie zagrożeń powodowanych
m.in. przez dziki. Zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt1 w sytuacji,
gdy zwierzęta stanowią nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki
człowieka, dopuszczalne jest podejmowanie działań mających na celu ograniczenie
ich populacji. Natomiast ustawa – Prawo łowieckie2 przewiduje możliwość wydania
przez starostę decyzji o odłowie, odłowie z uśmierceniem lub odstrzale redukcyjnym
zwierzyny w sytuacjach szczególnego zagrożenia, także na terenach zurbanizowanych.
W opinii Ministerstwa Klimatu i Środowiska odłowy, odłowy wraz z uśmierceniem
oraz odstrzały redukcyjne są zadaniami własnymi powiatu, wykonywanymi przez starostę.
Wynika to z analizy ustawy – Prawo łowieckie, w której art. 45 ust. 3 nie został wskazany
jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Charakter tych działań, związany z ochroną
życia, zdrowia i mienia, wpisuje się w kompetencje powiatu w zakresie porządku
publicznego i bezpieczeństwa. Nie wszystkie działania dotyczące zwierzyny mają bowiem
charakter działań z zakresu gospodarki łowieckiej.
Odnosząc się do kwestii pozyskania tusz wyjaśniam, że zgodnie z art. 15. ust. 1 ustawy –
Prawo łowieckie zwierzyna pozyskana w obwodzie łowieckim zgodnie z przepisami prawa
stanowi własność dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, a na terenach
niewchodzących w skład obwodów łowieckich – własność Skarbu Państwa. Dopuszczalne
jest rozwiązanie polegające na przyznaniu osobom dokonującym odstrzału redukcyjnego
wynagrodzenia w postaci możliwości zachowania pozyskanych tusz, jeżeli odstrzał
ten odbywał się na terenie obwodu łowieckiego. Zwierzyna pozyskana w obwodzie
łowieckim zgodnie z prawem – a za taką należy uznać zwierzynę pozyskaną w wyniku
odstrzału redukcyjnego – stanowi bowiem własność dzierżawcy albo zarządcy tego
1 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 z późn. zm.).
2 Art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz. 539 z późn. zm.).
-- 1 of 3 --
obwodu. Natomiast w przypadku odstrzału redukcyjnego wykonywanego poza obwodem
łowieckim środki ze sprzedaży tusz powinny zostać przekazane właściwemu terytorialnie
wojewodzie.
Tematyka regulacji populacji dzików na terenach zurbanizowanych była przedmiotem wielu
petycji adresowanych do Ministra Klimatu i Środowiska. Dostrzegając istniejące problemy
wynikające z nieprecyzyjnych regulacji prawnych, Minister Klimatu i Środowiska
w 2024 roku wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) oraz do Ministra
Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) celem rozważenia przez te ograny
ewentualnych zmian w przepisach – w zakresie ich właściwości. Rozwiązania sygnalizowane
w petycjach pozostawały bowiem na styku kilku aktów prawnych. W ocenie MSWiA oraz
MRiRW obecny stan prawny w wystarczającym stopniu określa obowiązki i uprawnienia
poszczególnych organów administracji oraz zasady finansowania zadań polegających
na kontroli populacji dzików na terenach zurbanizowanych.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega rozbieżności pomiędzy stanowiskami
administracji rządowej, sądów administracyjnych oraz regionalnych izb obrachunkowych
w zakresie podziału kompetencji pomiędzy poszczególnymi organami oraz zasad
finansowania odłowu i odstrzału redukcyjnego dzików przez jednostki samorządu
terytorialnego. Sytuacja ta utrudnia sprawne reagowanie na zagrożenia i wymaga
doprecyzowania obowiązujących regulacji.
