Interpelacja w sprawie uregulowania zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16920
do ministra infrastruktury
w sprawie uregulowania zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Zgłaszający: Mariusz Krystian
Data wpływu: 30-04-2026
Szanowny Panie Ministrze!
W ostatnim czasie do parlamentarzystów zwrócili się przedstawiciele kilkunastu organizacji pozarządowych (m.in. Fundacji Blind&Proud, Fundacji Vis Maior Pies Przewodnik, Fundacji Instytut Rozwoju Regionalnego), które działają w sprawach ważnych dla osób z niepełnosprawnościami, apelując o pilne uregulowanie i walkę z nielegalnym parkowaniem hulajnóg elektrycznych. Zwracają oni uwagę na fakt, że od kilku lat w polskich miastach drastycznie nasila się zjawisko niewłaściwego pozostawiania tych pojazdów na chodnikach, co wymaga natychmiastowej interwencji ustawodawczej.
Obowiązujące przepisy okazują się w tej materii nieskuteczne, a porzucane w przypadkowych miejscach e-hulajnogi powodują nieład w przestrzeni miejskiej i stanowią ogromne niebezpieczeństwo dla bezpieczeństwa i zdrowia pieszych, a w szczególności dla seniorów, rodziców z małymi dziećmi, osób niewidomych czy poruszających się na wózkach inwalidzkich. Niestety brakuje obecnie skutecznych środków do walki z tym zjawiskiem, co dobitnie potwierdzają kolejne poważne wypadki z udziałem pieszych, do których doszło w ostatnich latach m.in. w Warszawie, Legionowie czy Bydgoszczy.
W odpowiedzi na narastający problem, wspomniane środowiska postulują nowelizację art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zaproponowana przez organizacje społeczne zmiana zakłada wprowadzenie obowiązku parkowania hulajnóg elektrycznych wyłącznie w miejscach do tego przeznaczonych, co stanowiłoby bezpośrednie i najskuteczniejsze rozwiązanie wspomnianych wyżej problemów.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Jakimi obecnie narzędziami prawnymi dysponują samorządy, aby skutecznie zapobiegać niewłaściwemu parkowaniu hulajnóg elektrycznych i egzekwować porządek na chodnikach?
Jakie sankcje i mechanizmy prawne pozwalają obecnie przymuszać firmy wypożyczające hulajnogi do dbania o to, aby ich pojazdy nie zagrażały bezpieczeństwu pieszych?
Jakie nowe narzędzia prawne i systemowe rozwiązania zamierza zaoferować samorządom ministerstwo, aby realnie pomóc w walce z tym narastającym problemem?
Czy ministerstwo analizuje możliwość nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tak aby wprowadzić bezwzględny obowiązek parkowania e-hulajnóg wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych, zgodnie z postulatami organizacji pozarządowych?
Czy resort prowadzi lub planuje podjąć rozmowy z operatorami systemów wypożyczania hulajnóg oraz stroną społeczną w celu wypracowania dobrych praktyk i nowych regulacji, które zagwarantują bezpieczeństwo pieszych?
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź standardowa – resort odnosi się merytorycznie do zagadnienia z umiarkowaną ilością danych szczegółowych.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „pozostaje w stałym kontakcie” (formułki uspokajające / pozorne działania)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15173 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-10.054.1.2026
Warszawa, 12 czerwca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16920 Posła na Sejm RP Pana Mariusza Krystiana z dnia
6 maja 2026 r., przedstawiam następującą informację.
Na wstępie pragnę poinformować Pana Marszałka, że przepisy ustawy z dnia 30 marca
2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 720) wprowadziły do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) regulacje określające zasady poruszania się
hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego na drogach publicznych,
w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące mechanizmów prawnych i sankcji pozostających
w dyspozycji jednostek samorządu terytorialnego w zakresie przeciwdziałania
nieprawidłowemu parkowaniu hulajnóg elektrycznych, wskazuję, że stosownie do treści
art. 47 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, postój roweru, hulajnogi elektrycznej
lub urządzenia transportu osobistego na drodze dla pieszych jest dopuszczalny wyłącznie
w miejscu do tego przeznaczonym, a w razie braku takiego miejsca – jak najbliżej
zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej oddalonej od jezdni i równolegle do
tej krawędzi, przy łącznym spełnieniu warunków określonych w art. 47 ust. 1 pkt 2 tej
ustawy, to jest gdy szerokość chodnika wynosi nie mniej niż 1,5 m i postój nie utrudnia
ruchu pieszych.
-- 1 of 6 --
2
Podkreślenia wymaga, że pozostawienie roweru lub hulajnogi elektrycznej w miejscu
postoju niezgodnym z przywołanymi przepisami stanowi czyn wyczerpujący znamiona
wykroczenia, zagrożony karą grzywny. Naruszenia przepisów regulujących zasady
zatrzymania i postoju pojazdów, określonych w ustawie – Prawo o ruchu drogowym,
podlegają penalizacji na podstawie art. 90 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. –
Kodeks wykroczeń.
Mając na uwadze powyższe, uprzejmie informuję, że prawidłowe i konsekwentne
stosowanie wskazanych przepisów regulujących zasady ruchu oraz postoju hulajnóg
elektrycznych stanowi podstawowy instrument ochrony niechronionych uczestników
ruchu drogowego, w szczególności pieszych, osób z niepełnosprawnościami, osób
starszych oraz innych osób o szczególnych potrzebach w zakresie mobilności.
Obowiązujące regulacje prawne tworzą kompletną podstawę normatywną do
podejmowania skutecznych działań w tym zakresie, zaś ich egzekwowanie przez właściwe
organy kontroli ruchu drogowego ma bezpośrednie przełożenie na poziom
bezpieczeństwa w ciągach pieszych i przestrzeniach ogólnodostępnych przeznaczonych
dla ruchu pieszego.
Jednocześnie, w ocenie Ministerstwa Infrastruktury, w przypadku gdy dotychczas
obowiązujące regulacje prawne okażą się niewystarczające dla zapewnienia skutecznej
ochrony wskazanych grup uczestników ruchu drogowego, zasadne może okazać się
wprowadzenie dodatkowych rozwiązań systemowych, których wypracowanie stanowi
przedmiot obecnie prowadzonych w resorcie prac analitycznych i legislacyjnych.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że dla osiągnięcia należytego poziomu
bezpieczeństwa ruchu drogowego kluczowe znaczenie ma efektywne i konsekwentne
wykonywanie ustawowych zadań przez organy właściwe w zakresie kontroli ruchu
drogowego, w szczególności Policję oraz straże gminne (miejskie). Organy te dysponują
stosownymi uprawnieniami do podejmowania interwencji również wobec pojazdów
niepodlegających rejestracji, w przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia
naruszenia przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Jednocześnie wskazać należy,
że zagadnienia związane z organizacją, funkcjonowaniem oraz nadzorem nad działalnością
wskazanych służb pozostają w zakresie właściwości Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji.
W odniesieniu do kwestii egzekwowania od operatorów obowiązków związanych
z utrzymaniem porządku w przestrzeni publicznej wskazać należy, że jednostki samorządu
terytorialnego, jako zarządcy dróg, dysponują uprawnieniami do regulowania tej
działalności zarówno w drodze umów zawieranych na podstawie przepisów ustawy z dnia
21 marca 1985 r. o drogach publicznych, jak i poprzez stosowanie rozwiązań technicznych.
W ramach przysługujących kompetencji zarządcy dróg mogą administracyjnie wyznaczać
dedykowane miejsca zwrotu pojazdów oraz zobowiązywać operatorów do wdrożenia
-- 2 of 6 --
3
technicznych zabezpieczeń, takich jak geofencing, uniemożliwiający zakończenie
przejazdu poza wyznaczonymi strefami parkowania.
Odpowiadając na pytanie dotyczące nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu
drogowym w celu wprowadzenia bezwzględnego obowiązku parkowania wyłącznie
w miejscach wyznaczonych oraz nowych narzędzi systemowych, uprzejmie informuję, że
w związku z obserwowanymi przypadkami nieprzestrzegania obowiązujących przepisów,
w szczególności w zakresie nieprawidłowego parkowania hulajnóg elektrycznych
w przestrzeni publicznej, Ministerstwo Infrastruktury prowadzi pogłębione prace
analityczne oraz konsultacje zmierzające do wypracowania bardziej precyzyjnych
i skutecznych rozwiązań prawnych, zgodnie z którymi parkowanie hulajnóg elektrycznych
udostępnianych w ramach mikromobilności dzielonej możliwe będzie wyłącznie
w miejscach do tego wyznaczonych oraz do doprecyzowania zasad dotyczących
parkowania tych urządzeń.
Ostateczny kształt proponowanych rozwiązań wymaga ich uzgodnienia z jednostkami
samorządu terytorialnego, jako zarządcami dróg miejskich, tym bardziej że zasady
wynajmowania hulajnóg elektrycznych są obecnie regulowane postanowieniami umów
zawieranych przez te jednostki z operatorami świadczącymi usługi w tym zakresie.
Działania te ukierunkowane są na ograniczenie utrudnień w korzystaniu z infrastruktury
pieszej oraz zwiększenie poziomu ochrony niechronionych uczestników ruchu
drogowego, w tym osób o szczególnych potrzebach w zakresie mobilności.
Ministerstwo Infrastruktury dostrzega potrzebę wprowadzenia systemowych zmian
legislacyjnych w przedmiotowym zakresie i w pełni podziela troskę o zapewnienie
bezpieczeństwa oraz swobodnego dostępu do przestrzeni publicznej wszystkim jej
użytkownikom. Zjawisko porzucania hulajnóg elektrycznych w sposób uniemożliwiający
lub istotnie utrudniający poruszanie się po ciągach pieszych i infrastrukturze dostępności
stanowi realne zagrożenie dla życia i zdrowia osób z ograniczoną mobilnością, w tym osób
niepełnosprawnych, osób starszych oraz innych uczestników ruchu o szczególnych
potrzebach w zakresie mobilności.
Pozostawianie pojazdów w miejscach do tego nieprzeznaczonych prowadzi do naruszenia
prawa tych osób do bezpiecznego i niezakłóconego korzystania z przestrzeni publicznej,
co pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami ustawy – Prawo o ruchu
drogowym oraz przepisami ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności
osobom ze szczególnymi potrzebami, nakładającymi na podmioty publiczne obowiązek
kształtowania przestrzeni w sposób umożliwiający wszystkim użytkownikom swobodne
i bezpieczne z niej korzystanie.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Infrastruktury zostały rozpoczęte
przygotowania do przeprowadzenia ewaluacji ex-post ww. regulacji. Szczegółowe
informacje na temat poszczególnych etapów tych prac zostaną opublikowane na stronie
-- 3 of 6 --
4
Rządowego Centrum Legislacji, stosownie do postanowień uchwały nr 190 Rady
Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów.
W odniesieniu do kwestii wytycznych dla jednostek samorządu terytorialnego w zakresie
organizacji przestrzeni miejskiej w kontekście mikromobilności, w tym wyznaczania stref
parkowania, należy wskazać, że na podstawie delegacji ustawowej w art. 7 ust. 3a ustawy
– Prawo o ruchu drogowym, planowane jest wydanie przez Ministra Infrastruktury
jednego aktu prawnego regulującego kwestie związane ze wzorami i stosowaniem znaków
i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, warunkami, jakie
muszą spełniać znaki i sygnalizatory drogowe oraz urządzenia bezpieczeństwa ruchu
drogowego oraz z podstawowymi zasadami lokalizowania znaków i sygnałów drogowych.
W ramach czynności prowadzących do realizacji ustawowego zobowiązania, pod
przewodnictwem Instytutu Badawczego Dróg i Mostów zostało zrealizowane zamówienie
publiczne, którego przedmiotem była „Analiza warunków technicznych oraz zasad
stosowania elementów organizacji ruchu na drogach w celu optymalizacji wydatków
z Funduszy Unii Europejskiej na inwestycje drogowe oraz poprawy bezpieczeństwa ruchu
drogowego”. Analiza obejmowała m.in. zagadnienia dotyczące wyznaczania specjalnych
miejsc postojowych, w tym dla urządzeń transportu osobistego i hulajnóg elektrycznych.
Wyniki przedmiotowej analizy wraz z propozycją wytycznych zostały opublikowane w
Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Infrastruktury pod adresem
https://www.gov.pl/web/infrastruktura/inne-opracowania .
Omawiane zagadnienia stanowią element opracowanych w ramach realizacji wyżej
wymienionego zamówienia propozycji wzorców i standardów. W szczególności zostały
uwzględnione w dokumencie WR-Z-22 „Parkingi i strefy płatnego parkowania”,
w rozdziale 9 „Parkingi specjalne”, w którym przeanalizowano rozwiązania dotyczące
infrastruktury postojowej dedykowanej określonym kategoriom pojazdów,
projektowanej z uwzględnieniem ich specyficznych wymagań technicznych
(np. parkingów B+R „Bike&Ride”, czyli obiektów przeznaczonych dla rowerów i hulajnóg
elektrycznych, czy parkingów dedykowanych dla hulajnóg).
W odpowiedzi na pytanie dotyczące dialogu z operatorami systemów wypożyczenia
hulajnóg elektrycznych oraz stroną społeczną w celu wypracowania dobrych praktyk
i nowych regulacji, informuję, że problematyka podniesiona w interpelacji dotyczy
w przeważającej mierze kwestii przestrzegania obowiązujących przepisów prawa przez
użytkowników hulajnóg elektrycznych, poziomu kultury ich użytkowania, a także
odpowiedzialności podmiotów gospodarczych udostępniających tego rodzaju pojazdy
w ramach działalności komercyjnej, jak również skuteczności egzekwowania przepisów
regulujących zasady ich postoju.
Ministerstwo Infrastruktury pozostaje w stałym kontakcie z operatorami świadczącymi
usługi w zakresie wynajmu hulajnóg elektrycznych. Prowadzone rozmowy wskazują, że
podmioty te wykazują zrozumienie dla potrzeby wprowadzenia zmian w zakresie zasad
-- 4 of 6 --
5
parkowania tych pojazdów i prezentują konstruktywne podejście do toczących się prac
koncepcyjnych w przedmiotowym zakresie. Współpraca ta stwarza podstawy do
wypracowania rozwiązań prawnych, które będą możliwe do wdrożenia w praktyce,
a jednocześnie skutecznie przyczynią się do ograniczenia nieprawidłowości w parkowaniu
hulajnóg elektrycznych w przestrzeni publicznej.
Niezależnie od powyższego, resort infrastruktury podejmuje działania w ramach
przyznanych kompetencji zmierzające do uporządkowania przedmiotowego obszaru.
Obecnie w resorcie infrastruktury prowadzone są prace legislacyjne dotyczące projektu
ustawy o zmianie ustawy o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia oraz
niektórych innych ustaw (UC 95), w ramach których jedną z kluczowych zmian jest
wzmocnienie nadzoru rynku motoryzacyjnego realizowanego przez Dyrektora
Transportowego Dozoru Technicznego (TDT).
Celem przyznania Dyrektorowi TDT szeregu narzędzi niezbędnych do kontroli pojazdów
i części wprowadzonych do obrotu w Polsce oraz skuteczniejszego wycofywania
niebezpiecznych produktów jest zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony
środowiska. Dyrektor TDT został wyznaczony w projekcie jako organ nadzoru rynku nad
hulajnogami elektrycznymi w zakresie spełniania przez te pojazdy warunków technicznych
określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia
(Dz. U. z 2024 r. poz. 502 i 1417).
Dyrektor TDT będzie miał możliwość współpracy z organami celno-skarbowymi
i weryfikacji przed dopuszczaniem w Polsce pojazdów nie tylko dokumentacji technicznej,
ale również kontroli z celnikami na granicy, w portach morskich, co powinno ograniczyć
import pojazdów niezgodnych z obowiązującymi dla nich wymaganiami. Będzie mógł
również przeprowadzać kontrolę, w tym kontrole niezapowiedziane u podmiotów
gospodarczych wprowadzających pojazdy do obrotu (punkty sprzedaży), w zakresie
weryfikacji spełniania wymagań, m.in. na podstawie otrzymanych skarg użytkowników
końcowych, informacji pochodzących od organizacji zrzeszających konsumentów czy też
mediów.
Dyrektor TDT będzie upoważniony również do pobierania próbek towarów do badań
w celu wykrycia niezgodności i uzyskania dowodów, w tym pod ukrytą tożsamością, co
jest kluczowe dla kontroli ofert w Internecie. Możliwość przeprowadzania kontroli online
i offline pojazdów u podmiotów gospodarczych powinna ograniczyć ilość niezgodnych
hulajnóg elektrycznych trafiających do użytkowników końcowych.
Dodatkowo w projekcie zaproponowano rozszerzenie zakresu upoważnienia w ramach
wykonywania kontroli ruchu drogowego przez strażników gminnych (miejskich) poprzez
możliwość używania przez nich przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących do
określania maksymalnej (konstrukcyjnej) prędkości pojazdów. Zapis ten umożliwi strażom
-- 5 of 6 --
6
gminnym (miejskim) stosowanie przenośnych urządzeń do kontroli prędkości
maksymalnej (konstrukcyjnej) m.in. rowerów i hulajnóg elektrycznych.
Kwestia objęcia nadzorem hulajnóg elektrycznych w zakresie spełniania przez nie
warunków technicznych ma na celu wyeliminowanie z rynku tych hulajnóg, które nie
spełniają wymagań, przede wszystkim których konstrukcja umożliwia rozwijanie
prędkości przekraczającej 20 km/h i tym samym stwarzają zagrożenie dla uczestników
ruchu drogowego.
Jednocześnie pragnę podkreślić, że zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich uczestników
ruchu drogowego stanowi jeden z podstawowych celów polityki transportowej Ministra
Infrastruktury. Realizacja tego celu ma znaczenie fundamentalne, gdyż dotyczy
bezpośrednio ochrony życia i zdrowia ludzkiego, nie zaś jedynie komfortu przemieszczania
się. Na szczególną ochronę zasługują przy tym uczestnicy ruchu najbardziej narażeni na
negatywne skutki zdarzeń w przestrzeni drogowej – piesi, rowerzyści, dzieci, osoby starsze
oraz osoby z niepełnosprawnościami lub innymi szczególnymi potrzebami w zakresie
mobilności.
Podsumowując, pragnę zapewnić Pana Marszałka, że Minister Infrastruktury podejmuje
wszelkie działania w ramach przysługujących mu kompetencji, zmierzające do
zapewnienia, aby wprowadzane rozwiązania prawne oraz wytyczne techniczne w sposób
możliwie pełny i skuteczny gwarantowały bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu
drogowego oraz ochronę porządku publicznego, ze szczególnym uwzględnieniem
bezpieczeństwa w ciągach pieszych i przestrzeniach ogólnodostępnych przeznaczonych
dla ruchu pieszego.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie
-- 6 of 6 --