Interpelacja w sprawie potrzeby pilnych zmian legislacyjnych dotyczących zasad podróżowania i nocowania w pojazdach kempingowych oraz parkowania takich pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 17011
do ministra infrastruktury
w sprawie potrzeby pilnych zmian legislacyjnych dotyczących zasad podróżowania i nocowania w pojazdach kempingowych oraz parkowania takich pojazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Zgłaszający: Agnieszka Buczyńska
Data wpływu: 06-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
wnoszę interpelację w sprawie konieczności podjęcia pilnych i kompleksowych działań legislacyjnych regulujących zasady korzystania z pojazdów kempingowych (kamperów) w przestrzeni publicznej.
W ostatnich latach obserwowany jest dynamiczny rozwój turystyki kamperowej, który – choć stanowi istotny impuls dla gospodarki turystycznej – jednocześnie ujawnił poważne luki w obowiązującym stanie prawnym oraz niedostosowanie infrastruktury publicznej do potrzeb tej formy mobilności i wypoczynku.
Szczególnie w gminach o charakterze turystycznym, w tym nadmorskich, dochodzi do zjawiska długotrwałego zajmowania ogólnodostępnych miejsc parkingowych przez pojazdy kempingowe. Skutkuje to ograniczeniem dostępności przestrzeni dla mieszkańców oraz innych użytkowników, a także prowadzi do narastających napięć społecznych. Jednocześnie brak jednoznacznych regulacji prawnych uniemożliwia skuteczne egzekwowanie zasad porządku publicznego przez właściwe służby.
Istotnym problemem pozostaje również brak odpowiedniej infrastruktury, w szczególności punktów serwisowych umożliwiających legalne opróżnianie zbiorników ściekowych, pobór wody oraz dostęp do energii. W konsekwencji dochodzi do nielegalnego odprowadzania nieczystości, co stanowi zagrożenie dla środowiska naturalnego oraz zdrowia publicznego.
Kluczową przyczyną obecnego stanu jest brak jednoznacznego rozróżnienia w przepisach prawa pomiędzy pojęciem „parkowania” a „biwakowania” w kontekście pojazdów kempingowych. Powoduje to chaos interpretacyjny oraz znacząco utrudnia stosowanie prawa w praktyce.
W związku z powyższym zasadne wydaje się rozważenie wprowadzenia następujących rozwiązań legislacyjnych:
ustanowienia maksymalnego dopuszczalnego czasu postoju pojazdów kempingowych w przestrzeni publicznej (np. do 24 godzin),
zakazu rozkładania infrastruktury biwakowej poza miejscami do tego wyznaczonymi,
umożliwienia jednostkom samorządu terytorialnego wprowadzania lokalnych ograniczeń lub zakazów w zakresie kamperowania, przy jednoczesnym zapewnieniu ich czytelnego oznakowania,
ustawowego zdefiniowania pojęć „parkowanie” oraz „biwakowanie” w odniesieniu do pojazdów kempingowych,
stworzenia podstaw prawnych do skutecznej kontroli i egzekwowania przepisów przez uprawnione służby.
Jednocześnie należy podkreślić, że wprowadzanie ograniczeń powinno być skorelowane z zapewnieniem realnych alternatyw dla użytkowników kamperów. W tym kontekście zasadne jest rozważenie wprowadzenia obowiązku tworzenia przez gminy turystyczne punktów obsługi kamperów, wyposażonych w niezbędną infrastrukturę techniczną.
Warto również przeanalizować rozwiązania funkcjonujące w innych państwach europejskich, gdzie kwestie te zostały już uregulowane w sposób bardziej precyzyjny i skuteczny.
Mając na uwadze powyższe, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy ministerstwo prowadzi obecnie prace legislacyjne w zakresie uregulowania zasad parkowania pojazdów kempingowych oraz nocowania w pojazdach kempingowych lub planuje podjęcie takich prac legislacyjnych?
Czy rozważane jest wprowadzenie ustawowych definicji rozróżniających parkowanie od biwakowania w kontekście pojazdów kempingowych?
Czy planowane jest przyznanie jednostkom samorządu terytorialnego szerszych kompetencji w zakresie regulowania zasad korzystania z przestrzeni publicznej przez kampery?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie systemowych rozwiązań wspierających rozwój infrastruktury dedykowanej turystyce kamperowej, w tym punktów obsługi kamperów?
Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo w celu zapewnienia skutecznego egzekwowania obowiązujących oraz przyszłych przepisów w tym zakresie?
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Buczyńska
Posłanka na Sejm RP
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (6)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
9435 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-10.054.2.2026
Warszawa, 12 czerwca 2026
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 17011 Posłanki na Sejm RP Pani Agnieszki Buczyńskiej
z dnia 13 maja br, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie pragnę poinformować Pana Marszałka, że zasady ruchu na drogach
publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu określają przepisy ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn.
zm.).
Należy jednocześnie podkreślić, że przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym regulują
kwestie związane z zatrzymaniem i postojem pojazdów wyłącznie w zakresie korzystania
z dróg publicznych, stref zamieszkania oraz stref ruchu, określając warunki, miejsca oraz
przypadki, w których zatrzymanie lub postój pojazdu są dozwolone bądź zabronione.
Regulacja ta nie normuje natomiast w sposób kompleksowy zasad korzystania z
nieruchomości ani dopuszczalnych form pobytu osób w pojazdach poza zakresem
wskazanym w tej regulacji.
Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym zatrzymanie i postój pojazdu
są dozwolone wyłącznie w miejscu i w warunkach, w których pojazd jest z dostatecznej
odległości widoczny dla innych kierujących oraz nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa
ruchu drogowego lub jego utrudnienia. Dalsze przepisy ustawy określają również
szczegółowe miejsca i sytuacje, w których zatrzymanie lub postój pojazdu są
niedopuszczalne albo podlegają określonym ograniczeniom.
-- 1 of 4 --
2
Kierujący pojazdem, zatrzymując pojazd na jezdni, jest obowiązany ustawić go jak najbliżej
jej krawędzi oraz równolegle do niej, natomiast w czasie postoju na drodze poza obszarem
zabudowanym pojazd powinien znajdować się, jeżeli to tylko możliwe, poza jezdnią.
Kierujący pojazdem jest obowiązany stosować sposób zatrzymania lub postoju wskazany
znakami drogowymi oraz zabezpieczyć pojazd w czasie postoju przed możliwością jego
uruchomienia przez osobę niepowołaną oraz zachować inne środki ostrożności niezbędne
do uniknięcia wypadku.
Natomiast, zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, dopuszcza się
zatrzymanie lub postój na drodze dla pieszych kołami jednego boku lub przedniej osi
pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 t, pod
warunkiem że:
1) na danym odcinku jezdni nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju,
2) szerokość chodnika jest nie mniejsza niż 1,5 m i nie utrudni ruchu pieszych,
3) pojazd umieszczony przednią osią na drodze dla pieszych nie tamuje ruchu
pojazdów na jezdni.
Jednocześnie należy wskazać, że decyzję o zastosowaniu w organizacji ruchu
odpowiednich rozwiązań (w tym wyznaczania miejsc parkingowych) podejmuje właściwy
organ zarządzający ruchem, który w myśl przepisów rozporządzenia Ministra
Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania
ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r.
poz. 784), rozpatruje projekty organizacji ruchu oraz wnioski dotyczące zmian organizacji
ruchu.
Należy również wskazać, że wzory i znaczenie znaków i sygnałów drogowych zostały
określone w rozporządzeniu Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 2310, z późn. zm.). Natomiast warunki techniczne i zasady umieszczania na
drogach znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego,
zostały sprecyzowane w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca
2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów
drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania
na drogach (Dz. U. 2019 poz. 2311, z późn. zm.).
Zgodnie z § 52 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych znak D-18
„parking” oznacza miejsce przeznaczone na postój pojazdów (zespołów pojazdów),
z wyjątkiem przyczep kempingowych. Umieszczona pod znakiem tabliczka T-23e oznacza,
że na parkingu jest dopuszczony także postój przyczep kempingowych.
Umieszczony na znaku D-18 symbol pojazdu oznacza, że parking jest przeznaczony na
postój pojazdu, którego symbol znajduje się na znaku. Umieszczona pod znakiem D-18
tabliczka T-30 wskazuje sposób ustawienia pojazdu względem krawędzi jezdni oznaczonej
-- 2 of 4 --
3
na tabliczce barwą szarą oraz że miejsce jest przeznaczone dla pojazdów samochodowych
o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 t.
Natomiast, znak D-18a ,,parking - miejsce zastrzeżone'' oznacza miejsce przeznaczone na
postój pojazdu uprawnionej osoby.
