Interpelacja w sprawie zrzutu solanki do Zatoki Puckiej
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16556
do ministra infrastruktury
w sprawie zrzutu solanki do Zatoki Puckiej
Zgłaszający: Krzysztof Szymański, Witold Tumanowicz, Grzegorz Płaczek
Data wpływu: 13-04-2026
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą decyzji z dnia 5 stycznia 2026 r., wydanej przez dyrektora Zarządu Zlewni w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz spółki ORLEN SA. Pozwolenie wodnoprawne dotyczy wprowadzania ścieków przemysłowych (solanki) do morskich wód wewnętrznych Zatoki Puckiej na terenie gminy Kosakowo. Ścieki te powstają w wyniku procesu ługowania komór w złożu soli kamiennej „Mechelinki” w ramach rozbudowy Kawernowego Podziemnego Magazynu Gazu Kosakowo.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy przed wydaniem decyzji z dnia 5 stycznia 2026 r. (znak: GG.ZUZ.4210.808.2025.HP) przeprowadzono szczegółowe badania lub analizy dotyczące wpływu zrzutu solanki realizowanego w latach 2011-2021 na obecny stan wód Zatoki Puckiej, w tym poziomu rtęci oraz heptachloru?
Czy organ dysponuje kompletnymi raportami z monitoringu środowiskowego za lata 2011-2021 przekazanymi przez spółkę PGNiG SA i czy w dokumentach tych odnotowano negatywny wpływ zrzutu solanki na ekosystem Zatoki Puckiej? Jeśli tak, proszę o wskazanie, w jakim zakresie te niekorzystne zmiany zostały zidentyfikowane.
Czy w obliczu oficjalnych opinii środowisk rybackich oraz organizacji społecznych, wskazujących na postępującą degradację wód, masowe padnięcia ryb, ssaków morskich oraz ptaków, organ nie uznaje za konieczne zwiększenia częstotliwości badań ichtiofauny i bentosu zamiast przewidzianego w decyzji cyklu raz na 3 lata?
W stanowisku Rady Gminy Kosakowo (uchwała nr XXXVII/220/2025) podniesiono postulat rozszerzenia obszaru monitoringu poza pole bliskie (200 m od instalacji zrzutowej) ze względu na unikalny charakter akwenu i potencjalny zasięg oddziaływania zanieczyszczeń. Czy w związku z tą argumentacją organ uzna za zasadne zwiększenie obszaru kontrolnego, a jeśli nie – jakie powody przemawiają za pozostaniem przy obecnym zasięgu? W przypadku uznania postulatu za zasadny, proszę o wskazanie terminu, w jakim nastąpi zmiana warunków pozwolenia w tym zakresie.
W stanowisku Rady Gminy Kosakowo (uchwała nr XXXVII/220/2025) zaproponowano wydłużenie rurociągu zrzutowego i dyfuzora w taki sposób, aby ścieki przemysłowe (solanka) były odprowadzane do otwartych wód Morza Bałtyckiego o większej dynamice mieszania, zamiast bezpośrednio do zamkniętego akwenu Zatoki Puckiej. Jeśli taka analiza została przeprowadzona, proszę o przedstawienie powodów, dla których rozwiązanie to nie zostało ostatecznie uwzględnione w wydanej decyzji.
Na jakiej podstawie ustalono próg zasolenia 0,5 PSU powyżej normy pomiaru oraz czas jego utrzymywania się przez 24 godziny jako przesłanki do wstrzymania zrzutu solanki?
Z wyrazami szacunku Krzysztof Szymański
Poseł na Sejm RP
Sekretarz stanu Arkadiusz Marchewka
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (14)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
8651 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-5.054.3.2026
Warszawa, 11 czerwca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16556 z 17 kwietnia br., Panów Posłów na Sejm RP:
Krzysztofa Szymańskiego, Witolda Tumanowicza i Grzegorza Płaczka, odnosząc się kolejno
do poruszonych przez Panów Posłów zagadnień uprzejmie informuję, co następuje.
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Zarząd Zlewni w Gdańsku Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wnioskodawca w przedłożonym opracowaniu
pn.: „Operat wodnoprawny na wprowadzanie do wód Zatoki Puckiej ścieków
przemysłowych (solanki) z Kawernowego Podziemnego Magazynu Gazu Kosakowo”,
opracowanym przez zespół Działu Geologii i Działu Ochrony Środowiska (wrzesień 2025 r.)
przedstawił szczegółową analizę wartości substancji szczególnie szkodliwych
dla środowiska wodnego dla okresu obowiązywania poprzedniego pozwolenia
wodnoprawnego. Niemniej jednak z uwagi na wątpliwości zgłaszane przez organów
administracji samorządowej oraz społeczności lokalnej dotyczących możliwego wpływu
przedmiotowej inwestycji na ekosystem Zatoki Puckiej, Dyrektor Zarządu Zlewni
w Gdańsku w dniu 7 listopada 2025 r., zwrócił się do: Urzędu Morskiego w Gdyni, Instytutu
Oceanologii Polskiej Akademii Nauk, Regionalnego Wydziału Monitoringu Środowiska
w Gdańsku, Instytutu Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk, Morskiego
Instytutu Rybackiego Państwowego Instytutu Badawczego, z prośbą o ocenę
potencjalnego negatywnego wpływu przedmiotowej inwestycji na stan wód Zatoki
Puckiej.
W dniu 1 grudnia 2025 r. Instytut Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk przesłał
krótkie podsumowanie prowadzonych przez instytucję badań modelowych i monitoringu
zrzutu solanki do wód Zatoki Puckiej, z którego wynika, że w okresie prowadzenia zrzutu
solanki do wód Zatoki Puckiej nie stwierdzono przekroczeń zasolenia zgodnie
z udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym. W tym samym dniu Urząd Morski w Gdyni
poinformował Zarząd Zlewni w Gdańsku, że w odniesieniu do art. 42 ust. 2 pkt 5 ustawy
z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej (Dz. U. z 2024 poz. 1125, ze zm.) nie dysponuje przesłankami wskazującymi
na pogorszenie jakości środowiska morskiego w obszarze Zatoki Puckiej w związku
z przewidywanym przedsięwzięciem.
-- 1 of 3 --
2
W toku prowadzonego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia organ wydający
decyzję dwukrotnie wzywał wnioskodawcę w trybie art. 50 ustawy z dnia 14 czerwca 1960
r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, ze zm.) do:
udowodnienia braku wpływu zamierzonego korzystania z wód na stan oraz cele
środowiskowe ustalone dla Jednolitych Części Wód Powierzchniowych,
dalej „JCWP”,
wykazania zgodności warunków realizowania zamierzonego korzystania z wód
w zakresie częstotliwości poboru próbek kadmu i rtęci z § 5 pkt 6 rozporządzenia
Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 czerwca 2019 r.
w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz
warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków,
a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub
do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1220),
przedłożenia założeń do przyjętego zasięgu oddziaływania oraz prowadzonego
monitoringu,
przeanalizowania wpływu zamierzonego korzystania z wód pod kątem
wskaźników determinujących stan chemiczny JCWP Zatoki Puckiej Zewnętrznej,
tj. m.in. rtęci z uwagi na jej obecność w odprowadzanych ściekach przemysłowych
„solance”.
Wnioskodawca przedłożył uzupełniania w odpowiedziach z dnia 12 listopada 2025r. oraz
18 listopada 2025 r. Na marginesie należy wskazać, że treść ww. rozporządzenia,
nie nakazuje wykonywania badań w zakresie oznaczania stężenia heptachloru.
Odnosząc się do kwestii monitoringu środowiskowego za lata 2011-2021, Ministerstwo
Infrastruktury informuje, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Zarząd Zlewni
w Gdańsku PGW WP, wnioskodawca w przedłożonym opracowaniu pn. „Operat
wodnoprawny na wprowadzanie do wód Zatoki Puckiej ścieków przemysłowych (solanki)
z Kawernowego Podziemnego Magazynu Gazu Kosakowo”, (wrzesień 2025 r.) przedstawił
szczegółową analizę pomierzonych wartości substancji szczególnie szkodliwych dla
środowiska wodnego dla okresu obowiązywania poprzedniego pozwolenia
wodnoprawnego, zgodnie z art. 409 ust. 4 pkt. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo
wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960 ze zm.), dalej p.w. Przedłożone analizy nie zawierały
przekroczeń maksymalnych stężeń substancji zanieczyszczających.
W kwestii zwiększenia częstotliwości badań wobec negatywnych opinii środowisk
rybackich stwierdzających postępującą degradację wód, Ministerstwo Infrastruktury
wyjaśnia, że częstotliwość badań ichtiofauny i bentosu określona w pkt. 6.3.
przedmiotowego pozwolenia wynika z decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska w Gdańsku z dnia 21 lipca 2016 roku, znak: RDOŚ-Gd-
WOO.4231.2.2015.MCZ.ER.44, o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia
pod nazwą: „Budowa Kawernowego Magazynu Gazu Kosakowo dla pojemności roboczej
gazu 655,7 mln m3 w zakresie komór magazynowych, instalacji ługowniczej, naziemnej
infrastruktury technicznej oraz gazociągów łączących obiekty instalacji magazynowej”
oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 30 maja 2019 r., znak:
DOOŚ-DŚII.4231.18.2016.PD/EU/mk.31. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa
-- 2 of 3 --
3
w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r.
poz. 1112, ze zm.), dalej u.o.o.ś., decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże
organy wydające m.in. pozwolenia wodnoprawne. Powyższe stanowisko potwierdzono
w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku
z dnia 24 kwietnia 2026 r., znak: G.RUZ.4222.1.2.2026.5.AK, utrzymującej w mocy
przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne.
Odnosząc się do postulatu zwiększenia obszaru monitoringu, resort wskazuje, że zapis
określany jako „pole bliskie” (200 m od instalacji zrzutowej) wynika z treści oraz warunków
określonych w przytaczanych wyżej decyzjach środowiskowych oraz faktu związania
organu wydającego pozwolenie wcześniejszymi rozstrzygnięciami w zakresie
środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięć. Należy zauważyć, iż przepisy p.w.
nie przewidują trybu zmiany warunków pozwolenia wodnoprawnego. Każdorazowa
zmiana warunków wymaga ponownej analizy oraz przeprowadzenia nowego
postępowania administracyjnego zgodnie z art. 407 ust. 1 p.w., które wydawane jest po
uprzednim złożeniu stosownego wniosku.
Jeśli chodzi o ewentualne wydłużenie rurociągu zrzutowego, które ma na celu zwiększenie
stopnia mieszania się ścieków przemysłowych z wodami Morza Bałtyckiego, Minister
Infrastruktury wyjaśnia, że zgodnie z art. 407 ust. 1 p.w., pozwolenie wodnoprawne
wydaje się na wniosek. To wnioskodawca kształtuje zakres oraz warunki korzystania ze
środowiska wodnego. Organ wydający pozwolenie wodnoprawne w przypadku, gdy
pozwolenie wodnoprawne naruszałoby akty prawne o których mowa art. 396 p.w.,
zobligowany jest do odmowy udzielenia pozwolenia (art. 399 p.w.). Zatem, organ
wydający pozwolenie wodnoprawne nie posiada on co do zasady możliwości ingerencji
w lokalizację potencjalnego zrzutu ścieków. Należy również zauważyć, że zaproponowane
wydłużenie rurociągu zrzutowego i dyfuzora, wymagałoby przeprowadzenia procedury
uzyskania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Ministerstwo Infrastruktury wyjaśnia także, że ustalenie progów zasolenia oraz czasu
utrzymywania się przekroczeń, wynika z treści ww. decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach. Z uwagi na „związanie” organu udzielającego pozwolenia
wodnoprawnego w trybie art. 86 u.o.o.ś., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki
Wodnej w Gdańsku decyzją z dnia 24 kwietnia 2026r, znak: G.RUZ.4222.1.2.2026.5.AK,
utrzymał w mocy przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne oraz przeanalizował kwestię
dotyczącą sytuacji wstrzymania zrzutu solanki w przypadku przekroczenia zasolenia
w polu bliskim (o średnicy 200 m od miejsca zrzutu na poziomie 0,5 PSU) przez okres 24
godzin oraz stwierdził, że wydane pozwolenie wodnoprawne nie narusza zapisów decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach.
Z poważaniem
z upoważnienia Ministra infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.
-- 3 of 3 --