Interpelacja w sprawie spójności polityki państwa w zakresie rozwoju infrastruktury gazowej
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16521
do ministra energii
w sprawie spójności polityki państwa w zakresie rozwoju infrastruktury gazowej
Zgłaszający: Wiesław Krajewski
Data wpływu: 11-04-2026
Szanowna Pani Minister,
na podstawie art. 14 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora zwracam się z interpelacją w sprawie spójności polityki państwa w zakresie rozwoju infrastruktury gazowej, w tym w szczególności w kontekście kompetencji Ministra Energii oraz Ministra Klimatu i Środowiska.
Efektywna polityka energetyczna wymaga spójności działań legislacyjnych, inwestycyjnych oraz strategicznych. W przypadku infrastruktury gazowej coraz częściej pojawiają się jednak sygnały wskazujące na brak jednolitego podejścia oraz rozbieżności pomiędzy deklarowanymi kierunkami polityki a praktyką regulacyjną.
Z jednej strony gaz ziemny wskazywany jest jako element transformacji energetycznej oraz narzędzie poprawy jakości powietrza, z drugiej – obserwowane są działania mogące ograniczać jego rozwój, w tym rosnące bariery inwestycyjne oraz niejednoznaczne sygnały regulacyjne.
Brak spójności w tym obszarze może prowadzić do ograniczenia inwestycji, zmniejszenia liczby przyłączeń oraz pogorszenia warunków funkcjonowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych.
Czy ministerstwo identyfikuje niespójności w polityce dotyczącej infrastruktury gazowej?
W jaki sposób koordynowane są działania pomiędzy resortami odpowiedzialnymi za energetykę?
Czy istnieje spójna strategia rozwoju sieci gazowej w Polsce?
Jakie są główne cele państwa w zakresie tej infrastruktury?
Jak ministerstwo ocenia wpływ obecnej polityki na liczbę nowych przyłączeń?
Czy planowane są działania zwiększające przewidywalność regulacyjną?
Jakie działania podejmowane są w celu zapewnienia stabilnych warunków inwestycyjnych?
Pozdrawiam Wiesław Krajewski
Poseł na Sejm RP
Sekretarz stanu Wojciech Wrochna
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10752 znakówwww.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
BM-WPR.0510.153.2026.KK
Warszawa, 2026-06-05
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji posła Wiesława Krajewskiego o numerze 16521 w sprawie
spójności polityki państwa w zakresie rozwoju infrastruktury gazowej, poniżej przedstawiam
odpowiedzi na zadane pytania.
Minister właściwy ds. energii odpowiada m.in. za opracowanie, aktualizację oraz
sprawozdawczość z realizacji międzysektorowych, dokumentów strategicznych w obszarze
energii, jakimi są Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r. z perspektywą do
2040 r. (KPEiK) oraz Polityka Energetyczna Polski (PEP). Dokumenty te wyznaczają ramy
prowadzenia polityki energetycznej, w tym kierunki rozwoju infrastruktury gazowej. Nie
zidentyfikowano w tym zakresie niespójności. Priorytetem pozostaje bezpieczeństwo
energetyczne, rozumiane jako ciągłość dostaw energii i gazu. Gaz ziemny pełni rolę paliwa
pomostowego w transformacji, wspierając odchodzenie od bardziej emisyjnych źródeł przy
zachowaniu stabilności systemu.
W KPEiK określono Polityki i Działania jako podstawowe instrumenty realizacji celów
energetyczno-klimatycznych wraz z przypisaniem właściwych ministrów do ich wdrożenia.
Nadzór nad monitoringiem postępów i spójnością realizacji sprawuje minister właściwy do
spraw energii. Realizacja poszczególnych działań podlega systematycznemu
monitorowaniu, co umożliwia bieżącą ocenę postępów, identyfikację potencjalnych barier
oraz podejmowanie działań korygujących niezbędnych do zapewnienia spójności
i skuteczności całego procesu transformacji energetycznej.
GAZ-SYSTEM, działając jako Operator Systemu Przesyłowego gazu ziemnego (dalej jako
„OSP”), zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, opracowuje Krajowy Dziesięcioletni
Plan Rozwoju Systemu Przesyłowego (dalej jako „KDPR”). Jest to dokument
przygotowywany na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne
(dalej jako „uPE”) i uzgadnianym z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki (dalej jako „URE”).
Dokument ten, zgodnie z art. 16 uPE, sporządzany jest na okres 10 lat i podlega aktualizacji
co dwa lata, przy czym każdorazowa aktualizacja obejmuje dziesięcioletnią perspektywę
planistyczną. W przypadku aktualnie obowiązującego planu rozwoju na lata 2036-2035
został on sporządzony w oparciu o:
• Politykę Energetyczną Polski do 2040 r.;
• Krajowy Plan na rzecz energii i klimatu na lata 2021-2030 wraz z projektem jej
aktualizacji;
• Dokumenty kierunkowe Unii Europejskiej w zakresie energetyki i klimatu – przede
wszystkim Europejskiego Zielonego Ładu (w tym Fit for 55), REPowerEU;
• Plany zagospodarowania przestrzennego województw lub w przypadku braku
takiego planu, strategii rozwoju województwa;
• Politykę rozwoju infrastruktury i rynku paliw alternatywnych w transporcie;
• Dziesięcioletni Plan Rozwoju Systemu Przesyłowego (TYNDP 2024),
opracowywany przez ENTSOG.
Opracowanie KDPR poprzedzone jest procesem konsultacji rynkowych, prowadzonych
z udziałem użytkowników systemu przesyłowego, operatorów systemów współpracujących
-- 1 of 3 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 2 z 3
oraz innych zainteresowanych podmiotów, a następnie projekt planu podlega uzgodnieniu
z Prezesem URE, działającym w porozumieniu odpowiednio z ministrem właściwym do
spraw energii i ministrem właściwym do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, co
zapewnia transparentność procesu oraz zgodność planowanych inwestycji z interesem
publicznym.
GAZ-SYSTEM konsekwentnie realizuje następujące cele strategiczne w zakresie
infrastruktury gazowej w obszarze przesyłu gazu: 1) Bezpieczeństwo energetyczne.
Zapewnienie stabilnych dostaw gazu dla gospodarstw domowych, przemysłu i energetyki,
także w sytuacjach kryzysowych lub ewentualnych nieciągłości dostaw; 2) Dywersyfikacja
źródeł i kierunków dostaw. Ograniczenie zależności od historycznie głównego dostawcy,
jakim była Federacja Rosyjska, poprzez zrealizowany w ostatnich latach rozwój połączeń
międzysystemowych z innymi krajami oraz budowę terminalu LNG w Świnoujściu, a obecnie
budowę terminalu FSRU w Zatoce Gdańskiej w celu zwiększenia możliwości importowych
gazu skroplonego; 3) Rozbudowa i modernizacja sieci przesyłowej. Budowa nowych oraz
modernizacja istniejących gazociągów przesyłowych w celu zapewnienia możliwie wysokiej
elastyczności oraz ciągłości pracy systemu przesyłowego, tym samym stwarzając warunki
możliwie dużej dostępności paliwa gazowego dla odbiorców krajowych; 4) Integracja z
rynkiem europejskim oraz Ukrainą. Budowa oraz rozbudowa połączeń transgranicznych
umożliwiających wewnątrzwspólnotowy handel gazem oraz współpracę z innymi
państwami UE. Rozbudowa połączenia z Ukrainą uwarunkowana dużym zapotrzebowaniem
wschodniego sąsiada na paliwo gazowe pozyskiwane z kierunków zachodnich;
5) Transformacja energetyczna i redukcja emisji. Wykorzystanie gazu jako paliwa
przejściowego w odchodzeniu od węgla, w znacznej mierze w segmencie elektroenergetyki
gazowej i zwiększania udziału gazu ziemnego w miksie energetycznym. Przygotowanie
infrastruktury do transportu gazów niskoemisyjnych, tj. biometanu i wodoru.
Perspektywa do 2027 r. obejmuje przede wszystkim kontynuację i zakończenie
rozpoczętych programów inwestycyjnych, w tym projektów dywersyfikacyjnych, pełne
wykorzystanie istniejącej infrastruktury LNG, zakończenie realizacji nowych połączeń
z Systemem Gazociągów Tranzytowych oraz działania zmierzające do zapewnienia w pełni
zdywersyfikowanego i odpornego rynku gazu w Polsce.
Perspektywa do 2035 r. zakłada realizację inwestycji uzależnionych od rozwoju rynku,
w tym Programu FSRU w rejonie Zatoki Gdańskiej, rozwój Korytarza Centrum–Wschód jako
liniowego elementu krajowego systemu przesyłowego oraz rozbudowę sieci w regionach
prognozowanego wzrostu zapotrzebowania, w szczególności na potrzeby sektora
elektroenergetycznego.
Realizacja powyższych inwestycji w perspektywie najbliższego dziesięciolecia umożliwi
stworzenie w pełni zdywersyfikowanego rynku gazu w Polsce. Rozbudowa Krajowego
Systemu Przesyłowego w tym horyzoncie czasowym zapewni bezpieczne, stabilne
i efektywne warunki przesyłu paliwa gazowego, zarówno dla odbiorców krajowych, jak
i w odniesieniu do potencjalnych kierunków eksportowych. W perspektywie do 2035 r.
planowane są ponadto kolejne inwestycje ukierunkowane na dalsze zwiększanie
bezpieczeństwa energetycznego kraju oraz rozbudowę zdolności przesyłowych
w regionach prognozowanego wzrostu zużycia gazu ziemnego, w szczególności na potrzeby
sektora elektroenergetycznego.
