Interpelacja w sprawie stanu prac nad przeniesieniem nadzoru właścicielskiego nad spółką Polregio SA z gestii ministra aktywów państwowych - wykonywanego za pośrednictwem Agencji Rozwoju Przemysłu SA - do gestii ministra infrastruktury, a także strategicznej przyszłości tego przewoźnika

Interpelacja nr 17302

do ministra aktywów państwowych

w sprawie stanu prac nad przeniesieniem nadzoru właścicielskiego nad spółką Polregio SA z gestii ministra aktywów państwowych - wykonywanego za pośrednictwem Agencji Rozwoju Przemysłu SA - do gestii ministra infrastruktury, a także strategicznej przyszłości tego przewoźnika

Zgłaszający: Michał Moskal

Data wpływu: 21-05-2026

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zwracam się z interpelacją w sprawie stanu prac nad przeniesieniem nadzoru właścicielskiego nad spółką Polregio SA z gestii ministra aktywów państwowych – wykonywanego za pośrednictwem Agencji Rozwoju Przemysłu SA – do gestii ministra infrastruktury, a także strategicznej przyszłości tego przewoźnika.

Sprawa, której dotyczy niniejsza interpelacja, ma charakter pilny z trzech powodów. Po pierwsze, deklaracja Ministerstwa Aktywów Państwowych o przeniesieniu nadzoru nad Polregio do Ministerstwa Infrastruktury – złożona publicznie w styczniu 2025 r. przez wiceministra Zbigniewa Ziejewskiego na forum sejmowej Komisji Infrastruktury – nie została zrealizowana mimo upływu ponad szesnastu miesięcy od jej złożenia. Po drugie, 14 grudnia 2030 r. wygasają wszystkie umowy bezprzetargowe (bezpośredniego powierzenia) na świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowych przewozów regionalnych zawarte między marszałkami województw a Polregio, a polski rynek tych przewozów zostanie otwarty na konkurencję zgodnie z IV pakietem kolejowym Unii Europejskiej oraz zobowiązaniami przyjętymi przez Polskę w decyzji Komisji Europejskiej nr 2021/1885 z 2021 r. Po trzecie, sytuacja spółki – z taborem o średniej wieku przekraczającej 41 lat, z koniecznością wycofania w ciągu najbliższych pięciu lat 42 proc. obecnej floty (141 pojazdów) oraz z realnym ryzykiem zwrotu pomocy publicznej z 2015 r. w wysokości 770,3 mln zł – wymaga jednoznacznych decyzji ze strony jej właścicielskich organów nadzorczych.

Dla porządku przypominam podstawowe ramy faktyczne i prawne sprawy:

Polregio SA jest największym pasażerskim przewoźnikiem kolejowym w Polsce – w 2025 r. spółka przewiozła blisko 103 mln pasażerów, jej udział w rynku kolejowych przewozów pasażerskich wynosi ok. 25 proc., a codziennie na tory wyjeżdża ponad 2150 pociągów obsługujących ponad 2000 stacji w całym kraju; spółka jest jedynym lub dominującym przewoźnikiem kolejowym w wielu regionach Polski, szczególnie w mniej zamożnych województwach wschodnich i północnych, gdzie pełni kluczową rolę w przeciwdziałaniu wykluczeniu komunikacyjnemu;

struktura właścicielska Polregio SA jest następująca: Agencja Rozwoju Przemysłu SA (ARP) – 50 proc. udziałów plus jeden udział (1 540 607 udziałów); pozostałe udziały (1 540 606) są rozproszone pomiędzy 16 samorządów województw; ARP SA jest natomiast w 100 proc. własnością Skarbu Państwa, a prawa z jej akcji wykonuje – zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym – minister aktywów państwowych; w efekcie Polregio znajduje się dziś w paradoksalnej sytuacji „rozbicia dzielnicowego”, w której nad spółką realizującą zadania o charakterze służby publicznej w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego sprawuje nadzór resort niezajmujący się merytorycznie transportem;

