Interpelacja nr 17848
Interpelacja w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Zgłaszający:
•
Adresat:
Rolnictwo i Rozwój Wsi (100%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Interpelacja nr 17848
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Zgłaszający: Jarosław Wałęsa
Data wpływu: 18-06-2026
Gdańsk, 15 czerwca 2026 r.
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się z interpelacją poselską w związku z gwałtownym wzrostem importu mięsa drobiowego z Chińskiej Republiki Ludowej na rynek europejski oraz obawami zgłaszanymi przez przedstawicieli polskiej branży drobiarskiej.
Polska jest największym producentem mięsa drobiowego w Unii Europejskiej, a branża ta ma istotne znaczenie dla krajowego rolnictwa, przemysłu spożywczego, eksportu oraz zatrudnienia na obszarach wiejskich. Jej stabilność zależy jednak od uczciwych warunków konkurencji, skutecznego nadzoru nad importowaną żywnością i równego dostępu polskich przedsiębiorstw do rynków państw trzecich.
Z informacji medialnych wynika, że w ciągu ostatnich sześciu lat Chiny zwiększyły produkcję mięsa drobiowego o blisko 3 mln ton, a więc o wielkość zbliżoną do całej rocznej produkcji Polski. Produkcja mięsa kurcząt brojlerów w Chinach ma obecnie wynosić około 17,3 mln ton rocznie, co stawia ten kraj na drugim miejscu wśród największych producentów na świecie.
Równocześnie bardzo szybko rośnie chiński eksport drobiu do Europy. Według informacji przedstawionych przez przedstawicieli branży w 2020 r. do Europy trafiało około 20 tys. ton chińskiego mięsa drobiowego, natomiast w 2025 r. import do Europy i Wielkiej Brytanii miał już wynosić około 150 tys. ton. Oznacza to ponadsiedmiokrotny wzrost w ciągu kilku lat.
Chińskie produkty są oferowane po cenach, z którymi europejscy, w tym polscy, producenci mogą mieć trudności konkurować. Należy przy tym zwrócić uwagę, czy różnice cenowe nie wynikają z niższych wymogów dotyczących dobrostanu zwierząt, ochrony środowiska, stosowania środków leczniczych, warunków zatrudnienia albo innych standardów, których przestrzeganie zwiększa koszty produkcji w Unii Europejskiej.
Polscy hodowcy i przetwórcy muszą spełniać rozbudowane europejskie wymagania sanitarne, weterynaryjne, środowiskowe i jakościowe. Nakładanie na nich kolejnych kosztów przy jednoczesnym dopuszczaniu do rynku unijnego produktów wytwarzanych według mniej wymagających zasad prowadziłoby do nierównej konkurencji i stopniowego osłabienia krajowej produkcji.
Szczególny niepokój budzą informacje dotyczące sposobu dopuszczania chińskich zakładów drobiarskich do eksportu na rynek Unii Europejskiej. Według przedstawicieli branży uprawnienia takie posiada obecnie blisko 70 zakładów. Początkowo miały być one certyfikowane bezpośrednio przez unijne służby, jednak następnie stronie chińskiej umożliwiono rozszerzanie uprawnień na kolejne zakłady.
Kontrola żywności importowanej do Unii Europejskiej nie może opierać się wyłącznie na zaufaniu do organów państwa eksportującego, zwłaszcza w przypadku gwałtownego wzrostu skali dostaw. Europejskie służby powinny mieć możliwość prowadzenia regularnych kontroli zakładów, dokumentacji produkcyjnej, warunków hodowli, stosowanych leków oraz systemu identyfikowalności produktów.
Ochrona konsumentów wymaga również zapewnienia, że sprowadzane mięso nie zawiera substancji niedopuszczonych w Unii Europejskiej, pozostałości antybiotyków, hormonów lub innych środków używanych w sposób niezgodny z europejskimi normami. Niezbędne są odpowiednio częste badania laboratoryjne oraz skuteczna kontrola na granicach Unii Europejskiej.
Problem dotyczy nie tylko bezpieczeństwa żywności, lecz także zasady wzajemności w handlu międzynarodowym. Polska branża drobiarska od 2020 r. podejmuje starania o odzyskanie dostępu do rynku chińskiego, który został zamknięty po wykryciu w Polsce ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków. Przed zamknięciem rynku wartość polskiego eksportu drobiu do Chin sięgała nawet 55 mln euro rocznie.
Pomimo podpisania przez Polskę i Chiny porozumienia określającego warunki wznowienia eksportu, polskie przedsiębiorstwa nadal nie rozpoczęły sprzedaży na tym rynku z powodu barier administracyjnych po stronie chińskiej. Jednocześnie Unia Europejska dopuszcza do swojego rynku kolejnych producentów z Chin.
Istotne jest również zweryfikowanie, czy gwałtowny wzrost importu nie powoduje poważnych zakłóceń na unijnym rynku drobiu. Jeżeli napływ taniego mięsa prowadzi do spadku cen, ograniczenia opłacalności produkcji lub utraty udziałów rynkowych przez europejskich producentów, Komisja Europejska powinna rozważyć zastosowanie odpowiednich instrumentów ochronnych.
Należy również zbadać, czy ceny chińskiego drobiu nie są wynikiem subsydiowania produkcji, wsparcia eksportu lub innych działań zakłócających konkurencję. W przypadku stwierdzenia takich praktyk zasadne byłoby rozpoczęcie postępowania antydumpingowego albo zastosowanie innych środków przewidzianych przez prawo Unii Europejskiej i reguły Światowej Organizacji Handlu.
Osłabienie polskiej branży drobiarskiej mogłoby mieć konsekwencje wykraczające poza sytuację poszczególnych przedsiębiorstw. Produkcja drobiarska jest powiązana z gospodarstwami rolnymi, producentami pasz, zakładami przetwórczymi, transportem, usługami weterynaryjnymi i wieloma innymi dziedzinami gospodarki. Ograniczenie produkcji mogłoby prowadzić do utraty miejsc pracy oraz pogorszenia sytuacji ekonomicznej wielu obszarów wiejskich.
Krajowa produkcja żywności stanowi również element bezpieczeństwa państwa. Uzależnianie europejskiego rynku od importu mięsa z odległych państw trzecich zwiększa podatność na kryzysy polityczne, sanitarne i logistyczne. Doświadczenia ostatnich lat pokazują, że stabilne lokalne zdolności produkcyjne mają znaczenie nie tylko gospodarcze, lecz także strategiczne.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o odpowiedź na poniższe pytania:
Jakie ilości mięsa drobiowego z Chin zostały sprowadzone do Polski oraz całej Unii Europejskiej w latach 2020–2025 i w pierwszych miesiącach 2026 r.?
Jaka była wartość tego importu oraz średnia cena chińskiego mięsa drobiowego w porównaniu z ceną produktów pochodzących z Polski i innych państw Unii Europejskiej?
Czy polskie lub unijne służby weterynaryjne przeprowadzały kontrole chińskich zakładów drobiarskich, a jeżeli tak, jakie były ich wyniki?
Ile partii chińskiego mięsa drobiowego skontrolowano w Polsce w latach 2024–2026 i czy stwierdzono przypadki naruszenia norm sanitarnych, weterynaryjnych lub jakościowych?
Czy ministerstwo posiada informacje dotyczące stosowania w chińskiej produkcji drobiarskiej antybiotyków, hormonów lub innych substancji niedopuszczonych albo ograniczonych w Unii Europejskiej?
Czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu rosnącego importu z Chin na ceny, opłacalność i zatrudnienie w polskiej branży drobiarskiej?
Czy Polska wystąpiła lub zamierza wystąpić do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie postępowania dotyczącego ewentualnego dumpingu, subsydiowania chińskiej produkcji lub zakłócenia konkurencji? Czy ministerstwo będzie zabiegać o wprowadzenie dodatkowych kontroli, kontyngentów, ceł ochronnych albo innych środków ograniczających import w razie stwierdzenia poważnych zakłóceń na rynku?
Jakie działania podjęto w celu wykonania porozumienia dotyczącego wznowienia eksportu polskiego drobiu do Chin i jakie przeszkody nadal uniemożliwiają rozpoczęcie sprzedaży?
Interpelacja nr 17848
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Zgłaszający: Jarosław Wałęsa
Data wpływu: 18-06-2026
Gdańsk, 15 czerwca 2026 r.
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się z interpelacją poselską w związku z gwałtownym wzrostem importu mięsa drobiowego z Chińskiej Republiki Ludowej na rynek europejski oraz obawami zgłaszanymi przez przedstawicieli polskiej branży drobiarskiej.
Polska jest największym producentem mięsa drobiowego w Unii Europejskiej, a branża ta ma istotne znaczenie dla krajowego rolnictwa, przemysłu spożywczego, eksportu oraz zatrudnienia na obszarach wiejskich. Jej stabilność zależy jednak od uczciwych warunków konkurencji, skutecznego nadzoru nad importowaną żywnością i równego dostępu polskich przedsiębiorstw do rynków państw trzecich.
Z informacji medialnych wynika, że w ciągu ostatnich sześciu lat Chiny zwiększyły produkcję mięsa drobiowego o blisko 3 mln ton, a więc o wielkość zbliżoną do całej rocznej produkcji Polski. Produkcja mięsa kurcząt brojlerów w Chinach ma obecnie wynosić około 17,3 mln ton rocznie, co stawia ten kraj na drugim miejscu wśród największych producentów na świecie.
Równocześnie bardzo szybko rośnie chiński eksport drobiu do Europy. Według informacji przedstawionych przez przedstawicieli branży w 2020 r. do Europy trafiało około 20 tys. ton chińskiego mięsa drobiowego, natomiast w 2025 r. import do Europy i Wielkiej Brytanii miał już wynosić około 150 tys. ton. Oznacza to ponadsiedmiokrotny wzrost w ciągu kilku lat.
Chińskie produkty są oferowane po cenach, z którymi europejscy, w tym polscy, producenci mogą mieć trudności konkurować. Należy przy tym zwrócić uwagę, czy różnice cenowe nie wynikają z niższych wymogów dotyczących dobrostanu zwierząt, ochrony środowiska, stosowania środków leczniczych, warunków zatrudnienia albo innych standardów, których przestrzeganie zwiększa koszty produkcji w Unii Europejskiej.
Polscy hodowcy i przetwórcy muszą spełniać rozbudowane europejskie wymagania sanitarne, weterynaryjne, środowiskowe i jakościowe. Nakładanie na nich kolejnych kosztów przy jednoczesnym dopuszczaniu do rynku unijnego produktów wytwarzanych według mniej wymagających zasad prowadziłoby do nierównej konkurencji i stopniowego osłabienia krajowej produkcji.
Szczególny niepokój budzą informacje dotyczące sposobu dopuszczania chińskich zakładów drobiarskich do eksportu na rynek Unii Europejskiej. Według przedstawicieli branży uprawnienia takie posiada obecnie blisko 70 zakładów. Początkowo miały być one certyfikowane bezpośrednio przez unijne służby, jednak następnie stronie chińskiej umożliwiono rozszerzanie uprawnień na kolejne zakłady.
Kontrola żywności importowanej do Unii Europejskiej nie może opierać się wyłącznie na zaufaniu do organów państwa eksportującego, zwłaszcza w przypadku gwałtownego wzrostu skali dostaw. Europejskie służby powinny mieć możliwość prowadzenia regularnych kontroli zakładów, dokumentacji produkcyjnej, warunków hodowli, stosowanych leków oraz systemu identyfikowalności produktów.
Ochrona konsumentów wymaga również zapewnienia, że sprowadzane mięso nie zawiera substancji niedopuszczonych w Unii Europejskiej, pozostałości antybiotyków, hormonów lub innych środków używanych w sposób niezgodny z europejskimi normami. Niezbędne są odpowiednio częste badania laboratoryjne oraz skuteczna kontrola na granicach Unii Europejskiej.
Problem dotyczy nie tylko bezpieczeństwa żywności, lecz także zasady wzajemności w handlu międzynarodowym. Polska branża drobiarska od 2020 r. podejmuje starania o odzyskanie dostępu do rynku chińskiego, który został zamknięty po wykryciu w Polsce ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków. Przed zamknięciem rynku wartość polskiego eksportu drobiu do Chin sięgała nawet 55 mln euro rocznie.
Pomimo podpisania przez Polskę i Chiny porozumienia określającego warunki wznowienia eksportu, polskie przedsiębiorstwa nadal nie rozpoczęły sprzedaży na tym rynku z powodu barier administracyjnych po stronie chińskiej. Jednocześnie Unia Europejska dopuszcza do swojego rynku kolejnych producentów z Chin.
Istotne jest również zweryfikowanie, czy gwałtowny wzrost importu nie powoduje poważnych zakłóceń na unijnym rynku drobiu. Jeżeli napływ taniego mięsa prowadzi do spadku cen, ograniczenia opłacalności produkcji lub utraty udziałów rynkowych przez europejskich producentów, Komisja Europejska powinna rozważyć zastosowanie odpowiednich instrumentów ochronnych.
Należy również zbadać, czy ceny chińskiego drobiu nie są wynikiem subsydiowania produkcji, wsparcia eksportu lub innych działań zakłócających konkurencję. W przypadku stwierdzenia takich praktyk zasadne byłoby rozpoczęcie postępowania antydumpingowego albo zastosowanie innych środków przewidzianych przez prawo Unii Europejskiej i reguły Światowej Organizacji Handlu.
Osłabienie polskiej branży drobiarskiej mogłoby mieć konsekwencje wykraczające poza sytuację poszczególnych przedsiębiorstw. Produkcja drobiarska jest powiązana z gospodarstwami rolnymi, producentami pasz, zakładami przetwórczymi, transportem, usługami weterynaryjnymi i wieloma innymi dziedzinami gospodarki. Ograniczenie produkcji mogłoby prowadzić do utraty miejsc pracy oraz pogorszenia sytuacji ekonomicznej wielu obszarów wiejskich.
Krajowa produkcja żywności stanowi również element bezpieczeństwa państwa. Uzależnianie europejskiego rynku od importu mięsa z odległych państw trzecich zwiększa podatność na kryzysy polityczne, sanitarne i logistyczne. Doświadczenia ostatnich lat pokazują, że stabilne lokalne zdolności produkcyjne mają znaczenie nie tylko gospodarcze, lecz także strategiczne.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o odpowiedź na poniższe pytania:
Jakie ilości mięsa drobiowego z Chin zostały sprowadzone do Polski oraz całej Unii Europejskiej w latach 2020–2025 i w pierwszych miesiącach 2026 r.?
Jaka była wartość tego importu oraz średnia cena chińskiego mięsa drobiowego w porównaniu z ceną produktów pochodzących z Polski i innych państw Unii Europejskiej?
Czy polskie lub unijne służby weterynaryjne przeprowadzały kontrole chińskich zakładów drobiarskich, a jeżeli tak, jakie były ich wyniki?
Ile partii chińskiego mięsa drobiowego skontrolowano w Polsce w latach 2024–2026 i czy stwierdzono przypadki naruszenia norm sanitarnych, weterynaryjnych lub jakościowych?
Czy ministerstwo posiada informacje dotyczące stosowania w chińskiej produkcji drobiarskiej antybiotyków, hormonów lub innych substancji niedopuszczonych albo ograniczonych w Unii Europejskiej?
Czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu rosnącego importu z Chin na ceny, opłacalność i zatrudnienie w polskiej branży drobiarskiej?
Czy Polska wystąpiła lub zamierza wystąpić do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie postępowania dotyczącego ewentualnego dumpingu, subsydiowania chińskiej produkcji lub zakłócenia konkurencji? Czy ministerstwo będzie zabiegać o wprowadzenie dodatkowych kontroli, kontyngentów, ceł ochronnych albo innych środków ograniczających import w razie stwierdzenia poważnych zakłóceń na rynku?
Jakie działania podjęto w celu wykonania porozumienia dotyczącego wznowienia eksportu polskiego drobiu do Chin i jakie przeszkody nadal uniemożliwiają rozpoczęcie sprzedaży?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Małgorzata Gromadzka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
3 kwot, 5 %
Precyzyjne daty
17
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.5 / 1k zn.
- Zawiera 3 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (17)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
18942 znaków
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 09 lipca 2026 r.
znak sprawy: RRE.wpz.058.11.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: Interpelacji nr 17848 w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z
Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację z dnia 15 czerwca 2026 r. nr 17848, Pana Jarosława
Wałęsy, Posła na Sejm RP, w sprawie w sprawie rosnącego importu mięsa
drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu, przedkładam następujące
stanowisko do pytań zawartych w niniejszej interpelacji.
1. Jakie ilości mięsa drobiowego z Chin zostały sprowadzone do Polski oraz
całej Unii Europejskiej w latach 2020–2025 i w pierwszych miesiącach
2026r.?
Import mięsa drobiowego z Chin do Polski w latach 2020–2025 miał charakter
marginalny. W zależności od roku wynosił od ok. 20 do 65 ton, co odpowiadało
zaledwie ok. 0,02–0,1% całkowitego importu mięsa drobiowego do Polski.
W 2025 r. do Polski sprowadzono z Chin 58 ton mięsa drobiowego, przy czym niemal
cały ten wolumen stanowiło mięso z kaczek. W okresie styczeń–kwiecień 2026 r.
import wyniósł 19 ton, co odpowiadało ok. 0,06% całkowitego importu mięsa
drobiowego do Polski; również w tym przypadku dominowało mięso z kaczek.
Dla porównania, w 2025 r. z Polski sprzedano za granicę blisko 1,8 mln ton mięsa
drobiowego, co oznaczało, ze Polska pozostaje jednym z największych producentów i
eksporterów drobiu w Unii Europejskiej.
-- 1 of 9 --
Również w skali całej Unii Europejskiej import mięsa drobiowego z Chin nie odgrywa
istotnej roli. W latach 2020–2025 jego wolumen kształtował się zwykle na poziomie
około 30–45 tys. ton rocznie, co stanowiło ok. 4–5% całkowitego importu mięsa
drobiowego do UE z państw trzecich.
2. Jaka była wartość tego importu oraz średnia cena chińskiego mięsa
drobiowego w porównaniu z ceną produktów pochodzących z Polski i innych
państw Unii Europejskiej?
Ze względu na bardzo niewielki wolumen importu mięsa drobiowego z Chin do
Polski, jego wartość również była marginalna i wynosiła średnio około 340 tys. euro
rocznie. Dominującą pozycję w tym imporcie stanowiło mięso z kaczek. Dla
porównania w 2025 r. wartość polskiego eksportu mięsa drobiowego wyniosła 5,4
mld euro. Średnia cena importowanego z Chin do Polski mięsa drobiowego, gł. z
kaczek była wyższa niż cena tej samej grupy produktów, które były z Polski
eksportowane. Może to świadczyć o wysokiej konkurencyjności cenowej polskich
producentów na rynku międzynarodowym. Niemniej należy pamiętać, że na
porównywane ceny wpływają również różnice w strukturze produktowej, stopniu
przetworzenia oraz warunkach dostaw.
W skali całej Unii Europejskiej wartość rocznego importu mięsa drobiowego z Chin
wynosiła średnio około 190 mln euro, co stanowiło około 7–9% wartości
całkowitego importu mięsa drobiowego z państw trzecich do UE.
3. Czy polskie lub unijne służby weterynaryjne przeprowadzały kontrole
chińskich zakładów drobiarskich, a jeżeli tak, jakie były ich wyniki?
Za przeprowadzanie audytów w krajach trzecich odpowiedzialna jest Komisja
Europejska. Raporty z audytów są dostępne publicznie i bieżąco aktualizowane na
stronie Komisji Europejskiej https://ec.europa.eu/food/audits-analysis/audit-report
Najnowszy raport Komisji Europejskiej dotyczący oceny oficjalnych systemów
kontroli i certyfikacji nad produkcją produktów z mięsa drobiowego oraz mięsa
króliczego i produktów z niego pochodnych, przeznaczonych do wywozu do Unii
Europejskie został opublikowany 19 lutego 2026 roku pod numerem CT-2025-0037.
W wyniku audytu stwierdzono, że kontrole urzędowe nad produkcją mięsa
drobiowego i króliczego oraz produktów z nich pochodnych nie mogą zapewnić
zadowalających gwarancji potwierdzających poświadczenia dotyczące zdrowia
-- 2 of 9 --
publicznego i dobrostanu zwierząt w odpowiednich oficjalnych certyfikatach. Audyt
wykazał luki w komunikacji między dwoma właściwymi organami oraz w wiedzy ich
personelu, a także słabości w wykrywaniu uchybień higienicznych i istotnych
niezgodności w zakresie dobrostanu zwierząt w rzeźniach.
Certyfikacja jest zagrożona z powodu brakujących lub/i niewiarygodnych informacji
dotyczących identyfikowalności, braku odpowiednich procedur segregacji produktów
przeznaczonych do UE i poza UE, a także braku oficjalnych dowodów
potwierdzających zgodność mięsa i produktów mięsnych przeznaczonych do
wywozu do UE. Raport zawiera zalecenia dla chińskich właściwych organów mające
na celu usunięcie zidentyfikowanych niedociągnięć.
4. Ile partii chińskiego mięsa drobiowego skontrolowano w Polsce w latach
2024–2026 i czy stwierdzono przypadki naruszenia norm sanitarnych,
weterynaryjnych lub jakościowych?
Kontrole weterynaryjne
Decyzja Komisji nr 2002/994/WE (1) zakazuje wprowadzania na rynek Unii
Europejskiej świeżego mięsa drobiowego z Chin. Dozwolone jest jedynie
wprowadzanie produktów mięsnych z drobiu. W latach 2024 – 2026 w polskich
punktach kontroli granicznej przeprowadzono kontrole 14 przesyłek produktów
mięsnych z drobiu. Wszystkie te przesyłki były wprowadzane na terytorium Unii
Europejskiej przez polskie punkty kontroli granicznej i przeszły kontrole pozytywnie.
Nie stwierdzono naruszenia norm weterynaryjnych.
Kontrole jakości handlowej
Przepisy unijne nie przewidują odrębnych, mniej rygorystycznych norm jakości
handlowej dla mięsa drobiowego pochodzącego z państw trzecich, w tym z Chin.
Warunkiem dopuszczenia takiego mięsa do obrotu na terenie UE jest spełnienie
wymagań obowiązujących na rynku unijnym.
W zakresie jakości handlowej zastosowanie mają w szczególności:
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (2), w
szczególności część V załącznika VII, zgodnie z którą mięso drobiowe może
być wprowadzane do obrotu wyłącznie jako: świeże, mrożone albo głęboko
mrożone;
-- 3 of 9 --
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/343 (3) uzupełniające
rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych
dotyczących mięsa drobiowego;
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/344 (4) ustanawiające zasady
stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm
handlowych dotyczących mięsa drobiowego.
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/343 oraz rozporządzenie
wykonawcze Komisji (UE) 2026/344 regulują m.in. wymagania dotyczące klasyfikacji
jakościowej mięsa drobiowego, prezentacji produktów, oznakowania, pakowania,
metod chowu i produkcji, przechowywania oraz dopuszczalnych tolerancji. Od 9
marca 2026 r. akty te zastąpiły rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008.
Ponadto, przy wprowadzaniu do obrotu na terytorium Polski, mięso drobiowe z Chin
musi spełniać wymagania dotyczące przekazywania konsumentom informacji na
temat żywności określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1169/2011 (5).
Kontrole w latach 2024-2026 (do 29.06):
Kontrole krajowe: na etapie sprzedaży detalicznej nie stwierdzono mięsa
pochodzącego z Chin.
Kontrole graniczne:
W latach 2024-2026 (do 29.06) nie wydano decyzji zakazujących wprowadzenia do
obrotu mięsa drobiowego z Chin.
5. Czy Ministerstwo posiada informacje dotyczące stosowania w chińskiej
produkcji drobiarskiej antybiotyków, hormonów lub innych substancji
niedopuszczonych albo ograniczonych w Unii Europejskiej?
Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 178/2002 (6)
żywność i pasze przywożone do Wspólnoty w celu wprowadzenia na rynek we
-- 4 of 9 --
Wspólnocie powinny być zgodne z wymogami prawa żywnościowego lub warunkami
uznanymi przez Wspólnotę za przynajmniej im odpowiadające bądź w przypadku,
gdy istnieją konkretne umowy między Wspólnotą i krajem wywozu, być zgodne z
wymogami zawartymi w tych umowach. Zgodnie z prawem UE, jeżeli dana
substancja jest zakazana do stosowania w UE, tak samo nie może być stosowana w
produktach pochodzących spoza Unii, jeżeli mają być wprowadzone na rynek UE.
Dodatkowo, w przypadku Chin, od 2002 roku obowiązuje wspomniana wcześniej
decyzja Komisji nr 2002/994/WE, nakładająca na Chiny dodatkowe wymaganie, aby
do każdej przesyłki dołączony był dokument z deklaracją właściwych władz Chin
stwierdzający, że każda przesyłka była poddana przed wysyłką testom chemicznym
w celu upewnienia się, że przedmiotowe produkty nie stanowią zagrożenia dla
zdrowia zwierząt lub ludzi. Takie testy chemiczne wykonuje się w szczególności w
celu wykrycia obecności chloramfenikolu oraz nitrofuranu i jego metabolitów.
Wszystkie stwierdzone niezgodności w zakresie bezpieczeństwa żywności
kontrolowanej w Unii Europejskiej są dostępne publicznie za pośrednictwem
platformy RASFF. Z analizy informacji zamieszczonych w systemie RASFF w okresie
od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2026 r. wynika, że nie było powiadomień
dotyczących obecności antybiotyków w mięsie drobiowym z Chin, natomiast
odnotowano cztery powiadomienia o odrzuceniu na granicy, wygenerowane przez
Królestwo Niderlandów, dotyczące przekroczenia najwyższego dopuszczalnego
poziomu (NDP) chloranów w produktach z mięsa drobiowego pochodzącego z Chin
oraz jedno powiadomienie informacyjne w celu zwrócenia uwagi, wygenerowane
przez władze norweskie, w wyniku przeprowadzonej kontroli granicznej (przesyłka
uwolniona), które również dotyczyło przekroczenia NDP chloranów w produktach z
mięsa drobiowego.
6. Czy Ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu rosnącego importu z
Chin na ceny, opłacalność i zatrudnienie w polskiej branży drobiarskiej?
Na bieżąco MRiRW, a także Komisja Europejska analizuje, prezentuje i poddaje pod
dyskusję na gremium europejskim w ramach spotkań Grupy Ekspertów ds. Wspólnej
Organizacji Rynków Rolnych – Produkty Zwierzęce kwestie dotyczące sytuacji
rynkowej na rynku drobiu.
-- 5 of 9 --
Dane omawiane na tych spotkaniach są na bieżąco aktualizowane i ogólnodostępne
pod linkiem: https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DataPortal/eggs-and-
poultry.html
Niezależnie od tego monitoring sytuacji krajowej rynku, w tym opłacalności
produkcji, prowadzi, a także publikuje IERiGŻ w ramach analiz rynkowych „Rynek
drobiu i jaj – stan i perspektywy”.
Według analiz IERiGŻ, w 2025r. nastąpiła poprawa opłacalności produkcji kurcząt
brojlerów oraz indyków. Poprawa opłacalności produkcji kurcząt brojlerów nastąpiła
przede wszystkim w wyniku wzrostu cen skupu kurcząt. W rezultacie relacja cen
żywiec/pasza rozszerzyła się z 1:3,12 w styczniu 2025 do 1:3,76 w sierpniu 2025 r.
(wobec 1:2,75 i 1:3.17 w analogicznych miesiącach roku 2024). Podobnie
kształtowała się w 2025r. opłacalność indyków, która w okresie I-IX polepszyła się w
porównaniu z analogicznym okresami roku 2024. We wrześniu 2025 r. w
porównaniu ze styczniem 2025 relacja ta rozszerzyła się z 1:4,63 do 1:6,00. O
polepszeniu opłacalności produkcji indyków zadecydował wzrost cen skupu indyków.
7. Czy Polska wystąpiła lub zamierza wystąpić do Komisji Europejskiej o
przeprowadzenie postępowania dotyczącego ewentualnego dumpingu,
subsydiowania chińskiej produkcji lub zakłócenia konkurencji? Czy
Ministerstwo będzie zabiegać o wprowadzenie dodatkowych kontroli,
kontyngentów, ceł ochronnych albo innych środków ograniczających import
w razie stwierdzenia poważnych zakłóceń na rynku?
Jak wynika z informacji przekazanej przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii (resort
wiodący) w celu ochrony producentów przed negatywnymi skutkami nieuczciwego
importu z państw spoza Unii Europejskiej Komisja Europejska może stosować unijne
Instrumenty Ochrony Handlu (Trade Defence Instruments – TDI) w postaci ceł
antydumpingowych (A/D), ceł antysubsydyjnych (A/S) oraz środków ochronnych
typu safeguard w przypadku nadmiernego wzrostu importu. W praktyce ten ostatni
środek jest stosowany bardzo rzadko, najczęściej w sytuacji, gdy istniejące środki
AD/AS przestają być wystarczające.
W przypadku postępowań antydumpingowych i antysubsydyjnych inicjatywa należy
do przemysłu unijnego. Wniosek o wszczęcie takiego postępowania jest składany
przez przemysł unijny do Komisji Europejskiej, a wnioskodawcy muszą
-- 6 of 9 --
reprezentować co najmniej 25% całkowitej produkcji danej branży w Unii
Europejskiej. Wniosek powinien zawierać wstępne dowody wskazujące na
występowanie dumpingu lub nielegalnego subsydiowania, poniesioną szkodę oraz
związek przyczynowy pomiędzy nieuczciwym importem a szkodą dla przemysłu
unijnego. Rola administracji publicznej (jak wyżej wspomniano - w Polsce resortem
wiodącym jest Ministerstwo Rozwoju i Technologii) polega na współpracy z branżą
oraz wsparciu wniosku na etapie prowadzenia postępowania antydumpingowego lub
antysubsydyjnego. Ze względu na większe rozdrobnienie produkcji rolnej w
porównaniu z przemysłową, spełnienie tych wymogów jest trudne w odniesieniu do
importu produktów rolnych. Dlatego środki A/D czy A/S w praktyce były rzadko
stosowane na produkty rolne.
Jeśli chodzi o możliwość wystąpienia o środki ochronne wobec mięsa drobiowego
importowanego z Chin, ewentualny wniosek wymagałby przedstawienia danych
wskazujących nie tylko na wzrost importu, ale również na to, że import ten powoduje
lub grozi spowodowaniem szkody dla unijnej produkcji drobiarskiej oraz że spełnione
są pozostałe przesłanki wymagane przez przepisy WTO i prawo unijne. Jeśli branża
dysponuje takimi danymi, to można je przekazać do MRiT (bezpośrednio lub za
pośrednictwem MRiRW) celem ich oceny pod kątem możliwości sformułowania
wniosku do Komisji Europejskiej.
Postępowania ochronne prowadzone przez Komisję Europejską mają charakter
transparentny i umożliwiają udział eksporterów oraz przedstawicieli administracji
państwa trzeciego objętego postępowaniem. Z tego względu Komisja Europejska
szczegółowo analizuje przedstawione dane przed podjęciem decyzji o wszczęciu
postępowania. W przypadku braku wystarczających dowodów Komisja może
odrzucić wniosek. Należy również mieć na uwadze, że procedury te są czasochłonne
– przygotowanie wniosku, przeprowadzenie postępowania przez Komisję Europejską
i ewentualne nałożenie środków ochronnych może trwać około półtora roku.
W nawiązaniu do pytania o ewentualne dodatkowe cła ochronne czy środki
ograniczające import, to zakres dostępnych instrumentów, które można zastosować
w imporcie z Chin czy innych krajów trzecich, jest określony w zawartych umowach
międzynarodowych (przede wszystkim porozumieniach WTO) oraz w przepisach UE.
Podejmowanie na ich podstawie działań ochronnych zasadniczo wymaga podjęcia
decyzji na poziomie UE, przy wiodącej roli Komisji Europejskiej. W razie pojawienia
-- 7 of 9 --
się zagrożeń (czy rynkowych czy w obszarze np. bezpieczeństwa żywności)
powodowanych przez import z Chin polska administracja będzie wnioskować o
wykorzystanie dostępnych instrumentów, zgodnych z prawem UE i
międzynarodowym.
8. Jakie działania podjęto w celu wykonania porozumienia dotyczącego
wznowienia eksportu polskiego drobiu do Chin i jakie przeszkody nadal
uniemożliwiają rozpoczęcie sprzedaży?
Strona polska podjęła wszelkie możliwe działania w celu stworzenia warunków
umożliwiających wznowienie eksportu mięsa drobiowego z Polski na rynek Chińskiej
Republiki Ludowej. Proces otwierania rynku chińskiego był wieloetapowy i wymagał
ścisłej współpracy właściwych organów obu państw oraz wielomiesięcznych
negocjacji i uzgodnień technicznych. W ramach prowadzonych negocjacji
szczegółowo omawiano m.in. zasady zapobiegania i zwalczania grypy ptaków, system
kontroli weterynaryjnej i wymagania dotyczące certyfikacji. Efektem negocjacji było
dwustronne uzgodnienie kluczowych dokumentów regulujących zasady eksportu
mięsa drobiowego z Polski na rynek Chin. W dniu 15 września 2025 r. podpisane
zostało polsko-chińskie Memorandum o porozumieniu (MoU) w sprawie wyznaczania
stref i zasad kompartmentalizacji w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
(HPAI) oraz rzekomego pomoru drobiu (ND) – umożliwiające wznowienie eksportu z
regionów uznanych przez Chiny za wolne od HPAI i ND.
W celu wznowienia eksportu mięsa drobiowego i jego produktów, w dniu 3 czerwca
2026 r. w Warszawie nastąpiło podpisanie zaktualizowanego Protokołu między
Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rzeczypospolitej Polskiej a Generalną
Administracją Celną Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie wymagań dotyczących
kontroli, kwarantanny w odniesieniu do mięsa drobiowego i przetworzonych
produktów z mięsa drobiowego przeznaczonych do wywozu z Rzeczypospolitej
Polskiej do Chińskiej Republiki Ludowej.
Następnym krokiem umożliwiającym wznowienie eksportu z zarejestrowanych
przedsiębiorstw jest uznanie przez stronę chińską regionalizacji HPAI i ND w Polsce,
co – warto podkreślić – udało się tylko nielicznym krajom.
Obecnie inspekcja weterynaryjna finalizuje wdrożenie zawartych porozumień, co
umożliwi zarejestrowanym przedsiębiorcom rozpoczęcie wysyłek.
-- 8 of 9 --
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Małgorzata Gromadzka
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
1. Decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2002 r. dotycząca niektórych środków
ochronnych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego
przywożonych z Chin (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 348, str. 154 z późn. zm.).
2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia
17 grudnia 2013 roku ustanawiające wspólną organizację rynków produktów
rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr
234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z
20.12.2013, str. 671—854 z późn. zm.);
3. Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2026/343 (2) z dnia 6 października
2025 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących mięsa
drobiowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008 (Dz.U.
L, 2026/343, 17.2.2026);
4. Rozporządzenie Wykonawcze Komisji(UE) 2026/344 z dnia 6 października
2025 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych
dotyczących mięsa drobiowego (Dz.U. L, 2026/344, 17.2.2026);
5. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji
na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji
87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji
1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,
dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji
(WE) nr 608/2004 Tekst mający znaczenie dla EOG;
6. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U.
UE. L. z 2002 r. Nr 31, str. 1 z późn. zm.).
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 9 of 9 --
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 09 lipca 2026 r.
znak sprawy: RRE.wpz.058.11.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: Interpelacji nr 17848 w sprawie rosnącego importu mięsa drobiowego z
Chin i ochrony polskich producentów drobiu
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację z dnia 15 czerwca 2026 r. nr 17848, Pana Jarosława
Wałęsy, Posła na Sejm RP, w sprawie w sprawie rosnącego importu mięsa
drobiowego z Chin i ochrony polskich producentów drobiu, przedkładam następujące
stanowisko do pytań zawartych w niniejszej interpelacji.
1. Jakie ilości mięsa drobiowego z Chin zostały sprowadzone do Polski oraz
całej Unii Europejskiej w latach 2020–2025 i w pierwszych miesiącach
2026r.?
Import mięsa drobiowego z Chin do Polski w latach 2020–2025 miał charakter
marginalny. W zależności od roku wynosił od ok. 20 do 65 ton, co odpowiadało
zaledwie ok. 0,02–0,1% całkowitego importu mięsa drobiowego do Polski.
W 2025 r. do Polski sprowadzono z Chin 58 ton mięsa drobiowego, przy czym niemal
cały ten wolumen stanowiło mięso z kaczek. W okresie styczeń–kwiecień 2026 r.
import wyniósł 19 ton, co odpowiadało ok. 0,06% całkowitego importu mięsa
drobiowego do Polski; również w tym przypadku dominowało mięso z kaczek.
Dla porównania, w 2025 r. z Polski sprzedano za granicę blisko 1,8 mln ton mięsa
drobiowego, co oznaczało, ze Polska pozostaje jednym z największych producentów i
eksporterów drobiu w Unii Europejskiej.
-- 1 of 9 --
Również w skali całej Unii Europejskiej import mięsa drobiowego z Chin nie odgrywa
istotnej roli. W latach 2020–2025 jego wolumen kształtował się zwykle na poziomie
około 30–45 tys. ton rocznie, co stanowiło ok. 4–5% całkowitego importu mięsa
drobiowego do UE z państw trzecich.
2. Jaka była wartość tego importu oraz średnia cena chińskiego mięsa
drobiowego w porównaniu z ceną produktów pochodzących z Polski i innych
państw Unii Europejskiej?
Ze względu na bardzo niewielki wolumen importu mięsa drobiowego z Chin do
Polski, jego wartość również była marginalna i wynosiła średnio około 340 tys. euro
rocznie. Dominującą pozycję w tym imporcie stanowiło mięso z kaczek. Dla
porównania w 2025 r. wartość polskiego eksportu mięsa drobiowego wyniosła 5,4
mld euro. Średnia cena importowanego z Chin do Polski mięsa drobiowego, gł. z
kaczek była wyższa niż cena tej samej grupy produktów, które były z Polski
eksportowane. Może to świadczyć o wysokiej konkurencyjności cenowej polskich
producentów na rynku międzynarodowym. Niemniej należy pamiętać, że na
porównywane ceny wpływają również różnice w strukturze produktowej, stopniu
przetworzenia oraz warunkach dostaw.
W skali całej Unii Europejskiej wartość rocznego importu mięsa drobiowego z Chin
wynosiła średnio około 190 mln euro, co stanowiło około 7–9% wartości
całkowitego importu mięsa drobiowego z państw trzecich do UE.
3. Czy polskie lub unijne służby weterynaryjne przeprowadzały kontrole
chińskich zakładów drobiarskich, a jeżeli tak, jakie były ich wyniki?
Za przeprowadzanie audytów w krajach trzecich odpowiedzialna jest Komisja
Europejska. Raporty z audytów są dostępne publicznie i bieżąco aktualizowane na
stronie Komisji Europejskiej https://ec.europa.eu/food/audits-analysis/audit-report
Najnowszy raport Komisji Europejskiej dotyczący oceny oficjalnych systemów
kontroli i certyfikacji nad produkcją produktów z mięsa drobiowego oraz mięsa
króliczego i produktów z niego pochodnych, przeznaczonych do wywozu do Unii
Europejskie został opublikowany 19 lutego 2026 roku pod numerem CT-2025-0037.
W wyniku audytu stwierdzono, że kontrole urzędowe nad produkcją mięsa
drobiowego i króliczego oraz produktów z nich pochodnych nie mogą zapewnić
zadowalających gwarancji potwierdzających poświadczenia dotyczące zdrowia
-- 2 of 9 --
publicznego i dobrostanu zwierząt w odpowiednich oficjalnych certyfikatach. Audyt
wykazał luki w komunikacji między dwoma właściwymi organami oraz w wiedzy ich
personelu, a także słabości w wykrywaniu uchybień higienicznych i istotnych
niezgodności w zakresie dobrostanu zwierząt w rzeźniach.
Certyfikacja jest zagrożona z powodu brakujących lub/i niewiarygodnych informacji
dotyczących identyfikowalności, braku odpowiednich procedur segregacji produktów
przeznaczonych do UE i poza UE, a także braku oficjalnych dowodów
potwierdzających zgodność mięsa i produktów mięsnych przeznaczonych do
wywozu do UE. Raport zawiera zalecenia dla chińskich właściwych organów mające
na celu usunięcie zidentyfikowanych niedociągnięć.
4. Ile partii chińskiego mięsa drobiowego skontrolowano w Polsce w latach
2024–2026 i czy stwierdzono przypadki naruszenia norm sanitarnych,
weterynaryjnych lub jakościowych?
Kontrole weterynaryjne
Decyzja Komisji nr 2002/994/WE (1) zakazuje wprowadzania na rynek Unii
Europejskiej świeżego mięsa drobiowego z Chin. Dozwolone jest jedynie
wprowadzanie produktów mięsnych z drobiu. W latach 2024 – 2026 w polskich
punktach kontroli granicznej przeprowadzono kontrole 14 przesyłek produktów
mięsnych z drobiu. Wszystkie te przesyłki były wprowadzane na terytorium Unii
Europejskiej przez polskie punkty kontroli granicznej i przeszły kontrole pozytywnie.
Nie stwierdzono naruszenia norm weterynaryjnych.
Kontrole jakości handlowej
Przepisy unijne nie przewidują odrębnych, mniej rygorystycznych norm jakości
handlowej dla mięsa drobiowego pochodzącego z państw trzecich, w tym z Chin.
Warunkiem dopuszczenia takiego mięsa do obrotu na terenie UE jest spełnienie
wymagań obowiązujących na rynku unijnym.
W zakresie jakości handlowej zastosowanie mają w szczególności:
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (2), w
szczególności część V załącznika VII, zgodnie z którą mięso drobiowe może
być wprowadzane do obrotu wyłącznie jako: świeże, mrożone albo głęboko
mrożone;
-- 3 of 9 --
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/343 (3) uzupełniające
rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych
dotyczących mięsa drobiowego;
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/344 (4) ustanawiające zasady
stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm
handlowych dotyczących mięsa drobiowego.
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/343 oraz rozporządzenie
wykonawcze Komisji (UE) 2026/344 regulują m.in. wymagania dotyczące klasyfikacji
jakościowej mięsa drobiowego, prezentacji produktów, oznakowania, pakowania,
metod chowu i produkcji, przechowywania oraz dopuszczalnych tolerancji. Od 9
marca 2026 r. akty te zastąpiły rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008.
Ponadto, przy wprowadzaniu do obrotu na terytorium Polski, mięso drobiowe z Chin
musi spełniać wymagania dotyczące przekazywania konsumentom informacji na
temat żywności określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1169/2011 (5).
Kontrole w latach 2024-2026 (do 29.06):
Kontrole krajowe: na etapie sprzedaży detalicznej nie stwierdzono mięsa
pochodzącego z Chin.
Kontrole graniczne:
W latach 2024-2026 (do 29.06) nie wydano decyzji zakazujących wprowadzenia do
obrotu mięsa drobiowego z Chin.
5. Czy Ministerstwo posiada informacje dotyczące stosowania w chińskiej
produkcji drobiarskiej antybiotyków, hormonów lub innych substancji
niedopuszczonych albo ograniczonych w Unii Europejskiej?
Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 178/2002 (6)
żywność i pasze przywożone do Wspólnoty w celu wprowadzenia na rynek we
-- 4 of 9 --
Wspólnocie powinny być zgodne z wymogami prawa żywnościowego lub warunkami
uznanymi przez Wspólnotę za przynajmniej im odpowiadające bądź w przypadku,
gdy istnieją konkretne umowy między Wspólnotą i krajem wywozu, być zgodne z
wymogami zawartymi w tych umowach. Zgodnie z prawem UE, jeżeli dana
substancja jest zakazana do stosowania w UE, tak samo nie może być stosowana w
produktach pochodzących spoza Unii, jeżeli mają być wprowadzone na rynek UE.
Dodatkowo, w przypadku Chin, od 2002 roku obowiązuje wspomniana wcześniej
decyzja Komisji nr 2002/994/WE, nakładająca na Chiny dodatkowe wymaganie, aby
do każdej przesyłki dołączony był dokument z deklaracją właściwych władz Chin
stwierdzający, że każda przesyłka była poddana przed wysyłką testom chemicznym
w celu upewnienia się, że przedmiotowe produkty nie stanowią zagrożenia dla
zdrowia zwierząt lub ludzi. Takie testy chemiczne wykonuje się w szczególności w
celu wykrycia obecności chloramfenikolu oraz nitrofuranu i jego metabolitów.
Wszystkie stwierdzone niezgodności w zakresie bezpieczeństwa żywności
kontrolowanej w Unii Europejskiej są dostępne publicznie za pośrednictwem
platformy RASFF. Z analizy informacji zamieszczonych w systemie RASFF w okresie
od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2026 r. wynika, że nie było powiadomień
dotyczących obecności antybiotyków w mięsie drobiowym z Chin, natomiast
odnotowano cztery powiadomienia o odrzuceniu na granicy, wygenerowane przez
Królestwo Niderlandów, dotyczące przekroczenia najwyższego dopuszczalnego
poziomu (NDP) chloranów w produktach z mięsa drobiowego pochodzącego z Chin
oraz jedno powiadomienie informacyjne w celu zwrócenia uwagi, wygenerowane
przez władze norweskie, w wyniku przeprowadzonej kontroli granicznej (przesyłka
uwolniona), które również dotyczyło przekroczenia NDP chloranów w produktach z
mięsa drobiowego.
6. Czy Ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu rosnącego importu z
Chin na ceny, opłacalność i zatrudnienie w polskiej branży drobiarskiej?
Na bieżąco MRiRW, a także Komisja Europejska analizuje, prezentuje i poddaje pod
dyskusję na gremium europejskim w ramach spotkań Grupy Ekspertów ds. Wspólnej
Organizacji Rynków Rolnych – Produkty Zwierzęce kwestie dotyczące sytuacji
rynkowej na rynku drobiu.
-- 5 of 9 --
Dane omawiane na tych spotkaniach są na bieżąco aktualizowane i ogólnodostępne
pod linkiem: https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DataPortal/eggs-and-
poultry.html
Niezależnie od tego monitoring sytuacji krajowej rynku, w tym opłacalności
produkcji, prowadzi, a także publikuje IERiGŻ w ramach analiz rynkowych „Rynek
drobiu i jaj – stan i perspektywy”.
Według analiz IERiGŻ, w 2025r. nastąpiła poprawa opłacalności produkcji kurcząt
brojlerów oraz indyków. Poprawa opłacalności produkcji kurcząt brojlerów nastąpiła
przede wszystkim w wyniku wzrostu cen skupu kurcząt. W rezultacie relacja cen
żywiec/pasza rozszerzyła się z 1:3,12 w styczniu 2025 do 1:3,76 w sierpniu 2025 r.
(wobec 1:2,75 i 1:3.17 w analogicznych miesiącach roku 2024). Podobnie
kształtowała się w 2025r. opłacalność indyków, która w okresie I-IX polepszyła się w
porównaniu z analogicznym okresami roku 2024. We wrześniu 2025 r. w
porównaniu ze styczniem 2025 relacja ta rozszerzyła się z 1:4,63 do 1:6,00. O
polepszeniu opłacalności produkcji indyków zadecydował wzrost cen skupu indyków.
7. Czy Polska wystąpiła lub zamierza wystąpić do Komisji Europejskiej o
przeprowadzenie postępowania dotyczącego ewentualnego dumpingu,
subsydiowania chińskiej produkcji lub zakłócenia konkurencji? Czy
Ministerstwo będzie zabiegać o wprowadzenie dodatkowych kontroli,
kontyngentów, ceł ochronnych albo innych środków ograniczających import
w razie stwierdzenia poważnych zakłóceń na rynku?
Jak wynika z informacji przekazanej przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii (resort
wiodący) w celu ochrony producentów przed negatywnymi skutkami nieuczciwego
importu z państw spoza Unii Europejskiej Komisja Europejska może stosować unijne
Instrumenty Ochrony Handlu (Trade Defence Instruments – TDI) w postaci ceł
antydumpingowych (A/D), ceł antysubsydyjnych (A/S) oraz środków ochronnych
typu safeguard w przypadku nadmiernego wzrostu importu. W praktyce ten ostatni
środek jest stosowany bardzo rzadko, najczęściej w sytuacji, gdy istniejące środki
AD/AS przestają być wystarczające.
W przypadku postępowań antydumpingowych i antysubsydyjnych inicjatywa należy
do przemysłu unijnego. Wniosek o wszczęcie takiego postępowania jest składany
przez przemysł unijny do Komisji Europejskiej, a wnioskodawcy muszą
-- 6 of 9 --
reprezentować co najmniej 25% całkowitej produkcji danej branży w Unii
Europejskiej. Wniosek powinien zawierać wstępne dowody wskazujące na
występowanie dumpingu lub nielegalnego subsydiowania, poniesioną szkodę oraz
związek przyczynowy pomiędzy nieuczciwym importem a szkodą dla przemysłu
unijnego. Rola administracji publicznej (jak wyżej wspomniano - w Polsce resortem
wiodącym jest Ministerstwo Rozwoju i Technologii) polega na współpracy z branżą
oraz wsparciu wniosku na etapie prowadzenia postępowania antydumpingowego lub
antysubsydyjnego. Ze względu na większe rozdrobnienie produkcji rolnej w
porównaniu z przemysłową, spełnienie tych wymogów jest trudne w odniesieniu do
importu produktów rolnych. Dlatego środki A/D czy A/S w praktyce były rzadko
stosowane na produkty rolne.
Jeśli chodzi o możliwość wystąpienia o środki ochronne wobec mięsa drobiowego
importowanego z Chin, ewentualny wniosek wymagałby przedstawienia danych
wskazujących nie tylko na wzrost importu, ale również na to, że import ten powoduje
lub grozi spowodowaniem szkody dla unijnej produkcji drobiarskiej oraz że spełnione
są pozostałe przesłanki wymagane przez przepisy WTO i prawo unijne. Jeśli branża
dysponuje takimi danymi, to można je przekazać do MRiT (bezpośrednio lub za
pośrednictwem MRiRW) celem ich oceny pod kątem możliwości sformułowania
wniosku do Komisji Europejskiej.
Postępowania ochronne prowadzone przez Komisję Europejską mają charakter
transparentny i umożliwiają udział eksporterów oraz przedstawicieli administracji
państwa trzeciego objętego postępowaniem. Z tego względu Komisja Europejska
szczegółowo analizuje przedstawione dane przed podjęciem decyzji o wszczęciu
postępowania. W przypadku braku wystarczających dowodów Komisja może
odrzucić wniosek. Należy również mieć na uwadze, że procedury te są czasochłonne
– przygotowanie wniosku, przeprowadzenie postępowania przez Komisję Europejską
i ewentualne nałożenie środków ochronnych może trwać około półtora roku.
W nawiązaniu do pytania o ewentualne dodatkowe cła ochronne czy środki
ograniczające import, to zakres dostępnych instrumentów, które można zastosować
w imporcie z Chin czy innych krajów trzecich, jest określony w zawartych umowach
międzynarodowych (przede wszystkim porozumieniach WTO) oraz w przepisach UE.
Podejmowanie na ich podstawie działań ochronnych zasadniczo wymaga podjęcia
decyzji na poziomie UE, przy wiodącej roli Komisji Europejskiej. W razie pojawienia
-- 7 of 9 --
się zagrożeń (czy rynkowych czy w obszarze np. bezpieczeństwa żywności)
powodowanych przez import z Chin polska administracja będzie wnioskować o
wykorzystanie dostępnych instrumentów, zgodnych z prawem UE i
międzynarodowym.
8. Jakie działania podjęto w celu wykonania porozumienia dotyczącego
wznowienia eksportu polskiego drobiu do Chin i jakie przeszkody nadal
uniemożliwiają rozpoczęcie sprzedaży?
Strona polska podjęła wszelkie możliwe działania w celu stworzenia warunków
umożliwiających wznowienie eksportu mięsa drobiowego z Polski na rynek Chińskiej
Republiki Ludowej. Proces otwierania rynku chińskiego był wieloetapowy i wymagał
ścisłej współpracy właściwych organów obu państw oraz wielomiesięcznych
negocjacji i uzgodnień technicznych. W ramach prowadzonych negocjacji
szczegółowo omawiano m.in. zasady zapobiegania i zwalczania grypy ptaków, system
kontroli weterynaryjnej i wymagania dotyczące certyfikacji. Efektem negocjacji było
dwustronne uzgodnienie kluczowych dokumentów regulujących zasady eksportu
mięsa drobiowego z Polski na rynek Chin. W dniu 15 września 2025 r. podpisane
zostało polsko-chińskie Memorandum o porozumieniu (MoU) w sprawie wyznaczania
stref i zasad kompartmentalizacji w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
(HPAI) oraz rzekomego pomoru drobiu (ND) – umożliwiające wznowienie eksportu z
regionów uznanych przez Chiny za wolne od HPAI i ND.
W celu wznowienia eksportu mięsa drobiowego i jego produktów, w dniu 3 czerwca
2026 r. w Warszawie nastąpiło podpisanie zaktualizowanego Protokołu między
Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rzeczypospolitej Polskiej a Generalną
Administracją Celną Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie wymagań dotyczących
kontroli, kwarantanny w odniesieniu do mięsa drobiowego i przetworzonych
produktów z mięsa drobiowego przeznaczonych do wywozu z Rzeczypospolitej
Polskiej do Chińskiej Republiki Ludowej.
Następnym krokiem umożliwiającym wznowienie eksportu z zarejestrowanych
przedsiębiorstw jest uznanie przez stronę chińską regionalizacji HPAI i ND w Polsce,
co – warto podkreślić – udało się tylko nielicznym krajom.
Obecnie inspekcja weterynaryjna finalizuje wdrożenie zawartych porozumień, co
umożliwi zarejestrowanym przedsiębiorcom rozpoczęcie wysyłek.
-- 8 of 9 --
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Małgorzata Gromadzka
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
1. Decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2002 r. dotycząca niektórych środków
ochronnych w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego
przywożonych z Chin (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 348, str. 154 z późn. zm.).
2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia
17 grudnia 2013 roku ustanawiające wspólną organizację rynków produktów
rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr
234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z
20.12.2013, str. 671—854 z późn. zm.);
3. Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2026/343 (2) z dnia 6 października
2025 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących mięsa
drobiowego oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 543/2008 (Dz.U.
L, 2026/343, 17.2.2026);
4. Rozporządzenie Wykonawcze Komisji(UE) 2026/344 z dnia 6 października
2025 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych
dotyczących mięsa drobiowego (Dz.U. L, 2026/344, 17.2.2026);
5. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji
na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji
87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji
1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,
dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji
(WE) nr 608/2004 Tekst mający znaczenie dla EOG;
6. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U.
UE. L. z 2002 r. Nr 31, str. 1 z późn. zm.).
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 9 of 9 --