Interpelacja w sprawie bonu terapeutycznego
Treść wystąpienia poselskiego
Treść wystąpienia poselskiego jest w trakcie pobierania...
Sekretarz stanu Łukasz Krasoń
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7202 znakówinfo@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.174.2024
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 1891 Pani poseł Magdaleny Filipek-Sobczak, w sprawie programu „Bon
terapeutyczny”, należy wskazać, że Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wielokrotnie udzielało
wyjaśnień na podobnie sformułowane pytania, m.in. w odpowiedzi na interpelację nr 25789 posła Sławomira
Skwarka w sprawie bonu terapeutycznego, interpelację nr 39750 poseł Marceliny Zawiszy wraz z grupą posłów
w sprawie wdrożenia koncepcji bonu terapeutycznego, wystąpienie poselskie Pana Mateusza Morawieckiego
w sprawie apelu złożonego przez Prezes Stowarzyszenia „Tacy sami” dot. bonu terapeutycznego, wystąpienie
Poseł do Parlamentu Europejskiego Elżbiety Rafalskiej w sprawie informacji na temat stanu prac nad bonem
terapeutycznym, czy wystąpienie poselskie Przemysława Czarnka w sprawie bonu terapeutycznego.
Odnosząc się do poszczególnych pytań Pani poseł proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Ad 1.
Postulowana przez koalicję organizacji pozarządowych koncepcja bonu rehabilitacyjno-terapeutycznego jest
jedną z wielu propozycji, które są rekomendowane przez środowiska zainteresowane systemowym
wdrożeniem rozwiązań w zakresie samodzielnego zarządzania środkami przyznanymi na realizację różnego
rodzaju usług przewidzianych np. w zindywidualizowanym planie wsparcia osoby z niepełnosprawnością.
Bon rehabilitacyjno-terapeutyczny był jednym z czterech instrumentów wsparcia rodzin z osobą z
niepełnosprawnością lub zagrożoną niepełnosprawnością, jaki został zaproponowany do ujęcia w projekcie
Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 (FERS), w typie projektu pn.
„Opracowanie i przetestowanie modelu wsparcia dla rodzin z osobą z niepełnosprawnością lub zagrożoną
niepełnosprawnością”. W trakcie prac nad ostatecznym kształtem programu uwagi do proponowanego
rozwiązania zgłosiła Komisja Europejska. Jej zdaniem działania, które można byłoby finansować w ramach
bonu rehabilitacyjno-terapeutycznego powinny być wspierane przez krajowy system opieki zdrowotnej. W
związku z tą uwagą zrezygnowano z ujmowania tej formy wsparcia jako elementu działań przewidzianych do
realizacji w ramach ww. typu operacji. Obecnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie są
prowadzone prace legislacyjne nad bonem terapeutycznym.
Wcześniej w Ministerstwie trwały prace koncepcyjne nad podobnymi rozwiązaniami, poprzez m.in. realizację
projektów współfinansowanych ze środków UE w ramach działania 2.6 Programu Operacyjnego Wiedza
Edukacja Rozwój 2014-2020 (PO WER). Przykładowo w ramach projektu pn. „Aktywni niepełnosprawni –
narzędzia wsparcia samodzielności osób niepełnosprawnych” opracowany został projekt instrumentu pn.
„budżet osobisty” mający zapewnić osobie z niepełnosprawnością odpowiednią opiekę lub adekwatne
wsparcie zgodnie z potrzebami określonymi w planie wsparcia. W projekcie "Opracowanie projektu ustawy
wdrażającej Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych o proponowanej nazwie: Ustawa o wyrównywaniu
szans osób z niepełnosprawnościami wraz z Oceną Skutków Regulacji i uzasadnieniem, jak też propozycji
zmian legislacyjnych podążających za nową ustawą” był to instrument ”indywidualny pakiet wsparcia”.
Wymienione instrumenty wpisują się w koncepcję bonu terapeutycznego, jednak obecnie nie ma kierunkowej
zgody na dalsze procedowanie proponowanych rozwiązań.
W centrum prac Ministerstwa znajdują się osoby potrzebujące wsparcia, w związku z czym resort zajmuje się
zapewnieniem równych szans dla osób z niepełnosprawnością, tworzeniem różnych wariantów rozwiązań na
rzecz zwiększenia niezależności i poprawy jakości ich życia. Do wypracowania koncepcji rozwiązań
podchodzimy w sposób kompleksowy uwzględniając postulaty środowisk oraz organizacji pozarządowych.
Ad 2.
Założenia dotyczące bonu terapeutycznego zostały przekazane do Ministerstwa i trafiły do mnie jako
Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych. W dniu 22 stycznia 2024 r. odbyłem spotkanie z
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Panią Dorotą Dutkiewicz, prezes Fundacji na rzecz Osób Niepełnosprawnych „Tacy Sami" dotyczące tych
założeń.
Ad 3.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030, przyjęta uchwałą nr 27 Rady Ministrów z dnia
16 lutego 2021 r. zakłada kompleksowe, horyzontalne, ponadsektorowe podejście polityki publicznej do
wsparcia osób z niepełnosprawnością, uwzględniające ich potrzeby w zakresie niezależnego życia, włączenia
społecznego i zawodowego. Dokument uwzględnia działania dotyczące zarówno rehabilitacji społecznej i
zawodowej, jak też kompleksowej rehabilitacji.
Działanie VI. 2.3. Poprawa dostępu do usług rehabilitacyjnych i wyrobów medycznych najwyższej jakości
dotyczy zmian umożliwiających osobom z niepełnosprawnością korzystanie z rehabilitacji, w szczególności
leczniczej.
Natomiast w Priorytecie VI Zdrowie działanie VI.1.4 Wypracowanie modelu kompleksowej rehabilitacji zakłada
wdrożenie modelu kompleksowej rehabilitacji, oznaczającej skoordynowane działania zespołu lekarzy
specjalistów, pedagogów i psychologów w zakresie rehabilitacji leczniczej, społecznej i zawodowej, mające
na celu przywrócenie jak największej sprawności i możliwości samodzielnego funkcjonowania. Kompleksową
rehabilitację cechuje wczesność podejmowanej interwencji, kompleksowość i ciągłość działań
rehabilitacyjnych.
Strategia zakłada szeroką współpracę wielu podmiotów przy realizacji działań na rzecz poprawy sytuacji i
jakości życia osób z niepełnosprawnościami. Dotyczy to również organizacji pozarządowych działających na
rzecz osób z niepełnosprawnością, czy podmiotów ekonomii społecznej, które mogą wykonywać zadania
wynikające z obecnie obowiązujących przepisów ustawy w zakresie rehabilitacji społecznej i zawodowej osób
z niepełnosprawnością.
Warto też wskazać, że zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44) rehabilitacja społeczna ma na celu
umożliwianie uczestnictwa w życiu społecznym i jest realizowana poprzez: wyrabianie zaradności osobistej
i pobudzanie aktywności społecznej osoby niepełnosprawnej; wyrabianie umiejętności samodzielnego
wypełniania ról społecznych; likwidację barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych,
transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji; kształtowanie w społeczeństwie
właściwych postaw i zachowań sprzyjających integracji z osobami z niepełnosprawnością.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w ramach podejmowanych działań ma na uwadze poprawę
sytuacji osób z niepełnosprawnością i ich rodzin w różnych aspektach życia, w tym w kwestii ich
bezpieczeństwa finansowego i dostępu do różnego rodzaju usług.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --