Interpelacja w sprawie bezpieczeństwa komunikacyjnego w otoczeniu restauracji
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 18400
do ministra infrastruktury
w sprawie bezpieczeństwa komunikacyjnego w otoczeniu restauracji
Zgłaszający: Robert Dowhan
Data wpływu: 07-07-2026
Szanowny Panie Ministrze,
bezpieczeństwo w otoczeniu restauracji jest traktowane jako priorytet już na etapie planowania inwestycji. Układ komunikacyjny jest projektowany w sposób zapewniający czytelne i przewidywalne prowadzenie ruchu samochodowego, pieszego, dostaw oraz obsługi serwisowej, przy jednoczesnym ograniczaniu punktów kolizji. Praktyką jest współpraca z zarządcami dróg oraz gotowość do realizacji uzasadnionych zmian infrastrukturalnych realnie poprawiających bezpieczeństwo, takich jak korekta geometrii zjazdów, doświetlenie przejść, zmiana oznakowania czy elementy uspokojenia ruchu. Kluczowe pozostaje zachowanie zasady adekwatności i proporcjonalności – zakres przebudowy powinien wynikać z konkretnych uwarunkowań inwestycji, a proces uzgodnień drogowych powinien być przewidywalny, sprawny i oparty na jasnych oraz jednolitych kryteriach oceny.
A niestety tak nie jest.
Czy ministerstwo przewiduje uregulowanie tych spraw, czy ważniejsze są mandaty dla dzieci jadących na jednym kole albo stawianie kosztownych urządzeń do pomiaru prędkości na drogach szybkiego ruchu?
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6598 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-1.054.11.2026
Warszawa, 16 września 2026
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 18400 Posła na Sejm RP pana Roberta Dowhana z dnia
15 lipca 2026 r., przedstawiam następujące stanowisko.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U.
z 2025 r. poz. 889, z późn. zm.) budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana
inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Przepis odnosi się do
realizacji inwestycji niedrogowych np. restauracji przy drogach publicznych. Droga
publiczna, zgodnie z art. 1 ustawy o drogach publicznych, jest to droga zaliczona
na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg (gminnych, powiatowych,
wojewódzkich, krajowych), z której może korzystać każdy, zgodnie z jej
przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych
przepisach szczególnych. Z art. 16 ustawy o drogach publicznych wynika zatem wyjątek
od zasady, że ciężar ekonomiczny budowy i przebudowy dróg publicznych spoczywa
na podmiocie publicznym. Warunkiem obciążenia obowiązkiem realizacji inwestycji
drogowej jest stwierdzenie, że konieczność budowy lub przebudowy drogi powstała
z powodu podjęcia się przez określony podmiot - inwestora - przedsięwzięcia
inwestycyjnego (tzw. inwestycji niedrogowej). Jeżeli potrzeba budowy drogi publicznej
wynikła stąd, że określony inwestor realizuje w danym miejscu pewne przedsięwzięcie,
to obowiązek sfinansowania budowy tej drogi przechodzi na tego inwestora. Brak jest
bowiem uzasadnienia aby obciążać zarządcę drogi obowiązkiem budowy lub przebudowy
drogi w przypadkach, w których nie miał w planach takich inwestycji, a konieczność ich
realizacji wynika z inwestycji niedrogowych prowadzonych na terenach przy drodze.
-- 1 of 3 --
2
Przepisy ustawy o drogach publicznych wskazują jednoznacznie, do kogo należy budowa
lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową. Jeżeli zatem
inwestor spowodował konieczność budowy (bądź przebudowy) drogi, powinien
uczestniczyć w dostosowaniu infrastruktury do nowych realiów. Podobnie będzie
w sytuacji gdy na skutek realizacji inwestycji niedrogowej wzrośnie np. ruch pieszych lub
pojazdów w stopniu, do którego obecna infrastruktura drogowa nie jest przystosowana,
na inwestorze inwestycji niedrogowej będzie spoczywał obowiązek partycypacji
w budowie, rozbudowie bądź przebudowie infrastruktury drogowej.
Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg spowodowane inwestycją
niedrogową, zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, określa umowa między
zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. W kwestii określenia zakresu
niezbędnej budowy (bądź przebudowy) infrastruktury drogowej oraz stopnia partycypacji
inwestora w kosztach, ustawodawca obowiązek ustalenia szczegółowych warunków tej
umowy przeniósł na zarządcę drogi oraz inwestora, którzy powinni w umowie uregulować
wzajemne prawa i obowiązki. Udział inwestora inwestycji niedrogowej w budowie
infrastruktury drogowej powinien pozostać w związku z przyczyną, czyli realizacją
inwestycji niedrogowej. Natomiast niedopuszczalne jest przerzucanie na inwestora
inwestycji niedrogowej ciężaru, w tym kosztów budowy lub przebudowy drogi publicznej
w zakresie wykraczającym poza to, co spowodowało konieczność zawarcia takiej umowy.
Obowiązek ciąży na inwestorze tylko w takiej części, w jakiej inwestycja niedrogowa
spowodowała konieczność budowy lub przebudowy infrastruktury drogowej.
Umowa wynikająca z art. 16 ustawy o drogach publicznych ma charakter cywilnoprawny.
Warunki realizacji inwestycji drogowej określone w tej umowie, powinny przede
wszystkim dotyczyć budowy lub przebudowy drogi publicznej, nie zaś inwestycji
niedrogowej. W szczególności przedmiotem umowy mogą być wzajemne rozliczenia
dotyczące robót w ramach drogi publicznej, warunki techniczne dotyczące prowadzonych
robót oraz ich harmonogram, przeniesienie uprawnień z tytułu rękojmi i gwarancji wobec
wykonawców robót, a także zasady przekazania zarządcy drogi wybudowanej lub
przebudowanej. Warunki zawarte w umowie mogą dotyczyć bardzo różnych,
indywidualnych sytuacji, które mogą różnić się w zależności od realizowanej inwestycji
niedrogowej, która wpływa na ruch drogowy.
Pragnę poinformować, że Ministerstwo Rozwoju i Technologii obecnie proceduje projekt
ustawy o uregulowaniu praw do gruntów zabudowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe
(UD335), który przewiduje m.in. zmiany w ustawie o drogach publicznych – w zakresie jej
art. 16. Zaproponowane w ww. projekcie ustawy zmiany art. 16 ustawy o drogach
publicznych polegają na doprecyzowaniu obecnie obowiązujących przepisów dotyczących
obowiązku realizacji inwestycji drogowej spowodowanej inwestycją niedrogową przez
inwestora inwestycji niedrogowej – poprzez wskazanie wprost w przepisie, że realizacja
obowiązku inwestora inwestycji niedrogowej może polegać na przekazaniu środków
finansowych zarządcy drogi. Nowa redakcja art. 16 ustawy o drogach publicznych ma na
-- 2 of 3 --
3
celu stworzenie optymalnych warunków współdziałania inwestora inwestycji
niedrogowej i zarządcy drogi. Dzięki temu doprecyzowaniu możliwe będzie przekazanie
środków finansowych przez inwestora inwestycji niedrogowej bez konieczności faktycznej
realizacji zadania przez tego inwestora. Tym samym inwestor niedrogowy będzie mógł
zarówno wykonać roboty budowlane polegające na budowie lub przebudowie drogi we
własnym zakresie, albo jedynie przekazać zarządcy drogi środki finansowe. Szczegółowe
warunki przekazania środków finansowych określi umowa cywilna między zarządcą drogi
a inwestorem inwestycji niedrogowej. Umowa ta z uwagi na cywilnoprawny charakter
podlega zasadzie swobody umów określonej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795), w zakresie, w jakim nie dotyczy sfery
publicznoprawnej działalności organu. Innymi słowy, strony umowy mogą ją ukształtować
dowolnie, o ile treść umowy nie sprzeciwia się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
ani zasadom współżycia społecznego. Projektowane przepisy niewątpliwie usprawnią
współpracę pomiędzy zarządcami dróg a inwestorami inwestycji niedrogowych w zakresie
realizacji bezpiecznej infrastruktury drogowej.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --