Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-5.054.14.2026
Warszawa, 26 maja 2026
Szanowny Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację poselską nr 16740, Poseł na Sejm RP Pani Małgorzaty Pępek,
przedstawiam poniższe informacje.
Problematykę dróg publicznych reguluje ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 889). W myśl art. 1 ww. ustawy droga publiczna jest to
droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może
korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi
w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Zgodnie z art. 7 ustawy o drogach
publicznych do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do
innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom,
z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w
drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
Natomiast, od dróg publicznych należy odróżnić drogi wewnętrzne. Zgodnie z art. 8 ust. 1
ustawy o drogach publicznych drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów,
niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym
takiej drogi, są drogami wewnętrznymi. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie,
ochrona i oznakowanie drogi wewnętrznej oraz zarządzanie nią należą do zarządcy terenu,
na którym jest ona zlokalizowana, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
Finansowanie zadań, o których mowa powyżej, należy do zarządcy terenu, na którym jest
zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do jego właściciela. Właścicielem drogi
wewnętrznej oprócz podmiotu publicznoprawnego - Skarbu Państwa lub jednostki
samorządu terytorialnego może być również osoba prywatna - fizyczna lub prawna. Drogi
wewnętrzne mogą mieć zatem różny charakter i w związku z tym mogą się też znacznie
różnić w zakresie dostępności. Mogą być drogi wewnętrzne należące do osób fizycznych
lub niepublicznych osób prawnych, które są dostępne tylko dla podmiotów wybranych
przez zarządcę lub właściciela drogi wewnętrznej. Jednakże może być tak, że drogi

-- 1 of 4 --

2
należące do takich podmiotów będą dostępne tak jak drogi publiczne. W przeciwieństwie
do dróg publicznych droga wewnętrzna nie ma nałożonego warunku powszechnej
dostępności.
Jeśli gmina jest zainteresowana daną drogą, a droga ta spełnia warunki określone w art. 7
ustawy o drogach publicznych, może zaliczyć ją do kategorii dróg gminnych.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) zaspokajanie zbiorowych potrzeb
wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zadania własne gminy obejmują m.in. sprawy
ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska, przyrody,
gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu
drogowego.
Nabycie nieruchomości zajętych pod drogę może nastąpić na podstawie przepisów
ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311, ze zm.), np. w sytuacji
gdy gmina buduje drogę publiczną po śladzie istniejącej drogi wewnętrznej. W takim
przypadku nabycie nieruchomości pod drogę nastąpiłoby na podstawie decyzji o
zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Co do zaliczenia nowej drogi do kategorii
dróg publicznych, nastąpiłoby ono po jej wybudowaniu. W wyroku z dnia 24 września
2021 r. sygn. akt. VII SA/Wa 770/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
odnosząc się do specustawy drogowej wskazał, że „(…) ustawę stosuje się do każdego
procesu inwestycyjnego dotyczącego obiektów docelowo mających uzyskać status
(kwalifikację) dróg publicznych. Przyjęcie stanowiska przeciwnego, to jest ograniczenie
zastosowania specustawy drogowej jedynie do inwestycji na drogach zaliczonych do
określonej kategorii drogi, powodowałoby, że w praktyce ustawa mogłaby mieć
zastosowanie tylko do remontów dróg już istniejących. Nie może być bowiem zaliczona
do określonej kategorii działka przeznaczona pod drogę, na której droga (w rozumieniu
art. 4 pkt 2 ustawy o drogach publicznych) nie została jeszcze wybudowana, a tym bardziej
nie może być zaliczona do kategorii drogi publicznej działka, która nie jest własnością
właściwego dysponenta drogi (art. 2a ustawy).”.
Kolejnym aktem prawnym umożliwiającym nabycie przez gminę nieruchomości pod drogi
publiczne jest ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących
regulacji stanu prawnego niektórych dróg ogólnodostępnych (Dz. U. poz. 1722). Zgodnie
z art. 3 ust. 1 ww. ustawy nieruchomości gruntowe pozostające w dniu wejścia w życie
ustawy od co najmniej 20 lat we władaniu gminy, użytkowane jako drogi ogólnodostępne,
niezaliczone do kategorii dróg publicznych, mogą zostać nabyte na własność gminy. Przy
czym w powyższym trybie można nabyć tylko nieruchomość spełniającą łącznie
następujące warunki: niezabudowaną, utwardzoną, użytkowaną jako drogę
ogólnodostępną o znaczeniu lokalnym, po której odbywa się ruch pojazdów i pieszych,
wykorzystywaną przez nieokreśloną liczbę użytkowników, stanowiącą uzupełnienie sieci

-- 2 of 4 --

3
dróg służących miejscowym potrzebom, funkcjonalnie zbliżoną do dróg publicznych i
połączoną z drogami publicznymi. Nabycie nieruchomości następuje na podstawie
wydanej przez starostę decyzji o nabyciu nieruchomości. Natomiast droga
ogólnodostępna zostaje z mocy prawa zaliczona do kategorii dróg gminnych z dniem, w
którym decyzja o nabyciu nieruchomości stała się ostateczna.
Reasumując w obecnym stanie prawnym istnieją przepisy umożliwiające gminie
nabywanie nieruchomości pod drogi publiczne.
Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, iż minister właściwy
do spraw transportu nie nadzoruje i nie pełni żadnych funkcji kontrolnych wobec organów
jednostek samorządu terytorialnego. Minister Infrastruktury nie uczestniczy
bezpośrednio w procesie inwestycyjnym na drogach zarządzanych przez jednostki
samorządu terytorialnego.
Mimo, że realizacja zadań na drogach samorządowych leży po stronie zarządców dróg
samorządowych, to Minister Infrastruktury ma świadomość, że kluczowym znaczeniem
dla zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego wspólnot samorządowych jest
rozwój bezpiecznej, spójnej, funkcjonalnej oraz efektywnej infrastruktury drogowej.
W gestii Ministra Infrastruktury na wsparcie zadań własnych jednostek samorządu
terytorialnego znajduje się Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg, który powołany został
ustawą z dnia 23 października 2018 r. o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg (Dz.U.
z 2025 r. poz. 94). Samorządy mogą otrzymać dofinansowanie m.in. na budowę,
przebudowę lub remont dróg gminnych. Celem RFRD w szczególności jest poprawa
bezpieczeństwa ruchu drogowego i parametrów technicznych lokalnej sieci drogowej.
Wsparcie dla inwestycji na drogach powiatowych jest przyznawane na podstawie
wniosków o dofinansowanie składanych przez jednostki samorządu terytorialnego w
ramach naborów przeprowadzanych na terenie każdego województwa.
Za przeprowadzenie naboru oraz późniejszą ocenę wniosków o dofinansowanie
odpowiadają wojewodowie. Nabór jest ogłaszany przez wojewodę w BIP na stronie
podmiotowej urzędu. Nabory ogłaszane są cyklicznie tj. zgodnie z ustawą pod koniec lipca
i dotyczą dofinansowania zadań w roku kolejnym. Najbliższy nabór wniosków zostanie
planowany jest pod koniec lipca 2026 r. i będzie dotyczył dofinansowania w 2027 r.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu

-- 3 of 4 --

4

-- 4 of 4 --