Interpelacja nr 18087
Interpelacja w sprawie implementacji dyrektywy EPBD
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Infrastruktura i Transport (30%)
Podatki, Finanse i Budżet (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie implementacji dyrektywy EPBD
Interpelacja nr 18087
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie implementacji dyrektywy EPBD
Zgłaszający: Witold Tumanowicz, Karina Anna Bosak, Krzysztof Szymański
Data wpływu: 26-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w debacie publicznej coraz częściej pojawiają się obawy dotyczące ogromnych kosztów społecznych i ekonomicznych wdrożenia dyrektywy EPBD, które mogą zostać przerzucone na właścicieli mieszkań, domów jednorodzinnych, wspólnoty mieszkaniowe oraz samorządy. Według cytowanych w mediach szacunków koszty termomodernizacji budynków w Polsce do 2050 roku mogą przekroczyć 2 biliony złotych. Tymczasem termin implementacji dyrektywy upływa wraz z końcem maja bieżącego roku.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy rząd posiada pełne wyliczenia całkowitych kosztów wdrożenia dyrektywy EPBD?
Czy rząd posiada pełne wyliczenia całkowitych kosztów wdrożenia dyrektywy EPBD dla:
– gospodarstw domowych,
– wspólnot i spółdzielni mieszkaniowych,
– samorządów,
– sektora przedsiębiorstw,
– budynków publicznych?
Jaką część tych kosztów mają ponieść bezpośrednio obywatele ze środków własnych?
Czy rząd zakłada w przyszłości wprowadzenie jakichkolwiek ograniczeń:
– w możliwości sprzedaży budynków o niskiej klasie energetycznej,
– w możliwości ich wynajmu,
– w dostępie do kredytów hipotecznych dla takich nieruchomości,
– lub dodatkowych obciążeń fiskalnych związanych z klasą energetyczną budynku?
Czy ministerstwo analizowało wpływ wdrożenia dyrektywy EPBD na:
– ceny mieszkań i domów,
– koszty najmu,
– wartość starszych nieruchomości,
– poziom ubóstwa energetycznego?
Czy rząd rozważa ograniczenie zakresu implementacji dyrektywy EPBD do absolutnego minimum, tak aby ograniczyć koszty nakładane na obywateli?
Czy rząd rozważa odstąpienie od implementacji dyrektywy EPBD, gdyby koszty poniesione przez obywateli przewyższyły potencjalne unijne sankcje?
Czy ministerstwo posiada analizy dotyczące wpływu wdrożenia EPBD na:
– rynek budowlany,
– dostępność materiałów budowlanych,
– ceny usług remontowych i termomodernizacyjnych,
– oraz ryzyko gwałtownego wzrostu kosztów inwestycji mieszkaniowych?
Czy rząd zamierza publicznie przedstawić pełny harmonogram wdrażania dyrektywy wraz z realnym oszacowaniem kosztów ponoszonych przez właścicieli nieruchomości?
Czy ministerstwo dostrzega ryzyko, że wdrożenie dyrektywy EPBD w obecnym kształcie może doprowadzić do:
– spadku wartości części starszych nieruchomości,
– wykluczenia części obywateli z rynku mieszkaniowego,
– pogłębienia nierówności majątkowych?
W jaki sposób rząd zamierza egzekwować obowiązek zeroemisyjnych nowych budynków publicznych od 2028 roku i prywatnych od 2030 roku?
Dlaczego rząd nadal nie przedstawił Krajowego Planu Renowacji Budynków?
Od kiedy obowiązkowe będą świadectwa efektywności energetycznej oraz czy będą one pełnić rolę paszportów renowacji?
Jakie mogą być konsekwencje braku wdrożenia dyrektywy EPBD?
Czy w ramach dyrektywy EPBD wprowadzony zostanie obowiązek instalowania fotowoltaiki?
Z wyrazami szacunku
Witold Tumanowicz
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 18087
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie implementacji dyrektywy EPBD
Zgłaszający: Witold Tumanowicz, Karina Anna Bosak, Krzysztof Szymański
Data wpływu: 26-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w debacie publicznej coraz częściej pojawiają się obawy dotyczące ogromnych kosztów społecznych i ekonomicznych wdrożenia dyrektywy EPBD, które mogą zostać przerzucone na właścicieli mieszkań, domów jednorodzinnych, wspólnoty mieszkaniowe oraz samorządy. Według cytowanych w mediach szacunków koszty termomodernizacji budynków w Polsce do 2050 roku mogą przekroczyć 2 biliony złotych. Tymczasem termin implementacji dyrektywy upływa wraz z końcem maja bieżącego roku.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy rząd posiada pełne wyliczenia całkowitych kosztów wdrożenia dyrektywy EPBD?
Czy rząd posiada pełne wyliczenia całkowitych kosztów wdrożenia dyrektywy EPBD dla:
– gospodarstw domowych,
– wspólnot i spółdzielni mieszkaniowych,
– samorządów,
– sektora przedsiębiorstw,
– budynków publicznych?
Jaką część tych kosztów mają ponieść bezpośrednio obywatele ze środków własnych?
Czy rząd zakłada w przyszłości wprowadzenie jakichkolwiek ograniczeń:
– w możliwości sprzedaży budynków o niskiej klasie energetycznej,
– w możliwości ich wynajmu,
– w dostępie do kredytów hipotecznych dla takich nieruchomości,
– lub dodatkowych obciążeń fiskalnych związanych z klasą energetyczną budynku?
Czy ministerstwo analizowało wpływ wdrożenia dyrektywy EPBD na:
– ceny mieszkań i domów,
– koszty najmu,
– wartość starszych nieruchomości,
– poziom ubóstwa energetycznego?
Czy rząd rozważa ograniczenie zakresu implementacji dyrektywy EPBD do absolutnego minimum, tak aby ograniczyć koszty nakładane na obywateli?
Czy rząd rozważa odstąpienie od implementacji dyrektywy EPBD, gdyby koszty poniesione przez obywateli przewyższyły potencjalne unijne sankcje?
Czy ministerstwo posiada analizy dotyczące wpływu wdrożenia EPBD na:
– rynek budowlany,
– dostępność materiałów budowlanych,
– ceny usług remontowych i termomodernizacyjnych,
– oraz ryzyko gwałtownego wzrostu kosztów inwestycji mieszkaniowych?
Czy rząd zamierza publicznie przedstawić pełny harmonogram wdrażania dyrektywy wraz z realnym oszacowaniem kosztów ponoszonych przez właścicieli nieruchomości?
Czy ministerstwo dostrzega ryzyko, że wdrożenie dyrektywy EPBD w obecnym kształcie może doprowadzić do:
– spadku wartości części starszych nieruchomości,
– wykluczenia części obywateli z rynku mieszkaniowego,
– pogłębienia nierówności majątkowych?
W jaki sposób rząd zamierza egzekwować obowiązek zeroemisyjnych nowych budynków publicznych od 2028 roku i prywatnych od 2030 roku?
Dlaczego rząd nadal nie przedstawił Krajowego Planu Renowacji Budynków?
Od kiedy obowiązkowe będą świadectwa efektywności energetycznej oraz czy będą one pełnić rolę paszportów renowacji?
Jakie mogą być konsekwencje braku wdrożenia dyrektywy EPBD?
Czy w ramach dyrektywy EPBD wprowadzony zostanie obowiązek instalowania fotowoltaiki?
Z wyrazami szacunku
Witold Tumanowicz
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Tomasz Lewandowski
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Przeciętnie konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
36%
Konkretność
64%
Odpowiedź standardowa – resort odnosi się merytorycznie do zagadnienia z umiarkowaną ilością danych szczegółowych.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 2 %
Precyzyjne daty
8
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
2.3 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (2)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
19669 znaków
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DZG-V.054.3.2026
Warszawa, 15 lipca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 18087 Posłów na Sejm RP: Pana Witolda Tumanowicza, Pani
Kariny Anny Bosak oraz Pana Krzysztofa Szymańskiego w sprawie implementacji
dyrektywy EPBD
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 18087 Posłów na Sejm RP: Pana Witolda Tumanowicza,
Pani Kariny Anny Bosak oraz Pana Krzysztofa Szymańskiego w sprawie implementacji
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z dnia 24 kwietnia 2024 r.
w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD), uprzejmie przedstawiam
następujące wyjaśnienia.
Przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z dnia 24 kwietnia
2024 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, zwanej dalej „dyrektywą
2024/1275”, mają charakter ramowy, co oznacza, że to państwo członkowskie w sposób
indywidualny implementuje przepisy do krajowych aktów prawnych, dostosowując je do
aktualnie obowiązujących. Tym samym adresatem obowiązków wynikających z treści
dyrektywy 2024/1275 jest państwo członkowskie, które odpowiada za ich realizację.
Dyrektywa 2024/1275 wskazuje państwom członkowskim cele dotyczące stopniowej
poprawy efektywności energetycznej budynków (szczególnie budynków o najgorszej
charakterystyce energetycznej), zmniejszenia zużycia energii oraz redukcji emisji gazów
cieplarnianych pochodzących z sektora budownictwa. W procesie przeprowadzenia
termomodernizacji podkreśla istotę wsparcia technicznego, finansowego
i administracyjnego państwa. Państwom członkowskim pozostawiono znaczną swobodę
w zakresie doboru instrumentów prawnych, finansowych i organizacyjnych służących
realizacji tych celów.
Dyrektywa 2024/1275 stanowi kontynuację przepisów w zakresie poprawy efektywności
energetycznej budynków poprzez między innymi: ustanowienie standardów
energetycznych dla nowych i użytkowanych budynków, stałą kontrolę systemów
technicznych w budynkach, automatyzację systemów technicznych, wraz z
wykorzystaniem energii odnawialnej, oraz dostosowanie parkingów przynależnych do
budynków do zrównoważonej mobilności.
-- 1 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Przepisy dotyczące charakterystyki energetycznej budynków funkcjonują w polskim
prawodawstwie od 2009 r. jako implementacja dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej
budynków (Dz. Urz. UE. L 1 z 04.01.2003, str. 65). Pierwotnie przepisy implementowała
ustawa z dnia 7 lipca 1994 r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, z późn. zm.),
a od 2014 r. wymagania te zostały określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 2014 r.
o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 101), zwanej dalej
„ustawą”.
Aktualnie trwają prace nad wdrożeniem dyrektywy 2024/1275 do polskiego porządku
prawnego.
Realizowane działania mające na celu transpozycję dyrektywy obejmują zmiany na
poziomie ustawowym, przygotowanie dokumentu strategicznego oraz opracowanie
nowych lub nowelizację istniejących aktów wykonawczych takich jak:
Ustawa o zmianie ustawy o charakterystyce energetycznej budynków oraz niektórych
innych ustaw
Krajowy plan renowacji budynków, przyjmowany uchwałą Rady Ministrów.
Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie metodologii wyznaczania
charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw
charakterystyki energetycznej
Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie warunków technicznych,
jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
W ramach wdrażania przepisów dyrektywy 2024/1275 zostaną wprowadzone również
regulacje, o których mowa w interpelacji, dotyczące nowych budynków bezemisyjnych
oraz wykorzystania energii słonecznej w budynkach.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 przewiduje stopniowe
wprowadzanie standardu budynków bezemisyjnych dla nowych budynków. Wdrożenie
tych rozwiązań wymaga dostosowania krajowych przepisów techniczno-budowlanych, w
szczególności przygotowania nowego Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w
sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Należy przy tym zaznaczyć, że obecnie proces budowlany obejmuje kontrolę zgodności
inwestycji z obowiązującymi wymaganiami techniczno-budowlanymi.
Jednocześnie celem nowych regulacji nie jest tworzenie dodatkowych mechanizmów
represyjnych wobec inwestorów, lecz zapewnienie stopniowego podnoszenia standardów
energetycznych w nowo powstających budynkach. Osiągnięciu tego celu mają służyć
przede wszystkim odpowiednie wymagania projektowe, rozwój technologii budowlanych
oraz instrumenty wspierające inwestycje w rozwiązania energooszczędne i odnawialne
źródła energii.
Dyrektywa 2024/1275 przewiduje także stopniowe zwiększanie wykorzystania energii
słonecznej w sektorze budownictwa. Nie ustanawia jednak powszechnego obowiązku
wyposażenia wszystkich istniejących budynków w instalacje fotowoltaiczne.
Przepisy dyrektywy zobowiązują państwa członkowskie do tworzenia warunków
sprzyjających wykorzystaniu energii słonecznej, w szczególności w odniesieniu do nowych
-- 2 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
budynków, budynków publicznych oraz budynków poddawanych ważniejszym
renowacjom.
Państwa członkowskie powinny zapewnić montaż odpowiednich instalacji
wykorzystujących energię słoneczną, jeżeli jest to odpowiednie pod względem
technicznym oraz wykonalne pod względem ekonomicznym i funkcjonalnym. Stanowi to
potwierdzenie, że nie należy traktować każdego budynku w ten sam sposób, lecz do
każdego działania podchodzić w sposób indywidualny, na co wprost wskazują zapisy
dyrektywy 2024/1275.
Odnosząc się do pytania dotyczącego przepisów ustanawiających świadectwo
charakterystyki energetycznej dokumentem obowiązkowym, uprzejmie informuję, że
świadectwa charakterystyki energetycznej funkcjonują w polskim porządku prawnym od
2009 i nie są nowym instrumentem wprowadzanym przez obecną dyrektywę 2024/1275.
Zasady sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej, w tym przypadki, w
których ich sporządzenie jest wymagane, określają przepisy ustawy o charakterystyce
energetycznej budynków.
Paszport renowacji stanowi odrębny instrument przewidziany w dyrektywie 2024/1275.
Jego celem jest przedstawienie właścicielowi budynku indywidualnego planu stopniowej
modernizacji prowadzącej do osiągnięcia wysokiej efektywności energetycznej w dłuższej
perspektywie czasowej. Dokument ten będzie miał charakter fakultatywny oraz będzie
pełnił funkcję doradczą i planistyczną, zawierając rekomendacje dotyczące kolejnych
etapów modernizacji budynku. Natomiast świadectwo charakterystyki energetycznej
pozostaje dokumentem odzwierciedlającym aktualny stan energetyczny budynku na dzień
jego sporządzenia. Funkcje obu dokumentów są zatem odmienne i wzajemnie się
uzupełniają. Szczegółowe rozwiązania dotyczące zakresu stosowania paszportów
renowacji oraz sposobu ich sporządzania będą przedmiotem krajowych przepisów
implementujących dyrektywę 2024/1275.
Proces implementacji dyrektywy 2024/1275 wymaga szczegółowych analiz prawnych,
technicznych i ekonomicznych. Niezbędne jest również zapewnienie spójności nowych
przepisów z obowiązującym porządkiem krajowym oraz innymi równolegle prowadzonymi
inicjatywami legislacyjnymi. Trwający proces legislacyjny oraz przekrojowy charakter
regulacji wymagają szerokich konsultacji i uzgodnień.
Prowadzenie procesu implementacji dyrektywy 2024/1275 odbywa się z zachowaniem
zasad przejrzystości procesu legislacyjnego. Kolejne etapy wdrażania będą prezentowane
w ramach procedury legislacyjnej, obejmującej publikację projektów ustaw i rozporządzeń,
uzasadnień, ocen skutków regulacji oraz przeprowadzanie konsultacji publicznych,
opiniowania i uzgodnień międzyresortowych.
Dyrektywa koncentruje się przede wszystkim na poprawie charakterystyki energetycznej
budynków poprzez wyznaczenie celów związanych z termomodernizacją budynków oraz
stworzenie instrumentów wspierających proces renowacji.
Zarówno dyrektywa 2024/1275, jak i opracowywane akty prawne nie przewidują
przepisów zakazujących sprzedaży lub najmu budynków posiadających niższą
charakterystykę energetyczną. Nie są też prowadzone prace legislacyjne zmierzające do
ustanowienia dodatkowych podatków czy opłat uzależnionych od klasy energetycznej
budynku. Nie są także prowadzone prace legislacyjne dotyczące wprowadzenia ograniczeń
-- 3 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
w dostępie do kredytów hipotecznych uzależnionych wyłącznie od charakterystyki
energetycznej nieruchomości. Polityka kredytowa banków pozostaje domeną instytucji
finansowych działających w granicach obowiązujących przepisów prawa krajowego
i unijnego oraz wymogów nadzorczych.
W procesie implementacji analizowane są wszystkie rozwiązania przewidziane
w dyrektywie 2024/1275, w tym dostępne mechanizmy elastyczności, okresy przejściowe
oraz wyjątki dopuszczone przez prawo Unii Europejskiej.
Należy zaznaczyć, że możliwość ograniczenia zakresu implementacji wynika z treści samej
dyrektywy. Państwa członkowskie nie mogą dowolnie odstępować od obowiązków
wynikających z prawa Unii Europejskiej ani pomijać przepisów, których wdrożenie jest
obligatoryjne. Niewdrożenie dyrektywy w terminie określonym przepisami prawa Unii
Europejskiej może skutkować uruchomieniem procedury naruszeniowej, prowadzonej
przez Komisję Europejską na podstawie art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Postępowanie takie obejmuje kolejne etapy dialogu pomiędzy Komisją
Europejską a państwem członkowskim. Brak implementacji dyrektywy mógłby skutkować
wszczęciem przez Komisję Europejską postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii
Europejskiej. W przypadku dalszego niewykonania obowiązków traktatowych, sprawa
może zostać skierowana do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który może
orzec obowiązek zapłaty okresowych kar pieniężnych lub ryczałtu.
Skutki niewdrożenia dyrektywy wykraczają poza potencjalne sankcje finansowe. Brak
implementacji dyrektywy mógłby prowadzić do utrzymywania stanu niepewności prawnej,
utrudniać planowanie inwestycji przez uczestników rynku oraz wpływać na realizację
polityki energetycznej i klimatycznej państwa.
Z tych względów obecne działania koncentrują się na wdrożeniu dyrektywy
z jednoczesnym wykorzystaniem wszystkich rozwiązań pozwalających ograniczyć
obciążenia dla obywateli i przedsiębiorców oraz ograniczyć koszty społeczne
i gospodarcze. Działania mają na celu zapewnienie zgodności prawa krajowego
z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej, przy jednoczesnym uwzględnieniu
krajowych uwarunkowań.
Implementacja dyrektywy 2024/1275 obejmuje szereg działań rozłożonych w czasie do
2050 r., odnoszących się do różnych rodzajów budynków i realizowanych przez różne
grupy podmiotów – właścicieli budynków mieszkalnych, przedsiębiorców, jednostki
samorządu terytorialnego, wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe oraz administrację
publiczną.
Zarówno w przypadku gospodarstw domowych, samorządów, wspólnot i spółdzielni, jak
i przedsiębiorstw, skala nakładów inwestycyjnych będzie uzależniona od wielu czynników,
w szczególności: rodzaju budynku, wieku i stanu technicznego budynków, aktualnej
charakterystyki energetycznej, zakresu planowanych modernizacji, tempa realizacji
inwestycji, dostępności środków i instrumentów wsparcia, poziomu cen materiałów
budowlanych i usług wykonawczych, decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez
poszczególnych właścicieli. Tym samym trudno jest określić uśredniony koszt
modernizacji, który miałby zastosowanie do całego krajowego zasobu mieszkaniowego.
Nie można też określić w sposób ostateczny nakładu środków prywatnych, szczególnie z
uwagi na to, że nieznany jest budżet programów wsparcia do 2050 roku. Ponadto przez
-- 4 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
lata może powstać wiele innych środków wsparcia lub dodatkowych form finansowania
termomodernizacji.
W dokumencie oceny skutków regulacji projektowanej nowelizacji ustawy
o charakterystyce energetycznej budynków zostaną przedstawione potencjalne koszty
związane z realizacją rozwiązań przewidzianych w projektowanych przepisach, w tym
z dostosowaniem budynków do nowych uwarunkowań.
Ponadto dokumentem, który wskaże potencjalne potrzeby inwestycyjne do 2050 r. w
zakresie termomodernizacji budynków, jest projekt Krajowego planu renowacji budynków
(KPRB). KPRB przedstawi także propozycje pozyskania środków na wskazane potrzeby
inwestycyjne, m.in. fundusze regionalne, krajowe, unijne, kontrakty EPC. Projektowane
i przyjmowane w Polsce dokumenty planistyczne i strategiczne mogą w przyszłości
stanowić podstawę do odpowiedniego opracowywania programów wsparcia,
dostosowanych do konkretnych potrzeb beneficjentów czy też rodzajów budynków.
Wsparcie ma na celu zmniejszenie ryzyka nadmiernego obciążenia finansowego
gospodarstw domowych, w szczególności osób o niższych dochodach oraz mieszkańców
budynków o najniższej efektywności energetycznej.
KPRB, który zastąpi obowiązującą Długoterminową strategię renowacji budynków, będzie
zawierał ścieżkę krajową w celu zmniejszenia zużycia energii przy uwzględnieniu
uwarunkowań krajowych i istniejących czy też możliwych do wystąpienia barier.
Aktualnie trwają prace nad uzyskaniem wpisu do wykazu prac legislacyjnych i
programowych Rady Ministrów uchwały w sprawie przyjęcia Krajowego planu renowacji
budynków. Jest to etap formalny, niezbędny do rozpoczęcia uzgodnień i szerokich
konsultacji. Z uwagi na obszerność i wieloaspektowość KPRB, dokument ten, wymaga
podjęcia szczegółowych analiz. Ostateczną wersję KPRB, należy przedłożyć Komisji
Europejskiej do 31 grudnia 2026 r.
KPRB nie zawiera żadnych postanowień, które w sposób bezpośredni i wiążący
determinowałyby warunki realizacji indywidualnego przedsięwzięcia budowlanego. Nie
narzuca też obowiązku renowacji na żadnego konkretnego właściciela nieruchomości, ani
nie precyzuje technologii, które muszą być zastosowane.
Oddziaływanie wdrażanych przepisów dyrektywy na rynek nieruchomości, w tym ceny
mieszkań i domów, koszty najmu, wartość starszych nieruchomości oraz poziom
ubóstwa energetycznego będą uzależnione od wielu czynników pozostających poza samą
implementacją przepisów unijnych. Do czynników tych należą między innymi sytuacja
makroekonomiczna, poziom stóp procentowych, koszty finansowania inwestycji, ceny
energii, tempo wzrostu wynagrodzeń, podaż mieszkań oraz warunki funkcjonowania rynku
budowlanego.
Starsze nieruchomości tracą i będą tracić na wartości niezależnie od przyjęcia dyrektywy.
Budynek nieremontowany, z wadami technicznymi, starą stolarką czy bez odpowiedniej
izolacji, dla wielu potencjalnych nabywców, będzie miał niższą wartość niezależnie od
przepisów dyrektywy. To rynek reguluje ceny nieruchomości, nie państwo i to właściciel
ustala kwotę, jaką chce uzyskać za sprzedawany budynek czy mieszkanie. Ostatecznie to
kupujący podejmuje decyzję o zakupie nieefektywnego energetycznie budynku lub
mieszkania, np. z uwagi na lokalizację. Jednocześnie nabywcy są coraz bardziej świadomi
kosztów związanych z użytkowaniem budynków o niskiej efektywności energetycznej
-- 5 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
i przy planowaniu zakupu często uwzględniają w swoim budżecie wydatki na przyszłe
działania termomodernizacyjne. W dłuższej perspektywie brak działań zmierzających do
poprawy efektywności energetycznej budynków przyczynia się do wzrostu kosztów
eksploatacji budynków, zwiększenia obciążeń finansowych gospodarstw domowych oraz
pogłębiania nierówności społecznych.
Jednocześnie poprawa efektywności energetycznej budynków może przynosić
właścicielom budynków wymierne korzyści ekonomiczne w postaci ograniczenia kosztów
zużycia energii, poprawy komfortu użytkowania budynków oraz zwiększenia odporności
na wzrost cen nośników energii. Założenia dotyczące termomodernizacji budynków w
dużej mierze koncentrować się będą na budynkach o najgorszej charakterystyce
energetycznej, wykazujących największy potencjał oszczędności energii. Takie budynki,
często zamieszkiwane są przez gospodarstwa domowe ubogie energetycznie. Tym bardziej
należy podjąć działania w celu ograniczenia kosztów ponoszonych przez właścicieli,
związanych ze zwiększonym zapotrzebowaniem na energię.
Stopniowe zwiększanie skali przedsięwzięć termomodernizacyjnych będzie oddziaływać
na popyt na materiały budowlane, urządzenia poprawiające efektywność energetyczną
budynków, odnawialne źródła energii oraz usługi projektowe i wykonawcze. Następuje to
jednak niezależnie od wprowadzanych przepisów. Natomiast proces wdrażania dyrektywy
został rozłożony na wiele lat, co ma ograniczyć ryzyko jednorazowego, gwałtownego
wzrostu zapotrzebowania na materiały budowlane oraz usługi remontowe. Rozłożenie
inwestycji w czasie powinno sprzyjać stopniowemu dostosowywaniu potencjału
produkcyjnego i wykonawczego przedsiębiorstw do rosnącego zapotrzebowania.
Należy podkreślić, że znaczna część inwestycji prowadzących do poprawy efektywności
energetycznej budynków jest i będzie realizowana niezależnie od wejścia w życie
dyrektywy 2024/1275, w związku z naturalnym procesem modernizacji krajowych
zasobów budowlanych, koniecznością wymiany wyeksploatowanych instalacji oraz
poprawą jakości użytkowanych budynków i komfortu mieszkańców.
Każde działanie związane z termomodernizacją powinno być podyktowane opłacalnością
ekonomiczną oraz wykonalnością techniczną. Do decyzji każdego obywatela pozostaje
wykorzystanie dostępnych narzędzi wsparcia, ukierunkowanych na działania przynoszące
najwięcej efektów oraz ocena opłacalności ich wykorzystania w długoterminowej
perspektywie.
Według motywu 6 dyrektywy 2024/1275 budynki odpowiadają za 40% zużywanej
energii, natomiast ogrzewanie, chłodzenie i ciepła woda użytkowa stanowią 80% energii
zużywanej przez gospodarstwa domowe. Konieczne jest zatem wzmacnianie
zrównoważonego budownictwa oraz skutecznej i odpowiednio zaplanowanej renowacji
budynków. Działania te wpłyną przede wszystkim na zmniejszenie kosztów
eksploatacyjnych budynków, co bezpośrednio będzie odczuwalne na rachunkach za
energię i ogrzewanie.
Wprowadzane rozwiązania na rzecz implementacji dyrektywy 2024/1275 będą
poprzedzone analizami skutków regulacji, konsultacjami publicznymi, opiniowaniem i
uzgodnieniami międzyresortowymi. Celem tych działań jest wypracowanie przepisów,
które przyczynią się do poprawy efektywności energetycznej budynków, ograniczenia
kosztów zużycia energii, zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego oraz poprawy
jakości życia mieszkańców, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy
-- 6 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
potrzebami transformacji energetycznej a możliwościami finansowymi obywateli,
przedsiębiorców i sektora publicznego.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
-- 7 of 7 --
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DZG-V.054.3.2026
Warszawa, 15 lipca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 18087 Posłów na Sejm RP: Pana Witolda Tumanowicza, Pani
Kariny Anny Bosak oraz Pana Krzysztofa Szymańskiego w sprawie implementacji
dyrektywy EPBD
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 18087 Posłów na Sejm RP: Pana Witolda Tumanowicza,
Pani Kariny Anny Bosak oraz Pana Krzysztofa Szymańskiego w sprawie implementacji
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z dnia 24 kwietnia 2024 r.
w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD), uprzejmie przedstawiam
następujące wyjaśnienia.
Przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z dnia 24 kwietnia
2024 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, zwanej dalej „dyrektywą
2024/1275”, mają charakter ramowy, co oznacza, że to państwo członkowskie w sposób
indywidualny implementuje przepisy do krajowych aktów prawnych, dostosowując je do
aktualnie obowiązujących. Tym samym adresatem obowiązków wynikających z treści
dyrektywy 2024/1275 jest państwo członkowskie, które odpowiada za ich realizację.
Dyrektywa 2024/1275 wskazuje państwom członkowskim cele dotyczące stopniowej
poprawy efektywności energetycznej budynków (szczególnie budynków o najgorszej
charakterystyce energetycznej), zmniejszenia zużycia energii oraz redukcji emisji gazów
cieplarnianych pochodzących z sektora budownictwa. W procesie przeprowadzenia
termomodernizacji podkreśla istotę wsparcia technicznego, finansowego
i administracyjnego państwa. Państwom członkowskim pozostawiono znaczną swobodę
w zakresie doboru instrumentów prawnych, finansowych i organizacyjnych służących
realizacji tych celów.
Dyrektywa 2024/1275 stanowi kontynuację przepisów w zakresie poprawy efektywności
energetycznej budynków poprzez między innymi: ustanowienie standardów
energetycznych dla nowych i użytkowanych budynków, stałą kontrolę systemów
technicznych w budynkach, automatyzację systemów technicznych, wraz z
wykorzystaniem energii odnawialnej, oraz dostosowanie parkingów przynależnych do
budynków do zrównoważonej mobilności.
-- 1 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Przepisy dotyczące charakterystyki energetycznej budynków funkcjonują w polskim
prawodawstwie od 2009 r. jako implementacja dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej
budynków (Dz. Urz. UE. L 1 z 04.01.2003, str. 65). Pierwotnie przepisy implementowała
ustawa z dnia 7 lipca 1994 r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418, z późn. zm.),
a od 2014 r. wymagania te zostały określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 2014 r.
o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2024 r. poz. 101), zwanej dalej
„ustawą”.
Aktualnie trwają prace nad wdrożeniem dyrektywy 2024/1275 do polskiego porządku
prawnego.
Realizowane działania mające na celu transpozycję dyrektywy obejmują zmiany na
poziomie ustawowym, przygotowanie dokumentu strategicznego oraz opracowanie
nowych lub nowelizację istniejących aktów wykonawczych takich jak:
Ustawa o zmianie ustawy o charakterystyce energetycznej budynków oraz niektórych
innych ustaw
Krajowy plan renowacji budynków, przyjmowany uchwałą Rady Ministrów.
Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie metodologii wyznaczania
charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw
charakterystyki energetycznej
Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie warunków technicznych,
jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
W ramach wdrażania przepisów dyrektywy 2024/1275 zostaną wprowadzone również
regulacje, o których mowa w interpelacji, dotyczące nowych budynków bezemisyjnych
oraz wykorzystania energii słonecznej w budynkach.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 przewiduje stopniowe
wprowadzanie standardu budynków bezemisyjnych dla nowych budynków. Wdrożenie
tych rozwiązań wymaga dostosowania krajowych przepisów techniczno-budowlanych, w
szczególności przygotowania nowego Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w
sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Należy przy tym zaznaczyć, że obecnie proces budowlany obejmuje kontrolę zgodności
inwestycji z obowiązującymi wymaganiami techniczno-budowlanymi.
Jednocześnie celem nowych regulacji nie jest tworzenie dodatkowych mechanizmów
represyjnych wobec inwestorów, lecz zapewnienie stopniowego podnoszenia standardów
energetycznych w nowo powstających budynkach. Osiągnięciu tego celu mają służyć
przede wszystkim odpowiednie wymagania projektowe, rozwój technologii budowlanych
oraz instrumenty wspierające inwestycje w rozwiązania energooszczędne i odnawialne
źródła energii.
Dyrektywa 2024/1275 przewiduje także stopniowe zwiększanie wykorzystania energii
słonecznej w sektorze budownictwa. Nie ustanawia jednak powszechnego obowiązku
wyposażenia wszystkich istniejących budynków w instalacje fotowoltaiczne.
Przepisy dyrektywy zobowiązują państwa członkowskie do tworzenia warunków
sprzyjających wykorzystaniu energii słonecznej, w szczególności w odniesieniu do nowych
-- 2 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
budynków, budynków publicznych oraz budynków poddawanych ważniejszym
renowacjom.
Państwa członkowskie powinny zapewnić montaż odpowiednich instalacji
wykorzystujących energię słoneczną, jeżeli jest to odpowiednie pod względem
technicznym oraz wykonalne pod względem ekonomicznym i funkcjonalnym. Stanowi to
potwierdzenie, że nie należy traktować każdego budynku w ten sam sposób, lecz do
każdego działania podchodzić w sposób indywidualny, na co wprost wskazują zapisy
dyrektywy 2024/1275.
Odnosząc się do pytania dotyczącego przepisów ustanawiających świadectwo
charakterystyki energetycznej dokumentem obowiązkowym, uprzejmie informuję, że
świadectwa charakterystyki energetycznej funkcjonują w polskim porządku prawnym od
2009 i nie są nowym instrumentem wprowadzanym przez obecną dyrektywę 2024/1275.
Zasady sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej, w tym przypadki, w
których ich sporządzenie jest wymagane, określają przepisy ustawy o charakterystyce
energetycznej budynków.
Paszport renowacji stanowi odrębny instrument przewidziany w dyrektywie 2024/1275.
Jego celem jest przedstawienie właścicielowi budynku indywidualnego planu stopniowej
modernizacji prowadzącej do osiągnięcia wysokiej efektywności energetycznej w dłuższej
perspektywie czasowej. Dokument ten będzie miał charakter fakultatywny oraz będzie
pełnił funkcję doradczą i planistyczną, zawierając rekomendacje dotyczące kolejnych
etapów modernizacji budynku. Natomiast świadectwo charakterystyki energetycznej
pozostaje dokumentem odzwierciedlającym aktualny stan energetyczny budynku na dzień
jego sporządzenia. Funkcje obu dokumentów są zatem odmienne i wzajemnie się
uzupełniają. Szczegółowe rozwiązania dotyczące zakresu stosowania paszportów
renowacji oraz sposobu ich sporządzania będą przedmiotem krajowych przepisów
implementujących dyrektywę 2024/1275.
Proces implementacji dyrektywy 2024/1275 wymaga szczegółowych analiz prawnych,
technicznych i ekonomicznych. Niezbędne jest również zapewnienie spójności nowych
przepisów z obowiązującym porządkiem krajowym oraz innymi równolegle prowadzonymi
inicjatywami legislacyjnymi. Trwający proces legislacyjny oraz przekrojowy charakter
regulacji wymagają szerokich konsultacji i uzgodnień.
Prowadzenie procesu implementacji dyrektywy 2024/1275 odbywa się z zachowaniem
zasad przejrzystości procesu legislacyjnego. Kolejne etapy wdrażania będą prezentowane
w ramach procedury legislacyjnej, obejmującej publikację projektów ustaw i rozporządzeń,
uzasadnień, ocen skutków regulacji oraz przeprowadzanie konsultacji publicznych,
opiniowania i uzgodnień międzyresortowych.
Dyrektywa koncentruje się przede wszystkim na poprawie charakterystyki energetycznej
budynków poprzez wyznaczenie celów związanych z termomodernizacją budynków oraz
stworzenie instrumentów wspierających proces renowacji.
Zarówno dyrektywa 2024/1275, jak i opracowywane akty prawne nie przewidują
przepisów zakazujących sprzedaży lub najmu budynków posiadających niższą
charakterystykę energetyczną. Nie są też prowadzone prace legislacyjne zmierzające do
ustanowienia dodatkowych podatków czy opłat uzależnionych od klasy energetycznej
budynku. Nie są także prowadzone prace legislacyjne dotyczące wprowadzenia ograniczeń
-- 3 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
w dostępie do kredytów hipotecznych uzależnionych wyłącznie od charakterystyki
energetycznej nieruchomości. Polityka kredytowa banków pozostaje domeną instytucji
finansowych działających w granicach obowiązujących przepisów prawa krajowego
i unijnego oraz wymogów nadzorczych.
W procesie implementacji analizowane są wszystkie rozwiązania przewidziane
w dyrektywie 2024/1275, w tym dostępne mechanizmy elastyczności, okresy przejściowe
oraz wyjątki dopuszczone przez prawo Unii Europejskiej.
Należy zaznaczyć, że możliwość ograniczenia zakresu implementacji wynika z treści samej
dyrektywy. Państwa członkowskie nie mogą dowolnie odstępować od obowiązków
wynikających z prawa Unii Europejskiej ani pomijać przepisów, których wdrożenie jest
obligatoryjne. Niewdrożenie dyrektywy w terminie określonym przepisami prawa Unii
Europejskiej może skutkować uruchomieniem procedury naruszeniowej, prowadzonej
przez Komisję Europejską na podstawie art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej. Postępowanie takie obejmuje kolejne etapy dialogu pomiędzy Komisją
Europejską a państwem członkowskim. Brak implementacji dyrektywy mógłby skutkować
wszczęciem przez Komisję Europejską postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii
Europejskiej. W przypadku dalszego niewykonania obowiązków traktatowych, sprawa
może zostać skierowana do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który może
orzec obowiązek zapłaty okresowych kar pieniężnych lub ryczałtu.
Skutki niewdrożenia dyrektywy wykraczają poza potencjalne sankcje finansowe. Brak
implementacji dyrektywy mógłby prowadzić do utrzymywania stanu niepewności prawnej,
utrudniać planowanie inwestycji przez uczestników rynku oraz wpływać na realizację
polityki energetycznej i klimatycznej państwa.
Z tych względów obecne działania koncentrują się na wdrożeniu dyrektywy
z jednoczesnym wykorzystaniem wszystkich rozwiązań pozwalających ograniczyć
obciążenia dla obywateli i przedsiębiorców oraz ograniczyć koszty społeczne
i gospodarcze. Działania mają na celu zapewnienie zgodności prawa krajowego
z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej, przy jednoczesnym uwzględnieniu
krajowych uwarunkowań.
Implementacja dyrektywy 2024/1275 obejmuje szereg działań rozłożonych w czasie do
2050 r., odnoszących się do różnych rodzajów budynków i realizowanych przez różne
grupy podmiotów – właścicieli budynków mieszkalnych, przedsiębiorców, jednostki
samorządu terytorialnego, wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe oraz administrację
publiczną.
Zarówno w przypadku gospodarstw domowych, samorządów, wspólnot i spółdzielni, jak
i przedsiębiorstw, skala nakładów inwestycyjnych będzie uzależniona od wielu czynników,
w szczególności: rodzaju budynku, wieku i stanu technicznego budynków, aktualnej
charakterystyki energetycznej, zakresu planowanych modernizacji, tempa realizacji
inwestycji, dostępności środków i instrumentów wsparcia, poziomu cen materiałów
budowlanych i usług wykonawczych, decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez
poszczególnych właścicieli. Tym samym trudno jest określić uśredniony koszt
modernizacji, który miałby zastosowanie do całego krajowego zasobu mieszkaniowego.
Nie można też określić w sposób ostateczny nakładu środków prywatnych, szczególnie z
uwagi na to, że nieznany jest budżet programów wsparcia do 2050 roku. Ponadto przez
-- 4 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
lata może powstać wiele innych środków wsparcia lub dodatkowych form finansowania
termomodernizacji.
W dokumencie oceny skutków regulacji projektowanej nowelizacji ustawy
o charakterystyce energetycznej budynków zostaną przedstawione potencjalne koszty
związane z realizacją rozwiązań przewidzianych w projektowanych przepisach, w tym
z dostosowaniem budynków do nowych uwarunkowań.
Ponadto dokumentem, który wskaże potencjalne potrzeby inwestycyjne do 2050 r. w
zakresie termomodernizacji budynków, jest projekt Krajowego planu renowacji budynków
(KPRB). KPRB przedstawi także propozycje pozyskania środków na wskazane potrzeby
inwestycyjne, m.in. fundusze regionalne, krajowe, unijne, kontrakty EPC. Projektowane
i przyjmowane w Polsce dokumenty planistyczne i strategiczne mogą w przyszłości
stanowić podstawę do odpowiedniego opracowywania programów wsparcia,
dostosowanych do konkretnych potrzeb beneficjentów czy też rodzajów budynków.
Wsparcie ma na celu zmniejszenie ryzyka nadmiernego obciążenia finansowego
gospodarstw domowych, w szczególności osób o niższych dochodach oraz mieszkańców
budynków o najniższej efektywności energetycznej.
KPRB, który zastąpi obowiązującą Długoterminową strategię renowacji budynków, będzie
zawierał ścieżkę krajową w celu zmniejszenia zużycia energii przy uwzględnieniu
uwarunkowań krajowych i istniejących czy też możliwych do wystąpienia barier.
Aktualnie trwają prace nad uzyskaniem wpisu do wykazu prac legislacyjnych i
programowych Rady Ministrów uchwały w sprawie przyjęcia Krajowego planu renowacji
budynków. Jest to etap formalny, niezbędny do rozpoczęcia uzgodnień i szerokich
konsultacji. Z uwagi na obszerność i wieloaspektowość KPRB, dokument ten, wymaga
podjęcia szczegółowych analiz. Ostateczną wersję KPRB, należy przedłożyć Komisji
Europejskiej do 31 grudnia 2026 r.
KPRB nie zawiera żadnych postanowień, które w sposób bezpośredni i wiążący
determinowałyby warunki realizacji indywidualnego przedsięwzięcia budowlanego. Nie
narzuca też obowiązku renowacji na żadnego konkretnego właściciela nieruchomości, ani
nie precyzuje technologii, które muszą być zastosowane.
Oddziaływanie wdrażanych przepisów dyrektywy na rynek nieruchomości, w tym ceny
mieszkań i domów, koszty najmu, wartość starszych nieruchomości oraz poziom
ubóstwa energetycznego będą uzależnione od wielu czynników pozostających poza samą
implementacją przepisów unijnych. Do czynników tych należą między innymi sytuacja
makroekonomiczna, poziom stóp procentowych, koszty finansowania inwestycji, ceny
energii, tempo wzrostu wynagrodzeń, podaż mieszkań oraz warunki funkcjonowania rynku
budowlanego.
Starsze nieruchomości tracą i będą tracić na wartości niezależnie od przyjęcia dyrektywy.
Budynek nieremontowany, z wadami technicznymi, starą stolarką czy bez odpowiedniej
izolacji, dla wielu potencjalnych nabywców, będzie miał niższą wartość niezależnie od
przepisów dyrektywy. To rynek reguluje ceny nieruchomości, nie państwo i to właściciel
ustala kwotę, jaką chce uzyskać za sprzedawany budynek czy mieszkanie. Ostatecznie to
kupujący podejmuje decyzję o zakupie nieefektywnego energetycznie budynku lub
mieszkania, np. z uwagi na lokalizację. Jednocześnie nabywcy są coraz bardziej świadomi
kosztów związanych z użytkowaniem budynków o niskiej efektywności energetycznej
-- 5 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
i przy planowaniu zakupu często uwzględniają w swoim budżecie wydatki na przyszłe
działania termomodernizacyjne. W dłuższej perspektywie brak działań zmierzających do
poprawy efektywności energetycznej budynków przyczynia się do wzrostu kosztów
eksploatacji budynków, zwiększenia obciążeń finansowych gospodarstw domowych oraz
pogłębiania nierówności społecznych.
Jednocześnie poprawa efektywności energetycznej budynków może przynosić
właścicielom budynków wymierne korzyści ekonomiczne w postaci ograniczenia kosztów
zużycia energii, poprawy komfortu użytkowania budynków oraz zwiększenia odporności
na wzrost cen nośników energii. Założenia dotyczące termomodernizacji budynków w
dużej mierze koncentrować się będą na budynkach o najgorszej charakterystyce
energetycznej, wykazujących największy potencjał oszczędności energii. Takie budynki,
często zamieszkiwane są przez gospodarstwa domowe ubogie energetycznie. Tym bardziej
należy podjąć działania w celu ograniczenia kosztów ponoszonych przez właścicieli,
związanych ze zwiększonym zapotrzebowaniem na energię.
Stopniowe zwiększanie skali przedsięwzięć termomodernizacyjnych będzie oddziaływać
na popyt na materiały budowlane, urządzenia poprawiające efektywność energetyczną
budynków, odnawialne źródła energii oraz usługi projektowe i wykonawcze. Następuje to
jednak niezależnie od wprowadzanych przepisów. Natomiast proces wdrażania dyrektywy
został rozłożony na wiele lat, co ma ograniczyć ryzyko jednorazowego, gwałtownego
wzrostu zapotrzebowania na materiały budowlane oraz usługi remontowe. Rozłożenie
inwestycji w czasie powinno sprzyjać stopniowemu dostosowywaniu potencjału
produkcyjnego i wykonawczego przedsiębiorstw do rosnącego zapotrzebowania.
Należy podkreślić, że znaczna część inwestycji prowadzących do poprawy efektywności
energetycznej budynków jest i będzie realizowana niezależnie od wejścia w życie
dyrektywy 2024/1275, w związku z naturalnym procesem modernizacji krajowych
zasobów budowlanych, koniecznością wymiany wyeksploatowanych instalacji oraz
poprawą jakości użytkowanych budynków i komfortu mieszkańców.
Każde działanie związane z termomodernizacją powinno być podyktowane opłacalnością
ekonomiczną oraz wykonalnością techniczną. Do decyzji każdego obywatela pozostaje
wykorzystanie dostępnych narzędzi wsparcia, ukierunkowanych na działania przynoszące
najwięcej efektów oraz ocena opłacalności ich wykorzystania w długoterminowej
perspektywie.
Według motywu 6 dyrektywy 2024/1275 budynki odpowiadają za 40% zużywanej
energii, natomiast ogrzewanie, chłodzenie i ciepła woda użytkowa stanowią 80% energii
zużywanej przez gospodarstwa domowe. Konieczne jest zatem wzmacnianie
zrównoważonego budownictwa oraz skutecznej i odpowiednio zaplanowanej renowacji
budynków. Działania te wpłyną przede wszystkim na zmniejszenie kosztów
eksploatacyjnych budynków, co bezpośrednio będzie odczuwalne na rachunkach za
energię i ogrzewanie.
Wprowadzane rozwiązania na rzecz implementacji dyrektywy 2024/1275 będą
poprzedzone analizami skutków regulacji, konsultacjami publicznymi, opiniowaniem i
uzgodnieniami międzyresortowymi. Celem tych działań jest wypracowanie przepisów,
które przyczynią się do poprawy efektywności energetycznej budynków, ograniczenia
kosztów zużycia energii, zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego oraz poprawy
jakości życia mieszkańców, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi pomiędzy
-- 6 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
potrzebami transformacji energetycznej a możliwościami finansowymi obywateli,
przedsiębiorców i sektora publicznego.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
-- 7 of 7 --