Interpelacja w sprawie zamknięcia wyścigowego Toru Poznań
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16600
do ministra klimatu i środowiska, ministra sportu i turystyki
w sprawie zamknięcia wyścigowego Toru Poznań
Zgłaszający: Lidia Czechak
Data wpływu: 15-04-2026
Szanowny Panie Marszałku,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP kieruję interpelację do ministra sportu i turystyki oraz ministra klimatu i środowiska w sprawie dramatycznej sytuacji polskiego motosportu po zamknięciu Toru Poznań – jedynego w Polsce toru wyścigowego posiadającego odpowiednią licencję do organizacji zawodów tej rangi.
Z informacji publicznych wynika, że Tor Poznań został zamknięty decyzją Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska z powodu przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. W konsekwencji odwoływane są zaplanowane zawody, treningi, szkolenia oraz wydarzenia motoryzacyjne. Oznacza to ogromny cios dla całego środowiska sportów motorowych w Polsce – zawodników, klubów, organizatorów, instruktorów, mechaników, sponsorów oraz tysięcy kibiców.
Sytuacja ta budzi szczególne zdziwienie, ponieważ przez lata przedstawiciele państwa wskazywali tory wyścigowe jako bezpieczne miejsce do rozwijania pasji motoryzacyjnej i alternatywę dla nielegalnych wyścigów ulicznych oraz przekraczania dopuszczalnych prędkości na drogach publicznych. Dziś jednak jedna decyzja administracyjna doprowadza do zamknięcia jedynego licencjonowanego obiektu tego typu w kraju.
Brak funkcjonującego toru tej klasy oznacza realne zagrożenie dla rozwoju polskiego motosportu, szkolenia młodych kierowców, bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz możliwości organizacji imprez o randze krajowej i międzynarodowej.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
1.Czy rząd podejmie pilną interwencję w sprawie wznowienia działalności Toru Poznań? Jakie konkretne działania planują resorty sportu i środowiska, aby pogodzić wymogi ochrony środowiska z dalszym funkcjonowaniem strategicznych obiektów sportowych?
2. Czy przeprowadzono analizę skutków społecznych, gospodarczych i sportowych decyzji o zamknięciu toru?
3. Czy rząd rozważa wsparcie finansowe lub organizacyjne dla modernizacji infrastruktury akustycznej Toru Poznań, tak aby spełniał wymagane normy hałasu?
4. Czy prowadzone są rozmowy z zarządcą obiektu, Polskim Związkiem Motorowym oraz środowiskiem sportów motorowych w celu wypracowania rozwiązania?
5. Jakie alternatywy rząd zamierza zaproponować zawodnikom i organizatorom zawodów po zamknięciu jedynego licencjonowanego toru wyścigowego w Polsce?
6. Czy rząd planuje systemowe rozwiązania dla rozwoju infrastruktury motosportowej w Polsce, aby podobna sytuacja nie sparaliżowała tej dyscypliny w przyszłości?
Sprawa wymaga natychmiastowej reakcji. Zamknięcie Toru Poznań to nie tylko problem jednego obiektu, ale symboliczny sygnał, że państwo nie potrafi zapewnić warunków do legalnego i bezpiecznego uprawiania sportów motorowych. Oczekuję pilnych działań oraz przedstawienia realnego planu naprawczego.
Z wyrazami szacunku
Lidia Czechak
Poseł na Sejm RP
członek Parlamentarnego Zespołu ds. Sportów Motorowych
Podsekretarz stanu Anita Sowińska
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
- Wykryto zwrot wymijający: „nie posiada kompetencji” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16756 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DIŚ-V.0500.4.2026.MO
4338120.17651862.14338981
Warszawa, 30-04-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Pani Lidii Czechak (K10INT16600)
Temat: Interpelacja w sprawie zamknięcia wyścigowego Toru Poznań
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją Posłanki Pani Lidii Czechak (K10INT16600), w sprawie zamknięcia
wyścigowego Toru Poznań, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega istotne znaczenie Toru Poznań dla rozwoju
sportów motorowych, szkolenia kierowców oraz organizacji wydarzeń o randze krajowej
i międzynarodowej. Należy jednak podkreślić, że działania organów ochrony środowiska
podejmowane są w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, których nadrzędnym celem
pozostaje ochrona zdrowia mieszkańców terenów sąsiednich. W związku z tym dla
zobrazowania przesłanek, jakimi kierowały się właściwe organy administracji przy
podejmowaniu rozstrzygnięć w tej sprawie, zasadne jest przedstawienie poniższego
kontekstu prawnego i faktycznego.
Na wstępie należy podkreślić, że przypadki przekraczania standardów akustycznych przez
Tor Poznań występowały na przestrzeni wielu lat. Pierwsza decyzja określająca
dopuszczalne poziomy hałasu dla Toru Poznań została wydana przez Prezydenta Miasta
Poznania w dniu 29 września 2005 r.
W tym kontekście istotne jest wskazanie, że celem przepisów dotyczących ochrony
środowiska przed hałasem jest ochrona zdrowia ludzi. Ocena wpływu hałasu na zdrowie
pozostaje w kompetencjach ministra właściwego do spraw zdrowia, zgodnie z art. 33 ust. 1
ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej1. Z tego względu
standardy akustyczne zostały określone przez ministra właściwego do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, na podstawie art. 113 ust. 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska2, zwanej dalej ustawą Poś,
tak aby zapewnić taki stan środowiska, który nie powoduje negatywnych skutków
zdrowotnych dla ludności.
Wydając decyzję w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu, Prezydent Miasta Poznania
dokonał wyważenia interesów związanych z funkcjonowaniem infrastruktury o istotnym
znaczeniu społecznym i szkoleniowym oraz konieczności ochrony zdrowia mieszkańców
terenów sąsiednich. Należy przy tym zaznaczyć, że określone w decyzji standardy nie miały
1 Dz.U. 2025 poz. 1275.
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.
-- 1 of 6 --
charakteru arbitralnego, lecz wynikały bezpośrednio z obowiązujących przepisów prawa,
których celem jest zapobieganie długotrwałemu negatywnemu oddziaływaniu hałasu na
zdrowie ludzi. Jednocześnie wieloletnie utrzymywanie się przekroczeń poziomów hałasu
określonych w decyzji potwierdziło, że dotychczasowe działania podejmowane przez Tor
Poznań nie doprowadziły do trwałego zapewnienia dotrzymania obowiązujących norm.
Pomimo wielokrotnie nakładanych obowiązków oraz wyznaczania dodatkowych terminów
na usunięcie naruszeń, podmiot zarządzający Torem Poznań nie wdrożył skutecznych
i trwałych rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu do poziomów
dopuszczalnych. W sytuacji, gdy wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych za
naruszenie warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie stanowi
wystarczającego środka dyscyplinującego, zastosowanie znajduje art. 367 ustawy Poś, który
przewiduje możliwość wstrzymania użytkowania instalacji w drodze decyzji
administracyjnej.
W konsekwencji Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia
31 października 2023 r., znak: WI.7060.25.14.2020.ds, wstrzymał użytkowanie instalacji na
terenie Toru Poznań w Przeźmierowie. Od powyższej decyzji podmiot prowadzący Tor
Poznań wniósł odwołanie, w wyniku czego sprawa została rozpatrzona przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego GIOŚ
podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz przedstawiony przebieg sprawy, odnosząc się
bezpośrednio do pytań przedstawionych w interpelacji, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższych odpowiedzi.
1.Czy rząd podejmie pilną interwencję w sprawie wznowienia działalności Toru Poznań?
Jak wskazano we wstępie, Ministerstwo Klimatu i Środowiska dostrzega znaczenie
społeczne oraz szkoleniowe torów motorowych, w tym ich rolę w propagowaniu kultury
sportowej oraz bezpiecznej jazdy. Niemniej jednak Minister Klimatu i Środowiska nie jest
organem właściwym do ponownej analizy ani weryfikacji decyzji dotyczących
funkcjonowania Toru Poznań. Na chwilę obecną wiążąca pozostaje decyzja Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska.
Zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na
podstawie i w granicach prawa. Oznacza to, że kompetencje tych organów muszą wynikać
wprost z przepisów prawa i nie mogą być domniemywane. Minister Klimatu i Środowiska
nie posiada kompetencji do ingerowania w przebieg indywidualnych postępowań
administracyjnych prowadzonych przez inne organy, w tym również organy mu podległe lub
nadzorowane, ani do wpływania na treść wydawanych w tych sprawach rozstrzygnięć.
Podjęcie takich działań naruszałoby zasadę legalizmu, a także zasadę bezstronnego
rozpatrywania spraw, uwzględniającego interesy wszystkich stron postępowania, w tym
zarówno zarządzającego Torem Poznań, jak i mieszkańców terenów sąsiednich narażonych
na ponadnormatywny, wieloletni hałas.
W związku z tym Ministerstwo zwróciło się do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,
z prośbą o przedstawienie stanowiska w odniesieniu do ww. pytania. GIOŚ wskazał, że
podjęta przez niego decyzja jest konsekwencją stwierdzonych przekroczeń dopuszczalnych
poziomów hałasu.
Postępowanie w sprawie było prowadzone w odpowiedzi na liczne skargi okolicznych
mieszkańców, którzy od wielu lat wskazywali na uciążliwości związane z ponadnormatywnym
hałasem. Ochrona zdrowia i komfortu życia mieszkańców stanowi w takich sprawach istotny
-- 2 of 6 --
interes społeczny, który organy Inspekcji Ochrony Środowiska są zobowiązane uwzględniać.
W toku postępowania organ umożliwił prowadzącemu tor podjęcie działań technicznych
mających na celu ograniczenie emisji hałasu, w szczególności poprzez budowę i modernizację
ekranów akustycznych. Wyznaczono także dodatkowe terminy na usunięcie naruszeń. Pomimo
tych działań i upływu czasu, nie wykazano trwałego dotrzymania dopuszczalnych norm hałasu.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska, w przypadku
nieusunięcia naruszeń w wyznaczonym terminie, organ inspekcji ma obowiązek wstrzymać
użytkowanie instalacji. W tej sytuacji organy Inspekcji Ochrony Środowiska nie miały możliwości
podjęcia innego rozstrzygnięcia.
Podkreślenia wymaga, że decyzja nie ma charakteru uznaniowego, lecz wynika wprost
z obowiązujących przepisów prawa oraz ustalonego stanu faktycznego. Jednocześnie przepisy
przewidują możliwość wznowienia działalności toru w przypadku skutecznego usunięcia przyczyn
naruszeń i potwierdzenia tego stosownymi pomiarami.
W związku z wniesieniem przez stronę postępowania skargi na ww. decyzję GIOŚ, sprawa
prowadzona będzie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (dalej: „WSA”).
Jednocześnie informuję, że postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r., znak: DI-
KZP.401.24.2024, GIOŚ na wniosek strony wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzję z dnia
31 marca 2026 r., znak: DI-KZP.401.24.2024. Wobec tego do czasu prawomocnego
rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny Tor Poznań nadal może funkcjonować.
Decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska będzie przedmiotem kontroli
sądowo‑administracyjnej w wyniku wniesienia przez zarządzającego Torem Poznań skargi
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji to sąd
administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia o zasadności zaskarżonej decyzji.
Podejmowanie przez Ministra Klimatu i Środowiska jakichkolwiek działań lub wypowiedzi
odnoszących się do merytorycznej oceny sprawy pozostawałoby poza zakresem jego
kompetencji i mogłoby naruszać zasadę niezależności sądów oraz organów orzekających.
Niemniej jednak, z informacji uzyskanych przez Ministerstwo wynika, że kwestią budzącą
wątpliwości jest właściwa klasyfikacja akustyczna terenów położonych w otoczeniu Toru
Poznań. W szczególności zwraca się uwagę na występowanie rozbieżnych informacji, co do
charakteru ich zagospodarowania, w tym sygnałów wskazujących na funkcjonowanie na
tym obszarze obiektów usługowych, przy jednoczesnym przyjmowaniu dla nich standardów
właściwych dla zabudowy mieszkaniowej. Okoliczności te mogą wymagać dalszego
wyjaśnienia na potrzeby stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przed
hałasem. Ewentualne ustalenia dokonane w tym zakresie, jeżeli byłyby zgodne
z obowiązującymi przepisami i podjęte w oparciu o faktyczny sposób użytkowania terenu,
mogłyby skutkować koniecznością weryfikacji, wydanych wcześniej rozstrzygnięć
w odniesieniu do Toru Poznań. Problematyczną kwestią w przedmiotowej sprawie
pozostaje sposób kwalifikacji terenów w gminie sąsiadującej z miastem Poznań, obszar
w niewielkiej części pozostaje w zasięgu odziaływania toru. Zmiana kwalifikacji przez
władze lokalne (w oparciu o faktyczny sposób zagospodarowania) np. z zabudowy
mieszkaniowej na zabudowę mieszkaniowo-usługową będzie mieć przełożenie na
obowiązujące poziomy hałasu. Dlatego też kluczową kwestią, mogącą zakończyć spór
wokół Toru Poznań pozostaje kwestia zagospodarowania przestrzennego.
Pytanie dodatkowe: Jakie konkretne działania planują resorty sportu i środowiska, aby pogodzić
wymogi ochrony środowiska z dalszym funkcjonowaniem strategicznych obiektów sportowych?
Kwestia pogodzenia wymogów ochrony środowiska z dalszym funkcjonowaniem
strategicznych obiektów sportowych każdorazowo wymaga indywidualnej analizy,
-- 3 of 6 --
ponieważ każda sytuacja charakteryzuje się odmiennymi uwarunkowaniami faktycznymi
i przestrzennymi. Ochrona akustyczna w odniesieniu do oddziaływania obiektów
sportowych uzależniona jest m.in. od sposobu zagospodarowania przestrzennego terenów
sąsiednich, parametrów rozchodzenia/propagacji się hałasu, charakteru źródła emisji,
rodzaju i intensywności prowadzonej działalności, a także specyfiki samego obiektu
sportowego.
Z tego względu nie istnieje jedno uniwersalne rozwiązanie możliwe do zastosowania wobec
wszystkich obiektów tego typu. Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie przez
właściwe organy ochrony środowiska, z uwzględnieniem zarówno charakteru prowadzonej
działalności, jak również jej wymiaru sportowego i społecznego oraz potrzeb ochrony
zdrowia lokalnej społeczności.
Działania podejmowane przez resorty sportu i środowiska koncentrują się zatem na
zapewnieniu ram dialogu i współpracy pomiędzy zainteresowanymi stronami oraz na
stosowaniu obowiązujących instrumentów prawnych i administracyjnych w sposób
dostosowany do konkretnych uwarunkowań danej sprawy, z poszanowaniem powszechnie
obowiązujących norm ochrony środowiska.
2. Czy przeprowadzono analizę skutków społecznych, gospodarczych i sportowych decyzji
o zamknięciu toru?
Decyzja dotycząca wstrzymania użytkowania Toru Poznań została podjęta przez właściwy
organ ochrony środowiska w ramach realizacji ustawowych zadań polegających na kontroli
przestrzegania przepisów oraz norm środowiskowych, w szczególności w zakresie ochrony
przed hałasem. W tym trybie nie jest prowadzona odrębna, kompleksowa analiza skutków
społecznych, gospodarczych ani sportowych decyzji, jaka ma miejsce przy opracowywaniu
aktów o charakterze legislacyjnym.
Należy podkreślić, że działania organów ochrony środowiska mają charakter
indywidualnych rozstrzygnięć administracyjnych opartych na ustaleniach
faktycznych i obowiązujących przepisach prawa, których nadrzędnym celem jest ochrona
zdrowia ludzi i środowiska.
3. Czy rząd rozważa wsparcie finansowe lub organizacyjne dla modernizacji infrastruktury
akustycznej Toru Poznań, tak aby spełniał wymagane normy hałasu?
Na wstępie należy wskazać, że funkcjonowanie obiektów generujących hałas, w tym torów
wyścigowych, wiąże się co do zasady z prowadzeniem działalności o charakterze
komercyjnym, do której znajduje zastosowanie zasada „zanieczyszczający płaci”. Zasada ta,
wynikająca zarówno z przepisów prawa krajowego, jak i regulacji Unii Europejskiej, zakłada,
że koszty zapobiegania negatywnym oddziaływaniom na środowisko, w tym uciążliwościom
akustycznym, jak również koszty ich ograniczania, są przypisane podmiotom
odpowiedzialnym za ich powstawanie.
Jednocześnie należy mieć na uwadze, że Tor Poznań pełni istotną funkcję społeczną
i sportową, stanowiąc ważny element infrastruktury sportów motorowych w skali krajowej.
Z tego względu ewentualna analiza dotycząca udziału środków publicznych w modernizacji
infrastruktury tego typu powinna uwzględniać konieczność zachowania równowagi
pomiędzy zasadami ochrony środowiska oraz odpowiedzialności za oddziaływania, a
interesem publicznym i lokalnym, przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązującego
porządku kompetencyjnego.
-- 4 of 6 --
W tym kontekście należy wskazać, że zagadnienia związane z funkcjonowaniem oraz
rozwojem infrastruktury sportowej pozostają w zakresie właściwości ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej. W zależności od charakteru planowanych działań oraz ich
powiązania z realizacją celów polityki rozwoju sportu i infrastruktury sportowej, resort ten
może podejmować inicjatywy dotyczące obiektów sportowych w zakresie wynikającym
z posiadanych kompetencji.
4. Czy prowadzone są rozmowy z zarządcą obiektu, Polskim Związkiem Motorowym oraz
środowiskiem sportów motorowych w celu wypracowania rozwiązania?
W dniu 22 kwietnia 2026 r. w siedzibie Ministerstwa Sportu i Turystyki odbyło się
posiedzenie okrągłego stołu poświęcone przyszłości Toru Poznań, zorganizowane
z inicjatywy ministra właściwego do spraw kultury fizycznej. W spotkaniu udział wzięli m.in.
przedstawiciele Ministerstwa Klimatu i Środowiska, Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska, władz samorządowych Miasta Poznania i Gminy Tarnowo Podgórne,
zarządzającego Torem Poznań, a także przedstawiciele polskiego środowiska sportów
motorowych. Celem spotkania było stworzenie forum do wymiany stanowisk oraz
wypracowania trwałych rozwiązań umożliwiających dalsze funkcjonowanie Toru Poznań,
przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązujących norm środowiskowych i interesów
mieszkańców okolicznych terenów.
W efekcie przeprowadzonych rozmów strony zadeklarowały wolę dalszej współpracy oraz
kontynuowania prac nad docelowym modelem funkcjonowania obiektu, który w sposób
zrównoważony łączyłby interes społeczny, rozwój sportów motorowych oraz wymagania
w zakresie ochrony środowiska.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska, działając w granicach swoich kompetencji, bierze udział
w inicjatywach służących rozwijaniu dialogu, zapewniając merytoryczne wsparcie oraz
sprzyjając działaniom ukierunkowanym na ograniczanie negatywnego oddziaływania na
środowisko. Jednocześnie należy zaznaczyć, że proces mediacyjny oraz wypracowanie
skutecznych rozwiązań wymaga zaangażowania i współpracy wszystkich zainteresowanych
stron, w tym zarządzającego obiektem oraz właściwych jednostek samorządu
terytorialnego.
5. Jakie alternatywy rząd zamierza zaproponować zawodnikom i organizatorom zawodów po
zamknięciu jedynego licencjonowanego toru wyścigowego w Polsce?
6. Czy rząd planuje systemowe rozwiązania dla rozwoju infrastruktury motosportowej w Polsce,
aby podobna sytuacja nie sparaliżowała tej dyscypliny w przyszłości?
Kwestie dotyczące zarówno ewentualnych alternatyw dla zawodników i organizatorów
zawodów sportów motorowych w przypadku ograniczenia funkcjonowania określonego
obiektu sportowego, jak i systemowych rozwiązań w zakresie rozwoju infrastruktury
motosportowej w Polsce, pozostają poza zakresem właściwości Ministra Klimatu
i Środowiska. Zagadnienia te należą do obszaru realizacji polityki sportowej państwa
i mieszczą się w kompetencjach ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, jednostek
samorządu terytorialnego, podmiotów zarządzających obiektami sportowymi oraz
właściwych związków sportowych, odpowiedzialnych za organizację i rozwój danej
dyscypliny sportu. Rola Ministerstwa Klimatu i Środowiska koncentruje się natomiast na
zapewnieniu bezpiecznych dla zdrowia ludności warunków środowiska.
Z wyrazami szacunku
-- 5 of 6 --
Z up. Ministra
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
Ministerstwo Sportu
-- 6 of 6 --