Interpelacja w sprawie wdrożenia dedykowanego świadczenia rehabilitacji onkologicznej oraz aktualizacji zasad leczenia uzdrowiskowego
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 18376
do ministra zdrowia
w sprawie wdrożenia dedykowanego świadczenia rehabilitacji onkologicznej oraz aktualizacji zasad leczenia uzdrowiskowego
Zgłaszający: Małgorzata Pępek
Data wpływu: 07-07-2026
Szanowna Pani Minister!
Do mojego biura poselskiego zgłaszają się mieszkańcy mojego regionu, podejmując temat wyzwań związanych z dostępem do dedykowanych form rehabilitacji dla osób będących w trakcie leczenia onkologicznego oraz bezpośrednio po jego zakończeniu. Obecne przepisy regulujące zasady korzystania z leczenia uzdrowiskowego wyznaczają długie okresy karencji od zakończenia terapii, co jest podyktowane względami bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów oraz specyfiką procedur uzdrowiskowych.
Jednocześnie, w przestrzeni publicznej oraz środowiskach medycznych trwa merytoryczna dyskusja na temat ewolucji systemu wsparcia osób zmagających się z chorobą nowotworową. Wskazuje się w niej, że obecny system w dużej mierze kieruje pacjentów onkologicznych do ogólnych procedur rehabilitacyjnych, które nie zawsze odpowiadają ich specyficznym potrzebom zdrowotnym. Istnieje zatem potrzeba wypracowania rozwiązań, które umożliwiłyby wdrożenie bezpiecznego, systemowego zakresu rehabilitacji, dedykowanego wyłącznie pacjentom onkologicznym – zarówno tym w trakcie leczenia, jak i wymagającym wsparcia bezpośrednio po jego zakończeniu. Takie podejście pozwoliłoby na prowadzenie procesów usprawniania organizmu w sposób ciągły i w oparciu o procedury dostosowane do wymagań onkologicznych, a nie w ramach standardowych ścieżek dedykowanych innym schorzeniom.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Jakie jest aktualne stanowisko Ministerstwa Zdrowia w kwestii rewizji okresów karencji w dostępie do leczenia uzdrowiskowego w odniesieniu do pacjentów onkologicznych?
Czy ministerstwo prowadzi prace nad stworzeniem odrębnego, systemowego zakresu rehabilitacji onkologicznej, która stanowiłaby świadczenie dedykowane wyłącznie pacjentom w trakcie leczenia oraz bezpośrednio po jego zakończeniu, w miejsce włączania ich do ogólnych procedur rehabilitacyjnych?
Czy resort rozważa wdrożenie modelu opieki, w którym rehabilitacja onkologiczna byłaby realizowana w placówkach dysponujących odpowiednią kadrą specjalistyczną, zapewniającą bezpieczeństwo pacjentom na każdym etapie terapii?
Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby rehabilitacja onkologiczna stała się integralnym etapem ścieżki leczenia, dostępnym w sposób systemowy i dostosowanym do specyficznych potrzeb osób zmagających się z chorobą nowotworową?
Z wyrazami szacunku Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP
Podsekretarz stanu Tomasz Maciejewski
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10343 znakówadres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DLD.050.34.2026.EMK
Warszawa, 05 sierpnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację Pani Poseł Małgorzaty Pępek, z dnia 15 lipca 2026 r.
(nr 18376) w sprawie wdrożenia dedykowanego świadczenia rehabilitacji onkologicznej
oraz aktualizacji zasad leczenia uzdrowiskowego, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego.
Odnosząc się do pytania pierwszego, jakie jest aktualne stanowisko Ministerstwa Zdrowia
w kwestii rewizji okresów karencji w dostępie do leczenia uzdrowiskowego w odniesieniu
do pacjentów onkologicznych, uprzejmie informuję co następuje.
Procedura kwalifikowania pacjenta do świadczeń w zakresie leczenia uzdrowiskowego jest
uregulowana przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 stycznia 2012 r.
w sprawie sposobu kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa
uzdrowiskowego (Dz.U. 2012 poz. 14). W powyższym rozporządzeniu jest zawarty katalog
wskazań i przeciwwskazań do wydania skierowania na leczenie uzdrowiskowe przez
lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ nie każde schorzenie może być leczone
w ramach lecznictwa uzdrowiskowego.
Zgodnie z § 5 ww. rozporządzenia, ogólne przeciwwskazanie do leczenia uzdrowiskowego
albo rehabilitacji uzdrowiskowej stanowi stan chorobowy, w którym leczenie
uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przy wykorzystaniu właściwości
naturalnych surowców leczniczych mogłyby spowodować pogorszenie stanu zdrowia
pacjenta, a także czynna choroba nowotworowa oraz okres przed upływem 5 lat
w przypadku: czerniaka złośliwego, białaczki, ziarnicy złośliwej, chłoniaków złośliwych,
nowotworów nerki lub 12 miesięcy w przypadku innych nowotworów złośliwych – od
zakończenia leczenia operacyjnego, chemioterapii lub radioterapii, z wyłączeniem leczenia
hormonalnego.
Należy mieć na uwadze, że wskazane ograniczenie nie stanowi okoliczności
dyskryminującej pacjentów onkologicznych w kwestii dostępu do świadczeń z zakresu
lecznictwa uzdrowiskowego, lecz stanowi warunek umożliwiający prawidłową realizację
świadczeń i ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów. Wskazania
bowiem wymaga, że jedną z podstawowych zasad leczenia uzdrowiskowego jest
wykonywanie zabiegów bodźcowych z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych,
takich jak: wody lecznicze, peloidy i gazy.
W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie
świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego (Dz.U. 2024 poz. 529),
w zakresie leczenia uzdrowiskowego w ramach NFZ każdemu pacjentowi powinny być
-- 1 of 3 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
wykonane nie mniej niż 3 zabiegi dziennie, w tym obowiązkowo jeden zasadniczy zabieg
bodźcowy z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych.
Pomimo niekwestionowanych walorów leczniczych lecznictwa uzdrowiskowego, bodźcowy
charakter tego rodzaju leczenia związany z zastosowaniem w ramach terapii naturalnych
surowców leczniczych, nie pozostaje neutralny dla organizmu pacjenta i może spowodować
wystąpienie tzw. odczynu uzdrowiskowego, czyli załamanie mechanizmów adaptacyjnych
organizmu pacjenta i reakcję organizmu zbyt intensywną lub różną od tej, która jest
zazwyczaj obserwowana, przyczyniając się do nadmiernego obciążenia organizmu osoby
chorej przewlekle i zaostrzenia niektórych schorzeń.
W związku z powyższym, aktualnie Ministerstwo Zdrowia nie planuje zniesienia ani
skracania okresów karencji w dostępie do tradycyjnego lecznictwa uzdrowiskowego dla
osób z chorobą nowotworową.
Odpowiadając na pytanie drugie, czy ministerstwo prowadzi prace nad stworzeniem
odrębnego, systemowego zakresu rehabilitacji onkologicznej, która stanowiłaby
świadczenie dedykowane wyłącznie pacjentom w trakcie leczenia oraz bezpośrednio po
jego zakończeniu, w miejsce włączania ich do ogólnych procedur rehabilitacyjnych,
uprzejmie wyjaśniam, że aktualnie resort nie prowadzi prac nad ustanowieniem odrębnego
świadczenia gwarantowanego pod nazwą „rehabilitacja onkologiczna”, przeznaczonego
wyłącznie dla pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego lub bezpośrednio po jego
zakończeniu.
Takiego odrębnego zakresu świadczeń nie przewidziano również w projekcie
rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu
rehabilitacji leczniczej, ujętym w wykazie prac legislacyjnych pod numerem MZ1575.
Projekt zachowuje system oparty na udzielaniu rehabilitacji leczniczej w warunkach
ambulatoryjnych, domowych, ośrodka lub oddziału dziennego oraz stacjonarnych.
Nie wyodrębnia wśród tych świadczeń rehabilitacji onkologicznej jako samodzielnego
zakresu. Jednocześnie zakłada bardziej zobiektywizowane zasady kwalifikowania
pacjentów, uwzględniające nie tylko rozpoznanie choroby, lecz także stan kliniczny
i funkcjonalny, skalę ograniczeń oraz indywidualny cel terapeutyczny. Przy kwalifikacji,
planowaniu postępowania i ocenie jego efektów mają być wykorzystywane skale medyczne
oraz Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania, Niepełnosprawności
i Zdrowia – ICF. Projekt uwzględnia jednak wybrane potrzeby związane z następstwami
leczenia onkologicznego. W załączniku nr 1, w ramach rehabilitacji ogólnoustrojowej
realizowanej w warunkach ośrodka lub oddziału dziennego, wskazano rehabilitację dla
określonych grup świadczeniobiorców, w szczególności osób po leczeniu raka piersi oraz
osób z obrzękiem limfatycznym o różnej etiologii i umiejscowieniu. Obok profilu lekarskiego
i fizjoterapeutycznego dopuszczono także profile psychologiczny, dietetyczny
i terapeutyczny, a dla rehabilitacji osób z obrzękiem limfatycznym określono szczególne
wymagania dotyczące personelu i wyposażenia.
Przyjęty kierunek nie polega zatem na zastąpieniu ogólnych form rehabilitacji jednym
świadczeniem przeznaczonym dla całej populacji pacjentów onkologicznych. Zakłada on
kwalifikowanie pacjenta do rodzaju i trybu rehabilitacji odpowiadających jego
rzeczywistym ograniczeniom funkcjonalnym oraz uwzględnianie w ramach poszczególnych
potrzeb określonych grup pacjentów, w tym osób z następstwami choroby nowotworowej
lub jej leczenia.
Odnosząc się do pytania trzeciego, czy resort rozważa wdrożenie modelu opieki, w którym
rehabilitacja onkologiczna byłaby realizowana w placówkach dysponujących odpowiednią
kadrą specjalistyczną, zapewniającą bezpieczeństwo pacjentom na każdym etapie terapii,
uprzejmie informuję, że resort zdrowia wdraża taki model opieki, opierając go bezpośrednio
na strukturze Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO). Nie znajduje uzasadnienia tworzenie
samodzielnych placówek rehabilitacyjnych, które nie były powiązane
z profilem onkologicznym, dlatego wdrażany jest model, w którym rehabilitacja
-- 2 of 3 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
onkologiczna staje się integralnym elementem procesu leczenia realizowanym
w certyfikowanych ośrodkach onkologicznych.
Bezpieczeństwo pacjentów na każdym etapie terapii (czy to diagnostyka, chirurgia, leczenie
systemowe) ma opierać się na wielodyscyplinarnych zespołach specjalistów, pracujących w
tych samych placówkach.
Jednocześnie informuję, że minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze
obwieszczenia, kluczowe zalecenia w zakresie opieki onkologicznej, dotyczące organizacji
i postępowania klinicznego dla poszczególnych jednostek chorobowych lub dziedzin
medycyny w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
mając na względzie ujednolicenie postępowania w praktyce klinicznej
i poprawę jakości tej opieki. Kluczowe zalecenia dotyczą obszarów wymagających
standaryzacji postępowania klinicznego oraz określenia ścieżek pacjenta i mają na celu
poprawę jakości świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W kluczowych zaleceniach dla poszczególnych grup nowotworów, tam, gdzie wynika
to ze specyfiki leczenia danej grupy nowotworów, zawarte są również zalecenia dotyczące
rehabilitacji jako elementu postępowania po zakończeniu leczenia. Rehabilitacja została
także uwzględniona jako plan leczenia po zakończeniu leczenia w rozwiązaniach wdrażanej
karty DiLO (karta Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego).
Natomiast odpowiadając na pytanie czwarte, jakie działania podejmuje ministerstwo, aby
rehabilitacja onkologiczna stała się integralnym etapem ścieżki leczenia, dostępnym
w sposób systemowy i dostosowanym do specyficznych potrzeb osób zmagających się
z chorobą nowotworową, uprzejmie wyjaśniam, że działania podejmowane przez resort
zdrowia zmierzają do zwiększenia dostępności rehabilitacji pacjentów onkologicznych oraz
lepszego powiązania jej z przebiegiem leczenia, przy wykorzystaniu istniejących świadczeń
rehabilitacji leczniczej i modeli opieki kompleksowej.
Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia, o którym wspomniano w odpowiedzi na pytania
nr 2, tj. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej przewiduje
m.in. ustalanie indywidualnego celu terapeutycznego, kwalifikację na podstawie oceny
stanu klinicznego i funkcjonalnego oraz opracowywanie indywidualnego planu
postępowania fizjoterapeutycznego ocenę efektów udzielonych świadczeń.
Projekt przewiduje również przekazywanie lekarzowi kierującemu informacji o realizacji
cyklu zabiegów. Rozwiązania te mają służyć lepszemu dopasowaniu rehabilitacji
do potrzeb pacjenta oraz poprawie ciągłości postępowania między podmiotem
prowadzącym leczenie a świadczeniodawcą realizującym rehabilitację. Mogą one dotyczyć
także pacjentów z ograniczeniami funkcjonalnymi będącymi następstwem choroby
nowotworowej albo zastosowanego leczenia.
Ze względu na znaczne zróżnicowanie potrzeb pacjentów zależnie od rodzaju nowotworu,
sposobu leczenia, jego powikłań oraz występujących ograniczeń funkcjonalnych, zasadne
jest rozwijanie rehabilitacji jako elementu indywidualnej i koordynowanej ścieżki leczenia,
w tym w ramach modeli opieki kompleksowej dla poszczególnych grup nowotworów,
zamiast tworzenia jednego, jednolitego świadczenia przeznaczonego dla całej populacji
pacjentów onkologicznych.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Tomasz Maciejewski
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 3 of 3 --