Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-VI.0500.1.2026.PM
4518232.18687182.15047282
Warszawa, 31-08-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posła Piotra Górnikiewicza (znak: K10INT19076)
Temat: w sprawie skutków deregulacji Prawa ochrony środowiska (UDER44) dla organów
samorządowych, przedsiębiorców w Małopolsce oraz efektywności kontroli ochrony
środowiska.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT19076 Posła Piotra Górnikiewicza przekazuję
odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska przeprowadziło analizę gotowości organów
samorządowych — starostw i urzędów marszałkowskich — do wydawania pozwoleń
zintegrowanych dla instalacji LNG i energetyki jądrowej po przywróceniu im właściwości?
W szczególności: czy starostwa powiatowe w Małopolsce, w tym Starostwo Powiatowe
w Tarnowie, posiadają kadry z odpowiednimi kompetencjami do wydawania pozwoleń
zintegrowanych dla tego typu instalacji?
Przewidziane do uchylenia przepisy wprowadzone zostały na mocy ustawy z dnia
14 kwietnia 2023 r. o zmianie ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 877) oraz ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1890,
z późn. zm.).
U podstaw wnioskowanej w projekcie UDER44 zmiany art. 378 ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.), dalej jako:
„ustawa Poś”, leży chęć przywrócenia stanu prawnego sprzed, nazbyt pochopnej,
nowelizacji z 2023 r. i powrotu do ogólnie obowiązujących reguł, zgodnie z którymi organem
właściwym do wydania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji podlegających
pod ten obowiązek będzie starosta, marszałek lub Regionalny Dyrektor Ochrony
Środowiska, w zależności od lokalizacji i skali prowadzonej w nich działalności.
Przedmiotowa propozycja legislacyjna nie nakłada zatem na organy ochrony środowiska
całkowicie nowych obowiązków w zakresie wydawania pozwoleń zintegrowanych.
Wynikiem jej wdrożenia nastąpi powrót do rozwiązań normatywnych istniejących przed
2023 r.
Należy mieć na uwadze, że derogowany przepis art. 378 2ab ustawy Poś, w aktualnym
brzmieniu, ustanawiający właściwość ministra właściwego do spraw klimatu do wydawania
pozwolenia zintegrowanego dotyczy wyłącznie dwóch rodzajów instalacji, tj.:

-- 1 of 6 --

2
1) instalacji, o której mowa w art. 201 ust. 1 ustawy Poś, wchodzących w skład obiektu
energetyki jądrowej w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r.
o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej
oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2025 r. poz. 1156);
2) instalacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, o której mowa w art. 38 pkt 2
lit. zk ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2025 r.
poz. 1222).
Pragnę wyjaśnić, że przepis art. 378 ust. 2ab pkt 1 ustawy Poś w obecnie obowiązującej
wersji bynajmniej nie określa wymogu uzyskania pozwolenia zintegrowanego przez obiekt
energetyki jądrowej. Wskazuje on tylko organ właściwy do wydania pozwolenia
zintegrowanego dla instalacji jemu towarzyszących (np. agregatów zapewniających
awaryjne źródło zasilania), o których mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy, jeżeli takie instalacje
towarzyszące faktycznie się pojawią. Podkreślić należy, że obiekt energetyki jądrowej
nie wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego zarówno na kanwie przepisów unijnych
(Dyrektywa o emisjach przemysłowych IED), jak i przepisów krajowych transponujących
tę dyrektywę, tj. ustawa Poś oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia
2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie
poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 r.
poz. 1169), dalej jako: „rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r.”.
Unormowanie z punktu 2 w art. 378 ust. 2ab ustawy Poś dotyczy natomiast konkretnej
instalacji, tj. jednostki regazyfikacyjnej skroplonego gazu ziemnego w Zatoce Gdańskiej wraz
z infrastrukturą niezbędną do jej obsługi, o której mowa w art. 38 pkt 2 lit. zk ustawy z dnia
24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego
gazu ziemnego w Świnoujściu. W tym przypadku organem właściwym do wydania
pozwolenia zintegrowanego dla tego typu instalacji będzie Marszałek Województwa
Pomorskiego.
Co ważne, pozwolenia zintegrowane dla instalacji towarzyszących obiektom energetyki
jądrowej, jak również dla instalacji do regazyfikacji, obejmować będą przede wszystkim
oddziaływania związane z eksploatacją instalacji spalania paliw np. agregatów
prądotwórczych lub kotłów, a więc urządzeń doskonale znanych organom ochrony
środowiska. Fakt ten pozostaje kluczowy dla istoty sprawy i przemawia za zasadnością
przywrócenia starych, sprawdzonych rozwiązań prawnych. Starostowie i marszałkowie
województw posiadają bowiem przeszło dwudziestoletnie doświadczenie w wydawaniu
decyzji administracyjnych dotyczących udzielenia pozwolenia zintegrowanego.
2. Czy Ministerstwo planuje program szkoleń lub wsparcie merytoryczne dla organów
samorządowych w związku z nowymi kompetencjami w zakresie pozwoleń
zintegrowanych dla instalacji LNG i energetyki jądrowej? Jeśli tak — w jakim terminie
i w jakiej formie zostaną przeprowadzone?
3. Z jakich środków i w jakiej wysokości zostanie sfinansowane zwiększenie zakresu
obowiązków organów samorządowych (starosta, marszałek województwa) związane
z wydawaniem pozwoleń zintegrowanych dla nowych typów instalacji? Czy przewidziano
dodatkowe środki w budżecie państwa na ten cel?
Należy wyraźnie zaznaczyć, że zmieniany przepis de facto nie ustanawia nowych
kompetencji dla organów wydających pozwolenia zintegrowane, tym samym zakres
obowiązków ww. organów nie ulega zwiększeniu. Pragnę wyjaśnić, że wskazane przez Pana
instalacje nie są nowymi rodzajami instalacji wymagającymi uzyskania pozwolenia
zintegrowanego. Należą one do grupy instalacji objętych tym obowiązkiem na mocy

