Interpelacja w sprawie standardów ochrony małoletnich uczestników programów rozrywkowych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16536
do ministra kultury i dziedzictwa narodowego
w sprawie standardów ochrony małoletnich uczestników programów rozrywkowych
Zgłaszający: Marcin Józefaciuk
Data wpływu: 13-04-2026
Szanowna Pani Minister,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją w sprawie standardów ochrony małoletnich uczestników programów telewizyjnych o charakterze rozrywkowym. Impulsem do jej złożenia były wydarzenia z ostatniego odcinka programu „Mam Talent!“, w którym udział brało dziecko poniżej 12. roku życia. Po ogłoszeniu wyników uczestnik doznał silnej reakcji emocjonalnej (płacz), która została wyemitowana przed szeroką publicznością.
Sytuacja ta rodzi poważne wątpliwości w zakresie:
realnej ochrony dobra dziecka (art. 72 Konstytucji RP),
adekwatności oznaczeń wiekowych programów,
standardów dopuszczania małoletnich do udziału w formatach o wysokim poziomie presji,
oraz zasad emisji treści przedstawiających silne reakcje emocjonalne dzieci.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Jakie przepisy prawa powszechnie obowiązującego regulują obecnie udział małoletnich w programach rozrywkowych i talent show (w szczególności w kontekście ustawy o radiofonii i telewizji oraz przepisów o ochronie małoletnich)?
Czy istnieją wytyczne lub rekomendacje dotyczące minimalnego wieku uczestników programów w odniesieniu do ich oznaczeń wiekowych (np. 12+, 16+)?
Czy nadawcy mają ustawowy obowiązek zapewnienia wsparcia psychologicznego małoletnim uczestnikom – zarówno przed, w trakcie, jak i po udziale w programie?
Czy obowiązujące przepisy lub praktyka regulacyjna ograniczają możliwość emisji materiałów przedstawiających silne reakcje emocjonalne dzieci (np. płacz, załamanie)?
Czy ministerstwo analizowało dotychczas wpływ udziału dzieci w programach typu talent show na ich zdrowie psychiczne i dobrostan?
Czy w ocenie ministra obecne regulacje zapewniają wystarczający poziom ochrony małoletnich uczestników takich programów?
Czy ministerstwo planuje podjęcie prac legislacyjnych lub regulacyjnych w celu:
doprecyzowania zasad udziału dzieci w programach rozrywkowych,
wprowadzenia obowiązkowych standardów wsparcia psychologicznego,
ograniczenia emisji treści mogących naruszać dobro dziecka?
Czy jest rozważane powiązanie minimalnego wieku uczestnika z kategorią wiekową programu?
Czy ministerstwo współpracuje w tym zakresie z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji lub rzecznikiem praw dziecka?
Z poważaniem Marcin Józefaciuk
Poseł na Sejm RP
Sekretarz stanu Maciej Wróbel
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (2)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (13)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6658 znakówktórych dane są przetwarzane została zamieszczona na stronie www.gov.pl/kultura/bip w zakładce Polityka przetwarzania danych
osobowych.
Identyfikator dokumentu: 2468222.10910074.10344596
+48 22 42 10 100 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
esp@kultura.gov.pl ul. Krakowskie Przedmieście 15
www.gov.pl/kultura 00-071 Warszawa
Marta Cienkowska
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 16536 posła Marcina Józefaciuka z 17 kwietnia 2026 roku
w sprawie standardów ochrony małoletnich uczestników programów rozrywkowych,
uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.
Zasada dobra dziecka w polskim systemie prawa została wyrażona w art. 72 ust. 1
Konstytucji RP1. Jak wskazano w orzecznictwie, „poszanowania tego prawa domagać się
może nie tylko samo dziecko i jego rodzice, ale każdy - ma ono rangę uprawnienia
o charakterze actio popularis”2. Zauważa się także, że „Ze względu na niedostateczny
stopień dojrzałości fizycznej i psychicznej oraz brak doświadczenia życiowego, dzieci
pozostają szczególnie podatne na wpływ przekazów medialnych”3. Niemniej „rodzice mogą
nie być w stanie sprawować pełnej pieczy nad programami telewizyjnymi, z którymi
zapoznają się ich dzieci”4.
Z powyżej wskazanych względów ochrona małoletnich widzów oparta jest na zespole
środków, zawartych w przepisach art. 18 ust. 4-5b ustawy o radiofonii i telewizji z dnia 29
grudnia 1992 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1722, z późn. zm.; dalej: „u.r.i.t.”) oraz rozporządzenia
Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie kwalifikowania, rozpowszechniania i sposobu
zapowiadania audycji lub innych przekazów mogących mieć negatywny wpływ na rozwój
małoletnich z dnia 13 kwietnia 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 938; dalej: „rozporządzenie
KRRiT”). Art. 18 ust. 4 u.r.i.t. zakazuje audycji lub innych przekazów zagrażających
rozwojowi małoletnich, w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w sposób
nieuzasadniony eksponujących przemoc. Rozpowszechnianie innych audycji lub przekazów
mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy rozwój małoletnich zostało ograniczone
poprzez możliwość rozpowszechniania wyłącznie w godzinach od 23 do 6 (art. 18 ust. 5
u.r.i.t.) oraz obowiązek odpowiedniego oznaczenia (art. 18 ust. 5a u.r.i.t.). Wobec innych
audycji i przekazów istnieje obowiązek ich oznaczania stosownie do stopnia oddziaływania
na małoletnich w poszczególnych kategoriach wiekowych (art. 18 ust. 5b u.r.i.t.) zgodnie z
przepisami rozporządzenia KRRiT. Regulacje instrumentów ochrony małoletnich w zakresie
audiowizualnych usług medialnych na żądanie zawiera art. 47e u.r.i.t.
1 Art. 72 ust. 1 Konstytucji RP: „Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów
władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją”.
2 Wyrok SN z 18.10.2019 r., I NSK 60/18, LEX nr 2729320.
3 Wyrok SN z 18.10.2019 r., I NSK 60/18, LEX nr 2729320. Zob.: wyrok SA w Warszawie z 22.12.2021 r., VII AGa 793/20, LEX
nr 3370005, podobnie wyrok SA w Warszawie z 31.03.2021 r., VII AGa 612/20, LEX nr 3318280.
4 Wyrok SN z 18.10.2019 r., I NSK 60/18, LEX nr 2729320. Zob.: wyrok SA w Warszawie z 22.12.2021 r., VII AGa 793/20, LEX
nr 3370005; podobnie wyrok SA w Warszawie z 31.03.2021 r., VII AGa 612/20, LEX nr 3318280.
-- 1 of 2 --
+48 22 42 10 100 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
esp@kultura.gov.pl ul. Krakowskie Przedmieście 15
www.gov.pl/kultura 00-071 Warszawa
Na tle wskazanej regulacji w orzecznictwie sądów wyrażono między innymi stanowisko,
że „Zdecydowanie negatywny wpływ na ten rozwój [małoletnich] ma wzbudzanie emocji
i uczuć takich jak obrzydzenie, wstyd, wstręt. Wzbudzanie uczuć lęku, obawy, strachu może
bezpośrednio prowadzić do rozdrażnienia, impulsywności nawet agresji słownej,
bezpośredniej i pośredniej, a także do kształtowania i utrwalania postaw unikania,
wycofywania w momencie odczucia lęku lub też postaw przełamywania tych uczuć
negatywnych za wszelką cenę”5.
Naruszenie obowiązku wynikającego z przepisów art. 18 ust. 1-5b u.r.i.t. lub z
rozporządzenia KRRiT podlega sankcji administracyjnej kary pieniężnej zgodnie z art. 53 ust.
1 u.r.i.t. Karę nakłada na nadawcę Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w
drodze decyzji w wysokości do 50% rocznej opłaty za prawo do dysponowania
częstotliwością przeznaczoną do rozpowszechniania programu drogą rozsiewczą naziemną,
a w przypadku gdy nadawca nie uiszcza opłaty za prawo do dysponowania taką
częstotliwością, karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu nadawcy, osiągniętego
w poprzednim roku podatkowym, uwzględniając zakres i stopień szkodliwości naruszenia,
dotychczasową działalność nadawcy oraz jego możliwości finansowe.
Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, że temat ochrony małoletnich przed
niewłaściwymi treściami audycji lub innych przekazów zawartych w programach jest
podejmowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego także na poziomie
unijnym. W 2025 r. w ramach Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej Polska zainicjowała
dyskusję nad potencjalnymi zmianami w dyrektywie o audiowizualnych usługach
medialnych celem zapewnienia wysokiego poziomu ochrony małoletnich przed potencjalnie
szkodliwymi lub nieodpowiednimi treściami, ze szczególnym uwzględnieniem przeglądu
przepisów dotyczących obowiązków platform udostępniania wideo.6
W konsekwencji należy podkreślić, że zasygnalizowane przez posła M. Józefaciuka
zagadnienie jest przedmiotem zainteresowania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa
Narodowego zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Równocześnie
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przygląda się działaniom, jakie podejmuje
w tym zakresie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji7, oraz pozostaje do dyspozycji Rzecznika
Praw Dziecka w przypadku konieczności udzielenia wyjaśnień.
Z poważaniem
z up. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Sekretarz Stanu
Maciej Wróbel
/podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
5 Wyrok SA w Warszawie z 10.06.2008 r., VI ACa 1555/07, Legalis nr 738840.
6 Punkty 9-20 Konkluzji Rady w sprawie oceny ram prawnych dotyczących audiowizualnych usług
medialnych i usług platform udostępniania wideo (C/2025/2954); źródło: https://eurlex.europa.eu/legal-
content/PL/TXT/PDF/?uri=OJ:C_202502954 – dostęp z 28.04.2026.
7 Źródło: https://www.krrit.pl/blog-posts/ochrona-maloletnich-priorytetem-dzialan-krrit---wystapienie-przewodniczacej-
na-komisji-sejmowej – dostęp z 28.04.2026.
-- 2 of 2 --