Interpelacja nr 16602
Interpelacja w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (55%)
Zdrowie i Lecznictwo (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań
Interpelacja nr 16602
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań
Zgłaszający: Ewa Schädler
Data wpływu: 15-04-2026
Szanowna Pani Minister,
w związku z decyzją głównego inspektora ochrony środowiska o zamknięciu Toru Poznań zwracam się z interpelacją poselską oraz apelem o pilne podjęcie działań w tej sprawie.
Zamknięcie Toru Poznań budzi ogromne zaniepokojenie zarówno wśród mieszkańców Wielkopolski, jak i całego środowiska sportów motorowych w Polsce. Obiekt ten od kilkudziesięciu lat stanowi jedną z najważniejszych wizytówek Poznania oraz całego regionu, pełniąc istotną rolę nie tylko sportową, ale również edukacyjną, gospodarczą i społeczną.
Tor Poznań jest miejscem:
- organizacji wydarzeń o randze krajowej i międzynarodowej,
- szkoleń z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego,
- aktywizacji gospodarczej oraz promocji regionu,
- pracy dla wielu osób i funkcjonowania licznych podmiotów współpracujących.
Decyzja o jego zamknięciu – choć oparta na przesłankach środowiskowych – niesie ze sobą daleko idące konsekwencje społeczne i ekonomiczne. Należy przy tym podkreślić, że główny inspektor ochrony środowiska, który podjął tę decyzję, podlega bezpośrednio ministrowi klimatu i środowiska, co nadaje sprawie szczególną wagę oraz uzasadnia konieczność interwencji na szczeblu ministerialnym.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje podjęcie działań mających na celu ponowną analizę decyzji o zamknięciu Toru Poznań?
2. Czy rozważane są rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy jednoczesnym spełnieniu norm środowiskowych (np. programy ograniczenia hałasu, inwestycje infrastrukturalne)?
3. Czy możliwe jest podjęcie mediacji pomiędzy zarządcą toru a organami ochrony środowiska oraz mieszkańcami okolicznych terenów?
4. Czy zostaną podjęte działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie problemu? Jednocześnie apeluję o pilne podjęcie działań interwencyjnych oraz inicjatywy dialogu pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami.
Uważam, że istnieje przestrzeń do wypracowania rozwiązania, które pozwoli pogodzić wymogi ochrony środowiska z zachowaniem jednego z najważniejszych ośrodków motorsportu w Polsce. Brak reakcji w tej sprawie może doprowadzić do trwałej utraty obiektu o wyjątkowym znaczeniu dla regionu Wielkopolski oraz dla polskiego sportu.
Z poważaniem
Ewa Schädler
Interpelacja nr 16602
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań
Zgłaszający: Ewa Schädler
Data wpływu: 15-04-2026
Szanowna Pani Minister,
w związku z decyzją głównego inspektora ochrony środowiska o zamknięciu Toru Poznań zwracam się z interpelacją poselską oraz apelem o pilne podjęcie działań w tej sprawie.
Zamknięcie Toru Poznań budzi ogromne zaniepokojenie zarówno wśród mieszkańców Wielkopolski, jak i całego środowiska sportów motorowych w Polsce. Obiekt ten od kilkudziesięciu lat stanowi jedną z najważniejszych wizytówek Poznania oraz całego regionu, pełniąc istotną rolę nie tylko sportową, ale również edukacyjną, gospodarczą i społeczną.
Tor Poznań jest miejscem:
- organizacji wydarzeń o randze krajowej i międzynarodowej,
- szkoleń z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego,
- aktywizacji gospodarczej oraz promocji regionu,
- pracy dla wielu osób i funkcjonowania licznych podmiotów współpracujących.
Decyzja o jego zamknięciu – choć oparta na przesłankach środowiskowych – niesie ze sobą daleko idące konsekwencje społeczne i ekonomiczne. Należy przy tym podkreślić, że główny inspektor ochrony środowiska, który podjął tę decyzję, podlega bezpośrednio ministrowi klimatu i środowiska, co nadaje sprawie szczególną wagę oraz uzasadnia konieczność interwencji na szczeblu ministerialnym.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje podjęcie działań mających na celu ponowną analizę decyzji o zamknięciu Toru Poznań?
2. Czy rozważane są rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy jednoczesnym spełnieniu norm środowiskowych (np. programy ograniczenia hałasu, inwestycje infrastrukturalne)?
3. Czy możliwe jest podjęcie mediacji pomiędzy zarządcą toru a organami ochrony środowiska oraz mieszkańcami okolicznych terenów?
4. Czy zostaną podjęte działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie problemu? Jednocześnie apeluję o pilne podjęcie działań interwencyjnych oraz inicjatywy dialogu pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami.
Uważam, że istnieje przestrzeń do wypracowania rozwiązania, które pozwoli pogodzić wymogi ochrony środowiska z zachowaniem jednego z najważniejszych ośrodków motorsportu w Polsce. Brak reakcji w tej sprawie może doprowadzić do trwałej utraty obiektu o wyjątkowym znaczeniu dla regionu Wielkopolski oraz dla polskiego sportu.
Z poważaniem
Ewa Schädler
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Anita Sowińska
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Przeciętnie konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
50%
Konkretność
50%
Odpowiedź standardowa – resort odnosi się merytorycznie do zagadnienia z umiarkowaną ilością danych szczegółowych.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
10
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada kompetencji” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„nie posiada kompetencji”
(brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
12814 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-V.0500.3.2026.MO
4338121.17651853.14339042
Warszawa, 30-04-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Pani Ewy Schädler (K10INT16602)
Temat: Interpelacja w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru
Poznań
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posłanki Pani Ewy Schädler (K10INT16602), w sprawie podjęcia
działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych wyjaśnień.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotne znaczenie Toru Poznań dla rozwoju
sportów motorowych, szkolenia kierowców oraz organizacji wydarzeń o randze krajowej
i międzynarodowej. Należy jednak podkreślić, że działania organów ochrony środowiska
podejmowane są w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, których nadrzędnym celem
pozostaje ochrona zdrowia mieszkańców terenów sąsiednich. W związku z tym dla
zobrazowania przesłanek, jakimi kierowały się właściwe organy administracji przy
podejmowaniu rozstrzygnięć w tej sprawie, zasadne jest przedstawienie poniższego
kontekstu prawnego i faktycznego.
Na wstępie należy podkreślić, że przypadki przekraczania standardów akustycznych przez
Tor Poznań występowały na przestrzeni wielu lat. Pierwsza decyzja określająca
dopuszczalne poziomy hałasu dla Toru Poznań została wydana przez Prezydenta Miasta
Poznania w dniu 29 września 2005 r.
W tym kontekście istotne jest wskazanie, że celem przepisów dotyczących ochrony
środowiska przed hałasem jest ochrona zdrowia ludzi. Ocena wpływu hałasu na zdrowie
pozostaje w kompetencjach ministra właściwego do spraw zdrowia, zgodnie z art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej1. Z tego względu
standardy akustyczne zostały określone przez ministra właściwego do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, na podstawie art. 113 ust. 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska2, zwanej dalej ustawą Poś,
tak aby zapewnić taki stan środowiska, który nie powoduje negatywnych skutków
zdrowotnych dla ludności.
Wydając decyzję w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu, Prezydent Miasta Poznania
dokonał wyważenia interesów związanych z funkcjonowaniem infrastruktury o istotnym
znaczeniu społecznym i szkoleniowym oraz konieczności ochrony zdrowia mieszkańców
1 Dz.U. 2025 poz. 1275.
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.
-- 1 of 5 --
terenów sąsiednich. Należy przy tym zaznaczyć, że określone w decyzji standardy nie miały
charakteru arbitralnego, lecz wynikały bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa,
których celem jest zapobieganie długotrwałemu negatywnemu oddziaływaniu hałasu na
zdrowie ludzi. Jednocześnie wieloletnie utrzymywanie się przekroczeń poziomów hałasu
określonych w decyzji potwierdziło, że dotychczasowe działania podejmowane przez Tor
Poznań nie doprowadziły do trwałego zapewnienia dotrzymania obowiązujących norm.
Pomimo wielokrotnie nakładanych obowiązków oraz wyznaczania dodatkowych terminów
na usunięcie naruszeń, podmiot zarządzający Torem Poznań nie wdrożył skutecznych
i trwałych rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu do poziomów
dopuszczalnych. W sytuacji, gdy wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych za
naruszenie warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie stanowi
wystarczającego środka dyscyplinującego, zastosowanie znajduje art. 367 ustawy Poś, który
przewiduje możliwość wstrzymania użytkowania instalacji w drodze decyzji
administracyjnej.
W konsekwencji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia
31 października 2023 r., znak: WI.7060.25.14.2020.ds, wstrzymał użytkowanie instalacji na
terenie Toru Poznań w Przeźmierowie. Od powyższej decyzji podmiot prowadzący Tor
Poznań wniósł odwołanie, w wyniku czego sprawa została rozpatrzona przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego GIOŚ
podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony przebieg sprawy, odnosząc się
bezpośrednio do pytań przedstawionych w interpelacji, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych odpowiedzi.
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje podjęcie działań mających na celu ponowną
analizę decyzji o zamknięciu Toru Poznań?
Jak wskazano we wstępie, Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega znaczenie
społeczne oraz szkoleniowe torów motorowych, w tym ich rolę w propagowaniu kultury
sportowej oraz bezpiecznej jazdy. Niemniej jednak Minister Klimatu i Środowiska nie jest
organem właściwym do ponownej analizy ani weryfikacji decyzji dotyczących
funkcjonowania Toru Poznań. Na chwilę obecną GIOŚ zakończył już postępowanie
odwoławcze wydaniem decyzji z dnia 31 marca 2026 r., przy czym należy wskazać, że jest
to decyzja ostateczna.
Zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na
podstawie i w granicach prawa. Oznacza to, że kompetencje tych organów muszą wynikać
wprost z przepisów prawa i nie mogą być domniemywane. Minister Klimatu i Środowiska
nie posiada kompetencji do ingerowania w przebieg indywidualnych postępowań
administracyjnych prowadzonych przez inne organy, w tym również organy mu podległe lub
nadzorowane, ani do wpływania na treść wydawanych w tych sprawach rozstrzygnięć.
Podjęcie takich działań naruszałoby zasadę legalizmu, a także zasadę bezstronnego
rozpatrywania spraw, uwzględniającego interesy wszystkich stron postępowania, w tym
zarówno zarządzającego Torem Poznań, jak i mieszkańców terenów sąsiednich narażonych
na ponadnormatywny, wieloletni hałas.
Niemniej jednak, ww. decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska będzie
przedmiotem kontroli sądowo‑administracyjnej w wyniku wniesienia przez zarządzającego
Torem Poznań skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej
sytuacji to sąd administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia o zasadności zaskarżonej
decyzji.
-- 2 of 5 --
Podejmowanie przez Ministra Klimatu i Środowiska jakichkolwiek działań lub wypowiedzi
odnoszących się do merytorycznej oceny sprawy pozostawałoby poza zakresem jego
kompetencji i mogłoby naruszać zasadę niezależności sądów oraz organów orzekających.
Jednocześnie, niezależnie od toczącego się postępowania sądowego, należy wskazać, że
postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r., znak: DI-KZP.401.24.2024, GIOŚ na wniosek
strony wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia 31 marca 2026 r., znak: DI-
KZP.401.24.2024. Wobec tego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd
administracyjny Tor Poznań nadal może funkcjonować.
2. Czy rozważane są rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy
jednoczesnym spełnieniu norm środowiskowych (np. programy ograniczenia hałasu, inwestycje
infrastrukturalne)?
Na wstępie należy wskazać, że funkcjonowanie obiektów generujących hałas, w tym torów
wyścigowych, wiąże się co do zasady z prowadzeniem działalności o charakterze
komercyjnym, do której znajduje zastosowanie zasada „zanieczyszczający płaci”. Zasada ta,
wynikająca zarówno z przepisów prawa krajowego, jak i regulacji Unii Europejskiej, zakłada,
że koszty zapobiegania negatywnym oddziaływaniom na środowisko, w tym uciążliwościom
akustycznym, jak również koszty ich ograniczania, są przypisane podmiotom
odpowiedzialnym za ich powstawanie.
Obowiązujące przepisy ochrony środowiska przewidują możliwość dalszego
funkcjonowania obiektów generujących hałas przy jednoczesnym spełnieniu określonych
norm środowiskowych, pod warunkiem wdrożenia odpowiednich działań ograniczających
negatywne oddziaływanie na otoczenie. Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie
z zasadą „zanieczyszczający płaci” odpowiedzialność za zaplanowanie, wdrożenie oraz
finansowanie działań służących ograniczeniu uciążliwości akustycznych spoczywa co do
zasady na podmiocie korzystającym ze środowiska, tj. zarządzającym obiektem.
Mając jednak na względzie istotną funkcję społeczną i sportową Toru Poznań, ewentualne
rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy jednoczesnym spełnieniu
norm środowiskowych mogą być przedmiotem analiz i działań podejmowanych w ramach
istniejących instrumentów prawnych oraz we współpracy z właściwymi organami
i instytucjami, z poszanowaniem obowiązującego porządku kompetencyjnego.
W tym kontekście należy wskazać, że zagadnienia związane z funkcjonowaniem oraz
rozwojem infrastruktury sportowej pozostają w zakresie właściwości ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej. W zależności od charakteru planowanych działań oraz ich
powiązania z realizacją celów polityki rozwoju sportu i infrastruktury sportowej, resort ten
może podejmować inicjatywy dotyczące obiektów sportowych w zakresie wynikającym
z posiadanych kompetencji.
3. Czy możliwe jest podjęcie mediacji pomiędzy zarządcą toru a organami ochrony środowiska
oraz mieszkańcami okolicznych terenów?
W dniu 22 kwietnia 2026 r. w siedzibie Ministerstwa Sportu i Turystyki odbyło się
posiedzenie okrągłego stołu poświęcone przyszłości Toru Poznań, zorganizowane
z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. W spotkaniu udział wzięli m.in.
przedstawiciele Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska, władz samorządowych Miasta Poznania i Gminy Tarnowo Podgórne,
zarządzającego Torem Poznań, a także przedstawiciele polskiego środowiska sportów
motorowych. Celem spotkania było stworzenie forum do wymiany stanowisk oraz
wypracowania trwałych rozwiązań umożliwiających dalsze funkcjonowanie Toru Poznań,
-- 3 of 5 --
przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących norm środowiskowych i interesów
mieszkańców okolicznych terenów.
W efekcie przeprowadzonych rozmów strony zadeklarowały wolę dalszej współpracy oraz
kontynuowania prac nad docelowym modelem funkcjonowania obiektu, który w sposób
zrównoważony łączyłby interes społeczny, rozwój sportów motorowych oraz wymagania
w zakresie ochrony środowiska.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska, działając w granicach swoich kompetencji, bierze udział
w inicjatywach służących rozwijaniu dialogu, zapewniając merytoryczne wsparcie oraz
sprzyjając działaniom ukierunkowanym na ograniczanie negatywnego oddziaływania na
środowisko. Jednocześnie należy zaznaczyć, że proces mediacyjny oraz wypracowanie
skutecznych rozwiązań wymaga zaangażowania i współpracy wszystkich zainteresowanych
stron, w tym zarządzającego obiektem oraz właściwych jednostek samorządu
terytorialnego.
4. Czy zostaną podjęte działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie problemu?
Należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie kwestią budzącą wątpliwości jest
właściwa klasyfikacja akustyczna terenów położonych w otoczeniu Toru Poznań.
W szczególności zwraca się uwagę na występowanie rozbieżnych informacji, co do
charakteru ich zagospodarowania, w tym sygnałów wskazujących na funkcjonowanie na
tym obszarze obiektów usługowych, przy jednoczesnym przyjmowaniu dla nich standardów
właściwych dla zabudowy mieszkaniowej. Okoliczności te mogą wymagać dalszego
wyjaśnienia na potrzeby stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przed
hałasem. Ewentualne ustalenia dokonane w tym zakresie, jeżeli byłyby zgodne
z obowiązującymi przepisami i podjęte w oparciu o faktyczny sposób użytkowania terenu,
mogłyby skutkować koniecznością weryfikacji, wydanych wcześniej rozstrzygnięć
w odniesieniu do Toru Poznań. Problematyczną kwestią w przedmiotowej sprawie
pozostaje sposób kwalifikacji terenów w gminie sąsiadującej z miastem Poznań, obszar
w niewielkiej części pozostaje w zasięgu odziaływania toru. Zmiana kwalifikacji przez
władze lokalne (w oparciu o faktyczny sposób zagospodarowania) np. z zabudowy
mieszkaniowej na zabudowę mieszkaniowo-usługową będzie mieć przełożenie na
obowiązujące poziomy hałasu. Dlatego też kluczową kwestią, mogącą zakończyć spór
wokół Toru Poznań pozostaje kwestia zagospodarowania przestrzennego.
Z uwagi na powyższe, na obecnym etapie nie są planowane działania legislacyjne mające na
celu zmianę powszechnie obowiązujących przepisów w związku z sytuacją Toru Poznań.
Przedmiotowy problem ma charakter lokalny i jako taki powinien być rozwiązywany przy
wykorzystaniu obowiązujących regulacji oraz dostępnych mechanizmów organizacyjnych,
technicznych i administracyjnych, w ramach współdziałania zainteresowanych stron, jak
również z poszanowaniem właściwości organów oraz zasady subsydiarności.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
-- 4 of 5 --
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 5 of 5 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-V.0500.3.2026.MO
4338121.17651853.14339042
Warszawa, 30-04-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Pani Ewy Schädler (K10INT16602)
Temat: Interpelacja w sprawie podjęcia działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru
Poznań
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posłanki Pani Ewy Schädler (K10INT16602), w sprawie podjęcia
działań przeciw zamknięciu wyścigowego Toru Poznań, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych wyjaśnień.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotne znaczenie Toru Poznań dla rozwoju
sportów motorowych, szkolenia kierowców oraz organizacji wydarzeń o randze krajowej
i międzynarodowej. Należy jednak podkreślić, że działania organów ochrony środowiska
podejmowane są w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, których nadrzędnym celem
pozostaje ochrona zdrowia mieszkańców terenów sąsiednich. W związku z tym dla
zobrazowania przesłanek, jakimi kierowały się właściwe organy administracji przy
podejmowaniu rozstrzygnięć w tej sprawie, zasadne jest przedstawienie poniższego
kontekstu prawnego i faktycznego.
Na wstępie należy podkreślić, że przypadki przekraczania standardów akustycznych przez
Tor Poznań występowały na przestrzeni wielu lat. Pierwsza decyzja określająca
dopuszczalne poziomy hałasu dla Toru Poznań została wydana przez Prezydenta Miasta
Poznania w dniu 29 września 2005 r.
W tym kontekście istotne jest wskazanie, że celem przepisów dotyczących ochrony
środowiska przed hałasem jest ochrona zdrowia ludzi. Ocena wpływu hałasu na zdrowie
pozostaje w kompetencjach ministra właściwego do spraw zdrowia, zgodnie z art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej1. Z tego względu
standardy akustyczne zostały określone przez ministra właściwego do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, na podstawie art. 113 ust. 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska2, zwanej dalej ustawą Poś,
tak aby zapewnić taki stan środowiska, który nie powoduje negatywnych skutków
zdrowotnych dla ludności.
Wydając decyzję w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu, Prezydent Miasta Poznania
dokonał wyważenia interesów związanych z funkcjonowaniem infrastruktury o istotnym
znaczeniu społecznym i szkoleniowym oraz konieczności ochrony zdrowia mieszkańców
1 Dz.U. 2025 poz. 1275.
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.
-- 1 of 5 --
terenów sąsiednich. Należy przy tym zaznaczyć, że określone w decyzji standardy nie miały
charakteru arbitralnego, lecz wynikały bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa,
których celem jest zapobieganie długotrwałemu negatywnemu oddziaływaniu hałasu na
zdrowie ludzi. Jednocześnie wieloletnie utrzymywanie się przekroczeń poziomów hałasu
określonych w decyzji potwierdziło, że dotychczasowe działania podejmowane przez Tor
Poznań nie doprowadziły do trwałego zapewnienia dotrzymania obowiązujących norm.
Pomimo wielokrotnie nakładanych obowiązków oraz wyznaczania dodatkowych terminów
na usunięcie naruszeń, podmiot zarządzający Torem Poznań nie wdrożył skutecznych
i trwałych rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu do poziomów
dopuszczalnych. W sytuacji, gdy wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych za
naruszenie warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie stanowi
wystarczającego środka dyscyplinującego, zastosowanie znajduje art. 367 ustawy Poś, który
przewiduje możliwość wstrzymania użytkowania instalacji w drodze decyzji
administracyjnej.
W konsekwencji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia
31 października 2023 r., znak: WI.7060.25.14.2020.ds, wstrzymał użytkowanie instalacji na
terenie Toru Poznań w Przeźmierowie. Od powyższej decyzji podmiot prowadzący Tor
Poznań wniósł odwołanie, w wyniku czego sprawa została rozpatrzona przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego GIOŚ
podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony przebieg sprawy, odnosząc się
bezpośrednio do pytań przedstawionych w interpelacji, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych odpowiedzi.
1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje podjęcie działań mających na celu ponowną
analizę decyzji o zamknięciu Toru Poznań?
Jak wskazano we wstępie, Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega znaczenie
społeczne oraz szkoleniowe torów motorowych, w tym ich rolę w propagowaniu kultury
sportowej oraz bezpiecznej jazdy. Niemniej jednak Minister Klimatu i Środowiska nie jest
organem właściwym do ponownej analizy ani weryfikacji decyzji dotyczących
funkcjonowania Toru Poznań. Na chwilę obecną GIOŚ zakończył już postępowanie
odwoławcze wydaniem decyzji z dnia 31 marca 2026 r., przy czym należy wskazać, że jest
to decyzja ostateczna.
Zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na
podstawie i w granicach prawa. Oznacza to, że kompetencje tych organów muszą wynikać
wprost z przepisów prawa i nie mogą być domniemywane. Minister Klimatu i Środowiska
nie posiada kompetencji do ingerowania w przebieg indywidualnych postępowań
administracyjnych prowadzonych przez inne organy, w tym również organy mu podległe lub
nadzorowane, ani do wpływania na treść wydawanych w tych sprawach rozstrzygnięć.
Podjęcie takich działań naruszałoby zasadę legalizmu, a także zasadę bezstronnego
rozpatrywania spraw, uwzględniającego interesy wszystkich stron postępowania, w tym
zarówno zarządzającego Torem Poznań, jak i mieszkańców terenów sąsiednich narażonych
na ponadnormatywny, wieloletni hałas.
Niemniej jednak, ww. decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska będzie
przedmiotem kontroli sądowo‑administracyjnej w wyniku wniesienia przez zarządzającego
Torem Poznań skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej
sytuacji to sąd administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia o zasadności zaskarżonej
decyzji.
-- 2 of 5 --
Podejmowanie przez Ministra Klimatu i Środowiska jakichkolwiek działań lub wypowiedzi
odnoszących się do merytorycznej oceny sprawy pozostawałoby poza zakresem jego
kompetencji i mogłoby naruszać zasadę niezależności sądów oraz organów orzekających.
Jednocześnie, niezależnie od toczącego się postępowania sądowego, należy wskazać, że
postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r., znak: DI-KZP.401.24.2024, GIOŚ na wniosek
strony wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia 31 marca 2026 r., znak: DI-
KZP.401.24.2024. Wobec tego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd
administracyjny Tor Poznań nadal może funkcjonować.
2. Czy rozważane są rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy
jednoczesnym spełnieniu norm środowiskowych (np. programy ograniczenia hałasu, inwestycje
infrastrukturalne)?
Na wstępie należy wskazać, że funkcjonowanie obiektów generujących hałas, w tym torów
wyścigowych, wiąże się co do zasady z prowadzeniem działalności o charakterze
komercyjnym, do której znajduje zastosowanie zasada „zanieczyszczający płaci”. Zasada ta,
wynikająca zarówno z przepisów prawa krajowego, jak i regulacji Unii Europejskiej, zakłada,
że koszty zapobiegania negatywnym oddziaływaniom na środowisko, w tym uciążliwościom
akustycznym, jak również koszty ich ograniczania, są przypisane podmiotom
odpowiedzialnym za ich powstawanie.
Obowiązujące przepisy ochrony środowiska przewidują możliwość dalszego
funkcjonowania obiektów generujących hałas przy jednoczesnym spełnieniu określonych
norm środowiskowych, pod warunkiem wdrożenia odpowiednich działań ograniczających
negatywne oddziaływanie na otoczenie. Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie
z zasadą „zanieczyszczający płaci” odpowiedzialność za zaplanowanie, wdrożenie oraz
finansowanie działań służących ograniczeniu uciążliwości akustycznych spoczywa co do
zasady na podmiocie korzystającym ze środowiska, tj. zarządzającym obiektem.
Mając jednak na względzie istotną funkcję społeczną i sportową Toru Poznań, ewentualne
rozwiązania umożliwiające dalsze funkcjonowanie obiektu przy jednoczesnym spełnieniu
norm środowiskowych mogą być przedmiotem analiz i działań podejmowanych w ramach
istniejących instrumentów prawnych oraz we współpracy z właściwymi organami
i instytucjami, z poszanowaniem obowiązującego porządku kompetencyjnego.
W tym kontekście należy wskazać, że zagadnienia związane z funkcjonowaniem oraz
rozwojem infrastruktury sportowej pozostają w zakresie właściwości ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej. W zależności od charakteru planowanych działań oraz ich
powiązania z realizacją celów polityki rozwoju sportu i infrastruktury sportowej, resort ten
może podejmować inicjatywy dotyczące obiektów sportowych w zakresie wynikającym
z posiadanych kompetencji.
3. Czy możliwe jest podjęcie mediacji pomiędzy zarządcą toru a organami ochrony środowiska
oraz mieszkańcami okolicznych terenów?
W dniu 22 kwietnia 2026 r. w siedzibie Ministerstwa Sportu i Turystyki odbyło się
posiedzenie okrągłego stołu poświęcone przyszłości Toru Poznań, zorganizowane
z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. W spotkaniu udział wzięli m.in.
przedstawiciele Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska, władz samorządowych Miasta Poznania i Gminy Tarnowo Podgórne,
zarządzającego Torem Poznań, a także przedstawiciele polskiego środowiska sportów
motorowych. Celem spotkania było stworzenie forum do wymiany stanowisk oraz
wypracowania trwałych rozwiązań umożliwiających dalsze funkcjonowanie Toru Poznań,
-- 3 of 5 --
przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących norm środowiskowych i interesów
mieszkańców okolicznych terenów.
W efekcie przeprowadzonych rozmów strony zadeklarowały wolę dalszej współpracy oraz
kontynuowania prac nad docelowym modelem funkcjonowania obiektu, który w sposób
zrównoważony łączyłby interes społeczny, rozwój sportów motorowych oraz wymagania
w zakresie ochrony środowiska.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska, działając w granicach swoich kompetencji, bierze udział
w inicjatywach służących rozwijaniu dialogu, zapewniając merytoryczne wsparcie oraz
sprzyjając działaniom ukierunkowanym na ograniczanie negatywnego oddziaływania na
środowisko. Jednocześnie należy zaznaczyć, że proces mediacyjny oraz wypracowanie
skutecznych rozwiązań wymaga zaangażowania i współpracy wszystkich zainteresowanych
stron, w tym zarządzającego obiektem oraz właściwych jednostek samorządu
terytorialnego.
4. Czy zostaną podjęte działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie problemu?
Należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie kwestią budzącą wątpliwości jest
właściwa klasyfikacja akustyczna terenów położonych w otoczeniu Toru Poznań.
W szczególności zwraca się uwagę na występowanie rozbieżnych informacji, co do
charakteru ich zagospodarowania, w tym sygnałów wskazujących na funkcjonowanie na
tym obszarze obiektów usługowych, przy jednoczesnym przyjmowaniu dla nich standardów
właściwych dla zabudowy mieszkaniowej. Okoliczności te mogą wymagać dalszego
wyjaśnienia na potrzeby stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przed
hałasem. Ewentualne ustalenia dokonane w tym zakresie, jeżeli byłyby zgodne
z obowiązującymi przepisami i podjęte w oparciu o faktyczny sposób użytkowania terenu,
mogłyby skutkować koniecznością weryfikacji, wydanych wcześniej rozstrzygnięć
w odniesieniu do Toru Poznań. Problematyczną kwestią w przedmiotowej sprawie
pozostaje sposób kwalifikacji terenów w gminie sąsiadującej z miastem Poznań, obszar
w niewielkiej części pozostaje w zasięgu odziaływania toru. Zmiana kwalifikacji przez
władze lokalne (w oparciu o faktyczny sposób zagospodarowania) np. z zabudowy
mieszkaniowej na zabudowę mieszkaniowo-usługową będzie mieć przełożenie na
obowiązujące poziomy hałasu. Dlatego też kluczową kwestią, mogącą zakończyć spór
wokół Toru Poznań pozostaje kwestia zagospodarowania przestrzennego.
Z uwagi na powyższe, na obecnym etapie nie są planowane działania legislacyjne mające na
celu zmianę powszechnie obowiązujących przepisów w związku z sytuacją Toru Poznań.
Przedmiotowy problem ma charakter lokalny i jako taki powinien być rozwiązywany przy
wykorzystaniu obowiązujących regulacji oraz dostępnych mechanizmów organizacyjnych,
technicznych i administracyjnych, w ramach współdziałania zainteresowanych stron, jak
również z poszanowaniem właściwości organów oraz zasady subsydiarności.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
-- 4 of 5 --
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 5 of 5 --