Interpelacja nr 18929
Interpelacja w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami
Zgłaszający:
•
Adresat:
Obrona i Bezpieczeństwo (29%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami
Interpelacja nr 18929
do ministra sprawiedliwości
w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami
Zgłaszający: Robert Dowhan
Data wpływu: 28-07-2026
Szanowny Panie Ministrze,
ostatnio słyszy się, że kary dla kierowców są zbyt łagodne i powinny zostać zaostrzone, nawet do konfiskaty samochodów czy pozbawienia wolności za drobne wykroczenie. Rozumiem karać i piętnować ludzi bez uprawnień czy po alkoholu. Ale żeby zaraz zabierać auta często obciążone kredytem, należące do całej rodziny? To uważam już za zbyt pochopne. Ja wiem, że wszyscy muszą odpowiadać, ale gdzieś są granice tego szaleństwa. Za chwilę gwałciciel i zabójca dostanie mniejszą karę niż kierowca, który nie będzie miał gaśnicy, bo apteczki nie musi mieć, jest nieobowiązkowa, a gaśnica już tak.
Będąc przez lata w parlamencie nie spotkałem ministra, który zrewidowałby kary, wszyscy populistycznie tylko straszą i je podnoszą. A kiedy porządnemu człowiekowi podwinie się noga, jest wrzucany do jednego worka ze wszystkimi.
Szanowny Panie Ministrze,
proszę może zająć się mafią taksówkarską wyłudzającą pieniądze od biednych ludzi w większości obcokrajowców. Pomimo zgłoszeń na Policję, takich przypadków w dalszym ciągu jest sporo. Myślałem, że to relikt przeszłości, ale ostatnio taka sytuacja dotknęła mojego znajomego. Wstawił się za dziewczyną, od której kierowca chciał 400 zł za przejazd od Złotych Tarasów do ul. Oboźnej. Na Okęciu się udało. A tu proceder kwitnie prawie pod gmachem ministerstwa. Tymczasem słyszę postulaty o jeszcze częstszym zabieraniu i karaniu, co w praktyce skutkuje tym, że odbierany jest często jedyny dobytek całej rodziny, a auta trafiają przez pośredników i pomoc drogową na parkingi, każdy po drodze pobiera opłatę, a następnie pojazd jest sprzedawany za bezcen. W konsekwencji otworzyliście kolejną ścieżkę dla cwaniaków. Z poważaniem Poseł na Sejm RP
Robert Dowhan
Interpelacja nr 18929
do ministra sprawiedliwości
w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami
Zgłaszający: Robert Dowhan
Data wpływu: 28-07-2026
Szanowny Panie Ministrze,
ostatnio słyszy się, że kary dla kierowców są zbyt łagodne i powinny zostać zaostrzone, nawet do konfiskaty samochodów czy pozbawienia wolności za drobne wykroczenie. Rozumiem karać i piętnować ludzi bez uprawnień czy po alkoholu. Ale żeby zaraz zabierać auta często obciążone kredytem, należące do całej rodziny? To uważam już za zbyt pochopne. Ja wiem, że wszyscy muszą odpowiadać, ale gdzieś są granice tego szaleństwa. Za chwilę gwałciciel i zabójca dostanie mniejszą karę niż kierowca, który nie będzie miał gaśnicy, bo apteczki nie musi mieć, jest nieobowiązkowa, a gaśnica już tak.
Będąc przez lata w parlamencie nie spotkałem ministra, który zrewidowałby kary, wszyscy populistycznie tylko straszą i je podnoszą. A kiedy porządnemu człowiekowi podwinie się noga, jest wrzucany do jednego worka ze wszystkimi.
Szanowny Panie Ministrze,
proszę może zająć się mafią taksówkarską wyłudzającą pieniądze od biednych ludzi w większości obcokrajowców. Pomimo zgłoszeń na Policję, takich przypadków w dalszym ciągu jest sporo. Myślałem, że to relikt przeszłości, ale ostatnio taka sytuacja dotknęła mojego znajomego. Wstawił się za dziewczyną, od której kierowca chciał 400 zł za przejazd od Złotych Tarasów do ul. Oboźnej. Na Okęciu się udało. A tu proceder kwitnie prawie pod gmachem ministerstwa. Tymczasem słyszę postulaty o jeszcze częstszym zabieraniu i karaniu, co w praktyce skutkuje tym, że odbierany jest często jedyny dobytek całej rodziny, a auta trafiają przez pośredników i pomoc drogową na parkingi, każdy po drodze pobiera opłatę, a następnie pojazd jest sprzedawany za bezcen. W konsekwencji otworzyliście kolejną ścieżkę dla cwaniaków. Z poważaniem Poseł na Sejm RP
Robert Dowhan
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Arkadiusz Myrcha
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Lanie wody / Uniki
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
75%
Konkretność
25%
Wysoki stopień unikania odpowiedzi – zidentyfikowano zwroty o braku właściwości, braku danych lub ogólnikowe formułki uspokajające.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
2
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
2.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
- Wykryto zwrot wymijający: „należy do właściwości” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„należy do właściwości”
(brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6884 znaków
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.390.2026
Warszawa, 20 sierpnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 18929 w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia
komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami, którą złożył Pan
Poseł Robert Dowhan, przedstawiam następujące informacje.
Zaostrzenie kar za prowadzenie pojazdu po spożyciu alkoholu lub środków
odurzających (art. 178a kk) oraz za niestosowanie się m.in. do zakazu prowadzenia
pojazdów (art. 244 kk) wpisuje się w szerszy kontekst ochrony bezpieczeństwa
w komunikacji. Zmiany te mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu
drogowym.
Przepadek pojazdu został wprowadzony do polskiego porządku prawnego
w 2022 r. Po zmianach ustawowych, które weszły w życie 29 stycznia 2026 r.:
jeśli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy określonych przestępstw
drogowych wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3
w wydychanym powietrzu albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka
przepadek pojazdu, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony
szczególnymi okolicznościami;
jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia
pojazdów mechanicznych, a także wobec sprawcy niektórych przestępstw
-- 1 of 4 --
2
drogowych (określonych w art. 178 § 1 lub 1a kk), sąd może orzec
przepadek pojazdu.
W określonych sytuacjach przepadek pojazdu ma charakter obligatoryjny.
W innych pozostawiony został ocenie sądu z uwzględnieniem całokształtu
okoliczności sprawy. Nie stanowi więc środka automatycznej represji. Jest
szczególną reakcją karną, która ma na celu:
zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
eliminowanie prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu lub środków
odurzających,
prewencję indywidualną i generalną.
Rozstrzygnięcie o przepadku pojazdu każdorazowo należy do właściwości
niezawisłego sądu. Dokonuje on oceny zgromadzonego materiału dowodowego
oraz bada spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek zastosowania tego
środka.
Przepadku pojazdu mechanicznego nie orzeka się, jeżeli:
w czasie popełnienia przestępstwa pojazd mechaniczny nie stanowił
wyłącznej własności sprawcy;
orzeczenie przepadku nie jest możliwe lub celowe, w szczególności z uwagi
na jego zbycie albo utratę przez sprawcę, zniszczenie lub znaczne
uszkodzenie.
Co do pobierania przez kierujących taksówkami rażąco zawyżonych opłat za
przewóz osób, tego rodzaju praktyki, jeżeli mają charakter celowy i wiążą się
z wprowadzeniem pasażera w błąd, mogą stanowić czyn zabroniony i skutkować
odpowiedzialnością karną. Mogą też równocześnie prowadzić do zastosowania
sankcji administracyjnych wobec przedsiębiorcy wykonującego działalność
taksówkarską.
Jeżeli kierujący, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, świadomie
wprowadza pasażera w błąd co do wysokości należnej opłaty, sposobu jej
naliczania, przebiegu lub długości trasy, wykorzystuje urządzenie pomiarowe
w sposób niezgodny z prawem albo posługuje się innym mechanizmem
prowadzącym do pobrania nienależnej opłaty, zachowanie takie może
wyczerpywać znamiona oszustwa określonego w art. 286 § 1 kk. Przepis ten
przewiduje odpowiedzialność osoby, która w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
-- 2 of 4 --
3
doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez
wprowadzenie jej w błąd lub wykorzystanie jej błędu.
Świadome i celowe zawyżanie należności poprzez wykorzystanie niewiedzy lub
błędu pasażera może stanowić nie tylko naruszenie obowiązków związanych
z wykonywaniem przewozu, lecz również przestępstwo przeciwko mieniu.
Ostateczna kwalifikacja prawna konkretnego zachowania należy oczywiście do
właściwych organów postępowania przygotowawczego i sądu. W przypadku
uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, okoliczności takie powinny
skutkować zawiadomieniem właściwych organów ścigania.
Wykonywanie przewozu osób taksówką jest działalnością reglamentowaną.
Zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, przewóz osób taksówką wymaga
uzyskania odpowiedniej licencji. Nie jest to zatem działalność pozostawiona
całkowitej swobodzie przedsiębiorcy. Korzystanie z uprawnienia do wykonywania
transportu drogowego wiąże się z obowiązkiem przestrzegania określonych
ustawowo warunków.
W tym kontekście należy odnieść się do zmian wprowadzonych tzw. Lex Uber.
