Interpelacja nr 18745
Interpelacja w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Rolnictwo i Rozwój Wsi (75%)
Podatki, Finanse i Budżet (54%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce
Interpelacja nr 18745
do ministra energii, ministra klimatu i środowiska
w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce
Zgłaszający: Grzegorz Płaczek
Data wpływu: 20-07-2026
Szanowni Państwo Ministrowie,
do mojego biura poselskiego zwracają się obywatele, wskazując na poważny problem wysokich cen pelletu drzewnego oraz ograniczonej dostępności tego paliwa. Problem ten dotyczy w szczególności gospodarstw domowych, które – często korzystając z programów publicznego wsparcia – poniosły znaczne koszty wymiany dotychczasowych źródeł ciepła i zainstalowały kotły przystosowane do spalania pelletu.
Z informacji przekazanych przez obywateli wynika, że cena certyfikowanego pelletu drzewnego wynosi obecnie najczęściej od około 2000 zł do 2500 zł za tonę, a w okresach wzmożonego popytu bywa jeszcze wyższa. Przy przeciętnym rocznym zużyciu wynoszącym kilka ton paliwa oznacza to wydatek sięgający wielu tysięcy złotych w jednym sezonie grzewczym. Wysokie ceny pelletu stają się zatem poważnym obciążeniem dla budżetów rodzinnych, w szczególności osób starszych, rodzin wielodzietnych oraz mieszkańców terenów wiejskich i podmiejskich, którzy nie mają możliwości przyłączenia budynku do sieci ciepłowniczej lub gazowej.
Problem ma istotne znaczenie społeczne, ponieważ przez wiele lat państwo zachęcało obywateli do wymiany nieefektywnych źródeł ogrzewania na kotły na biomasę, przedstawiane jako rozwiązanie nowoczesne i przyjazne środowisku. Zakup oraz montaż takich urządzeń były dofinansowywane między innymi w ramach programu „Czyste Powietrze“. Według danych programu w okresie od 19 września 2018 r. do 31 maja 2026 r. kotły na biomasę stanowiły 29,1% wszystkich źródeł ciepła wskazanych we wnioskach o dofinansowanie. Łącznie we wnioskach wykazano ponad 906 tys. źródeł ciepła.
Z oficjalnej odpowiedzi Ministerstwa Klimatu i Środowiska, opracowanej we współpracy z Ministerstwem Energii, wynika ponadto, że w Polsce funkcjonuje ponad 400 tys. kotłów na pellet, a ich liczba nadal rośnie. Oznacza to, że trudności z dostępnością i ceną pelletu dotyczą potencjalnie bardzo dużej grupy gospodarstw domowych.
W przywołanej odpowiedzi rząd przyznał, że na przełomie 2025 r. i 2026 r. występowały okresowe trudności z dostępnością pelletu dla gospodarstw indywidualnych. Jako główne przyczyny wskazano długofalowy wzrost popytu na biomasę w elektroenergetyce, ciepłownictwie i ogrzewnictwie indywidualnym, ograniczoną podaż surowca, problemy techniczne oraz niewystarczająco rozwiniętą logistykę tego paliwa.
Szczególnie istotne są przedstawione przez resort dane dotyczące wykorzystania pelletu i brykietów drzewnych w energetyce zawodowej oraz ciepłownictwie systemowym. Zużycie tych paliw zwiększyło się z 2,83 PJ w 2024 r. do 5,01 PJ w 2025 r., a więc o około 77%. Ministerstwo samo wskazało, że rosnący popyt sektora energetycznego bezpośrednio konkuruje z rynkiem ogrzewnictwa indywidualnego i może prowadzić do dalszego wzrostu cen pelletu dla gospodarstw domowych. Problem ten został określony jako strukturalny i narastający od lat.
Wprawdzie Ministerstwo Energii zwróciło się do prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zbadanie, czy producenci lub dystrybutorzy pelletu nie ograniczają sztucznie jego podaży, a UOKiK nie potwierdził występowania niedozwolonych praktyk, jednak brak potwierdzenia zmowy cenowej nie oznacza, że obecna sytuacja rynku nie wymaga interwencji państwa. Wysokie ceny mogą bowiem wynikać z ograniczeń podażowych, nadmiernego popytu ze strony energetyki zawodowej, niedostatecznej konkurencji lokalnej, kosztów pośrednictwa, problemów logistycznych lub braku odpowiedniej polityki surowcowej.
Szczególnie niezrozumiałe jest pominięcie gospodarstw domowych ogrzewających budynki indywidualnymi kotłami na pellet w systemie bonu ciepłowniczego. Obowiązujące przepisy ograniczają to świadczenie do gospodarstw korzystających z ciepła dostarczanego przez przedsiębiorstwo energetyczne za pośrednictwem systemu ciepłowniczego. Osoby wykorzystujące indywidualne źródła ciepła, w tym kotły na paliwo stałe, nie są objęte tym mechanizmem.
Bon ciepłowniczy za 2026 r. może wynosić 1000 zł, 2000 zł albo 3500 zł, zależnie od ceny ciepła systemowego. Stosowane są przy tym kryteria dochodowe oraz zasada „złotówka za złotówkę“. Tymczasem gospodarstwa ogrzewające się pelletem, pomimo gwałtownego wzrostu kosztów paliwa oraz mimo wcześniejszego korzystania z państwowych programów wspierających zakup kotłów na biomasę, nie mogą otrzymać analogicznego świadczenia.
Prowadzi to do nierównego rozłożenia pomocy publicznej między gospodarstwami ponoszącymi wysokie koszty ogrzewania. Odbiorca ciepła systemowego może, po spełnieniu określonych warunków, otrzymać świadczenie osłonowe, podczas gdy właściciel domu ogrzewanego pelletem pozostaje bez analogicznego wsparcia, nawet jeżeli cena kupowanego przez niego paliwa wzrosła w sposób nagły i znaczący.
Państwo nie powinno najpierw zachęcać obywateli do zakupu konkretnego rodzaju urządzenia grzewczego, dofinansowywać jego instalacji, a następnie pozostawiać jego użytkowników bez ochrony przed skutkami zaburzeń na rynku paliwa niezbędnego do eksploatacji tego urządzenia. Takie działanie podważa zaufanie obywateli do programów publicznych i stabilności prowadzonej polityki energetycznej.
Zasadne jest zatem pilne rozważenie rozszerzenia systemu wsparcia ustanowionego ustawą o bonie ciepłowniczym także na gospodarstwa domowe wykorzystujące pellet jako podstawowe źródło ogrzewania. Jeżeli obecna konstrukcja bonu, oparta na cenie ciepła wyrażonej w złotych za gigadżul, nie pozwala na bezpośrednie włączenie nabywców pelletu, należy rozważyć utworzenie odrębnego świadczenia, przykładowo bonu na zakup pelletu lub dodatku do pelletu.
Świadczenie takie mogłoby być uzależnione od kryterium dochodowego, zgłoszenia źródła ciepła do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, wykazania, że kocioł na pellet stanowi główne źródło ogrzewania budynku oraz przedstawienia faktury lub innego dowodu zakupu paliwa. Należałoby również rozważyć zastosowanie zasady „złotówka za złotówkę“, limitu ilości pelletu objętego wsparciem oraz mechanizmów zapobiegających wykorzystywaniu pomocy publicznej do dalszego podnoszenia cen przez sprzedawców.
W związku z powyższym zwracam się o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Energii lub Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzą stały monitoring cen detalicznych i hurtowych pelletu drzewnego na rynku krajowym?
Jeżeli taki monitoring jest prowadzony, jakie były średnie ceny jednej tony certyfikowanego pelletu drzewnego w poszczególnych miesiącach lat: 2024, 2025 i 2026? Proszę o przedstawienie danych w podziale na województwa, o ile resorty nimi dysponują.
Jakie są, według analiz przeprowadzonych przez ministerstwa, główne przyczyny wzrostu cen pelletu w latach 2025–2026?
Jaki wpływ na ceny i dostępność pelletu mają w szczególności:
a) wzrost zapotrzebowania energetyki zawodowej i ciepłownictwa systemowego na biomasę,
b) dostępność trocin, zrębków i wiórów,
c) sytuacja ekonomiczna krajowych tartaków i zakładów przemysłu drzewnego,
d) koszty energii, transportu i opakowań,
e) wielkość importu oraz eksportu pelletu,
f) marże producentów, pośredników i sprzedawców detalicznych?
Jaka była wielkość krajowej produkcji, importu, eksportu i zużycia pelletu drzewnego w latach 2023–2026?
Jaką część krajowego zużycia pelletu i brykietów drzewnych wykorzystywały w poszczególnych latach gospodarstwa domowe, a jaką energetyka zawodowa i ciepłownictwo systemowe?
Czy potwierdzony przez ministerstwa wzrost zużycia pelletu i brykietów drzewnych w energetyce zawodowej i ciepłownictwie systemowym o około 77% w 2025 r. był wcześniej prognozowany?
Czy przed zwiększeniem wykorzystania pelletu przez energetykę zawodową analizowano wpływ tego działania na ceny i dostępność paliwa dla gospodarstw domowych?
Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby ograniczyć konkurencję między energetyką zawodową a gospodarstwami domowymi o te same, ograniczone zasoby trocin, wiórów, zrębków oraz gotowego pelletu?
Czy rząd rozważa wprowadzenie rozwiązań ograniczających lub stopniowo zmniejszających wykorzystanie wysokiej jakości pelletu drzewnego przez energetykę zawodową, tak aby paliwo to pozostawało dostępne przede wszystkim dla indywidualnych kotłów grzewczych, które nie mogą być zasilane innym rodzajem biomasy?
Kiedy dokładnie Ministerstwo Energii zwróciło się do prezesa UOKiK o zbadanie sytuacji na rynku pelletu i jaki był szczegółowy zakres tego wystąpienia?
Jakie podmioty, dane oraz okresy zostały objęte analizą UOKiK, na podstawie której nie potwierdzono występowania niedozwolonych praktyk?
Czy analiza UOKiK obejmowała wyłącznie możliwość zawarcia zmowy cenowej, czy również:
a) sztuczne ograniczanie podaży,
b) porozumienia wertykalne dotyczące cen,
c) narzucanie cen odsprzedaży,
d) podział rynku,
e) wykorzystywanie przewagi kontraktowej,
f) przypadki lokalnego ograniczenia konkurencji?
Czy ministerstwa przeprowadziły analizę wysokości marż stosowanych przez producentów, importerów, hurtowników, dystrybutorów i sprzedawców detalicznych pelletu? Jeżeli tak, jakie są jej wyniki?
Czy są planowane kontrole prawidłowości oznakowania, jakości, masy oraz wartości opałowej pelletu sprzedawanego gospodarstwom domowym?
Jakie konkretne działania zostaną podjęte przed rozpoczęciem oraz w trakcie sezonu grzewczego 2026/2027 w celu zwiększenia dostępności pelletu i ograniczenia ryzyka dalszego wzrostu jego cen?
Czy rząd planuje ustanowienie mechanizmu wczesnego ostrzegania przed niedoborami pelletu, opartego na danych dotyczących produkcji, zapasów, importu, eksportu oraz bieżącego zapotrzebowania?
Czy jest rozważane utworzenie publicznie dostępnej porównywarki cen pelletu, zawierającej informacje o:
a) cenie za tonę,
b) kosztach transportu,
c) klasie i certyfikacie produktu,
d) wartości opałowej,
e) zawartości popiołu i wilgotności,
f) kraju pochodzenia?
Jakie działania są podejmowane w celu zwiększenia krajowej podaży trocin, zrębków, wiórów i innych produktów ubocznych przemysłu drzewnego wykorzystywanych do produkcji pelletu?
Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe przeprowadziły analizę wpływu polityki pozyskiwania i sprzedaży drewna na sytuację krajowego przemysłu drzewnego oraz producentów pelletu?
Czy jest rozważane wsparcie inwestycji zwiększających krajowe zdolności produkcyjne i magazynowe producentów pelletu, zwłaszcza małych oraz średnich przedsiębiorstw?
Czy rząd rozważa zwiększenie importu pelletu lub surowców do jego produkcji? Jeżeli tak, z jakich państw i przy zastosowaniu jakich mechanizmów kontroli jakości, legalności pochodzenia drewna oraz zgodności z wymaganiami środowiskowymi?
Na jakim etapie znajdują się prace nad szerszym dopuszczeniem do stosowania agropelletu oraz innych paliw produkowanych z biomasy rolniczej?
Czy jest planowane opracowanie jednolitych norm jakościowych dla agropelletu oraz przeprowadzenie badań dotyczących emisji, bezpieczeństwa i możliwości stosowania tego paliwa w kotłach użytkowanych przez gospodarstwa domowe?
