Interpelacja w sprawie skandalicznego zniszczenia wyścigowego Toru Poznań decyzją administracyjną
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16723
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie skandalicznego zniszczenia wyścigowego Toru Poznań decyzją administracyjną
Zgłaszający: Grzegorz Puda, Rafał Weber
Data wpływu: 20-04-2026
Szanowna Pani Minister,
decyzja o zamknięciu jedynego w Polsce toru z licencją na organizację wyścigów samochodowych i motocyklowych Tor Poznań nie jest „kontrowersyjna” ani „dyskusyjna”. Jest skandaliczna, szkodliwa i kompromitująca dla państwa polskiego.
Pod pretekstem walki z hałasem doprowadzono do sytuacji, w której państwo własnymi rękami niszczy jedyną profesjonalną infrastrukturę motorsportową w kraju. To nie jest ochrona środowiska – to jest urzędniczy absurd w najczystszej postaci.
Wprowadzono normy, których spełnienie przez tor wyścigowy jest fizycznie niemożliwe. Oznacza to jedno: albo ktoś nie rozumie, czym jest tor wyścigowy, albo podjęto świadomą decyzję o jego likwidacji.
Efektem tego jest, że Polska cofa się cywilizacyjnie, a państwo działa przeciwko własnym obywatelom.
Zamknięcie Toru Poznań to cios w bezpieczeństwo publiczne – likwidacja miejsca, gdzie szkolą się kierowcy i służby, dewastacja polskiego sportu motorowego, straty gospodarcze i utrata miejsc pracy oraz sygnał dla młodych ludzi: rozwijajcie pasje… ale nie w Polsce.
To jest dokładnie ten model państwa, który zamiast rozwiązywać problemy – likwiduje wszystko, co nie mieści się w urzędniczych tabelkach.
W związku z powyższym nie oczekuję ogólników, lecz konkretnych odpowiedzi:
Kto personalnie podjął decyzję prowadzącą do zamknięcia Toru Poznań?
Czy ministerstwo przyznaje, że zastosowane normy oznaczają w praktyce zakaz istnienia torów wyścigowych w Polsce?
Czy była to świadoma decyzja o likwidacji tej infrastruktury, czy efekt rażącej niekompetencji?
Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało skutki społeczne i gospodarcze zamknięcia Toru Poznań?
Dlaczego zignorowano głos środowiska motorsportowego, w tym Polskiego Związku Motorowego?
Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby przywrócić funkcjonowanie jedynego licencjonowanego toru wyścigowego w Polsce?
Czy ktokolwiek w ministerstwie bierze odpowiedzialność za pogorszenie bezpieczeństwa na drogach, które będzie bezpośrednim skutkiem tej decyzji?
Czy decyzja GIOŚ była konsultowana z Ministerstwem Sportu i Turystyki oraz służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo ruchu drogowego?
Jak rząd zamierza zabezpieczyć ciągłość szkoleń służb (np. Policji), które odbywały się na tym obiekcie?
Jak rząd zamierza zrekompensować straty poniesione przez organizatorów, przedsiębiorców oraz uczestników wydarzeń?
Czy planowane są natychmiastowe zmiany przepisów, czy też rząd zamierza biernie przyglądać się likwidacji całej dyscypliny sportu?
Tor Poznań działa od 1977 roku i powstał na terenie, który wówczas był niezabudowany. To nie tor znalazł się przy mieszkańcach - to zabudowę dopuszczono w jego sąsiedztwie, a działki sprzedawano ze świadomością istnienia obiektu generującego hałas. Mimo to, dziś konsekwencje błędnych decyzji urbanistycznych przerzuca się na tor i jego użytkowników, zamiast na osoby odpowiedzialne za dopuszczenie zabudowy w tym miejscu. Dodatkowo decyzją władz miasta z 2009 roku na dwóch ulicach wprowadzono limit 50 dB, podczas gdy w pozostałej okolicy obowiązuje 55 dB. Ten arbitralny próg jest w praktyce niemożliwy do spełnienia – nie osiągają go nawet drogi publiczne. W efekcie zastosowano przepisy, które nie regulują działalności toru, lecz prowadzą do jego faktycznej likwidacji.
Na zakończenie należy powiedzieć jasno: jeżeli ta decyzja nie zostanie cofnięta, będzie ona symbolem państwa, które nie tylko nie wspiera rozwoju, ale aktywnie go niszczy.
To nie jest błąd. To jest systemowa porażka państwa i dowód jego bezradności wobec własnych regulacji.
Oczekuję natychmiastowych działań, a nie kolejnych urzędniczych wymówek.
Podsekretarz stanu Anita Sowińska
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „pozostaje poza zakresem” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
20529 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-V.0500.5.2026.MO
4340667.17651871.14338998
Warszawa, 30-04-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłów: Pana Grzegorz Pudy i Pana Rafała Webera
(K10INT16723)
Temat: Interpelacja w sprawie skandalicznego zniszczenia wyścigowego Toru Poznań
decyzją administracyjną
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posłów: Pana Grzegorza Pudy i Pana Rafała Webera
(K10INT16723), w sprawie skandalicznego zniszczenia wyścigowego Toru Poznań decyzją
administracyjną, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotne znaczenie Toru Poznań dla rozwoju
sportów motorowych, szkolenia kierowców oraz organizacji wydarzeń o randze krajowej
i międzynarodowej. Należy jednak podkreślić, że działania organów ochrony środowiska
podejmowane są w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, których nadrzędnym celem
pozostaje ochrona zdrowia mieszkańców terenów sąsiednich. W związku z tym dla
zobrazowania przesłanek, jakimi kierowały się właściwe organy administracji przy
podejmowaniu rozstrzygnięć w tej sprawie, zasadne jest przedstawienie poniższego
kontekstu prawnego i faktycznego.
Na wstępie należy podkreślić, że przypadki przekraczania standardów akustycznych przez
Tor Poznań występowały na przestrzeni wielu lat. Pierwsza decyzja określająca
dopuszczalne poziomy hałasu dla Toru Poznań została wydana przez Prezydenta Miasta
Poznania w dniu 29 września 2005 r.
W tym kontekście istotne jest wskazanie, że celem przepisów dotyczących ochrony
środowiska przed hałasem jest ochrona zdrowia ludzi. Ocena wpływu hałasu na zdrowie
pozostaje w kompetencjach ministra właściwego do spraw zdrowia, zgodnie z art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej1. Z tego względu
standardy akustyczne zostały określone przez ministra właściwego do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, na podstawie art. 113 ust. 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska2, zwanej dalej ustawą Poś,
tak aby zapewnić taki stan środowiska, który nie powoduje negatywnych skutków
zdrowotnych dla ludności.
1 Dz.U. 2025 poz. 1275.
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.
-- 1 of 7 --
Wydając decyzję w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu, Prezydent Miasta Poznania
dokonał wyważenia interesów związanych z funkcjonowaniem infrastruktury o istotnym
znaczeniu społecznym i szkoleniowym oraz konieczności ochrony zdrowia mieszkańców
terenów sąsiednich. Należy przy tym zaznaczyć, że określone w decyzji standardy nie miały
charakteru arbitralnego, lecz wynikały bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa,
których celem jest zapobieganie długotrwałemu negatywnemu oddziaływaniu hałasu na
zdrowie ludzi. Jednocześnie wieloletnie utrzymywanie się przekroczeń poziomów hałasu
określonych w decyzji potwierdziło, że dotychczasowe działania podejmowane przez Tor
Poznań nie doprowadziły do trwałego zapewnienia dotrzymania obowiązujących norm.
Pomimo wielokrotnie nakładanych obowiązków oraz wyznaczania dodatkowych terminów
na usunięcie naruszeń, podmiot zarządzający Torem Poznań nie wdrożył skutecznych
i trwałych rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu do poziomów
dopuszczalnych. W sytuacji, gdy wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych za
naruszenie warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie stanowi
wystarczającego środka dyscyplinującego, zastosowanie znajduje art. 367 ustawy Poś, który
przewiduje możliwość wstrzymania użytkowania instalacji w drodze decyzji
administracyjnej.
W konsekwencji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia
31 października 2023 r., znak: WI.7060.25.14.2020.ds, wstrzymał użytkowanie instalacji na
terenie Toru Poznań w Przeźmierowie. Od powyższej decyzji podmiot prowadzący Tor
Poznań wniósł odwołanie, w wyniku czego sprawa została rozpatrzona przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego GIOŚ
podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony przebieg sprawy, odnosząc się
bezpośrednio do pytań przedstawionych w interpelacji, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych odpowiedzi.
1. Kto personalnie podjął decyzję prowadzącą do zamknięcia Tor Poznań?
Decyzja prowadząca do wstrzymania użytkowania Toru Poznań nie została podjęta przez
osobę fizyczną, lecz przez organ administracji publicznej działający na podstawie
i w granicach prawa. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w ramach ustawowych
kompetencji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, jako organu wyższego stopnia,
który w drodze decyzji administracyjnej utrzymał w mocy decyzję Wielkopolskiego
Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska.
Należy podkreślić, że decyzje tego rodzaju mają charakter instytucjonalny, a nie personalny
oraz są efektem przeprowadzonego postępowania administracyjnego, opartego na
ustaleniach faktycznych oraz obowiązujących przepisach prawa.
2. Czy Ministerstwo przyznaje, że zastosowane normy oznaczają w praktyce zakaz istnienia
torów wyścigowych w Polsce?
Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie zgadza się z tezą zawartą w powyższym pytaniu.
Normy te mają charakter powszechny i zostały ustanowione w celu ochrony zdrowia ludzi
oraz zapewnienia właściwej jakości środowiska, a nie w celu eliminowania określonych
rodzajów działalności czy obiektów sportowych.
Obowiązujące przepisy dopuszczają funkcjonowanie obiektów generujących hałas, w tym
torów wyścigowych, pod warunkiem spełnienia określonych standardów środowiskowych
lub wdrożenia działań ograniczających negatywne oddziaływanie na otoczenie. Nie mają
-- 2 of 7 --
one charakteru zakazu, lecz wyznaczają ramy, w jakich działalność taka może być
prowadzona z poszanowaniem praw mieszkańców i wymogów ochrony zdrowia.
Należy jednocześnie podkreślić, że ocena możliwości zakresu funkcjonowania konkretnego
obiektu następuje każdorazowo w odniesieniu do jego indywidualnych uwarunkowań,
takich jak lokalizacja, sposób zagospodarowania przestrzennego terenów sąsiednich,
charakter i intensywność źródeł hałasu oraz zastosowane rozwiązania techniczne
i organizacyjne. Z tego względu nieuprawnione jest twierdzenie, że same normy akustyczne
przesądzają o braku możliwości funkcjonowania torów wyścigowych w Polsce.
3. Czy była to świadoma decyzja o likwidacji tej infrastruktury, czy efekt rażącej niekompetencji?
Decyzja dotycząca wstrzymania użytkowania Toru Poznań nie była ani świadomą decyzją
o likwidacji infrastruktury sportowej, ani efektem niekompetencji. Była to decyzja
administracyjna wydana przez właściwy organ ochrony środowiska w ramach ustawowych
kompetencji, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz ustalenia faktyczne dokonane
w toku postępowania. Celem działań organów ochrony środowiska nie jest likwidacja
obiektów sportowych ani ingerowanie w rozwój infrastruktury sportowej, lecz zapewnienie
przestrzegania powszechnie obowiązujących norm środowiskowych, w szczególności
w zakresie ochrony zdrowia ludzi przed nadmiernym hałasem. Organy te są zobowiązane
do reagowania w przypadku stwierdzenia naruszeń przepisów, niezależnie od charakteru
prowadzonej działalności.
Należy również podkreślić, że decyzja ta podlega kontroli sądowo‑administracyjnej,
a równolegle prowadzone są działania mediacyjne z udziałem zainteresowanych stron,
ukierunkowane na wypracowanie rozwiązań umożliwiających dalsze funkcjonowanie
obiektu przy jednoczesnym poszanowaniu wymogów ochrony środowiska. Okoliczności te
jednoznacznie wskazują, że nieuprawnione jest przedstawianie sprawy w kategoriach
celowej likwidacji infrastruktury lub niekompetencji organów publicznych.
Jednocześnie, w celu udzielenia kompleksowej odpowiedzi na ww. pytanie Ministerstwo
Klimatu i Środowiska zwróciło się z prośbą do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska
o przedstawienie stanowiska. W odpowiedzi GIOŚ wskazał, że podjęta przez niego decyzja
jest konsekwencją stwierdzonych przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu.
Postępowanie w sprawie było prowadzone w odpowiedzi na liczne skargi okolicznych
mieszkańców, którzy od wielu lat wskazywali na uciążliwości związane
z ponadnormatywnym hałasem. Ochrona zdrowia i komfortu życia mieszkańców stanowi
w takich sprawach istotny interes społeczny, który organy Inspekcji Ochrony Środowiska są
zobowiązane uwzględniać. Należy podkreślić, że zarówno Główny Inspektor Ochrony
Środowiska, jak i Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska są związani obowiązującymi
decyzjami administracyjnymi wydanymi przez właściwe organy. W niniejszej sprawie
kluczowe znaczenie ma decyzja Prezydenta Miasta Poznania, która określa dopuszczalne
poziomy hałasu dla Toru Poznań. Inspekcja Ochrony Środowiska nie ustala tych norm – jej
rolą jest wyłącznie weryfikacja, czy są one dotrzymywane.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydał swoją decyzję na podstawie i w granicach
obowiązującego prawa. W toku postępowania organ umożliwił prowadzącemu tor podjęcie
działań technicznych mających na celu ograniczenie emisji hałasu, w szczególności poprzez
budowę i modernizację ekranów akustycznych.
Wyznaczono także dodatkowe terminy na usunięcie naruszeń. Pomimo tych działań
i upływu czasu, nie wykazano trwałego dotrzymania dopuszczalnych norm hałasu. Zgodnie
z obowiązującymi przepisami ustawy Poś, w przypadku nieusunięcia naruszeń
-- 3 of 7 --
w wyznaczonym terminie, organ inspekcji ma obowiązek wstrzymać użytkowanie instalacji.
W tej sytuacji organy Inspekcji Ochrony Środowiska nie miały możliwości podjęcia innego
rozstrzygnięcia.
Podkreślenia wymaga, że decyzja nie ma charakteru uznaniowego, lecz wynika wprost
z obowiązujących przepisów prawa oraz ustalonego stanu faktycznego. Jednocześnie
przepisy przewidują możliwość wznowienia działalności toru w przypadku skutecznego
usunięcia przyczyn naruszeń i potwierdzenia tego stosownymi pomiarami.
4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało skutki społeczne i gospodarcze
zamknięcia Toru Poznań?
Decyzja dotycząca wstrzymania użytkowania Toru Poznań została podjęta przez właściwy
organ ochrony środowiska w ramach realizacji ustawowych zadań polegających na kontroli
przestrzegania przepisów oraz norm środowiskowych, w szczególności w zakresie ochrony
przed hałasem. W tym trybie nie jest prowadzona odrębna, kompleksowa analiza skutków
społecznych, gospodarczych ani sportowych decyzji, jaka ma miejsce przy opracowywaniu
aktów o charakterze legislacyjnym.
Należy podkreślić, że działania organów ochrony środowiska mają charakter
indywidualnych rozstrzygnięć administracyjnych opartych na ustaleniach
faktycznych i obowiązujących przepisach prawa, których nadrzędnym celem jest ochrona
zdrowia ludzi i środowiska.
5. Dlaczego zignorowano głos środowiska motor sportowego, w tym Polskiego Związku
Motorowego?
W ramach postępowań prowadzonych przez organy ochrony środowiska zasadniczym
kryterium rozstrzygnięcia są ustalenia faktyczne oraz obowiązujące przepisy prawa,
w szczególności normy służące ochronie zdrowia ludzi przed nadmiernym hałasem.
Jednocześnie należy wskazać, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie 367
ust. 3 ustawy Poś nie przewiduje uzgodnień ze związkami sportowymi.
Niemniej jednak w dniu 22 kwietnia 2026 r. w siedzibie Ministerstwa Sportu i Turystyki
odbyło się posiedzenie okrągłego stołu poświęcone przyszłości Toru Poznań,
zorganizowane z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. W spotkaniu
udział wzięli m.in. przedstawiciele Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Głównego
Inspektoratu Ochrony Środowiska, władz samorządowych Miasta Poznania i Gminy
Tarnowo Podgórne, zarządzającego Torem Poznań, a także przedstawiciele polskiego
środowiska sportów motorowych w tym Polskiego Związku Motorowego. Celem spotkania
było stworzenie forum do wymiany stanowisk oraz wypracowania trwałych rozwiązań
umożliwiających dalsze funkcjonowanie Toru Poznań, przy jednoczesnym poszanowaniu
obowiązujących norm środowiskowych i interesów mieszkańców okolicznych terenów.
Należy zatem rozróżnić dwie płaszczyzny działań: formalne postępowanie administracyjne,
w którym organ ochrony środowiska jest związany przepisami prawa i nie może kierować
się względami pozaprawnymi oraz dialog z interesariuszami, w tym środowiskiem
sportowym, który odgrywa istotną rolę w poszukiwaniu trwałych, kompromisowych
rozwiązań organizacyjnych i technicznych.
6. Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby przywrócić funkcjonowanie jedynego
licencjonowanego toru wyścigowego w Polsce?
-- 4 of 7 --
Kwestia funkcjonowania konkretnego obiektu sportowego rozstrzygana jest
w obowiązujących ramach prawnych przez właściwe organy ochrony środowiska, bez
bezpośredniej ingerencji rządu w indywidualne decyzje administracyjne. Decyzje dotyczące
wstrzymania lub umożliwienia użytkowania obiektu wydawane są przez właściwe organy
administracji w ramach obowiązujących przepisów prawa i podlegają przewidzianym
prawem trybom kontroli, w tym kontroli sądowo-administracyjnej.
Działania administracji rządowej koncentrują się natomiast na stworzeniu przestrzeni do
dialogu pomiędzy zainteresowanymi stronami oraz na wspieraniu wypracowania rozwiązań
umożliwiających dalsze funkcjonowanie obiektów sportowych przy jednoczesnym
zachowaniu standardów ochrony środowiska. Przykładem takiego działania jest
wspomniane wyżej spotkanie, które odbyło się w dniu 22 kwietnia 2026 r.
Należy jednocześnie podkreślić, że podejmowanie działań mających na celu bezpośrednią
ingerencję w konkretne rozstrzygnięcia administracyjne lub ich modyfikację w drodze
decyzji politycznych byłoby sprzeczne z zasadą legalizmu oraz niezależności organów
orzekających. Funkcjonowanie obiektu może zostać przywrócone wyłącznie w wyniku
spełnienia obowiązujących wymogów prawnych lub w następstwie rozstrzygnięć
zapadających w przewidzianych prawem trybach. Jednocześnie należy wskazać, że
postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r., na wniosek strony GIOŚ wstrzymał wykonanie
zaskarżonej decyzji z dnia 31 marca 2026 r. Wobec tego do czasu rozstrzygnięcia sprawy
przez sąd administracyjny Tor Poznań nadal może funkcjonować.
7. Czy ktokolwiek w Ministerstwie bierze odpowiedzialność za pogorszenie bezpieczeństwa na
drogach, które będzie bezpośrednim skutkiem tej decyzji?
W ocenie Ministerstwa nie sposób przesądzać istnienia bezpośredniego związku
przyczynowego pomiędzy decyzją organu ochrony środowiska a poziomem bezpieczeństwa
na drogach publicznych. Nie istnieją bowiem podstawy do twierdzenia, że decyzja organu
ochrony środowiska skutkuje pogorszeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali
całego kraju, ani tym bardziej, że pomiędzy tą decyzją a bezpieczeństwem na drogach
zachodzi bezpośredni związek przyczynowo ‑ skutkowy. Resort realizuje konstytucyjny
i ustawowy obowiązek ochrony zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności poprzez
stosowanie i egzekwowanie powszechnie obowiązujących norm, w tym dotyczących
ochrony przed hałasem. Należy podkreślić, że kwestie bezpieczeństwa ruchu drogowego,
w tym szkolenia kierowców, doskonalenia techniki jazdy oraz infrastruktury służącej
poprawie bezpieczeństwa, pozostają w zakresie właściwości innych organów administracji
publicznej, w szczególności ministra właściwego do spraw transportu oraz ministra
właściwego do spraw wewnętrznych.
8. Czy decyzja GIOŚ była konsultowana z Ministerstwem Sportu oraz służbami
odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo ruchu drogowego?
Decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska została wydana w ramach
indywidualnego postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie
i w granicach obowiązujących przepisów prawa ochrony środowiska. W tego rodzaju
postępowaniach nie przewiduje się obowiązku konsultowania rozstrzygnięć z innymi
resortami, w tym z Ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej, ani ze służbami
odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo ruchu drogowego.
Organy ochrony środowiska, rozstrzygając sprawy dotyczące dotrzymania standardów
środowiskowych, działają samodzielnie w ramach przyznanych im kompetencji i są związane
ustaleniami faktycznymi oraz normami prawa powszechnie obowiązującego. Zakres
-- 5 of 7 --
postępowania obejmuje ocenę oddziaływania na środowisko, w szczególności na zdrowie
ludzi.
9. Jak rząd zamierza zabezpieczyć ciągłość szkoleń służb (np. policji), które odbywały się na tym
obiekcie?
Zapewnienie ciągłości szkoleń służb, w tym Policji, pozostaje poza zakresem właściwości
Ministra Klimatu i Środowiska. Organizacja oraz realizacja szkoleń służb odpowiedzialnych
za bezpieczeństwo publiczne należą do właściwości odpowiednich formacji oraz ministrów
nadzorujących ich działalność, w szczególności ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska realizuje swoje zadania w zakresie ochrony środowiska
i zdrowia ludzi, działając w granicach prawa, natomiast kwestie zapewnienia ciągłości
szkoleniowej służb publicznych są rozstrzygane w ramach właściwych struktur
organizacyjnych i kompetencyjnych państwa, niezależnie od indywidualnych rozstrzygnięć
administracyjnych w obszarze ochrony środowiska.
10. Jak rząd zamierza zrekompensować straty poniesione przez organizatorów, przedsiębiorców
oraz uczestników wydarzeń?
Decyzje wydawane przez organy ochrony środowiska w ramach obowiązujących przepisów
prawa mają charakter rozstrzygnięć administracyjnych podejmowanych na podstawie
i w granicach prawa, w celu ochrony zdrowia ludzi i środowiska, i jako takie nie stanowią
podstawy do automatycznego uruchamiania systemu odszkodowawczego ze strony
administracji publicznej.
Ewentualne roszczenia o charakterze odszkodowawczym mogą być dochodzone wyłącznie
w przewidzianych prawem trybach, na zasadach ogólnych. Ocena istnienia oraz zakresu
ewentualnej odpowiedzialności w takich przypadkach należy do właściwych sądów
powszechnych.
Należy jednocześnie podkreślić, że zadaniem administracji rządowej nie jest
rekompensowanie skutków działalności gospodarczej prowadzonej z naruszeniem
obowiązujących standardów środowiskowych, lecz zapewnienie przestrzegania przepisów
prawa oraz ochrona interesu publicznego, w tym zdrowia mieszkańców i jakości środowiska.
11.Czy planowane są natychmiastowe zmiany przepisów, czy też rząd zamierza biernie
przyglądać się likwidacji całej dyscypliny sportu?
Z informacji uzyskanych przez Ministerstwo wynika, że kwestią budzącą wątpliwości jest
właściwa klasyfikacja akustyczna terenów położonych w otoczeniu Toru Poznań.
W szczególności zwraca się uwagę na występowanie rozbieżnych informacji, co do
charakteru ich zagospodarowania, w tym sygnałów wskazujących na funkcjonowanie na
tym obszarze obiektów usługowych, przy jednoczesnym przyjmowaniu dla nich standardów
właściwych dla zabudowy mieszkaniowej. Okoliczności te mogą wymagać dalszego
wyjaśnienia na potrzeby stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przed
hałasem. Ewentualne ustalenia dokonane w tym zakresie, jeżeli byłyby zgodne
z obowiązującymi przepisami i podjęte w oparciu o faktyczny sposób użytkowania terenu,
mogłyby skutkować koniecznością weryfikacji, wydanych wcześniej rozstrzygnięć
w odniesieniu do Toru Poznań. Problematyczną kwestią w przedmiotowej sprawie
pozostaje sposób kwalifikacji terenów w gminie sąsiadującej z miastem Poznań, obszar
w niewielkiej części pozostaje w zasięgu odziaływania toru. Zmiana kwalifikacji przez
władze lokalne (w oparciu o faktyczny sposób zagospodarowania) np. z zabudowy
-- 6 of 7 --
mieszkaniowej na zabudowę mieszkaniowo-usługową będzie mieć przełożenie na
obowiązujące poziomy hałasu. Dlatego też kluczową kwestią, mogącą zakończyć spór
wokół Toru Poznań pozostaje kwestia zagospodarowania przestrzennego.
Z uwagi na powyższe, na obecnym etapie nie są planowane działania legislacyjne mające na
celu zmianę powszechnie obowiązujących przepisów w związku z sytuacją Toru Poznań.
Przedmiotowy problem ma charakter lokalny i jako taki powinien być rozwiązywany przy
wykorzystaniu obowiązujących regulacji oraz dostępnych mechanizmów organizacyjnych,
technicznych i administracyjnych, w ramach współdziałania zainteresowanych stron, jak
również z poszanowaniem właściwości organów oraz zasady subsydiarności.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 7 of 7 --