Interpelacja nr 17209
Interpelacja w sprawie przeznaczenia środków pochodzących z opłat za parkowanie i kar za brak wniesienia opłaty
Zgłaszający:
•
Adresat:
Infrastruktura i Transport (64%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie przeznaczenia środków pochodzących z opłat za parkowanie i kar za brak wniesienia opłaty
Interpelacja nr 17209
do ministra infrastruktury
w sprawie przeznaczenia środków pochodzących z opłat za parkowanie i kar za brak wniesienia opłaty
Zgłaszający: Adam Gomoła, Bożenna Hołownia, Ewa Schädler, Wioleta Tomczak, Łukasz Osmalak, Piotr Paweł Strach, Kamil Wnuk
Data wpływu: 18-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
system opłat za parkowanie w strefach płatnego parkowania oraz kar za brak uiszczenia tych opłat stanowi istotne źródło dochodów jednostek samorządu terytorialnego. W wielu miastach wpływy te osiągają w skali rocznej znaczące kwoty, stając się ważnym elementem budżetu lokalnego. W dyskursie publicznym podnoszona jest jednak kwestia transparentności wykorzystania tych środków i ich realnego związku z celami, które uzasadniają wprowadzanie opłat parkingowych. Zgodnie z ustawą o drogach publicznych strefy płatnego parkowania wprowadza się w celu zwiększenia rotacji pojazdów w centrum miasta, ograniczenia natężenia ruchu i promowania transportu zbiorowego. Tym samym wydaje się logiczne, że wpływy z opłat za parkowanie i kar za ich brak powinny być przeznaczane przede wszystkim na rozwój i poprawę jakości komunikacji miejskiej, budowę parkingów typu „park and ride” oraz inwestycje w infrastrukturę rowerową czy pieszą. W praktyce jednak często pojawia się pytanie, czy środki te faktycznie służą realizacji tych celów, czy też w niektórych przypadkach stają się jedynie dodatkowym, swobodnie wykorzystywanym źródłem dochodów budżetu miasta.
Brak przejrzystego mechanizmu raportowania i nadzoru nad tym, na co faktycznie przeznaczane są środki pochodzące z opłat parkingowych, budzi wątpliwości obywateli i organizacji społecznych. W wielu miastach mieszkańcy oczekują, że pieniądze, które wnoszą za parkowanie, będą widocznie poprawiać jakość transportu zbiorowego, ograniczać korki i wspierać rozwój zrównoważonej mobilności. Jeśli środki te trafiają jedynie do ogólnej puli dochodów budżetowych, bez gwarancji celowego wykorzystania, podważa to zaufanie społeczne oraz pierwotne cele polityki transportowej.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo posiada wiedzę, w jakim stopniu środki pochodzące z opłat parkingowych oraz kar za brak opłaty są faktycznie przeznaczane na rozwój transportu publicznego i infrastruktury transportowej w miastach?
Czy jednostki samorządu terytorialnego mają całkowitą dowolność w dysponowaniu tymi środkami, czy obowiązują przepisy nakazujące ich celowe wykorzystanie?
Czy ministerstwo weryfikuje sposób wykorzystania dochodów z opłat parkingowych i nakłada obowiązek sprawozdawczości w tym zakresie?
Czy rozważane są zmiany legislacyjne, które wprowadziłyby obowiązek przeznaczania dochodów z opłat za parkowanie i kar za ich brak na cele związane z transportem publicznym i polityką zrównoważonej mobilności?
Czy ministerstwo prowadzi analizy porównawcze dotyczące tego, jak w innych krajach Unii Europejskiej wykorzystywane są wpływy z opłat parkingowych i czy rozważa wdrożenie podobnych mechanizmów w Polsce?