Ile kotłów na pellet lub innych kotłów na biomasę zostało dofinansowanych ze środków publicznych w latach 2018–2026, w tym w ramach programu „Czyste Powietrze“?
Jaka była łączna wartość środków publicznych przeznaczonych na zakup oraz montaż kotłów na pellet i innych kotłów na biomasę?
Czy przed dalszym finansowaniem kotłów na pellet rząd zamierza okresowo analizować dostępność paliwa, krajowe zdolności produkcyjne oraz prognozowane koszty eksploatacji takich urządzeń?
Czy rząd planuje nowelizację ustawy z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym w celu objęcia mechanizmem wsparcia również gospodarstw domowych ogrzewających budynki indywidualnymi kotłami na pellet?
Czy Ministerstwo Energii przeprowadziło analizę prawną, organizacyjną i finansową możliwości rozszerzenia bonu ciepłowniczego na gospodarstwa wykorzystujące pellet? Jeżeli tak, jakie są wyniki tej analizy?
Z jakich powodów gospodarstwa domowe ogrzewające się pelletem nie zostały objęte bonem ciepłowniczym, pomimo że:
a) ponoszą bezpośrednie skutki wzrostu cen paliwa,
b) nierzadko korzystały z publicznych dotacji na zakup kotłów,
c) wybrały takie źródło ogrzewania zgodnie z kierunkiem polityki środowiskowej państwa?
Czy rząd rozważa przyjęcie rozwiązania, zgodnie z którym bon ciepłowniczy obejmowałby nie tylko odbiorców ciepła systemowego, ale również gospodarstwa korzystające z indywidualnych źródeł ciepła, w tym kotłów na pellet?
Jeżeli konstrukcja obecnego bonu ciepłowniczego uniemożliwia objęcie nim użytkowników kotłów na pellet, czy rząd planuje ustanowienie odrębnego świadczenia pieniężnego, przykładowo „bonu na pellet“, „dodatku do pelletu“ albo innego dodatku osłonowego?
Czy takie wsparcie mogłoby zostać uruchomione jeszcze w odniesieniu do sezonu grzewczego 2026/2027?
Czy ewentualnym wsparciem mogłyby zostać objęte również wydatki na zakup pelletu poniesione przed wejściem w życie nowych przepisów, pod warunkiem przedstawienia faktury lub innego dokumentu potwierdzającego zakup?
Czy rząd rozważa zastosowanie wobec gospodarstw ogrzewających się pelletem takich samych kryteriów dochodowych, jakie obowiązują obecnie przy bonie ciepłowniczym?
Czy w ramach nowego świadczenia mogłaby zostać zastosowana zasada „złotówka za złotówkę“, umożliwiająca otrzymanie częściowej pomocy także gospodarstwom nieznacznie przekraczającym kryterium dochodowe?
Czy uprawnienie do świadczenia mogłoby być uzależnione od:
a) zgłoszenia kotła na pellet do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków,
b) wykazania, że kocioł stanowi główne źródło ogrzewania,
c) przedstawienia faktury lub rachunku za zakup paliwa,
d) zakupu pelletu spełniającego określone wymagania jakościowe,
e) braku możliwości skorzystania z bonu ciepłowniczego jako odbiorca ciepła systemowego?
Czy wysokość wsparcia dla gospodarstw ogrzewających się pelletem mogłaby odpowiadać wysokości bonu ciepłowniczego obowiązującego w 2026 r., a więc wynosić – zależnie od sytuacji gospodarstwa i poziomu cen paliwa – do 1000 zł, 2000 zł albo 3500 zł?
Czy wysokość świadczenia byłaby ustalana na podstawie:
a) średniej ceny rynkowej jednej tony pelletu,
b) wzrostu ceny w stosunku do okresu referencyjnego,
c) rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych wydatków,
d) powierzchni ogrzewanego budynku,
e) liczby osób w gospodarstwie domowym?
Czy jest planowane określenie maksymalnej liczby ton pelletu, których zakup mógłby zostać objęty dopłatą?
Ile gospodarstw domowych mogłoby zostać objętych rozszerzonym bonem ciepłowniczym lub odrębnym dodatkiem do pelletu?
Jaki byłby szacowany koszt objęcia gospodarstw domowych ogrzewających się pelletem:
a) świadczeniem w wysokości 1000 zł,
b) świadczeniem w wysokości 2000 zł,
c) świadczeniem w wysokości 3500 zł?
Czy zabezpieczono lub planuje się zabezpieczyć środki finansowe na uruchomienie takiego mechanizmu w 2026 r. lub 2027 r.?
Jakie rozwiązania zostaną zastosowane, aby wprowadzenie dopłat nie doprowadziło do dalszego, nieuzasadnionego zwiększenia cen pelletu przez producentów i sprzedawców?
Czy warunkiem uczestnictwa sprzedawcy w systemie dopłat mogłoby być publikowanie cen, przestrzeganie wymogów jakościowych oraz poddanie się kontroli Inspekcji Handlowej lub innych właściwych organów?
Czy rząd rozważa inne formy wsparcia gospodarstw ogrzewających się pelletem, w szczególności:
a) obniżenie stawki podatku VAT na pellet przeznaczony do ogrzewania gospodarstw domowych,
b) ulgę podatkową z tytułu udokumentowanych wydatków na zakup pelletu,
c) dopłaty realizowane przez gminy,
d) niskooprocentowane pożyczki lub dotacje na zmianę źródła ogrzewania w przypadku trwałej nieopłacalności kotła na pellet?
Czy Ministerstwo Finansów zostało poproszone o przeprowadzenie analizy skutków budżetowych oraz zgodności z prawem Unii Europejskiej ewentualnego obniżenia podatku VAT na pellet?
Czy rząd opracuje długofalową strategię rozwoju rynku biomasy opałowej, obejmującą:
a) prognozy zapotrzebowania gospodarstw domowych, energetyki i ciepłownictwa,
b) krajowe zdolności produkcyjne,
c) dostępność surowca,
d) zasady importu i eksportu,
e) standardy jakości paliwa,
f) ochronę konsumentów,
g) mechanizmy reagowania na niedobory i gwałtowne wzrosty cen?
Jeżeli rząd nie zamierza rozszerzyć bonu ciepłowniczego ani ustanowić odrębnego świadczenia dla gospodarstw ogrzewających się pelletem, jakie są szczegółowe przyczyny takiego stanowiska i jakie inne działania osłonowe zostaną zaproponowane tym gospodarstwom?
Obywatele, którzy zgodnie z kierunkiem polityki państwa zainwestowali własne środki w kotły na pellet, mają prawo oczekiwać spójnej i przewidywalnej polityki publicznej. Transformacja energetyczna nie może prowadzić do przerzucenia na gospodarstwa domowe nieograniczonego ryzyka cenowego ani do pozostawienia ich bez dostępu do paliwa niezbędnego do ogrzania budynku.
Konieczne jest połączenie działań ograniczających strukturalne przyczyny wzrostu cen z rozwiązaniami osłonowymi dla gospodarstw znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji ekonomicznej. Rozszerzenie systemu bonu ciepłowniczego albo wprowadzenie odrębnego bonu na zakup pelletu mogłoby stanowić realną odpowiedź państwa na skutki zaburzeń na rynku tego paliwa.
Z poważaniem
Grzegorz Płaczek
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Interpelacja nr 18745
do ministra energii, ministra klimatu i środowiska
w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce
Zgłaszający: Grzegorz Płaczek
Data wpływu: 20-07-2026
Szanowni Państwo Ministrowie,
do mojego biura poselskiego zwracają się obywatele, wskazując na poważny problem wysokich cen pelletu drzewnego oraz ograniczonej dostępności tego paliwa. Problem ten dotyczy w szczególności gospodarstw domowych, które – często korzystając z programów publicznego wsparcia – poniosły znaczne koszty wymiany dotychczasowych źródeł ciepła i zainstalowały kotły przystosowane do spalania pelletu.
Z informacji przekazanych przez obywateli wynika, że cena certyfikowanego pelletu drzewnego wynosi obecnie najczęściej od około 2000 zł do 2500 zł za tonę, a w okresach wzmożonego popytu bywa jeszcze wyższa. Przy przeciętnym rocznym zużyciu wynoszącym kilka ton paliwa oznacza to wydatek sięgający wielu tysięcy złotych w jednym sezonie grzewczym. Wysokie ceny pelletu stają się zatem poważnym obciążeniem dla budżetów rodzinnych, w szczególności osób starszych, rodzin wielodzietnych oraz mieszkańców terenów wiejskich i podmiejskich, którzy nie mają możliwości przyłączenia budynku do sieci ciepłowniczej lub gazowej.
Problem ma istotne znaczenie społeczne, ponieważ przez wiele lat państwo zachęcało obywateli do wymiany nieefektywnych źródeł ogrzewania na kotły na biomasę, przedstawiane jako rozwiązanie nowoczesne i przyjazne środowisku. Zakup oraz montaż takich urządzeń były dofinansowywane między innymi w ramach programu „Czyste Powietrze“. Według danych programu w okresie od 19 września 2018 r. do 31 maja 2026 r. kotły na biomasę stanowiły 29,1% wszystkich źródeł ciepła wskazanych we wnioskach o dofinansowanie. Łącznie we wnioskach wykazano ponad 906 tys. źródeł ciepła.
Z oficjalnej odpowiedzi Ministerstwa Klimatu i Środowiska, opracowanej we współpracy z Ministerstwem Energii, wynika ponadto, że w Polsce funkcjonuje ponad 400 tys. kotłów na pellet, a ich liczba nadal rośnie. Oznacza to, że trudności z dostępnością i ceną pelletu dotyczą potencjalnie bardzo dużej grupy gospodarstw domowych.
W przywołanej odpowiedzi rząd przyznał, że na przełomie 2025 r. i 2026 r. występowały okresowe trudności z dostępnością pelletu dla gospodarstw indywidualnych. Jako główne przyczyny wskazano długofalowy wzrost popytu na biomasę w elektroenergetyce, ciepłownictwie i ogrzewnictwie indywidualnym, ograniczoną podaż surowca, problemy techniczne oraz niewystarczająco rozwiniętą logistykę tego paliwa.
Szczególnie istotne są przedstawione przez resort dane dotyczące wykorzystania pelletu i brykietów drzewnych w energetyce zawodowej oraz ciepłownictwie systemowym. Zużycie tych paliw zwiększyło się z 2,83 PJ w 2024 r. do 5,01 PJ w 2025 r., a więc o około 77%. Ministerstwo samo wskazało, że rosnący popyt sektora energetycznego bezpośrednio konkuruje z rynkiem ogrzewnictwa indywidualnego i może prowadzić do dalszego wzrostu cen pelletu dla gospodarstw domowych. Problem ten został określony jako strukturalny i narastający od lat.
Wprawdzie Ministerstwo Energii zwróciło się do prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zbadanie, czy producenci lub dystrybutorzy pelletu nie ograniczają sztucznie jego podaży, a UOKiK nie potwierdził występowania niedozwolonych praktyk, jednak brak potwierdzenia zmowy cenowej nie oznacza, że obecna sytuacja rynku nie wymaga interwencji państwa. Wysokie ceny mogą bowiem wynikać z ograniczeń podażowych, nadmiernego popytu ze strony energetyki zawodowej, niedostatecznej konkurencji lokalnej, kosztów pośrednictwa, problemów logistycznych lub braku odpowiedniej polityki surowcowej.
Szczególnie niezrozumiałe jest pominięcie gospodarstw domowych ogrzewających budynki indywidualnymi kotłami na pellet w systemie bonu ciepłowniczego. Obowiązujące przepisy ograniczają to świadczenie do gospodarstw korzystających z ciepła dostarczanego przez przedsiębiorstwo energetyczne za pośrednictwem systemu ciepłowniczego. Osoby wykorzystujące indywidualne źródła ciepła, w tym kotły na paliwo stałe, nie są objęte tym mechanizmem.
Bon ciepłowniczy za 2026 r. może wynosić 1000 zł, 2000 zł albo 3500 zł, zależnie od ceny ciepła systemowego. Stosowane są przy tym kryteria dochodowe oraz zasada „złotówka za złotówkę“. Tymczasem gospodarstwa ogrzewające się pelletem, pomimo gwałtownego wzrostu kosztów paliwa oraz mimo wcześniejszego korzystania z państwowych programów wspierających zakup kotłów na biomasę, nie mogą otrzymać analogicznego świadczenia.