-- 2 of 6 --

3
art. 201 ust. 1 ustawy Poś i wymienionych w treści załącznika do rozporządzenia Ministra
Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r.
Jak już nadmieniono w poprzednim punkcie, istotą postulowanej zmiany jest powrót
do stanu prawnego sprzed nowelizacji z 2023 r. i przywrócenie rozwiązań, zgodnie
z którymi, w zależności od skali prowadzonej w nich działalności, organem właściwym
do wydania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji podlegających pod ten obowiązek
będzie np. właściwy miejscowo starosta lub marszałek województwa.
Jednocześnie informuję, że Minister Klimatu i Środowiska sukcesywnie organizuje szkolenia
dla organów wydających pozwolenia zintegrowane dotyczące najnowszych zmian
w szeroko rozumianym prawie ochrony środowiska, w tym i szkolenia w zakresie kwestii
związanych z tematyką konkluzji BAT.
4. Czy Ministerstwo oceniło ryzyko, że zwolnienie urzędów z obowiązku dodatkowej
analizy warunków pozwoleń zintegrowanych po publikacji nowych konkluzji BAT może
prowadzić do opóźnień w dostosowaniu instalacji do nowych wymagań środowiskowych?
Jeśli tak — jakie mechanizmy zapobiegające temu zjawisku zostały przewidziane?
Projektowana zmiana ma na celu uproszczenie przepisów poprzez wykreślenie
z art. 215 ust. 1 ustawy Poś obowiązku analizy i porównywania pozwoleń zintegrowanych
z nowo opublikowanymi konkluzjami BAT przez organ właściwy do wydania pozwolenia
zintegrowanego. Umożliwia ona prowadzącemu instalację złożenie wniosku o zmianę
pozwolenia zintegrowanego bez oczekiwania na dokonanie analizy przez organ, co będzie
miało wpływ na przyspieszenie procedury uzyskania lub zmiany pozwolenia
zintegrowanego.
Organ nadal będzie informował prowadzących instalację o fakcie publikacji konkluzji
BAT oraz wzywał do złożenia wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego, wskazując,
jakie konkluzje BAT mają zastosowanie i powinny zostać uwzględnione we wniosku.
Następnie po otrzymaniu dokumentacji wnioskowej, w ramach postępowania
administracyjnego, będzie dokonywał analizy, czy wszystkie konkluzje BAT opublikowane
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej mające związek z daną instalacją zostały
uwzględnione przez wnioskodawcę i czy dana instalacja spełnia wymagania konkluzji BAT.
Dodatkowo projektowana zmiana daje możliwość prowadzącemu instalację wykazania, że
jego instalacja nie wymaga dostosowania do wymagań wskazanych w konkluzji BAT.
Dokona tego w drodze analizy, którą przekaże organowi w ciągu 3 miesięcy od dnia
doręczenia wezwania przez organ.
W przypadku gdy organ nie zgodzi się z wynikami analizy, wezwie prowadzącego instalację
do złożenia wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego w terminie roku od dnia
doręczenia wezwania.
Projektowana zmiana uprości, a tym samym przyspieszy proces dostosowania pozwoleń
zintegrowanych do konkluzji BAT.
5. Czy termin 60 dni na poinformowanie przedsiębiorcy o nowych wymaganiach
wynikających z konkluzji BAT jest wystarczający z punktu widzenia organów administracji
— w szczególności w sytuacji, gdy jedna publikacja konkluzji BAT może dotyczyć setek
instalacji w całym kraju? Ile instalacji objętych pozwoleń zintegrowanych aktualnie
funkcjonuje w województwie małopolskim i czy WIOŚ w Krakowie jest przygotowany
do obsługi tej liczby w ustawowym terminie?
Termin 60 dni na poinformowanie prowadzącego instalację o publikacji konkluzji
BAT jest w ocenie Ministra Klimatu i Środowiska wystarczający. Obowiązek ten dotyczy

-- 3 of 6 --

4
wyłącznie przekazania informacji o dacie publikacji konkluzji BAT, a nie przeprowadzenia
pełnej analizy zgodności instalacji z nowymi wymaganiami czy zmiany pozwolenia
zintegrowanego. Ponadto przedsiębiorcy mają co do zasady czteroletni termin
na dostosowanie instalacji oraz warunków pozwolenia do nowych konkluzji BAT, liczony
od dnia ich publikacji. Przyjęty 60-dniowy termin pełni zatem funkcję informacyjną i ma na
celu zapewnienie, aby prowadzący instalację zostali odpowiednio wcześnie powiadomieni
o rozpoczęciu biegu okresu dostosowawczego. W tym kontekście należy uznać, że jest
on wystarczający z punktu widzenia organów administracji, zwłaszcza że konkluzje
BAT są aktami prawa publikowanymi w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a ich liczba
jest ograniczona, tj. średnio w roku publikuje się 1 konkluzję BAT. Organ nie jest przy tym
zobowiązany do dokonania w tym terminie szczegółowej oceny wszystkich konsekwencji
wynikających z nowych konkluzji BAT, lecz jedynie do przekazania stosownej informacji
prowadzącemu instalację.
Pragnę wskazać, że w rejestrze pozwoleń zintegrowanych prowadzonym przez ministra
ds. klimatu zarejestrowanych jest 226 instalacji, dla których zostały wydane pozwolenia
zintegrowane, eksploatowanych na terenie województwa małopolskiego.
Wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska kontrolują instalacje posiadające
pozwolenia zintegrowane w ramach planowych i pozaplanowych działań Inspekcji Ochrony
Środowiska. Kontrole są prowadzone zgodnie z rocznymi planami kontroli oraz
na podstawie analizy ryzyka środowiskowego poszczególnych zakładów. Natomiast
kontrole pozaplanowe podejmowane są np. w związku ze skargami mieszkańców,
interwencjami, wnioskami innych organów administracji lub podejrzeniem naruszenia
przepisów ochrony środowiska. Dlatego też projektowana zmiana nie wpłynie
na zwiększenie zadań realizowanych przez WIOŚ.
6. W jaki sposób zostanie zapewniona jawność i dostępność informacji o nowych
konkluzjach BAT dla przedsiębiorców — w szczególności dla małych i średnich
przedsiębiorstw, które mogą nie dysponować działami compliance środowiskowego?
Czy Ministerstwo planuje stworzenie centralnego rejestru lub bazy danych z aktualnymi
konkluzjami BAT i wymaganiami dla poszczególnych branż?
Wszelkie informacje na temat nowych konkluzji BAT publikowane są w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Udostępniane są one również za pomocą krajowego systemu
informacyjnego EKOPORTAL, który stanowi, prowadzone przez organy administracji
publicznej, źródło informacji środowiskowej. Znajdują się tam m.in. aktualne informacje
dotyczące konkluzji BAT, dokumentów referencyjnych BREF oraz wymagań wynikających
z dyrektywy IED. Za pośrednictwem serwisu EKOPORTAL przedsiębiorcy, w tym małe
i średnie przedsiębiorstwa mają dostęp do aktualnych informacji o wymaganiach
środowiskowych, aktach prawnych oraz dokumentach związanych z najlepszymi
dostępnymi technikami (BAT). Wartym podkreślenie jest, że wszystkie te informacje
zgromadzone są w jednym, powszechnie dostępnym miejscu. Ponadto, jak już wskazywano
w poprzednim punkcie, organy ochrony środowiska zobowiązane będą do informowania
przedsiębiorców o publikacji konkluzji BAT w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
7. Wprowadzenie prawa kontrolowanych podmiotów do zgłaszania uwag do protokołu
kontroli, z obowiązkiem organu do rozpatrzenia w ciągu 7 dni — czy Ministerstwo oceniło
wpływ tego obowiązku na obciążenie pracy organów kontroli (WIOŚ)? Ile dodatkowych
etatów lub środków zostanie przeznaczonych na realizację tego obowiązku
w Wojewódzkim Inspektoracie Ochrony Środowiska w Krakowie?
8. Czy 7-dniowy termin na rozpatrzenie uwag do protokołu kontroli jest realny w praktyce
— w szczególności w sprawach złożonych, wymagających analizy merytorycznej