Tematyka postępowania ze zwierzętami na obszarach zurbanizowanych była również
przedmiotem prac Zespołu do spraw zmian systemowych w łowiectwie – organu
pomocniczego Ministra Klimatu i Środowiska, którego zadaniem było wypracowanie
rekomendacji do zmian przepisów prawa w zakresie łowiectwa. Biorąc pod uwagę wyniki
prac ww. zespołu, Ministerstwo Klimatu i Środowiska podejmie działania zmierzające
do doprecyzowania regulacji prawnych. Celem jest wprowadzenie rozwiązań
usprawniających reagowanie w sytuacjach występowania dzikich zwierząt w miastach,
w tym także doprecyzowanie przepisów w zakresie odpowiedzialności oraz zasad
finansowania podejmowanych działań.
Niezależnie od dyskutowanych zmian w regulacjach prawnych, zwracam uwagę na potrzebę
wdrażania przez samorządy działań prewencyjnych.
Wśród głównych przyczyn zwiększonej obecności dzików w miastach należy wymienić
łatwy dostęp do pożywienia – przede wszystkim wskutek pozostawiania
niezabezpieczonych odpadów komunalnych oraz celowego dokarmiania zwierząt. Ponadto
wciąż postępuje urbanizacja terenów podmiejskich, która odbiera dzikom ich naturalne
siedliska. Dzikie zwierzęta stopniowo zatracają również naturalny lęk przed człowiekiem.
Są to czynniki o charakterze długofalowym, które wymagają zarówno działań
interwencyjnych, jak i systemowych, w tym odpowiedniego planowania przestrzennego.
Innymi, koniecznymi działaniami są m.in.:
- regularne i sprawne wywożenie odpadów komunalnych oraz stosowanie pojemników
na odpady z mechanizmem zabezpieczającym przed ich otwarciem lub wywróceniem
przez zwierzęta;
-- 2 of 3 --
- kampanie informacyjne i edukacyjne skierowane do mieszkańców dotyczące zakazu
dokarmiania dzikich zwierząt oraz nieporzucania śmieci w miejscach publicznych –
zwłaszcza odpadów pochodzenia organicznego, które stanowią łatwo dostępne źródło
pokarmu dla zwierzyny;
- wykaszanie i porządkowanie nieużytków oraz miejsc umożliwiających bytowanie zwierząt
(trawy, trzciny, zakrzaczenia).
Ograniczanie obecności dzików w miastach związane jest ponadto ze ścisłą współpracą
samorządu na poziomie lokalnym m.in. ze służbami weterynaryjnymi, organami okręgowymi
Polskiego Związku Łowieckiego, kołami łowieckimi oraz jednostkami Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
Dostrzegając potrzebę zapewnienia wsparcia jednostkom samorządu terytorialnego
w zakresie zarządzania problemem obecności dzików na terenach zurbanizowanych,
Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad przygotowaniem
rekomendacji skierowanych do jednostek samorządu terytorialnego. Opracowanie będzie
obejmować opis działań możliwych do podjęcia przez gminy w celu ograniczenia
atrakcyjności miast jako miejsca bytowania dzików. Przygotowywane rekomendacje będą
zawierały katalog dobrych praktyk oraz nieletalnych działań prewencyjnych, które mogą
być wdrażane na obszarach miejskich jeszcze zanim konieczne okaże się sięgnięcie
po rozwiązania przewidziane w art. 45 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie.
Do czasu publikacji rekomendacji ministerialnych samorządy mogą bazować na istniejących
krajowych doświadczeniach. Na szczególną uwagę zasługuje opracowanie przygotowane
przez Zespół ds. dzikich zwierząt Miasta Gdyni, które jest jedną z pierwszych w Polsce
kompleksowych publikacji poświęconych zarządzaniu obecnością dzików na terenach
miejskich.
Reasumując, podstawowym kierunkiem działań powinno być ograniczenie czynników
przyciągających dziki do miast oraz stopniowe zmniejszanie atrakcyjności terenów
zurbanizowanych jako miejsc żerowania i bytowania tych zwierząt. Dopiero w sytuacji,
gdy działania prewencyjne, organizacyjne i edukacyjne okażą się niewystarczające
dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i ograniczenia konfliktów z dzikimi zwierzętami,
a także w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia, zasadne może być rozważenie
zastosowania instrumentów przewidzianych w art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.
-- 3 of 3 --
tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/2
Warszawa, 8 września 2026 roku
Sprawa: Interpelacja nr 19210 Posła na Sejm RP Romana Fritza
Znak sprawy: FG1.054.2.2026
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
W związku z Interpelacją Pana Posła Romana Fritza nr 19210, skierowaną do
Ministra Finansów i Gospodarki, do Ministra Klimatu i Środowiska oraz do Ministra
Spraw Wewnętrznych i Administracji, w zakresie swojej właściwości, uprzejmie
informuję, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.U. z
2025 r. poz. 539 z późn. zm.), łowiectwo stanowi element ochrony środowiska
przyrodniczego i obejmuje ochronę zwierząt łownych oraz gospodarowanie ich
zasobami. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ww. ustawy, zwierzęta łowne w stanie
wolnym stanowią dobro ogólnonarodowe i pozostają własnością Skarbu Państwa.
Regulacje te wskazują, że prowadzenie polityki państwa w zakresie
gospodarowania populacjami zwierząt łownych, w tym działań zmierzających do
ograniczenia zagrożeń powodowanych przez te zwierzęta, należy do kompetencji
administracji rządowej właściwej do spraw środowiska. Zgodnie z art. 6 ustawy -
Prawo łowieckie, naczelnym organem administracji rządowej w zakresie
łowiectwa jest minister właściwy do spraw środowiska.
Zgodnie z § 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska, kieruje on m.in.
działem administracji rządowej środowisko i jest dysponentem m.in. części 41 -
Środowisko.
Zatem wszelkie kwestie dotyczące sposobu realizacji działań związanych z
przeciwdziałaniem zagrożeniom powodowanym przez dziką zwierzynę, ich
finansowania oraz podziału odpowiedzialności za ich podejmowanie pozostają we
właściwości Ministra Klimatu i Środowiska, jako właściwego merytorycznie w tym
obszarze. Minister Klimatu i Środowiska jest również odpowiedzialny za przepisy
ustawy – Prawo łowieckie.
-- 1 of 2 --
2/2
Z informacji przekazywanych przez resort klimatu i środowiska wynika, że kwestie,
o których mowa w interpelacji Pana Posła Romana Fritza, w tym dotyczące
zagrożeń powodowanych przez dziką zwierzynę na terenach miejskich, były już
przedmiotem analiz MKiŚ. Resort ten przedstawiał również stanowisko dotyczące
potrzeby podjęcia prac nad zmianami ustawowymi, które w sposób jednoznaczny
określałyby kompetencje poszczególnych organów i służb publicznych, w tym
kwestie doprecyzowania przepisów art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie, w celu
wypracowania rozwiązań ułatwiających realizację zadań starostów.
Z powyższych informacji MKiŚ wynika również, że w resorcie został powołany
Zespół ds. zmian systemowych w łowiectwie, który prowadzi prace analityczne nad
kompleksową oceną obowiązujących regulacji w zakresie łowiectwa.
W związku z powyższym, wiążące stanowisko w kwestiach omawianych w
niniejszej interpelacji powinien przedstawić resort klimatu i środowiska, właściwy
w zakresie polityki dotyczącej ochrony przyrody i gospodarki łowieckiej.