Prowadzi to do nierównego rozłożenia pomocy publicznej między gospodarstwami ponoszącymi wysokie koszty ogrzewania. Odbiorca ciepła systemowego może, po spełnieniu określonych warunków, otrzymać świadczenie osłonowe, podczas gdy właściciel domu ogrzewanego pelletem pozostaje bez analogicznego wsparcia, nawet jeżeli cena kupowanego przez niego paliwa wzrosła w sposób nagły i znaczący.
Państwo nie powinno najpierw zachęcać obywateli do zakupu konkretnego rodzaju urządzenia grzewczego, dofinansowywać jego instalacji, a następnie pozostawiać jego użytkowników bez ochrony przed skutkami zaburzeń na rynku paliwa niezbędnego do eksploatacji tego urządzenia. Takie działanie podważa zaufanie obywateli do programów publicznych i stabilności prowadzonej polityki energetycznej.
Zasadne jest zatem pilne rozważenie rozszerzenia systemu wsparcia ustanowionego ustawą o bonie ciepłowniczym także na gospodarstwa domowe wykorzystujące pellet jako podstawowe źródło ogrzewania. Jeżeli obecna konstrukcja bonu, oparta na cenie ciepła wyrażonej w złotych za gigadżul, nie pozwala na bezpośrednie włączenie nabywców pelletu, należy rozważyć utworzenie odrębnego świadczenia, przykładowo bonu na zakup pelletu lub dodatku do pelletu.
Świadczenie takie mogłoby być uzależnione od kryterium dochodowego, zgłoszenia źródła ciepła do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, wykazania, że kocioł na pellet stanowi główne źródło ogrzewania budynku oraz przedstawienia faktury lub innego dowodu zakupu paliwa. Należałoby również rozważyć zastosowanie zasady „złotówka za złotówkę“, limitu ilości pelletu objętego wsparciem oraz mechanizmów zapobiegających wykorzystywaniu pomocy publicznej do dalszego podnoszenia cen przez sprzedawców.
W związku z powyższym zwracam się o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Energii lub Ministerstwo Klimatu i Środowiska prowadzą stały monitoring cen detalicznych i hurtowych pelletu drzewnego na rynku krajowym?
Jeżeli taki monitoring jest prowadzony, jakie były średnie ceny jednej tony certyfikowanego pelletu drzewnego w poszczególnych miesiącach lat: 2024, 2025 i 2026? Proszę o przedstawienie danych w podziale na województwa, o ile resorty nimi dysponują.
Jakie są, według analiz przeprowadzonych przez ministerstwa, główne przyczyny wzrostu cen pelletu w latach 2025–2026?
Jaki wpływ na ceny i dostępność pelletu mają w szczególności:
a) wzrost zapotrzebowania energetyki zawodowej i ciepłownictwa systemowego na biomasę,
b) dostępność trocin, zrębków i wiórów,
c) sytuacja ekonomiczna krajowych tartaków i zakładów przemysłu drzewnego,
d) koszty energii, transportu i opakowań,
e) wielkość importu oraz eksportu pelletu,
f) marże producentów, pośredników i sprzedawców detalicznych?
Jaka była wielkość krajowej produkcji, importu, eksportu i zużycia pelletu drzewnego w latach 2023–2026?
Jaką część krajowego zużycia pelletu i brykietów drzewnych wykorzystywały w poszczególnych latach gospodarstwa domowe, a jaką energetyka zawodowa i ciepłownictwo systemowe?
Czy potwierdzony przez ministerstwa wzrost zużycia pelletu i brykietów drzewnych w energetyce zawodowej i ciepłownictwie systemowym o około 77% w 2025 r. był wcześniej prognozowany?
Czy przed zwiększeniem wykorzystania pelletu przez energetykę zawodową analizowano wpływ tego działania na ceny i dostępność paliwa dla gospodarstw domowych?
Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby ograniczyć konkurencję między energetyką zawodową a gospodarstwami domowymi o te same, ograniczone zasoby trocin, wiórów, zrębków oraz gotowego pelletu?
Czy rząd rozważa wprowadzenie rozwiązań ograniczających lub stopniowo zmniejszających wykorzystanie wysokiej jakości pelletu drzewnego przez energetykę zawodową, tak aby paliwo to pozostawało dostępne przede wszystkim dla indywidualnych kotłów grzewczych, które nie mogą być zasilane innym rodzajem biomasy?
Kiedy dokładnie Ministerstwo Energii zwróciło się do prezesa UOKiK o zbadanie sytuacji na rynku pelletu i jaki był szczegółowy zakres tego wystąpienia?
Jakie podmioty, dane oraz okresy zostały objęte analizą UOKiK, na podstawie której nie potwierdzono występowania niedozwolonych praktyk?
Czy analiza UOKiK obejmowała wyłącznie możliwość zawarcia zmowy cenowej, czy również:
a) sztuczne ograniczanie podaży,
b) porozumienia wertykalne dotyczące cen,
c) narzucanie cen odsprzedaży,
d) podział rynku,
e) wykorzystywanie przewagi kontraktowej,
f) przypadki lokalnego ograniczenia konkurencji?
Czy ministerstwa przeprowadziły analizę wysokości marż stosowanych przez producentów, importerów, hurtowników, dystrybutorów i sprzedawców detalicznych pelletu? Jeżeli tak, jakie są jej wyniki?
Czy są planowane kontrole prawidłowości oznakowania, jakości, masy oraz wartości opałowej pelletu sprzedawanego gospodarstwom domowym?
Jakie konkretne działania zostaną podjęte przed rozpoczęciem oraz w trakcie sezonu grzewczego 2026/2027 w celu zwiększenia dostępności pelletu i ograniczenia ryzyka dalszego wzrostu jego cen?
Czy rząd planuje ustanowienie mechanizmu wczesnego ostrzegania przed niedoborami pelletu, opartego na danych dotyczących produkcji, zapasów, importu, eksportu oraz bieżącego zapotrzebowania?
Czy jest rozważane utworzenie publicznie dostępnej porównywarki cen pelletu, zawierającej informacje o:
a) cenie za tonę,
b) kosztach transportu,
c) klasie i certyfikacie produktu,
d) wartości opałowej,
e) zawartości popiołu i wilgotności,
f) kraju pochodzenia?
Jakie działania są podejmowane w celu zwiększenia krajowej podaży trocin, zrębków, wiórów i innych produktów ubocznych przemysłu drzewnego wykorzystywanych do produkcji pelletu?
Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe przeprowadziły analizę wpływu polityki pozyskiwania i sprzedaży drewna na sytuację krajowego przemysłu drzewnego oraz producentów pelletu?
Czy jest rozważane wsparcie inwestycji zwiększających krajowe zdolności produkcyjne i magazynowe producentów pelletu, zwłaszcza małych oraz średnich przedsiębiorstw?
Czy rząd rozważa zwiększenie importu pelletu lub surowców do jego produkcji? Jeżeli tak, z jakich państw i przy zastosowaniu jakich mechanizmów kontroli jakości, legalności pochodzenia drewna oraz zgodności z wymaganiami środowiskowymi?
Na jakim etapie znajdują się prace nad szerszym dopuszczeniem do stosowania agropelletu oraz innych paliw produkowanych z biomasy rolniczej?
Czy jest planowane opracowanie jednolitych norm jakościowych dla agropelletu oraz przeprowadzenie badań dotyczących emisji, bezpieczeństwa i możliwości stosowania tego paliwa w kotłach użytkowanych przez gospodarstwa domowe?
Ile kotłów na pellet lub innych kotłów na biomasę zostało dofinansowanych ze środków publicznych w latach 2018–2026, w tym w ramach programu „Czyste Powietrze“?
Jaka była łączna wartość środków publicznych przeznaczonych na zakup oraz montaż kotłów na pellet i innych kotłów na biomasę?
Czy przed dalszym finansowaniem kotłów na pellet rząd zamierza okresowo analizować dostępność paliwa, krajowe zdolności produkcyjne oraz prognozowane koszty eksploatacji takich urządzeń?
Czy rząd planuje nowelizację ustawy z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym w celu objęcia mechanizmem wsparcia również gospodarstw domowych ogrzewających budynki indywidualnymi kotłami na pellet?
Czy Ministerstwo Energii przeprowadziło analizę prawną, organizacyjną i finansową możliwości rozszerzenia bonu ciepłowniczego na gospodarstwa wykorzystujące pellet? Jeżeli tak, jakie są wyniki tej analizy?
Z jakich powodów gospodarstwa domowe ogrzewające się pelletem nie zostały objęte bonem ciepłowniczym, pomimo że:
a) ponoszą bezpośrednie skutki wzrostu cen paliwa,
b) nierzadko korzystały z publicznych dotacji na zakup kotłów,
c) wybrały takie źródło ogrzewania zgodnie z kierunkiem polityki środowiskowej państwa?
Czy rząd rozważa przyjęcie rozwiązania, zgodnie z którym bon ciepłowniczy obejmowałby nie tylko odbiorców ciepła systemowego, ale również gospodarstwa korzystające z indywidualnych źródeł ciepła, w tym kotłów na pellet?
Jeżeli konstrukcja obecnego bonu ciepłowniczego uniemożliwia objęcie nim użytkowników kotłów na pellet, czy rząd planuje ustanowienie odrębnego świadczenia pieniężnego, przykładowo „bonu na pellet“, „dodatku do pelletu“ albo innego dodatku osłonowego?
Czy takie wsparcie mogłoby zostać uruchomione jeszcze w odniesieniu do sezonu grzewczego 2026/2027?
Czy ewentualnym wsparciem mogłyby zostać objęte również wydatki na zakup pelletu poniesione przed wejściem w życie nowych przepisów, pod warunkiem przedstawienia faktury lub innego dokumentu potwierdzającego zakup?
Czy rząd rozważa zastosowanie wobec gospodarstw ogrzewających się pelletem takich samych kryteriów dochodowych, jakie obowiązują obecnie przy bonie ciepłowniczym?
Czy w ramach nowego świadczenia mogłaby zostać zastosowana zasada „złotówka za złotówkę“, umożliwiająca otrzymanie częściowej pomocy także gospodarstwom nieznacznie przekraczającym kryterium dochodowe?
Czy uprawnienie do świadczenia mogłoby być uzależnione od:
a) zgłoszenia kotła na pellet do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków,
b) wykazania, że kocioł stanowi główne źródło ogrzewania,
c) przedstawienia faktury lub rachunku za zakup paliwa,
d) zakupu pelletu spełniającego określone wymagania jakościowe,
e) braku możliwości skorzystania z bonu ciepłowniczego jako odbiorca ciepła systemowego?
Czy wysokość wsparcia dla gospodarstw ogrzewających się pelletem mogłaby odpowiadać wysokości bonu ciepłowniczego obowiązującego w 2026 r., a więc wynosić – zależnie od sytuacji gospodarstwa i poziomu cen paliwa – do 1000 zł, 2000 zł albo 3500 zł?
Czy wysokość świadczenia byłaby ustalana na podstawie:
a) średniej ceny rynkowej jednej tony pelletu,
b) wzrostu ceny w stosunku do okresu referencyjnego,
c) rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych wydatków,
d) powierzchni ogrzewanego budynku,
e) liczby osób w gospodarstwie domowym?
Czy jest planowane określenie maksymalnej liczby ton pelletu, których zakup mógłby zostać objęty dopłatą?
Ile gospodarstw domowych mogłoby zostać objętych rozszerzonym bonem ciepłowniczym lub odrębnym dodatkiem do pelletu?
Jaki byłby szacowany koszt objęcia gospodarstw domowych ogrzewających się pelletem:
a) świadczeniem w wysokości 1000 zł,
b) świadczeniem w wysokości 2000 zł,
c) świadczeniem w wysokości 3500 zł?
Czy zabezpieczono lub planuje się zabezpieczyć środki finansowe na uruchomienie takiego mechanizmu w 2026 r. lub 2027 r.?
Jakie rozwiązania zostaną zastosowane, aby wprowadzenie dopłat nie doprowadziło do dalszego, nieuzasadnionego zwiększenia cen pelletu przez producentów i sprzedawców?
Czy warunkiem uczestnictwa sprzedawcy w systemie dopłat mogłoby być publikowanie cen, przestrzeganie wymogów jakościowych oraz poddanie się kontroli Inspekcji Handlowej lub innych właściwych organów?
Czy rząd rozważa inne formy wsparcia gospodarstw ogrzewających się pelletem, w szczególności:
a) obniżenie stawki podatku VAT na pellet przeznaczony do ogrzewania gospodarstw domowych,
b) ulgę podatkową z tytułu udokumentowanych wydatków na zakup pelletu,
c) dopłaty realizowane przez gminy,
d) niskooprocentowane pożyczki lub dotacje na zmianę źródła ogrzewania w przypadku trwałej nieopłacalności kotła na pellet?
