Interpelacja w sprawie sytuacji hodowców drobiu w pow. żuromińskim oraz konieczności podjęcia działań osłonowych dla branży drobiarskiej
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 17996
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie sytuacji hodowców drobiu w pow. żuromińskim oraz konieczności podjęcia działań osłonowych dla branży drobiarskiej
Zgłaszający: Adam Krzemiński
Data wpływu: 22-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
zwróciła się do mnie mieszkanka mojego okręgu wyborczego z powiatu żuromińskiego związana z branżą drobiarską, przedstawiając dramatyczną sytuację hodowców drobiu oraz przedsiębiorstw funkcjonujących w otoczeniu tego sektora. Z przekazanych informacji wynika, że obecny system zwalczania chorób zakaźnych drobiu oraz wsparcia dla producentów nie odpowiada skali problemów, z jakimi mierzą się mieszkańcy regionów o wysokiej koncentracji produkcji.
Powiat żuromiński jest jednym z najważniejszych zagłębi drobiarskich w Polsce. Produkcja drobiu stanowi podstawę utrzymania tysięcy mieszkańców. Jak podkreśla mieszkanka, skutki występowania ptasiej grypy czy rzekomego pomoru drobiu nie ograniczają się wyłącznie do właścicieli ferm. Problemy dotykają całego łańcucha gospodarczego obejmującego pracowników ferm, lekarzy weterynarii, firmy zajmujące się myciem i dezynfekcją obiektów, przedsiębiorstwa zajmujące się odłowem drobiu, przewoźników, producentów pasz, ubojnie, zakłady przetwórcze oraz wiele innych podmiotów świadczących usługi dla branży.
Według relacji mieszkanki, w okresach obowiązywania ograniczeń praktycznie zamiera obrót gospodarczy w wielu miejscowościach powiatu. Spadek dochodów odczuwają również lokalni przedsiębiorcy prowadzący sklepy i punkty usługowe. W jej ocenie długotrwałe utrzymywanie się obecnej sytuacji może prowadzić do redukcji zatrudnienia na fermach, a nawet do utraty płynności finansowej przez podmioty silnie związane z sektorem drobiarskim, w tym lokalne instytucje finansowe obsługujące gospodarstwa rolne.
Z przekazanych informacji wynika, że większość ferm w powiecie żuromińskim stanowią gospodarstwa rodzinne posiadające po kilka kurników. Nie są to duże zintegrowane przedsiębiorstwa, lecz często jedyne źródło utrzymania całych rodzin. W przypadku wystąpienia choroby w najbliższej okolicy hodowcy tracą możliwość normalnej sprzedaży produkcji. Szczególnie trudna sytuacja dotyczy producentów brojlerów. Jak wskazuje mieszkanka, część zakładów odbierających drób nie jest zainteresowana zakupem zdrowych ptaków znajdujących się w strefach objętych ograniczeniami, a niektóre firmy obniżają cenę skupu żywca pochodzącego z takich obszarów. W efekcie hodowcy pozostają z rosnącymi stadami, nie mają możliwości sprzedaży produkcji na warunkach rynkowych i narażeni są na ogromne straty.
Największe zastrzeżenia budzi jednak brak rekompensat za przestoje produkcyjne. Obecnie odszkodowania przysługują wyłącznie hodowcom, których stada zostały zlikwidowane decyzją służb weterynaryjnych. Tymczasem wielu producentów, którzy zdążyli sprzedać stado przed objęciem gospodarstwa ograniczeniami, przez kolejne miesiące nie może rozpocząć następnego cyklu produkcyjnego. Jak wskazuje mieszkanka, hodowcy pozostają wówczas bez jakiegokolwiek dochodu, nadal ponosząc koszty kredytów, utrzymania gospodarstw, rodzin oraz pracowników. Zwraca ona uwagę, że w normalnych warunkach produkcja brojlerów pozwala na przeprowadzenie około sześciu cykli produkcyjnych rocznie, podczas gdy obecnie część gospodarstw zrealizowała zaledwie jeden cykl w ciągu wielu miesięcy. W praktyce oznacza to utratę większości dochodów przy braku jakiegokolwiek wsparcia.
Mieszkanka podnosi również problem skuteczności obecnych procedur zwalczania chorób zakaźnych na terenach o bardzo wysokim zagęszczeniu ferm. W jej ocenie oraz według opinii części praktyków i lekarzy weterynarii, obecne rozwiązania nie są dostosowane do specyfiki takich regionów jak powiat żuromiński czy niektóre obszary Wielkopolski. Wskazuje ona, że wielokrotnie obserwowano sytuacje, w których choroba rozprzestrzeniała się na znacznym obszarze, prowadząc do konieczności likwidacji stad w kolejnych gospodarstwach. Zdaniem przedstawicieli branży warto przeanalizować skuteczność bardziej zdecydowanych działań podejmowanych już od pierwszego ogniska choroby, tak aby ograniczyć rozprzestrzenianie się zakażeń i zmniejszyć skalę późniejszych strat.
Szczególną uwagę zwraca się także na znaczenie czasu podejmowanych działań. Według mieszkanki przewlekłe procedury związane z likwidacją stad i utylizacją zwierząt mogą sprzyjać dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby. W jej ocenie niezbędne jest zapewnienie możliwości szybkiego zabezpieczenia terenu oraz sprawnej realizacji wszystkich działań administracyjnych i technicznych.
Kolejnym obszarem wymagającym analizy są szczepienia. Mieszkanka wskazuje, że po ubiegłorocznych ogniskach rzekomego pomoru drobiu część środowiska weterynaryjnego oraz producenci podejmowali działania mające na celu opracowanie skuteczniejszych programów szczepień. Według przekazanych informacji niektóre rozwiązania stosowane w praktyce przyniosły bardzo dobre efekty i znacząco ograniczały występowanie zachorowań. W związku z tym pojawia się postulat regularnej oceny skuteczności programów szczepień oraz upowszechniania najlepszych rozwiązań w skali całego kraju.
Mieszkanka zwraca również uwagę na doświadczenia państw europejskich, które zdecydowały się na wdrażanie szczepień przeciwko ptasiej grypie. W jej ocenie Polska, jako jeden z największych producentów drobiu i jaj, powinna szczegółowo analizować takie rozwiązania i wykorzystywać wszelkie dostępne narzędzia ograniczające ryzyko kolejnych epidemii oraz potencjalnych restrykcji handlowych.
Niepokój budzi także sytuacja ekonomiczna producentów. Pomimo ograniczonej podaży mięsa oraz problemów z odbudową stad hodowlanych, hodowcy obserwują spadek cen skupu żywca. Jednocześnie rosną koszty produkcji związane z zakupem piskląt, bioasekuracją oraz dodatkowymi szczepieniami. Zdaniem mieszkanki brak jest racjonalnego uzasadnienia dla takiej sytuacji rynkowej.
Ostatnim, lecz niezwykle istotnym problemem jest wykluczanie ferm drobiu z wielu programów wsparcia realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Mieszkanka wskazuje, że producenci drobiu ponoszą bardzo wysokie koszty związane z bioasekuracją, wykonują obowiązki analogiczne do tych, które obowiązują w innych sektorach produkcji zwierzęcej, a mimo to nie mogą korzystać z części programów pomocowych dostępnych dla hodowców trzody chlewnej. W jej ocenie trudno znaleźć uzasadnienie dla takiego zróżnicowania sytuacji poszczególnych grup producentów.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skutków gospodarczych epidemii chorób drobiu dla całego otoczenia branży drobiarskiej, a nie wyłącznie dla gospodarstw objętych likwidacją stad?
Czy planowane jest wprowadzenie rekompensat za przestoje produkcyjne wynikające z ograniczeń weterynaryjnych?
Czy resort posiada dane dotyczące utraty dochodów przez hodowców, którzy z powodu obowiązujących stref nie mogli rozpocząć kolejnych cykli produkcyjnych?
Czy rozważane jest opracowanie odrębnych procedur zwalczania chorób dla obszarów o bardzo dużym zagęszczeniu ferm drobiu?
Jak ministerstwo ocenia skuteczność obecnie stosowanych metod ograniczania rozprzestrzeniania się ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu na terenach takich jak powiat żuromiński?
Czy prowadzone są analizy dotyczące wpływu czasu potrzebnego na likwidację stad i utylizację zwierząt na dalsze rozprzestrzenianie się chorób?
Czy resort planuje przegląd i aktualizację krajowych programów szczepień przeciw rzekomemu pomorowi drobiu?
Jakie działania podejmowane są w zakresie oceny możliwości szerszego wykorzystania szczepień przeciwko ptasiej grypie?
Czy ministerstwo analizowało przyczyny spadku cen żywca drobiowego pomimo wzrostu kosztów produkcji i ograniczonej podaży?
Czy planowane jest rozszerzenie programów ARiMR dotyczących bioasekuracji i modernizacji gospodarstw na sektor drobiarski?
Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo w celu zapewnienia producentom drobiu wsparcia porównywalnego z tym, które otrzymują inne sektory produkcji zwierzęcej?
Czy ministerstwo planuje zorganizowanie spotkań z przedstawicielami branży drobiarskiej z regionów szczególnie dotkniętych skutkami chorób zakaźnych w celu wypracowania nowych rozwiązań systemowych?
Z poważaniem
Adam Krzemiński
Poseł na Sejm RP
Sekretarz stanu Małgorzata Gromadzka
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 3 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (23)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (23)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
33114 znakówul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 23 lipca 2026 r.
znak sprawy: RRE.wpz.058.16.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 17996 w sprawie sytuacji hodowców drobiu w pow.
żuromińskim oraz konieczności podjęcia działań osłonowych dla branży drobiarskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację z dnia 2 lipca 2026 r. nr 17996, Pana Adama
Krzemińskiego, Posła na Sejm RP, w sprawie sytuacji hodowców drobiu w pow.
żuromińskim oraz konieczności podjęcia działań osłonowych dla branży drobiarskiej,
przedkładam następujące stanowisko do pytań zawartych w niniejszej interpelacji.
1. Czy Ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skutków gospodarczych
epidemii chorób drobiu dla całego otoczenia branży drobiarskiej, a nie
wyłącznie dla gospodarstw objętych likwidacją stad?
Na bieżąco Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW), a także Komisja
Europejska analizuje, prezentuje i poddaje pod dyskusję na gremium europejskim w
ramach spotkań Grupy Ekspertów ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych –
Produkty Zwierzęce, kwestie dotyczące sytuacji rynkowej na całym rynku drobiu,
zarówno ujęciu ogólnoeuropejskim jak i w podziale na poszczególne kraje.
Dane omawiane na tych spotkaniach są na bieżąco aktualizowane i ogólnodostępne
pod linkiem: https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DataPortal/eggs-andpoultry.
html
Niezależnie od tego monitoring sytuacji krajowej rynku, w tym dotyczący skutków
gospodarczych chorób drobiu, prowadzi, a także publikuje Instytut Ekonomiki
-- 1 of 16 --
Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (IERiGŻ), między innymi, w ramach analiz
rynkowych „Rynek drobiu i jaj – stan i perspektywy”.
Według analiz IERiGŻ w 2025 r. poprawiła się opłacalność produkcji kurcząt
rzeźnych i indyków. W 2026 r. opłacalność produkcji kurcząt rzeźnych
prawdopodobnie będzie korzystna, ze względu na stosunkowo niskie ceny pasz.
Jednakże relatywnie duże wstawienia mogą skutkować nadmierną podażą i presją na
spadek cen skupu drobiu, a w konsekwencji –pogorszeniem opłacalności chowu
kurcząt. Od czerwca 2024 r. poprawiała się opłacalność produkcji indyków w
porównaniu z analogicznymi okresami poprzedniego roku. Może to stymulować
wzrost wstawień indyków, co w dłuższej perspektywie doprowadzi do pogorszenia
opłacalności ich chowu. Likwidacja stad wywołana występowaniem wysoce zjadliwej
grypy ptaków oraz rzekomego pomoru drobiu może oddziaływać zaś w przeciwnym
kierunku.
W 2025 r. polepszyła się przeciętna rentowność przemysłu drobiarskiego. W relacji
r/r rentowność sprzedaży brutto zwiększyła się do 5,01%, a po opodatkowaniu do
4,30%. Przedsiębiorstwa zyskowne stanowiły 78,4% wszystkich przedsiębiorstw
przemysłu drobiarskiego. Polepszyła się zdolność przedsiębiorstw drobiarskich do
akumulowania własnego kapitału (z 5,04% w 2024 r. do 6,29% w 2025 r.). Stopa
inwestowania spadła do 1,23. Wskaźnik bieżącej płynności finansowej zwiększył się
do 1,39, co może świadczyć o nieznacznym polepszeniu zdolności do regulowania
bieżących zobowiązań. Polepszyła się pozycja przemysłu drobiarskiego wobec
przemysłu spożywczego. Rentowność sprzedaży netto była wyższa niż w przemyśle
mięsnym.
2. Czy planowane jest wprowadzenie rekompensat za przestoje produkcyjne
wynikające z ograniczeń weterynaryjnych?
Trwają prace nad oszacowaniem kolejnego okresu obowiązywania ograniczeń i
zaburzeń rynku drobiu i jaj w związku z występowaniem ograniczeń przy
występowaniu ognisk wysoko zjadliwej grypy ptaków (HPAI) - od 8 października
2023 roku do 5 czerwca 2025 roku. Po zebraniu zwrotnych Deklaracji strat od
producentów rolnych w związku z wystąpieniem w Polsce HPAI, trwa obecnie
agregacja i przygotowanie danych celem stworzenia wniosku Polski do Komisji
Europejskiej o nadzwyczajne środki wsparcia.
Jednocześnie należy zauważyć, że udzielenie nadzwyczajnych środków wsparcia leży
w gestii i decyzji Komisji Europejskiej i odbywa się na podstawie i w granicach
-- 2 of 16 --
przewidzianych przez art. 220 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 (1), w związku z czym MRiRW nie ma wpływu na ich przyznanie, poza
wystąpieniem do Komisji z wnioskiem o uruchomienie przedmiotowych środków.
3. Czy resort posiada dane dotyczące utraty dochodów przez hodowców,
którzy z powodu obowiązujących stref nie mogli rozpocząć kolejnych cykli
produkcyjnych?
W ramach prac nad poprzednimi, jak i obecnym wnioskiem o nadzwyczajne środki
wsparcia w związku z wystąpieniem HPAI, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
(KOWR) w ramach prac Zespołu ds. sporządzenia szacunków strat w sektorze
drobiarstwa, wysłał druk deklaracji poniesionych strat na adresy siedzib stad
producentów drobiu, prowadzących działalność na obszarach objętych
ograniczeniami w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków. Na
podstawie przesłanych zwrotnie deklaracji szacowane były straty poniesione przez
producentów rolnych, którzy ze względu na obowiązujące ograniczenia nie mogli
rozpocząć kolejnych cykli produkcyjnych bądź musieli sprzedać towar po obniżonej
cenie.
Szacując straty z okresu od 8 października 2023 r. do 5 czerwca 2025 r. w grudniu
2025 KOWR rozesłał 2557 deklaracji na adresy siedzib stad producentów drobiu,
prowadzących działalność na obszarach objętych ograniczeniami w związku z
wystąpieniem HPAI. Zwrotnie w OT KOWR zostało złożonych 1266 deklaracji.
Producenci rolni zgłosili 4 rodzaje strat:
Przestoje w produkcji (zakaz zasiedlania kurnika) - 1233 deklaracje
Ponadnormatywne przetrzymanie związane z zakazem/ograniczeniem
przemieszczania drobiu (wydłużony okres chowu drobiu) - 24 deklaracje
Obniżona cena sprzedaży jaj wylęgowych – przekazanie do przetwórstwa na
produkty jajeczne - 6 deklaracji
Obniżona cena sprzedaży jaj konsumpcyjnych – przekazanie do przetwórstwa na
produkty jajeczne - 3 deklaracje
Przekazane dane posłużą do merytorycznego przygotowania i wyliczenia faktycznej
utraty dochodów spowodowanej przez ograniczenia weterynaryjne.
4. Czy rozważane jest opracowanie odrębnych procedur zwalczania chorób dla
obszarów o bardzo dużym zagęszczeniu ferm drobiu?
-- 3 of 16 --
Zwalczanie chorób zwierząt, w tym HPAI i rzekomego pomoru drobiu (ND) należy do
kompetencji organów Inspekcji Weterynaryjnej (IW). Odbywa się ono na podstawie
aktów prawnych UE, które jednolicie obowiązują we wszystkich państwach
członkowskich.
Koordynacja działań IW odbywa się na poziomie Głównego Lekarza Weterynarii. Z
kolei kluczowe działania w terenie realizowane są na poziomie lokalnym tj. powiatów
i w zależności od stopnia nasilenia epizoocji, województw. Działania różnych służb na
szczeblu powiatowym i wojewódzkim są koordynowane przez gminne, powiatowe i
wojewódzkie zespoły zarządzania kryzysowego.
Równocześnie obowiązujące przepisy prawa nie przewidują odrębnych procedur dla
obszarów o bardzo dużym zagęszczeniu zakładów trzymujących drób. Niemniej
jednak właściwy organ, powinien wziąć pod uwagę populację drobiu przy analizach
ryzyka potrzebnych m. in. do wydania zgód na przemieszczenie drobiu w strefach
objętych ograniczeniami.
5. Jak Ministerstwo ocenia skuteczność obecnie stosowanych metod
ograniczania rozprzestrzeniania się ptasiej grypy i rzekomego pomoru drobiu
na terenach takich jak powiat żuromiński?
Zwalczanie chorób zwierząt, w tym HPAI czy ND, odbywa się w pierwszej kolejności
na podstawie aktów prawnych UE w postaci rozporządzeń, które wiążą w całości i są
bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE niekiedy
uzupełnianych o prawo krajowe. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć:
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9
marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i
uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu
zwierząt”)(2),
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429
w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom
umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania(3),
ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (4) oraz akty
wykonawcze wydane na jej podstawie, w tym akty prawa miejscowego.
W oparciu o ww. przepisy unijne i krajowe, organy IW realizują od wielu lat
standardowe działania mające na celu zapobieganie występowaniu i
rozprzestrzenianiu się chorób zwierząt, w szczególności przez:
-- 4 of 16 --
nadzór nad pogłowiem zwierząt gospodarskich,
prowadzenie planowych i doraźnych kontroli w gospodarstwach, m.in. w
zakresie stosowania zasad bioasekuracji. Przy czym kontrole gospodarstw są
prowadzone w sposób regularny i dostosowany do danego typu hodowli oraz
zagrożeń epidemiologicznych występujących na danym obszarze kraju,
nadzór nad obrotem zwierzętami, produktami pozyskanymi od tych zwierząt,
materiałem biologicznym oraz produktami ubocznymi pochodzenia
zwierzęcego,
prowadzenie akcji informacyjno – szkoleniowych skierowanych do
hodowców, lekarzy wolnej praktyki i innych podmiotów (konferencje,
szkolenia, rozmowy indywidualne, publikacje dostępne na stronach
internetowych, ulotki itp.),
przegląd i aktualizację obowiązujących procedur, wytycznych oraz planów
gotowości,
prowadzenie monitoringu biernego i czynnego u zwierząt utrzymywanych w
gospodarstwach i dzikich.
Środki podejmowane na terenie całego kraju są takie same, niezależnie od ilości
drobiu w powiecie lub koncentracji ferm. W związku z utrzymującą się dynamiką
zakażeń oraz wzrostem liczby ognisk HPAI i ND w celu zapewnienia jak najlepszych
efektów zarówno w zakresie działań prewencyjnych, jak i związanych z
ograniczaniem rozprzestrzeniania się i eliminowaniem tych chorób z terytorium
Polski na przestrzeni ostatnich lat wprowadzono szereg wymagań bioasekuracyjnych
dla drobiu. Konsekwentne przestrzeganie tych zasad oraz szybkie wdrażanie
środków zwalczania określonych w przepisach unijnych i krajowych po stwierdzeniu
lub podejrzeniu wystąpienia choroby stanowi podstawę działań prewencyjnych.
Aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11
marca 2026 r. w sprawie dodatkowych środków zwalczania chorób u drobiu (5), nie
wiąże wymagań bioasekuracyjnych z konkretną jednostką chorobową, natomiast
nakłada obowiązek przestrzegania odpowiednich zasad bioasekuracji przez wszystkie
podmioty utrzymujące drób.
Równocześnie Główny Lekarz Weterynarii mając na względzie sytuację epizootyczną
w zakresie chorób drobiu powołał złożony z ekspertów Zespół Doradczy ds. Chorób
Zakaźnych Zwierząt Kategorii A, który sprawuje funkcję doradczą i zajmuje się
wypracowywaniem rekomendacji, analizowaniem zagrożeń oraz wspieraniem działań
-- 5 of 16 --
w zakresie zapobiegania i zwalczania najgroźniejszych chorób zwierzęcych na terenie
kraju, w tym HPAI i ND.
6. Czy prowadzone są analizy dotyczące wpływu czasu potrzebnego na
likwidację stad i utylizację zwierząt na dalsze rozprzestrzenianie się chorób?
Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429(2),
rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/687(3) oraz ustawą z dnia 21
listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt(4) , działania związane ze zwalczaniem chorób
zakaźnych zwierząt, w tym likwidacją stad, usuwaniem i utylizacją zwierząt oraz
przeprowadzaniem zabiegów oczyszczania i dezynfekcji, są prowadzone pod
nadzorem właściwych organów Inspekcji Weterynaryjnej.
Działania podejmowane są niezwłocznie i stanowią najważniejszy element usuwania
czynnika zakaźnego. Celem tych działań jest możliwie szybkie przerwanie szerzenia
się czynnika chorobotwórczego i ograniczenie ryzyka dalszej transmisji choroby.
Równolegle z prowadzonymi w ognisku choroby działaniami prowadzone jest
dochodzenie epizootyczne w celu ustalenia źródeł zakażenia i dróg wniknięcia
choroby oraz śledzenie w okresie monitorowania wszelkich przemieszczeń z/do
ogniska choroby w celu identyfikacji powiązań epidemiologicznych i ustalania
zakładów kontaktowych. Dane z dochodzeń epizootycznych są zbierane i
poddawane analizie.
Analiza danych dotyczących występowania oraz zwalczania chorób zakaźnych
zwierząt prowadzona jest przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, w szczególności
powiatowych, wojewódzkich i Głównego Lekarza Weterynarii, przy wsparciu
Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w
Puławach.
MRiRW nie dysponuje danymi umożliwiającymi przeprowadzeniem takich analiz.
7. Czy resort planuje przegląd i aktualizację krajowych programów szczepień
przeciw rzekomemu pomorowi drobiu?
Na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca
2026 r. w sprawie dodatkowych środków zwalczania chorób u drobiu (5) wszyscy
posiadacze drobiu utrzymywanego w celu umieszczania na rynku ptaków i/lub jaj są
zobowiązani do szczepienia drobiu z gatunków kura oraz indyk przeciwko ND. Nakaz
ten dotyczy także podmiotów prowadzących działalność w zakresie zakładu wylęgu
drobiu. Zgodnie z ww. rozporządzeniem, opis programu szczepień kur lub indyków
przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu jest opracowywany przez zakład leczniczy
-- 6 of 16 --
dla zwierząt świadczący usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej w zakładzie
utrzymującym drób powyżej 350 sztuk średniorocznie.
Ponadto na podstawie rozporządzeń wojewodów lub powiatowych lekarzy
weterynarii (akty prawa miejscowego) na wybranych obszarach realizowane są
obowiązkowe szczepienia przeciwko ND również w stadach przyzagrodowych.
Pilotażowy program szczepień przeciwko ND na postawie aktów prawa miejscowego
był realizowany w takich stadach na obszarach powiatów: żuromińskiego,
sierpeckiego, mławskiego, płońskiego i gostynińskiego w województwie
mazowieckim.
Aktualnie na podstawie rozporządzenia Wojewody Wielkopolskiego z 20 kwietnia
2026 r. w sprawie wprowadzenia nakazu szczepień drobiu w celu zapobiegania
wystąpienia rzekomego pomoru drobiu na terenie województwa wielkopolskiego
(Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego. poz. 3239) szczepienia są realizowane w woj.
wielkopolskim w miejscowościach, które były objęte obszarami zapowietrzonymi
wirusem rzekomego pomoru drobiu w 2025 i 2026 r.
Ponadto biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w zakresie
występowania zakażeń wirusem ND w kraju, w Głównym Inspektoracie Weterynarii
podjęto działania w celu aktualizacji krajowej strategii szczepień drobiu przy
wykorzystaniu dostępnych szczepionek (wirus szczepionkowy NDV genotypu I lub II)
dopuszczonych do stosowania do swoistej immunoprofilaktyki dla ND oraz
szczepionek opartych na genotypie VII.
8. Jakie działania podejmowane są w zakresie oceny możliwości szerszego
wykorzystania szczepień przeciwko ptasiej grypie?
W odniesieniu do profilaktycznych szczepień drobiu przeciwko HPAI warto
zaznaczyć, że jest to kwestia regulowana przez prawo unijne. Szczepienia
profilaktyczne przeciwko tej chorobie są zabronione, a rozporządzenie (UE)
2016/429 (2) (art. 69) dopuszcza możliwość zastosowania szczepień
interwencyjnych, tzn. na obszarach występowania HPAI, pod określonymi
warunkami. Z kolei zastosowanie w Polsce mechanizmu szczepień interwencyjnych
przeciwko grypie ptaków mogłoby prowadzić do spadku zaufania ze strony państw
trzecich, co mogłoby skutkować nawet decyzją o czasowym zawieszeniu importu
produktów drobiowych. Dla państw będących czołowymi eksporterami (a do nich
zalicza się Polska) wiązałoby się to z wymiernymi stratami ekonomicznymi.
-- 7 of 16 --
Niemniej jednak Główny Lekarz Weterynarii na bieżąco monitoruje zagadnienia
związane ze szczepieniami drobiu przeciwko grypie ptaków, analizując dostępne
dane szczególnie z krajów, w których takie szczepienia były realizowane. W maju
bieżącego roku obyła się m.in. Konferencja z udziałem przedstawicieli Francji i
Niderlandów, krajów prowadzących pilotażowo szczepienia, w trakcie której
dyskutowano o tym temacie. Temat szczepień jest również poruszany podczas
spotkań na forum europejskim.
Przyszłe decyzje Głównego Lekarza Weterynarii o ewentualnym wprowadzeniu
szczepień przeciwko grypie ptaków w Polsce będą w efekcie zależeć od oceny
korzyści i związanego z tym ryzyka oraz potencjalnego wpływu na eksport i zdrowie
publiczne.
9. Czy Ministerstwo analizowało przyczyny spadku cen żywca drobiowego
pomimo wzrostu kosztów produkcji i ograniczonej podaży?
Na bieżąco MRiRW, a także Komisja Europejska analizuje, prezentuje i poddaje pod
dyskusję na gremium europejskim w ramach spotkań Grupy Ekspertów ds. Wspólnej
Organizacji Rynków Rolnych – Produkty Zwierzęce kwestie dotyczące sytuacji
rynkowej na rynku drobiu.
Dane omawiane na tych spotkaniach są na bieżąco aktualizowane i ogólnodostępne
pod linkiem: https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DataPortal/eggs-andpoultry.
html
W 2025 r. ceny drobiu zwiększyły się, pomimo to drób kurczęcy pozostaje jednym z
tańszych rodzajów mięsa. Przewiduje się, że w drugim półroczu 2026 r. ceny mięsa
drobiowego mogą być niższe niż przed rokiem. Presja spadkowa może wynikać z
dużej skali produkcji, przy czym czynnikiem ograniczającym ten spadek może być
skala likwidacji stad związana z występowaniem grypy ptaków i rzekomego pomoru
drobiu.
Jednakże jak na razie w pierwszym kwartale br., w porównaniu z analogicznym
okresem przed rokiem, ceny przemysłowych mieszanek pasz dla kurcząt brojlerów
spadły o 8,1%, podczas gdy ceny skupu kurcząt rzeźnych były wyższe o 6,9%.
Głębszy spadek cen pasz niż cen kurcząt polepszył relację cen żywiec/pasza, która
rozszerzyła się z 1:3,21 do 1:3,25 (o 1,3%). Ceny zbytu tuszek kurcząt
sprzedawanych przez przemysł drobiarski w pierwszym kwartale 2026 r. były średnio
o 2,6% wyższe niż przed rokiem, podczas gdy ceny detaliczne kurcząt patroszonych
wzrosły o 1,0%.
-- 8 of 16 --
W pierwszym kwartale 2026 r. przeciętna miesięczna cena przemysłowej mieszanki
paszowej spadła o 6,1%, a cena skupu indyków wzrosła o 19,4% w porównaniu z
analogicznym okresem poprzedniego roku. Relacja cen żywiec/pasza rozszerzyła się
z 1:5,00 w analogicznym okresie przed rokiem do 1:6,36 (o 27,2%).
Jednocześnie należy zauważyć, że na ceny żywca drobiowego wpływa również
niestabilna sytuacja globalna, zaburzająca międzynarodowe łańcuchy dostaw, co dla
kraju, który eksportuje ponad 50% krajowej produkcji, znacząco może wpłynąć na
rynek rodzimy.
10. Czy planowane jest rozszerzenie programów ARiMR dotyczących
bioasekuracji i modernizacji gospodarstw na sektor drobiarski?
Obecnie nie jest planowane rozszerzenie interwencji w zakresie bioasekuracji na
sektor drobiarski. Zgodnie z aktualnymi założeniami Planu Strategicznego Wspólnej
Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (PS WPR) oraz harmonogramem wdrażanych
instrumentów wsparcia ARiMR, działania dedykowane bioasekuracji nie obejmują na
tym etapie gospodarstw utrzymujących drób. Nie przewiduje się również odrębnego
rozszerzenia istniejących programów modernizacyjnych w kierunku inwestycji
związanych wyłącznie z bioasekuracją w sektorze drobiarskim.
Należy jednak podkreślić, że producenci drobiu mogą korzystać z niektórych innych
dostępnych instrumentów wsparcia inwestycyjnego, o ile spełniają warunki
określone w regulaminach poszczególnych naborów.
Dodatkowo informuję, że rozpoczęły się prace nad Wspólną Polityką Rolną po 2027
r. Obecnie mają one charakter ogólny i koncentrują się na wyznaczaniu głównych
kierunków przyszłej polityki. Na obecnym etapie wsparcie dla hodowców drobiu nie
jest wykluczone.
11. Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo w celu zapewnienia
producentom drobiu wsparcia porównywalnego z tym, które otrzymują inne
sektory produkcji zwierzęcej?
W ramach PS WPR przewidziano interwencje, które mają korzystny wpływ dla
chowu i hodowli zwierząt w Polsce – w tym producentów drobiu.
W interwencjach: I.10.2, I.10.5 i I.11 jest możliwe wsparcie produkcji drobiu; w
I.10.1.1 (dotacje) wsparciem mogą być objęte operacje polegające na zmianie
sposobu chowu drobiu z konwencjonalnego na ekologiczny.
I.10.2 Inwestycje w gospodarstwach rolnych w zakresie OZE i poprawy
efektywności energetycznej – o pomoc finansową mogą się starać wpisani do
-- 9 of 16 --
ewidencji producentów rolnicy, którym została przyznana jednolita płatność
obszarowa lub którzy prowadzą gospodarstwo w ramach działów specjalnych
produkcji rolnej. Istotnym do spełnienia warunkiem jest również odbycie szkolenia z
zakresu efektywności energetycznej nie wcześniej niż 24 miesiące przed złożeniem
wniosku lub zobowiązanie się do ukończenia takiego kursu.
Interwencja wspiera inwestycje materialne lub niematerialne w szczególności
dotyczące budowy lub zakupu:
nowych urządzeń do produkcji energii z biogazu rolniczego (elektryczna lub
ciepło lub paliwo gazowe) do 50 kW z możliwością zainstalowania magazynu
energii (obszar A),
instalacji produkujących energię z promieniowania słonecznego do 50 kW
wraz z magazynami energii i systemami zarządzania energią lub z pompą
ciepła - o ile będzie stanowiła integralną część instalacji produkującej energię
z promieniowania słonecznego, koszty montażu instalacji ww. urządzeń do
produkcji energii (obszar B),
systemów poprawiających efektywność energetyczną budynków
gospodarskich służących produkcji rolnej takich jak budowa, przebudowa lub
zakup kotłów na biomasę, systemów odzyskiwania ciepła (np.: z mleka, z
budynków inwentarskich, ściółki, gnojowicy), przeszkleń dachowych,
oświetlenie LED, a także termomodernizacja budynków gospodarskich
służących do produkcji rolnej (obszar C).
W okresie programowania maksymalna wysokość pomocy udzielonej
jednemu beneficjentowi nie może przekroczyć dla obszaru A - 1,5 mln zł, a
dla obszarów B i C po 200 tys. zł. Rolnik może skorzystać zarówno z obszaru
A lub B, lub C. Maksymalna kwota pomocy łącznie na obszary A i C nie może
przekroczyć 1,7 mln zł, a na obszary B i C 400 tys. zł. Intensywność pomocy
wynosi do 65% kosztów kwalifikowalnych operacji.
I.10.5 Rozwój małych gospodarstw – pomoc kierowana do rolników posiadających
gospodarstwa rolne o wielkości ekonomicznej mniejszej niż 25 tys. euro.
Wsparcie w ramach tej interwencji jest przyznawane w formie ryczałtu, na realizację
biznesplanu, w którym określa się koszty operacji. Płatność ryczałtowa jest
wypłacana w dwóch ratach. Wysokość ryczałtu (maksymalnie 85 % kosztów operacji)
wynosi: 120 tys. zł – dla gospodarstw rozpoczynających działalność w zakresie
wprowadzania produktów na rynek w ramach tzw. krótkiego łańcucha dostaw
-- 10 of 16 --
(rolniczy handel detaliczny, sprzedaż bezpośrednia, dostawy bezpośrednie) oraz dla
gospodarstw prowadzących produkcję ekologiczną lub 100 tys. zł – dla pozostałych
gospodarstw.
Celem interwencji „Rozwój małych gospodarstw” jest zwiększenie zorientowania na
rynek i konkurencyjności gospodarstw, który powinien zostać osiągnięty, w
szczególności, poprzez powiązanie produkcji ze sprzedażą (skrócenie łańcucha
dostaw), zmianę profilu produkcji, poprawę jakości produkcji, zwiększenie wartości
dodanej produktu.
Operacje mogą dotyczyć produkcji i przygotowania do sprzedaży produktów rolnych
wytwarzanych w gospodarstwie, rolniczego handlu detalicznego, sprzedaży
bezpośredniej oraz dostaw bezpośrednich.
W ramach interwencji wspierane są inwestycje materialne i niematerialne związane z
ww. operacjami, w tym m. in. budowa, modernizacja lub wyposażenie budynków lub
budowli, zakup nowych maszyn i urządzeń.
Wnioskodawca przedstawia w biznesplanie koncepcję zmian strukturalnych w
gospodarstwie służących zwiększeniu orientacji rynkowej gospodarstwa, w tym
zmiany w zakresie wzrostu wartości sprzedaży produktów rolnych. Rolnik wskazuje
prognozowany w roku docelowym przychód ze sprzedaży produktów rolnych
wytworzonych w gospodarstwie oraz określa sposób, w jaki realizacja operacji – w
szczególności zaplanowanych w biznesplanie inwestycji doprowadzi do osiągnięcia
wzrostu wartości sprzedaży (brutto) produktów rolnych wytworzonych w
gospodarstwie do prognozowanego poziomu.
I.10.1.1 Inwestycje w gospodarstwach rolnych zwiększających konkurencyjność
(dotacje):
obszar A - operacje dotyczące produkcji zwierzęcej polegające na stosowaniu
rozwiązań rolnictwa precyzyjnego w budynkach lub budowlach służących do
produkcji zwierzęcej.
obszar B – operacje dotyczące produkcji ekologicznej w gospodarstwach
prowadzących produkcję ekologiczną.
W ramach interwencji może być realizowana operacja polegająca na produkcji
ekologicznej albo operacje, które będą polegały na zmianie sposobu chowu
drobiu z konwencjonalnego na ekologiczny. W tym przypadku wsparcie będzie
mogło być przyznane w ramach wsparcia operacji dotyczących produkcji
ekologicznej w gospodarstwach prowadzących produkcję ekologiczną.
-- 11 of 16 --
Pomoc w tym zakresie dotyczy gospodarstw prowadzących produkcję
ekologiczną na rynek, w przypadku których co najmniej co najmniej 80%
powierzchni UR albo co najmniej 50% powierzchni UR i cała produkcja
zwierzęca, której dotyczy operacja są objęte systemem rolnictwa ekologicznego.
Pomoc ma formę dotacji - refundacji części kosztów kwalifikowalnych operacji.
Intensywność pomocy:
65% kosztów operacji kwalifikujących się do wsparcia w przypadku rolników,
którzy mają nie więcej niż 40 lat lub realizują operację w gospodarstwie
prowadzącym działalność ekologiczną,
45% tych kosztów w przypadku pozostałych operacji.
Maksymalna wysokość pomocy udzielonej jednemu beneficjentowi i na jedno
gospodarstwo rolne w ramach interwencji w okresie realizacji planu nie może
przekroczyć:
1 mln zł - w przypadku operacji w obszarze B - polegających na budowie lub
modernizacji budynków lub budowli służących do produkcji ekologicznej z
wykorzystaniem nowoczesnych technologii, oraz
300 tys. zł - w przypadku większości pozostałych operacji w obszarze B oraz w
obszarze A.
W przypadku ubiegania się o pomoc w więcej niż jednym obszarze limity nie łączą
się.
I.11 Premie dla młodych rolników – interwencja wspiera rozpoczynanie i rozwój
działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym przez młodych rolników, zapewniając
im dostęp do kapitału niezbędnego w początkowej fazie prowadzenia gospodarstwa.
Wsparcie dotyczy rozpoczynania i rozwoju działalności rolniczej w gospodarstwie
rolnym w zakresie wytwarzania nieprzetworzonych produktów rolnych, a także
przygotowania do sprzedaży nieprzetworzonych produktów rolnych wytwarzanych
w gospodarstwie.
W tej interwencji młody rolnik składa biznesplan i zobowiązuje się do jego
zrealizowania. Biznesplan przewiduje inwestycje w środki trwałe oraz wartości
niematerialne i prawne związane z rozpoczynaniem i rozwojem działalności rolniczej
w gospodarstwie w zakresie wytwarzania nieprzetworzonych produktów rolnych lub
przygotowania ich do sprzedaży, o szacunkowej wartości w kwocie netto wynoszącej
co najmniej 70% kwoty pomocy.
-- 12 of 16 --
W ramach tych inwestycji uwzględnia się przede wszystkim następujące kategorie
inwestycji:
1) inwestycje budowlane związane z budynkami lub budowlami
wykorzystywanymi do wytwarzania nieprzetworzonych produktów rolnych lub
przygotowania ich do sprzedaży;
2) zakup nieruchomości rolnych;
3) zakup stada podstawowego zwierząt gospodarskich;
4) inwestycje w nasadzenia trwałe w sadach i na plantacjach wieloletnich;
5) zakup nowych maszyn, urządzeń, wyposażenia, sprzętu, w tym sprzętu
komputerowego, służących wsparciu wytwarzania nieprzetworzonych
produktów rolnych lub przygotowania ich do sprzedaży;
6) zakup wartości niematerialnych i prawnych służących wsparciu wytwarzania
nieprzetworzonych produktów rolnych lub przygotowania ich do sprzedaży, o
przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż 1 rok
(między innymi programy komputerowe).
Pomoc przyznaje się w formie premii (wypłacanej w 2 ratach) w kwocie:
300 tys. zł – w przypadku prowadzenia lub planowanego prowadzenia
produkcji zwierzęcej lub
200 tys. zł – w pozostałych przypadkach.
Aktualnie zakłada się, że nie będzie już więcej naborów wniosków o przyznanie
pomocy w ramach PS WPR w interwencjach: I.10.5 i I.10.1.1, natomiast w ramach
interwencji I.10.2 nabór zaplanowano od 5 października do 3 listopada 2026 r., zaś w
interwencji I.11 trwa obecnie nabór wniosków, który może być ostatnim naborem.
Inną interwencją przewidzianą w Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej
na lata 2023-2027 (PS WPR) jest ekoschemat Dobrostan zwierząt, którego celem
jest zachęcenie rolników do stosowania podwyższonych warunków dobrostanu
zwierząt.
Producenci drobiu mogą korzystać z dedykowanego wsparcia w ramach tego
ekoschematu, który obejmuje różne kierunki produkcji drobiarskiej. W ramach tej
interwencji można uzyskać wsparcie mające na celu zrekompensowanie rolnikom
dodatkowych kosztów i utraconych dochodów powstałych w wyniku stosowania
praktyk hodowlanych związanych z podwyższonym dobrostanem zwierząt. Płatność
dobrostanową może otrzymać rolnik utrzymujący w swoim gospodarstwie: świnie
(lochy i tuczniki), bydło (krowy mleczne, krowy mamki i opasy), owce, kozy, konie lub
-- 13 of 16 --
drób (kury nioski, kurczęta brojlery, indyki z przeznaczeniem do produkcji mięsa).
Rolnicy utrzymujący w swoich gospodarstwach drób mogą zawnioskować o wsparcie
w ramach wariantów:
Dobrostan kur niosek
Dobrostan kurcząt brojlerów oraz
Dobrostan indyków utrzymywanych z przeznaczeniem do produkcji
mięsa.
W tych wariantach płatność przyznaje się za realizację zestawu wymogów
dobrostanowych. W przypadku drobiu rzeźnego (kurczęta brojlery i indyki) rolnik
może dodatkowo realizować praktykę polegającą na utrzymywaniu tych zwierząt
zgodnie z wymogami systemu QAFP (płatność z tytułu obowiązujących w tym
systemie ograniczeń w zakresie stosowania antybiotyków).
Płatność dobrostanowa jest uzależniona od średniej liczby kur niosek
utrzymywanych w danym gospodarstwie, a w przypadku drobiu rzeźnego od liczby
sztuk drobiu przemieszczonych do rzeźni z przeznaczeniem do uboju oraz stawki
płatności określonej dla danego wariantu/praktyki.
Wartość stawek płatności dobrostanowej w danym roku jest zmienna, uzależniona
od kursu EUR/PLN oraz skali zainteresowania rolników poszczególnymi praktykami i
wariantami ekoschematu Dobrostan zwierząt oraz innymi ekoschematami.
Płatności w obrębie danej grupy technologicznej są przyznawane z zastosowaniem
poniższych progów degresywności (w odniesieniu do drobiu degresywność nie
dotyczy płatności do zwierząt utrzymywanych w systemie rolnictwa ekologicznego
oraz płatności w ramach praktyki polegającej na utrzymywaniu zgodnie z wymogami
systemu jakości):
do 100 DJP – 100%
powyżej 100 DJP do 150 DJP – 75%
-- 14 of 16 --
powyżej 150 DJP – brak płatności.
Dodatkowo należy zauważyć, że rolnicy zajmujący się chowem drobiu, którzy
posiadają kwalifikujące się hektary, mogą korzystać także z pozostałych form
wsparcia w ramach Planu Strategicznego WPR, w szczególności z: podstawowego
wsparcia dochodów, płatności redystrybucyjnej oraz płatności w ramach
ekoschematów obszarowych.
12. Czy Ministerstwo planuje zorganizowanie spotkań z przedstawicielami
branży drobiarskiej z regionów szczególnie dotkniętych skutkami chorób
zakaźnych w celu wypracowania nowych rozwiązań systemowych?
Ministerstwo na bieżąco pozostaje w kontakcie z przedstawicielami branży
drobiarskiej i poddaje pod dyskusję problemy i możliwe rozwiązania, z którymi mierzy
się sektor.
W lipcu 2020 powołany został działający przy ministerstwie zespół ds. drobiarstwa,
celem zacieśnienia współpracy pomiędzy branżą a resortem.
Dnia 9 lipca 2026 odbyło się kolejne posiedzenie tego zespołu – pod
przewodnictwem Sekretarza Stanu Pana Jacka Czerniaka spotkali się przedstawiciele
branży oraz przedstawiciele departamentów MRiRW, jak również Głównego
Inspektoratu Weterynarii.
Na przedmiotowym spotkaniu podsumowana została sytuacja rynkowo-epizootyczna
na rynku w 2026 roku oraz zostały poddane pod dyskusję możliwe kierunki działań
służące ograniczeniu występowania grypy ptaków.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Małgorzata Gromadzka
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia
17 grudnia 2013 roku ustanawiające wspólną organizację rynków produktów
rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr
-- 15 of 16 --
234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z
20.12.2013, str. 671—854 z późn. zm.);
(2) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9
marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i
uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu
zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.).
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym
chorobom umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (Dz. Urz. UE L 174 z
03.06.2020, str. 64, z późn. zm.);
(4) ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. z 2025 poz.
1795);
(5) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2026 r w
sprawie środków zwalczania chorób u drobiu (Dz. U. poz. 335).
Do wiadomości:
1. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 16 of 16 --