Do wiadomości:
Minister Klimatu i Środowiska
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów i Gospodarki
Hanna Majszczyk
podsekretarz stanu
w Ministerstwie Finansów
-- 2 of 2 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DLŁ-WNO.0500.77.2026.AS
4518256.18635686.15064348
Warszawa, 02-09-2026
Dotyczy: Odpowiedzi na interpelację K10INT19210 Posła na Sejm RP Pana Romana Fritza
Temat: Sprzeczne stanowiska organów państwa dotyczące finansowania odstrzału
redukcyjnego dzików oraz paraliż działań w Wodzisławiu Śląskim
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posła na Sejm RP Pana Romana Fritza w sprawie sprzecznych
stanowisk organów państwa dotyczących finansowania odstrzału redukcyjnego dzików,
przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
Aktualnie obowiązujące przepisy prawa umożliwiają ograniczanie zagrożeń powodowanych
m.in. przez dziki. Zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt1 w sytuacji,
gdy zwierzęta stanowią nadzwyczajne zagrożenie dla życia, zdrowia lub gospodarki
człowieka, dopuszczalne jest podejmowanie działań mających na celu ograniczenie
ich populacji. Natomiast ustawa – Prawo łowieckie2 przewiduje możliwość wydania
przez starostę decyzji o odłowie, odłowie z uśmierceniem lub odstrzale redukcyjnym
zwierzyny w sytuacjach szczególnego zagrożenia, także na terenach zurbanizowanych.
W opinii Ministerstwa Klimatu i Środowiska odłowy, odłowy wraz z uśmierceniem
oraz odstrzały redukcyjne są zadaniami własnymi powiatu, wykonywanymi przez starostę.
Wynika to z analizy ustawy – Prawo łowieckie, w której art. 45 ust. 3 nie został wskazany
jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Charakter tych działań, związany z ochroną
życia, zdrowia i mienia, wpisuje się w kompetencje powiatu w zakresie porządku
publicznego i bezpieczeństwa. Nie wszystkie działania dotyczące zwierzyny mają bowiem
charakter działań z zakresu gospodarki łowieckiej.
Odnosząc się do kwestii pozyskania tusz wyjaśniam, że zgodnie z art. 15. ust. 1 ustawy –
Prawo łowieckie zwierzyna pozyskana w obwodzie łowieckim zgodnie z przepisami prawa
stanowi własność dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, a na terenach
niewchodzących w skład obwodów łowieckich – własność Skarbu Państwa. Dopuszczalne
jest rozwiązanie polegające na przyznaniu osobom dokonującym odstrzału redukcyjnego
wynagrodzenia w postaci możliwości zachowania pozyskanych tusz, jeżeli odstrzał
ten odbywał się na terenie obwodu łowieckiego. Zwierzyna pozyskana w obwodzie
łowieckim zgodnie z prawem – a za taką należy uznać zwierzynę pozyskaną w wyniku
odstrzału redukcyjnego – stanowi bowiem własność dzierżawcy albo zarządcy tego
1 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 z późn. zm.).
2 Art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz. 539 z późn. zm.).
-- 1 of 3 --
obwodu. Natomiast w przypadku odstrzału redukcyjnego wykonywanego poza obwodem
łowieckim środki ze sprzedaży tusz powinny zostać przekazane właściwemu terytorialnie
wojewodzie.
Tematyka regulacji populacji dzików na terenach zurbanizowanych była przedmiotem wielu
petycji adresowanych do Ministra Klimatu i Środowiska. Dostrzegając istniejące problemy
wynikające z nieprecyzyjnych regulacji prawnych, Minister Klimatu i Środowiska
w 2024 roku wystąpił do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) oraz do Ministra
Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) celem rozważenia przez te ograny
ewentualnych zmian w przepisach – w zakresie ich właściwości. Rozwiązania sygnalizowane
w petycjach pozostawały bowiem na styku kilku aktów prawnych. W ocenie MSWiA oraz
MRiRW obecny stan prawny w wystarczającym stopniu określa obowiązki i uprawnienia
poszczególnych organów administracji oraz zasady finansowania zadań polegających
na kontroli populacji dzików na terenach zurbanizowanych.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega rozbieżności pomiędzy stanowiskami
administracji rządowej, sądów administracyjnych oraz regionalnych izb obrachunkowych
w zakresie podziału kompetencji pomiędzy poszczególnymi organami oraz zasad
finansowania odłowu i odstrzału redukcyjnego dzików przez jednostki samorządu
terytorialnego. Sytuacja ta utrudnia sprawne reagowanie na zagrożenia i wymaga
doprecyzowania obowiązujących regulacji.