Czy Ministerstwo Finansów zostało poproszone o przeprowadzenie analizy skutków budżetowych oraz zgodności z prawem Unii Europejskiej ewentualnego obniżenia podatku VAT na pellet?
Czy rząd opracuje długofalową strategię rozwoju rynku biomasy opałowej, obejmującą:
a) prognozy zapotrzebowania gospodarstw domowych, energetyki i ciepłownictwa,
b) krajowe zdolności produkcyjne,
c) dostępność surowca,
d) zasady importu i eksportu,
e) standardy jakości paliwa,
f) ochronę konsumentów,
g) mechanizmy reagowania na niedobory i gwałtowne wzrosty cen?
Jeżeli rząd nie zamierza rozszerzyć bonu ciepłowniczego ani ustanowić odrębnego świadczenia dla gospodarstw ogrzewających się pelletem, jakie są szczegółowe przyczyny takiego stanowiska i jakie inne działania osłonowe zostaną zaproponowane tym gospodarstwom?
Obywatele, którzy zgodnie z kierunkiem polityki państwa zainwestowali własne środki w kotły na pellet, mają prawo oczekiwać spójnej i przewidywalnej polityki publicznej. Transformacja energetyczna nie może prowadzić do przerzucenia na gospodarstwa domowe nieograniczonego ryzyka cenowego ani do pozostawienia ich bez dostępu do paliwa niezbędnego do ogrzania budynku.
Konieczne jest połączenie działań ograniczających strukturalne przyczyny wzrostu cen z rozwiązaniami osłonowymi dla gospodarstw znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji ekonomicznej. Rozszerzenie systemu bonu ciepłowniczego albo wprowadzenie odrębnego bonu na zakup pelletu mogłoby stanowić realną odpowiedź państwa na skutki zaburzeń na rynku tego paliwa.
Z poważaniem
Grzegorz Płaczek
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
8 kwot, 11 %
Precyzyjne daty
13
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.2 / 1k zn.
- Zawiera 8 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (11)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (13)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
27677 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DPN-WEP.0500.10.2026.ŻW
4494931.18575555.14967374
Warszawa, 13-08-2026
Dotyczy: interpelacji w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu
drzewnego w Polsce
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ·
Sejm RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z przekazaną interpelacją Pana Posła na Sejm RP Grzegorza Płaczka w sprawie
działań związanych z nadmiernymi cenami peletu drzewnego w Polsce z 29 lipca 2026 r.,
znak: K10INT18745, przedstawiam wyjaśnienia na kwestie pozostające we właściwości
Ministra Klimatu i Środowiska.
Przyczyny wzrostu cen peletu
Wzrost cen peletu może być rezultatem jednoczesnego oddziaływania kilku czynników, w
szczególności:
rosnącej konkurencji o biomasę pomiędzy gospodarstwami domowymi,
ciepłownictwem i energetyką zawodową, a także przemysłem meblarskim i
papierniczym;
wzrostu liczby użytkowników kotłów na pelet i zwiększonego popytu na paliwo;
ograniczonej dostępności wiór i trocin wykorzystywanych do produkcji peletu;
wzrostu kosztów energii, produkcji i transportu.
W konsekwencji, ceny peletu pozostają wrażliwe zarówno na krajowe warunki podaży
drewna i biomasy, jak i na sytuację na europejskich rynkach energii oraz paliw
odnawialnych.
Istotnym czynnikiem wpływającym na sytuację rynkową jest zwiększające się
zapotrzebowanie na biomasę leśną ze strony energetyki zawodowej i systemów
ciepłowniczych. Zużycie brykietów i peletów przez energetykę zawodową w 2025 r.
w porównaniu do 2024 r. wzrosło o ok. 77%. Oznacza to, że ten sam surowiec (wiórki,
zrębki, trociny) jest wykorzystywany zarówno do produkcji peletu dla gospodarstw
domowych, jak i do wytwarzania energii elektrycznej oraz ciepła. W konsekwencji dochodzi
do wzrostu konkurencji o dostępne zasoby biomasy. „Analiza dostępności biomasy stałej –
zrównoważony potencjał na cele energetyczne w Polsce”, która przygotowana była na potrzeby
aktualizacji Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r.
-- 1 of 9 --
z perspektywą do 2040 r., wskazuje również na ograniczoną dostępność zrównoważonej
biomasy drzewnej w kraju przy rosnącym zapotrzebowaniu różnych sektorów gospodarki.
Pelet produkowany jest głównie z trocin, zrębków i innych produktów ubocznych
przemysłu drzewnego. Oznacza to, że jego podaż jest bezpośrednio uzależniona od ilości
biomasy kierowanej do przetwórstwa drewna. Ograniczenia dostępności surowca
drzewnego skutkują zaburzeniem ilości pozostałości poprodukcyjnych wykorzystywanych
do produkcji peletu.
W 2023 r. ilość surowca drzewnego pozyskiwanego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne
Lasy Państwowe wyniosła ponad 39 mln m3, w 2024 r. było to ponad 40 mln m3, natomiast
w 2025 r. ponad 39 mln m3. W perspektywie ostatnich lat wielkość produkcji utrzymuje się
na zbliżonym poziomie – dostęp do surowca nie został ograniczony.
Ograniczenie wycinki dotyczy jedynie najcenniejszych obszarów leśnych, a co istotne
nastąpił znaczący spadek wolumenu importu surowca drzewnego o 38% (1,1 mln m3) przy
wzroście eksportu o 19% (3,8 mln m3). Bilans handlu zagranicznego drewnem jest dodatni i
wynosi 2,6 mln m3.
Pozyskanie drewna prowadzone jest zgodnie z zasadami trwale zrównoważonej
i wielofunkcyjnej gospodarki leśnej. Wielkość pozyskania jest uzależniona od
przyrodniczych warunków produkcji, wymogów hodowlanych i ochronnych oraz zasady
trwałości lasów. Oznacza to, że krajowa baza surowcowa stanowiąca źródło drewna,
a pośrednio także trocin i zrębków wykorzystywanych do produkcji peletu, jest ograniczona
i nie może zostać znacząco zwiększona bez ryzyka dla trwałości ekosystemów leśnych. Lasy
Państwowe osiągnęły poziom pozyskania zbliżony do maksymalnego możliwego przy
zachowaniu zasad zrównoważonej gospodarki leśnej. W związku z tym, w najbliższych
latach przewiduje się utrzymanie pozyskania na poziomie ok. 39–40 mln m³ rocznie.
Ewentualny wzrost ponad ten poziom mógłby nastąpić jedynie w sytuacjach
nadzwyczajnych, związanych np. z nasileniem czynników klimatycznych powodujących
masowe zamieranie drzewostanów.
Sytuacja ekonomiczna krajowych tartaków i przedsiębiorstw przemysłu drzewnego
pozostaje zróżnicowana w zależności od segmentu rynku oraz profilu działalności.
W ostatnich latach branża doświadczała skutków spowolnienia gospodarczego na
głównych rynkach eksportowych, zmian popytu na wyroby drzewne oraz wysokiej
zmienności kosztów energii, transportu i pracy, co wpływało na rentowność części
przedsiębiorstw.
Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) opublikowane 13 lipca 2026 r.
w ramach publikacji pn. Produkcja wyrobów przemysłowych w 2025 r. potwierdzają, że
w 2025 r. produkcja peletów i brykietów z drewna wyniosła 1 171 069 ton, tj. była
o 24,2% wyższa niż w 2024 r. Jednocześnie produkcja tarcicy wzrosła o 6,4%, a płyt
pilśniowych o 7,5%, co wskazuje na zwiększenie aktywności krajowego przemysłu
drzewnego i większą dostępność produktów ubocznych wykorzystywanych do produkcji
peletu. Z kolei wartość produkcji sprzedanej w dziale „Wyroby z drewna, korka, słomy
i materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania” wzrosła w 2025 r. o 10,5% (w cenach
stałych) w porównaniu z 2024 r., co było najwyższym wzrostem spośród wszystkich
działów przetwórstwa przemysłowego.
-- 2 of 9 --
Sektor leśno-drzewny pozostaje ważną częścią polskiej gospodarki, generując znaczącą
wartość produkcji, eksportu i zatrudnienia. Jednocześnie przedsiębiorstwa funkcjonujące w
tym sektorze stoją przed wyzwaniami związanymi z transformacją gospodarczą, zmianami
struktury popytu oraz koniecznością zwiększania efektywności materiałowej
i energetycznej procesów produkcyjnych.
W ocenie Ministerstwa Klimatu i Środowiska długofalowy rozwój sektora powinien opierać
się na maksymalizacji wartości dodanej uzyskiwanej z krajowego surowca drzewnego,
rozwoju nowoczesnego przetwórstwa oraz efektywnym wykorzystaniu produktów
ubocznych i pozostałości poprodukcyjnych. Produkty te mogą stanowić cenne źródło
surowca dla rynku biomasy.
Produkcja peletu, w porównaniu do innych paliw pochodzenia biologicznego, jest procesem
niezwykle energochłonnym, który obejmuje m.in. suszenie biomasy, rozdrabnianie,
prasowanie oraz pakowanie i magazynowanie gotowego produktu. Wzrost cen energii
elektrycznej, paliw oraz usług transportowych bezpośrednio przekłada się na koszty
wytwarzania i dystrybucji peletu.
Dane statystyczne
Produkcja peletów i brykietów z drewna (dane GUS - Produkcja wyrobów przemysłowych,
dane skorygowane z GUS) w ostatnich latach prezentowała się następująco:
Rok 2021 2022 2023 2024 2025
Produkcja peletu i brykietu z
drewna
(dane GUS)
[tys.
ton] 1 628 1 477 997 942 1 171
Szacunkowa ilość energii
zawartej w wyprodukowanym
pelecie i brykiecie z drewna
(do obliczeń przyjęto uśrednioną wartość
opałową na poziomie 17,5 GJ/t)
[PJ] 28,5 25,8 17,4 16,5 20,5
Źródło: Opracowanie własne
Zużycie poszczególnych rodzajów biomasy przez energetykę zawodową (produkcja energii
elektrycznej i ciepła systemowego) kształtowała się w ostatnich latach następująco.
Zużycie biomasy na produkcję
energii elektrycznej oraz ciepła
systemowego [PJ]
2021 r.
[PJ]
2022 r.
[PJ]
2023 r.
[PJ]
2024 r.
[PJ]
2025 r.
[PJ]
Biomasa z drewna 47,88 47,02 52,41 49,07 58,82
w tym:
Drewno opałowe 20,51 15,89 17,83 13,86 21,14
Gałęzie i wierzchołki drzew 2,63 3,08 3,03 2,17 3,17
Pniaki i korzenie 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00
Przemysłowe drewno okrągłe 0,27 0,14 0,10 0,06 0,01
Kora 1,58 1,46 1,15 1,19 1,28
-- 3 of 9 --
Wióry, trociny, zrębki 21,48 25,04 28,16 28,91 28,16
Drewno pokonsumpcyjne 0,03 0,03 0,04 0,03 0,05
Pelety i brykiety drzewne 1,39 1,38 2,09 2,83 5,01
Pozostała biomasa 31,60 26,71 25,91 25,41 28,88
Suma biomasy z drewna i
biomasy pozostałej 79,48 73,73 78,32 74,47 87,70
Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych pozyskanych z Ministerstwa Energii.
W przypadku sektora gospodarstw domowych, zgodnie z raportem GUS pn. Zużycie energii w
gospodarstwach domowych w 2024 r.. gospodarstwa domowe w 2023 r zużyły 183 250 TJ
energii z biomasy stałej.
Zużycie biopaliw stałych w gospodarstwach domowych kształtowało się w ostatnich latach
następująco.
Zużycie biopaliw
stałych [TJ] 2021 2022 2023 2024
Gospodarstwa
domowe 207 136 196 917 183 250 184 775
Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych z Krajowego Bilansu Energetycznego -
załącznika nr 4 Raportu metodycznego IIR.
Według Polskiej Rady Pelletu zapotrzebowanie na pelet drzewny w Polsce kształtuje się
następująco:
gospodarstwa domowe – ok. 1 500 tys. ton;
energetyka zawodowa – ok. 600 tys. ton;
ciepłownictwo systemowe – ok. 200 tys. ton.
Prognozy dla peletu
Jednym z kluczowych założeń zaktualizowanego Krajowego Planu w dziedzinie Energii
i Klimatu do 2030 r. z perspektywą do 2040 r. jest dalszy rozwój rynku odnawialnych źródeł
energii przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa,
ograniczaniu negatywnego wpływu sektora energetycznego na środowisko i klimat oraz
redukcji zanieczyszczeń do atmosfery. Realizacja tych celów ma następować m.in. poprzez
elektryfikację sektora elektroenergetycznego i ciepłowniczego, poprawę efektywności
energetycznej budynków, dekarbonizację przemysłu oraz transformację sposobu
pokrywania potrzeb cieplnych gospodarki.
W ww. Krajowym Planie wskazano również kierunek stopniowego ograniczania
wykorzystania biomasy leśnej w energetyce i ciepłownictwie zawodowym, na rzecz
zwiększania udziału energii elektrycznej opartej o odnawialne źródła energii, nowoczesne
technologie magazynowania energii i ciepła oraz integrację i współpracę sektorów
gospodarki, m.in. sektora ciepłownictwa i elektromobilności z sektorem
elektroenergetycznym (ang. sector coupling). Takie podejście ma sprzyjać bardziej
zrównoważonemu wykorzystaniu krajowych zasobów biomasy, z uwzględnieniem potrzeb
ochrony ekosystemów leśnych oraz rosnącego zapotrzebowania na surowiec drzewny w
innych sektorach gospodarki.
-- 4 of 9 --
W ocenie resortu krajowe zasoby biomasy są ograniczone, dlatego biomasa nie powinna
stanowić podstawowego kierunku transformacji energetycznej. Stanowisko to jest spójne z
założeniami Krajowego Planu, zgodnie z którymi biomasa powinna pełnić przede wszystkim
rolę przejściowego, lokalnego i uzupełniającego źródła energii, wykorzystywanego tam,
gdzie istnieją ograniczone alternatywy technologiczne. Jednocześnie, w oparciu o
posiadane dane na temat dostępności biomasy resort stoi na stanowisku, iż zużycie biomasy
w energetyce zawodowej powinno spadać już po 2030 r., natomiast konwersje jednostek
wytwórczych z węglowych na biomasowe nie powinny mieć już miejsca.
Należy podkreślić, że zasoby biomasy drzewnej, w tym trocin, wiórów, zrębków i peletu,
mają charakter ograniczony, a ich wykorzystanie powinno uwzględniać zasadę
kaskadowego wykorzystania biomasy oraz racjonalnego gospodarowania surowcami.
W dłuższej perspektywie strategicznym kierunkiem transformacji sektora ciepłowniczego
jest stopniowe zwiększanie udziału technologii bezemisyjnych i niskoemisyjnych,
w szczególności elektryfikacji systemów ciepłowniczych z wykorzystaniem pomp ciepła,
magazynów ciepła oraz energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Rozwój tego typu
rozwiązań może przyczynić się do ograniczenia presji na rynek biomasy drzewnej oraz
zmniejszenia konkurencji o ten sam surowiec pomiędzy energetyką zawodową
a odbiorcami indywidualnymi.
Jednocześnie w polityce energetycznej i klimatycznej coraz większe znaczenie przypisuje
się wykorzystaniu biomasy pochodzącej z rolnictwa (tzw. agrobiomasa), produktów
ubocznych produkcji rolnej oraz innych pozostałości organicznych, które mogą stanowić
uzupełniające źródło paliwa odnawialnego dla sektora energetycznego i ciepłowniczego.
Takie podejście sprzyja dywersyfikacji bazy surowcowej oraz ogranicza ryzyko nadmiernej
koncentracji popytu na biomasę drzewną.
Podejmowane działania mają na celu zapewnienie zrównoważonego wykorzystania
dostępnych zasobów biomasy z uwzględnieniem potrzeb odbiorców końcowych,
bezpieczeństwa energetycznego oraz celów transformacji energetycznej.
Strategie i działania
W Ministerstwie Klimatu i Środowiska były i są prowadzone działania dotyczące
bezpośrednio energii pozyskiwanej z biomasy. Szczególną uwagę należy wskazać na
rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska, które weszły w życie w 2025 r. i stanowią
ważny element porządkowania rynku biomasy oraz procesu wdrażania zasady
kaskadowego wykorzystania surowców drzewnych:
Rozporządzenie w sprawie szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna
energetycznego [1] optymalizujące gospodarkę drewnem i eliminujące możliwość
spalania drewna pełnowartościowego, precyzyjnie wskazujące jaki surowiec może trafić
do energetyki zawodowej (po wykorzystaniu potencjału surowca
w zastosowaniach materiałowych np. w przemyśle drzewnym, meblarskim lub
papierniczym),
Rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla biomasy pozyskanej z drzew i
krzewów wprowadzanej do obrotu lub obejmowanej procedurą celną dopuszczenia do obrotu
w postaci brykietu lub peletu [2]. Wymagania jakościowe dla brykietu i peletu drzewnego
wprowadzanego na rynek przyczynią się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń ze
-- 5 of 9 --
spalania tych paliw do celów grzewczych w sektorze bytowo-komunalnym.
Rozporządzenie pozwoli wyeliminować z rynku produkty niskiej jakości, w tym paliwa
zawierające zanieczyszczenia pochodzące z odpadów meblarskich czy też tworzyw
sztucznych.
Działania te wpisują się w szerszą strategię polityki klimatyczno-energetycznej Unii
Europejskiej związaną z wdrażaniem zasady kaskadowego wykorzystania biomasy
określoną w dyrektywie RED III [3]. Zasada ta opiera się na priorytetowym wykorzystaniu
biomasy do zastosowań o najwyższej możliwej wartości dodanej, przy czym jej użycie na
cele energetyczne stanowi końcowy etap w hierarchii przeznaczenia, realizowany dopiero
po pełnym wyczerpaniu jej potencjału materiałowego co przynosi wyższą wartość
gospodarczą i technologiczną, Mechanizm ten został dodatkowo wzmocniony przez nową
Strategię Biogospodarki Komisji Europejskiej z listopada 2025 r., która wskazuje
kaskadowość jako podstawową zasadę wykorzystania biomasy w gospodarce UE.
W polskim porządku prawnym zasada kaskadowości została już częściowo wdrożona
poprzez ustawę o odnawialnych źródłach energii [4], ustawę o biokomponentach i
biopaliwach ciekłych [5], ustawę o odpadach [6] oraz wskazane wyżej rozporządzenie
dotyczące drewna energetycznego.
Pełna implementacja przepisów dyrektywy RED III nastąpi natomiast poprzez
procedowane obecnie projekty ustaw:
projekt ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (UC106),
znajdujący się obecnie na etapie rozpatrywania przez Komitet do Spraw Europejskich,
wzmacnia obowiązujący system kryteriów zrównoważonego rozwoju (KZR) i redukcji
emisji gazów cieplarnianych (GHG), m.in. poprzez zaostrzenie wymagań dotyczących
pozyskania biomasy leśnej oraz wykluczenie możliwości pozyskiwania biomasy z lasów
pierwotnych, starolasów, terenów o wysokiej bioróżnorodności, torfowisk i innych
obszarów szczególnie cennych przyrodniczo.
projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (UC118), który
zakończył etap uzgodnień, konsultacji publicznych i opiniowania, wprowadza kluczowe
elementy zasady kaskadowego wykorzystania biomasy w energetyce. Projekt
przewiduje m.in.
wyłączenie pniaków i korzeni z biomasy kwalifikującej się do systemów wsparcia
OZE;
systemowe wykluczenie możliwości odnawiania oraz udzielania nowego wsparcia
finansowego dla instalacji wytwarzających wyłącznie energię elektryczną z biomasy
leśnej, z zachowaniem wyjątków przewidzianych w dyrektywie RED III;
rozszerzenie stosowania kryteriów zrównoważonego rozwoju (KZR) oraz kryteriów
redukcji emisji gazów cieplarnianych (GHG) dla paliw z biomasy;
wprowadzenie możliwości zastosowania odstępstwa od zasady kaskadowego
wykorzystania biomasy w sytuacjach związanych z bezpieczeństwem energetycznym
lub wystąpieniem zdarzeń nadzwyczajnych o charakterze klęskowym powodujących
powstanie nadwyżek biomasy leśnej niemożliwych do zagospodarowania przez
krajowy przemysł inny niż energetyczny.
-- 6 of 9 --
Jednocześnie długoterminowym kierunkiem transformacji sektora ciepłowniczego
i elektroenergetycznego pozostaje rozwój technologii niskoemisyjnych i bezemisyjnych,
w tym elektryfikacja ciepłownictwa systemowego, rozwój pomp ciepła, magazynów ciepła
oraz wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. W efekcie znaczenie biomasy drzewnej
jako paliwa energetycznego będzie stopniowo dostosowywane do jej dostępności oraz
najbardziej efektywnych zastosowań.
Działania służące zwiększeniu dostępności surowców wykorzystywanych do produkcji
peletu powinny uwzględniać fakt, że trociny, wióry, zrębki i inne produkty uboczne
przemysłu drzewnego powstają przede wszystkim jako rezultat działalności sektora
drzewnego, a ich podaż jest bezpośrednio związana ze skalą pozyskania i przerobu drewna.
Z tego względu możliwości administracyjnego zwiększania ilości tych surowców są
ograniczone.
Podejmowane działania zmierzają przede wszystkim do dywersyfikacji bazy surowcowej,
zwiększania efektywności wykorzystania dostępnych zasobów biomasy oraz rozwoju
alternatywnych technologii wytwarzania ciepła i energii, a nie do sztucznego zwiększania
pozyskania surowców drzewnych na cele energetyczne.
W celu zwiększenia przewidywalności dostaw drewna dla branży leśno-drzewnej
Ministerstwo Klimatu i Środowiska zleciło Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych
przygotowanie krótko-, średnio- i długookresowej strategii pozyskania drewna przez Lasy
Państwowe, obejmującej perspektywę do 2030, 2035 i 2050 roku. Dokument ma
uwzględniać aktualne uwarunkowania oraz cele strategiczne, społeczne, klimatyczne
i gospodarcze, w tym potrzebę zapewnienia stabilnego i zrównoważonego rozwoju
krajowej branży leśno-drzewnej. Dzięki opracowaniu strategii możliwe będzie zwiększenie
przewidywalności działania przedsiębiorstw wykorzystujących drewno i produkty jego
przerobu.
Obecnie nie są prowadzone prace nad opracowaniem odrębnej, długofalowej strategii
rozwoju rynku biomasy opałowej obejmującej wskazane w pytaniu elementy. Zagadnienia
związane z wykorzystaniem biomasy są analizowane i uwzględniane w ramach szerszych
dokumentów strategicznych oraz polityk dotyczących transformacji energetycznej,
odnawialnych źródeł energii, ciepłownictwa czy leśnictwa. Podejście to pozwala
uwzględniać rolę biomasy w kontekście całego systemu energetycznego oraz zmian
zachodzących w poszczególnych sektorach gospodarki.
System kontroli biopaliw stałych
Obecnie biopaliwa stałe nie są objęte systemem kontroli jakości. Ministerstwo Klimatu i
Środowiska prowadzi prace legislacyjne nad projektem ustawy o zmianie ustawy o systemie
monitorowania i kontrolowania jakości paliw (UD186), której celem jest objecie biopaliw
stałych obecnie funkcjonującym system kontroli i monitorowania jakości paliw
wprowadzanych na rynek. W ramach ustawy wprowadzone zostaną m.in. obowiązki dla
wprowadzających do obrotu biopaliwa stałe do wykonania badania biopaliwa stałego oraz
wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań jakościowych, tj.
świadectwa jakości biopaliwa stałego. Nadane zostaną również uprawnienia kontrolne dla
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Inspekcji Handlowej oraz Krajowej
Administracji Skarbowej – Służby Celno-Skarbowej. Projekt ustawy UD186 w najbliższych
-- 7 of 9 --
czasie zostanie skierowany do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów celem przedłożenia pod
obrady Rady Ministrów.
Agropelet
Równolegle wspierany jest rozwój wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego oraz
innych pozostałości i produktów ubocznych, co sprzyja dywersyfikacji bazy surowcowej
i ogranicza presję popytową na wysokiej jakości biomasę drzewną. Takie podejście pozwala
zachować bezpieczeństwo dostaw paliw odnawialnych bez konieczności wprowadzania
administracyjnych ograniczeń dla poszczególnych grup odbiorców.
Podejmowane są działania mające na celu stworzenie warunków dla szerszego
wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego, w tym agropeletu oraz innych paliw
wytwarzanych z produktów ubocznych rolnictwa i przetwórstwa rolno-spożywczego.
Kierunek ten jest zgodny z dążeniem do dywersyfikacji bazy surowcowej krajowej
energetyki i ciepłownictwa oraz lepszego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów
odnawialnych. Zakres stosowania agropeletu i innych paliw z biomasy rolniczej jest
uzależniony od spełnienia wymagań technicznych, środowiskowych i emisyjnych
właściwych dla poszczególnych technologii spalania.