-- 4 of 6 --

5
lub konsultacji z ekspertami? Co się stanie, jeśli organ nie zdąży rozpatrzyć uwag
w terminie — czy protokół traci moc, czy uwagi uznaje się za zasadne z mocy prawa?
Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych
ustaw (UDER44) stanowi realizację postulatu deregulacyjnego strony społecznej
MKIŚ-68-472 pn. „Prawo wodne i Prawo ochrony Środowiska – protokół kontroli”. Projekt
przewiduje m.in. zmiany w ustawie Poś oraz w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo
wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960, z późn. zm.) w zakresie procedur kontroli.
Należy zauważyć, że możliwość zgłaszania przez podmiot kontrolowany uwag
lub zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli funkcjonuje już na gruncie
obowiązujących regulacji. W konsekwencji organy kontroli już obecnie mogą
być zobowiązane do podjęcia odpowiednich czynności w związku z uwagami zgłoszonymi
przez podmiot kontrolowany. Istotą projektowanej zmiany nie jest zatem ustanowienie
całkowicie nowego mechanizmu angażującego organy kontroli, lecz doprecyzowanie
sposobu dalszego postępowania organu administracji publicznej w przypadku wniesienia
przez kontrolowany podmiot uwag lub zastrzeżeń do protokołu kontroli. Potrzeba
wprowadzenia projektowanych regulacji wynika w szczególności z faktu, że brak
jednoznacznych przepisów określających sposób realizacji obowiązków organu po
otrzymaniu takich uwag lub zastrzeżeń może prowadzić do wątpliwości interpretacyjnych
oraz niejednolitej praktyki.
Projektowane rozwiązanie nie powinno zatem powodować istotnego zwiększenia
obciążenia pracą organów kontroli. Ewentualne dodatkowe czynności będą podejmowane
wyłącznie w tych postępowaniach kontrolnych, w których podmiot kontrolowany skorzysta
z przysługującego mu prawa i zgłosi uwagi lub zastrzeżenia do protokołu. Wpływ
projektowanej regulacji na obciążenie organów kontroli należy zatem ocenić jako znikomy,
zwłaszcza że zasadniczy mechanizm zgłaszania uwag funkcjonuje już obecnie,
a projektowane przepisy przede wszystkim porządkują i doprecyzowują sposób dalszego
postępowania organu. W konsekwencji przyjęte rozwiązania nie stanowią podstawy
do zapewnienia organom kontroli dodatkowych środków finansowych ani dodatkowych
etatów. Zakłada się, że czynności związane z rozpatrywaniem uwag lub zastrzeżeń będą
wykonywane w ramach posiadanych przez właściwe organy zasobów kadrowych
i finansowych.
Odnosząc się natomiast do wskazanego w projektowanych przepisach 7-dniowego terminu
na rozpatrzenie uwag lub zastrzeżeń, należy wskazać, że termin ten ma charakter
instrukcyjny. Jego niedochowanie przez organ nie powoduje negatywnych skutków
prawnych dla prowadzonej kontroli, w szczególności nie skutkuje utratą mocy przez
protokół kontroli ani nie prowadzi do uznania uwag lub zastrzeżeń za zasadne z mocy prawa.
Termin ten służy przede wszystkim zapewnieniu sprawnego przebiegu czynności
podejmowanych po zakończeniu kontroli oraz przeciwdziałaniu nieuzasadnionej
przewlekłości na etapie rozpatrywania stanowiska podmiotu kontrolowanego.
Jednocześnie jego instrukcyjny charakter pozwala uwzględnić sytuacje, w których charakter
lub stopień złożoności zgłoszonych uwag wymaga przeprowadzenia pogłębionej analizy
merytorycznej, dokonania dodatkowych ustaleń lub skorzystania z wiedzy specjalistycznej.
Podsumowując, projektowane regulacje służą przede wszystkim usunięciu istniejących
wątpliwości interpretacyjnych i jednoznacznemu określeniu sposobu postępowania organu
po wniesieniu uwag lub zastrzeżeń do protokołu kontroli. Nie tworzą one zasadniczo
nowego rodzaju zadań dla organów kontroli, a ich wpływ na obciążenie tych organów
powinien być znikomy.

-- 5 of 6 --

6
9. Rozszerzenie kompetencji wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska o kontrole
na polskich obszarach morskich — czy ta zmiana wpłynie na zasoby kadrowe i budżety
wojewódzkich inspektoratów inlandnych, w tym WIOŚ w Krakowie? Czy Ministerstwo
przewiduje transfer środków lub etatów między inspektoratami w związku z nowymi
kompetencjami morskimi?
Należy podkreślić, że projektowana regulacja doprecyzowuje właściwość miejscową jedynie
Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz
Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. W żaden sposób
nie wpływa ona na zasoby kadrowe ani budżety urzędów, przy pomocy których swoje
ustawowe zadania wykonają pozostali wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska.
Jednocześnie w projekcie UDER44 zawarto przepisy określające zasady współpracy między
organami Inspekcji Ochrony Środowiska a właściwym miejscowo dyrektorem urzędu
morskiego w zakresie przeprowadzania czynności kontrolnych w sprawach, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
(Dz. U. z 2024 r. poz. 425, z późn. zm.), dalej jako: „ustawa o inspekcji”. Wskazana
współpraca będzie mieć charakter nieodpłatny oraz będzie świadczona w terminie i zakresie
uzgodnionych przez organ Inspekcji Ochrony Środowiska i właściwego miejscowo
dyrektora urzędu morskiego. Współpraca obejmować będzie zapewnienie możliwości
udziału przedstawicieli organów Inspekcji Ochrony Środowiska w rejsach realizowanych
przez organy administracji morskiej, jeżeli okaże się to konieczne do przeprowadzenia
czynności kontrolnych w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy
o inspekcji, udostępnienie dokumentacji, będącej w posiadaniu dyrektora urzędu morskiego,
niezbędnej dla przeprowadzenia czynności kontrolnych w sprawach, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy o inspekcji, oraz zapewnienie bezpieczeństwa inspektorowi.
10. Czy Ministerstwo planuje monitoring skutków deregulacji — w szczególności wpływu
na: liczbę wydanych pozwoleń zintegrowanych, czas wydawania decyzji, liczbę kontroli
i ich wyniki, oraz jakość ochrony środowiska — i jeśli tak, w jakim harmonogramie oraz jakie
wskaźniki będą mierzone? Czy raporty z monitoringu będą dostępne publicznie?
Projektowane zmiany nie wpłyną na liczbę wydawanych pozwoleń zintegrowanych.
Przewidywane jest natomiast usprawnienie tej procedury, tam gdzie przedmiotem wniosku
będzie dostosowanie do wymagań z konkluzji BAT. Na ten moment Ministerstwo Klimatu
i Środowiska nie ma planów przygotowania dedykowanych mierników ani raportów.
Walidacja efektu nastąpi na podstawie informacji napływających do MKiŚ od organów
ochrony środowiska oraz prowadzących instalacje.
Projekt UDER 44 nie przełoży się bezpośrednio na zwiększenie liczby kontroli. Celem
działań podejmowane na rzecz usprawnienia procedur administracyjnych jest poprawa
jakości ochrony środowiska w Polsce.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM

-- 6 of 6 --