Ponadto należy wskazać, że kwestię parkowanie na tzw. kempingu regulują znaki
informacyjne. Zgodnie z zapisami rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków
technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu
drogowego:
znak D-30 „obozowisko (kemping)” stosuje się w celu wskazania miejsca
umożliwiającego uczestnikom ruchu rozbicie namiotu, ustawienie samochodu
i przyczepy kempingowej. Znakiem tym należy oznaczać takie miejsca, które są
wyposażone w niezbędne urządzenia sanitarne, określone odrębnymi przepisami;
znak D-31 „obozowisko (kemping) wyposażone w podłączenia elektryczne dla
przyczep” stosuje się w celu oznaczenia kempingów, które posiadają podłączenia
elektryczne dla przyczep kempingowych;
znak D-32 „pole biwakowe” stosuje się w celu wskazania lokalizacji miejsc
umożliwiających rozbicie namiotu lub ustawienie przyczepy kempingowej,
wyposażonych jedynie w nieutwardzony plac postojowy i proste urządzenia, takie
jak: stoły, daszki (wiaty) i ustęp.
Niezależnie od powyższego pragnę poinformować Pana Marszałka, że planowane jest
wydanie, przez ministra właściwego do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych i Ministrem Obrony Narodowej, nowego
rozporządzenia, które będzie określało:
1) wzory, znaczenia i zakresy obowiązywania znaków i sygnałów drogowych w ruchu
drogowym,
2) wzory lub rodzaje i zakresy stosowania urządzeń bezpieczeństwa ruchu
drogowego,
3) warunki, jakim powinny odpowiadać znaki i sygnalizatory drogowe oraz
urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego,
4) podstawowe warunki sytuowania znaków i sygnalizatorów drogowych oraz
urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego w pasie drogowym
- uwzględniając postanowienia umów międzynarodowych oraz czytelność i zrozumiałość
znaków i sygnałów drogowych dla uczestników ruchu drogowego, a także konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Założeniem przyświecającym pracom nad nowym rozporządzeniem jest przyjęcie
rozwiązań, odpowiadających aktualnym potrzebom i technologiom, możliwym do
stosowania w branży drogowej.
Każdy zarządzający ruchem posiada możliwości prawne regulowania rotacji pojazdów w
miejscowościach, jak np. wprowadzanie strefy płatnego parkowania, lokalizacje znaków
-- 3 of 4 --
4
B-35/B-36 zakaz postoju/zatrzymywania, wydzielanie stref parkingowych np. tylko dla
samochodów osobowych. Jak wskazano wyżej, w § 52 ust. 1a rozporządzenia w sprawie
znaków i sygnałów drogowych umieszczony na znaku D-18 symbol pojazdu oznacza, że
parking jest przeznaczony na postój pojazdu, którego symbol znajduje się na znaku.
Reasumując, należy wskazać, że obowiązujące przepisy prawa zapewniają organom
właściwym w sprawach zarządzania ruchem odpowiednie instrumenty prawne
umożliwiające kształtowanie zasad postoju pojazdów oraz zapewnienie właściwej rotacji
miejsc postojowych na obszarze danej miejscowości. Instrumenty te obejmują w
szczególności możliwość ustanawiania stref płatnego parkowania, wprowadzania
ograniczeń postoju lub zatrzymywania pojazdów za pomocą odpowiedniego oznakowania
drogowego, a także wyznaczania miejsc postojowych przeznaczonych dla określonych
kategorii pojazdów.
Odnosząc się do pytania dotyczącego prowadzonych lub planowanych przez Ministerstwo
Infrastruktury prac legislacyjnych w zakresie uregulowania zasad parkowania oraz
nocowania w pojazdach kempingowych, uprzejmie informuję, że obecnie w resorcie
infrastruktury nie są prowadzone ani planowane prace legislacyjne w przedmiotowym
zakresie.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że zagadnienia poruszone w interpelacji, w
tym kwestie związane z biwakowaniem, korzystaniem z przestrzeni publicznej przez
użytkowników pojazdów kempingowych oraz organizacją turystyki kamperowej,
wykraczają poza materię regulowaną przepisami pozostającymi we właściwości Ministra
Infrastruktury. Problematyka ta dotyczy szeroko rozumianego ładu przestrzennego,
organizacji ruchu turystycznego oraz polityki turystycznej państwa. W związku z
powyższym zasadne wydaje się skierowanie zapytania w tym zakresie również do Ministra
Sportu i Turystyki.
Jednocześnie, odnosząc się do kwestii dotyczących egzekwowania obowiązujących
przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, należy wskazać,
że sprawy związane z działalnością organów odpowiedzialnych za nadzór nad ruchem
drogowym oraz kontrolę przestrzegania przepisów ruchu drogowego pozostają we
właściwości Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.
-- 4 of 4 --