Interpelacja nr 18604
Interpelacja w sprawie sytuacji fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (100%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie sytuacji fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji
Interpelacja nr 18604
do ministra zdrowia
w sprawie sytuacji fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji
Zgłaszający: Sławomir Skwarek
Data wpływu: 14-07-2026
Szanowna Pani Minister,
w ostatnim czasie do mojego biura poselskiego wpływają informacje od fizjoterapeutów, świadczeniodawców oraz pacjentów dotyczące pogarszającej się dostępności do świadczeń fizjoterapeutycznych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Problem ten dotyczy zarówno fizjoterapii ambulatoryjnej, jak i domowej. Z przekazywanych informacji wynika również, że świadczeniodawcy zwracają uwagę na pogarszające się warunki finansowania oraz rozwiązania organizacyjne, które mogą prowadzić do ograniczenia liczby udzielanych świadczeń, a w konsekwencji do dalszego wydłużania kolejek.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jaka jest obecnie rzeczywista sytuacja w zakresie dostępności do świadczeń fizjoterapeutycznych finansowanych przez NFZ, z podziałem na fizjoterapię ambulatoryjną, domową oraz stacjonarną?
2. Jakie są aktualne średnie i maksymalne czasy oczekiwania na rozpoczęcie fizjoterapii w poszczególnych województwach? Czy Ministerstwo Zdrowia potwierdza przypadki oczekiwania na świadczenia sięgające nawet 300 dni?
3. W jaki sposób Ministerstwo Zdrowia monitoruje dostępność fizjoterapii? Jakie wskaźniki są analizowane oraz jakie działania podejmowane są w przypadku stwierdzenia nadmiernego wydłużania kolejek?
4. Czy ministerstwo prowadzi analizy wpływu wydłużonego czasu oczekiwania na:
- liczbę hospitalizacji,
- liczbę wykonywanych zabiegów operacyjnych,
- liczbę zwolnień lekarskich,
- koszty rent i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy,
- koszty opieki długoterminowej,
- pogorszenie sprawności i jakości życia pacjentów?
5. Czy ministerstwo analizuje relację pomiędzy wydatkami publicznymi na fizjoterapię a kosztami wynikającymi z jej ograniczonej dostępności? Jeżeli tak, jakie są wyniki tych analiz?
6. Czy ministerstwo posiada dane pokazujące, jakie oszczędności dla systemu ochrony zdrowia oraz systemu ubezpieczeń społecznych przynosi odpowiednio wcześnie wdrożona fizjoterapia?
7. Jak Ministerstwo Zdrowia ocenia projektowane rozwiązania Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące finansowania fizjoterapii osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, które przenoszą ryzyko finansowania świadczeń na świadczeniodawców oraz przewidują rozliczenie części świadczeń dopiero po zakończeniu roku?
8. Czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu tych rozwiązań na płynność finansową małych i średnich podmiotów leczniczych? Czy istnieje ryzyko, że część z nich nie będzie w stanie finansować świadczeń przez wiele miesięcy z własnych środków? Czy ministerstwo dostrzega zagrożenie związane z postępującą koncentracją rynku świadczeń fizjoterapeutycznych? Według informacji przekazywanych przez środowisko zawodowe około 60% rynku fizjoterapii ambulatoryjnej oraz domowej znajduje się obecnie pod kontrolą jednego zagranicznego funduszu inwestycyjnego.
10. Czy ministerstwo prowadzi monitoring koncentracji rynku świadczeń rehabilitacyjnych? Jak ocenia wpływ tego procesu na konkurencyjność rynku, bezpieczeństwo zdrowotne państwa oraz możliwość funkcjonowania małych, lokalnych podmiotów?
11. Czy ministerstwo planuje działania mające na celu przeciwdziałanie monopolizacji rynku świadczeń rehabilitacyjnych oraz zapewnienie równych warunków funkcjonowania wszystkim świadczeniodawcom?
12. Jakie działania planowane są w celu zwiększenia finansowania fizjoterapii w kolejnych latach oraz skrócenia czasu oczekiwania pacjentów?
13. Czy ministerstwo planuje zwiększenie liczby świadczeń gwarantowanych z zakresu fizjoterapii oraz rozszerzenie dostępu do fizjoterapii domowej i środowiskowej w związku ze starzeniem się społeczeństwa?
14. Czy prowadzone są analizy dotyczące wpływu bezpośredniego dostępu do fizjoterapeuty na:
- skrócenie kolejek do lekarzy,
- ograniczenie liczby badań diagnostycznych,
- zmniejszenie liczby hospitalizacji,
- ograniczenie kosztów funkcjonowania systemu ochrony zdrowia?
15. Ilu pacjentów w ostatnich pięciu latach nie uzyskało świadczeń fizjoterapeutycznych z powodu wyczerpania limitów lub zbyt długiego czasu oczekiwania?
16. Jak zmieniały się w ostatnich pięciu latach nakłady na fizjoterapię jako procent całkowitych wydatków NFZ?
17. Czy ministerstwo posiada analizy wskazujące zapotrzebowanie na świadczenia fizjoterapeutyczne w perspektywie najbliższych 10-20 lat w związku ze starzeniem się społeczeństwa oraz wzrostem liczby osób z chorobami przewlekłymi?
18. Jakie działania ministerstwo planuje podjąć, aby fizjoterapia była traktowana jako inwestycja w zdrowie publiczne, ograniczająca koszty leczenia specjalistycznego, hospitalizacji oraz świadczeń społecznych, a nie wyłącznie jako koszt systemu ochrony zdrowia?
Uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi wraz z przedstawieniem aktualnych danych statystycznych, analiz ekonomicznych oraz planowanych działań legislacyjnych i organizacyjnych.
Interpelacja nr 18604
do ministra zdrowia
w sprawie sytuacji fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji
Zgłaszający: Sławomir Skwarek
Data wpływu: 14-07-2026
Szanowna Pani Minister,
w ostatnim czasie do mojego biura poselskiego wpływają informacje od fizjoterapeutów, świadczeniodawców oraz pacjentów dotyczące pogarszającej się dostępności do świadczeń fizjoterapeutycznych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Problem ten dotyczy zarówno fizjoterapii ambulatoryjnej, jak i domowej. Z przekazywanych informacji wynika również, że świadczeniodawcy zwracają uwagę na pogarszające się warunki finansowania oraz rozwiązania organizacyjne, które mogą prowadzić do ograniczenia liczby udzielanych świadczeń, a w konsekwencji do dalszego wydłużania kolejek.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jaka jest obecnie rzeczywista sytuacja w zakresie dostępności do świadczeń fizjoterapeutycznych finansowanych przez NFZ, z podziałem na fizjoterapię ambulatoryjną, domową oraz stacjonarną?
2. Jakie są aktualne średnie i maksymalne czasy oczekiwania na rozpoczęcie fizjoterapii w poszczególnych województwach? Czy Ministerstwo Zdrowia potwierdza przypadki oczekiwania na świadczenia sięgające nawet 300 dni?
3. W jaki sposób Ministerstwo Zdrowia monitoruje dostępność fizjoterapii? Jakie wskaźniki są analizowane oraz jakie działania podejmowane są w przypadku stwierdzenia nadmiernego wydłużania kolejek?
4. Czy ministerstwo prowadzi analizy wpływu wydłużonego czasu oczekiwania na:
- liczbę hospitalizacji,
- liczbę wykonywanych zabiegów operacyjnych,
- liczbę zwolnień lekarskich,
- koszty rent i świadczeń z tytułu niezdolności do pracy,
- koszty opieki długoterminowej,
- pogorszenie sprawności i jakości życia pacjentów?
5. Czy ministerstwo analizuje relację pomiędzy wydatkami publicznymi na fizjoterapię a kosztami wynikającymi z jej ograniczonej dostępności? Jeżeli tak, jakie są wyniki tych analiz?
6. Czy ministerstwo posiada dane pokazujące, jakie oszczędności dla systemu ochrony zdrowia oraz systemu ubezpieczeń społecznych przynosi odpowiednio wcześnie wdrożona fizjoterapia?
7. Jak Ministerstwo Zdrowia ocenia projektowane rozwiązania Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące finansowania fizjoterapii osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, które przenoszą ryzyko finansowania świadczeń na świadczeniodawców oraz przewidują rozliczenie części świadczeń dopiero po zakończeniu roku?
8. Czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu tych rozwiązań na płynność finansową małych i średnich podmiotów leczniczych? Czy istnieje ryzyko, że część z nich nie będzie w stanie finansować świadczeń przez wiele miesięcy z własnych środków? Czy ministerstwo dostrzega zagrożenie związane z postępującą koncentracją rynku świadczeń fizjoterapeutycznych? Według informacji przekazywanych przez środowisko zawodowe około 60% rynku fizjoterapii ambulatoryjnej oraz domowej znajduje się obecnie pod kontrolą jednego zagranicznego funduszu inwestycyjnego.
10. Czy ministerstwo prowadzi monitoring koncentracji rynku świadczeń rehabilitacyjnych? Jak ocenia wpływ tego procesu na konkurencyjność rynku, bezpieczeństwo zdrowotne państwa oraz możliwość funkcjonowania małych, lokalnych podmiotów?
11. Czy ministerstwo planuje działania mające na celu przeciwdziałanie monopolizacji rynku świadczeń rehabilitacyjnych oraz zapewnienie równych warunków funkcjonowania wszystkim świadczeniodawcom?
12. Jakie działania planowane są w celu zwiększenia finansowania fizjoterapii w kolejnych latach oraz skrócenia czasu oczekiwania pacjentów?
13. Czy ministerstwo planuje zwiększenie liczby świadczeń gwarantowanych z zakresu fizjoterapii oraz rozszerzenie dostępu do fizjoterapii domowej i środowiskowej w związku ze starzeniem się społeczeństwa?
14. Czy prowadzone są analizy dotyczące wpływu bezpośredniego dostępu do fizjoterapeuty na:
- skrócenie kolejek do lekarzy,
- ograniczenie liczby badań diagnostycznych,
- zmniejszenie liczby hospitalizacji,
- ograniczenie kosztów funkcjonowania systemu ochrony zdrowia?
15. Ilu pacjentów w ostatnich pięciu latach nie uzyskało świadczeń fizjoterapeutycznych z powodu wyczerpania limitów lub zbyt długiego czasu oczekiwania?
16. Jak zmieniały się w ostatnich pięciu latach nakłady na fizjoterapię jako procent całkowitych wydatków NFZ?
17. Czy ministerstwo posiada analizy wskazujące zapotrzebowanie na świadczenia fizjoterapeutyczne w perspektywie najbliższych 10-20 lat w związku ze starzeniem się społeczeństwa oraz wzrostem liczby osób z chorobami przewlekłymi?
18. Jakie działania ministerstwo planuje podjąć, aby fizjoterapia była traktowana jako inwestycja w zdrowie publiczne, ograniczająca koszty leczenia specjalistycznego, hospitalizacji oraz świadczeń społecznych, a nie wyłącznie jako koszt systemu ochrony zdrowia?
Uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi wraz z przedstawieniem aktualnych danych statystycznych, analiz ekonomicznych oraz planowanych działań legislacyjnych i organizacyjnych.
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Katarzyna Kęcka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
18%
Konkretność
82%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 8 %
Precyzyjne daty
2
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
3.2 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (8)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16407 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
ASG.050.189.2026.WS
Warszawa, 24 sierpnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
W odpowiedzi na interpelację nr 18604 Pana Posła Sławomira Skwarka w sprawie sytuacji
fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji,
uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do dostępności świadczeń fizjoterapeutycznych
finansowanych ze środków publicznych, należy wskazać, że według danych Narodowego
Funduszu Zdrowia w 2026 r. umowy o udzielanie świadczeń w zakresie fizjoterapii
ambulatoryjnej posiada 2255 świadczeniodawców, w zakresie fizjoterapii domowej – 447
świadczeniodawców, natomiast świadczenia rehabilitacji stacjonarnej, obejmującej
rehabilitację ogólnoustrojową, neurologiczną, pulmonologiczną oraz kardiologiczną,
realizuje 402 świadczeniodawców. Dostępność poszczególnych rodzajów świadczeń jest
przy tym zróżnicowana terytorialnie i zależy nie tylko od liczby podmiotów posiadających
umowy z NFZ, lecz również od potencjału poszczególnych placówek, poziomu wykonania
umów oraz lokalnego zapotrzebowania na świadczenia.
Jeżeli chodzi o czas oczekiwania, według danych NFZ według stanu na koniec czerwca
2026 r. średni czas oczekiwania na fizjoterapię ambulatoryjną w skali kraju wynosił 145,04
dnia w przypadku pacjentów zakwalifikowanych jako przypadek pilny oraz 176,94 dnia w
przypadku pacjentów stabilnych. W fizjoterapii domowej średni czas oczekiwania wynosił
odpowiednio 71,83 dnia dla przypadków pilnych oraz 66,42 dnia dla przypadków
stabilnych. W fizjoterapii ambulatoryjnej średni czas oczekiwania w poszczególnych
województwach wynosił dla przypadków pilnych od 79,85 do 196,63 dnia, a dla
przypadków stabilnych od 111,26 do 241,16 dnia. W fizjoterapii domowej wartości te
mieściły się odpowiednio w przedziałach od 45,78 do 106,80 dnia oraz od 49,13 do 116,82
dnia. Szczegółowe dane dla poszczególnych województw przedstawiono w załączniku.
Jednocześnie należy podkreślić, że dane zagregowane dla poszczególnych województw nie
odzwierciedlają w pełni sytuacji pacjenta poszukującego konkretnego miejsca udzielenia
świadczenia. Czas oczekiwania jest bowiem bardzo zróżnicowany pomiędzy
poszczególnymi świadczeniodawcami. W praktyce występują zarówno placówki
deklarujące możliwość udzielenia świadczenia w dniu zgłoszenia albo w bardzo krótkim
terminie, jak również placówki raportujące bardzo odległe terminy, w tym przekraczające
300 dni. Występowanie takiego czasu oczekiwania u konkretnego świadczeniodawcy nie
oznacza zatem, że podobny czas oczekiwania dotyczy wszystkich podmiotów realizujących
dane świadczenie w danym województwie. Pacjent może uzyskać istotnie krótszy termin u
innego świadczeniodawcy posiadającego umowę z NFZ. Wyszukiwarka NFZ „Gdzie się
-- 1 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
leczyć” służy właśnie do wyszukiwania dostępnych terminów świadczeń w wybranych
placówkach i umożliwia ich porównywanie.
W odniesieniu do monitorowania dostępności świadczeń należy wskazać, że oddziały
wojewódzkie NFZ na bieżąco analizują poziom wykonania umów oraz stopień
wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na rehabilitację leczniczą. W
zależności od wyników tych analiz dokonują przesunięć środków zarówno na wniosek
świadczeniodawców, jak i z własnej inicjatywy, uwzględniając stopień wykorzystania
środków w ramach zawartych umów. Działania te służą możliwie efektywnemu
wykorzystaniu dostępnego finansowania oraz poprawie dostępności świadczeń.
Odnosząc się natomiast do wpływu ograniczonej dostępności rehabilitacji na stan zdrowia
pacjentów i funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia, należy zauważyć, że problem ten
został zidentyfikowany również w dokumentach strategicznych Ministra Zdrowia. Krajowy
Plan Transformacji na lata 2027–2031 jest dokumentem wdrożeniowym dla Mapy potrzeb
zdrowotnych na poziomie krajowym i uwzględnia rekomendowane kierunki działań
wynikające z tej mapy. Dokument wskazuje na utrzymujący się deficyt świadczeń
rehabilitacyjnych oraz długi czas oczekiwania na ich udzielenie.
W części Krajowego Planu Transformacji dotyczącej rehabilitacji wskazano, że długi czas
oczekiwania, często przekraczający kilka miesięcy, ogranicza skuteczność leczenia i
zmniejsza szanse na pełny powrót do sprawności, w szczególności po udarach, zabiegach
ortopedycznych i kardiologicznych. Wskazano również, że brak dostępności rehabilitacji we
wczesnym okresie po incydencie chorobowym może skutkować trwałą
niepełnosprawnością oraz zwiększać wydatki na opiekę długoterminową.
Krajowy Plan Transformacji zwraca także uwagę na potrzebę zachowania ciągłości procesu
leczenia. Brak szybkiego rozpoczęcia rehabilitacji po hospitalizacji może prowadzić do
utraty części efektów terapii i wydłużenia rekonwalescencji. W związku z tym jako kierunki
działań wskazano lepsze powiązanie rehabilitacji z podstawową opieką zdrowotną,
ambulatoryjną opieką specjalistyczną i leczeniem szpitalnym, a także rozwój rehabilitacji
kompleksowej oraz nowoczesnych form rehabilitacji.
Powyższe ustalenia potwierdzają znaczenie odpowiednio wczesnego dostępu do
rehabilitacji, nie pozwalają jednak na proste ilościowe przypisanie wydłużonego czasu
oczekiwania do określonej liczby hospitalizacji, zabiegów operacyjnych czy zwolnień
lekarskich ani do konkretnej wartości wydatków na renty, świadczenia z tytułu niezdolności
do pracy lub opiekę długoterminową. Przeprowadzenie takiej analizy wymagałoby
połączenia danych pochodzących z różnych systemów oraz uwzględnienia szeregu
czynników, takich jak rodzaj i ciężkość schorzenia, wiek pacjenta, choroby współistniejące
czy przebieg dotychczasowego leczenia. Z tych samych względów nie jest możliwe
wskazanie jednej, uniwersalnej wartości oszczędności dla systemu ochrony zdrowia lub
systemu zabezpieczenia społecznego wynikającej z wcześniejszego rozpoczęcia fizjoterapii.
KPT potwierdza natomiast kierunkowo, że odpowiednio wczesna rehabilitacja może
ograniczać następstwa niesprawności oraz zapotrzebowanie na dalszą opiekę.
W zakresie zasad finansowania świadczeń rehabilitacyjnych udzielanych osobom ze
znacznym stopniem niepełnosprawności należy wyjaśnić, że rozwiązania wskazane w
interpelacji wynikają z zarządzenia nr 68/2026/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 22 lipca 2026 r.,
zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w
rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie leczenia dzieci i
dorosłych ze śpiączką. Zmiana dotyczy terminu wnioskowania o sfinansowanie świadczeń
wykonanych ponad limit wynikający z zawartej umowy, objętych nielimitowanym
mechanizmem finansowania. Świadczenia realizowane w ramach wartości zawartej umowy
są nadal finansowane na dotychczasowych zasadach.
Jednocześnie, zgodnie z art. 136 ust. 2 pkt 1–1c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, w odniesieniu do świadczeń rehabilitacji leczniczej
udzielanych osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia związane ze znacznym
stopniem niepełnosprawności kwota zobowiązania jest dostosowywana do potrzeb
-- 2 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
zdrowotnych oraz wykonania umowy. Przepisy ustawy nie określają przy tym terminu, w
którym takie dostosowanie powinno nastąpić. Nie jest zatem zasadne utożsamianie zmiany
zasad rozliczeń z finansowaniem przez świadczeniodawcę ze środków własnych wszystkich
świadczeń udzielanych tej grupie pacjentów. Ewentualny wpływ na płynność finansową
podmiotu może dotyczyć przede wszystkim świadczeń wykonanych ponad wartość
zobowiązania określoną w umowie.
Jeżeli chodzi o skalę tego wpływu na małe i średnie podmioty lecznicze, dostępne materiały
nie pozwalają obecnie na przedstawienie ilościowego oszacowania skutków dla
poszczególnych grup świadczeniodawców. Wpływ ten zależy m.in. od wartości umowy
danego podmiotu, liczby świadczeń realizowanych ponad ustaloną kwotę zobowiązania
oraz struktury świadczeniobiorców. Nie ma zatem podstaw do formułowania generalnego
wniosku, że rozwiązanie to prowadzi do utraty płynności przez małe i średnie podmioty.
Jednocześnie zasadne pozostaje monitorowanie praktycznych skutków stosowania nowych
zasad, w szczególności w odniesieniu do świadczeniodawców, u których wartość świadczeń
ponadumownych stanowi istotną część realizowanych świadczeń.
Odnosząc się do wskazanej w interpelacji problematyki koncentracji rynku, należy
zaznaczyć, że przekazane materiały nie zawierają danych pozwalających potwierdzić
informację, zgodnie z którą około 60% rynku fizjoterapii ambulatoryjnej i domowej znajduje
się pod kontrolą jednego zagranicznego funduszu inwestycyjnego. W samej interpelacji
informacja ta została przedstawiona jako pochodząca od środowiska zawodowego, bez
wskazania źródła danych oraz sposobu ustalenia udziału w rynku.
Jednocześnie, zgodnie z zakresem kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów, do jego zadań należy m.in. kontrola koncentracji przedsiębiorców. W
przypadku koncentracji podlegających kontroli Prezes UOKiK może wyrazić zgodę na jej
dokonanie, wyrazić zgodę warunkową albo zakazać koncentracji, jeżeli prowadziłaby ona
do istotnego ograniczenia konkurencji. Kontrola koncentracji ma służyć przeciwdziałaniu
nadmiernej konsolidacji przedsiębiorców, w szczególności prowadzącej do powstania lub
umocnienia pozycji dominującej. Minister Zdrowia oraz NFZ nie zastępują zatem organu
ochrony konkurencji w ocenie powiązań kapitałowych i koncentracji przedsiębiorców. Z
punktu widzenia systemu ochrony zdrowia zasadnicze znaczenie ma natomiast
zapewnienie dostępności i ciągłości świadczeń oraz odpowiedniego zabezpieczenia potrzeb
zdrowotnych pacjentów.
Jednocześnie odnosząc się do problematyki finansowania rehabilitacji, należy zwrócić
uwagę, że we wzorze planu finansowego NFZ nie wyodrębniono pozycji odnoszącej się
wyłącznie do fizjoterapii. Finansowanie wykazywane jest dla całego rodzaju świadczeń
„rehabilitacja lecznicza”.
Planowana na 2026 r. kwota pozostaje na poziomie zbliżonym do wykonania roku
poprzedniego. Należy przy tym mieć na uwadze, że porównywane jest wykonanie planu
finansowego za 2025 r. z planem na 2026 r., który w trakcie roku może podlegać zmianom.
W dłuższej perspektywie dane wskazują więc na istotne zwiększenie finansowania
rehabilitacji leczniczej. Wzrost nakładów nie oznacza jednak automatycznie rozwiązania
problemów z dostępnością, ponieważ równolegle zmieniają się potrzeby zdrowotne
populacji oraz koszty realizacji świadczeń.
Uzupełniając informacje dotyczące finansowania, należy wskazać, że udział nakładów na
rehabilitację leczniczą w kosztach świadczeń opieki zdrowotnej wynosił 3,04% w 2020 r.,
3,17% w 2021 r., 4,18% w 2022 r., 4,39% w 2023 r., 4,12% w 2024 r. oraz 4,03% w 2025 r.,
natomiast według planu na 2026 r. wynosi 3,85%. Spadek udziału procentowego po 2023 r.
nie oznacza zatem spadku nominalnego finansowania rehabilitacji. W latach 2023–2025
wartość nakładów nadal rosła, przy równoległym zwiększaniu wydatków NFZ na pozostałe
rodzaje świadczeń. Ze względu na konstrukcję planu finansowego NFZ dane te dotyczą
całej rehabilitacji leczniczej, a nie wyłącznie fizjoterapii.
W kontekście dalszego zwiększania dostępności należy odwołać się również do Mapy
potrzeb zdrowotnych oraz Krajowego Planu Transformacji na lata 2027–2031. Mapa
potrzeb zdrowotnych ma charakter diagnostyczny, natomiast KPT jest dokumentem
-- 3 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
wdrożeniowym określającym konkretne działania służące realizacji kierunków
wynikających z Mapy. W części dotyczącej rehabilitacji KPT wskazuje m.in. na potrzebę
rozwoju infrastruktury rehabilitacyjnej, zwiększania liczby kontraktów NFZ, rozwoju
rehabilitacji domowej i telerehabilitacji oraz lepszego rozmieszczenia świadczeniodawców
pomiędzy regionami.
Kierunek ten jest spójny z prowadzonymi obecnie pracami legislacyjnymi. Ministerstwo
Zdrowia skierowało w lipcu 2026 r. do 30-dniowych konsultacji publicznych projekt
rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej.
Celem proponowanych zmian jest lepsze dopasowanie rehabilitacji do rzeczywistych
potrzeb pacjentów, poprawa dostępności świadczeń oraz uporządkowanie zasad
kwalifikacji do poszczególnych form rehabilitacji.
Odnosząc się natomiast do wpływu bezpośredniego dostępu do fizjoterapeuty na liczbę
porad lekarskich, badań diagnostycznych, hospitalizacji oraz koszty systemu ochrony
zdrowia, dostępne dane nie zawierają analizy pozwalającej na ilościowe określenie tych
zależności. Ocena takiego rozwiązania wymagałaby uwzględnienia nie tylko potencjalnego
skrócenia ścieżki pacjenta, lecz również bezpieczeństwa klinicznego, prawidłowej
kwalifikacji do świadczeń oraz zakresu kompetencji poszczególnych zawodów medycznych.
Nie ma zatem podstaw do przyjęcia prostego założenia, że określona zmiana modelu
dostępu do fizjoterapii automatycznie przełoży się na możliwą do wskazania liczbę
unikniętych hospitalizacji lub konkretną wartość oszczędności.
W odniesieniu do liczby osób, które nie uzyskały świadczenia z powodu wyczerpania limitu
albo zbyt długiego czasu oczekiwania, należy wyjaśnić, że dane dotyczące list oczekujących
nie pozwalają na ustalenie liczby pacjentów, którzy ostatecznie nie otrzymali świadczenia z
jednej z tych przyczyn w okresie ostatnich pięciu lat. Według stanu na koniec czerwca 2026
r. na fizjoterapię ambulatoryjną oczekiwało łącznie 1 458 897 pacjentów, w tym 501 981
przypadków pilnych i 956 916 przypadków stabilnych. Na fizjoterapię domową oczekiwało
łącznie 17 437 pacjentów, w tym 6582 przypadki pilne i 10 855 przypadków stabilnych.
Liczby osób znajdujących się w określonym momencie na listach oczekujących nie można
jednak utożsamiać z liczbą osób, które ostatecznie świadczenia nie uzyskają, ponieważ listy
te zmieniają się na bieżąco, w szczególności w związku z udzielaniem kolejnych świadczeń.
Jednocześnie kierunek tych zmian jest możliwy do określenia. Krajowy Plan Transformacji
wskazuje, że szybkie starzenie się populacji oraz wolniejszy wzrost długości życia w
zdrowiu niż długości życia ogółem zwiększą zapotrzebowanie na opiekę nad osobami
starszymi. Dokument wskazuje również na potrzebę szerszego podejścia do opieki nad
osobami starszymi, integrującego m.in. opiekę internistyczną, rehabilitacyjną i
profilaktyczną. Prognozy epidemiologiczne wskazane w KPT przewidują ponadto
utrzymujące się duże obciążenie chorobami przewlekłymi oraz wzrost znaczenia zaburzeń
układu mięśniowo-szkieletowego.
W odniesieniu bezpośrednio do rehabilitacji Krajowy Plan Transformacji wskazuje, że
starzenie się społeczeństwa prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na świadczenia
rehabilitacyjne, co wymaga dostosowania infrastruktury, kadr i finansowania systemu
rehabilitacji do rosnącej liczby pacjentów w starszym wieku. Mimo ograniczeń związanych z
precyzyjnym prognozowaniem w horyzoncie kilkunastu lat należy zatem liczyć się ze
wzrostem zapotrzebowania na rehabilitację leczniczą i fizjoterapię. Kierunek ten jest
również spójny z obserwowanym w ostatnich latach znaczącym wzrostem nakładów na
rehabilitację leczniczą.
Podsumowując, rehabilitacja lecznicza stanowi integralny element procesu
terapeutycznego i odgrywa istotną rolę w przywracaniu oraz utrzymywaniu sprawności
funkcjonalnej pacjentów. Zarówno Mapa potrzeb zdrowotnych, jak i Krajowy Plan
Transformacji na lata 2027–2031 wskazują na konieczność dalszego wzmacniania
dostępności świadczeń rehabilitacyjnych, poprawy ciągłości opieki oraz lepszego
dostosowania zakresu świadczeń do rzeczywistych potrzeb zdrowotnych pacjentów.
Podejmowane działania legislacyjne i organizacyjne, połączone ze znaczącym wzrostem
nakładów finansowych na rehabilitację w ostatnich latach, mają służyć stopniowej
poprawie dostępności świadczeń i efektywności procesu leczenia.
-- 4 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kęcka
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 5 of 5 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
ASG.050.189.2026.WS
Warszawa, 24 sierpnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
W odpowiedzi na interpelację nr 18604 Pana Posła Sławomira Skwarka w sprawie sytuacji
fizjoterapii w Polsce, dostępności świadczeń oraz bezpieczeństwa systemu rehabilitacji,
uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do dostępności świadczeń fizjoterapeutycznych
finansowanych ze środków publicznych, należy wskazać, że według danych Narodowego
Funduszu Zdrowia w 2026 r. umowy o udzielanie świadczeń w zakresie fizjoterapii
ambulatoryjnej posiada 2255 świadczeniodawców, w zakresie fizjoterapii domowej – 447
świadczeniodawców, natomiast świadczenia rehabilitacji stacjonarnej, obejmującej
rehabilitację ogólnoustrojową, neurologiczną, pulmonologiczną oraz kardiologiczną,
realizuje 402 świadczeniodawców. Dostępność poszczególnych rodzajów świadczeń jest
przy tym zróżnicowana terytorialnie i zależy nie tylko od liczby podmiotów posiadających
umowy z NFZ, lecz również od potencjału poszczególnych placówek, poziomu wykonania
umów oraz lokalnego zapotrzebowania na świadczenia.
Jeżeli chodzi o czas oczekiwania, według danych NFZ według stanu na koniec czerwca
2026 r. średni czas oczekiwania na fizjoterapię ambulatoryjną w skali kraju wynosił 145,04
dnia w przypadku pacjentów zakwalifikowanych jako przypadek pilny oraz 176,94 dnia w
przypadku pacjentów stabilnych. W fizjoterapii domowej średni czas oczekiwania wynosił
odpowiednio 71,83 dnia dla przypadków pilnych oraz 66,42 dnia dla przypadków
stabilnych. W fizjoterapii ambulatoryjnej średni czas oczekiwania w poszczególnych
województwach wynosił dla przypadków pilnych od 79,85 do 196,63 dnia, a dla
przypadków stabilnych od 111,26 do 241,16 dnia. W fizjoterapii domowej wartości te
mieściły się odpowiednio w przedziałach od 45,78 do 106,80 dnia oraz od 49,13 do 116,82
dnia. Szczegółowe dane dla poszczególnych województw przedstawiono w załączniku.
Jednocześnie należy podkreślić, że dane zagregowane dla poszczególnych województw nie
odzwierciedlają w pełni sytuacji pacjenta poszukującego konkretnego miejsca udzielenia
świadczenia. Czas oczekiwania jest bowiem bardzo zróżnicowany pomiędzy
poszczególnymi świadczeniodawcami. W praktyce występują zarówno placówki
deklarujące możliwość udzielenia świadczenia w dniu zgłoszenia albo w bardzo krótkim
terminie, jak również placówki raportujące bardzo odległe terminy, w tym przekraczające
300 dni. Występowanie takiego czasu oczekiwania u konkretnego świadczeniodawcy nie
oznacza zatem, że podobny czas oczekiwania dotyczy wszystkich podmiotów realizujących
dane świadczenie w danym województwie. Pacjent może uzyskać istotnie krótszy termin u
innego świadczeniodawcy posiadającego umowę z NFZ. Wyszukiwarka NFZ „Gdzie się
-- 1 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
leczyć” służy właśnie do wyszukiwania dostępnych terminów świadczeń w wybranych
placówkach i umożliwia ich porównywanie.
W odniesieniu do monitorowania dostępności świadczeń należy wskazać, że oddziały
wojewódzkie NFZ na bieżąco analizują poziom wykonania umów oraz stopień
wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na rehabilitację leczniczą. W
zależności od wyników tych analiz dokonują przesunięć środków zarówno na wniosek
świadczeniodawców, jak i z własnej inicjatywy, uwzględniając stopień wykorzystania
środków w ramach zawartych umów. Działania te służą możliwie efektywnemu
wykorzystaniu dostępnego finansowania oraz poprawie dostępności świadczeń.
Odnosząc się natomiast do wpływu ograniczonej dostępności rehabilitacji na stan zdrowia
pacjentów i funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia, należy zauważyć, że problem ten
został zidentyfikowany również w dokumentach strategicznych Ministra Zdrowia. Krajowy
Plan Transformacji na lata 2027–2031 jest dokumentem wdrożeniowym dla Mapy potrzeb
zdrowotnych na poziomie krajowym i uwzględnia rekomendowane kierunki działań
wynikające z tej mapy. Dokument wskazuje na utrzymujący się deficyt świadczeń
rehabilitacyjnych oraz długi czas oczekiwania na ich udzielenie.
W części Krajowego Planu Transformacji dotyczącej rehabilitacji wskazano, że długi czas
oczekiwania, często przekraczający kilka miesięcy, ogranicza skuteczność leczenia i
zmniejsza szanse na pełny powrót do sprawności, w szczególności po udarach, zabiegach
ortopedycznych i kardiologicznych. Wskazano również, że brak dostępności rehabilitacji we
wczesnym okresie po incydencie chorobowym może skutkować trwałą
niepełnosprawnością oraz zwiększać wydatki na opiekę długoterminową.
Krajowy Plan Transformacji zwraca także uwagę na potrzebę zachowania ciągłości procesu
leczenia. Brak szybkiego rozpoczęcia rehabilitacji po hospitalizacji może prowadzić do
utraty części efektów terapii i wydłużenia rekonwalescencji. W związku z tym jako kierunki
działań wskazano lepsze powiązanie rehabilitacji z podstawową opieką zdrowotną,
ambulatoryjną opieką specjalistyczną i leczeniem szpitalnym, a także rozwój rehabilitacji
kompleksowej oraz nowoczesnych form rehabilitacji.
Powyższe ustalenia potwierdzają znaczenie odpowiednio wczesnego dostępu do
rehabilitacji, nie pozwalają jednak na proste ilościowe przypisanie wydłużonego czasu
oczekiwania do określonej liczby hospitalizacji, zabiegów operacyjnych czy zwolnień
lekarskich ani do konkretnej wartości wydatków na renty, świadczenia z tytułu niezdolności
do pracy lub opiekę długoterminową. Przeprowadzenie takiej analizy wymagałoby
połączenia danych pochodzących z różnych systemów oraz uwzględnienia szeregu
czynników, takich jak rodzaj i ciężkość schorzenia, wiek pacjenta, choroby współistniejące
czy przebieg dotychczasowego leczenia. Z tych samych względów nie jest możliwe
wskazanie jednej, uniwersalnej wartości oszczędności dla systemu ochrony zdrowia lub
systemu zabezpieczenia społecznego wynikającej z wcześniejszego rozpoczęcia fizjoterapii.
KPT potwierdza natomiast kierunkowo, że odpowiednio wczesna rehabilitacja może
ograniczać następstwa niesprawności oraz zapotrzebowanie na dalszą opiekę.
W zakresie zasad finansowania świadczeń rehabilitacyjnych udzielanych osobom ze
znacznym stopniem niepełnosprawności należy wyjaśnić, że rozwiązania wskazane w
interpelacji wynikają z zarządzenia nr 68/2026/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 22 lipca 2026 r.,
zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w
rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie leczenia dzieci i
dorosłych ze śpiączką. Zmiana dotyczy terminu wnioskowania o sfinansowanie świadczeń
wykonanych ponad limit wynikający z zawartej umowy, objętych nielimitowanym
mechanizmem finansowania. Świadczenia realizowane w ramach wartości zawartej umowy
są nadal finansowane na dotychczasowych zasadach.
Jednocześnie, zgodnie z art. 136 ust. 2 pkt 1–1c ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, w odniesieniu do świadczeń rehabilitacji leczniczej
udzielanych osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia związane ze znacznym
stopniem niepełnosprawności kwota zobowiązania jest dostosowywana do potrzeb
-- 2 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
zdrowotnych oraz wykonania umowy. Przepisy ustawy nie określają przy tym terminu, w
którym takie dostosowanie powinno nastąpić. Nie jest zatem zasadne utożsamianie zmiany
zasad rozliczeń z finansowaniem przez świadczeniodawcę ze środków własnych wszystkich
świadczeń udzielanych tej grupie pacjentów. Ewentualny wpływ na płynność finansową
podmiotu może dotyczyć przede wszystkim świadczeń wykonanych ponad wartość
zobowiązania określoną w umowie.
Jeżeli chodzi o skalę tego wpływu na małe i średnie podmioty lecznicze, dostępne materiały
nie pozwalają obecnie na przedstawienie ilościowego oszacowania skutków dla
poszczególnych grup świadczeniodawców. Wpływ ten zależy m.in. od wartości umowy
danego podmiotu, liczby świadczeń realizowanych ponad ustaloną kwotę zobowiązania
oraz struktury świadczeniobiorców. Nie ma zatem podstaw do formułowania generalnego
wniosku, że rozwiązanie to prowadzi do utraty płynności przez małe i średnie podmioty.
Jednocześnie zasadne pozostaje monitorowanie praktycznych skutków stosowania nowych
zasad, w szczególności w odniesieniu do świadczeniodawców, u których wartość świadczeń
ponadumownych stanowi istotną część realizowanych świadczeń.
Odnosząc się do wskazanej w interpelacji problematyki koncentracji rynku, należy
zaznaczyć, że przekazane materiały nie zawierają danych pozwalających potwierdzić
informację, zgodnie z którą około 60% rynku fizjoterapii ambulatoryjnej i domowej znajduje
się pod kontrolą jednego zagranicznego funduszu inwestycyjnego. W samej interpelacji
informacja ta została przedstawiona jako pochodząca od środowiska zawodowego, bez
wskazania źródła danych oraz sposobu ustalenia udziału w rynku.
Jednocześnie, zgodnie z zakresem kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów, do jego zadań należy m.in. kontrola koncentracji przedsiębiorców. W
przypadku koncentracji podlegających kontroli Prezes UOKiK może wyrazić zgodę na jej
dokonanie, wyrazić zgodę warunkową albo zakazać koncentracji, jeżeli prowadziłaby ona
do istotnego ograniczenia konkurencji. Kontrola koncentracji ma służyć przeciwdziałaniu
nadmiernej konsolidacji przedsiębiorców, w szczególności prowadzącej do powstania lub
umocnienia pozycji dominującej. Minister Zdrowia oraz NFZ nie zastępują zatem organu
ochrony konkurencji w ocenie powiązań kapitałowych i koncentracji przedsiębiorców. Z
punktu widzenia systemu ochrony zdrowia zasadnicze znaczenie ma natomiast
zapewnienie dostępności i ciągłości świadczeń oraz odpowiedniego zabezpieczenia potrzeb
zdrowotnych pacjentów.
Jednocześnie odnosząc się do problematyki finansowania rehabilitacji, należy zwrócić
uwagę, że we wzorze planu finansowego NFZ nie wyodrębniono pozycji odnoszącej się
wyłącznie do fizjoterapii. Finansowanie wykazywane jest dla całego rodzaju świadczeń
„rehabilitacja lecznicza”.
Planowana na 2026 r. kwota pozostaje na poziomie zbliżonym do wykonania roku
poprzedniego. Należy przy tym mieć na uwadze, że porównywane jest wykonanie planu
finansowego za 2025 r. z planem na 2026 r., który w trakcie roku może podlegać zmianom.
W dłuższej perspektywie dane wskazują więc na istotne zwiększenie finansowania
rehabilitacji leczniczej. Wzrost nakładów nie oznacza jednak automatycznie rozwiązania
problemów z dostępnością, ponieważ równolegle zmieniają się potrzeby zdrowotne
populacji oraz koszty realizacji świadczeń.
Uzupełniając informacje dotyczące finansowania, należy wskazać, że udział nakładów na
rehabilitację leczniczą w kosztach świadczeń opieki zdrowotnej wynosił 3,04% w 2020 r.,
3,17% w 2021 r., 4,18% w 2022 r., 4,39% w 2023 r., 4,12% w 2024 r. oraz 4,03% w 2025 r.,
natomiast według planu na 2026 r. wynosi 3,85%. Spadek udziału procentowego po 2023 r.
nie oznacza zatem spadku nominalnego finansowania rehabilitacji. W latach 2023–2025
wartość nakładów nadal rosła, przy równoległym zwiększaniu wydatków NFZ na pozostałe
rodzaje świadczeń. Ze względu na konstrukcję planu finansowego NFZ dane te dotyczą
całej rehabilitacji leczniczej, a nie wyłącznie fizjoterapii.
W kontekście dalszego zwiększania dostępności należy odwołać się również do Mapy
potrzeb zdrowotnych oraz Krajowego Planu Transformacji na lata 2027–2031. Mapa
potrzeb zdrowotnych ma charakter diagnostyczny, natomiast KPT jest dokumentem
-- 3 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
wdrożeniowym określającym konkretne działania służące realizacji kierunków
wynikających z Mapy. W części dotyczącej rehabilitacji KPT wskazuje m.in. na potrzebę
rozwoju infrastruktury rehabilitacyjnej, zwiększania liczby kontraktów NFZ, rozwoju
rehabilitacji domowej i telerehabilitacji oraz lepszego rozmieszczenia świadczeniodawców
pomiędzy regionami.
Kierunek ten jest spójny z prowadzonymi obecnie pracami legislacyjnymi. Ministerstwo
Zdrowia skierowało w lipcu 2026 r. do 30-dniowych konsultacji publicznych projekt
rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej.
Celem proponowanych zmian jest lepsze dopasowanie rehabilitacji do rzeczywistych
potrzeb pacjentów, poprawa dostępności świadczeń oraz uporządkowanie zasad
kwalifikacji do poszczególnych form rehabilitacji.
Odnosząc się natomiast do wpływu bezpośredniego dostępu do fizjoterapeuty na liczbę
porad lekarskich, badań diagnostycznych, hospitalizacji oraz koszty systemu ochrony
zdrowia, dostępne dane nie zawierają analizy pozwalającej na ilościowe określenie tych
zależności. Ocena takiego rozwiązania wymagałaby uwzględnienia nie tylko potencjalnego
skrócenia ścieżki pacjenta, lecz również bezpieczeństwa klinicznego, prawidłowej
kwalifikacji do świadczeń oraz zakresu kompetencji poszczególnych zawodów medycznych.
Nie ma zatem podstaw do przyjęcia prostego założenia, że określona zmiana modelu
dostępu do fizjoterapii automatycznie przełoży się na możliwą do wskazania liczbę
unikniętych hospitalizacji lub konkretną wartość oszczędności.
W odniesieniu do liczby osób, które nie uzyskały świadczenia z powodu wyczerpania limitu
albo zbyt długiego czasu oczekiwania, należy wyjaśnić, że dane dotyczące list oczekujących
nie pozwalają na ustalenie liczby pacjentów, którzy ostatecznie nie otrzymali świadczenia z
jednej z tych przyczyn w okresie ostatnich pięciu lat. Według stanu na koniec czerwca 2026
r. na fizjoterapię ambulatoryjną oczekiwało łącznie 1 458 897 pacjentów, w tym 501 981
przypadków pilnych i 956 916 przypadków stabilnych. Na fizjoterapię domową oczekiwało
łącznie 17 437 pacjentów, w tym 6582 przypadki pilne i 10 855 przypadków stabilnych.
Liczby osób znajdujących się w określonym momencie na listach oczekujących nie można
jednak utożsamiać z liczbą osób, które ostatecznie świadczenia nie uzyskają, ponieważ listy
te zmieniają się na bieżąco, w szczególności w związku z udzielaniem kolejnych świadczeń.
Jednocześnie kierunek tych zmian jest możliwy do określenia. Krajowy Plan Transformacji
wskazuje, że szybkie starzenie się populacji oraz wolniejszy wzrost długości życia w
zdrowiu niż długości życia ogółem zwiększą zapotrzebowanie na opiekę nad osobami
starszymi. Dokument wskazuje również na potrzebę szerszego podejścia do opieki nad
osobami starszymi, integrującego m.in. opiekę internistyczną, rehabilitacyjną i
profilaktyczną. Prognozy epidemiologiczne wskazane w KPT przewidują ponadto
utrzymujące się duże obciążenie chorobami przewlekłymi oraz wzrost znaczenia zaburzeń
układu mięśniowo-szkieletowego.
W odniesieniu bezpośrednio do rehabilitacji Krajowy Plan Transformacji wskazuje, że
starzenie się społeczeństwa prowadzi do wzrostu zapotrzebowania na świadczenia
rehabilitacyjne, co wymaga dostosowania infrastruktury, kadr i finansowania systemu
rehabilitacji do rosnącej liczby pacjentów w starszym wieku. Mimo ograniczeń związanych z
precyzyjnym prognozowaniem w horyzoncie kilkunastu lat należy zatem liczyć się ze
wzrostem zapotrzebowania na rehabilitację leczniczą i fizjoterapię. Kierunek ten jest
również spójny z obserwowanym w ostatnich latach znaczącym wzrostem nakładów na
rehabilitację leczniczą.
Podsumowując, rehabilitacja lecznicza stanowi integralny element procesu
terapeutycznego i odgrywa istotną rolę w przywracaniu oraz utrzymywaniu sprawności
funkcjonalnej pacjentów. Zarówno Mapa potrzeb zdrowotnych, jak i Krajowy Plan
Transformacji na lata 2027–2031 wskazują na konieczność dalszego wzmacniania
dostępności świadczeń rehabilitacyjnych, poprawy ciągłości opieki oraz lepszego
dostosowania zakresu świadczeń do rzeczywistych potrzeb zdrowotnych pacjentów.
Podejmowane działania legislacyjne i organizacyjne, połączone ze znaczącym wzrostem
nakładów finansowych na rehabilitację w ostatnich latach, mają służyć stopniowej
poprawie dostępności świadczeń i efektywności procesu leczenia.
-- 4 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kęcka
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 5 of 5 --