Umożliwienie stosowania nowych form zamawiania i rozliczania przewozów,
w tym przy wykorzystaniu aplikacji mobilnych, nie oznacza zniesienia obowiązku
przestrzegania przepisów regulujących wykonywanie transportu drogowego.
Przeciwnie - niezależnie od sposobu przyjęcia zlecenia i rozliczenia przejazdu,
przewoźnik pozostaje zobowiązany do wykonywania działalności zgodnie
z przepisami prawa. Dotyczy to również zasad ustalania opłat.
Zgodnie ustawą o transporcie drogowym, rada gminy może ustalać maksymalne
ceny za przewozy taksówkami. Pobieranie zawyżonych opłat może stanowić
podstawę do podjęcia przez właściwy organ działań kontrolnych i sankcyjnych.
Stwierdzenie naruszenia przepisów o wykonywaniu transportu drogowego nie
pozostaje bez konsekwencji administracyjno-prawnych. Właściwy organ może
wszcząć postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia warunków
wykonywania działalności objętej licencją. W przypadkach określonych w ustawie,
zastosowanie znajdują również administracyjne kary pieniężne.
-- 3 of 4 --
4
Ustawa o transporcie drogowym przewiduje możliwość cofnięcia licencji
w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w licencji lub warunków
wykonywania działalności określonych przepisami prawa. Utrata licencji grozi też
za samowolną zmianę wskazań urządzeń pomiarowo-kontrolnych stosowanych
w taksówce.
Gdy nieuczciwe praktyki dotyczą większej liczby konsumentów lub mają charakter
powtarzalny, zachowanie przedsiębiorcy może podlegać ocenie na gruncie
przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, organy
ścigania powinny wszcząć postępowanie karne. Natomiast stwierdzenie naruszeń
związanych z wykonywaniem działalności objętej licencją powinno skutkować
podjęciem postępowania administracyjnego. Oba reżimy odpowiedzialności mogą
funkcjonować niezależnie, ponieważ służą realizacji odmiennych celów.
Licencja na wykonywanie przewozu osób taksówką nie stanowi uprawnienia do
dowolnego kształtowania należności ani do wykorzystywania niewiedzy pasażera.
Przedsiębiorca korzystający z uprawnienia do wykonywania transportu
drogowego jest zobowiązany do przestrzegania prawa. Rażące i umyślne
naruszenia tych obowiązków mogą skutkować nie tylko sankcjami finansowymi,
lecz również utratą uprawnienia do dalszego wykonywania działalności.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 4 of 4 --
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.390.2026
Warszawa, 20 sierpnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 18929 w sprawie kar i obostrzeń za wykroczenia
komunikacyjne i wyłudzanie pieniędzy za przejazdy taksówkami, którą złożył Pan
Poseł Robert Dowhan, przedstawiam następujące informacje.
Zaostrzenie kar za prowadzenie pojazdu po spożyciu alkoholu lub środków
odurzających (art. 178a kk) oraz za niestosowanie się m.in. do zakazu prowadzenia
pojazdów (art. 244 kk) wpisuje się w szerszy kontekst ochrony bezpieczeństwa
w komunikacji. Zmiany te mają na celu zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu
drogowym.
Przepadek pojazdu został wprowadzony do polskiego porządku prawnego
w 2022 r. Po zmianach ustawowych, które weszły w życie 29 stycznia 2026 r.:
jeśli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy określonych przestępstw
drogowych wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3
w wydychanym powietrzu albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka
przepadek pojazdu, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony
szczególnymi okolicznościami;
jeżeli czyn sprawcy polegał na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia
pojazdów mechanicznych, a także wobec sprawcy niektórych przestępstw
-- 1 of 4 --
2
drogowych (określonych w art. 178 § 1 lub 1a kk), sąd może orzec
przepadek pojazdu.
W określonych sytuacjach przepadek pojazdu ma charakter obligatoryjny.
W innych pozostawiony został ocenie sądu z uwzględnieniem całokształtu
okoliczności sprawy. Nie stanowi więc środka automatycznej represji. Jest
szczególną reakcją karną, która ma na celu:
zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
eliminowanie prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu lub środków
odurzających,
prewencję indywidualną i generalną.
Rozstrzygnięcie o przepadku pojazdu każdorazowo należy do właściwości
niezawisłego sądu. Dokonuje on oceny zgromadzonego materiału dowodowego
oraz bada spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek zastosowania tego
środka.
Przepadku pojazdu mechanicznego nie orzeka się, jeżeli:
w czasie popełnienia przestępstwa pojazd mechaniczny nie stanowił
wyłącznej własności sprawcy;
orzeczenie przepadku nie jest możliwe lub celowe, w szczególności z uwagi
na jego zbycie albo utratę przez sprawcę, zniszczenie lub znaczne
uszkodzenie.
Co do pobierania przez kierujących taksówkami rażąco zawyżonych opłat za
przewóz osób, tego rodzaju praktyki, jeżeli mają charakter celowy i wiążą się
z wprowadzeniem pasażera w błąd, mogą stanowić czyn zabroniony i skutkować
odpowiedzialnością karną. Mogą też równocześnie prowadzić do zastosowania
sankcji administracyjnych wobec przedsiębiorcy wykonującego działalność
taksówkarską.
Jeżeli kierujący, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, świadomie
wprowadza pasażera w błąd co do wysokości należnej opłaty, sposobu jej
naliczania, przebiegu lub długości trasy, wykorzystuje urządzenie pomiarowe
w sposób niezgodny z prawem albo posługuje się innym mechanizmem
prowadzącym do pobrania nienależnej opłaty, zachowanie takie może
wyczerpywać znamiona oszustwa określonego w art. 286 § 1 kk. Przepis ten
przewiduje odpowiedzialność osoby, która w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
-- 2 of 4 --
3
doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez
wprowadzenie jej w błąd lub wykorzystanie jej błędu.
Świadome i celowe zawyżanie należności poprzez wykorzystanie niewiedzy lub
błędu pasażera może stanowić nie tylko naruszenie obowiązków związanych
z wykonywaniem przewozu, lecz również przestępstwo przeciwko mieniu.
Ostateczna kwalifikacja prawna konkretnego zachowania należy oczywiście do
właściwych organów postępowania przygotowawczego i sądu. W przypadku
uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, okoliczności takie powinny
skutkować zawiadomieniem właściwych organów ścigania.
Wykonywanie przewozu osób taksówką jest działalnością reglamentowaną.
Zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, przewóz osób taksówką wymaga
uzyskania odpowiedniej licencji. Nie jest to zatem działalność pozostawiona
całkowitej swobodzie przedsiębiorcy. Korzystanie z uprawnienia do wykonywania
transportu drogowego wiąże się z obowiązkiem przestrzegania określonych
ustawowo warunków.
W tym kontekście należy odnieść się do zmian wprowadzonych tzw. Lex Uber.
Umożliwienie stosowania nowych form zamawiania i rozliczania przewozów,
w tym przy wykorzystaniu aplikacji mobilnych, nie oznacza zniesienia obowiązku
przestrzegania przepisów regulujących wykonywanie transportu drogowego.
Przeciwnie - niezależnie od sposobu przyjęcia zlecenia i rozliczenia przejazdu,
przewoźnik pozostaje zobowiązany do wykonywania działalności zgodnie
z przepisami prawa. Dotyczy to również zasad ustalania opłat.
Zgodnie ustawą o transporcie drogowym, rada gminy może ustalać maksymalne
ceny za przewozy taksówkami. Pobieranie zawyżonych opłat może stanowić
podstawę do podjęcia przez właściwy organ działań kontrolnych i sankcyjnych.
Stwierdzenie naruszenia przepisów o wykonywaniu transportu drogowego nie
pozostaje bez konsekwencji administracyjno-prawnych. Właściwy organ może
wszcząć postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia warunków
wykonywania działalności objętej licencją. W przypadkach określonych w ustawie,
zastosowanie znajdują również administracyjne kary pieniężne.
-- 3 of 4 --
4
Ustawa o transporcie drogowym przewiduje możliwość cofnięcia licencji
w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w licencji lub warunków
wykonywania działalności określonych przepisami prawa. Utrata licencji grozi też
za samowolną zmianę wskazań urządzeń pomiarowo-kontrolnych stosowanych
w taksówce.
Gdy nieuczciwe praktyki dotyczą większej liczby konsumentów lub mają charakter
powtarzalny, zachowanie przedsiębiorcy może podlegać ocenie na gruncie
przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, organy
ścigania powinny wszcząć postępowanie karne. Natomiast stwierdzenie naruszeń
związanych z wykonywaniem działalności objętej licencją powinno skutkować
podjęciem postępowania administracyjnego. Oba reżimy odpowiedzialności mogą
funkcjonować niezależnie, ponieważ służą realizacji odmiennych celów.
Licencja na wykonywanie przewozu osób taksówką nie stanowi uprawnienia do
dowolnego kształtowania należności ani do wykorzystywania niewiedzy pasażera.
Przedsiębiorca korzystający z uprawnienia do wykonywania transportu
drogowego jest zobowiązany do przestrzegania prawa. Rażące i umyślne
naruszenia tych obowiązków mogą skutkować nie tylko sankcjami finansowymi,
lecz również utratą uprawnienia do dalszego wykonywania działalności.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 4 of 4 --