Interpelacja nr 17033
Interpelacja w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów
Zgłaszający:
•
Adresat:
Edukacja i Szkolnictwo (88%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów
Interpelacja nr 17033
do ministra nauki i szkolnictwa wyższego
w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 07-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
do mojego biura poselskiego wpłynęły sygnały związane z likwidacją Filii Collegium Witelona we Wrocławiu. W komunikatach uczelni jako jedną z głównych przyczyn wskazano „skrajnie niekorzystny system finansowania uczelni zawodowych“. Sprawa ta stanowi jednak przede wszystkim przykład szerszego problemu: adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych do kosztów kształcenia praktycznego, wymogów projakościowych, zmian demograficznych oraz zadań związanych z zapewnianiem terytorialnej dostępności bezpłatnych studiów.
Szczególnie istotne jest to, że problem dotyczy zarazem dwóch wymiarów polityki państwa. Z jednej strony istnieje potrzeba zapewnienia trwałości publicznych uczelni zawodowych poza największymi metropoliami, gdzie pełnią one ważną funkcję rozwojową. Z drugiej strony pojawia się pytanie, czy obecny model finansowania pozwala tym uczelniom odpowiadać na realny popyt w większych ośrodkach tam, gdzie bezpłatna oferta praktycznego kształcenia jest ograniczona, a oferta prywatna jest szeroka.
W warunkach niżu demograficznego państwo powinno nie tylko finansować szkolnictwo wyższe, lecz także systemowo monitorować, jakie skutki obowiązujące reguły wywołują dla rozmieszczenia oferty dydaktycznej, jakości kształcenia oraz realnej dostępności studiów publicznych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy ministerstwo gromadzi od publicznych uczelni zawodowych informacje lub sygnały wskazujące, że obecny model finansowania utrudnia zwiększanie liczby studentów mimo istniejącego popytu, stabilne prowadzenie kosztowniejszych kierunków o profilu praktycznym albo utrzymanie filii? Jeżeli tak, to w jakiej formie?
2. Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące adekwatności modelu subwencji dla publicznych uczelni zawodowych prowadzących kierunki wymagające utrzymania odpowiednich relacji kadry do studentów i spełnienia wymagań projakościowych, w tym jednolite studia magisterskie?
3. Czy ministerstwo analizuje, jak obowiązujące zasady finansowania wpływają na geograficzne rozmieszczenie oferty dydaktycznej publicznych uczelni zawodowych, w szczególności na możliwość utrzymania ich roli w mniejszych ośrodkach oraz odpowiadania na realny popyt w większych miastach?
4. Czy w ramach polityki państwa wobec publicznych uczelni zawodowych prowadzone są analizy skutków niżu demograficznego i ewentualnych planów przekształceniowych dotyczących tej grupy uczelni? Jeżeli tak, proszę o wskazanie ich głównych założeń.
5. W jaki sposób w obowiązującym modelu finansowania są uwzględniane różnice kosztów między kierunkami studiów oraz obowiązki związane z utrzymaniem jakości kształcenia praktycznego?
6. Czy ministerstwo ocenia obecną relację między poziomem finansowania publicznych uczelni zawodowych a stawianymi im wymaganiami jakościowymi jako adekwatną? Jeżeli nie, jakie zmiany są rozważane?
7. Czy ministerstwo prowadzi systemowy monitoring przypadków ograniczania naboru, wygaszania kierunków lub likwidacji filii z przyczyn finansowych? Jeżeli tak, proszę o opis przyjętego trybu monitorowania.
8. Jak ministerstwo ocenia relację między dodatkowymi instrumentami wsparcia, takimi jak przedsięwzięcie „Dydaktyczna inicjatywa doskonałości“, a podstawowym modelem finansowania publicznych uczelni zawodowych? Czy obecne instrumenty są wystarczające do stabilnego rozwoju tych uczelni?
9. Czy ministerstwo rozważa zmiany w algorytmie subwencji albo odrębne mechanizmy finansowe dla publicznych uczelni zawodowych, które prowadzą kosztowniejsze kierunki, zwiększają terytorialną dostępność bezpłatnych studiów albo pełnią kluczową funkcję w ośrodkach poza największymi metropoliami?
10. Jakie działania systemowe ministerstwo zamierza podjąć, aby obowiązujący model finansowania nie prowadził do ograniczania publicznej oferty studiów z powodów finansowych bez wcześniejszej identyfikacji ryzyk i ich skutków dla studentów oraz regionów?
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Interpelacja nr 17033
do ministra nauki i szkolnictwa wyższego
w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 07-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
do mojego biura poselskiego wpłynęły sygnały związane z likwidacją Filii Collegium Witelona we Wrocławiu. W komunikatach uczelni jako jedną z głównych przyczyn wskazano „skrajnie niekorzystny system finansowania uczelni zawodowych“. Sprawa ta stanowi jednak przede wszystkim przykład szerszego problemu: adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych do kosztów kształcenia praktycznego, wymogów projakościowych, zmian demograficznych oraz zadań związanych z zapewnianiem terytorialnej dostępności bezpłatnych studiów.
Szczególnie istotne jest to, że problem dotyczy zarazem dwóch wymiarów polityki państwa. Z jednej strony istnieje potrzeba zapewnienia trwałości publicznych uczelni zawodowych poza największymi metropoliami, gdzie pełnią one ważną funkcję rozwojową. Z drugiej strony pojawia się pytanie, czy obecny model finansowania pozwala tym uczelniom odpowiadać na realny popyt w większych ośrodkach tam, gdzie bezpłatna oferta praktycznego kształcenia jest ograniczona, a oferta prywatna jest szeroka.
W warunkach niżu demograficznego państwo powinno nie tylko finansować szkolnictwo wyższe, lecz także systemowo monitorować, jakie skutki obowiązujące reguły wywołują dla rozmieszczenia oferty dydaktycznej, jakości kształcenia oraz realnej dostępności studiów publicznych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy ministerstwo gromadzi od publicznych uczelni zawodowych informacje lub sygnały wskazujące, że obecny model finansowania utrudnia zwiększanie liczby studentów mimo istniejącego popytu, stabilne prowadzenie kosztowniejszych kierunków o profilu praktycznym albo utrzymanie filii? Jeżeli tak, to w jakiej formie?
2. Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące adekwatności modelu subwencji dla publicznych uczelni zawodowych prowadzących kierunki wymagające utrzymania odpowiednich relacji kadry do studentów i spełnienia wymagań projakościowych, w tym jednolite studia magisterskie?
3. Czy ministerstwo analizuje, jak obowiązujące zasady finansowania wpływają na geograficzne rozmieszczenie oferty dydaktycznej publicznych uczelni zawodowych, w szczególności na możliwość utrzymania ich roli w mniejszych ośrodkach oraz odpowiadania na realny popyt w większych miastach?
4. Czy w ramach polityki państwa wobec publicznych uczelni zawodowych prowadzone są analizy skutków niżu demograficznego i ewentualnych planów przekształceniowych dotyczących tej grupy uczelni? Jeżeli tak, proszę o wskazanie ich głównych założeń.
5. W jaki sposób w obowiązującym modelu finansowania są uwzględniane różnice kosztów między kierunkami studiów oraz obowiązki związane z utrzymaniem jakości kształcenia praktycznego?
6. Czy ministerstwo ocenia obecną relację między poziomem finansowania publicznych uczelni zawodowych a stawianymi im wymaganiami jakościowymi jako adekwatną? Jeżeli nie, jakie zmiany są rozważane?
7. Czy ministerstwo prowadzi systemowy monitoring przypadków ograniczania naboru, wygaszania kierunków lub likwidacji filii z przyczyn finansowych? Jeżeli tak, proszę o opis przyjętego trybu monitorowania.
8. Jak ministerstwo ocenia relację między dodatkowymi instrumentami wsparcia, takimi jak przedsięwzięcie „Dydaktyczna inicjatywa doskonałości“, a podstawowym modelem finansowania publicznych uczelni zawodowych? Czy obecne instrumenty są wystarczające do stabilnego rozwoju tych uczelni?
9. Czy ministerstwo rozważa zmiany w algorytmie subwencji albo odrębne mechanizmy finansowe dla publicznych uczelni zawodowych, które prowadzą kosztowniejsze kierunki, zwiększają terytorialną dostępność bezpłatnych studiów albo pełnią kluczową funkcję w ośrodkach poza największymi metropoliami?
10. Jakie działania systemowe ministerstwo zamierza podjąć, aby obowiązujący model finansowania nie prowadził do ograniczania publicznej oferty studiów z powodów finansowych bez wcześniejszej identyfikacji ryzyk i ich skutków dla studentów oraz regionów?
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Karolina Zioło-Pużuk
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
11%
Konkretność
89%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
6 kwot, 2 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
3.8 / 1k zn.
- Zawiera 6 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (2)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16889 znaków
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
DBF-WFSN.055.2.2026.EPZ
Warszawa, 02 czerwca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź na interpelację nr 17033
Szanowny Panie Marszałku,
składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Poseł na Sejm RP, Pani Marty Stożek
w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz
systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów.
Szanowna Pani Poseł,
w odpowiedzi na pytania o adekwatność modelu finansowania publicznych uczelni
zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności
studiów, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Na wstępie warto zaznaczyć, że publiczne uczelnie zawodowe mają możliwość zgłaszania
postulatów dotyczących modelu finansowania zarówno jako szeroko rozumiane środowisko
akademickie, jak również poprzez organizację przedstawicielską, jaką jest Konferencja
Rektorów Publicznych Uczelni Zawodowych (KRePUZ). Podkreślenia wymaga fakt,
że obecna kultura dialogu między Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
a środowiskiem akademickim powoduje, że każde sygnalizowane przez podmioty
szkolnictwa wyższego i nauki uwagi lub propozycje wprowadzenia zmian np. w modelu
finansowania, nie pozostają bez odpowiedzi ze strony ministerstwa.
Obecny sposób dystrybucji środków subwencji został również wypracowany w dialogu
ze środowiskiem akademickim, a analizy jego funkcjonowania są prowadzone na bieżąco
m.in. na cyklicznych spotkaniach z władzami uczelni, w tym rektorami oraz kanclerzami
i kwestorami uczelni zrzeszonych w ramach KRePUZ.
Należy jednak podkreślić, że kwestie analiz prowadzenia kierunków wymagających
utrzymania odpowiednich relacji kadry do studentów i spełnienia wymagań
projakościowych, czy ich wpływu na geograficzne rozmieszczenie oferty dydaktycznej
publicznych uczelni zawodowych, wykraczają poza kwestie standardowego finansowania
działalności bieżącej. Podział środków musi bowiem opierać się na parametrach
zobiektywizowanych i mierzalnych, charakterystycznych dla całej grupy publicznych uczelni
zawodowych, a nie wybranych elementów realizowanych w ramach zindywidualizowanej
dla regionu oferty dydaktycznej.
-- 1 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
Niemniej dostrzegając znaczenie publicznych uczelni zawodowych dla rozwoju regionów
od początku wprowadzono dla nich mechanizmy wspierające w podstawowym źródle
finansowania jakim jest subwencja. Zróżnicowanie podmiotów pod względem roli jaką pełnią
w polskim systemie szkolnictwa wyższego i nauki zostało odzwierciedlone w odmiennych
algorytmach podziału subwencji. Zgodnie z tym, środki dla publicznych uczelni zawodowych
dzielone są według odrębnego algorytmu, dostosowanego do specyfiki tej grupy, którego
wzór został określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z dnia 9 września 2019 r. w sprawie sposobu podziału środków finansowych
na utrzymanie i rozwój potencjału dydaktycznego oraz potencjału badawczego znajdujących się
w dyspozycji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki oraz na zadania związane
z utrzymaniem powietrznych statków szkolnych i specjalistycznych ośrodków szkoleniowych kadr
powietrznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 305, z późn. zm.), dalej: „rozporządzenie”. Co więcej,
uczelnie te nie konkurują o środki subwencji z publicznymi uczelniami akademickimi,
korzystając z odrębnej kwoty podlegającej podziałowi w ramach tej grupy uczelni. Obecnie
nie toczą się prace legislacyjne w zakresie zmiany formuły algorytmicznej. Należy podkreślić,
że w miarę możliwości budżetowych Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje
do publicznych uczelni zawodowych dodatkowe środki w ramach zwiększeń subwencji.
Uczelnie mogą starać się również o dodatkowe środki np. granty, m.in. z Narodowego
Centrum Badań i Rozwoju czy Narodowego Centrum Nauki, jak również o środki
pochodzące z funduszy strukturalnych UE.
W nawiązaniu do pytania o skutki niżu demograficznego i związanych z tym ewentualnych
planów przekształceniowych dotyczących uczelni zawodowych należy wskazać, że ustawa
z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571,
z późn. zm.), dalej: „ustawa PSWN”, przewiduje możliwość konsolidacji uczelni. Zgodnie
z art. 35 ust. 3 ustawy PSWN, uczelnia publiczna może być utworzona w wyniku połączenia
uczelni publicznych, instytutów badawczych lub instytutów PAN. Uczelnia publiczna może
być również włączona do innej uczelni publicznej, która w tym przypadku, zgodnie z art. 35
ust. 9 ustawy PSWN, wstępuje w prawa i obowiązki uczelni włączanej. Należy jednak
wyraźnie wskazać, że decyzja w zakresie dokonania przekształceń polegających
na połączeniu lub włączeniu należy do uczelni, jednak rozporządzenie przewiduje specjalne
rozwiązania w zakresie finansowania mogące stanowić zachętę do takiego działania.
Zgodnie bowiem z § 7 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wysokość subwencji obliczona według
algorytmu określonego w załączniku nr 1 albo 2 do rozporządzenia, w roku przypadającym
po roku połączenia uczelni publicznych lub włączenia uczelni publicznej do innej uczelni
publicznej będzie niższa niż 110 % sumy subwencji ze środków finansowych na utrzymanie
i rozwój potencjału dydaktycznego oraz potencjału badawczego przyznanych uczelniom
publicznym odpowiednio w roku połączenia albo w roku włączenia, w warunkach
porównywalnych, minister, przyznając nadzorowanej uczelni publicznej subwencję,
uzupełnia kwotę tej subwencji do wysokości stanowiącej 110 % sumy tych subwencji, które
przyznano uczelniom publicznym odpowiednio w roku połączenia albo w roku włączenia,
w warunkach porównywalnych.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że wspomniane w pytaniu zjawisko niżu demograficznego
wpływające na liczbę studentów dotyczy wszystkich uczelni, w związku z tym jest to problem
systemowy, dotyczący nie tylko publicznych uczelni zawodowych. Obecnie trwają prace
nad zmianą polityki naukowej państwa – z dniem 17 września 2025 r. powołany został
Zespół do spraw aktualizacji polityki naukowej państwa. W toku prac nad zmianą tego
strategicznego dokumentu będą omawiane nowe wyzwania dla systemu szkolnictwa
wyższego i nauki, w tym demograficzne.
W odpowiedzi na pytanie o uwzględnianie w obowiązującym modelu finansowania różnicy
kosztów między kierunkami studiów należy wskazać na rolę współczynników prowadzenia
-- 2 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
kształcenia na studiach stacjonarnych oraz prowadzenia działalności naukowej
w poszczególnych dyscyplinach naukowych lub dyscyplinach artystycznych, których
wysokość określona została w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia
22 stycznia 2019 r. w sprawie współczynników kosztochłonności (Dz.U. z 2024 r. poz. 1553),
dalej: „rozporządzenie o kosztochłonności”.
Wartości współczynników kosztochłonności przypisane poszczególnym dyscyplinom mają
m.in. wpływ na wysokość subwencji ustalonej na dany rok budżetowy dla poszczególnych
podmiotów nauki i szkolnictwa wyższego, na podstawie przepisów rozporządzenia.
W przypadku publicznych uczelni zawodowych nadzorowanych przez Ministra Nauki
i Szkolnictwa Wyższego w składniku studenckim algorytmu podziału subwencji
uwzględniane są dane o liczbie studentów studiów stacjonarnych w podziale na kierunki
kształcenia, którym przypisane są odpowiednie współczynniki kosztochłonności. Należy
w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z rozporządzeniem o kosztochłonności, wspomniane
współczynniki ustalane są na podstawie przyporządkowania przez poszczególne uczelnie
kierunku studiów do dyscyplin naukowych lub artystycznych, w których zgodnie
z programem studiów uzyskiwane są efekty uczenia się. Współczynniki kosztochłonności
określone w załączniku nr 1 rozporządzenia o kosztochłonności wpływają zatem na udział
danej uczelni w składniku studenckim, a tym samym wysokość przyznanej subwencji.
Dodatkowo, w przypadku uczelni zawodowych prowadzących kształcenie na kierunkach
praktycznych wartość współczynnika kosztochłonności podwyższa się o 0,375.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące prowadzenia systemowego monitoringu przypadków
ograniczania przez publiczne uczelnie zawodowe naboru, wygaszania kierunków lub
likwidacji filii z przyczyn finansowych należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisami ustawy
PSWN, uczelnie funkcjonują jako samodzielne i niezależne organizacyjnie jednostki systemu
szkolnictwa wyższego i nauki, którym ustawodawca zagwarantował autonomię
we wszystkich obszarach swojej działalności. Uczelnie kształcą zgodnie z zasadą autonomii
programowej, która daje im prawo do swobodnego kształtowania swojej oferty
dydaktycznej. W związku z tym wszelkie inicjatywy dotyczące uruchomienia kształcenia
w danym roku akademickim na określonym kierunku studiów, wygaszania kształcenia
na studiach oraz ich ewentualnego zniesienia pozostają w gestii uczelni i są autonomiczną
decyzją jej władz. Określanie ram prawnych i organizacja studiów na danym kierunku należą
do organów uczelni. W związku z tym, jeżeli w wyniku przeprowadzonej analizy kosztów,
rozpoznania możliwości uczelni oraz dokonanej oceny możliwości zapewnienia właściwej
jakości kształcenia prowadzonego na danych studiach władze uczelni uznają, iż nie jest
możliwa kontynuacja kształcenia, mogą podjąć decyzję o wstrzymaniu naboru w danym roku
akademickim na dany kierunek studiów, wygaszaniu kształcenia i zaprzestaniu prowadzenia
tych studiów, z uwzględnieniem obowiązujących uregulowań w tym zakresie. Minister Nauki
i Szkolnictwa Wyższego nie podejmuje działań, które miałyby ingerować w swobodę
prowadzenia działalności dydaktycznej, o ile mieszczą się one w ramach przewidzianych
przez prawo.
Podobnie, likwidacja filii jest autonomiczną decyzją władz uczelni. Przepisy ustawy PSWN
nie wymagają uzyskania zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki
na likwidację filii. Zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy PSWN, do zadań rektora należą sprawy
dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji
innych organów uczelni. Na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy PSWN, rektor nadaje regulamin
organizacyjny, który określa strukturę organizacyjną uczelni oraz podział zadań w ramach
tej struktury, organizację oraz zasady działania administracji uczelni. Statut określa zasady
organizacji i funkcjonowania uczelni w tym typy jednostek organizacyjnych uczelni (art. 34
ust. 1 ustawy PSWN). Rektor jako osoba zarządzająca uczelnią, w ramach posiadanych
kompetencji, biorąc pod uwagę sytuację wewnętrzną uczelni, uwarunkowania finansowe,
-- 3 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
kadrowe, plany strategiczne, decyduje tym samym o zmianach w strukturze organizacyjnej
uczelni, w tym w zakresie filii, stanowiącej jednostkę organizacyjną uczelni funkcjonującą
w oparciu o ustawę PSWN.
Uczelnie są autonomiczne w podejmowanych działaniach na zasadach określonych
w ustawie PSWN, a organy władzy publicznej mogą podejmować rozstrzygnięcia dotyczące
uczelni tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach (art. 9 ust. 2 i 5 ustawy PSWN).
Ustawa PSWN określa kompetencje nadzorczo-kontrolne przysługujące ministrowi
właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wobec podmiotów tego systemu.
Nadzór ten ma charakter legalnościowy i polega na badaniu zgodności działania organów
uczelni z przepisami prawa. Zakres, rodzaj i tryb sprawowanego przez ministra nadzoru nad
uczelniami jest ściśle określony, a minister przy podejmowaniu działań nadzorczych jest
związany tymi ramami prawnymi. Nadzór ten nie obejmuje merytorycznej ingerencji
w wewnętrzne decyzje uczelni. To rektor zarządza uczelnią, odpowiada za zapewnianie
wykonywania przepisów obowiązujących w uczelni i na rektorze spoczywa obowiązek
zapewnienia uczelni jak najlepszego funkcjonowania oraz oferowania dydaktyki na jak
najwyższym poziomie. Rektor ponosi odpowiedzialność za swoje działania na zasadach
określonych w ustawie PSWN oraz w przepisach odrębnych. W świetle powyższych
uwarunkowań prawnych Minister nie prowadzi analiz dotyczących decyzji poszczególnych
uczelni w zakresie likwidacji filii, czy też określonego kierunku studiów, w tym
podejmowanych z uwagi na uwarunkowania finansowe. Materia ta – stosownie
do przywołanych przepisów ustawy PSWN – pozostaje w wyłącznej kompetencji organów
uczelni, działających w granicach przyznanej im autonomii.
Odnosząc się natomiast do pytania ósmego zawartego w przesłanej interpelacji, tak jak
wspomniano już wyżej, podstawowym źródłem finansowania działalności publicznych
uczelni zawodowych jest subwencja ze środków na utrzymanie i rozwój potencjału
dydaktycznego. Subwencja ta ma charakter uniwersalny, gdyż służy finansowaniu
całokształtu działalności uczelni, w szczególności kształcenia studentów na studiach
o profilu praktycznym, utrzymania infrastruktury dydaktycznej oraz rozwoju potencjału
kadrowego. W przypadku uczelni zawodowych istotne jest, że mechanizm subwencyjny –
oparty na jednolitych zasadach dla wszystkich uczelni publicznych – zapewnia stabilność
funkcjonowania oraz możliwość realizacji misji dydaktycznej ukierunkowanej na potrzeby
lokalnego rynku pracy i rozwoju regionalnego. Jednocześnie, obok podstawowego
finansowania o charakterze powszechnym, funkcjonują uzupełniające instrumenty
projakościowe, w tym przedsięwzięcie „Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości”, które
ma charakter selektywny.
Przedsięwzięcie „Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości” (DID), wprowadzone na mocy
ustawy PSWN, ma na celu wsparcie publicznych uczelni zawodowych w doskonaleniu jakości
kształcenia. Stanowi dla nich wyróżnienie i jednocześnie dodatkową zachętę do stałego
podejmowania działań zmierzających do podnoszenia jakości kształcenia. W 2026 r. odbyła
się VIII edycja przedsięwzięcia.
Warto podkreślić, że w 2025 r. zwiększeniu uległa łączna pula środków finansowych
dla laureatów z 15 mln zł do 22,5 mln zł, co oznacza, że każda z 15 uczelni - laureatów VII
i VIII edycji otrzymała 1,5 mln zł (wcześniej 1 mln zł).
Zakres wykorzystania przez uczelnie zawodowe środków finansowych przyznanych
w ramach przedsięwzięcia Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości jest bardzo szeroki
i obejmuje m.in.:
zakup wysokospecjalistycznego sprzętu, w szczególności na potrzeby tzw.
kierunków kosztochłonnych (medycznych, technicznych i ścisłych),
-- 4 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
zakup zaawansowanego oprogramowania dla kierunków technicznych i ścisłych,
w tym kosztownych licencji,
zatrudnianie specjalistów i praktyków,
organizację wyjazdów studyjnych, praktyk, szkoleń, warsztatów oraz
specjalistycznych kursów (w tym certyfikujących),
udział w branżowych wydarzeniach,
organizację dodatkowych zajęć wykraczających poza program kształcenia,
finansowanie nagród i wyróżnień dla najlepszych studentów za wybitne osiągnięcia,
doposażenie księgozbiorów bibliotecznych,
modernizację oraz dostosowanie laboratoriów, pracowni dydaktycznych i czytelni
do potrzeb studentów,
wsparcie studentów i absolwentów w zakresie doradztwa zawodowego
(m.in. poprzez biura karier) oraz rozwijanie współpracy z otoczeniem społeczno-
gospodarczym.
Beneficjenci podkreślają, że realizacja wielu z powyższych działań nie byłaby możliwa
bez środków przyznanych w ramach DID. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie
dostrzega przesłanek podważających celowość przedsięwzięcia; przeciwnie – zwiększenie
wysokości wsparcia z 1 mln zł do 1,5 mln zł dla każdego z 15 laureatów świadczy o jego
konsekwentnym rozwoju. Środki przyznawane w ramach DID, choć mają charakter
komplementarny wobec podstawowego modelu finansowania publicznych uczelni
zawodowych (subwencji), stanowią jednocześnie istotny wkład w podnoszenie jakości
kształcenia.
Podsumowując, w Ministerstwie obecnie nie są prowadzone prace zmierzające do zmiany
modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych, a istniejące rozwiązania wydają się
adekwatne do misji tych uczelni w systemie szkolnictwa wyższego i nauki.
Wartym zaznaczenia jest że zadaniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest
podejmowanie wszelkich możliwych działań zmierzających do zapewnienia stabilności
całego systemu nauki i szkolnictwa wyższego. Nieustanne dążenie do zwiększenia środków
na szkolnictwo wyższe oraz naukę jest jednym z priorytetów aktualnej polityki kierownictwa
Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Karolina Zioło-Pużuk
Sekretarz Stanu
/ – podpisano cyfrowo/
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.
-- 5 of 5 --
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
DBF-WFSN.055.2.2026.EPZ
Warszawa, 02 czerwca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź na interpelację nr 17033
Szanowny Panie Marszałku,
składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Poseł na Sejm RP, Pani Marty Stożek
w sprawie adekwatności modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych oraz
systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności studiów.
Szanowna Pani Poseł,
w odpowiedzi na pytania o adekwatność modelu finansowania publicznych uczelni
zawodowych oraz systemowego monitorowania skutków tego modelu dla dostępności
studiów, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Na wstępie warto zaznaczyć, że publiczne uczelnie zawodowe mają możliwość zgłaszania
postulatów dotyczących modelu finansowania zarówno jako szeroko rozumiane środowisko
akademickie, jak również poprzez organizację przedstawicielską, jaką jest Konferencja
Rektorów Publicznych Uczelni Zawodowych (KRePUZ). Podkreślenia wymaga fakt,
że obecna kultura dialogu między Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
a środowiskiem akademickim powoduje, że każde sygnalizowane przez podmioty
szkolnictwa wyższego i nauki uwagi lub propozycje wprowadzenia zmian np. w modelu
finansowania, nie pozostają bez odpowiedzi ze strony ministerstwa.
Obecny sposób dystrybucji środków subwencji został również wypracowany w dialogu
ze środowiskiem akademickim, a analizy jego funkcjonowania są prowadzone na bieżąco
m.in. na cyklicznych spotkaniach z władzami uczelni, w tym rektorami oraz kanclerzami
i kwestorami uczelni zrzeszonych w ramach KRePUZ.
Należy jednak podkreślić, że kwestie analiz prowadzenia kierunków wymagających
utrzymania odpowiednich relacji kadry do studentów i spełnienia wymagań
projakościowych, czy ich wpływu na geograficzne rozmieszczenie oferty dydaktycznej
publicznych uczelni zawodowych, wykraczają poza kwestie standardowego finansowania
działalności bieżącej. Podział środków musi bowiem opierać się na parametrach
zobiektywizowanych i mierzalnych, charakterystycznych dla całej grupy publicznych uczelni
zawodowych, a nie wybranych elementów realizowanych w ramach zindywidualizowanej
dla regionu oferty dydaktycznej.
-- 1 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
Niemniej dostrzegając znaczenie publicznych uczelni zawodowych dla rozwoju regionów
od początku wprowadzono dla nich mechanizmy wspierające w podstawowym źródle
finansowania jakim jest subwencja. Zróżnicowanie podmiotów pod względem roli jaką pełnią
w polskim systemie szkolnictwa wyższego i nauki zostało odzwierciedlone w odmiennych
algorytmach podziału subwencji. Zgodnie z tym, środki dla publicznych uczelni zawodowych
dzielone są według odrębnego algorytmu, dostosowanego do specyfiki tej grupy, którego
wzór został określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa
Wyższego z dnia 9 września 2019 r. w sprawie sposobu podziału środków finansowych
na utrzymanie i rozwój potencjału dydaktycznego oraz potencjału badawczego znajdujących się
w dyspozycji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki oraz na zadania związane
z utrzymaniem powietrznych statków szkolnych i specjalistycznych ośrodków szkoleniowych kadr
powietrznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 305, z późn. zm.), dalej: „rozporządzenie”. Co więcej,
uczelnie te nie konkurują o środki subwencji z publicznymi uczelniami akademickimi,
korzystając z odrębnej kwoty podlegającej podziałowi w ramach tej grupy uczelni. Obecnie
nie toczą się prace legislacyjne w zakresie zmiany formuły algorytmicznej. Należy podkreślić,
że w miarę możliwości budżetowych Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje
do publicznych uczelni zawodowych dodatkowe środki w ramach zwiększeń subwencji.
Uczelnie mogą starać się również o dodatkowe środki np. granty, m.in. z Narodowego
Centrum Badań i Rozwoju czy Narodowego Centrum Nauki, jak również o środki
pochodzące z funduszy strukturalnych UE.
W nawiązaniu do pytania o skutki niżu demograficznego i związanych z tym ewentualnych
planów przekształceniowych dotyczących uczelni zawodowych należy wskazać, że ustawa
z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571,
z późn. zm.), dalej: „ustawa PSWN”, przewiduje możliwość konsolidacji uczelni. Zgodnie
z art. 35 ust. 3 ustawy PSWN, uczelnia publiczna może być utworzona w wyniku połączenia
uczelni publicznych, instytutów badawczych lub instytutów PAN. Uczelnia publiczna może
być również włączona do innej uczelni publicznej, która w tym przypadku, zgodnie z art. 35
ust. 9 ustawy PSWN, wstępuje w prawa i obowiązki uczelni włączanej. Należy jednak
wyraźnie wskazać, że decyzja w zakresie dokonania przekształceń polegających
na połączeniu lub włączeniu należy do uczelni, jednak rozporządzenie przewiduje specjalne
rozwiązania w zakresie finansowania mogące stanowić zachętę do takiego działania.
Zgodnie bowiem z § 7 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wysokość subwencji obliczona według
algorytmu określonego w załączniku nr 1 albo 2 do rozporządzenia, w roku przypadającym
po roku połączenia uczelni publicznych lub włączenia uczelni publicznej do innej uczelni
publicznej będzie niższa niż 110 % sumy subwencji ze środków finansowych na utrzymanie
i rozwój potencjału dydaktycznego oraz potencjału badawczego przyznanych uczelniom
publicznym odpowiednio w roku połączenia albo w roku włączenia, w warunkach
porównywalnych, minister, przyznając nadzorowanej uczelni publicznej subwencję,
uzupełnia kwotę tej subwencji do wysokości stanowiącej 110 % sumy tych subwencji, które
przyznano uczelniom publicznym odpowiednio w roku połączenia albo w roku włączenia,
w warunkach porównywalnych.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, że wspomniane w pytaniu zjawisko niżu demograficznego
wpływające na liczbę studentów dotyczy wszystkich uczelni, w związku z tym jest to problem
systemowy, dotyczący nie tylko publicznych uczelni zawodowych. Obecnie trwają prace
nad zmianą polityki naukowej państwa – z dniem 17 września 2025 r. powołany został
Zespół do spraw aktualizacji polityki naukowej państwa. W toku prac nad zmianą tego
strategicznego dokumentu będą omawiane nowe wyzwania dla systemu szkolnictwa
wyższego i nauki, w tym demograficzne.
W odpowiedzi na pytanie o uwzględnianie w obowiązującym modelu finansowania różnicy
kosztów między kierunkami studiów należy wskazać na rolę współczynników prowadzenia
-- 2 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
kształcenia na studiach stacjonarnych oraz prowadzenia działalności naukowej
w poszczególnych dyscyplinach naukowych lub dyscyplinach artystycznych, których
wysokość określona została w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia
22 stycznia 2019 r. w sprawie współczynników kosztochłonności (Dz.U. z 2024 r. poz. 1553),
dalej: „rozporządzenie o kosztochłonności”.
Wartości współczynników kosztochłonności przypisane poszczególnym dyscyplinom mają
m.in. wpływ na wysokość subwencji ustalonej na dany rok budżetowy dla poszczególnych
podmiotów nauki i szkolnictwa wyższego, na podstawie przepisów rozporządzenia.
W przypadku publicznych uczelni zawodowych nadzorowanych przez Ministra Nauki
i Szkolnictwa Wyższego w składniku studenckim algorytmu podziału subwencji
uwzględniane są dane o liczbie studentów studiów stacjonarnych w podziale na kierunki
kształcenia, którym przypisane są odpowiednie współczynniki kosztochłonności. Należy
w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z rozporządzeniem o kosztochłonności, wspomniane
współczynniki ustalane są na podstawie przyporządkowania przez poszczególne uczelnie
kierunku studiów do dyscyplin naukowych lub artystycznych, w których zgodnie
z programem studiów uzyskiwane są efekty uczenia się. Współczynniki kosztochłonności
określone w załączniku nr 1 rozporządzenia o kosztochłonności wpływają zatem na udział
danej uczelni w składniku studenckim, a tym samym wysokość przyznanej subwencji.
Dodatkowo, w przypadku uczelni zawodowych prowadzących kształcenie na kierunkach
praktycznych wartość współczynnika kosztochłonności podwyższa się o 0,375.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące prowadzenia systemowego monitoringu przypadków
ograniczania przez publiczne uczelnie zawodowe naboru, wygaszania kierunków lub
likwidacji filii z przyczyn finansowych należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisami ustawy
PSWN, uczelnie funkcjonują jako samodzielne i niezależne organizacyjnie jednostki systemu
szkolnictwa wyższego i nauki, którym ustawodawca zagwarantował autonomię
we wszystkich obszarach swojej działalności. Uczelnie kształcą zgodnie z zasadą autonomii
programowej, która daje im prawo do swobodnego kształtowania swojej oferty
dydaktycznej. W związku z tym wszelkie inicjatywy dotyczące uruchomienia kształcenia
w danym roku akademickim na określonym kierunku studiów, wygaszania kształcenia
na studiach oraz ich ewentualnego zniesienia pozostają w gestii uczelni i są autonomiczną
decyzją jej władz. Określanie ram prawnych i organizacja studiów na danym kierunku należą
do organów uczelni. W związku z tym, jeżeli w wyniku przeprowadzonej analizy kosztów,
rozpoznania możliwości uczelni oraz dokonanej oceny możliwości zapewnienia właściwej
jakości kształcenia prowadzonego na danych studiach władze uczelni uznają, iż nie jest
możliwa kontynuacja kształcenia, mogą podjąć decyzję o wstrzymaniu naboru w danym roku
akademickim na dany kierunek studiów, wygaszaniu kształcenia i zaprzestaniu prowadzenia
tych studiów, z uwzględnieniem obowiązujących uregulowań w tym zakresie. Minister Nauki
i Szkolnictwa Wyższego nie podejmuje działań, które miałyby ingerować w swobodę
prowadzenia działalności dydaktycznej, o ile mieszczą się one w ramach przewidzianych
przez prawo.
Podobnie, likwidacja filii jest autonomiczną decyzją władz uczelni. Przepisy ustawy PSWN
nie wymagają uzyskania zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki
na likwidację filii. Zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy PSWN, do zadań rektora należą sprawy
dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji
innych organów uczelni. Na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy PSWN, rektor nadaje regulamin
organizacyjny, który określa strukturę organizacyjną uczelni oraz podział zadań w ramach
tej struktury, organizację oraz zasady działania administracji uczelni. Statut określa zasady
organizacji i funkcjonowania uczelni w tym typy jednostek organizacyjnych uczelni (art. 34
ust. 1 ustawy PSWN). Rektor jako osoba zarządzająca uczelnią, w ramach posiadanych
kompetencji, biorąc pod uwagę sytuację wewnętrzną uczelni, uwarunkowania finansowe,
-- 3 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
kadrowe, plany strategiczne, decyduje tym samym o zmianach w strukturze organizacyjnej
uczelni, w tym w zakresie filii, stanowiącej jednostkę organizacyjną uczelni funkcjonującą
w oparciu o ustawę PSWN.
Uczelnie są autonomiczne w podejmowanych działaniach na zasadach określonych
w ustawie PSWN, a organy władzy publicznej mogą podejmować rozstrzygnięcia dotyczące
uczelni tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach (art. 9 ust. 2 i 5 ustawy PSWN).
Ustawa PSWN określa kompetencje nadzorczo-kontrolne przysługujące ministrowi
właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego i nauki wobec podmiotów tego systemu.
Nadzór ten ma charakter legalnościowy i polega na badaniu zgodności działania organów
uczelni z przepisami prawa. Zakres, rodzaj i tryb sprawowanego przez ministra nadzoru nad
uczelniami jest ściśle określony, a minister przy podejmowaniu działań nadzorczych jest
związany tymi ramami prawnymi. Nadzór ten nie obejmuje merytorycznej ingerencji
w wewnętrzne decyzje uczelni. To rektor zarządza uczelnią, odpowiada za zapewnianie
wykonywania przepisów obowiązujących w uczelni i na rektorze spoczywa obowiązek
zapewnienia uczelni jak najlepszego funkcjonowania oraz oferowania dydaktyki na jak
najwyższym poziomie. Rektor ponosi odpowiedzialność za swoje działania na zasadach
określonych w ustawie PSWN oraz w przepisach odrębnych. W świetle powyższych
uwarunkowań prawnych Minister nie prowadzi analiz dotyczących decyzji poszczególnych
uczelni w zakresie likwidacji filii, czy też określonego kierunku studiów, w tym
podejmowanych z uwagi na uwarunkowania finansowe. Materia ta – stosownie
do przywołanych przepisów ustawy PSWN – pozostaje w wyłącznej kompetencji organów
uczelni, działających w granicach przyznanej im autonomii.
Odnosząc się natomiast do pytania ósmego zawartego w przesłanej interpelacji, tak jak
wspomniano już wyżej, podstawowym źródłem finansowania działalności publicznych
uczelni zawodowych jest subwencja ze środków na utrzymanie i rozwój potencjału
dydaktycznego. Subwencja ta ma charakter uniwersalny, gdyż służy finansowaniu
całokształtu działalności uczelni, w szczególności kształcenia studentów na studiach
o profilu praktycznym, utrzymania infrastruktury dydaktycznej oraz rozwoju potencjału
kadrowego. W przypadku uczelni zawodowych istotne jest, że mechanizm subwencyjny –
oparty na jednolitych zasadach dla wszystkich uczelni publicznych – zapewnia stabilność
funkcjonowania oraz możliwość realizacji misji dydaktycznej ukierunkowanej na potrzeby
lokalnego rynku pracy i rozwoju regionalnego. Jednocześnie, obok podstawowego
finansowania o charakterze powszechnym, funkcjonują uzupełniające instrumenty
projakościowe, w tym przedsięwzięcie „Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości”, które
ma charakter selektywny.
Przedsięwzięcie „Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości” (DID), wprowadzone na mocy
ustawy PSWN, ma na celu wsparcie publicznych uczelni zawodowych w doskonaleniu jakości
kształcenia. Stanowi dla nich wyróżnienie i jednocześnie dodatkową zachętę do stałego
podejmowania działań zmierzających do podnoszenia jakości kształcenia. W 2026 r. odbyła
się VIII edycja przedsięwzięcia.
Warto podkreślić, że w 2025 r. zwiększeniu uległa łączna pula środków finansowych
dla laureatów z 15 mln zł do 22,5 mln zł, co oznacza, że każda z 15 uczelni - laureatów VII
i VIII edycji otrzymała 1,5 mln zł (wcześniej 1 mln zł).
Zakres wykorzystania przez uczelnie zawodowe środków finansowych przyznanych
w ramach przedsięwzięcia Dydaktyczna Inicjatywa Doskonałości jest bardzo szeroki
i obejmuje m.in.:
zakup wysokospecjalistycznego sprzętu, w szczególności na potrzeby tzw.
kierunków kosztochłonnych (medycznych, technicznych i ścisłych),
-- 4 of 5 --
Telefon: +48 22 52 92 718 ul. Wspólna 1/3
adres e-mail: kancelaria@mnisw.gov.pl 00-529 Warszawa
gov.pl/nauka
zakup zaawansowanego oprogramowania dla kierunków technicznych i ścisłych,
w tym kosztownych licencji,
zatrudnianie specjalistów i praktyków,
organizację wyjazdów studyjnych, praktyk, szkoleń, warsztatów oraz
specjalistycznych kursów (w tym certyfikujących),
udział w branżowych wydarzeniach,
organizację dodatkowych zajęć wykraczających poza program kształcenia,
finansowanie nagród i wyróżnień dla najlepszych studentów za wybitne osiągnięcia,
doposażenie księgozbiorów bibliotecznych,
modernizację oraz dostosowanie laboratoriów, pracowni dydaktycznych i czytelni
do potrzeb studentów,
wsparcie studentów i absolwentów w zakresie doradztwa zawodowego
(m.in. poprzez biura karier) oraz rozwijanie współpracy z otoczeniem społeczno-
gospodarczym.
Beneficjenci podkreślają, że realizacja wielu z powyższych działań nie byłaby możliwa
bez środków przyznanych w ramach DID. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie
dostrzega przesłanek podważających celowość przedsięwzięcia; przeciwnie – zwiększenie
wysokości wsparcia z 1 mln zł do 1,5 mln zł dla każdego z 15 laureatów świadczy o jego
konsekwentnym rozwoju. Środki przyznawane w ramach DID, choć mają charakter
komplementarny wobec podstawowego modelu finansowania publicznych uczelni
zawodowych (subwencji), stanowią jednocześnie istotny wkład w podnoszenie jakości
kształcenia.
Podsumowując, w Ministerstwie obecnie nie są prowadzone prace zmierzające do zmiany
modelu finansowania publicznych uczelni zawodowych, a istniejące rozwiązania wydają się
adekwatne do misji tych uczelni w systemie szkolnictwa wyższego i nauki.
Wartym zaznaczenia jest że zadaniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest
podejmowanie wszelkich możliwych działań zmierzających do zapewnienia stabilności
całego systemu nauki i szkolnictwa wyższego. Nieustanne dążenie do zwiększenia środków
na szkolnictwo wyższe oraz naukę jest jednym z priorytetów aktualnej polityki kierownictwa
Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Karolina Zioło-Pużuk
Sekretarz Stanu
/ – podpisano cyfrowo/
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.
-- 5 of 5 --