Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOP-WŚ.0500.49.2026.2.AS
4432315.18266030.14755820
Warszawa, 09-07-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Małgorzaty Tracz oraz grupy Posłanek (znak:
K10INT17751)
Temat: rzetelność ocen oddziaływania na środowisko przemysłowych ferm drobiu,
kumulacji takich inwestycji oraz ochrony zdrowia i warunków życia mieszkańców
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT17751 Posłanki Małgorzaty Tracz oraz grupy Posłanek,
przekazuję odpowiedzi na postawione w niej pytania.
Ad. 1 i 5. W jaki sposób obowiązujące przepisy zapewniają należyte uwzględnienie
oddziaływania przemysłowych ferm drobiu na zdrowie i warunki życia mieszkańców
zamieszkujących w bezpośrednim sąsiedztwie takich inwestycji?
Jakie instrumenty ma do dyspozycji mieszkaniec lub lokalna społeczność, aby skutecznie bronić
swoich praw w postępowaniu środowiskowym, i czy Ministerstwo ocenia je jako wystarczające,
biorąc pod uwagę, że obrona praw w tych postępowaniach bywa dla obywateli procesem
długotrwałym i kosztownym?
Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie
przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko1 (dalej: „r.o.o.ś.”), planowane
przedsięwzięcie polegające na budowie fermy drobiu, może w zależności od swojej
charakterystyki zostać zakwalifikowane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco
oddziaływać na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt 51 r.o.o.ś.) lub do przedsięwzięć mogących
potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 104 r.o.o.ś.). Druga opcja
wskazuje, że przedsięwzięcie będzie wymagało przeprowadzenia tzw. screeningu. Jest to
etap postępowania, w którym organ właściwy do wydania decyzji dokonuje, w oparciu
o informacje zawarte w dokumentacji (w tym m.in. w karcie informacyjnej przedsięwzięcia),
analizy oddziaływań planowanego przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań określonych
w art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko2 (dalej: „u.o.o.ś.”) i wydaje postanowienie o obowiązku
przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko lub jego braku. Zajmując stanowisko
w tym zakresie, organ ocenia przedsięwzięcie w kontekście:
1 Dz. U. poz. 1839 ze zm.
2 Dz. U. z 2026 r. poz. 670

-- 1 of 6 --

 jego rodzaju, skali, wielkości zajmowanego terenu i proporcji między terenem
a planowanym obiektem,
 powiązań z innymi przedsięwzięciami i możliwości kumulacji oddziaływań,
 różnorodności biologicznej i wykorzystywania zasobów naturalnych,
 emisji i innych uciążliwości,
 ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych,
 przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na
środowisko,
 zagrożenia dla zdrowia ludzi,
 usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: obszarów wodno-błotnych
i innych obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarów wybrzeży
i środowiska morskiego, obszarów górskich lub leśnych, obszarów objętych
ochroną (w tym stref ochronnych ujęć wód i obszarów ochronnych zbiorników wód
śródlądowych), obszarów objętych ochroną na mocy ustawy o ochronie przyrody
(w tym obszarów Natura 2000), obszarów o przekroczonych standardach jakości
środowiska, o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub
archeologiczne, przylegających do jezior, uzdrowisk i obszarów ochrony
uzdrowiskowej, wód i obowiązujących dla nich celów środowiskowych, gęstości
zaludnienia,
 zasięgu oddziaływania określonego przez obszar geograficzny i liczbę ludności, na
którą przedsięwzięcie może oddziaływać,
 możliwości oddziaływania transgranicznego,
 charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem
przewidywanego momentu jego rozpoczęcia oraz obciążenia istniejącej
infrastruktury technicznej,
 prawdopodobieństwa, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,
 możliwości ograniczenia oddziaływania.
Warto zaznaczyć, że zgodnie z art. 63 ust. 3 u.o.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się obligatoryjnie, jeśli realizacja
przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko jest uzależniona od
ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania lub jeśli z karty informacyjnej
przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie
celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.
Postanowienie w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny wydaje się po zasięgnięciu
opinii organów, o których mówi art. 64 ust. 1 i 1a u.o.o.ś. Stosownie do art. 64 ust. 3 u.o.o.ś.
organy opiniujące również uwzględniają uwarunkowania, o których mowa w art. 63 u.o.o.ś.
Opinie wyspecjalizowanych organów mają charakter pomocniczy i stanowią pogląd
w sprawie, który organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
(dalej: „decyzja środowiskowa”) musi wziąć pod uwagę i poddać swobodnej ocenie, w myśl
art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego3 (dalej:
„k.p.a.”). Zgodnie zaś z art. 59 ust. 1 pkt 1, planowane przedsięwzięcia mogące zawsze
znacząco oddziaływać na środowisko wymagają obligatoryjnego przeprowadzenia oceny
oddziaływania na środowisko. Na ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
składa się weryfikacja raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie
wymaganych ustawą opinii i uzgodnień oraz zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa
w postępowaniu. Ww. raport powinien zawierać informacje, o których mowa w art. 66
u.o.o.ś. w odniesieniu do specyfiki danego przedsięwzięcia. W ramach oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje i ocenia wpływ danego przedsięwzięcia
3 Dz. U. z 2025 r. poz. 1691