w dniu 23 stycznia 2025 r., podczas posiedzenia sejmowej Komisji Infrastruktury pod przewodnictwem ówczesnego przewodniczącego Pana Mirosława Suchonia, wiceminister aktywów państwowych Pan Zbigniew Ziejewski oświadczył wprost: „Pierwsze prace w temacie przeniesienia nadzoru nad Polregio z Ministerstwa Aktywów Państwowych do Ministerstwa Infrastruktury ruszyły. (...) Temat dowieziemy do końca, musimy to uzgodnić. Oba resorty są zgodne, aby Polregio przenieść do Ministerstwa Infrastruktury. Kwestią czasu jest, jak to zrobimy”; tę samą deklarację potwierdziła Komisja Infrastruktury w przyjętym dezyderacie skierowanym do Rady Ministrów;

mimo upływu ponad szesnastu miesięcy od ww. deklaracji wiceministra Ziejewskiego, do dnia złożenia niniejszej interpelacji nie ukazało się rozporządzenie Rady Ministrów zmieniające wykaz spółek nadzorowanych przez ministra infrastruktury w sposób analogiczny do tego, w jaki w marcu 2024 r. przeniesiono nadzór nad PKP SA z Ministerstwa Aktywów Państwowych do Ministerstwa Infrastruktury; w międzyczasie dotychczasowy prezes ARP SA Pan Wojciech Balczun, który jako szef ARP SA od marca 2025 r. uczestniczył w rozmowach o przeniesieniu nadzoru nad Polregio, z dniem 24 lipca 2025 r. objął stanowisko ministra aktywów państwowych, co stawia go w bezprecedensowej sytuacji jednoczesnego sprawowania nadzoru nad oboma uczestnikami negocjacji (minister aktywów państwowych nadzoruje ARP SA, która jest właścicielem Polregio);

park taborowy Polregio znajduje się w stanie krytycznym: na początku 2025 r. spółka dysponowała 337 pojazdami własnymi, z czego 216 (64 proc.) to tabor starej generacji o wieku ponad 40 lat, 95 (28 proc.) to pojazdy zmodernizowane, a jedynie 26 (8 proc.) to nowoczesny tabor fabrycznie nowy; średni wiek floty wynosi 41 lat – co czyni tabor Polregio drugim najstarszym taborem w Polsce; do 2030 r. spółka będzie musiała wycofać z eksploatacji 141 pojazdów (42 proc. obecnej floty), co bez znaczących inwestycji taborowych spowoduje konieczność ograniczenia pracy przewozowej o ok. 18-20 proc.;

próby pozyskania nowego taboru przez Polregio w ramach Krajowego Planu Odbudowy zakończyły się w znacznej mierze niepowodzeniem: pierwotnie spółce przyznano dofinansowanie 780 mln zł na zakup 98 pojazdów (10 wniosków), natomiast w wyniku wycofania się większości samorządów wojewódzkich ze współfinansowania wkładu własnego ostatecznie Polregio będzie mogło zakupić jedynie 36 pojazdów; w tym samym czasie konkurencyjni przewoźnicy samorządowi (Koleje Dolnośląskie, Koleje Mazowieckie, Koleje Śląskie, Koleje Wielkopolskie i in.), nadzorowani przez marszałków, którzy są jednocześnie współwłaścicielami Polregio, dysponują parkiem taborowym o średnim wieku 7-22 lata;

w 2015 r. Polregio (wówczas Przewozy Regionalne sp. z o.o.) otrzymało pomoc publiczną od Skarbu Państwa w wysokości 770,3 mln zł na restrukturyzację; w decyzji nr 2021/1885 z 20 kwietnia 2021 r. Komisja Europejska zatwierdziła tę pomoc pod warunkiem zobowiązań ze strony Polski, w tym zobowiązania nr 1 – że dnia 14 grudnia 2030 r. wygasną wszystkie umowy o świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego w transporcie kolejowym obejmującym wojewódzkie przewozy pasażerskie zawierane przez regiony w trybie bezpośredniego powierzenia (bez przetargu publicznego), a cały rynek zostanie otwarty na konkurencję;

proponowana przez Ministerstwo Infrastruktury w marcu 2026 r. nowelizacja ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, polegająca na uchyleniu art. 22a tej ustawy, według ekspertów i Urzędu Transportu Kolejowego może spowodować, że Polska narusza zobowiązania przyjęte w decyzji Komisji Europejskiej 2021/1885, a w konsekwencji Polregio może zostać zobowiązane do zwrotu Skarbowi Państwa otrzymanej w 2015 r. pomocy publicznej w wysokości 770,3 mln zł, co – jak wskazują eksperci – byłoby równoznaczne z bankructwem spółki;

jednocześnie w ostatnich miesiącach kolejne województwa publicznie sygnalizują plany odejścia od współpracy z Polregio: województwo lubuskie (z którego POLREGIO odwoływało nawet 600 pociągów miesięcznie na przełomie 2023/2024 r.) oraz województwo lubelskie i opolskie rozważają powołanie własnych spółek przewozowych lub przejście do innych przewoźników regionalnych; w listopadzie 2025 r. Konwent Marszałków przyjął stanowisko postulujące możliwość zlecania nawet 80 proc. przewozów pasażerskich własnym spółkom samorządowym, co dodatkowo osłabia pozycję rynkową Polregio;

aktualnie obowiązki prezesa Polregio SA pełni od 2 marca 2026 r. Pan Andrzej Pawłowski, który w wywiadach prasowych (m.in. dla portalu Rynek Kolejowy z kwietnia 2026 r.) jednoznacznie postulował, by Polregio „znalazło się pod nadzorem Ministerstwa Infrastruktury i miało jednego właściciela”, wskazując PKP SA jako naturalnego kandydata na 100-procentowego właściciela spółki – analogicznie do PKP Intercity SA.

W związku z powyższym uprzejmie wnoszę o udzielenie szczegółowych, merytorycznych i terminowych odpowiedzi na następujące pytania:

Jaki jest aktualny, szczegółowy stan prac nad przeniesieniem nadzoru właścicielskiego nad Polregio SA z Ministerstwa Aktywów Państwowych do Ministerstwa Infrastruktury na dzień 20 maja 2026 r.? Proszę o:

przedstawienie pełnej chronologii działań podjętych w tej sprawie od deklaracji wiceministra Zbigniewa Ziejewskiego z 23 stycznia 2025 r. do dnia dzisiejszego;

wskazanie, na jakim etapie znajduje się proces (analizy wstępne, projekt rozporządzenia, konsultacje międzyresortowe, konsultacje publiczne, ścieżka rządowa);

podanie konkretnej, planowanej daty wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów przenoszącego nadzór nad Polregio do Ministerstwa Infrastruktury;

udzielenie informacji, czy w sprawie zostały wydane jakiekolwiek pisemne uzgodnienia, protokoły lub porozumienia międzyresortowe między MAP a Ministerstwem Infrastruktury, a jeżeli tak – ich daty i sygnatury.

Dlaczego, mimo publicznie ogłoszonej w styczniu 2025 r. zgody obu resortów co do przeniesienia nadzoru nad Polregio do Ministerstwa Infrastruktury i mimo skutecznego, znacznie szybszego przeniesienia nadzoru nad PKP SA z MAP do Ministerstwa Infrastruktury w marcu 2024 r., proces ten trwa już ponad szesnaście miesięcy bez widocznego rezultatu? Proszę o wskazanie:

głównych przeszkód formalnoprawnych opóźniających proces;

rozbieżności merytorycznych między MAP a Ministerstwem Infrastruktury, jeżeli takie występują;

konkretnych podmiotów (osób, departamentów, instytucji), które obecnie odpowiadają za prowadzenie tego procesu po stronie MAP.

Czy została już sporządzona rynkowa wycena Polregio SA, niezbędna do przeprowadzenia operacji odkupienia udziałów spółki od ARP SA i samorządów województw przez Skarb Państwa? Proszę o:

podanie aktualnego oszacowania wartości pakietu udziałów ARP SA w Polregio (50 proc. + 1 udział);

podanie aktualnego oszacowania wartości pakietów udziałów poszczególnych samorządów wojewódzkich (łącznie 50 proc. minus 1 udział);

wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za sporządzenie wyceny oraz przewidywanej daty jej finalizacji;

przedstawienie informacji, z jakiego źródła zostaną sfinansowane ewentualne wykupy tych udziałów (budżet państwa, środki ARP, środki PKP SA, dokapitalizowanie ze strony Skarbu Państwa).

Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych prowadzi prace nad dokapitalizowaniem Polregio SA – którego potrzeby taborowe szacowane są na blisko 100 nowych pojazdów do 2030 r. (przy szacunkowym koszcie ok. 50 mln zł za jeden pojazd, czyli ok. 5 mld zł), a sama spółka nie generuje wystarczających przepływów operacyjnych, by sfinansować te inwestycje z własnych środków? Proszę o:

przedstawienie planowanych źródeł finansowania (np. środki krajowe, Fundusz Modernizacyjny, Społeczny Fundusz Klimatyczny, FEnIKS, ETS 2);

wskazanie, jak rozwiązany zostanie problem ryzyka pomocy publicznej niedozwolonej – tj. ewentualnej konieczności notyfikowania dokapitalizowania Polregio Komisji Europejskiej;

podanie planowanej daty rozpoczęcia procesu dokapitalizowania.

W jaki sposób Ministerstwo Aktywów Państwowych – jako organ nadzorujący Polregio za pośrednictwem ARP SA – ocenia ryzyko, że proponowana przez Ministerstwo Infrastruktury w marcu 2026 r. nowelizacja ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (uchylenie art. 22a) może spowodować, iż Polska naruszy zobowiązania przyjęte w decyzji Komisji Europejskiej nr 2021/1885 z 2021 r., a w konsekwencji Polregio zostanie zobowiązane do zwrotu Skarbowi Państwa pomocy publicznej z 2015 r. w wysokości 770,3 mln zł? Proszę o:

przedstawienie pisemnego stanowiska Ministerstwa Aktywów Państwowych oraz Zarządu Polregio SA wobec proponowanej nowelizacji ustawy;

wskazanie, czy MAP konsultowało z Ministerstwem Infrastruktury skutki tej nowelizacji dla Polregio przed jej upublicznieniem;

przekazanie informacji, czy w tej sprawie zostały podjęte konsultacje z Komisją Europejską, a jeżeli tak – w jakim terminie i z jakim wynikiem.

Mając na uwadze, że Polregio jest jedynym lub dominującym kolejowym przewoźnikiem pasażerskim w wielu mniej zamożnych województwach (w tym lubelskim, podkarpackim, świętokrzyskim, warmińsko-mazurskim, podlaskim), a samorządy tych regionów zazwyczaj nie dysponują własnymi spółkami przewozowymi ani środkami na dokapitalizowanie własnego taboru, proszę o:

przedstawienie analizy skutków dla pasażerów regionów wschodnich Polski w przypadku ograniczenia działalności Polregio o 18-20 proc. wskutek wycofania 141 pojazdów do 2030 r.;

wskazanie, jakie konkretne działania zostaną podjęte, aby zapobiec wykluczeniu komunikacyjnemu mieszkańców tych regionów po 14 grudnia 2030 r., gdy rynek zostanie otwarty na konkurencję;

przedstawienie informacji, czy w pracach nad przyszłością Polregio uwzględniane są aspekty bezpieczeństwa państwa, biorąc pod uwagę, że spółka obsługuje linie kolejowe w regionach przygranicznych na wschodniej flance NATO.

Jaka jest docelowa, przyjęta przez rząd, struktura właścicielska Polregio SA po przeniesieniu nadzoru do Ministerstwa Infrastruktury? Proszę o:

jednoznaczne wskazanie, czy 100-procentowym właścicielem Polregio ma zostać Skarb Państwa (bezpośrednio), czy też PKP SA – jak postulował publicznie obecny prezes Polregio Pan Andrzej Pawłowski w wywiadach z kwietnia 2026 r.;

przedstawienie planu odkupienia udziałów od 16 samorządów wojewódzkich – z określeniem trybu negocjacji, harmonogramu i zabezpieczeń finansowych;

wyjaśnienie, czy planowana zmiana właścicielska nie będzie wymagała notyfikacji Komisji Europejskiej jako potencjalna pomoc publiczna lub koncentracja przedsiębiorstw;

przedstawienie modelu organizacyjnego Polregio po przekształceniu – w szczególności czy spółka pozostanie odrębnym przewoźnikiem regionalnym, czy też zostanie zintegrowana operacyjnie z PKP Intercity SA.

Jak Ministerstwo Aktywów Państwowych ocenia trwający proces opuszczania Polregio przez kolejne samorządy wojewódzkie (województwa lubuskie, lubelskie i opolskie zapowiadają plany powołania własnych spółek przewozowych lub przejścia do innych operatorów) oraz stanowisko Konwentu Marszałków z listopada 2025 r., postulujące prawo do zlecania nawet 80 proc. przewozów pasażerskich własnym spółkom samorządowym bez przetargu? Proszę o:

przedstawienie stanowiska Pana Ministra wobec tej tendencji – w szczególności czy MAP uznaje ją za zagrożenie dla rentowności Polregio, czy też za naturalną konsekwencję otwarcia rynku;

wskazanie, jakie działania podejmuje MAP, aby utrzymać Polregio jako spółkę zdolną do konkurowania w warunkach zliberalizowanego rynku po 2030 r.;

przekazanie informacji, czy w toku prac nad przeniesieniem nadzoru do Ministerstwa Infrastruktury prowadzone są równolegle konsultacje z marszałkami województw jako współwłaścicielami spółki.

Wnoszę o jednoznaczne, wiążące zobowiązanie ze strony Ministerstwa Aktywów Państwowych, w jakim konkretnym terminie Polregio SA zostanie formalnie przeniesione pod nadzór ministra infrastruktury, a struktura właścicielska spółki zostanie uporządkowana w sposób umożliwiający jej skuteczne konkurowanie na zliberalizowanym rynku po 14 grudnia 2030 r.? Proszę o:

podanie konkretnej, planowanej daty wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów w tej sprawie;

w razie niemożności wskazania konkretnej daty – przedstawienie listy konkretnych kroków formalnoprawnych pozostałych do wykonania wraz z ich orientacyjnymi terminami;

przekazanie informacji, czy Pan Minister rozważa złożenie odpowiedniego projektu rozporządzenia Radzie Ministrów w najbliższym kwartale.

Pragnę podkreślić, że niniejsza interpelacja nie ma na celu kwestionowania zasadności samego kierunku przeniesienia nadzoru nad Polregio do Ministerstwa Infrastruktury – kierunek ten od ponad roku stanowi przedmiot konsensusu zarówno administracji rządowej, posłów wszystkich klubów, Komisji Infrastruktury, jak i zarządu samej spółki. Przedmiotem interpelacji jest natomiast przewlekłość tego procesu, brak konkretnych terminów i widocznych efektów, a także obawa, że dalsze opóźnienia – w kontekście wygaśnięcia umów PSC 14 grudnia 2030 r., katastrofalnego stanu taborowego oraz ryzyka zwrotu 770,3 mln zł pomocy publicznej – mogą doprowadzić do upadłości największego polskiego przewoźnika kolejowego, a w konsekwencji do realnego wykluczenia komunikacyjnego milionów mieszkańców mniej zamożnych regionów Polski, zwłaszcza Polski wschodniej.

Oczekuję merytorycznej, wiążącej odpowiedzi w terminie 21 dni, zgodnie z art. 193 Regulaminu Sejmu RP.

Z wyrazami szacunku Michał Moskal
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej