Interpelacja nr 17031
Interpelacja w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (88%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami
Interpelacja nr 17031
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 07-05-2026
Szanowni Państwo,
z odpowiedzi udzielonych na wcześniejszą interwencję poselską oraz z analizy załączonych danych wynika, że instalacja w Sobuczynie nie jest wyłącznie lokalnym zapleczem dla mieszkańców Częstochowy. Starosta częstochowski wskazał ponadlokalny lub komercyjny charakter skali działalności, a Sobreko sp. z o.o. opisało swój model jako funkcjonowanie w zwykłych warunkach rynkowych, bez zagwarantowanego strumienia odpadów i z nastawieniem na generowanie zysku.
Według odpowiedzi CzPK udział odpadów pochodzących spoza Częstochowy wynosił 16,01-22,61%, a udział przychodów spoza miasta – 18,70-28,74%. Dane z odpowiedzi na interwencję poselską od CzPK i Sobreko Sp. z o.o. za lata 2021-2025 wskazują na łączną masę 441 461,54 Mg; Częstochowa odpowiadała za 75,04% tej masy, pozostała część kraju za 20,72%, a pozycje nieustalone za 4,24%. Po wyłączeniu pozycji nieustalonych udział pozostałej części kraju wynosi 21,64%.
Dane przekazane w odpowiedzi na interwencję poselską od CzPK i Sobreko sp. z o.o. obejmują przykłady odpadów dokumentowanych jako pochodzące m.in.: z Wrocławia, Rzgowa, Lutomierska, Kamieńska, Włocławka i Strzelec Opolskich. Nie jest to samo w sobie dowodem naruszenia prawa, jednak wskazuje, że instalacja pełni faktycznie funkcję szerszą niż obsługa jednej gminy.
Jednocześnie dostępne materiały nie pozwalają uczciwie sformułować tezy o udowodnionej katastrofie środowiskowej, ale wskazują na powtarzające się sygnały presji środowiskowej. Raporty monitoringowe przywoływane w analizie wskazują m.in. na słaby stan chemiczny wód podziemnych przy części piezometrów, podwyższone wartości OWO, obniżone pH, przekroczenia azotu amonowego i boru w odciekach surowych oraz sygnały przekroczeń PEW, OWO i okresowo rtęci w wodach powierzchniowych.
Równocześnie należy odnotować, że raporty wskazują na funkcjonowanie technicznych zabezpieczeń, w tym oczyszczania odcieków w instalacji odwróconej osmozy oraz systemu ujmowania i energetycznego wykorzystania biogazu. Problem dotyczy więc nie prostego braku zabezpieczeń, lecz trwałego współistnienia instalacji technicznie zabezpieczonej z istotnymi uciążliwościami odorowymi, transportowymi i środowiskowymi dla mieszkańców.
W planie inwestycyjnym wojewódzkiego planu gospodarki odpadami dla Sobuczyny wskazano rozbudowę o 1,995 mln m3 oraz 1,8 mln Mg w latach 2026-2028, obejmującą budowę pięciu kolejnych kwater składowych. Taka skala rozbudowy wymaga oceny nie tylko lokalnej decyzji inwestycyjnej, ale także jej zgodności z kierunkiem krajowej polityki odpadowej.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało funkcjonowanie instalacji w Sobuczynie pod kątem zgodności z zasadą bliskości oraz hierarchią sposobów postępowania z odpadami? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie wniosków tej analizy.
2. Czy w ocenie ministerstwa transportowanie do Sobuczyny odpadów lub pozostałości po przetwarzaniu odpadów z odległych miejscowości i regionów jest zgodne z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami? Jakie kryteria powinny rozstrzygać taką ocenę?
3. Czy ministerstwo dysponuje danymi pozwalającymi ocenić, czy instalacja w Sobuczynie pełni funkcję ponadlokalnego albo ponadregionalnego centrum przetwarzania lub składowania odpadów? Jeżeli nie, czy resort zamierza takie dane pozyskać?
4. Czy planowana rozbudowa instalacji o nowe kwatery składowania została przeanalizowana pod kątem zgodności z celami ograniczania składowania odpadów oraz zwiększania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu?
5. Czy ministerstwo ma informacje, czy rozbudowa nie doprowadzi do dalszego zwiększenia napływu odpadów spoza Częstochowy i powiatu częstochowskiego? Jakie mechanizmy mogą temu zapobiec?
6. Czy w dotychczasowych postępowaniach środowiskowych dotyczących instalacji w Sobuczynie oceniono skumulowane oddziaływanie wszystkich istniejących i planowanych elementów instalacji, w tym ruchu ciężarowego, odorów, odcieków, wód powierzchniowych i podziemnych oraz wpływu na jakość życia mieszkańców?
7. Czy ministerstwo ocenia obecny system monitoringu środowiskowego jako wystarczający wobec skali działalności w Sobuczynie, czasu eksploatacji instalacji oraz sygnałów dotyczących jakości wód i odcieków?
8. Czy ministerstwo planuje albo rozważa wprowadzenie dodatkowych mechanizmów monitorowania dla instalacji o podobnej skali oddziaływania, w szczególności obowiązku częstszych badań, publikowania danych w formie łatwej do porównania oraz niezależnej weryfikacji wyników?
9. Czy ministerstwo zamierza zwrócić się do Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska lub właściwego WIOŚ o kontrolę albo analizę funkcjonowania instalacji w Sobuczynie w świetle przedstawionych danych?
10. Czy resort analizował problem sprawiedliwości środowiskowej w gospodarce odpadami, tj. sytuacje, w których koszty zapachowe, transportowe i środowiskowe koncentrują się w jednej społeczności lokalnej, podczas gdy korzyści systemowe i ekonomiczne są rozproszone?
11. Czy ministerstwo planuje wzmocnienie obowiązków raportowania rzeczywistego pochodzenia geograficznego odpadów kierowanych do instalacji, tak aby mieszkańcy i organa publiczne mogli oceniać, czy dana instalacja pełni funkcję lokalną, regionalną czy ponadregionalną?
12. Czy w ocenie ministerstwa obecne przepisy wystarczająco chronią społeczności lokalne przed koncentracją uciążliwości odorowych, pyłowych, transportowych i środowiskowych związanych z instalacjami odpadowymi? Czy resort przewiduje w tym zakresie zmiany legislacyjne, w tym prace nad ustawą odorową lub standardami oceny zapachów?
Sprawa Sobuczyny wskazuje na możliwą lukę systemową w polskim modelu gospodarki odpadami: instalacje formalnie powiązane z zadaniem publicznym mogą jednocześnie pełnić funkcję rynkową i ponadlokalną, a koszty środowiskowe takiego modelu ponosi przede wszystkim jedna wspólnota lokalna. Dlatego proszę o szczegółowe stanowisko ministerstwa oraz informację o planowanych działaniach systemowych.
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Interpelacja nr 17031
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 07-05-2026
Szanowni Państwo,
z odpowiedzi udzielonych na wcześniejszą interwencję poselską oraz z analizy załączonych danych wynika, że instalacja w Sobuczynie nie jest wyłącznie lokalnym zapleczem dla mieszkańców Częstochowy. Starosta częstochowski wskazał ponadlokalny lub komercyjny charakter skali działalności, a Sobreko sp. z o.o. opisało swój model jako funkcjonowanie w zwykłych warunkach rynkowych, bez zagwarantowanego strumienia odpadów i z nastawieniem na generowanie zysku.
Według odpowiedzi CzPK udział odpadów pochodzących spoza Częstochowy wynosił 16,01-22,61%, a udział przychodów spoza miasta – 18,70-28,74%. Dane z odpowiedzi na interwencję poselską od CzPK i Sobreko Sp. z o.o. za lata 2021-2025 wskazują na łączną masę 441 461,54 Mg; Częstochowa odpowiadała za 75,04% tej masy, pozostała część kraju za 20,72%, a pozycje nieustalone za 4,24%. Po wyłączeniu pozycji nieustalonych udział pozostałej części kraju wynosi 21,64%.
Dane przekazane w odpowiedzi na interwencję poselską od CzPK i Sobreko sp. z o.o. obejmują przykłady odpadów dokumentowanych jako pochodzące m.in.: z Wrocławia, Rzgowa, Lutomierska, Kamieńska, Włocławka i Strzelec Opolskich. Nie jest to samo w sobie dowodem naruszenia prawa, jednak wskazuje, że instalacja pełni faktycznie funkcję szerszą niż obsługa jednej gminy.
Jednocześnie dostępne materiały nie pozwalają uczciwie sformułować tezy o udowodnionej katastrofie środowiskowej, ale wskazują na powtarzające się sygnały presji środowiskowej. Raporty monitoringowe przywoływane w analizie wskazują m.in. na słaby stan chemiczny wód podziemnych przy części piezometrów, podwyższone wartości OWO, obniżone pH, przekroczenia azotu amonowego i boru w odciekach surowych oraz sygnały przekroczeń PEW, OWO i okresowo rtęci w wodach powierzchniowych.
Równocześnie należy odnotować, że raporty wskazują na funkcjonowanie technicznych zabezpieczeń, w tym oczyszczania odcieków w instalacji odwróconej osmozy oraz systemu ujmowania i energetycznego wykorzystania biogazu. Problem dotyczy więc nie prostego braku zabezpieczeń, lecz trwałego współistnienia instalacji technicznie zabezpieczonej z istotnymi uciążliwościami odorowymi, transportowymi i środowiskowymi dla mieszkańców.
W planie inwestycyjnym wojewódzkiego planu gospodarki odpadami dla Sobuczyny wskazano rozbudowę o 1,995 mln m3 oraz 1,8 mln Mg w latach 2026-2028, obejmującą budowę pięciu kolejnych kwater składowych. Taka skala rozbudowy wymaga oceny nie tylko lokalnej decyzji inwestycyjnej, ale także jej zgodności z kierunkiem krajowej polityki odpadowej.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało funkcjonowanie instalacji w Sobuczynie pod kątem zgodności z zasadą bliskości oraz hierarchią sposobów postępowania z odpadami? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie wniosków tej analizy.
2. Czy w ocenie ministerstwa transportowanie do Sobuczyny odpadów lub pozostałości po przetwarzaniu odpadów z odległych miejscowości i regionów jest zgodne z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami? Jakie kryteria powinny rozstrzygać taką ocenę?
3. Czy ministerstwo dysponuje danymi pozwalającymi ocenić, czy instalacja w Sobuczynie pełni funkcję ponadlokalnego albo ponadregionalnego centrum przetwarzania lub składowania odpadów? Jeżeli nie, czy resort zamierza takie dane pozyskać?
4. Czy planowana rozbudowa instalacji o nowe kwatery składowania została przeanalizowana pod kątem zgodności z celami ograniczania składowania odpadów oraz zwiększania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu?
5. Czy ministerstwo ma informacje, czy rozbudowa nie doprowadzi do dalszego zwiększenia napływu odpadów spoza Częstochowy i powiatu częstochowskiego? Jakie mechanizmy mogą temu zapobiec?
6. Czy w dotychczasowych postępowaniach środowiskowych dotyczących instalacji w Sobuczynie oceniono skumulowane oddziaływanie wszystkich istniejących i planowanych elementów instalacji, w tym ruchu ciężarowego, odorów, odcieków, wód powierzchniowych i podziemnych oraz wpływu na jakość życia mieszkańców?
7. Czy ministerstwo ocenia obecny system monitoringu środowiskowego jako wystarczający wobec skali działalności w Sobuczynie, czasu eksploatacji instalacji oraz sygnałów dotyczących jakości wód i odcieków?
8. Czy ministerstwo planuje albo rozważa wprowadzenie dodatkowych mechanizmów monitorowania dla instalacji o podobnej skali oddziaływania, w szczególności obowiązku częstszych badań, publikowania danych w formie łatwej do porównania oraz niezależnej weryfikacji wyników?
9. Czy ministerstwo zamierza zwrócić się do Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska lub właściwego WIOŚ o kontrolę albo analizę funkcjonowania instalacji w Sobuczynie w świetle przedstawionych danych?
10. Czy resort analizował problem sprawiedliwości środowiskowej w gospodarce odpadami, tj. sytuacje, w których koszty zapachowe, transportowe i środowiskowe koncentrują się w jednej społeczności lokalnej, podczas gdy korzyści systemowe i ekonomiczne są rozproszone?
11. Czy ministerstwo planuje wzmocnienie obowiązków raportowania rzeczywistego pochodzenia geograficznego odpadów kierowanych do instalacji, tak aby mieszkańcy i organa publiczne mogli oceniać, czy dana instalacja pełni funkcję lokalną, regionalną czy ponadregionalną?
12. Czy w ocenie ministerstwa obecne przepisy wystarczająco chronią społeczności lokalne przed koncentracją uciążliwości odorowych, pyłowych, transportowych i środowiskowych związanych z instalacjami odpadowymi? Czy resort przewiduje w tym zakresie zmiany legislacyjne, w tym prace nad ustawą odorową lub standardami oceny zapachów?
Sprawa Sobuczyny wskazuje na możliwą lukę systemową w polskim modelu gospodarki odpadami: instalacje formalnie powiązane z zadaniem publicznym mogą jednocześnie pełnić funkcję rynkową i ponadlokalną, a koszty środowiskowe takiego modelu ponosi przede wszystkim jedna wspólnota lokalna. Dlatego proszę o szczegółowe stanowisko ministerstwa oraz informację o planowanych działaniach systemowych.
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Anita Sowińska
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
25%
Konkretność
75%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
8
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
2.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16681 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DGO-SGO.0500.16.2026.AR
4374644.18217663.14700479
Warszawa, 30-06-2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z zapytaniem nr K10INT17031 posłanki Marty Stożek przekazuję odpowiedź
w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz
zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami.
Ad. 1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało funkcjonowanie instalacji
w Sobuczynie pod kątem zgodności z zasadą bliskości oraz hierarchią sposobów
postępowania z odpadami? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie wniosków tej analizy.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach1 odpady powinny
być przetwarzane z uwzględnieniem zasady bliskości. Przepis ten ma charakter ogólny,
czyli odpady w pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.
Z kolei odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje
się do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone. Należy
jednocześnie pamiętać, że gospodarując odpadami powinno się uwzględniać hierarchię
sposobów postępowania z odpadami. Dodatkowo ustawodawca wprowadził szczególne
ograniczenia odnoszące się do odległości transportu (w obrębie województwa)
wyłącznie w odniesieniu do komunalnych osadów ściekowych oraz zakaźnych odpadów
medycznych i weterynaryjnych. W przypadkach pozostałych rodzajów odpadów ustawa nie
przewiduje analogicznych ograniczeń związanych z koniecznością ich zagospodarowania na
obszarze województwa. Podsumowując, pomimo obowiązywania ogólnej zasady bliskości, nie
ma prawnych przeszkód do przekazywania odpadów do instalacji położonych w innym
regionie ich wytworzenia. Kluczowe znaczenie ma rzeczywista dostępność i odległość
instalacji, a nie granice administracyjne. Oznacza to, że odpady mogą być kierowane do
instalacji w innym regionie, jeżeli jest to rozwiązanie racjonalne i zgodne z wymaganiami
systemu gospodarki odpadami.
Ad. 2. Czy w ocenie Ministerstwa transportowanie do Sobuczyny odpadów lub
pozostałości
po przetwarzaniu odpadów z odległych miejscowości i regionów jest zgodne
z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami? Jakie kryteria powinny
rozstrzygać taką ocenę?
Krajowy Plan Gospodarki Odpadami (dalej: „KPGO”) jest dokumentem strategicznym
określającym kierunki działań w gospodarce odpadami oraz określającym cele i środki
1 Dz.U. z 2023 r., poz. 1587 z późn. zm.
-- 1 of 6 --
służące ich osiągnięciu. KPGO nie reguluje jednak w sposób normatywny kwestii
technicznych związanych z gospodarowaniem odpadami, w szczególności nie określa
maksymalnych odległości pomiędzy miejscem ich wytworzenia a miejscem
przetwarzania.
Samo kierowanie odpadów lub pozostałości po ich przetwarzaniu do instalacji
zlokalizowanej poza miejscem ich wytworzenia nie przesądza o niezgodności
z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami. Ocena zgodności działalności
z obowiązującymi przepisami prawa następuje w szczególności na podstawie rodzaju
odpadów, sposobu ich zagospodarowania oraz warunków określonych w posiadanych
decyzjach administracyjnych dotyczących gospodarki odpadami. Niemniej jednak
obowiązujące przepisy prawa nie wprowadzają ograniczeń w transporcie odpadów
w odniesieniu do konkretnych odległości czy obszarów (z wyjątkiem komunalnych
osadów ściekowych oraz zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych).
Ad. 4. Czy planowana rozbudowa instalacji o nowe kwatery składowania została
przeanalizowana pod kątem zgodności z celami ograniczania składowania odpadów oraz
zwiększania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu?
Ocena planowanej rozbudowy instalacji pod kątem jej zgodności z celami ograniczania
składowania odpadów oraz zwiększenia poziomów przygotowania do ponownego
użycia i recyklingu następuje na różnych poziomach funkcjonowania systemu
gospodarki odpadami. W szczególności cele dotyczące przygotowania do ponownego
użycia, recyklingu oraz ograniczania składowania odpadów realizowane są przez gminy
w ramach obowiązków wynikających z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach2 oraz uwzględniane są w dokumentach planistycznych
dotyczących gospodarki odpadami, w tym wojewódzkich planach gospodarki odpadami
(WPGO). Niezależnie od powyższego rozbudowa składowiska odpadów wymaga
spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa, w tym dotyczących lokalizacji
składowisk odpadów, ochrony środowiska oraz gospodarowania odpadami. Kwestie te
podlegają również analizie przez właściwe organy administracji na etapie wydawania
decyzji administracyjnych w szczególności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
oraz decyzji związanych z gospodarowaniem odpadami.
Podsumowując rozbudowa składowiska odpadów jest dopuszczalna pod warunkiem
spełnienia szeregu wymogów wynikających zarówno z celów systemu gospodarki
odpadami, jak i szczegółowych przepisów prawa. Kluczowe znaczenie ma w tym zakresie
zgodność z dokumentami planistycznymi oraz spełnienie wymagań określonych
w ustawie o odpadach i rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r.
w sprawie składowisk odpadów3, których niespełnienie wyklucza możliwość realizacji
rozbudowy.
Ad. 5. Czy Ministerstwo posiada informacje, czy rozbudowa nie doprowadzi do dalszego
zwiększenia napływu odpadów spoza Częstochowy i powiatu częstochowskiego? Jakie
mechanizmy mogą temu zapobiec?
Ad. 6. Czy w dotychczasowych postępowaniach środowiskowych dotyczących instalacji
w Sobuczynie oceniono skumulowane oddziaływanie wszystkich istniejących
2 Dz.U. z 2025 r. poz. 733
3 Dz.U. z 2022 r. poz. 1902
-- 2 of 6 --
i planowanych elementów instalacji, w tym ruchu ciężarowego, odorów, odcieków, wód
powierzchniowych i podziemnych oraz wpływu na jakość życia mieszkańców?
Ocena oddziaływań środowiskowych stanowi element postępowania w sprawie
wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzonego przez właściwy
organ administracji. W toku takiego postępowania organ (najczęściej wójt, burmistrz lub
prezydent miasta) dokonuje analizy materiału dowodowego, w tym dokumentacji
przedłożonej przez inwestora oraz ocenia przewidywane odziaływanie przedsięwzięcia
na środowisko i zdrowie ludzi. Z kolei decyzja administracyjna w zakresie gospodarki
odpadami określa m.in. ilości i rodzaje odpadów, które mogą być przyjmowane do
instalacji (nie przesądza o zasadności budowy instalacji, jej wielkości czy lokalizacji,
a jedynie ustala warunki jej eksploatacji).
Z tego względu odpowiedź na takie pytania możliwa jest do pozyskania od terenowych
organów administracji.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w odniesieniu do przedmiotowej
instalacji rozpatrywana była kwestia nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu
ekologicznego. Gmina Poczesna skierowała do Marszałka Województwa wniosek
o wydanie decyzji zobowiązującej prowadzącego instalację – spółkę Sobreko sp. z o.o.
z siedzibą w Sobuczynie, do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego.
Marszałek postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku
Gminy Poczesna. Na ww. postanowienie Gmina wniosła zażalenie zaskarżając
postanowienie i wnosząc o jego uchylenie – wniosek został skierowane do Ministra
Klimatu i Środowiska (MKiŚ) jako organu właściwego do rozpatrzenia zażalenia gminy.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego MKiŚ, działając na
podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 141 § 1, art. 144 oraz art. 61a § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego4, uchylił zaskarżone
postanowienie Marszałka Województwa Śląskiego i orzekł o odmowie wszczęcia
postępowania w sprawie wniosku gminy o nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu
ekologicznego. Rozstrzygnięcie to wynikało z kwestii formalno-prawnych związanych
z dopuszczalnością wszczęcia postępowania. Tym samym rozstrzygnięcie nie stanowiło
oceny oddziaływania instalacji na środowisko, tj. nie było rozpatrywane merytorycznie.
Ad. 7. Czy Ministerstwo ocenia obecny system monitoringu środowiskowego jako
wystarczający wobec skali działalności w Sobuczynie, czasu eksploatacji instalacji oraz
sygnałów dotyczących jakości wód i odcieków?
Zgodnie z informacjami Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska obecny system
monitoringu w zakresie wpływu składowiska odpadów w Sobuczynie na stan
środowiska w jego rejonie nie wykazuje przekroczeń dopuszczalnych wartości
zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych odprowadzanych do wód rzeki Sobuczynki.
Jednakże brak rozwiązań w zakresie pełnej hermetyzacji urządzeń instalacji
kompostowni odpadów, w tym placu składowego na komposty po fermentacji, jest
głównym powodem uciążliwości zapachowych występujących w rejonie składowiska
odpadów. Powyższe przekłada się na stale rosnącą ilość zgłoszeń interwencyjnych
okolicznych mieszkańców kierowanych do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektoratu
Ochrony Środowiska. Zgłoszenia te w latach 2021-2025 dotyczyły uciążliwości
odorowej oraz dodatkowo w jednym zgłoszeniu poruszono kwestie związane z emisją
4 (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691),
-- 3 of 6 --
hałasu do środowiska oraz w 2 zgłoszeniach podano uciążliwości związane
z zanieczyszczeniem powietrza w tym prawdopodobnie bakteriologicznego.
Z posiadanych informacji wynika, że spółka CzPK planuje szereg inwestycji mających na
celu modernizację i usprawnienie systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.
Kluczowe potrzeby inwestycyjne obejmują, m.in. modernizację kompostowni –
hermetyzacja procesu dla odpadów zielonych i kuchennych. Przebudowa istniejących
napowietrzanych szarż kompostowych na zamknięte bioreaktory, co pozwoli na lepszą
kontrolę procesu kompostowania, redukcję emisji odorów oraz zwiększenie
efektywności przetwarzania oraz modernizacja placu kompostowego dla odpadów
zielonych - zakup nowego sprzętu do przetwarzania odpadów zielonych.
Ad. 8 Czy Ministerstwo planuje albo rozważa wprowadzenie dodatkowych
mechanizmów monitorowania dla instalacji o podobnej skali oddziaływania, w
szczególności obowiązku częstszych badań, publikowania danych w formie łatwej do
porównania oraz niezależnej weryfikacji wyników?
Szczegółowe wymagania dotyczące monitoringu składowisk odpadów określają
przepisy ustawy o odpadach oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie,
w szczególności rozporządzenie w sprawie składowisk odpadów, a także warunki
zawarte w decyzjach administracyjnych regulujących funkcjonowanie danej instalacji.
Weryfikacja przestrzegania tych wymagań, w tym ocena wyników prowadzonego
monitoringu środowiskowego, należy do kompetencji właściwych organów
administracji oraz organów kontrolnych, w szczególności organów Inspekcji Ochrony
Środowiska. Obecnie obowiązujące przepisy przewidują instrumenty pozwalające na
ocenę wpływu instalacji na środowisko oraz podejmowanie działań w przypadku
stwierdzenia naruszeń.
W przypadku instalacji komunalnych zapewniających mechaniczno-biologiczne
przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych i wydzielanie
z niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających się
w całości lub w części do odzysku (instalacje MBP) szczegółowe wymagania dla tego
procesu i instalacji MBP zostały określone w rozporządzeniu Ministra Klimatu
i Środowiska z dnia 28 grudnia 2022 r. w sprawie mechaniczno-biologicznego
przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych5.
Rozporządzenie określa wymagania dla prowadzenia procesu mechaniczno-
biologicznego przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych,
instalacji, w której jest prowadzony ww. proces, jak i odpadów powstających w wyniku
tego procesu,
Dodatkowo w odniesieniu do instalacji, dla których jest wymagane uzyskanie
pozwolenia zintegrowanego, do prowadzenia procesów mechaniczno-biologicznego
przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych, stosuje się
konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w zakresie mechanicznego
lub biologicznego przetwarzania odpadów, określone w decyzji wykonawczej komisji
(UE) 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące
5 Dz.U. z 2024 r. poz. 666
-- 4 of 6 --
najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów
zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE6.
Warto dodać, że w pozwoleniach zintegrowanych określane są m.in. dopuszczalne
wielkości emisji, wymogi zapewniające ochronę środowiska np. wymogi dotyczące
mechanizmów monitorowania emisji, wymogi dotyczące regularnego utrzymywania
i nadzorowania podjętych środków zapobiegania emisjom.
Tym samym MKiŚ nie rozważa wprowadzenia dodatkowych mechanizmów
monitorowania dla instalacji.
Ad. 9. Czy Ministerstwo zamierza zwrócić się do Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska lub właściwego WIOŚ o kontrolę albo analizę funkcjonowania instalacji
w Sobuczynie w świetle przedstawionych danych?
Z informacji przekazanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wynika, że
od 28 maja br. jest prowadzona przez Śląskiego WIOŚ kontrola na terenie instalacji
Sobreko Sp. z o.o. Kontrola jest w toku.
Ad. 3. Czy Ministerstwo dysponuje danymi pozwalającymi ocenić, czy instalacja w Sobuczynie
pełni funkcję ponadlokalnego albo ponadregionalnego centrum przetwarzania lub
składowania odpadów? Jeżeli nie, czy resort zamierza takie dane pozyskać?
Ad. 10. Czy resort analizował problem sprawiedliwości środowiskowej w gospodarce
odpadami, tj. sytuacje, w których koszty zapachowe, transportowe i środowiskowe
koncentrują się w jednej społeczności lokalnej, podczas gdy korzyści systemowe
i ekonomiczne są rozproszone?
Ad. 11. Czy Ministerstwo planuje wzmocnienie obowiązków raportowania
rzeczywistego pochodzenia geograficznego odpadów kierowanych do instalacji, tak aby
mieszkańcy i organy publiczne mogli oceniać, czy dana instalacja pełni funkcję lokalną,
regionalną czy ponadregionalną?
Ad. 12. Czy w ocenie Ministerstwa obecne przepisy wystarczająco chronią społeczności
lokalne przed koncentracją uciążliwości odorowych, pyłowych, transportowych
i środowiskowych związanych z instalacjami odpadowymi? Czy resort przewiduje w tym
zakresie zmiany legislacyjne, w tym prace nad ustawą odorową lub standardami oceny
zapachów?
Odpowiadając na pytania 3, 10, 11 i 12 należy wskazać, że obowiązujące przepisy prawa
nie przewidują klasyfikacji instalacji gospodarowania odpadami jako instalacji lokalnych,
ponadlokalnych czy ponadregionalnych. Tym samym nie funkcjonuje system
regionalizacji gospodarki komunalnymi. Kwestie związane z zapewnieniem
odpowiedniej infrastruktury do gospodarowania odpadami oraz planowaniem jej
rozwoju analizowane są w ramach KPGO oraz WPGO.
Należy podkreślić, że MKiŚ dostrzega potrzebę zachowania równowagi pomiędzy
realizacją celów gospodarki odpadami, a koniecznością ograniczania uciążliwości
związanych z funkcjonowaniem instalacji gospodarowania odpadami dla mieszkańców
terenów sąsiednich. Osiągnięciu tego celu służą obowiązujące, wspomniane wyżej
instrumenty prawne, w tym procedury dotyczące oceny oddziaływania na środowisko,
6 Dz. Urz. UE L 208 z 17.08.2018, str. 38, z późn. zm.
-- 5 of 6 --
decyzje administracyjne (określające warunki prowadzenia działalności), obowiązki
monitoringowe, oraz działania kontrolne prowadzone przez właściwe organy.
Aktualnie w MKiŚ trwają prace nad projektem ustawy, który ma uregulować kwestie
uciążliwości zapachowej. Projekt ten będzie obejmować m.in. uciążliwość zapachową
powstającą podczas emisji z instalacji przemysłowych. W trakcie prac resort weźmie pod
uwagę obecny stan wiedzy, możliwości administracyjne i laboratoryjne, potrzeby
społeczne oraz bezpieczeństwo zdrowotne obywateli.
W ramach prac nad ustawą zlecono wykonanie ekspertyzy pt. "Analiza i określenie
poziomów emisji stężenia zapachowego dla wybranych gałęzi przemysłu
i przedsięwzięć, mogących powodować uciążliwości zapachowe". Praca nad ekspertyzą
odbywa się ze wsparciem jednostek naukowych oraz organów administracji rządowej
m.in: Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska i Generalnej Dyrekcji Ochrony
Środowiska. Ekspertyza oraz wcześniej zlecone przez MKiŚ materiały, posłużą do
wypracowania projektu ustawy.
Kwestia uciążliwości zapachowej ma duży wpływ na życie obywateli, dlatego MKiŚ
planuje zaangażować przedstawicieli samorządów, naukowców i przedstawicieli
organizacji pozarządowych w ramach procesu legislacyjnego.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 6 of 6 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DGO-SGO.0500.16.2026.AR
4374644.18217663.14700479
Warszawa, 30-06-2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z zapytaniem nr K10INT17031 posłanki Marty Stożek przekazuję odpowiedź
w sprawie funkcjonowania instalacji gospodarowania odpadami w Sobuczynie oraz
zgodności jej rozbudowy z zasadami krajowej gospodarki odpadami.
Ad. 1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało funkcjonowanie instalacji
w Sobuczynie pod kątem zgodności z zasadą bliskości oraz hierarchią sposobów
postępowania z odpadami? Jeżeli tak, proszę o przedstawienie wniosków tej analizy.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach1 odpady powinny
być przetwarzane z uwzględnieniem zasady bliskości. Przepis ten ma charakter ogólny,
czyli odpady w pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich powstania.
Z kolei odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje
się do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone. Należy
jednocześnie pamiętać, że gospodarując odpadami powinno się uwzględniać hierarchię
sposobów postępowania z odpadami. Dodatkowo ustawodawca wprowadził szczególne
ograniczenia odnoszące się do odległości transportu (w obrębie województwa)
wyłącznie w odniesieniu do komunalnych osadów ściekowych oraz zakaźnych odpadów
medycznych i weterynaryjnych. W przypadkach pozostałych rodzajów odpadów ustawa nie
przewiduje analogicznych ograniczeń związanych z koniecznością ich zagospodarowania na
obszarze województwa. Podsumowując, pomimo obowiązywania ogólnej zasady bliskości, nie
ma prawnych przeszkód do przekazywania odpadów do instalacji położonych w innym
regionie ich wytworzenia. Kluczowe znaczenie ma rzeczywista dostępność i odległość
instalacji, a nie granice administracyjne. Oznacza to, że odpady mogą być kierowane do
instalacji w innym regionie, jeżeli jest to rozwiązanie racjonalne i zgodne z wymaganiami
systemu gospodarki odpadami.
Ad. 2. Czy w ocenie Ministerstwa transportowanie do Sobuczyny odpadów lub
pozostałości
po przetwarzaniu odpadów z odległych miejscowości i regionów jest zgodne
z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami? Jakie kryteria powinny
rozstrzygać taką ocenę?
Krajowy Plan Gospodarki Odpadami (dalej: „KPGO”) jest dokumentem strategicznym
określającym kierunki działań w gospodarce odpadami oraz określającym cele i środki
1 Dz.U. z 2023 r., poz. 1587 z późn. zm.
-- 1 of 6 --
służące ich osiągnięciu. KPGO nie reguluje jednak w sposób normatywny kwestii
technicznych związanych z gospodarowaniem odpadami, w szczególności nie określa
maksymalnych odległości pomiędzy miejscem ich wytworzenia a miejscem
przetwarzania.
Samo kierowanie odpadów lub pozostałości po ich przetwarzaniu do instalacji
zlokalizowanej poza miejscem ich wytworzenia nie przesądza o niezgodności
z założeniami krajowej polityki gospodarki odpadami. Ocena zgodności działalności
z obowiązującymi przepisami prawa następuje w szczególności na podstawie rodzaju
odpadów, sposobu ich zagospodarowania oraz warunków określonych w posiadanych
decyzjach administracyjnych dotyczących gospodarki odpadami. Niemniej jednak
obowiązujące przepisy prawa nie wprowadzają ograniczeń w transporcie odpadów
w odniesieniu do konkretnych odległości czy obszarów (z wyjątkiem komunalnych
osadów ściekowych oraz zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych).
Ad. 4. Czy planowana rozbudowa instalacji o nowe kwatery składowania została
przeanalizowana pod kątem zgodności z celami ograniczania składowania odpadów oraz
zwiększania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu?
Ocena planowanej rozbudowy instalacji pod kątem jej zgodności z celami ograniczania
składowania odpadów oraz zwiększenia poziomów przygotowania do ponownego
użycia i recyklingu następuje na różnych poziomach funkcjonowania systemu
gospodarki odpadami. W szczególności cele dotyczące przygotowania do ponownego
użycia, recyklingu oraz ograniczania składowania odpadów realizowane są przez gminy
w ramach obowiązków wynikających z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
czystości i porządku w gminach2 oraz uwzględniane są w dokumentach planistycznych
dotyczących gospodarki odpadami, w tym wojewódzkich planach gospodarki odpadami
(WPGO). Niezależnie od powyższego rozbudowa składowiska odpadów wymaga
spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa, w tym dotyczących lokalizacji
składowisk odpadów, ochrony środowiska oraz gospodarowania odpadami. Kwestie te
podlegają również analizie przez właściwe organy administracji na etapie wydawania
decyzji administracyjnych w szczególności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
oraz decyzji związanych z gospodarowaniem odpadami.
Podsumowując rozbudowa składowiska odpadów jest dopuszczalna pod warunkiem
spełnienia szeregu wymogów wynikających zarówno z celów systemu gospodarki
odpadami, jak i szczegółowych przepisów prawa. Kluczowe znaczenie ma w tym zakresie
zgodność z dokumentami planistycznymi oraz spełnienie wymagań określonych
w ustawie o odpadach i rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r.
w sprawie składowisk odpadów3, których niespełnienie wyklucza możliwość realizacji
rozbudowy.
Ad. 5. Czy Ministerstwo posiada informacje, czy rozbudowa nie doprowadzi do dalszego
zwiększenia napływu odpadów spoza Częstochowy i powiatu częstochowskiego? Jakie
mechanizmy mogą temu zapobiec?
Ad. 6. Czy w dotychczasowych postępowaniach środowiskowych dotyczących instalacji
w Sobuczynie oceniono skumulowane oddziaływanie wszystkich istniejących
2 Dz.U. z 2025 r. poz. 733
3 Dz.U. z 2022 r. poz. 1902
-- 2 of 6 --
i planowanych elementów instalacji, w tym ruchu ciężarowego, odorów, odcieków, wód
powierzchniowych i podziemnych oraz wpływu na jakość życia mieszkańców?
Ocena oddziaływań środowiskowych stanowi element postępowania w sprawie
wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzonego przez właściwy
organ administracji. W toku takiego postępowania organ (najczęściej wójt, burmistrz lub
prezydent miasta) dokonuje analizy materiału dowodowego, w tym dokumentacji
przedłożonej przez inwestora oraz ocenia przewidywane odziaływanie przedsięwzięcia
na środowisko i zdrowie ludzi. Z kolei decyzja administracyjna w zakresie gospodarki
odpadami określa m.in. ilości i rodzaje odpadów, które mogą być przyjmowane do
instalacji (nie przesądza o zasadności budowy instalacji, jej wielkości czy lokalizacji,
a jedynie ustala warunki jej eksploatacji).
Z tego względu odpowiedź na takie pytania możliwa jest do pozyskania od terenowych
organów administracji.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w odniesieniu do przedmiotowej
instalacji rozpatrywana była kwestia nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu
ekologicznego. Gmina Poczesna skierowała do Marszałka Województwa wniosek
o wydanie decyzji zobowiązującej prowadzącego instalację – spółkę Sobreko sp. z o.o.
z siedzibą w Sobuczynie, do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego.
Marszałek postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku
Gminy Poczesna. Na ww. postanowienie Gmina wniosła zażalenie zaskarżając
postanowienie i wnosząc o jego uchylenie – wniosek został skierowane do Ministra
Klimatu i Środowiska (MKiŚ) jako organu właściwego do rozpatrzenia zażalenia gminy.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego MKiŚ, działając na
podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 141 § 1, art. 144 oraz art. 61a § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego4, uchylił zaskarżone
postanowienie Marszałka Województwa Śląskiego i orzekł o odmowie wszczęcia
postępowania w sprawie wniosku gminy o nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu
ekologicznego. Rozstrzygnięcie to wynikało z kwestii formalno-prawnych związanych
z dopuszczalnością wszczęcia postępowania. Tym samym rozstrzygnięcie nie stanowiło
oceny oddziaływania instalacji na środowisko, tj. nie było rozpatrywane merytorycznie.
Ad. 7. Czy Ministerstwo ocenia obecny system monitoringu środowiskowego jako
wystarczający wobec skali działalności w Sobuczynie, czasu eksploatacji instalacji oraz
sygnałów dotyczących jakości wód i odcieków?
Zgodnie z informacjami Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska obecny system
monitoringu w zakresie wpływu składowiska odpadów w Sobuczynie na stan
środowiska w jego rejonie nie wykazuje przekroczeń dopuszczalnych wartości
zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych odprowadzanych do wód rzeki Sobuczynki.
Jednakże brak rozwiązań w zakresie pełnej hermetyzacji urządzeń instalacji
kompostowni odpadów, w tym placu składowego na komposty po fermentacji, jest
głównym powodem uciążliwości zapachowych występujących w rejonie składowiska
odpadów. Powyższe przekłada się na stale rosnącą ilość zgłoszeń interwencyjnych
okolicznych mieszkańców kierowanych do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektoratu
Ochrony Środowiska. Zgłoszenia te w latach 2021-2025 dotyczyły uciążliwości
odorowej oraz dodatkowo w jednym zgłoszeniu poruszono kwestie związane z emisją
4 (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691),
-- 3 of 6 --
hałasu do środowiska oraz w 2 zgłoszeniach podano uciążliwości związane
z zanieczyszczeniem powietrza w tym prawdopodobnie bakteriologicznego.
Z posiadanych informacji wynika, że spółka CzPK planuje szereg inwestycji mających na
celu modernizację i usprawnienie systemu gospodarowania odpadami komunalnymi.
Kluczowe potrzeby inwestycyjne obejmują, m.in. modernizację kompostowni –
hermetyzacja procesu dla odpadów zielonych i kuchennych. Przebudowa istniejących
napowietrzanych szarż kompostowych na zamknięte bioreaktory, co pozwoli na lepszą
kontrolę procesu kompostowania, redukcję emisji odorów oraz zwiększenie
efektywności przetwarzania oraz modernizacja placu kompostowego dla odpadów
zielonych - zakup nowego sprzętu do przetwarzania odpadów zielonych.
Ad. 8 Czy Ministerstwo planuje albo rozważa wprowadzenie dodatkowych
mechanizmów monitorowania dla instalacji o podobnej skali oddziaływania, w
szczególności obowiązku częstszych badań, publikowania danych w formie łatwej do
porównania oraz niezależnej weryfikacji wyników?
Szczegółowe wymagania dotyczące monitoringu składowisk odpadów określają
przepisy ustawy o odpadach oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie,
w szczególności rozporządzenie w sprawie składowisk odpadów, a także warunki
zawarte w decyzjach administracyjnych regulujących funkcjonowanie danej instalacji.
Weryfikacja przestrzegania tych wymagań, w tym ocena wyników prowadzonego
monitoringu środowiskowego, należy do kompetencji właściwych organów
administracji oraz organów kontrolnych, w szczególności organów Inspekcji Ochrony
Środowiska. Obecnie obowiązujące przepisy przewidują instrumenty pozwalające na
ocenę wpływu instalacji na środowisko oraz podejmowanie działań w przypadku
stwierdzenia naruszeń.
W przypadku instalacji komunalnych zapewniających mechaniczno-biologiczne
przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych i wydzielanie
z niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych frakcji nadających się
w całości lub w części do odzysku (instalacje MBP) szczegółowe wymagania dla tego
procesu i instalacji MBP zostały określone w rozporządzeniu Ministra Klimatu
i Środowiska z dnia 28 grudnia 2022 r. w sprawie mechaniczno-biologicznego
przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych5.
Rozporządzenie określa wymagania dla prowadzenia procesu mechaniczno-
biologicznego przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych,
instalacji, w której jest prowadzony ww. proces, jak i odpadów powstających w wyniku
tego procesu,
Dodatkowo w odniesieniu do instalacji, dla których jest wymagane uzyskanie
pozwolenia zintegrowanego, do prowadzenia procesów mechaniczno-biologicznego
przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych, stosuje się
konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w zakresie mechanicznego
lub biologicznego przetwarzania odpadów, określone w decyzji wykonawczej komisji
(UE) 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące
5 Dz.U. z 2024 r. poz. 666
-- 4 of 6 --
najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów
zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE6.
Warto dodać, że w pozwoleniach zintegrowanych określane są m.in. dopuszczalne
wielkości emisji, wymogi zapewniające ochronę środowiska np. wymogi dotyczące
mechanizmów monitorowania emisji, wymogi dotyczące regularnego utrzymywania
i nadzorowania podjętych środków zapobiegania emisjom.
Tym samym MKiŚ nie rozważa wprowadzenia dodatkowych mechanizmów
monitorowania dla instalacji.
Ad. 9. Czy Ministerstwo zamierza zwrócić się do Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska lub właściwego WIOŚ o kontrolę albo analizę funkcjonowania instalacji
w Sobuczynie w świetle przedstawionych danych?
Z informacji przekazanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wynika, że
od 28 maja br. jest prowadzona przez Śląskiego WIOŚ kontrola na terenie instalacji
Sobreko Sp. z o.o. Kontrola jest w toku.
Ad. 3. Czy Ministerstwo dysponuje danymi pozwalającymi ocenić, czy instalacja w Sobuczynie
pełni funkcję ponadlokalnego albo ponadregionalnego centrum przetwarzania lub
składowania odpadów? Jeżeli nie, czy resort zamierza takie dane pozyskać?
Ad. 10. Czy resort analizował problem sprawiedliwości środowiskowej w gospodarce
odpadami, tj. sytuacje, w których koszty zapachowe, transportowe i środowiskowe
koncentrują się w jednej społeczności lokalnej, podczas gdy korzyści systemowe
i ekonomiczne są rozproszone?
Ad. 11. Czy Ministerstwo planuje wzmocnienie obowiązków raportowania
rzeczywistego pochodzenia geograficznego odpadów kierowanych do instalacji, tak aby
mieszkańcy i organy publiczne mogli oceniać, czy dana instalacja pełni funkcję lokalną,
regionalną czy ponadregionalną?
Ad. 12. Czy w ocenie Ministerstwa obecne przepisy wystarczająco chronią społeczności
lokalne przed koncentracją uciążliwości odorowych, pyłowych, transportowych
i środowiskowych związanych z instalacjami odpadowymi? Czy resort przewiduje w tym
zakresie zmiany legislacyjne, w tym prace nad ustawą odorową lub standardami oceny
zapachów?
Odpowiadając na pytania 3, 10, 11 i 12 należy wskazać, że obowiązujące przepisy prawa
nie przewidują klasyfikacji instalacji gospodarowania odpadami jako instalacji lokalnych,
ponadlokalnych czy ponadregionalnych. Tym samym nie funkcjonuje system
regionalizacji gospodarki komunalnymi. Kwestie związane z zapewnieniem
odpowiedniej infrastruktury do gospodarowania odpadami oraz planowaniem jej
rozwoju analizowane są w ramach KPGO oraz WPGO.
Należy podkreślić, że MKiŚ dostrzega potrzebę zachowania równowagi pomiędzy
realizacją celów gospodarki odpadami, a koniecznością ograniczania uciążliwości
związanych z funkcjonowaniem instalacji gospodarowania odpadami dla mieszkańców
terenów sąsiednich. Osiągnięciu tego celu służą obowiązujące, wspomniane wyżej
instrumenty prawne, w tym procedury dotyczące oceny oddziaływania na środowisko,
6 Dz. Urz. UE L 208 z 17.08.2018, str. 38, z późn. zm.
-- 5 of 6 --
decyzje administracyjne (określające warunki prowadzenia działalności), obowiązki
monitoringowe, oraz działania kontrolne prowadzone przez właściwe organy.
Aktualnie w MKiŚ trwają prace nad projektem ustawy, który ma uregulować kwestie
uciążliwości zapachowej. Projekt ten będzie obejmować m.in. uciążliwość zapachową
powstającą podczas emisji z instalacji przemysłowych. W trakcie prac resort weźmie pod
uwagę obecny stan wiedzy, możliwości administracyjne i laboratoryjne, potrzeby
społeczne oraz bezpieczeństwo zdrowotne obywateli.
W ramach prac nad ustawą zlecono wykonanie ekspertyzy pt. "Analiza i określenie
poziomów emisji stężenia zapachowego dla wybranych gałęzi przemysłu
i przedsięwzięć, mogących powodować uciążliwości zapachowe". Praca nad ekspertyzą
odbywa się ze wsparciem jednostek naukowych oraz organów administracji rządowej
m.in: Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska i Generalnej Dyrekcji Ochrony
Środowiska. Ekspertyza oraz wcześniej zlecone przez MKiŚ materiały, posłużą do
wypracowania projektu ustawy.
Kwestia uciążliwości zapachowej ma duży wpływ na życie obywateli, dlatego MKiŚ
planuje zaangażować przedstawicieli samorządów, naukowców i przedstawicieli
organizacji pozarządowych w ramach procesu legislacyjnego.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
-- 6 of 6 --