-- 2 of 6 --

na środowisko oraz ludność, w tym m.in. wpływu na zdrowie i warunki życia ludzi, dobra
materialne, zabytki, krajobraz, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami oraz
dostępność do złóż kopalin, jak również ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz
katastrof naturalnych i budowlanych czy możliwości oraz sposoby zapobiegania
i zmniejszania negatywnego oddziaływania potencjalnego przedsięwzięcia na środowisko
oraz wymagany zakres monitoringu.
Ponadto w trakcie postępowania w sprawie oceny oddziaływania planowanego
przedsięwzięcia na środowisko organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej
zapewnia udział społeczeństwa w ustawowym terminie 30 dni zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt
7 u.o.o.ś. Organ ten podaje wówczas do publicznej wiadomości informacje o prowadzonym
postępowaniu oraz miejscu i czasie składania przez społeczeństwo uwag i wniosków.
Zgodnie z art. 3 ust. 11 u.o.o.ś, informacja o toczącym się postępowaniu powinna:
 zostać udostępniona na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu właściwego
w sprawie;
 zostać ogłoszona w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie organu właściwego
w sprawie;
 zostać obwieszczona w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego
przedsięwzięcia;
 w przypadku, gdy siedziba organu właściwego w sprawie mieści się na terenie
gminy innej niż właściwa miejscowo ze względu na przedmiot postępowania –
zostać ogłoszona w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub
miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot postępowania.
Przedmiotem udziału społeczeństwa jest m.in. raport oraz wymienione wcześniej
uzgodnienia i opinie organów współdziałających. Można wówczas składać uwagi i wnioski
dotyczące danej inwestycji. Na podstawie art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a u.o.o.ś. organ wydający
decyzję środowiskową jest zobligowany do przedstawienia w jej uzasadnieniu m.in.
informacji o sposobie, w jaki uwagi i wnioski złożone przez społeczeństwo zostały
rozpatrzone i w jakim zakresie zostały uwzględnione przy wydawaniu tej decyzji.
Zgodnie z art. 74 ust. 3a u.o.o.ś. określone prawa przysługują osobom posiadającym status
strony. Zgodnie zaś z art. 10 § 1 k.p.a. organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany
zapewnić im czynny udział w każdym stadium procedury, a przed wydaniem decyzji
umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych
żądań. Strony są powiadamiane o poszczególnych etapach postępowania bezpośrednio
drogą pocztową lub przez obwieszczenie, jeśli zgodnie z art. 74 ust. 3 u.o.o.ś. jest ich więcej
niż 10. Należy pamiętać, iż w sytuacji, gdy wydane rozstrzygnięcie nie będzie
satysfakcjonujące dla stron postępowania, to zgodnie z art. 129 k.p.a. będzie im
przysługiwało prawo do wniesienia odwołania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Ponadto od decyzji wydanej przez organ odwoławczy przysługuje prawo do wniesienia
skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”), w terminie 30 dni od dnia
otrzymania decyzji.
Mając świadomość potrzeby podniesienia jakości procedur związanych z ocenami
oddziaływania na środowisko, uszczelnienia i usprawnienia systemu zidentyfikowanej
podczas rewizji istniejących przepisów oraz zidentyfikowanych problemów związanych ze
stosowaniem aktualnych przepisów prawa, Ministerstwo Klimatu i Środowiska
przygotowało w 2025 r. projekt nowelizacji u.o.o.ś. (projekt UD224) mający na celu m.in.
doprecyzowanie kręgu stron postępowania i poprawę efektywności ich zawiadamiania oraz
usprawnienie procesu konsultacji społecznych. Obecnie znajduje się on na etapie
opiniowania.

-- 3 of 6 --

Ad. 2 i 4. Jakie mechanizmy nadzoru nad jakością i rzetelnością raportów o oddziaływaniu na
środowisko funkcjonują obecnie? Czy istnieją wymagania kwalifikacyjne lub odpowiedzialność
zawodowa autorów takich raportów, a jeżeli tak, to w jaki sposób są egzekwowane? Czy resort
rozważa wzmocnienie tych mechanizmów, biorąc pod uwagę, że jakość weryfikacji raportu opiera
się dziś niemal wyłącznie na wnikliwości organu prowadzącego postępowanie?
Czy Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska prowadzi analizy dotyczące jakości raportów
oddziaływania na środowisko sporządzanych dla ferm przemysłowych oraz powtarzalności
uchybień w opracowaniach tych samych wykonawców?
Zgodnie z art. 74a ust. 2 u.o.o.ś. autorem prognozy oddziaływania na środowisko, raportu
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (a w przypadku zespołu autorów - kierującym tym
zespołem) powinna być osoba, która:
1) ukończyła (w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce) co najmniej studia
pierwszego lub drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie na kierunkach
związanych z kształceniem w zakresie:
a) nauk ścisłych z dziedzin nauk chemicznych,
b) nauk przyrodniczych z dziedzin nauk biologicznych oraz nauk o Ziemi,
c) nauk technicznych z dziedzin nauk technicznych z dyscyplin: biotechnologia,
górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria środowiska,
d) nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych z dziedzin nauk rolniczych, nauk leśnych
lub
2) ukończyła (w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce) studia pierwszego
lub drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie i posiada co najmniej 3- letnie
doświadczenie w pracach w zespołach autorów przygotowujących raporty o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko lub prognozy oddziaływania na środowisko lub była co
najmniej pięciokrotnie członkiem zespołów autorów przygotowujących raporty
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub prognozy oddziaływania na
środowisko.
Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 19a u.o.o.ś. załącznikiem do raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko jest oświadczenie autora (a jeśli wykonawcą raportu jest
zespół autorów – kierującego tym zespołem) o spełnieniu wymagań, o których mowa w art.
74a ust. 2 u.o.o.ś., składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska nie prowadzi analiz powtarzalności uchybień
w raportach sporządzanych przez tych samych wykonawców. Rzetelność raportu
każdorazowo oceniana jest przez organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania
decyzji środowiskowej i organy współdziałające w tym postępowaniu, w tym regionalnego
dyrektora ochrony środowiska, właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz organ
właściwy do oceny wodnoprawnej. Zgodnie z art. 50 k.p.a. organ prowadzący postępowanie
w sprawie wydania decyzji środowiskowej w jego toku może wezwać inwestora do złożenia
wyjaśnień i ewentualnego uzupełnienia raportu, jeśli nie pozwala on na rzetelną ocenę
wpływu przedsięwzięcia na środowisko, w tym w zakresie obliczeń emisji zanieczyszczeń
do powietrza oraz oddziaływania zapachowego. Co istotne, w przypadku wezwania
inwestora do złożenia wyjaśnień organ poucza wnioskodawcę o skutkach prawnych
niezastosowania się do wezwania. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji
środowiskowej może ono skutkować wydaniem rozstrzygnięcia w oparciu o dotychczas
zgromadzony materiał dowodowy, co w przypadku wątpliwości organu co do treści raportu,

-- 4 of 6 --

może prowadzić do wydania decyzji odmawiającej określenia środowiskowych
uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Ad. 3. W jaki sposób w procedurach oceny oddziaływania na środowisko uwzględniana jest
kumulacja oddziaływań kilku ferm zlokalizowanych na terenie jednej gminy lub w bliskim
sąsiedztwie? Czy obowiązujące przepisy zapewniają całościową ocenę łącznego wpływu takich
inwestycji, czy też każde przedsięwzięcie oceniane jest wyłącznie odrębnie?
Analiza oddziaływań skumulowanych, o których mówi u.o.o.ś. polega na ocenie zmian
w środowisku, które będą wynikały nie tylko z realizacji i eksploatacji jednej inwestycji, ale
też z połączenia jej wpływu z innymi, istniejącymi lub planowanymi przedsięwzięciami. Jest
to jeden z kluczowych elementów oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,
uwzględniający, jak różne przedsięwzięcia współdziałają ze sobą prowadząc do jednego,
szerszego oddziaływania na środowisko naturalne, społeczne i gospodarcze.
Ustawodawca precyzyjnie określił zakres przedsięwzięć, które należy uwzględnić w analizie
oddziaływań skumulowanych w art. 66 ust. 1 pkt 3b u.o.o.ś. Z przepisu tego jednoznacznie
wynika, że w analizie oddziaływań skumulowanych należy, poza przedsięwzięciami
będącymi w trakcie realizacji oraz już zrealizowanymi, uwzględnić także przedsięwzięcia
planowane, dla których została wydana decyzja środowiskowa. Podejście takie wynika m.in.
z faktu, iż przedsięwzięcie, które uzyskało już decyzję środowiskową jest na tyle
zaawansowane, że istnieje duże prawdopodobieństwo jego realizacji i w konsekwencji
należy je uznać za realny element przyszłego stanu środowiska konieczny do uwzględnienia
w analizie oddziaływań skumulowanych dla innego planowanego w tym samym rejonie
przedsięwzięcia. Rozwiązanie to umożliwia inwestorowi pozyskanie wiarygodnych danych
o przedsięwzięciach zlokalizowanych w pobliżu planowanej inwestycji i sporządzenie
rzetelnej analizy oddziaływań skumulowanych, która w sposób rzeczywisty oszacuje
skumulowane presje na środowisko i zaplanuje racjonalne działania minimalizujące.
Niemniej jednak opisane wyżej podejście nie może wykluczać sytuacji, w których konieczne
będzie uwzględnienie w analizie oddziaływań skumulowanych przedsięwzięcia
planowanego, dla którego nie została jeszcze wydana decyzja środowiskowa, a jedynie
toczy się postepowanie w tej sprawie. Sytuacja taka może mieć miejsce w indywidulanych
przypadkach, w których organ posiada wiedzę, że na danym obszarze zaplanowano kilka
przedsięwzięć, dla których złożono wnioski o wydanie decyzji środowiskowych a ich rodzaj
i charakter wskazują na potencjalnie dużą kumulację oddziaływań na środowisko
z ocenianym przedsięwzięciem. Wówczas uzasadnione jest wezwane inwestora do
uzupełnienia analizy skumulowanej o te przedsięwzięcia. Należy bowiem mieć na uwadze,
że analiza oddziaływań skumulowanych ma dać możliwie pełny obraz łącznych presji na
środowisko i pominięcie przedsięwzięcia, o którym wiadomo, że jest procedowane, mogłoby
prowadzić do zaniżenia przewidywanego wpływu na środowisko. Podejście takie jest
zgodne z istotą oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz z zasadą
przezorności, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony
środowiska4.
Ad. 6. Czy resort rozważa rozwiązania ograniczające nadmierną koncentrację uciążliwych
inwestycji hodowlanych na terenie jednej jednostki samorządu terytorialnego?
Resort nie podejmuje działań w tym zakresie. Należy podkreślić, że o zagospodarowaniu
terenu decyduje Rada Gminy poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego lub - w przypadku jego braku - poprzez decyzje o warunkach zabudowy
i zagospodarowaniu terenu. Decyzja środowiskowa nie zastępuje narzędzi planistycznych
4 Dz. U. z 2025 r. poz. 647 ze zm.

-- 5 of 6 --

w gminie i nie decyduje o lokalizacji inwestycji, lecz jedynie określa sposób, w jaki należy
zrealizować planowane przedsięwzięcie, aby zminimalizować jego negatywny wpływ na
środowisko.
Ad. 7. Powracam także do kwestii tzw. ustawy odorowej, którą podnosiłam już we wcześniejszej
interpelacji. Z dotychczasowych odpowiedzi resortu wynikało, że jeszcze do końca 2025 r. projekt
miał uzyskać wpis do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów, a proces
legislacyjny miał toczyć się w 2026 r. Tymczasem, według dostępnych informacji, na maj 2026 r.
projekt nadal nie wyszedł poza etap prac wewnętrznych w Ministerstwie. W związku z tym
pytam: z jakich przyczyn nie dotrzymano dotychczas zapowiadanego harmonogramu, na jakim
dokładnie etapie znajdują się obecnie prace oraz jaki jest realny termin wpisania projektu do
wykazu prac Rady Ministrów i skierowania go do uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji
społecznych?
W Ministerstwie Klimatu i Środowiska trwają wewnętrzne prace uzgodnieniowe nad
przygotowanymi rozwiązaniami prawnymi dotyczącymi uciążliwości zapachowej. Na
obecnym etapie prac nie jest możliwe wskazanie dokładnych terminów wpisania projektu
do wykazu prac Rady Ministrów (wniosek jest w przygotowaniu) i skierowania go do
uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji społecznych.
Niezależnie od tej kwestii, jednym z podstawowych narzędzi ograniczających lokalizowanie
przedsięwzięć potencjalnie uciążliwych w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy
mieszkaniowej pozostaje polityka przestrzenna prowadzona na poziomie gminy.
Potencjalne negatywne skutki planowanych działań i przedsięwzięć są identyfikowane na
etapie planowania przestrzennego, w szczególności podczas opracowywania miejscowych
planów zagospodarowania przestrzennego (dalej: „mpzp”), które przed uchwaleniem
wymagają przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Możliwe jest
wprowadzanie do mpzp zapisów ograniczających lub wykluczających lokalizację
określonych rodzajów przedsięwzięć na danym obszarze.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM

-- 6 of 6 --