Biomasa niedrzewna charakteryzuje się wyższą zawartością popiołu, chloru, azotu oraz
siarki w porównaniu do biomasy drzewnej. Ważnym jest aby był on stosowany tylko
w urządzeniach, które są zaprojektowane i przystosowane do spalania tego typu paliwa.
Popiół powstający w trakcie spalania biomasy niedrzewnej charakteryzuje się niższymi
temperaturami topnienia, co może skutkować zatykaniem się, żużlowaniem i zwiększoną
korozją urządzeń i kanałów spalinowych. Ze względu na potrzebę ograniczenia emisji
zanieczyszczeń ze spalania paliw do celów grzewczych w indywidualnych źródłach ciepła
kluczowym jest ustalenie wymagań jakościowych dla agropeletu wprowadzanego na rynek.
W ramach aktu wykonawczego do projektu ustawy UD186 ustalone zostaną wymagania
jakościowe dla szerszej grupy biopaliw stałych, w tym dla zrębki drzewnej oraz brykietu
niedrzewnego i peletu niedrzewnego czyli paliw agro. Wartości parametrów jakościowych
zostaną zaproponowane na poziomach zbieżnych z wymaganiami międzynarodowej normy
ISO 17225.
W ocenie Ministerstwa Klimatu i Środowiska biomasa pochodzenia rolniczego może
w przyszłości odgrywać coraz większą rolę w zaopatrzeniu sektora energetycznego
i ciepłowniczego w paliwa odnawialne, uzupełniając i stopniowo zastępując biomasę leśną.
Pozwoli to ograniczać presję na ograniczone zasoby biomasy leśnej oraz zwiększać
wykorzystanie krajowych surowców odnawialnych.
Źródła ciepła
Liczba kotłów na biomasę dofinansowanych w ramach Programu Priorytetowego „Czyste
Powietrze” w latach 2018-2026 wyniosła 157 360 szt. (stan na 30.06.2026 r.). Szacuje się,
że około 80% tej liczby stanowią kotły na pelet, natomiast pozostałą część stanowią kotły
zgazowujące drewno. Oznacza to, że kotły na biomasę odpowiadają za około 33% spośród
466 924 źródeł zainstalowanych w ramach PPCP w latach 2019–2025 w miejsce
zlikwidowanych nieefektywnych źródeł ciepła.
-- 8 of 9 --
Według danych Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), prowadzonej przez
Główny Urząd Nadzoru Budowlanego, ponad połowa budynków jednorodzinnych w Polsce
(56,67%) wykorzystuje wyłącznie źródła ciepła na paliwa stałe, w tym w około 2,8 mln
budynków jednorodzinnych (45,61%) funkcjonują wyłącznie źródła ciepła na paliwa stałe
poniżej 5 klasy.
Podstawa prawna
[1] Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 30 maja 2025 r. w sprawie
szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego
(Dz. U. 2025 poz. 746).
[2] Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie
wymagań jakościowych dla biomasy pozyskanej z drzew i krzewów wprowadzanej do
obrotu lub obejmowanej procedurą celną dopuszczenia do obrotu w postaci brykietu
lub peletu (Dz.U. 2025 poz. 618).
[3] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października
2023 r. zmieniająca Dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999
i Dyrektywę 98/70/WE w zakresie promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz
uchylająca Dyrektywę (UE) 2015/652.
[4] Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2026 poz. 68,
z późn. zm.).
[5] Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
(Dz. U. 2025 poz. 901, z późn. zm.).
[6] Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2023 poz. 1587,
z późn. zm.).
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
-- 9 of 9 --
+48 (22) 626 43 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
BM-WPR.0510.243.2026.KK
Warszawa, 20.08.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Kancelaria Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji posła Grzegorza Płaczka o numerze 18745 w sprawie podjęcia
działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce, poniżej
przedstawiam odpowiedź w zakresie kompetencji Ministerstwa Energii.
Ministerstwo Energii nie odpowiada za obszar ogrzewnictwa indywidualnego,
pozostającego w kompetencjach Ministerstwa Klimatu i Środowiska (dalej: MKiŚ), natomiast
program „Czyste Powietrze”, realizowany jest przez Narodowy Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej, podlegający również MKiŚ.
Odnosząc się do sytuacji na rynku pelletu należy stwierdzić, że ma ona charakter
wieloczynnikowy, dlatego ocena rynku oraz ewentualne działania prowadzone są przez
różne resorty ze sobą współpracujące: MKiŚ, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej:
MRiRW) oraz Ministerstwo Rozwoju i Technologii (dalej: MRiT), a także przedstawicieli
branży oraz instytucji eksperckich, jak Lasy Państwowe, IGUOZE czy Polska Rada Pelletu.
Zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 października 2025 r. utworzona została
Rada do spraw Przemysłu Drzewnego i Meblarskiego (dalej: Rada), której prace nadzoruje
MRiT. Skupia ona przedstawicieli ministerstw, których działania mają bezpośredni lub
pośredni wpływ na wspominany sektor, a także ekspertów naukowych. Do jej zadań należy
m.in. przygotowywanie rekomendacji w zakresie inicjatyw, priorytetów rozwojowych oraz
sprzyjających wzrostowi konkurencyjności branż przemysłu opartego na drewnie, jak
również opracowywanie propozycji rozwiązań mających na celu usuwanie barier
rozwojowych dla prowadzenia działalności gospodarczej w gałęziach przedmiotowego
przemysłu.
Ponadto informuję, że Ministerstwo Energii zwracało się kilkukrotnie do Prezesa Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Prezesa UOKiK) z wnioskiem o sprawdzenie czy
działania producentów lub dystrybutorów pelletu nie prowadzą do sztucznego ograniczania
podaży, a tym samym nie stanowią ograniczenia konkurencji. ME otrzymało odpowiedź, z
której wynika, że nie zaobserwowano stosowania niedozwolonych praktyk.
Podkreślenia wymaga także fakt, że sektor energetyki zawodowej wykorzystuje przede
wszystkim pellet techniczny, charakteryzujący się niższą jakością, lecz jednocześnie bardziej
korzystny pod względem ekonomicznym dla przedsiębiorstw działających na tę skalę.
Natomiast pellet klasy A1 jest przeznaczony głównie dla odbiorców indywidualnych i
wykorzystywany w ogrzewnictwie indywidualnym. Ze względu na wyższą jakość jego cena
również jest odpowiednio wyższa. W konsekwencji energetyka zawodowa i ogrzewnictwo
indywidualne nie konkurują ze sobą o ten sam segment rynku paliw pelletowych, ponieważ
posługują się paliwami o odmiennych parametrach jakościowych i przeznaczeniu.
-- 1 of 2 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 2 z 2
Utrzymujące się wyższe w stosunku do ubiegłego roku ceny pelletu są skutkiem wzrostu
zainteresowania jego zakupem na przyszły sezon grzewczy już latem. Powoduje to
utrzymanie cen na wyższych poziomach, ale także pozwala stabilizować podaż i złagodzić
ewentualne wzrosty cen na skutek spadków temperatur w okresie grzewczym.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra
Marian Zmarzły
Podsekretarz stanu
20.08.2026 $ezdPolePodpisu1
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
-- 2 of 2 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DPN-WEP.0500.10.2026.ŻW
4494931.18575555.14967374
Warszawa, 13-08-2026
Dotyczy: interpelacji w sprawie podjęcia działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu
drzewnego w Polsce
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej ·
Sejm RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z przekazaną interpelacją Pana Posła na Sejm RP Grzegorza Płaczka w sprawie
działań związanych z nadmiernymi cenami peletu drzewnego w Polsce z 29 lipca 2026 r.,
znak: K10INT18745, przedstawiam wyjaśnienia na kwestie pozostające we właściwości
Ministra Klimatu i Środowiska.
Przyczyny wzrostu cen peletu
Wzrost cen peletu może być rezultatem jednoczesnego oddziaływania kilku czynników, w
szczególności:
rosnącej konkurencji o biomasę pomiędzy gospodarstwami domowymi,
ciepłownictwem i energetyką zawodową, a także przemysłem meblarskim i
papierniczym;
wzrostu liczby użytkowników kotłów na pelet i zwiększonego popytu na paliwo;
ograniczonej dostępności wiór i trocin wykorzystywanych do produkcji peletu;
wzrostu kosztów energii, produkcji i transportu.
W konsekwencji, ceny peletu pozostają wrażliwe zarówno na krajowe warunki podaży
drewna i biomasy, jak i na sytuację na europejskich rynkach energii oraz paliw
odnawialnych.
Istotnym czynnikiem wpływającym na sytuację rynkową jest zwiększające się
zapotrzebowanie na biomasę leśną ze strony energetyki zawodowej i systemów
ciepłowniczych. Zużycie brykietów i peletów przez energetykę zawodową w 2025 r.
w porównaniu do 2024 r. wzrosło o ok. 77%. Oznacza to, że ten sam surowiec (wiórki,
zrębki, trociny) jest wykorzystywany zarówno do produkcji peletu dla gospodarstw
domowych, jak i do wytwarzania energii elektrycznej oraz ciepła. W konsekwencji dochodzi
do wzrostu konkurencji o dostępne zasoby biomasy. „Analiza dostępności biomasy stałej –
zrównoważony potencjał na cele energetyczne w Polsce”, która przygotowana była na potrzeby
aktualizacji Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r.
-- 1 of 9 --
z perspektywą do 2040 r., wskazuje również na ograniczoną dostępność zrównoważonej
biomasy drzewnej w kraju przy rosnącym zapotrzebowaniu różnych sektorów gospodarki.
Pelet produkowany jest głównie z trocin, zrębków i innych produktów ubocznych
przemysłu drzewnego. Oznacza to, że jego podaż jest bezpośrednio uzależniona od ilości
biomasy kierowanej do przetwórstwa drewna. Ograniczenia dostępności surowca
drzewnego skutkują zaburzeniem ilości pozostałości poprodukcyjnych wykorzystywanych
do produkcji peletu.
W 2023 r. ilość surowca drzewnego pozyskiwanego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne
Lasy Państwowe wyniosła ponad 39 mln m3, w 2024 r. było to ponad 40 mln m3, natomiast
w 2025 r. ponad 39 mln m3. W perspektywie ostatnich lat wielkość produkcji utrzymuje się
na zbliżonym poziomie – dostęp do surowca nie został ograniczony.
Ograniczenie wycinki dotyczy jedynie najcenniejszych obszarów leśnych, a co istotne
nastąpił znaczący spadek wolumenu importu surowca drzewnego o 38% (1,1 mln m3) przy
wzroście eksportu o 19% (3,8 mln m3). Bilans handlu zagranicznego drewnem jest dodatni i
wynosi 2,6 mln m3.
Pozyskanie drewna prowadzone jest zgodnie z zasadami trwale zrównoważonej
i wielofunkcyjnej gospodarki leśnej. Wielkość pozyskania jest uzależniona od
przyrodniczych warunków produkcji, wymogów hodowlanych i ochronnych oraz zasady
trwałości lasów. Oznacza to, że krajowa baza surowcowa stanowiąca źródło drewna,
a pośrednio także trocin i zrębków wykorzystywanych do produkcji peletu, jest ograniczona
i nie może zostać znacząco zwiększona bez ryzyka dla trwałości ekosystemów leśnych. Lasy
Państwowe osiągnęły poziom pozyskania zbliżony do maksymalnego możliwego przy
zachowaniu zasad zrównoważonej gospodarki leśnej. W związku z tym, w najbliższych
latach przewiduje się utrzymanie pozyskania na poziomie ok. 39–40 mln m³ rocznie.
Ewentualny wzrost ponad ten poziom mógłby nastąpić jedynie w sytuacjach
nadzwyczajnych, związanych np. z nasileniem czynników klimatycznych powodujących
masowe zamieranie drzewostanów.
Sytuacja ekonomiczna krajowych tartaków i przedsiębiorstw przemysłu drzewnego
pozostaje zróżnicowana w zależności od segmentu rynku oraz profilu działalności.
W ostatnich latach branża doświadczała skutków spowolnienia gospodarczego na
głównych rynkach eksportowych, zmian popytu na wyroby drzewne oraz wysokiej
zmienności kosztów energii, transportu i pracy, co wpływało na rentowność części
przedsiębiorstw.
Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) opublikowane 13 lipca 2026 r.
w ramach publikacji pn. Produkcja wyrobów przemysłowych w 2025 r. potwierdzają, że
w 2025 r. produkcja peletów i brykietów z drewna wyniosła 1 171 069 ton, tj. była
o 24,2% wyższa niż w 2024 r. Jednocześnie produkcja tarcicy wzrosła o 6,4%, a płyt
pilśniowych o 7,5%, co wskazuje na zwiększenie aktywności krajowego przemysłu
drzewnego i większą dostępność produktów ubocznych wykorzystywanych do produkcji
peletu. Z kolei wartość produkcji sprzedanej w dziale „Wyroby z drewna, korka, słomy
i materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania” wzrosła w 2025 r. o 10,5% (w cenach
stałych) w porównaniu z 2024 r., co było najwyższym wzrostem spośród wszystkich
działów przetwórstwa przemysłowego.
-- 2 of 9 --
Sektor leśno-drzewny pozostaje ważną częścią polskiej gospodarki, generując znaczącą
wartość produkcji, eksportu i zatrudnienia. Jednocześnie przedsiębiorstwa funkcjonujące w
tym sektorze stoją przed wyzwaniami związanymi z transformacją gospodarczą, zmianami
struktury popytu oraz koniecznością zwiększania efektywności materiałowej
i energetycznej procesów produkcyjnych.
W ocenie Ministerstwa Klimatu i Środowiska długofalowy rozwój sektora powinien opierać
się na maksymalizacji wartości dodanej uzyskiwanej z krajowego surowca drzewnego,
rozwoju nowoczesnego przetwórstwa oraz efektywnym wykorzystaniu produktów
ubocznych i pozostałości poprodukcyjnych. Produkty te mogą stanowić cenne źródło
surowca dla rynku biomasy.
Produkcja peletu, w porównaniu do innych paliw pochodzenia biologicznego, jest procesem
niezwykle energochłonnym, który obejmuje m.in. suszenie biomasy, rozdrabnianie,
prasowanie oraz pakowanie i magazynowanie gotowego produktu. Wzrost cen energii
elektrycznej, paliw oraz usług transportowych bezpośrednio przekłada się na koszty
wytwarzania i dystrybucji peletu.
Dane statystyczne
Produkcja peletów i brykietów z drewna (dane GUS - Produkcja wyrobów przemysłowych,
dane skorygowane z GUS) w ostatnich latach prezentowała się następująco:
Rok 2021 2022 2023 2024 2025
Produkcja peletu i brykietu z
drewna
(dane GUS)
[tys.
ton] 1 628 1 477 997 942 1 171
Szacunkowa ilość energii
zawartej w wyprodukowanym
pelecie i brykiecie z drewna
(do obliczeń przyjęto uśrednioną wartość
opałową na poziomie 17,5 GJ/t)
[PJ] 28,5 25,8 17,4 16,5 20,5
Źródło: Opracowanie własne
Zużycie poszczególnych rodzajów biomasy przez energetykę zawodową (produkcja energii
elektrycznej i ciepła systemowego) kształtowała się w ostatnich latach następująco.
Zużycie biomasy na produkcję
energii elektrycznej oraz ciepła
systemowego [PJ]
2021 r.
[PJ]
2022 r.
[PJ]
2023 r.
[PJ]
2024 r.
[PJ]
2025 r.
[PJ]
Biomasa z drewna 47,88 47,02 52,41 49,07 58,82
w tym:
Drewno opałowe 20,51 15,89 17,83 13,86 21,14
Gałęzie i wierzchołki drzew 2,63 3,08 3,03 2,17 3,17
Pniaki i korzenie 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00
Przemysłowe drewno okrągłe 0,27 0,14 0,10 0,06 0,01
Kora 1,58 1,46 1,15 1,19 1,28
-- 3 of 9 --
Wióry, trociny, zrębki 21,48 25,04 28,16 28,91 28,16
Drewno pokonsumpcyjne 0,03 0,03 0,04 0,03 0,05
Pelety i brykiety drzewne 1,39 1,38 2,09 2,83 5,01
Pozostała biomasa 31,60 26,71 25,91 25,41 28,88
Suma biomasy z drewna i
biomasy pozostałej 79,48 73,73 78,32 74,47 87,70
Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych pozyskanych z Ministerstwa Energii.
W przypadku sektora gospodarstw domowych, zgodnie z raportem GUS pn. Zużycie energii w
gospodarstwach domowych w 2024 r.. gospodarstwa domowe w 2023 r zużyły 183 250 TJ
energii z biomasy stałej.
Zużycie biopaliw stałych w gospodarstwach domowych kształtowało się w ostatnich latach
następująco.
Zużycie biopaliw
stałych [TJ] 2021 2022 2023 2024
Gospodarstwa
domowe 207 136 196 917 183 250 184 775
Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych z Krajowego Bilansu Energetycznego -
załącznika nr 4 Raportu metodycznego IIR.
Według Polskiej Rady Pelletu zapotrzebowanie na pelet drzewny w Polsce kształtuje się
następująco:
gospodarstwa domowe – ok. 1 500 tys. ton;
energetyka zawodowa – ok. 600 tys. ton;
ciepłownictwo systemowe – ok. 200 tys. ton.
Prognozy dla peletu
Jednym z kluczowych założeń zaktualizowanego Krajowego Planu w dziedzinie Energii
i Klimatu do 2030 r. z perspektywą do 2040 r. jest dalszy rozwój rynku odnawialnych źródeł
energii przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa,
ograniczaniu negatywnego wpływu sektora energetycznego na środowisko i klimat oraz
redukcji zanieczyszczeń do atmosfery. Realizacja tych celów ma następować m.in. poprzez
elektryfikację sektora elektroenergetycznego i ciepłowniczego, poprawę efektywności
energetycznej budynków, dekarbonizację przemysłu oraz transformację sposobu
pokrywania potrzeb cieplnych gospodarki.
W ww. Krajowym Planie wskazano również kierunek stopniowego ograniczania
wykorzystania biomasy leśnej w energetyce i ciepłownictwie zawodowym, na rzecz
zwiększania udziału energii elektrycznej opartej o odnawialne źródła energii, nowoczesne
technologie magazynowania energii i ciepła oraz integrację i współpracę sektorów
gospodarki, m.in. sektora ciepłownictwa i elektromobilności z sektorem
elektroenergetycznym (ang. sector coupling). Takie podejście ma sprzyjać bardziej
zrównoważonemu wykorzystaniu krajowych zasobów biomasy, z uwzględnieniem potrzeb
ochrony ekosystemów leśnych oraz rosnącego zapotrzebowania na surowiec drzewny w
innych sektorach gospodarki.
-- 4 of 9 --
W ocenie resortu krajowe zasoby biomasy są ograniczone, dlatego biomasa nie powinna
stanowić podstawowego kierunku transformacji energetycznej. Stanowisko to jest spójne z
założeniami Krajowego Planu, zgodnie z którymi biomasa powinna pełnić przede wszystkim
rolę przejściowego, lokalnego i uzupełniającego źródła energii, wykorzystywanego tam,
gdzie istnieją ograniczone alternatywy technologiczne. Jednocześnie, w oparciu o
posiadane dane na temat dostępności biomasy resort stoi na stanowisku, iż zużycie biomasy
w energetyce zawodowej powinno spadać już po 2030 r., natomiast konwersje jednostek
wytwórczych z węglowych na biomasowe nie powinny mieć już miejsca.
Należy podkreślić, że zasoby biomasy drzewnej, w tym trocin, wiórów, zrębków i peletu,
mają charakter ograniczony, a ich wykorzystanie powinno uwzględniać zasadę
kaskadowego wykorzystania biomasy oraz racjonalnego gospodarowania surowcami.
W dłuższej perspektywie strategicznym kierunkiem transformacji sektora ciepłowniczego
jest stopniowe zwiększanie udziału technologii bezemisyjnych i niskoemisyjnych,
w szczególności elektryfikacji systemów ciepłowniczych z wykorzystaniem pomp ciepła,
magazynów ciepła oraz energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Rozwój tego typu
rozwiązań może przyczynić się do ograniczenia presji na rynek biomasy drzewnej oraz
zmniejszenia konkurencji o ten sam surowiec pomiędzy energetyką zawodową
a odbiorcami indywidualnymi.
Jednocześnie w polityce energetycznej i klimatycznej coraz większe znaczenie przypisuje
się wykorzystaniu biomasy pochodzącej z rolnictwa (tzw. agrobiomasa), produktów
ubocznych produkcji rolnej oraz innych pozostałości organicznych, które mogą stanowić
uzupełniające źródło paliwa odnawialnego dla sektora energetycznego i ciepłowniczego.
Takie podejście sprzyja dywersyfikacji bazy surowcowej oraz ogranicza ryzyko nadmiernej
koncentracji popytu na biomasę drzewną.
Podejmowane działania mają na celu zapewnienie zrównoważonego wykorzystania
dostępnych zasobów biomasy z uwzględnieniem potrzeb odbiorców końcowych,
bezpieczeństwa energetycznego oraz celów transformacji energetycznej.
Strategie i działania
W Ministerstwie Klimatu i Środowiska były i są prowadzone działania dotyczące
bezpośrednio energii pozyskiwanej z biomasy. Szczególną uwagę należy wskazać na
rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska, które weszły w życie w 2025 r. i stanowią
ważny element porządkowania rynku biomasy oraz procesu wdrażania zasady
kaskadowego wykorzystania surowców drzewnych:
Rozporządzenie w sprawie szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna
energetycznego [1] optymalizujące gospodarkę drewnem i eliminujące możliwość
spalania drewna pełnowartościowego, precyzyjnie wskazujące jaki surowiec może trafić
do energetyki zawodowej (po wykorzystaniu potencjału surowca
w zastosowaniach materiałowych np. w przemyśle drzewnym, meblarskim lub
papierniczym),
Rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla biomasy pozyskanej z drzew i
krzewów wprowadzanej do obrotu lub obejmowanej procedurą celną dopuszczenia do obrotu
w postaci brykietu lub peletu [2]. Wymagania jakościowe dla brykietu i peletu drzewnego
wprowadzanego na rynek przyczynią się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń ze
-- 5 of 9 --
spalania tych paliw do celów grzewczych w sektorze bytowo-komunalnym.
Rozporządzenie pozwoli wyeliminować z rynku produkty niskiej jakości, w tym paliwa
zawierające zanieczyszczenia pochodzące z odpadów meblarskich czy też tworzyw
sztucznych.
Działania te wpisują się w szerszą strategię polityki klimatyczno-energetycznej Unii
Europejskiej związaną z wdrażaniem zasady kaskadowego wykorzystania biomasy
określoną w dyrektywie RED III [3]. Zasada ta opiera się na priorytetowym wykorzystaniu
biomasy do zastosowań o najwyższej możliwej wartości dodanej, przy czym jej użycie na
cele energetyczne stanowi końcowy etap w hierarchii przeznaczenia, realizowany dopiero
po pełnym wyczerpaniu jej potencjału materiałowego co przynosi wyższą wartość
gospodarczą i technologiczną, Mechanizm ten został dodatkowo wzmocniony przez nową
Strategię Biogospodarki Komisji Europejskiej z listopada 2025 r., która wskazuje
kaskadowość jako podstawową zasadę wykorzystania biomasy w gospodarce UE.
W polskim porządku prawnym zasada kaskadowości została już częściowo wdrożona
poprzez ustawę o odnawialnych źródłach energii [4], ustawę o biokomponentach i
biopaliwach ciekłych [5], ustawę o odpadach [6] oraz wskazane wyżej rozporządzenie
dotyczące drewna energetycznego.
Pełna implementacja przepisów dyrektywy RED III nastąpi natomiast poprzez
procedowane obecnie projekty ustaw:
projekt ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (UC106),
znajdujący się obecnie na etapie rozpatrywania przez Komitet do Spraw Europejskich,
wzmacnia obowiązujący system kryteriów zrównoważonego rozwoju (KZR) i redukcji
emisji gazów cieplarnianych (GHG), m.in. poprzez zaostrzenie wymagań dotyczących
pozyskania biomasy leśnej oraz wykluczenie możliwości pozyskiwania biomasy z lasów
pierwotnych, starolasów, terenów o wysokiej bioróżnorodności, torfowisk i innych
obszarów szczególnie cennych przyrodniczo.
projekt ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (UC118), który
zakończył etap uzgodnień, konsultacji publicznych i opiniowania, wprowadza kluczowe
elementy zasady kaskadowego wykorzystania biomasy w energetyce. Projekt
przewiduje m.in.
wyłączenie pniaków i korzeni z biomasy kwalifikującej się do systemów wsparcia
OZE;
systemowe wykluczenie możliwości odnawiania oraz udzielania nowego wsparcia
finansowego dla instalacji wytwarzających wyłącznie energię elektryczną z biomasy
leśnej, z zachowaniem wyjątków przewidzianych w dyrektywie RED III;
rozszerzenie stosowania kryteriów zrównoważonego rozwoju (KZR) oraz kryteriów
redukcji emisji gazów cieplarnianych (GHG) dla paliw z biomasy;
wprowadzenie możliwości zastosowania odstępstwa od zasady kaskadowego
wykorzystania biomasy w sytuacjach związanych z bezpieczeństwem energetycznym
lub wystąpieniem zdarzeń nadzwyczajnych o charakterze klęskowym powodujących
powstanie nadwyżek biomasy leśnej niemożliwych do zagospodarowania przez
krajowy przemysł inny niż energetyczny.
-- 6 of 9 --
Jednocześnie długoterminowym kierunkiem transformacji sektora ciepłowniczego
i elektroenergetycznego pozostaje rozwój technologii niskoemisyjnych i bezemisyjnych,
w tym elektryfikacja ciepłownictwa systemowego, rozwój pomp ciepła, magazynów ciepła
oraz wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. W efekcie znaczenie biomasy drzewnej
jako paliwa energetycznego będzie stopniowo dostosowywane do jej dostępności oraz
najbardziej efektywnych zastosowań.
Działania służące zwiększeniu dostępności surowców wykorzystywanych do produkcji
peletu powinny uwzględniać fakt, że trociny, wióry, zrębki i inne produkty uboczne
przemysłu drzewnego powstają przede wszystkim jako rezultat działalności sektora
drzewnego, a ich podaż jest bezpośrednio związana ze skalą pozyskania i przerobu drewna.
Z tego względu możliwości administracyjnego zwiększania ilości tych surowców są
ograniczone.
Podejmowane działania zmierzają przede wszystkim do dywersyfikacji bazy surowcowej,
zwiększania efektywności wykorzystania dostępnych zasobów biomasy oraz rozwoju
alternatywnych technologii wytwarzania ciepła i energii, a nie do sztucznego zwiększania
pozyskania surowców drzewnych na cele energetyczne.
W celu zwiększenia przewidywalności dostaw drewna dla branży leśno-drzewnej
Ministerstwo Klimatu i Środowiska zleciło Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych
przygotowanie krótko-, średnio- i długookresowej strategii pozyskania drewna przez Lasy
Państwowe, obejmującej perspektywę do 2030, 2035 i 2050 roku. Dokument ma
uwzględniać aktualne uwarunkowania oraz cele strategiczne, społeczne, klimatyczne
i gospodarcze, w tym potrzebę zapewnienia stabilnego i zrównoważonego rozwoju
krajowej branży leśno-drzewnej. Dzięki opracowaniu strategii możliwe będzie zwiększenie
przewidywalności działania przedsiębiorstw wykorzystujących drewno i produkty jego
przerobu.
Obecnie nie są prowadzone prace nad opracowaniem odrębnej, długofalowej strategii
rozwoju rynku biomasy opałowej obejmującej wskazane w pytaniu elementy. Zagadnienia
związane z wykorzystaniem biomasy są analizowane i uwzględniane w ramach szerszych
dokumentów strategicznych oraz polityk dotyczących transformacji energetycznej,
odnawialnych źródeł energii, ciepłownictwa czy leśnictwa. Podejście to pozwala
uwzględniać rolę biomasy w kontekście całego systemu energetycznego oraz zmian
zachodzących w poszczególnych sektorach gospodarki.
System kontroli biopaliw stałych
Obecnie biopaliwa stałe nie są objęte systemem kontroli jakości. Ministerstwo Klimatu i
Środowiska prowadzi prace legislacyjne nad projektem ustawy o zmianie ustawy o systemie
monitorowania i kontrolowania jakości paliw (UD186), której celem jest objecie biopaliw
stałych obecnie funkcjonującym system kontroli i monitorowania jakości paliw
wprowadzanych na rynek. W ramach ustawy wprowadzone zostaną m.in. obowiązki dla
wprowadzających do obrotu biopaliwa stałe do wykonania badania biopaliwa stałego oraz
wystawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie wymagań jakościowych, tj.
świadectwa jakości biopaliwa stałego. Nadane zostaną również uprawnienia kontrolne dla
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Inspekcji Handlowej oraz Krajowej
Administracji Skarbowej – Służby Celno-Skarbowej. Projekt ustawy UD186 w najbliższych
-- 7 of 9 --
czasie zostanie skierowany do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów celem przedłożenia pod
obrady Rady Ministrów.
Agropelet
Równolegle wspierany jest rozwój wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego oraz
innych pozostałości i produktów ubocznych, co sprzyja dywersyfikacji bazy surowcowej
i ogranicza presję popytową na wysokiej jakości biomasę drzewną. Takie podejście pozwala
zachować bezpieczeństwo dostaw paliw odnawialnych bez konieczności wprowadzania
administracyjnych ograniczeń dla poszczególnych grup odbiorców.
Podejmowane są działania mające na celu stworzenie warunków dla szerszego
wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego, w tym agropeletu oraz innych paliw
wytwarzanych z produktów ubocznych rolnictwa i przetwórstwa rolno-spożywczego.
Kierunek ten jest zgodny z dążeniem do dywersyfikacji bazy surowcowej krajowej
energetyki i ciepłownictwa oraz lepszego wykorzystania lokalnie dostępnych zasobów
odnawialnych. Zakres stosowania agropeletu i innych paliw z biomasy rolniczej jest
uzależniony od spełnienia wymagań technicznych, środowiskowych i emisyjnych
właściwych dla poszczególnych technologii spalania.
Biomasa niedrzewna charakteryzuje się wyższą zawartością popiołu, chloru, azotu oraz
siarki w porównaniu do biomasy drzewnej. Ważnym jest aby był on stosowany tylko
w urządzeniach, które są zaprojektowane i przystosowane do spalania tego typu paliwa.
Popiół powstający w trakcie spalania biomasy niedrzewnej charakteryzuje się niższymi
temperaturami topnienia, co może skutkować zatykaniem się, żużlowaniem i zwiększoną
korozją urządzeń i kanałów spalinowych. Ze względu na potrzebę ograniczenia emisji
zanieczyszczeń ze spalania paliw do celów grzewczych w indywidualnych źródłach ciepła
kluczowym jest ustalenie wymagań jakościowych dla agropeletu wprowadzanego na rynek.
W ramach aktu wykonawczego do projektu ustawy UD186 ustalone zostaną wymagania
jakościowe dla szerszej grupy biopaliw stałych, w tym dla zrębki drzewnej oraz brykietu
niedrzewnego i peletu niedrzewnego czyli paliw agro. Wartości parametrów jakościowych
zostaną zaproponowane na poziomach zbieżnych z wymaganiami międzynarodowej normy
ISO 17225.
W ocenie Ministerstwa Klimatu i Środowiska biomasa pochodzenia rolniczego może
w przyszłości odgrywać coraz większą rolę w zaopatrzeniu sektora energetycznego
i ciepłowniczego w paliwa odnawialne, uzupełniając i stopniowo zastępując biomasę leśną.
Pozwoli to ograniczać presję na ograniczone zasoby biomasy leśnej oraz zwiększać
wykorzystanie krajowych surowców odnawialnych.
Źródła ciepła
Liczba kotłów na biomasę dofinansowanych w ramach Programu Priorytetowego „Czyste
Powietrze” w latach 2018-2026 wyniosła 157 360 szt. (stan na 30.06.2026 r.). Szacuje się,
że około 80% tej liczby stanowią kotły na pelet, natomiast pozostałą część stanowią kotły
zgazowujące drewno. Oznacza to, że kotły na biomasę odpowiadają za około 33% spośród
466 924 źródeł zainstalowanych w ramach PPCP w latach 2019–2025 w miejsce
zlikwidowanych nieefektywnych źródeł ciepła.
-- 8 of 9 --
Według danych Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), prowadzonej przez
Główny Urząd Nadzoru Budowlanego, ponad połowa budynków jednorodzinnych w Polsce
(56,67%) wykorzystuje wyłącznie źródła ciepła na paliwa stałe, w tym w około 2,8 mln
budynków jednorodzinnych (45,61%) funkcjonują wyłącznie źródła ciepła na paliwa stałe
poniżej 5 klasy.
Podstawa prawna
[1] Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 30 maja 2025 r. w sprawie
szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego
(Dz. U. 2025 poz. 746).
[2] Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie
wymagań jakościowych dla biomasy pozyskanej z drzew i krzewów wprowadzanej do
obrotu lub obejmowanej procedurą celną dopuszczenia do obrotu w postaci brykietu
lub peletu (Dz.U. 2025 poz. 618).
[3] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października
2023 r. zmieniająca Dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999
i Dyrektywę 98/70/WE w zakresie promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz
uchylająca Dyrektywę (UE) 2015/652.
[4] Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2026 poz. 68,
z późn. zm.).
[5] Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
(Dz. U. 2025 poz. 901, z późn. zm.).
[6] Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2023 poz. 1587,
z późn. zm.).
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
-- 9 of 9 --
+48 (22) 626 43 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
BM-WPR.0510.243.2026.KK
Warszawa, 20.08.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Kancelaria Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji posła Grzegorza Płaczka o numerze 18745 w sprawie podjęcia
działań związanych z nadmiernymi cenami pelletu drzewnego w Polsce, poniżej
przedstawiam odpowiedź w zakresie kompetencji Ministerstwa Energii.
Ministerstwo Energii nie odpowiada za obszar ogrzewnictwa indywidualnego,
pozostającego w kompetencjach Ministerstwa Klimatu i Środowiska (dalej: MKiŚ), natomiast
program „Czyste Powietrze”, realizowany jest przez Narodowy Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej, podlegający również MKiŚ.
Odnosząc się do sytuacji na rynku pelletu należy stwierdzić, że ma ona charakter
wieloczynnikowy, dlatego ocena rynku oraz ewentualne działania prowadzone są przez
różne resorty ze sobą współpracujące: MKiŚ, Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej:
MRiRW) oraz Ministerstwo Rozwoju i Technologii (dalej: MRiT), a także przedstawicieli
branży oraz instytucji eksperckich, jak Lasy Państwowe, IGUOZE czy Polska Rada Pelletu.
Zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 października 2025 r. utworzona została
Rada do spraw Przemysłu Drzewnego i Meblarskiego (dalej: Rada), której prace nadzoruje
MRiT. Skupia ona przedstawicieli ministerstw, których działania mają bezpośredni lub
pośredni wpływ na wspominany sektor, a także ekspertów naukowych. Do jej zadań należy
m.in. przygotowywanie rekomendacji w zakresie inicjatyw, priorytetów rozwojowych oraz
sprzyjających wzrostowi konkurencyjności branż przemysłu opartego na drewnie, jak
również opracowywanie propozycji rozwiązań mających na celu usuwanie barier
rozwojowych dla prowadzenia działalności gospodarczej w gałęziach przedmiotowego
przemysłu.
Ponadto informuję, że Ministerstwo Energii zwracało się kilkukrotnie do Prezesa Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Prezesa UOKiK) z wnioskiem o sprawdzenie czy
działania producentów lub dystrybutorów pelletu nie prowadzą do sztucznego ograniczania
podaży, a tym samym nie stanowią ograniczenia konkurencji. ME otrzymało odpowiedź, z
której wynika, że nie zaobserwowano stosowania niedozwolonych praktyk.
Podkreślenia wymaga także fakt, że sektor energetyki zawodowej wykorzystuje przede
wszystkim pellet techniczny, charakteryzujący się niższą jakością, lecz jednocześnie bardziej
korzystny pod względem ekonomicznym dla przedsiębiorstw działających na tę skalę.
Natomiast pellet klasy A1 jest przeznaczony głównie dla odbiorców indywidualnych i
wykorzystywany w ogrzewnictwie indywidualnym. Ze względu na wyższą jakość jego cena
również jest odpowiednio wyższa. W konsekwencji energetyka zawodowa i ogrzewnictwo
indywidualne nie konkurują ze sobą o ten sam segment rynku paliw pelletowych, ponieważ
posługują się paliwami o odmiennych parametrach jakościowych i przeznaczeniu.
-- 1 of 2 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 2 z 2
Utrzymujące się wyższe w stosunku do ubiegłego roku ceny pelletu są skutkiem wzrostu
zainteresowania jego zakupem na przyszły sezon grzewczy już latem. Powoduje to
utrzymanie cen na wyższych poziomach, ale także pozwala stabilizować podaż i złagodzić
ewentualne wzrosty cen na skutek spadków temperatur w okresie grzewczym.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra
Marian Zmarzły
Podsekretarz stanu
20.08.2026 $ezdPolePodpisu1
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
-- 2 of 2 --