Tematyka postępowania ze zwierzętami na obszarach zurbanizowanych była również
przedmiotem prac Zespołu do spraw zmian systemowych w łowiectwie – organu
pomocniczego Ministra Klimatu i Środowiska, którego zadaniem było wypracowanie
rekomendacji do zmian przepisów prawa w zakresie łowiectwa. Biorąc pod uwagę wyniki
prac ww. zespołu, Ministerstwo Klimatu i Środowiska podejmie działania zmierzające
do doprecyzowania regulacji prawnych. Celem jest wprowadzenie rozwiązań
usprawniających reagowanie w sytuacjach występowania dzikich zwierząt w miastach,
w tym także doprecyzowanie przepisów w zakresie odpowiedzialności oraz zasad
finansowania podejmowanych działań.
Niezależnie od dyskutowanych zmian w regulacjach prawnych, zwracam uwagę na potrzebę
wdrażania przez samorządy działań prewencyjnych.
Wśród głównych przyczyn zwiększonej obecności dzików w miastach należy wymienić
łatwy dostęp do pożywienia – przede wszystkim wskutek pozostawiania
niezabezpieczonych odpadów komunalnych oraz celowego dokarmiania zwierząt. Ponadto
wciąż postępuje urbanizacja terenów podmiejskich, która odbiera dzikom ich naturalne
siedliska. Dzikie zwierzęta stopniowo zatracają również naturalny lęk przed człowiekiem.
Są to czynniki o charakterze długofalowym, które wymagają zarówno działań
interwencyjnych, jak i systemowych, w tym odpowiedniego planowania przestrzennego.
Innymi, koniecznymi działaniami są m.in.:
- regularne i sprawne wywożenie odpadów komunalnych oraz stosowanie pojemników
na odpady z mechanizmem zabezpieczającym przed ich otwarciem lub wywróceniem
przez zwierzęta;
-- 2 of 3 --
- kampanie informacyjne i edukacyjne skierowane do mieszkańców dotyczące zakazu
dokarmiania dzikich zwierząt oraz nieporzucania śmieci w miejscach publicznych –
zwłaszcza odpadów pochodzenia organicznego, które stanowią łatwo dostępne źródło
pokarmu dla zwierzyny;
- wykaszanie i porządkowanie nieużytków oraz miejsc umożliwiających bytowanie zwierząt
(trawy, trzciny, zakrzaczenia).
Ograniczanie obecności dzików w miastach związane jest ponadto ze ścisłą współpracą
samorządu na poziomie lokalnym m.in. ze służbami weterynaryjnymi, organami okręgowymi
Polskiego Związku Łowieckiego, kołami łowieckimi oraz jednostkami Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
Dostrzegając potrzebę zapewnienia wsparcia jednostkom samorządu terytorialnego
w zakresie zarządzania problemem obecności dzików na terenach zurbanizowanych,
Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzi obecnie prace nad przygotowaniem
rekomendacji skierowanych do jednostek samorządu terytorialnego. Opracowanie będzie
obejmować opis działań możliwych do podjęcia przez gminy w celu ograniczenia
atrakcyjności miast jako miejsca bytowania dzików. Przygotowywane rekomendacje będą
zawierały katalog dobrych praktyk oraz nieletalnych działań prewencyjnych, które mogą
być wdrażane na obszarach miejskich jeszcze zanim konieczne okaże się sięgnięcie
po rozwiązania przewidziane w art. 45 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie.
Do czasu publikacji rekomendacji ministerialnych samorządy mogą bazować na istniejących
krajowych doświadczeniach. Na szczególną uwagę zasługuje opracowanie przygotowane
przez Zespół ds. dzikich zwierząt Miasta Gdyni, które jest jedną z pierwszych w Polsce
kompleksowych publikacji poświęconych zarządzaniu obecnością dzików na terenach
miejskich.
Reasumując, podstawowym kierunkiem działań powinno być ograniczenie czynników
przyciągających dziki do miast oraz stopniowe zmniejszanie atrakcyjności terenów
zurbanizowanych jako miejsc żerowania i bytowania tych zwierząt. Dopiero w sytuacji,
gdy działania prewencyjne, organizacyjne i edukacyjne okażą się niewystarczające
dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i ograniczenia konfliktów z dzikimi zwierzętami,
a także w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia, zasadne może być rozważenie
zastosowania instrumentów przewidzianych w art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.
-- 3 of 3 --
tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/2
Warszawa, 8 września 2026 roku
Sprawa: Interpelacja nr 19210 Posła na Sejm RP Romana Fritza
Znak sprawy: FG1.054.2.2026
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
W związku z Interpelacją Pana Posła Romana Fritza nr 19210, skierowaną do
Ministra Finansów i Gospodarki, do Ministra Klimatu i Środowiska oraz do Ministra
Spraw Wewnętrznych i Administracji, w zakresie swojej właściwości, uprzejmie
informuję, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.U. z
2025 r. poz. 539 z późn. zm.), łowiectwo stanowi element ochrony środowiska
przyrodniczego i obejmuje ochronę zwierząt łownych oraz gospodarowanie ich
zasobami. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ww. ustawy, zwierzęta łowne w stanie
wolnym stanowią dobro ogólnonarodowe i pozostają własnością Skarbu Państwa.
Regulacje te wskazują, że prowadzenie polityki państwa w zakresie
gospodarowania populacjami zwierząt łownych, w tym działań zmierzających do
ograniczenia zagrożeń powodowanych przez te zwierzęta, należy do kompetencji
administracji rządowej właściwej do spraw środowiska. Zgodnie z art. 6 ustawy -
Prawo łowieckie, naczelnym organem administracji rządowej w zakresie
łowiectwa jest minister właściwy do spraw środowiska.
Zgodnie z § 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska, kieruje on m.in.
działem administracji rządowej środowisko i jest dysponentem m.in. części 41 -
Środowisko.
Zatem wszelkie kwestie dotyczące sposobu realizacji działań związanych z
przeciwdziałaniem zagrożeniom powodowanym przez dziką zwierzynę, ich
finansowania oraz podziału odpowiedzialności za ich podejmowanie pozostają we
właściwości Ministra Klimatu i Środowiska, jako właściwego merytorycznie w tym
obszarze. Minister Klimatu i Środowiska jest również odpowiedzialny za przepisy
ustawy – Prawo łowieckie.
-- 1 of 2 --
2/2
Z informacji przekazywanych przez resort klimatu i środowiska wynika, że kwestie,
o których mowa w interpelacji Pana Posła Romana Fritza, w tym dotyczące
zagrożeń powodowanych przez dziką zwierzynę na terenach miejskich, były już
przedmiotem analiz MKiŚ. Resort ten przedstawiał również stanowisko dotyczące
potrzeby podjęcia prac nad zmianami ustawowymi, które w sposób jednoznaczny
określałyby kompetencje poszczególnych organów i służb publicznych, w tym
kwestie doprecyzowania przepisów art. 45 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie, w celu
wypracowania rozwiązań ułatwiających realizację zadań starostów.
Z powyższych informacji MKiŚ wynika również, że w resorcie został powołany
Zespół ds. zmian systemowych w łowiectwie, który prowadzi prace analityczne nad
kompleksową oceną obowiązujących regulacji w zakresie łowiectwa.
W związku z powyższym, wiążące stanowisko w kwestiach omawianych w
niniejszej interpelacji powinien przedstawić resort klimatu i środowiska, właściwy
w zakresie polityki dotyczącej ochrony przyrody i gospodarki łowieckiej.
Do wiadomości:
Minister Klimatu i Środowiska
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów i Gospodarki
Hanna Majszczyk
podsekretarz stanu
w Ministerstwie Finansów
-- 2 of 2 --