Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-V.0500.6.2026.MO
4340668.17688518.14338991
Warszawa, 30-04-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posła Pana Janusza Cieszyńskiego (K10INT16724)
Temat: Interpelacja w sprawie zamknięcia wyścigowego Toru Poznań decyzją Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posła Pana Janusza Cieszyńskiego (K10INT16724), w sprawie
zamknięcia wyścigowego Toru Poznań decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,
uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotne znaczenie Toru Poznań dla rozwoju
sportów motorowych, szkolenia kierowców oraz organizacji wydarzeń o randze krajowej
i międzynarodowej. Należy jednak podkreślić, że działania organów ochrony środowiska
podejmowane są w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, których nadrzędnym celem
pozostaje ochrona zdrowia mieszkańców terenów sąsiednich. W związku z tym dla
zobrazowania przesłanek, jakimi kierowały się właściwe organy administracji przy
podejmowaniu rozstrzygnięć w tej sprawie, zasadne jest przedstawienie poniższego
kontekstu prawnego i faktycznego.
Na wstępie należy podkreślić, że przypadki przekraczania standardów akustycznych przez
Tor Poznań występowały na przestrzeni wielu lat. Pierwsza decyzja określająca
dopuszczalne poziomy hałasu dla Toru Poznań została wydana przez Prezydenta Miasta
Poznania w dniu 29 września 2005 r.
W tym kontekście istotne jest wskazanie, że celem przepisów dotyczących ochrony
środowiska przed hałasem jest ochrona zdrowia ludzi. Ocena wpływu hałasu na zdrowie
pozostaje w kompetencjach ministra właściwego do spraw zdrowia, zgodnie z art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej1. Z tego względu
standardy akustyczne zostały określone przez ministra właściwego do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, na podstawie art. 113 ust. 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska2, zwanej dalej ustawą Poś,
1 Dz.U. 2025 poz. 1275.
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.

-- 1 of 5 --

tak aby zapewnić taki stan środowiska, który nie powoduje negatywnych skutków
zdrowotnych dla ludności.
Wydając decyzję w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu, Prezydent Miasta Poznania
dokonał wyważenia interesów związanych z funkcjonowaniem infrastruktury o istotnym
znaczeniu społecznym i szkoleniowym oraz konieczności ochrony zdrowia mieszkańców
terenów sąsiednich. Należy przy tym zaznaczyć, że określone w decyzji standardy nie miały
charakteru arbitralnego, lecz wynikały bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa,
których celem jest zapobieganie długotrwałemu negatywnemu oddziaływaniu hałasu na
zdrowie ludzi. Jednocześnie wieloletnie utrzymywanie się przekroczeń poziomów hałasu
określonych w decyzji potwierdziło, że dotychczasowe działania podejmowane przez Tor
Poznań nie doprowadziły do trwałego zapewnienia dotrzymania obowiązujących norm.
Pomimo wielokrotnie nakładanych obowiązków oraz wyznaczania dodatkowych terminów
na usunięcie naruszeń, podmiot zarządzający Torem Poznań nie wdrożył skutecznych
i trwałych rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu do poziomów
dopuszczalnych. W sytuacji, gdy wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych za
naruszenie warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie stanowi
wystarczającego środka dyscyplinującego, zastosowanie znajduje art. 367 ustawy Poś, który
przewiduje możliwość wstrzymania użytkowania instalacji w drodze decyzji
administracyjnej.
W konsekwencji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia
31 października 2023 r., znak: WI.7060.25.14.2020.ds, wstrzymał użytkowanie instalacji na
terenie Toru Poznań w Przeźmierowie. Od powyższej decyzji podmiot prowadzący Tor
Poznań wniósł odwołanie, w wyniku czego sprawa została rozpatrzona przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego GIOŚ
podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony przebieg sprawy, odnosząc się
bezpośrednio do pytań przedstawionych w interpelacji, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych odpowiedzi.
1. Czy Minister Klimatu i Środowiska uważa, że obowiązujące przepisy w zakresie ochrony przed
hałasem w wystarczającym stopniu uwzględniają specyfikę obiektów sportowych —
w szczególności torów wyścigowych — które powstały przed okoliczną zabudową mieszkaniową?
Czy Ministerstwo dostrzega potrzebę zmian legislacyjnych w tym zakresie?
Problem akustycznych oddziaływań na środowisko Toru Poznań, jest generalnie rezultatem
określonych decyzji administracyjnych, które doprowadziły do zagospodarowania terenów
w sąsiedztwie tego obiektu w sposób wymagający stosownej ochrony przed hałasem.
W tym miejscu należy wskazać, że zagadnienia związane z zagospodarowaniem
przestrzennym, w tym z przeznaczeniem i sposobem zagospodarowania terenów, zgodnie
z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, pozostają
poza zakresem kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska i należą do właściwości ministra
właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz
mieszkalnictwa.
Niemniej jednak, z informacji uzyskanych przez Ministerstwo wynika, że kwestią budzącą
wątpliwości jest właściwa klasyfikacja akustyczna terenów położonych w otoczeniu Toru
Poznań. W szczególności zwraca się uwagę na występowanie rozbieżnych informacji, co do
charakteru ich zagospodarowania, w tym sygnałów wskazujących na funkcjonowanie na
tym obszarze obiektów usługowych, przy jednoczesnym przyjmowaniu dla nich standardów
właściwych dla zabudowy mieszkaniowej. Okoliczności te mogą wymagać dalszego
wyjaśnienia na potrzeby stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przed

-- 2 of 5 --

hałasem. Ewentualne ustalenia dokonane w tym zakresie, jeżeli byłyby zgodne
z obowiązującymi przepisami i podjęte w oparciu o faktyczny sposób użytkowania terenu,
mogłyby skutkować koniecznością weryfikacji, wydanych wcześniej rozstrzygnięć
w odniesieniu do Toru Poznań. Problematyczną kwestią w przedmiotowej sprawie
pozostaje sposób kwalifikacji terenów w gminie sąsiadującej z miastem Poznań, obszar
w niewielkiej części pozostaje w zasięgu odziaływania toru. Zmiana kwalifikacji przez
władze lokalne (w oparciu o faktyczny sposób zagospodarowania) np. z zabudowy
mieszkaniowej na zabudowę mieszkaniowo-usługową będzie mieć przełożenie na
obowiązujące poziomy hałasu. Dlatego też kluczową kwestią, mogącą zakończyć spór
wokół Toru Poznań pozostaje kwestia zagospodarowania przestrzennego.
W związku z powyższym, na obecnym etapie nie są planowane działania legislacyjne mające
na celu zmianę powszechnie obowiązujących przepisów w związku z sytuacją Toru Poznań.
Przedmiotowy problem ma charakter lokalny i jako taki powinien być rozwiązywany przy
wykorzystaniu obowiązujących regulacji oraz dostępnych mechanizmów organizacyjnych,
technicznych i administracyjnych, w ramach współdziałania zainteresowanych stron, jak
również z poszanowaniem właściwości organów oraz zasady subsydiarności.
Jednocześnie w przedmiotowej sprawie należy rozróżnić dwie płaszczyzny działań:
formalne postępowanie administracyjne, w którym organ ochrony środowiska jest związany
przepisami prawa i nie może kierować się względami pozaprawnymi oraz dialog
z interesariuszami, w tym środowiskiem sportowym, który odgrywa istotną rolę
w poszukiwaniu trwałych, kompromisowych rozwiązań organizacyjnych i technicznych.
W dniu 22 kwietnia 2026 r. w siedzibie Ministerstwa Sportu i Turystyki odbyło się
posiedzenie okrągłego stołu poświęcone przyszłości Toru Poznań, zorganizowane
z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. W spotkaniu udział wzięli m.in.
przedstawiciele Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska, władz samorządowych Miasta Poznania i Gminy Tarnowo Podgórne,
zarządzającego Torem Poznań, a także przedstawiciele polskiego środowiska sportów
motorowych. Celem spotkania było stworzenie forum do wymiany stanowisk oraz
wypracowania trwałych rozwiązań umożliwiających dalsze funkcjonowanie Toru Poznań,
przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących norm środowiskowych i interesów
mieszkańców okolicznych terenów.
W efekcie przeprowadzonych rozmów strony zadeklarowały wolę dalszej współpracy oraz
kontynuowania prac nad docelowym modelem funkcjonowania obiektu, który w sposób
zrównoważony łączyłby interes społeczny, rozwój sportów motorowych oraz wymagania
w zakresie ochrony środowiska.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska, działając w granicach swoich kompetencji, bierze udział
w inicjatywach służących rozwijaniu dialogu, zapewniając merytoryczne wsparcie oraz
sprzyjając działaniom ukierunkowanym na ograniczanie negatywnego oddziaływania na
środowisko. Jednocześnie należy zaznaczyć, że proces mediacyjny oraz wypracowanie
skutecznych rozwiązań wymaga zaangażowania i współpracy wszystkich zainteresowanych
stron, w tym zarządzającego obiektem oraz właściwych jednostek samorządu
terytorialnego.
2. Czy Ministerstwo planuje podjęcie prac nad regulacjami chroniącymi obiekty infrastruktury
sportowej, które funkcjonowały przed powstaniem sąsiedniej zabudowy, przed roszczeniami
hałasowymi — analogicznie do rozwiązań stosowanych wobec portów lotniczych?

-- 3 of 5 --

Kwestie związane z lokalizacją infrastruktury sportowej oraz zabudowy mieszkaniowej, jak
również rozwiązywanie potencjalnych konfliktów funkcjonalnych pomiędzy tymi formami
zagospodarowania terenu, mieszczą się przede wszystkim w zakresie zadań gmin,
realizowanych w ramach przysługującego im władztwa planistycznego. To na poziomie
lokalnym podejmowane są rozstrzygnięcia dotyczące przeznaczenia terenów, kształtowania
funkcji sąsiednich oraz uwzględniania istniejących uwarunkowań środowiskowych, w tym
oddziaływań akustycznych.
Obowiązujące przepisy nie przewidują szczególnych mechanizmów ochronnych dla
obiektów infrastruktury sportowej analogicznych do rozwiązań stosowanych wobec portów
lotniczych. Regulacje dotyczące portów lotniczych wynikają ze specyfiki tej działalności oraz
odrębnych reżimów prawnych, które nie znajdują bezpośredniego odpowiednika
w odniesieniu do obiektów o charakterze sportowym lub rekreacyjnym. Porty lotnicze
pełnią bowiem szczególną funkcję społeczną i publiczną, stanowiąc kluczowe elementy
systemu transportowego państwa, infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa
publicznego, a także zapewniając ciągłość komunikacji międzynarodowej, mobilność
obywateli i możliwość reagowania wobec sytuacji nadzwyczajnych.
Jednocześnie należy wskazać, że zagadnienia planowania i zagospodarowania
przestrzennego, w tym zakres i kształt instrumentów prawnych służących rozwiązywaniu
konfliktów przestrzennych, pozostają we właściwości ministra właściwego do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
Ministerstwo nie posiada kompetencji do inicjowania ani prowadzenia prac legislacyjnych
w zakresie zmian ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani do
ingerowania w sposób wykonywania władztwa planistycznego przez gminy.
W obecnym stanie prawnym ochrona przed konfliktami hałasowymi w relacjach pomiędzy
istniejącą infrastrukturą sportową a nową zabudową mieszkaniową powinna być
zapewniana przede wszystkim poprzez właściwe kształtowanie polityki przestrzennej na
poziomie lokalnym, z uwzględnieniem istniejących funkcji terenów i ich oddziaływań
środowiskowych.
3. Jakie konkretne warunki musiałby spełnić Tor Poznań, aby wznowić działalność? Czy GIOŚ
określił wymagania techniczne lub organizacyjne, których spełnienie umożliwiłoby cofnięcie
decyzji o zamknięciu?
W celu udzielenia odpowiedzi na to pytanie Ministerstwo zwróciło się do Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska z prośbą o przedstawienie stanowiska. W odpowiedzi GIOŚ
wskazał, że zgodnie z art. 372 ustawy Poś po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania
działalności lub użytkowania, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek
zainteresowanego, wyraża zgodę na podjęcie wstrzymanej działalności lub użytkowania.
Wobec tego, jeśli strona wykaże, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania Toru
Poznań, tj. dotrzymywane są normy hałasu określone w decyzji o dopuszczalnym poziomie
hałasu, będzie ona mogła podjąć jego użytkowanie za zgodą Wielkopolskiego
Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r., na wniosek strony GIOŚ wstrzymał wykonanie
zaskarżonej decyzji z dnia 31 marca 2026 r. Wobec tego do czasu rozstrzygnięcia sprawy
przez sąd administracyjny Tor Poznań nadal może funkcjonować.
4. Czy Ministerstwo analizowało wpływ zamknięcia jedynego toru z homologacją FIA w Polsce
na bezpieczeństwo ruchu drogowego — w kontekście ograniczenia możliwości legalnego
uprawiania sportów motorowych i doskonalenia techniki jazdy na zamkniętych obiektach?

-- 4 of 5 --

W ocenie Ministerstwa nie sposób przesądzać istnienia bezpośredniego związku
przyczynowego pomiędzy decyzją organu ochrony środowiska, a poziomem
bezpieczeństwa na drogach publicznych. Nie istnieją bowiem podstawy do twierdzenia, że
decyzja organu ochrony środowiska skutkuje pogorszeniem bezpieczeństwa ruchu
drogowego w skali całego kraju, ani tym bardziej że pomiędzy tą decyzją a bezpieczeństwem
na drogach zachodzi bezpośredni związek przyczynowo ‑ skutkowy. Resort realizuje
konstytucyjny i ustawowy obowiązek ochrony zdrowia ludzi oraz środowiska,
w szczególności poprzez stosowanie i egzekwowanie powszechnie obowiązujących norm,
w tym dotyczących ochrony przed hałasem. Należy podkreślić, że kwestie bezpieczeństwa
ruchu drogowego, w tym szkolenia kierowców, doskonalenie techniki jazdy oraz
infrastruktura służąca poprawie bezpieczeństwa, pozostają w zakresie właściwości innych
organów administracji publicznej, w szczególności ministra właściwego do spraw transportu
oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
5. Jak Ministerstwo ocenia spójność stosowania przepisów o ochronie przed hałasem w sytuacji,
gdy w bezpośrednim sąsiedztwie zamkniętego toru funkcjonuje port lotniczy generujący
porównywalny lub wyższy poziom emisji dźwięku?
Ochrona przed hałasem w polskim systemie prawnym opiera się na zasadzie
zróżnicowanego podejścia do poszczególnych źródeł hałasu, wynikającego z ich
odmiennego charakteru oraz funkcji społeczno-gospodarczej. Przepisy regulujące emisję
hałasu z instalacji przemysłowych i obiektów sportowych opierają się na innych zasadach
niż regulacje odnoszące się do hałasu lotniczego, który objęty jest szczególnym reżimem
prawnym, w tym przepisami prawa lotniczego oraz regulacjami unijnymi. W przypadku
portów lotniczych ustawodawca mając na względzie ich strategiczne znaczenie dla
transportu publicznego, obronności oraz rozwoju gospodarczego przewidział odmienne
regulacje. Z tego względu porównywanie poszczególnych źródeł hałasu wyłącznie przez
pryzmat mierzonych poziomów dźwięku nie oddaje w pełni systemowej logiki
obowiązujących regulacji. Spójność stosowania przepisów polega nie na identycznym
traktowaniu wszystkich źródeł hałasu, lecz na ich konsekwentnym stosowaniu w ramach
właściwego reżimu prawnego, uwzględniającego specyfikę danego rodzaju działalności oraz
równowagę pomiędzy ochroną środowiska a interesem publicznym.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/

-- 5 of 5 --