Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Główny Konserwator Przyrody
Mikołaj Dorożała
DOP-WŚ.0500.34.2026.WŁ
4360531.17912985.14470628
Warszawa, 22-05-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Wioletty Marii Kulpy oraz grupy Posłów
Temat: w sprawie obchodzenia przepisów środowiskowych i administracyjnych poprzez sztuczny
podział nieruchomości oraz rozdzielenie inwestycji dotyczących ferm trzody chlewnej, na przykładzie
gm. Mała Wieś (K10INT16849)
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT16849 Posłanki Wioletty Marii Kulpy oraz grupy Posłów
przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
Na wstępie odnosząc się do kwestii lokalizacji ferm hodowlanych, należy wskazać, że w
aktualnym stanie prawnym najskuteczniejszym narzędziem umożliwiającym kontrolowanie
rozwoju chowu i hodowli zwierząt, z którego mogą korzystać organy samorządu
terytorialnego, są akty prawa miejscowego. W aktach tych możliwe jest bowiem
wprowadzanie postanowień określających zasady realizacji i funkcjonowania ferm
hodowlanych na danym terenie. W celu uniknięcia lub minimalizacji negatywnych skutków
planowanych przedsięwzięć możliwe jest wprowadzenie do miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego gminy zapisu o zakazie lokalizacji inwestycji,
generujących uciążliwości zapachowe na danym terenie w gminie. Zgodnie ze
znowelizowanymi przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
zagospodarowaniu przestrzennym1 (dalej: u.p.z.p.) każda gmina do 31 sierpnia 2026 r. ma
obowiązek przygotować i uchwalić plan ogólny gminy. Jest to nowy, nadrzędny akt prawa
miejscowego, zastępujący studium.
W tym kontekście warto zauważyć, że zgodnie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej u.o.o.ś.)
niezgodność planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie lub mogącego znacząco
oddziaływać na środowisko z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego, stanowi podstawę do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań,
co jest równoznaczne z brakiem zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzja o
środowiskowych uwarunkowaniach stanowi warunek konieczny dla uzyskania innych
1 Dz. U. z 2026 r. poz. 538

-- 1 of 6 --

decyzji i zezwoleń inwestycyjnych, w tym pozwolenia na budowę czy dokonania zgłoszenia
budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania
obiektu budowlanego lub jego części.
Również organ architektoniczno-budowlany zobligowany jest do weryfikacji zgodności
projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego
z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa
miejscowego, która następuje przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub
odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz
projektu architektoniczno-budowlanego2.
Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że lokalnej społeczności ustawowo zapewniono
możliwość uczestniczenia w procedurze zmierzającej do przyjęcia planu ogólnego gminy i
planu zagospodarowania przestrzennego3, w tym do składania uwag i wniosków do
projektów planów. Zasady ich wnoszenia, zgodnie z art. 54 ust. 3 u.o.o.ś., określa u. p. z.p.
Zatem w sytuacji, w której mieszkańcy sprzeciwiają się możliwości realizacji pewnego typu
inwestycji, najskuteczniejszą formą zapewnienia pożądanych kierunków rozwoju gminy i
zabezpieczenia ich interesów jest uchwalenie odpowiedniej treści dokumentów
planistycznych, których postanowienia będą wiążące dla potencjalnych inwestorów,
mieszkańców gminy i organów administracji publicznej.
Nawiązując do wspomnianej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy zauważyć,
że procedura jej uzyskania jest ściśle związana z klasyfikacją inwestycji do odpowiedniej
kategorii przedsięwzięć. Przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko w tej
procedurze jest wymagane dla realizacji planowanych przedsięwzięć mogących zawsze
znacząco oddziaływać na środowisko4, oraz dla planowanych przedsięwzięć mogących
potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko5, dla których został stwierdzony taki
obowiązek6. W ramach oceny oddziaływania na środowisko analizowany jest : bezpośredni
i pośredni wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, środowisko
społeczne, w tym na zdrowie i warunki życia ludzi, na dobra materialne, zabytki, wzajemne
powiązania między powyższymi elementami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i
łagodzenia negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres
monitoringu, który w przypadku silnie oddziałujących inwestycji pozwoli określić ich
rzeczywisty wpływ na środowisko przyrodnicze i społeczne w trakcie eksploatacji i jeśli
nastąpi taka konieczność na zastosowanie dodatkowych środków minimalizujących.
Szczegółowa klasyfikacja tych przedsięwzięć zawarta jest w rozporządzeniu Rady Ministrów
z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na
środowisko7.
W zakresie chowu i hodowli zwierząt innych niż norki do kategorii przedsięwzięć mogących
zawsze znacząco oddziaływać na środowisko należą inwestycje spełniające progi i kryteria
określone w § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b r.o.o.ś. (chów lub hodowla w liczbie nie mniejszej niż 210
dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza – DJP – np. ferma co najmniej 1500 sztuk
tucznika), natomiast za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na
2 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r.
poz. 524)
3 Regulacja dotyczy dokumentów wyznaczających ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć
mogących znacząco oddziaływać na środowisko (art. 46 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.)
4 art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.
5 art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś.
6 na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś
7 Dz. U. poz. 1839, ze zm. – dalej r. o.o.ś.

-- 2 of 6 --

środowisko uznano inwestycje, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 104 r.o.o.ś., tj. chów i
hodowla zwierząt, innych niż norki, w liczbie nie mniejszej niż:
 40 DJP (np. 286 sztuk tucznika) i mniejszej niż 210 DJP (np. 1500 sztuk tucznika)
jeśli ta działalność będzie prowadzona na terenach form ochrony przyrody oraz w
odległości mniejszej niż 210 m m.in. od: terenów mieszkaniowych, rolnych
zabudowanych zajętych pod budynki mieszkalne, innych zabudowanych,
zurbanizowanych niezabudowanych lub w trakcie zabudowy,
rekreacyjnowypoczynkowych, a także zrealizowanego, realizowanego lub
planowanego przedsięwzięcia chowu lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej
niż 40 DJP (lit. a);
 60 DJP (np. 429 sztuk tucznika) i mniejszej niż 210 DJP (np. 1500 sztuk tucznika)
niezależnie od lokalizacji (lit. b).
Jako jednostki określającej progi użyto DJP – duża jednostka przeliczeniowa, za którą
„przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę zwierząt”8. Przywołany zapis dotyczy docelowej
maksymalnej możliwej obsady przy zastosowaniu zakładanej technologii chowu/hodowli
zwierząt, tak aby zostały dotrzymane wymogi rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków
zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w
przepisach Unii Europejskiej9 oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia
15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymaniu gatunków
zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii
Europejskiej10. Zatem podstawą kwalifikacji przedsięwzięcia do obowiązku uzyskania
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest maksymalna możliwa obsada, obliczona
poprzez podzielenie projektowanej powierzchni przeznaczonej do chowu i hodowli zwierząt
przez minimalną powierzchnię utrzymania określonego rodzaju zwierząt wymaganą
przepisami ww. rozporządzeń Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Otrzymany wynik należy
pomnożyć przez określony, w załączniku do r.o.o.ś., współczynnik DJP odpowiadający
rodzajowi zwierząt przewidzianych w hodowli (np. dla tuczników wynosi on 0,14). Inwestor
może ubiegać się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla chowu i
hodowli o mniejszej ilości zwierząt niż maksymalna możliwa do utrzymania na
projektowanej powierzchni, w sposób określony powyżej, jednak powinno to zostać jasno
określone we wniosku, ocenione w postępowaniu, a później wskazane w treści takiej
decyzji. Wówczas zwiększenie ilości inwentarza do maksymalnej możliwej obsady będzie
wymagało uzyskania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W tym miejscu
należy podkreślić, że jeżeli zadeklarowana przez inwestora obsada zwierząt nie przekracza
progów określonych w r.o.o.ś., a wyliczona w ww. sposób liczba DJP osiąga wartości
wskazane w tym r.o.o.ś., wówczas konieczne będzie uzyskanie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach. W takim przypadku za wielkość obsady, dla której określane będą
warunki środowiskowe, należy przyjąć maksymalną możliwą obsadę inwentarza obliczoną z
pomocą przedstawionej powyżej metody. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że ww.
przepisy dotyczą procesu hodowli i/lub chowu. Mają one więc zastosowanie zarówno w
przypadku, gdy rozpoczęcie procesu będzie się wiązało z budową odpowiednich obiektów
budowlanych służących do chowu lub hodowli, czy też jedynie do rozpoczęcia procesu w
istniejącym już obiekcie inwentarskim.
W kwestii dzielenia przedsięwzięć należy zwrócić uwagę, że dokonując kwalifikacji
inwestycji do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poza
8 w myśl § 2 ust. 1 pkt 51 r.o.o.ś.
9 Dz. U. z 2019 r. poz. 1966
10 poz. 344, ze zm.

-- 3 of 6 --

progami i kryteriami wskazanymi w ww. przepisach r.o.o.ś. (tj. wielkość DJP i lokalizacja
obiektu), powiązaniem technologicznym (jego istnienie przesądza o uznaniu inwestycji
realizowanej przez różne podmioty za jedno przedsięwzięcie11), należy przeanalizować
spełnienie przesłanek określonych w § 3 ust. 2 pkt 3 r.o.o.ś. Jest to o tyle istotne, że w
świetle tej regulacji do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na
środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust. 1,
jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie (w przedmiotowym
przypadku DJP) z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego
przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub
obiektu osiągną progi określone w ust. 1 (w zakresie ferm trzody chlewnej parametry, o
których mowa w § 3 ust. 1 pkt 104 r.o.o.ś.). Warunkiem zastosowania ww. przepisu jest
realizacja przedsięwzięć na terenie jednego obiektu lub zakładu, przy czym jedną z
podstawowych przesłanek określających, że mamy do czynienia z jednym
obiektem/zakładem, jest tożsamość podmiotów planujących ich realizację. Powyższa zasada
powinna odnosić się również do przypadku, gdy inwestorami są różne podmioty
gospodarcze powiązane jednak personalnie poprzez np. tych samych członków zarządu.
Inną – poza powiązaniami personalnymi – przesłanką wskazującą, że mamy do czynienia z
jednym obiektem/zakładem jest wspólna infrastruktura techniczna, pozornie różnych,
przedsięwzięć.
Kolejną kwestią, na którą warto zwrócić uwagę jest fakt, że z dniem 11 października 2019 r.,
tj. z dniem wejścia w życie przepisów r.o.o.ś., wzmocniono system uniemożliwiający celowy
podział inwestycji z zakresu chowu i hodowli zwierząt. Mianowicie wprowadzono
dodatkowe kryterium lokalizacyjne12, które należy uwzględnić dokonując kwalifikacji do
grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W
świetle tej regulacji obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
zaistnieje, gdy planowana inwestycja chowu lub hodowli zwierząt w liczbie co najmniej 40
DJP zlokalizowana będzie w odległości mniejszej niż 210 m od zrealizowanej, realizowanej
i planowanej fermy o obsadzie nie mniejszej niż 40 DJP.
Ponadto, celem uniemożliwiania kilkukrotnego, niekontrolowanego przeprowadzenia
rozbudowy i przebudowy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na
środowisko, dla których ustalone zostały progi, a tym samym również dla ferm
hodowlanych, w 2019 r. rozszerzono zakres § 3 ust. 2 pkt 2 r.o.o.ś., który w aktualnym
brzmieniu odnosi się w swojej dyspozycji dodatkowo do obowiązku uwzględnienia w
ramach kwalifikacji każdej kolejnej modyfikacji progowanego przedsięwzięcia
wymienionego w § 3 ust. 1 r.o.o.ś., o ile nie została ona objęta decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że obowiązujące w zakresie systemu ocen
oddziaływania na środowisko rozwiązania prawne zabezpieczają przed podziałem
wielkoprzemysłowych chlewni na kilka mniejszych, sąsiadujących ze sobą. W kwestii
wytycznych wskazać należy, że resort nie dysponuje takim materiałem niemniej temat
kwalifikacji ferm był niejednokrotnie omawiany na cyklicznych spotkaniach pracowników
Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ) z pracownikami regionalnych dyrekcji
ochrony środowiska.
Odnosząc się natomiast do kwestii generowanego oddziaływania to nie ulega wątpliwości,
że chów i hodowla zwierząt gospodarskich wiąże się nierozerwalnie z różnego rodzaju
emisjami (w tym emisją odorów), produkcją odpadów oraz produkcją gnojowicy i/lub
11 art. 3 ust. 1 pkt 13 u.o.o.ś.
12 § 3 ust. 1 pkt 104 lit. a tiret pierwsze podwójne tiret drugie r.o.o.ś.

-- 4 of 6 --

obornika. Ich oddziaływanie będzie jednak zależne od wielu czynników, z których
najważniejszymi są: wielkość przedsięwzięcia, rodzaj hodowanych zwierząt, zastosowane
rozwiązania techniczne i technologiczne oraz bliskość zabudowań mieszkalnych, czy
budynków użyteczności publicznej. Zasięg oddziaływania chlewni jest uzależniony od
struktury terenu, na którym planowana jest realizacja przedsięwzięcia oraz cech
indywidualnych przedsięwzięcia (skala produkcji, specyfika technologii, rozwiązania
konstrukcyjne). Zarówno rodzaj oraz zasięg oddziaływania są możliwe do wyznaczenia w
każdym z indywidualnych przypadków, co pozwala na dostosowanie środków
zapobiegających wystąpieniu negatywnych skutków związanych z realizacją tego typu
przedsięwzięć w procedurze oceny oddziaływania na środowisko. Kwestie te są
analizowane w ramach postępowania zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach. Jest to o tyle kluczowe, że inwestycje będące przedmiotem niniejszego
zapytania, ze względu na skalę prowadzonej działalności (powyżej 1500 szt. tuczników)
kwalifikują się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,
dla których obligatoryjnym elementem postępowania jest przeprowadzenie oceny
oddziaływania na środowisko.
W związku z czym organy uczestniczące w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach, m.in. w oparciu o raport oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko, przeprowadzą szczegółową analizę oddziaływań, w tym
oddziaływania skumulowanego, a więc z uwzględnieniem zarówno istniejących, jak i
planowanych w okolicy przedsięwzięć. Poza tym zapewniony zostanie udział
społeczeństwa, a więc każdy zainteresowany będzie miał możliwość złożenia uwag i
wniosków w sprawie, a organ prowadzący postępowanie będzie miał obowiązek ich
przeanalizowania i odniesienia się, w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach13, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały
uwzględnione.
Jednocześnie podkreślić należy korelację systemu ocen oddziaływania na środowisko z
pozwoleniami zintegrowanymi. Mianowicie w przypadku, gdy planowane przedsięwzięcie
jest związane z użyciem instalacji objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia
zintegrowanego, to z jednej strony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
powinien zawierać porównanie proponowanej techniki z najlepszymi dostępnymi
technikami14, a z drugiej w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach uczestniczy dodatkowy organ, tj. organ właściwy do wydania pozwolenia
zintegrowanego15.
Odnosząc się do kwestii zwiększenia transparentności oraz udziału społeczeństwa w
postępowaniach administracyjnych informuję, że w mojej ocenie postępowania o wydanie
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach cechują się dużą transparentnością, a
możliwość wypowiedzenia się przez ogół społeczeństwa bez wykazywania interesu
prawnego jest jedną z cech wyróżniającą je spośród innych postępowań administracyjnych.
Obecnie GDOŚ prowadzi proces legislacyjny projektu ustawy o zmianie ustawy z dnia 3
października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz
niektórych innych ustaw (UD224), który obejmuje swym zakresem wprowadzenie regulacji
umożliwiającej organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie wydania decyzji o
środowiskowych uwarunkowaniach wydłużenie terminu na składanie uwag i wniosków.
13 art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a u.o.o.ś.
14 art. 66 ust. 5 u.o.o.ś.
15 art. 64 ust. 1 pkt 3 oraz art. 77 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś.

-- 5 of 6 --

Resort klimatu i środowiska mając na uwadze problematykę uciążliwości zapachowej stale
podejmuje działania mające na celu wypracowanie narzędzi ograniczających to zjawisko.
Określenie jednoznacznych kryteriów uciążliwości zapachowej jest niezwykle trudne,
jednak nie ulega wątpliwości, że odory mogą mieć negatywny wpływ na ludzkie zdrowie. W
grudniu 2025 r. opublikowane zostało opracowanie eksperckie Analiza rozwiązań prawnych
i określenie poziomów emisji zapachowej dla wybranych gałęzi przemysłu i przedsięwzięć,
mogących powodować uciążliwości zapachowe”. Pozyskane materiały eksperckie stanowią
podstawę do trwających w Ministerstwie Klimatu i Środowiska prac nad przygotowaniem
projektu ustawy regulującej zjawisko uciążliwości zapachowej oraz wniosku o wpisanie
projektu ustawy do wykazu prac Rady Ministrów wraz z oceną wpływu regulacji.
Zagadnienie uciążliwości odorowych jest obecnie przedmiotem osobnego projektu ustawy
– o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw w zakresie
przeciwdziałania uciążliwościom zapachowym. Dodatkowo Ministerstwo Klimatu i
Środowiska na stronie internetowej
https://www.gov.pl/web/klimat/uciazliwosczapachowa publikuje materiały związane z tym
zagadnieniem.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Bolesta
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM

-- 6 of 6 --