Z wyrazami szacunku Adam Gomoła
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 17209
do ministra infrastruktury
w sprawie przeznaczenia środków pochodzących z opłat za parkowanie i kar za brak wniesienia opłaty
Zgłaszający: Adam Gomoła, Bożenna Hołownia, Ewa Schädler, Wioleta Tomczak, Łukasz Osmalak, Piotr Paweł Strach, Kamil Wnuk
Data wpływu: 18-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
system opłat za parkowanie w strefach płatnego parkowania oraz kar za brak uiszczenia tych opłat stanowi istotne źródło dochodów jednostek samorządu terytorialnego. W wielu miastach wpływy te osiągają w skali rocznej znaczące kwoty, stając się ważnym elementem budżetu lokalnego. W dyskursie publicznym podnoszona jest jednak kwestia transparentności wykorzystania tych środków i ich realnego związku z celami, które uzasadniają wprowadzanie opłat parkingowych. Zgodnie z ustawą o drogach publicznych strefy płatnego parkowania wprowadza się w celu zwiększenia rotacji pojazdów w centrum miasta, ograniczenia natężenia ruchu i promowania transportu zbiorowego. Tym samym wydaje się logiczne, że wpływy z opłat za parkowanie i kar za ich brak powinny być przeznaczane przede wszystkim na rozwój i poprawę jakości komunikacji miejskiej, budowę parkingów typu „park and ride” oraz inwestycje w infrastrukturę rowerową czy pieszą. W praktyce jednak często pojawia się pytanie, czy środki te faktycznie służą realizacji tych celów, czy też w niektórych przypadkach stają się jedynie dodatkowym, swobodnie wykorzystywanym źródłem dochodów budżetu miasta.
Brak przejrzystego mechanizmu raportowania i nadzoru nad tym, na co faktycznie przeznaczane są środki pochodzące z opłat parkingowych, budzi wątpliwości obywateli i organizacji społecznych. W wielu miastach mieszkańcy oczekują, że pieniądze, które wnoszą za parkowanie, będą widocznie poprawiać jakość transportu zbiorowego, ograniczać korki i wspierać rozwój zrównoważonej mobilności. Jeśli środki te trafiają jedynie do ogólnej puli dochodów budżetowych, bez gwarancji celowego wykorzystania, podważa to zaufanie społeczne oraz pierwotne cele polityki transportowej.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo posiada wiedzę, w jakim stopniu środki pochodzące z opłat parkingowych oraz kar za brak opłaty są faktycznie przeznaczane na rozwój transportu publicznego i infrastruktury transportowej w miastach?
Czy jednostki samorządu terytorialnego mają całkowitą dowolność w dysponowaniu tymi środkami, czy obowiązują przepisy nakazujące ich celowe wykorzystanie?
Czy ministerstwo weryfikuje sposób wykorzystania dochodów z opłat parkingowych i nakłada obowiązek sprawozdawczości w tym zakresie?
Czy rozważane są zmiany legislacyjne, które wprowadziłyby obowiązek przeznaczania dochodów z opłat za parkowanie i kar za ich brak na cele związane z transportem publicznym i polityką zrównoważonej mobilności?
Czy ministerstwo prowadzi analizy porównawcze dotyczące tego, jak w innych krajach Unii Europejskiej wykorzystywane są wpływy z opłat parkingowych i czy rozważa wdrożenie podobnych mechanizmów w Polsce?
Z wyrazami szacunku Adam Gomoła
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
13%
Konkretność
87%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 1 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.6 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7556 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-1.054.9.2026
Warszawa, 02 czerwca 2026
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 17209 Posła na Sejm RP pana Adama Gomoły oraz grupy
Posłów na Sejm RP, przedstawiam następujące stanowisko.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13b i art. 13f ustawy z dnia
21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U z 2025 r. poz. 889) korzystający z dróg
publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za postój pojazdów samochodowych na
drogach publicznych w:
1) strefie płatnego parkowania tj. w tzw. „zwykłej” strefie płatnego parkowania,
2) śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, zwanej dalej „ŚSPP”.
Kompetencje w zakresie ustalania ww. stref płatnego parkowania jak i wysokości stawek
opłaty za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w tych strefach oraz
wysokości opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój w danej strefie –
ustawodawca pozostawił właściwym organom samorządu terytorialnego – radzie
gminy/miasta, które najlepiej znają potrzeby w zakresie możliwości postoju pojazdów na
swoim terenie. W ramach tych kompetencji samorząd może wprowadzić opłaty
abonamentowe lub zryczałtowane, a nawet zerową stawkę opłaty dla niektórych
użytkowników dróg. Nie oznacza to jednak dowolności w działaniu w przypadku, gdy rada
gminy/miasta zdecyduje się na wprowadzenie danej strefy płatnego parkowania.
Ograniczenie swobody działania w tym zakresie przez radę gminy/miasta zakreślone jest
poprzez jednoznacznie wskazany przez ustawodawcę cel, jakiemu generalnie służy
ustanowienie „zwykłej” strefy jak i ŚSPP i w konsekwencji wprowadzenie opłat za postój.
Zgodnie z art. 13b ust. 2 ustawy o drogach publicznych, „zwykłą” strefę płatnego parkowania
-- 1 of 3 --
2
ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych,
jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących
pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w
celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub
wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej. Natomiast w myśl art. 13b ust. 2a ww.
ustawy ŚSPP ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego
śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy, lub na obszarze
uzdrowiska (strefa ochrony uzdrowiskowej A i B) lub obszarze ochrony uzdrowiskowej (strefa
ochrony uzdrowiskowej A i B), jeżeli spełnione są warunki dla utworzenia „zwykłej” strefy, a
jednocześnie ustanowienie „zwykłej” strefy płatnego parkowania może nie być
wystarczające do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że podstawowym celem tworzenia ww. stref
płatnego parkowania jest zwiększenie rotacji pojazdów na obszarze charakteryzującym się
znacznym niedoborem miejsc parkingowych. Opłata za postój nie ma zatem celu fiskalnego
lecz ma za zadanie wymuszać rotację pojazdów, tak aby pojazdy nie zajmowały miejsc
postojowych np. całodobowo w godzinach, kiedy zapotrzebowanie na postój jest znacznie
większe niż liczba miejsc do postoju.
Jeśli chodzi o przeznaczenie środków pochodzących z opłat z za postój w strefach płatnego
parkowania należy wskazać, że zgodnie z obowiązującym art. 40a ust. 1 i 1a ustawy o drogach
publicznych opłaty za postój w ww. strefach płatnego parkowania wraz z opłatami
dodatkowymi za nieuiszczenia tej opłaty są przekazywane do budżetów jednostek samorządu
terytorialnego. Jedynie w przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
ww. opłaty pobierane przez partnera prywatnego stanowią przychody partnera prywatnego.
Jednocześnie w przypadku ŚSPP w myśl art. 40a ust. 1d ustawy o drogach publicznych środki
uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego
parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65% tych opłat, oraz środki z opłat dodatkowych
pobranych z tytułu nieuiszczenia opłaty za postój w tej strefie, gmina przeznacza wyłącznie
na sfinansowanie poprawy publicznego transportu zbiorowego, budowę lub przebudowę
infrastruktury pieszej lub rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie. Wskazane zostały
zatem cele na jakie samorządy powinny przeznaczyć środki uzyskane z opłat związanych z
postojem pojazdów samochodowych w ŚSPP. Dodatkowo należy zauważyć, że w myśl art. 7
ust. 1 ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego
(Dz. U z 2021 r. poz. 688) źródłem finansowania dróg publicznych są również środki finansowe
określone m. in. przepisami ustawy o drogach publicznych, a zatem także te pochodzące z
opłat za postój w strefach płatnego parkowania.
Reasumując, nie ma całkowitej dowolności w dysponowaniu środkami uzyskanymi z opłat za
postój w strefach płatnego parkowania. Zgodnie z prawem, znaczna ich część (zwłaszcza tych
ze ŚSPP) musi być przeznaczona wyłącznie na wskazane w ustawie o drogach publicznych cele
takie jak poprawę transportu zbiorowego czy rozwój zieleni miejskie. Przy czym, w opinii
-- 2 of 3 --
3
resortu infrastruktury samorządy powinny mieć „pewną” swobodę w decydowaniu o
przeznaczeniu wpływów z opłat za parkowanie, co pozwala im elastycznie zarządzać
mobilnością i bezpośrednio reagować na lokalne wyzwania. Władze lokalne najlepiej znają
potrzeby swoich mieszkańców i specyfikę poszczególnych miejscowości. Zatem to one w
głównej mierze powinny decydować, czy środki uzyskane zostaną przeznaczone na rozwój
transportu publicznego, uspokojenie ruchu, infrastrukturę rowerową czy utrzymanie zieleni,
a może także na remont niektórych odcinków dróg publicznych.
Jednocześnie informuję, że Ministerstwo nie monitoruje samorządów pod kątem
wykorzystania czy też przeznaczenia środków pochodzących z opłat za postój w strefach
płatnego parkowania oraz opłat dodatkowych za nieuiszczenie opłaty za postój. Powierzone
samorządowi terytorialnemu zadania publiczne samorząd wykonuje w imieniu własnym, z
wyłączeniem zadań zastrzeżonych dla organów administracji rządowej, i na własną
odpowiedzialność (art. 16 Konstytucji RP). Oznacza to, że są one wykonywane w sposób
samodzielny. Natomiast organem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu
terytorialnego (JST) i ich związków pod względem legalności jest wojewoda. Należy wskazać,
że zgodnie z art. 85 i art. 86 i art. 88 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2026 poz. 662) nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie
kryterium zgodności z prawem. Organami nadzoru są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a
w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa. Organy nadzoru mają prawo
żądania informacji i danych, dotyczących organizacji i funkcjonowania gminy, niezbędnych do
wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych.
Mając powyższe na uwadze resort infrastruktury informuje, że w chwili obecnej, nie
przewiduje zmian legislacyjnych, które wprowadziłyby obowiązek przeznaczania dochodów
z opłat za postój w strefach płatnego parkowania na ściśle ustawowo określone cele. A
obecne przepisy w tym zakresie pozwalają samorządom elastycznie zarządzać mobilnością i
bezpośrednio reagować na lokalne wyzwania.
Z poważaniem,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
Z upoważniania Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-1.054.9.2026
Warszawa, 02 czerwca 2026
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 17209 Posła na Sejm RP pana Adama Gomoły oraz grupy
Posłów na Sejm RP, przedstawiam następujące stanowisko.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13b i art. 13f ustawy z dnia
21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U z 2025 r. poz. 889) korzystający z dróg
publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za postój pojazdów samochodowych na
drogach publicznych w:
1) strefie płatnego parkowania tj. w tzw. „zwykłej” strefie płatnego parkowania,
2) śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, zwanej dalej „ŚSPP”.
Kompetencje w zakresie ustalania ww. stref płatnego parkowania jak i wysokości stawek
opłaty za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w tych strefach oraz
wysokości opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój w danej strefie –
ustawodawca pozostawił właściwym organom samorządu terytorialnego – radzie
gminy/miasta, które najlepiej znają potrzeby w zakresie możliwości postoju pojazdów na
swoim terenie. W ramach tych kompetencji samorząd może wprowadzić opłaty
abonamentowe lub zryczałtowane, a nawet zerową stawkę opłaty dla niektórych
użytkowników dróg. Nie oznacza to jednak dowolności w działaniu w przypadku, gdy rada
gminy/miasta zdecyduje się na wprowadzenie danej strefy płatnego parkowania.
Ograniczenie swobody działania w tym zakresie przez radę gminy/miasta zakreślone jest
poprzez jednoznacznie wskazany przez ustawodawcę cel, jakiemu generalnie służy
ustanowienie „zwykłej” strefy jak i ŚSPP i w konsekwencji wprowadzenie opłat za postój.
Zgodnie z art. 13b ust. 2 ustawy o drogach publicznych, „zwykłą” strefę płatnego parkowania
-- 1 of 3 --
2
ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych,
jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących
pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w
celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub
wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej. Natomiast w myśl art. 13b ust. 2a ww.
ustawy ŚSPP ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego
śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy, lub na obszarze
uzdrowiska (strefa ochrony uzdrowiskowej A i B) lub obszarze ochrony uzdrowiskowej (strefa
ochrony uzdrowiskowej A i B), jeżeli spełnione są warunki dla utworzenia „zwykłej” strefy, a
jednocześnie ustanowienie „zwykłej” strefy płatnego parkowania może nie być
wystarczające do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że podstawowym celem tworzenia ww. stref
płatnego parkowania jest zwiększenie rotacji pojazdów na obszarze charakteryzującym się
znacznym niedoborem miejsc parkingowych. Opłata za postój nie ma zatem celu fiskalnego
lecz ma za zadanie wymuszać rotację pojazdów, tak aby pojazdy nie zajmowały miejsc
postojowych np. całodobowo w godzinach, kiedy zapotrzebowanie na postój jest znacznie
większe niż liczba miejsc do postoju.
Jeśli chodzi o przeznaczenie środków pochodzących z opłat z za postój w strefach płatnego
parkowania należy wskazać, że zgodnie z obowiązującym art. 40a ust. 1 i 1a ustawy o drogach
publicznych opłaty za postój w ww. strefach płatnego parkowania wraz z opłatami
dodatkowymi za nieuiszczenia tej opłaty są przekazywane do budżetów jednostek samorządu
terytorialnego. Jedynie w przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
ww. opłaty pobierane przez partnera prywatnego stanowią przychody partnera prywatnego.
Jednocześnie w przypadku ŚSPP w myśl art. 40a ust. 1d ustawy o drogach publicznych środki
uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego
parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65% tych opłat, oraz środki z opłat dodatkowych
pobranych z tytułu nieuiszczenia opłaty za postój w tej strefie, gmina przeznacza wyłącznie
na sfinansowanie poprawy publicznego transportu zbiorowego, budowę lub przebudowę
infrastruktury pieszej lub rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie. Wskazane zostały
zatem cele na jakie samorządy powinny przeznaczyć środki uzyskane z opłat związanych z
postojem pojazdów samochodowych w ŚSPP. Dodatkowo należy zauważyć, że w myśl art. 7
ust. 1 ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego
(Dz. U z 2021 r. poz. 688) źródłem finansowania dróg publicznych są również środki finansowe
określone m. in. przepisami ustawy o drogach publicznych, a zatem także te pochodzące z
opłat za postój w strefach płatnego parkowania.
Reasumując, nie ma całkowitej dowolności w dysponowaniu środkami uzyskanymi z opłat za
postój w strefach płatnego parkowania. Zgodnie z prawem, znaczna ich część (zwłaszcza tych
ze ŚSPP) musi być przeznaczona wyłącznie na wskazane w ustawie o drogach publicznych cele
takie jak poprawę transportu zbiorowego czy rozwój zieleni miejskie. Przy czym, w opinii
-- 2 of 3 --
3
resortu infrastruktury samorządy powinny mieć „pewną” swobodę w decydowaniu o
przeznaczeniu wpływów z opłat za parkowanie, co pozwala im elastycznie zarządzać
mobilnością i bezpośrednio reagować na lokalne wyzwania. Władze lokalne najlepiej znają
potrzeby swoich mieszkańców i specyfikę poszczególnych miejscowości. Zatem to one w
głównej mierze powinny decydować, czy środki uzyskane zostaną przeznaczone na rozwój
transportu publicznego, uspokojenie ruchu, infrastrukturę rowerową czy utrzymanie zieleni,
a może także na remont niektórych odcinków dróg publicznych.
Jednocześnie informuję, że Ministerstwo nie monitoruje samorządów pod kątem
wykorzystania czy też przeznaczenia środków pochodzących z opłat za postój w strefach
płatnego parkowania oraz opłat dodatkowych za nieuiszczenie opłaty za postój. Powierzone
samorządowi terytorialnemu zadania publiczne samorząd wykonuje w imieniu własnym, z
wyłączeniem zadań zastrzeżonych dla organów administracji rządowej, i na własną
odpowiedzialność (art. 16 Konstytucji RP). Oznacza to, że są one wykonywane w sposób
samodzielny. Natomiast organem nadzoru nad działalnością jednostek samorządu
terytorialnego (JST) i ich związków pod względem legalności jest wojewoda. Należy wskazać,
że zgodnie z art. 85 i art. 86 i art. 88 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2026 poz. 662) nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie
kryterium zgodności z prawem. Organami nadzoru są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a
w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa. Organy nadzoru mają prawo
żądania informacji i danych, dotyczących organizacji i funkcjonowania gminy, niezbędnych do
wykonywania przysługujących im uprawnień nadzorczych.
Mając powyższe na uwadze resort infrastruktury informuje, że w chwili obecnej, nie
przewiduje zmian legislacyjnych, które wprowadziłyby obowiązek przeznaczania dochodów
z opłat za postój w strefach płatnego parkowania na ściśle ustawowo określone cele. A
obecne przepisy w tym zakresie pozwalają samorządom elastycznie zarządzać mobilnością i
bezpośrednio reagować na lokalne wyzwania.
Z poważaniem,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
Z upoważniania Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --