Interpelacja nr 16377
Interpelacja w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (100%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Interpelacja nr 16377
do ministra zdrowia
w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Zgłaszający: Paweł Masełko
Data wpływu: 05-04-2026
Szanowna Pani Minister,
w dniu 2.07.2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779). To jedna z ważniejszych ustaw w ochronie zdrowia uchwalonych na przestrzeni ostatnich lat w Polsce.
Ustawa, tworząc struktury sieci kardiologicznej, definiuje między innymi gwarantowany i koordynowany dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej. Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 9 ust. 3 pkt 3 i 4 szpitalne ośrodki kardiologiczne drugiego i trzeciego poziomu, zakwalifikowane do sieci, muszą zapewnić pacjentom hospitalizowanym obligatoryjny dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej, w tym w szczególności do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej ambulatoryjnej, w trybie oddziału dziennego (obligatoryjnie, a nie alternatywnie wobec rehabilitacji w trybie stacjonarnym lub wcale, jak wcześniej, co jest istotną zmianą w systemie).
Realizacja świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej jest nie tylko formalnym wymogiem wynikającym z ustawy i wydanych do niej aktów wykonawczych, lecz także niezbędnym elementem leczenia i opieki nad pacjentem kardiologicznym, który zapewnia utrzymanie się długotrwałych pozytywnych efektów leczenia stanów ostrych w czasie hospitalizacji i wykonanych wtedy zabiegów interwencyjnych. Rehabilitacja jest tania i efektywna kosztowo, zwłaszcza w kontekście drogich zabiegów inwazyjnych kardiologii interwencyjnej, których efekty są często marnotrawione w dłuższej perspektywie czasu z powodu braku faktycznego dostępu do świadczeń rehabilitacyjnych i długotrwałej opieki ambulatoryjnej.
Dostęp do rehabilitacji, w świetle ustawy, zapewniony jest w większości przez ośrodki współpracujące, zgodnie z art. 12 ust. 4, a finansowanie świadczeń winno być zapewnione przez adekwatne kontraktowanie świadczeń przez NFZ w ramach zawartych umów z tego zakresu. Nakłada to więc na oddziały wojewódzkie NFZ po wejściu w życie ustawy pośrednio dodatkowe obowiązki zakontraktowania ww. świadczeń na odpowiednim poziomie.
Tymczasem, po analizie dostępnych danych, należy stwierdzić, że dostęp do rehabilitacji kardiologicznej, zwłaszcza w trybie oddziału dziennego, utrzymuje się w Polsce od wielu lat na katastrofalnie niskim poziomie. Co gorsze, po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie uległ on w roku 2026 poprawie, a nawet w większości województw jest gorszy niż w latach ubiegłych.
Zestawiając liczbę hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych z wielkością zakontraktowanych limitowanych świadczeń rehabilitacyjnych w trybie oddziału dziennego, należy stwierdzić, iż średnio w Polsce jedynie 2% hospitalizacji na tych oddziałach może zakończyć się skierowaniem pacjenta na pełny cykl rehabilitacji kardiologicznej w trybie dziennym (odpowiednio rocznie 540 610 hospitalizacji, 11 381 zakontraktowanych cykli świadczeń). Należy podkreślić, że odsetek ten nie uwzględnia hospitalizacji pacjentów ze wskazaniami do rehabilitacji kardiologicznej na oddziałach kardiochirurgicznych, internistycznych, angiologicznych, diabetologicznych i innych, w praktyce jest więc wielokrotnie niższy.
Analizując dane dla poszczególnych województw, zauważyć należy także znaczne regionalne dysproporcje w dostępie do świadczeń. W województwie lubelskim odsetek ten jest najniższy w Polsce i nie przekracza 1% (0,71% !), a na terenie 8 kolejnych województw nie przekracza 2% (województwa podkarpackie, mazowieckie, wielkopolskie, opolskie, dolnośląskie, lubuskie, zachodniopomorskie i podlaskie). Jedynie na terenie dwóch województw przekracza 3% (odpowiednio 3,28% w województwie kujawsko-pomorskim i 4,68% w województwie małopolskim).
Z drugiej strony, analizując liczbę zakontraktowanych cykli rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów w poszczególnych oddziałach wojewódzkich NFZ w rozbiciu na lata 2025 i 2026, po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej, należy stwierdzić, iż na terenie aż 10 oddziałów wojewódzkich NFZ liczba zakontraktowanych kardiologicznych świadczeń rehabilitacyjnych na oddziałach dziennych uległa zmniejszeniu, w przedziale od 0,8 do 11,6%, a w 4 kolejnych oddziałach była podobna lub nieistotnie wzrosła. Jedynie na terenie oddziałów małopolskiego i kujawsko-pomorskiego NFZ zakontraktowano więcej świadczeń z tego zakresu na rok 2026 (odpowiednio 7,31% i 23,75%).
Warto podkreślić, że ambulatoryjna rehabilitacja kardiologiczna w oddziale dziennym jest merytorycznie porównywalna do rehabilitacji w warunkach stacjonarnych dla większości pacjentów i jest niezwykle ekonomiczna, gdyż jeden osobodzień w rehabilitacji stacjonarnej z uwagi na koszty hotelowe i opieki całodobowej odpowiada kwotowo średnio 3–4 osobodniom rehabilitacji na oddziale dziennym. Zgodne opinie ekspertów wskazują, że w trybie opieki dziennej winno być realizowane około 80–85% świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej w systemie, tymczasem w Polsce odsetek ten kształtuje się w różnych opracowaniach na poziomie od 5 do 15% względem rehabilitacji stacjonarnej. Argumenty ekonomiczne stają się niezwykle istotne w aktualnej sytuacji finansowej płatnika, a szacowany koszt zwiększenia odsetka świadczeń zaledwie do 4% w skali kraju jest niewspółmiernie niski do osiąganych korzyści zdrowotnych i poszukiwanych oszczędności ekonomicznych w systemie.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Dlaczego Ministerstwo Zdrowia i NFZ po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie podjęły żadnych działań adekwatnych do zapisów i celów ustawy, mogących zapewnić odpowiedni dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej przez ośrodki współpracujące, w szczególności w oddziałach dziennych, w roku 2026 i latach kolejnych?
2. Jakie działania zamierzają podjąć Ministerstwo Zdrowia i NFZ w celu poprawy katastrofalnego dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w Polsce (obecnie na poziomie około 2% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych) i wzrostu tego dostępu do zakresu co najmniej 5–10% lub więcej w latach kolejnych w możliwie krótkim czasie?
3. Czy istnieje możliwość podjęcia przez oddziały wojewódzkie NFZ pilnych działań zabezpieczających interwencyjnie dostęp do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej od dnia 1.07.2026 r. do poziomu 4% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych?
4. W szczególności czy takie działania zostaną podjęte niezwłocznie na terenie 9 oddziałów wojewódzkich NFZ, zapewniających obecnie dostęp do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej na poziomie poniżej 2% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych (odpowiednio województwa lubelskie, podkarpackie, mazowieckie, wielkopolskie, opolskie, dolnośląskie, lubuskie, zachodniopomorskie i podlaskie)?
Z poważaniem
Paweł Masełko
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 16377
do ministra zdrowia
w sprawie zapewnienia dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Zgłaszający: Paweł Masełko
Data wpływu: 05-04-2026
Szanowna Pani Minister,
w dniu 2.07.2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779). To jedna z ważniejszych ustaw w ochronie zdrowia uchwalonych na przestrzeni ostatnich lat w Polsce.
Ustawa, tworząc struktury sieci kardiologicznej, definiuje między innymi gwarantowany i koordynowany dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej. Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 9 ust. 3 pkt 3 i 4 szpitalne ośrodki kardiologiczne drugiego i trzeciego poziomu, zakwalifikowane do sieci, muszą zapewnić pacjentom hospitalizowanym obligatoryjny dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej, w tym w szczególności do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej ambulatoryjnej, w trybie oddziału dziennego (obligatoryjnie, a nie alternatywnie wobec rehabilitacji w trybie stacjonarnym lub wcale, jak wcześniej, co jest istotną zmianą w systemie).
Realizacja świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej jest nie tylko formalnym wymogiem wynikającym z ustawy i wydanych do niej aktów wykonawczych, lecz także niezbędnym elementem leczenia i opieki nad pacjentem kardiologicznym, który zapewnia utrzymanie się długotrwałych pozytywnych efektów leczenia stanów ostrych w czasie hospitalizacji i wykonanych wtedy zabiegów interwencyjnych. Rehabilitacja jest tania i efektywna kosztowo, zwłaszcza w kontekście drogich zabiegów inwazyjnych kardiologii interwencyjnej, których efekty są często marnotrawione w dłuższej perspektywie czasu z powodu braku faktycznego dostępu do świadczeń rehabilitacyjnych i długotrwałej opieki ambulatoryjnej.
Dostęp do rehabilitacji, w świetle ustawy, zapewniony jest w większości przez ośrodki współpracujące, zgodnie z art. 12 ust. 4, a finansowanie świadczeń winno być zapewnione przez adekwatne kontraktowanie świadczeń przez NFZ w ramach zawartych umów z tego zakresu. Nakłada to więc na oddziały wojewódzkie NFZ po wejściu w życie ustawy pośrednio dodatkowe obowiązki zakontraktowania ww. świadczeń na odpowiednim poziomie.
Tymczasem, po analizie dostępnych danych, należy stwierdzić, że dostęp do rehabilitacji kardiologicznej, zwłaszcza w trybie oddziału dziennego, utrzymuje się w Polsce od wielu lat na katastrofalnie niskim poziomie. Co gorsze, po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie uległ on w roku 2026 poprawie, a nawet w większości województw jest gorszy niż w latach ubiegłych.
Zestawiając liczbę hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych z wielkością zakontraktowanych limitowanych świadczeń rehabilitacyjnych w trybie oddziału dziennego, należy stwierdzić, iż średnio w Polsce jedynie 2% hospitalizacji na tych oddziałach może zakończyć się skierowaniem pacjenta na pełny cykl rehabilitacji kardiologicznej w trybie dziennym (odpowiednio rocznie 540 610 hospitalizacji, 11 381 zakontraktowanych cykli świadczeń). Należy podkreślić, że odsetek ten nie uwzględnia hospitalizacji pacjentów ze wskazaniami do rehabilitacji kardiologicznej na oddziałach kardiochirurgicznych, internistycznych, angiologicznych, diabetologicznych i innych, w praktyce jest więc wielokrotnie niższy.
Analizując dane dla poszczególnych województw, zauważyć należy także znaczne regionalne dysproporcje w dostępie do świadczeń. W województwie lubelskim odsetek ten jest najniższy w Polsce i nie przekracza 1% (0,71% !), a na terenie 8 kolejnych województw nie przekracza 2% (województwa podkarpackie, mazowieckie, wielkopolskie, opolskie, dolnośląskie, lubuskie, zachodniopomorskie i podlaskie). Jedynie na terenie dwóch województw przekracza 3% (odpowiednio 3,28% w województwie kujawsko-pomorskim i 4,68% w województwie małopolskim).
Z drugiej strony, analizując liczbę zakontraktowanych cykli rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów w poszczególnych oddziałach wojewódzkich NFZ w rozbiciu na lata 2025 i 2026, po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej, należy stwierdzić, iż na terenie aż 10 oddziałów wojewódzkich NFZ liczba zakontraktowanych kardiologicznych świadczeń rehabilitacyjnych na oddziałach dziennych uległa zmniejszeniu, w przedziale od 0,8 do 11,6%, a w 4 kolejnych oddziałach była podobna lub nieistotnie wzrosła. Jedynie na terenie oddziałów małopolskiego i kujawsko-pomorskiego NFZ zakontraktowano więcej świadczeń z tego zakresu na rok 2026 (odpowiednio 7,31% i 23,75%).
Warto podkreślić, że ambulatoryjna rehabilitacja kardiologiczna w oddziale dziennym jest merytorycznie porównywalna do rehabilitacji w warunkach stacjonarnych dla większości pacjentów i jest niezwykle ekonomiczna, gdyż jeden osobodzień w rehabilitacji stacjonarnej z uwagi na koszty hotelowe i opieki całodobowej odpowiada kwotowo średnio 3–4 osobodniom rehabilitacji na oddziale dziennym. Zgodne opinie ekspertów wskazują, że w trybie opieki dziennej winno być realizowane około 80–85% świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej w systemie, tymczasem w Polsce odsetek ten kształtuje się w różnych opracowaniach na poziomie od 5 do 15% względem rehabilitacji stacjonarnej. Argumenty ekonomiczne stają się niezwykle istotne w aktualnej sytuacji finansowej płatnika, a szacowany koszt zwiększenia odsetka świadczeń zaledwie do 4% w skali kraju jest niewspółmiernie niski do osiąganych korzyści zdrowotnych i poszukiwanych oszczędności ekonomicznych w systemie.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Dlaczego Ministerstwo Zdrowia i NFZ po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie podjęły żadnych działań adekwatnych do zapisów i celów ustawy, mogących zapewnić odpowiedni dostęp do świadczeń z zakresu rehabilitacji kardiologicznej przez ośrodki współpracujące, w szczególności w oddziałach dziennych, w roku 2026 i latach kolejnych?
2. Jakie działania zamierzają podjąć Ministerstwo Zdrowia i NFZ w celu poprawy katastrofalnego dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w Polsce (obecnie na poziomie około 2% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych) i wzrostu tego dostępu do zakresu co najmniej 5–10% lub więcej w latach kolejnych w możliwie krótkim czasie?
3. Czy istnieje możliwość podjęcia przez oddziały wojewódzkie NFZ pilnych działań zabezpieczających interwencyjnie dostęp do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej od dnia 1.07.2026 r. do poziomu 4% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych?
4. W szczególności czy takie działania zostaną podjęte niezwłocznie na terenie 9 oddziałów wojewódzkich NFZ, zapewniających obecnie dostęp do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej na poziomie poniżej 2% hospitalizacji na oddziałach kardiologicznych (odpowiednio województwa lubelskie, podkarpackie, mazowieckie, wielkopolskie, opolskie, dolnośląskie, lubuskie, zachodniopomorskie i podlaskie)?
Z poważaniem
Paweł Masełko
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Katarzyna Anna Kacperczyk
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
12
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (12)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
14185 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
OKUK.050.2.2026.PP
Warszawa, 30 kwietnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: interpelacja Pana Posła Pawła Masełko w sprawie zapewnienia dostępu do
ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą z
dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej – interpelacja nr 16377
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji nr 16377 Pana Posła Pawła Masełko w sprawie zapewnienia
dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych, poniżej
przedstawiam szczegółowe odpowiedzi na postawione pytania, uwzględniając aktualny
etap wdrażania Krajowej Sieci Kardiologicznej1.
1. Dlaczego po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie podjęto
działań adekwatnych do zapisów i celów ustawy w roku 2026 i latach kolejnych?
Uprzejmie wyjaśniam, że KSK została utworzona na mocy ustawy z dnia 4 czerwca
2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 poz. 779)2, a jej przepisy weszły
w życie z dniem 2 lipca 2025 r. Proces kwalifikacji podmiotów do KSK został
przeprowadzony w dniu 19 lipca 2025 r. i od tego momentu Sieć rozpoczęła formalne
funkcjonowanie.
W związku z powyższym rok 2025, a także bieżący rok 2026, stanowią etap wdrażania
i rozwoju Krajowej Sieci Kardiologicznej. Działania podejmowane w początkowej fazie
funkcjonowania KSK koncentrowały się przede wszystkim na zapewnieniu kluczowych
podstaw organizacyjnych i systemowych, niezbędnych dla jej prawidłowego działania
oraz dalszego rozwoju. W szczególności obejmowały one:
przygotowanie kryteriów kwalifikacji podmiotów do KSK3 oraz warunków
nadawania statusu Centrów Doskonałości Kardiologicznej4,
1 zwanej dalej także „KSK”
2 zwana dalej „ustawą o KSK”
3 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowych kryteriów
kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz.U. 2025 poz. 943)
4 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2025 r. w sprawie rodzajów Centrów Doskonałości
Kardiologicznej oraz szczegółowych warunków przyznania ośrodkowi kardiologicznemu statusu
Centrum Doskonałości Kardiologicznej (Dz.U. 2025 poz. 942)
-- 1 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
opracowanie uniwersalnej ścieżki pacjenta kardiologicznego5,
prace nad systemem KSK6 oraz elektroniczną Kartą Opieki Kardiologicznej
(eKOK)7, która będzie stanowiła kluczowe narzędzie monitorowania procesu
leczenia pacjentów w ramach KSK,
opracowanie wskaźników jakości opieki kardiologicznej8 oraz
współczynników korygujących, które będą premiować ośrodki zapewniające
kompleksową opiekę, w tym rehabilitację,
prace nad założeniami funkcjonowania koordynatorów opieki kardiologicznej,
odpowiedzialnych za prowadzenie pacjenta przez poszczególne etapy
diagnostyki, leczenia oraz rehabilitacji, w tym za zapewnienie ciągłości
i terminowości udzielanych świadczeń.
Działania te stanowią niezbędny etap budowy spójnego modelu opieki kardiologicznej,
w ramach którego możliwe jest dalsze rozwijanie poszczególnych elementów
świadczeń, w tym rehabilitacji kardiologicznej, w sposób uporządkowany i trwały oraz
uwzględniający jakość, a także bezpieczeństwo leczenia pacjentów.
2. Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia i Narodowy Fundusz Zdrowia w
celu poprawy dostępności do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej?
Ministerstwo Zdrowia dostrzega istotne znaczenie rehabilitacji kardiologicznej jako
integralnego elementu skutecznej i ciągłej opieki nad pacjentem z chorobami układu
krążenia, mając na uwadze jej rolę w poprawie rokowania pacjentów, ograniczaniu
ryzyka ponownych incydentów sercowo‑naczyniowych oraz przeciwdziałaniu
rehospitalizacjom. Rehabilitacja kardiologiczna stanowi kluczowy etap procesu
leczenia po ostrych incydentach sercowych oraz element długoterminowego
postępowania terapeutycznego.
Z tego względu rehabilitacja kardiologiczna została uwzględniona w rozwiązaniach
systemowych wdrażanych w ramach Krajowej Sieci Kardiologicznej, w szczególności
poprzez jej ujęcie w kryteriach kwalifikacji, uniwersalnej ścieżce pacjenta
kardiologicznego oraz odzwierciedlenie w miernikach jakości opieki kardiologicznej
określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy o KSK
(rozporządzenie ws. wskaźników jakości opieki kardiologicznej). Takie podejście
wpisuje rehabilitację kardiologiczną w spójny model opieki koordynowanej,
obejmującej kolejne etapy diagnostyki, leczenia oraz dalszego postępowania
terapeutycznego.
5 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 października 2025 r. w sprawie kluczowych zaleceń
dotyczących organizacji opieki kardiologicznej i postępowania klinicznego (Dz.U. 2025 poz. 1389),
zwane dalej „uniwersalną ścieżką pacjenta”
6 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2026 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych
wprowadzanych do systemu Krajowej Sieci Kardiologicznej przez ośrodki kardiologiczne oraz
terminów ich wprowadzania (Dz.U. 2026 poz. 398)
7 projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w
elektronicznej Karcie Opieki Kardiologicznej oraz terminu ich przekazywania
https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12407402
8 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2026 r. w sprawie wskaźników jakości opieki
kardiologicznej (Dz.U. 2026 poz. 134), zwane dalej „rozporządzeniem ws. wskaźników jakości opieki
kardiologicznej”
-- 2 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Istotnym elementem wdrażanego modelu jest również elektroniczna Karta Opieki
Kardiologicznej (eKOK), która umożliwi monitorowanie przebiegu leczenia pacjenta
w czasie rzeczywistym, w tym np. identyfikację etapów, na których dochodzi do
opóźnień lub przerw w realizacji świadczeń, takich jak rehabilitacja kardiologiczna.
Narzędzie to będzie wspierać poprawę koordynacji opieki oraz zwiększenie
efektywności wykorzystania dostępnych zasobów systemu ochrony zdrowia.
Uzupełnieniem powyższych rozwiązań jest wprowadzenie funkcji koordynatora opieki
kardiologicznej, którego rolą jest organizacja ścieżki leczenia pacjenta, w tym
kierowanie do rehabilitacji kardiologicznej oraz wspieranie pacjenta w dostępie do
świadczeń z zakresu kardiologii.
Jednocześnie Ministerstwo Zdrowia prowadzi prace nad projektem nowego
rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji
leczniczej, które w sposób kompleksowy obejmie również rehabilitację kardiologiczną.
Projektowane przepisy przewidują m.in. doprecyzowanie zasad kwalifikacji pacjentów,
organizacji świadczeń rehabilitacyjnych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych,
oddziałów dziennych, stacjonarnych oraz w warunkach domowych, a także
uwzględnienie kardiologicznej telerehabilitacji hybrydowej jako jednej z form realizacji
świadczeń. Projektowane rozwiązania mają charakter systemowy i pozostają spójne z
modelem opieki wynikającym z KSK oraz programem Kompleksowej Opieki po Zawale
Mięśnia Sercowego (KOS‑Zawał), w ramach którego dostęp do rehabilitacji
kardiologicznej stanowi istotny element opieki kompleksowej.
Równolegle Narodowy Fundusz Zdrowia zapewnia finansowanie rehabilitacji
kardiologicznej w ramach obowiązujących umów we wszystkich oddziałach
wojewódzkich, zarówno w warunkach stacjonarnych, jak i w ośrodkach lub oddziałach
dziennych oraz w formie kardiologicznej telerehabilitacji hybrydowej. Analiza danych
Narodowego Funduszu Zdrowia za lata 2024–2025 wskazuje na ogólną tendencję
wzrostową liczby świadczeń rehabilitacji kardiologicznej realizowanych w oddziałach
dziennych, w tym również w ramach programu KOS‑Zawał.
Działania regulacyjne uzupełniane są instrumentami wsparcia inwestycyjnego.
W 2026 r. planowane jest przeprowadzenie konkursów w ramach Narodowego
Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022–2032, obejmujących m.in.
doposażenie podmiotów realizujących rehabilitację kardiologiczną w nowoczesny
sprzęt medyczny, w tym rozwiązania wspierające rehabilitację realizowaną
w warunkach ambulatoryjnych i dziennych oraz z wykorzystaniem narzędzi
telerehabilitacyjnych. Działania te mają na celu wzmacnianie potencjału systemu
ochrony zdrowia oraz stopniowe zmniejszanie regionalnych dysproporcji w dostępie
do rehabilitacji kardiologicznej.
3. Czy istnieje możliwość podjęcia pilnych działań interwencyjnych przez oddziały
wojewódzkie NFZ od dnia 1 lipca 2026 r.?
Krajowa Sieć Kardiologiczna została zaprojektowana jako model oparty na trwałych
mechanizmach organizacyjnych, jakościowych i finansowych, którego celem jest
uporządkowanie oraz standaryzacja struktury opieki kardiologicznej w skali
ogólnokrajowej, a także zapewnienie koordynacji i ciągłości opieki nad pacjentem na
wszystkich etapach procesu diagnostyczno‑terapeutycznego, a nie jako instrument
oparty na doraźnych działaniach interwencyjnych, które mogłyby prowadzić do
destabilizacji organizacyjnej lub finansowej świadczeń.
-- 3 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
Rozwiązania przyjęte w ustawie o KSK, opracowane w oparciu o doświadczenia
programu pilotażowego sieci kardiologicznej, zmierzają do poprawy funkcjonowania
systemu opieki i leczenia kardiologicznego poprzez określenie trzech poziomów
zabezpieczenia opieki kardiologicznej (OK I, OK II oraz OK III), koncentrację procedur
wysokospecjalistycznych w ośrodkach o odpowiednim potencjale oraz wdrożenie
narzędzi umożliwiających monitorowanie organizacji, jakości i efektów leczenia.
W tym modelu rehabilitacja kardiologiczna stanowi integralny element ciągłości opieki
nad pacjentem, realizowany zgodnie z przypisanym poziomem zabezpieczenia opieki
kardiologicznej, stanem klinicznym pacjenta oraz zasadami koordynacji opieki.
Istotne znaczenie w tym zakresie ma rozporządzenie ws. wskaźników jakości opieki
kardiologicznej, wydane na podstawie ustawy o KSK. Rozporządzenie to wprowadza
mierzalne wskaźniki jakości odnoszące się do kompleksowości opieki nad pacjentem
kardiologicznym, w tym realizacji rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów po zawale
mięśnia sercowego w ramach programu KOS‑Zawał, z uwzględnieniem rehabilitacji
realizowanej w formie telerehabilitacji hybrydowej.
Powiązanie wskaźników jakości z mechanizmami finansowymi stanowi element
systemowego oddziaływania na świadczeniodawców oraz oddziały wojewódzkie
Narodowego Funduszu Zdrowia, sprzyjający stopniowemu wzmacnianiu dostępności
do rehabilitacji kardiologicznej, w tym rehabilitacji realizowanej w warunkach
ambulatoryjnych i oddziałów dziennych, przy jednoczesnym zapewnieniu wymaganej
jakości i bezpieczeństwa opieki.
Jednocześnie należy podkreślić, że w rozporządzeniu określającym kryteria
kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej przewidziano okres przejściowy dla
ośrodków kardiologicznych II i III poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej (OK
II i OK III), dotyczący spełnienia wymogu posiadania w danej lokalizacji zakładu
leczniczego umowy na realizację określonych świadczeń opieki zdrowotnej objętych
programem. Okres ten został ustanowiony do dnia 3 lipca 2028 r. i ma na celu
umożliwienie podmiotom leczniczym dostosowanie się do nowych wymogów
organizacyjnych i jakościowych Krajowej Sieci Kardiologicznej przy jednoczesnym
zachowaniu ciągłości udzielania świadczeń.
Po upływie okresu przejściowego spełnienie wskazanego warunku będzie podlegało
weryfikacji w ramach kolejnej kwalifikacji do KSK, co stanowi istotny mechanizm
motywujący ośrodki do stopniowego dostosowania struktury organizacyjnej i zakresu
udzielanych świadczeń do standardów właściwych dla ośrodków kardiologicznych z
poziomu OK II i OK III..
Dodatkowo wdrażane narzędzia koordynacyjne, w tym elektroniczna Karta
Kompleksowej Opieki Kardiologicznej (eKOK) oraz funkcja koordynatora opieki, mają
na celu bieżące monitorowanie i zarządzanie procesem
diagnostyczno‑terapeutycznym pacjenta, co ogranicza potrzebę stosowania
doraźnych działań interwencyjnych i sprzyja stabilnemu wdrażaniu docelowego
modelu opieki kardiologicznej.
4. Czy planowane są działania w województwach o najniższym poziomie dostępności do
rehabilitacji kardiologicznej?
Narodowy Fundusz Zdrowia prowadzi bieżący monitoring realizacji świadczeń
rehabilitacji kardiologicznej w poszczególnych województwach, w tym zakresów
-- 4 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
realizowanych w warunkach ambulatoryjnych i oddziałów dziennych. Analiza danych
za lata 2024–2025 wskazuje na zróżnicowanie regionalne zarówno pod względem
liczby udzielonych świadczeń, jak i liczby pacjentów objętych rehabilitacją
kardiologiczną, przy jednoczesnym wzroście realizacji świadczeń w części
województw.
Działania na rzecz poprawy dostępności do rehabilitacji kardiologicznej w regionach
o niższej dostępności realizowane są przede wszystkim poprzez instrumenty
systemowe, obejmujące rozwój KSK, wdrażanie mechanizmów jakościowych oraz
stopniowe wzmacnianie potencjału organizacyjnego i infrastrukturalnego podmiotów
leczniczych.
Jak wskazano powyżej, Ministerstwo Zdrowia planuje w 2026 r. realizację konkursów
inwestycyjnych w ramach Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata
2022–2032, które będą mogły zostać wykorzystane na doposażenie placówek
realizujących rehabilitację kardiologiczną w nowoczesny sprzęt, w szczególności
wspierający rehabilitację ambulatoryjną, dzienną oraz telerehabilitację.
Działania te, wraz z dalszym rozwojem Krajowej Sieci Kardiologicznej,
projektowanymi zmianami legislacyjnymi oraz mechanizmami jakościowymi, mają na
celu stopniowe wyrównywanie regionalnych różnic w dostępności do rehabilitacji
kardiologicznej oraz wzmacnianie roli rehabilitacji, w tym rehabilitacji dziennej
i telerehabilitacji, jako istotnego elementu kompleksowej opieki nad pacjentem
kardiologicznym.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kacperczyk
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 5 of 5 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
OKUK.050.2.2026.PP
Warszawa, 30 kwietnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: interpelacja Pana Posła Pawła Masełko w sprawie zapewnienia dostępu do
ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych w związku z ustawą z
dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej – interpelacja nr 16377
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji nr 16377 Pana Posła Pawła Masełko w sprawie zapewnienia
dostępu do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej w oddziałach dziennych, poniżej
przedstawiam szczegółowe odpowiedzi na postawione pytania, uwzględniając aktualny
etap wdrażania Krajowej Sieci Kardiologicznej1.
1. Dlaczego po wejściu w życie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej nie podjęto
działań adekwatnych do zapisów i celów ustawy w roku 2026 i latach kolejnych?
Uprzejmie wyjaśniam, że KSK została utworzona na mocy ustawy z dnia 4 czerwca
2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 poz. 779)2, a jej przepisy weszły
w życie z dniem 2 lipca 2025 r. Proces kwalifikacji podmiotów do KSK został
przeprowadzony w dniu 19 lipca 2025 r. i od tego momentu Sieć rozpoczęła formalne
funkcjonowanie.
W związku z powyższym rok 2025, a także bieżący rok 2026, stanowią etap wdrażania
i rozwoju Krajowej Sieci Kardiologicznej. Działania podejmowane w początkowej fazie
funkcjonowania KSK koncentrowały się przede wszystkim na zapewnieniu kluczowych
podstaw organizacyjnych i systemowych, niezbędnych dla jej prawidłowego działania
oraz dalszego rozwoju. W szczególności obejmowały one:
przygotowanie kryteriów kwalifikacji podmiotów do KSK3 oraz warunków
nadawania statusu Centrów Doskonałości Kardiologicznej4,
1 zwanej dalej także „KSK”
2 zwana dalej „ustawą o KSK”
3 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowych kryteriów
kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz.U. 2025 poz. 943)
4 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 lipca 2025 r. w sprawie rodzajów Centrów Doskonałości
Kardiologicznej oraz szczegółowych warunków przyznania ośrodkowi kardiologicznemu statusu
Centrum Doskonałości Kardiologicznej (Dz.U. 2025 poz. 942)
-- 1 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
opracowanie uniwersalnej ścieżki pacjenta kardiologicznego5,
prace nad systemem KSK6 oraz elektroniczną Kartą Opieki Kardiologicznej
(eKOK)7, która będzie stanowiła kluczowe narzędzie monitorowania procesu
leczenia pacjentów w ramach KSK,
opracowanie wskaźników jakości opieki kardiologicznej8 oraz
współczynników korygujących, które będą premiować ośrodki zapewniające
kompleksową opiekę, w tym rehabilitację,
prace nad założeniami funkcjonowania koordynatorów opieki kardiologicznej,
odpowiedzialnych za prowadzenie pacjenta przez poszczególne etapy
diagnostyki, leczenia oraz rehabilitacji, w tym za zapewnienie ciągłości
i terminowości udzielanych świadczeń.
Działania te stanowią niezbędny etap budowy spójnego modelu opieki kardiologicznej,
w ramach którego możliwe jest dalsze rozwijanie poszczególnych elementów
świadczeń, w tym rehabilitacji kardiologicznej, w sposób uporządkowany i trwały oraz
uwzględniający jakość, a także bezpieczeństwo leczenia pacjentów.
2. Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia i Narodowy Fundusz Zdrowia w
celu poprawy dostępności do ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej?
Ministerstwo Zdrowia dostrzega istotne znaczenie rehabilitacji kardiologicznej jako
integralnego elementu skutecznej i ciągłej opieki nad pacjentem z chorobami układu
krążenia, mając na uwadze jej rolę w poprawie rokowania pacjentów, ograniczaniu
ryzyka ponownych incydentów sercowo‑naczyniowych oraz przeciwdziałaniu
rehospitalizacjom. Rehabilitacja kardiologiczna stanowi kluczowy etap procesu
leczenia po ostrych incydentach sercowych oraz element długoterminowego
postępowania terapeutycznego.
Z tego względu rehabilitacja kardiologiczna została uwzględniona w rozwiązaniach
systemowych wdrażanych w ramach Krajowej Sieci Kardiologicznej, w szczególności
poprzez jej ujęcie w kryteriach kwalifikacji, uniwersalnej ścieżce pacjenta
kardiologicznego oraz odzwierciedlenie w miernikach jakości opieki kardiologicznej
określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy o KSK
(rozporządzenie ws. wskaźników jakości opieki kardiologicznej). Takie podejście
wpisuje rehabilitację kardiologiczną w spójny model opieki koordynowanej,
obejmującej kolejne etapy diagnostyki, leczenia oraz dalszego postępowania
terapeutycznego.
5 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 października 2025 r. w sprawie kluczowych zaleceń
dotyczących organizacji opieki kardiologicznej i postępowania klinicznego (Dz.U. 2025 poz. 1389),
zwane dalej „uniwersalną ścieżką pacjenta”
6 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2026 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych
wprowadzanych do systemu Krajowej Sieci Kardiologicznej przez ośrodki kardiologiczne oraz
terminów ich wprowadzania (Dz.U. 2026 poz. 398)
7 projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w
elektronicznej Karcie Opieki Kardiologicznej oraz terminu ich przekazywania
https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12407402
8 rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2026 r. w sprawie wskaźników jakości opieki
kardiologicznej (Dz.U. 2026 poz. 134), zwane dalej „rozporządzeniem ws. wskaźników jakości opieki
kardiologicznej”
-- 2 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Istotnym elementem wdrażanego modelu jest również elektroniczna Karta Opieki
Kardiologicznej (eKOK), która umożliwi monitorowanie przebiegu leczenia pacjenta
w czasie rzeczywistym, w tym np. identyfikację etapów, na których dochodzi do
opóźnień lub przerw w realizacji świadczeń, takich jak rehabilitacja kardiologiczna.
Narzędzie to będzie wspierać poprawę koordynacji opieki oraz zwiększenie
efektywności wykorzystania dostępnych zasobów systemu ochrony zdrowia.
Uzupełnieniem powyższych rozwiązań jest wprowadzenie funkcji koordynatora opieki
kardiologicznej, którego rolą jest organizacja ścieżki leczenia pacjenta, w tym
kierowanie do rehabilitacji kardiologicznej oraz wspieranie pacjenta w dostępie do
świadczeń z zakresu kardiologii.
Jednocześnie Ministerstwo Zdrowia prowadzi prace nad projektem nowego
rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji
leczniczej, które w sposób kompleksowy obejmie również rehabilitację kardiologiczną.
Projektowane przepisy przewidują m.in. doprecyzowanie zasad kwalifikacji pacjentów,
organizacji świadczeń rehabilitacyjnych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych,
oddziałów dziennych, stacjonarnych oraz w warunkach domowych, a także
uwzględnienie kardiologicznej telerehabilitacji hybrydowej jako jednej z form realizacji
świadczeń. Projektowane rozwiązania mają charakter systemowy i pozostają spójne z
modelem opieki wynikającym z KSK oraz programem Kompleksowej Opieki po Zawale
Mięśnia Sercowego (KOS‑Zawał), w ramach którego dostęp do rehabilitacji
kardiologicznej stanowi istotny element opieki kompleksowej.
Równolegle Narodowy Fundusz Zdrowia zapewnia finansowanie rehabilitacji
kardiologicznej w ramach obowiązujących umów we wszystkich oddziałach
wojewódzkich, zarówno w warunkach stacjonarnych, jak i w ośrodkach lub oddziałach
dziennych oraz w formie kardiologicznej telerehabilitacji hybrydowej. Analiza danych
Narodowego Funduszu Zdrowia za lata 2024–2025 wskazuje na ogólną tendencję
wzrostową liczby świadczeń rehabilitacji kardiologicznej realizowanych w oddziałach
dziennych, w tym również w ramach programu KOS‑Zawał.
Działania regulacyjne uzupełniane są instrumentami wsparcia inwestycyjnego.
W 2026 r. planowane jest przeprowadzenie konkursów w ramach Narodowego
Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022–2032, obejmujących m.in.
doposażenie podmiotów realizujących rehabilitację kardiologiczną w nowoczesny
sprzęt medyczny, w tym rozwiązania wspierające rehabilitację realizowaną
w warunkach ambulatoryjnych i dziennych oraz z wykorzystaniem narzędzi
telerehabilitacyjnych. Działania te mają na celu wzmacnianie potencjału systemu
ochrony zdrowia oraz stopniowe zmniejszanie regionalnych dysproporcji w dostępie
do rehabilitacji kardiologicznej.
3. Czy istnieje możliwość podjęcia pilnych działań interwencyjnych przez oddziały
wojewódzkie NFZ od dnia 1 lipca 2026 r.?
Krajowa Sieć Kardiologiczna została zaprojektowana jako model oparty na trwałych
mechanizmach organizacyjnych, jakościowych i finansowych, którego celem jest
uporządkowanie oraz standaryzacja struktury opieki kardiologicznej w skali
ogólnokrajowej, a także zapewnienie koordynacji i ciągłości opieki nad pacjentem na
wszystkich etapach procesu diagnostyczno‑terapeutycznego, a nie jako instrument
oparty na doraźnych działaniach interwencyjnych, które mogłyby prowadzić do
destabilizacji organizacyjnej lub finansowej świadczeń.
-- 3 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
Rozwiązania przyjęte w ustawie o KSK, opracowane w oparciu o doświadczenia
programu pilotażowego sieci kardiologicznej, zmierzają do poprawy funkcjonowania
systemu opieki i leczenia kardiologicznego poprzez określenie trzech poziomów
zabezpieczenia opieki kardiologicznej (OK I, OK II oraz OK III), koncentrację procedur
wysokospecjalistycznych w ośrodkach o odpowiednim potencjale oraz wdrożenie
narzędzi umożliwiających monitorowanie organizacji, jakości i efektów leczenia.
W tym modelu rehabilitacja kardiologiczna stanowi integralny element ciągłości opieki
nad pacjentem, realizowany zgodnie z przypisanym poziomem zabezpieczenia opieki
kardiologicznej, stanem klinicznym pacjenta oraz zasadami koordynacji opieki.
Istotne znaczenie w tym zakresie ma rozporządzenie ws. wskaźników jakości opieki
kardiologicznej, wydane na podstawie ustawy o KSK. Rozporządzenie to wprowadza
mierzalne wskaźniki jakości odnoszące się do kompleksowości opieki nad pacjentem
kardiologicznym, w tym realizacji rehabilitacji kardiologicznej u pacjentów po zawale
mięśnia sercowego w ramach programu KOS‑Zawał, z uwzględnieniem rehabilitacji
realizowanej w formie telerehabilitacji hybrydowej.
Powiązanie wskaźników jakości z mechanizmami finansowymi stanowi element
systemowego oddziaływania na świadczeniodawców oraz oddziały wojewódzkie
Narodowego Funduszu Zdrowia, sprzyjający stopniowemu wzmacnianiu dostępności
do rehabilitacji kardiologicznej, w tym rehabilitacji realizowanej w warunkach
ambulatoryjnych i oddziałów dziennych, przy jednoczesnym zapewnieniu wymaganej
jakości i bezpieczeństwa opieki.
Jednocześnie należy podkreślić, że w rozporządzeniu określającym kryteria
kwalifikacji do Krajowej Sieci Kardiologicznej przewidziano okres przejściowy dla
ośrodków kardiologicznych II i III poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej (OK
II i OK III), dotyczący spełnienia wymogu posiadania w danej lokalizacji zakładu
leczniczego umowy na realizację określonych świadczeń opieki zdrowotnej objętych
programem. Okres ten został ustanowiony do dnia 3 lipca 2028 r. i ma na celu
umożliwienie podmiotom leczniczym dostosowanie się do nowych wymogów
organizacyjnych i jakościowych Krajowej Sieci Kardiologicznej przy jednoczesnym
zachowaniu ciągłości udzielania świadczeń.
Po upływie okresu przejściowego spełnienie wskazanego warunku będzie podlegało
weryfikacji w ramach kolejnej kwalifikacji do KSK, co stanowi istotny mechanizm
motywujący ośrodki do stopniowego dostosowania struktury organizacyjnej i zakresu
udzielanych świadczeń do standardów właściwych dla ośrodków kardiologicznych z
poziomu OK II i OK III..
Dodatkowo wdrażane narzędzia koordynacyjne, w tym elektroniczna Karta
Kompleksowej Opieki Kardiologicznej (eKOK) oraz funkcja koordynatora opieki, mają
na celu bieżące monitorowanie i zarządzanie procesem
diagnostyczno‑terapeutycznym pacjenta, co ogranicza potrzebę stosowania
doraźnych działań interwencyjnych i sprzyja stabilnemu wdrażaniu docelowego
modelu opieki kardiologicznej.
4. Czy planowane są działania w województwach o najniższym poziomie dostępności do
rehabilitacji kardiologicznej?
Narodowy Fundusz Zdrowia prowadzi bieżący monitoring realizacji świadczeń
rehabilitacji kardiologicznej w poszczególnych województwach, w tym zakresów
-- 4 of 5 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
realizowanych w warunkach ambulatoryjnych i oddziałów dziennych. Analiza danych
za lata 2024–2025 wskazuje na zróżnicowanie regionalne zarówno pod względem
liczby udzielonych świadczeń, jak i liczby pacjentów objętych rehabilitacją
kardiologiczną, przy jednoczesnym wzroście realizacji świadczeń w części
województw.
Działania na rzecz poprawy dostępności do rehabilitacji kardiologicznej w regionach
o niższej dostępności realizowane są przede wszystkim poprzez instrumenty
systemowe, obejmujące rozwój KSK, wdrażanie mechanizmów jakościowych oraz
stopniowe wzmacnianie potencjału organizacyjnego i infrastrukturalnego podmiotów
leczniczych.
Jak wskazano powyżej, Ministerstwo Zdrowia planuje w 2026 r. realizację konkursów
inwestycyjnych w ramach Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata
2022–2032, które będą mogły zostać wykorzystane na doposażenie placówek
realizujących rehabilitację kardiologiczną w nowoczesny sprzęt, w szczególności
wspierający rehabilitację ambulatoryjną, dzienną oraz telerehabilitację.
Działania te, wraz z dalszym rozwojem Krajowej Sieci Kardiologicznej,
projektowanymi zmianami legislacyjnymi oraz mechanizmami jakościowymi, mają na
celu stopniowe wyrównywanie regionalnych różnic w dostępności do rehabilitacji
kardiologicznej oraz wzmacnianie roli rehabilitacji, w tym rehabilitacji dziennej
i telerehabilitacji, jako istotnego elementu kompleksowej opieki nad pacjentem
kardiologicznym.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kacperczyk
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 5 of 5 --