Odpowiedź na interpelację w sprawie projektu ustawy dotyczącego środków pirotechnicznych Odpowiedź na interpelację nr 16493 w sprawie projektu ustawy dotyczącego środków pirotechnicznych Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek Warszawa, 29-04-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 16493 pana posła Ireneusza Rasia w sprawie projektu ustawy dotyczącego środków pirotechnicznych, z uwzględnieniem stanowiska Komendy Głównej Policji (KGP), uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Na wstępie należy wskazać, że omawiane w niniejszej interpelacji propozycje zmian legislacyjnych zawarte w poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt (druk nr 350) oraz poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (druk nr 729) są aktualnie przedmiotem prac parlamentarnych. W przypadku pozarządowych projektów ustaw stanowisko rządu jest opracowywane na podstawie § 147 uchwały nr 190 Rady Ministrów – Regulamin pracy Rady Ministrów[1]. Przystępując do opracowania projektu stanowiska rządu do pozarządowego projektu ustawy, organ wnioskujący analizuje treść pozarządowego projektu ustawy i następnie w projekcie stanowiska rządu zawiera ogólną ocenę kluczowych rozwiązań w nim zawartych. Mając powyższe na uwadze, Rada Ministrów przyjęła i przekazała do Sejmu RP stanowiska w zakresie obu wskazanych w wystąpieniu pana posła poselskich projektów, zawierające ocenę proponowanych zmian. Jednocześnie Rada Ministrów upoważniła ministra klimatu i środowiska do prezentowania stanowiska rządu w powyższych sprawach w toku prac parlamentarnych. Dodatkowo warto zaznaczyć, że zagadnienia związane z klasyfikacją wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do obrotu oraz wynikające z niej ograniczenia, jak również obowiązki podmiotów gospodarczych (producentów, importerów i dystrybutorów) związane z wprowadzaniem do obrotu lub udostępnianiem na rynku wyrobów pirotechnicznych, określa ustawa z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego[2]. Sprawy nią regulowane należą do kompetencji Ministerstwa Rozwoju i Technologii. Tym samym, w kwestiach podnoszonych przez Pana Posła w wystąpieniu, podmiotami wiodącymi są Ministerstwo Rozwoju i Technologii oraz Ministerstwo Klimatu i Środowiska. Niezależnie od powyższego, w zakresie swoich kompetencji, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji dostrzega wagę problemu dotyczącego używania wyrobów pirotechnicznych w sposób zakłócający porządek publiczny. Tak jak wspomniano wyżej, zasady nabywania, przechowywania lub używania materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są przedmiotem regulacji ustawy o materiałach wybuchowych, która określa również organa nadzoru rynku prowadzące kontrole i postępowania w sprawach wyrobów pirotechnicznych. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym[3] nie jest wymagane uzyskanie koncesji na obrót wyrobami pirotechnicznymi, o których mowa w art. 62c ust. 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit. a ustawy o materiałach wybuchowych, a mianowicie: wyroby pirotechniczne widowiskowe: klasa F1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się bardzo niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieistotnym poziomem hałasu, przeznaczone do użytku w budynkach oraz na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków (pkt 1 lit. a), klasa F2: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także niskim poziomem hałasu, przeznaczone do użytku na zamkniętym obszarze na zewnątrz budynków (pkt 1 lit. b), klasa F3: wyroby, które podczas działania charakteryzują się średnim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska, a także nieszkodliwym dla zdrowia ludzi poziomem hałasu, przeznaczone do użytku na dużych, otwartych przestrzeniach na zewnątrz budynków (pkt 1 lit. c); wyroby pirotechniczne przeznaczone do użytku teatralnego: klasa T1: wyroby, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska (pkt 2 lit. a); pozostałe wyroby pirotechniczne: klasa P1: wyroby inne niż wyroby klas F1-F3 i T1, które podczas działania charakteryzują się niskim stopniem zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia i środowiska (pkt 3 lit. a). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi wskazane powyżej wyroby pirotechniczne mogą być sprzedawane wyłącznie osobom pełnoletnim po okazaniu dokumentu stwierdzającego tożsamość. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez KGP największe nasilenie wypadków związanych z nieprawidłowym użytkowaniem fajerwerków, petard i rac (w szczególności klasy F3), w tym zagrożeń dla środowiska oraz dobrostanu zwierząt, następuje każdego roku w noc sylwestrową. Wypadki te powodują negatywne skutki dla zdrowia ludzkiego i wynikają przede wszystkim z braku zachowania podstawowej ostrożności oraz nieprzestrzegania przez użytkowników wyrobów pirotechnicznych wymagań bezpieczeństwa określonych w instrukcji obsługi tych wyrobów. Dochodzi również do zakłócania porządku publicznego, naruszania zasad współżycia społecznego, a także powodowania dyskomfortu okolicznych mieszkańców oraz zwierząt. Należy podkreślić, że dostępne narzędzia prawne pozwalają na ograniczenie niepożądanych zjawisk związanych z używaniem wyrobów pirotechnicznych. Na uwagę zasługuje możliwość wprowadzenia czasowych ograniczeń w zakresie używania fajerwerków i petard przez właściwych miejscowo wojewodów na podstawie art. 60 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie[4]. Uprawnienia w zakresie wprowadzania czasowych ograniczeń w używaniu przedmiotowych wyrobów przysługują również radzie gminy na podstawie art. 40-42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Natomiast, kto nie stosuje się do przepisów prawa miejscowego w tym zakresie, popełnia wykroczenie z art. 54 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń[5]. W przypadku braku uchwalenia przez władze gminy przepisów miejscowych działania Policji zazwyczaj ukierunkowane są na ocenę, czy korzystanie z przedmiotowych wyrobów narusza przepisy określone w: art. 51 K.w. (zakłócanie spokoju, porządku publicznego lub spoczynku nocnego); art. 52 § 1 K.w. (udział w zgromadzeniu posiadając przy sobie wyroby pirotechniczne); art. 83 K.w. (nieostrożne obchodzenie się z materiałami wybuchowymi, łatwo zapalnymi lub substancjami promieniotwórczymi, wykraczanie przeciwko przepisom o wyrobie, sprzedaży, przechowywaniu, używaniu lub przewożeniu takich materiałów); art. 107 K.w. (złośliwe niepokojenie); art. 145 K.w. (zaśmiecenie miejsca dostępnego dla publiczności). W kwestii wpływu użytkowania materiałów pirotechnicznych na dobrostan zwierząt należy podkreślić, że zwierzę zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt[6] nie może być traktowane jak rzecz i należy się jemu poszanowanie, ochrona i opieka. Przepisy przywołanej ustawy odnoszą się m.in. do wskazania szeregu zachowań niezgodnych z prawem i podlegających ściganiu karnemu, a odnoszących się do traktowania zwierząt, w tym znęcania się nad zwierzętami. Ustawa wśród zachowań zabronionych wymienia zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień zwierzętom, a w szczególności umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia. Kary, zgodnie z art. 35 i 37 ustawy o ochronie zwierząt, jakie ustawodawca przewidział za powyżej wskazane zachowania uzależnione są od sposobu zachowania sprawcy i tego, czy dopuścił się popełnienia wykroczenia czy też przestępstwa. Również Kodeks wykroczeń w art. 78 penalizuje zachowanie polegające na drażnieniu lub płoszeniu zwierzęcia, doprowadzając do tego, że staje się ono niebezpieczne. Regulacje prawne dotyczące zasad i warunków obrotu wyrobami pirotechnicznymi obejmują także kwestię odpowiedzialności karnej za przestępstwa określone w: art. 133 ustawy o materiałach wybuchowych – wykonywanie działalności bez koncesji; art. 139 ustawy o materiałach wybuchowych – sprzedaż wyłączonych spod koncesjonowania wyrobów pirotechnicznych osobom niepełnoletnim; art. 164 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny[7] – bezpośrednie niebezpieczeństwo; art. 171 Kodeksu karnego – niebezpieczne środki; art. 601 § 1 i 3 K.w. – działalność gospodarcza bez zgłoszenia. Jednocześnie informuję, że Policja nie dysponuje danymi statystycznymi na temat skali wykroczeń lub wypadków związanych z użyciem wyrobów pirotechnicznych, w tym danymi dotyczącymi obrażeń, jakie w następstwie tych wypadków wystąpiły w przypadku ludzi, a także zwierząt, jak również szkód w mieniu oraz środowisku. Niemniej, Krajowy System Informacyjny Policji (KSIP) pozwala na cząstkowe wyodrębnienie danych o przestępstwach popełnionych przy użyciu materiałów wybuchowych, które bezpośrednio są związane z analizowaną tematyką. Wynika z nich, że w latach 2023-2025 na terenie kraju odnotowano 26 przestępstw stwierdzonych, na podstawie: art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych[8] – 4, art. 160 § 1 i 3 K.k. – 9, art. 163 § 1 pkt 3 K.k. – 5, art. 288 § 1 K.k. – 8, dotyczących obrażeń u ludzi i uszkodzenia mienia, w których to czynach sprawcy posłużyli się jako „narzędziem przestępstwa“ materiałem wybuchowym. Ponadto we wskazanym okresie zarejestrowano 4 przestępstwa stwierdzone z art. 35 ustawy o ochronie zwierząt, dotyczące wystąpienia obrażeń i innych szkodliwych skutków dla zdrowia i życia zwierząt domowych oraz dzikich, w których to czynach sprawcy posłużyli się jako „narzędziem przestępstwa“ materiałem wybuchowym[9]. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] M.P. 2026 poz. 404 z późn. zm. [2] Dz. U. 2022 poz. 2378, zwanej dalej również: ustawa o materiałach wybuchowych. [3] Dz. U. 2023 poz. 1743 z późn. zm., zwanej dalej również: ustawa o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi. [4] Dz. U. 2025 poz. 428. [5] Dz. U. 2025 poz. 734 z późn. zm., zwanej dalej również: K.w. [6] Dz. U. 2023 poz. 1580 z późn. zm. [7] Dz. U. 2025 poz. 383 z późn. zm., zwanej dalej również: K.k. [8] Dz. U. 2023 poz. 616. [9] Dane za lata 2023-2025 uzyskano z Systemu Analitycznego Krajowego Systemu Informacyjnego Policji wg jednostki rejestrującej. Wartości modus operandi nie są obligatoryjne przy rejestracji przestępstwa w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji (KSIP), wobec czego liczba przestępstw stwierdzonych z uwzględnieniem jakiejkolwiek wartości modus operandi będzie pewną częścią stanu faktycznego poruszanego zagadnienia. Zasady gromadzenia danych umieszczone są w pliku „Uwagi i definicje“ na stronie internetowej www. policja.pl w zakładce Statystyka, http://statystyka.policja.pl.