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie
szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego (dalej: „Rozporządzenie”)
GAZ-SYSTEM może przyłączać do sieci przesyłowej odbiorców z grupy A (odbiorcy
końcowi) i z grupy C (dystrybucja, kopalnie, PMG, LNG, biometanownie). W 2024 i 2025
roku zauważalny był wzrost zainteresowania przyłączeniem do sieci przesyłowej klientów
z sektora elektroenergetycznego, w szczególności jednostek szczytowych. Jest to związane
z możliwościami, jakie wprowadziła ustawa o rynku mocy.
-- 2 of 3 --
+48 (22) 433 33 30 Ministerstwo Energii
www.gov.pl/energia ul. Przemysłowa 26
me@me.gov.pl 00-450 Warszawa
Strona 3 z 3
GAZ-SYSTEM od kilku lat nieustannie obserwuje wzrost zainteresowania przyłączaniem do
sieci przesyłowej biometanowni, dlatego na bieżąco analizuje rozwiązania dotyczące
bezpośrednich przyłączeń tych podmiotów do sieci przesyłowej i wspólnie z klientami
wypracowuje rozwiązania, które mogą być zastosowanie w przypadkach, które są
technicznie i ekonomicznie uzasadnione z perspektywy funkcjonowania całego systemu
przesyłowego. Co więcej, w obszarze sektora biometanu GAZ-SYSTEM jest na etapie
tworzenia koncepcji budowy kilku Instalacji Przeładunku Paliwa Gazowego (dalej jako:
„IPPG”) na terenie całej Polski, w lokalizacjach preferowanych przez ankietyzowanych
klientów. IPPG to rozwiązanie alternatywne dla tradycyjnego, bezpośredniego przyłączenia
instalacji wytwarzających biometan, jest to „punkt zbiorczy”, czyli miejsce umożliwiające
wprowadzanie do systemu przesyłowego biometanu dostarczonego do tego punktu
w sposób inny niż gazociągiem, tj. dowożonego transportem drogowym jako CNG. Ponadto,
możliwe jest wybudowanie dwukierunkowego punktu pomiędzy OSD i OSP, co umożliwia
fizyczne, obok już istniejących rynkowych rozwiązań, przekierowanie biometanu w inne
obszary sieci.
Kwestia rozwoju krajowej sieci gazowej określona została w dokumencie strategicznym
„Polityka energetyczna Polski do 2040 r.”. Cele określone w tym dokumencie, czyli
rozbudowa krajowej sieci przesyłowej i dystrybucyjnej oraz budowa nowych punktów
wejścia do krajowego systemu gazowego, są konsekwentnie realizowane zgodnie
z terminami określonymi w PEP2040.
Dodatkowo, na podstawie art. 16 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2026 r. poz. 43 z późn. zm.), dalej „ustawa – Prawo energetyczne”, przedsiębiorstwa
energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych sporządzają dla
obszaru swojego działania plany rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego
zapotrzebowania na paliwa gazowe. Przygotowane przez przedsiębiorstwa energetyczne
plany rozwoju muszą uwzględniać, m.in. politykę energetyczną państwa. Plany rozwoju
podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w porozumieniu
z Ministrem Energii. Ponadto Prezes URE, na podstawie art. 23 ust. 3, w związku z art. 23
ust. 2 pkt 5 ustawy – Prawo energetyczne, uzgadnia projekty planów rozwoju po
zasięgnięciu opinii właściwego miejscowo zarządu województwa.
Przepisy ustawy – Prawo energetyczne wyposażają przedsiębiorstwa energetyczne
zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych w narzędzia umożliwiające im
finansowanie inwestycji w budowę, rozbudowę oraz modernizację infrastruktury gazowej.
Instrumentem umożliwiającym przedsiębiorstwom energetycznym finansowanie inwestycji
w rozbudowę krajowej sieci gazowej jest system taryfowy uregulowany w ustawie – Prawo
energetyczne, zapewniający pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej w
zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału
zaangażowanego w tę działalność (art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne).
Powyższe przepisy gwarantują stabilne zasady zwrotu regulowanych aktywów i pozytywnie
wpływają na rozbudowę sieci gazowej, w tym budowę nowych przyłączy.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra
Wojciech Wrochna
Sekretarz stanu
2026-06-05 $ezdPolePodpisu1
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --