Interpelacja nr 16332
Interpelacja w sprawie funkcjonowania procesu taryfikacyjnego prowadzonego przez organ regulacyjny - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (73%)
Klimat, Energia i Środowisko (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie funkcjonowania procesu taryfikacyjnego prowadzonego przez organ regulacyjny - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie
Interpelacja nr 16332
do ministra infrastruktury
w sprawie funkcjonowania procesu taryfikacyjnego prowadzonego przez organ regulacyjny - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie
Zgłaszający: Łukasz Ściebiorowski
Data wpływu: 02-04-2026
Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne kierują poprzez moje biuro poselskie zastrzeżenia odnośnie do prowadzenia postępowań w zakresie zatwierdzania przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. W szczególności wskazuje się na wysoki stopień skomplikowania procedur oraz ich przewlekłość, co negatywnie wpływa na funkcjonowanie przedsiębiorstw oraz realizację ich celów strategicznych.
Zgłaszane problemy dotyczą przede wszystkim praktyki organu regulacyjnego w zakresie żądania nadmiernej liczby dokumentów i informacji, często wykraczających poza zakres określony w obowiązujących przepisach prawa, w tym w tzw. rozporządzeniu taryfowym. Wnioskodawcy podnoszą, że organ oczekuje opracowania danych w formach nieprzewidzianych przepisami, bez jednoczesnego wskazania jednolitych wzorów lub narzędzi umożliwiających ich przygotowanie.
Dodatkowo wskazuje się na brak precyzyjnego określenia: katalogu dokumentów, jakich organ może żądać w toku postępowania, dopuszczalnego poziomu szczegółowości przekazywanych danych, granic ingerencji organu w działalność przedsiębiorstw, w tym w politykę kosztową i wynagrodzenia.
W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której ciężar przetwarzania danych spoczywa niemal wyłącznie na przedsiębiorstwach, co przy krótkich terminach (często 21 dni) uniemożliwia rzetelne przygotowanie odpowiedzi i wymusza składanie wniosków o ich wydłużenie.
Szczególne wątpliwości budzą przypadki: żądania tworzenia rozbudowanych, zbiorczych tabel obejmujących szczegółowe kalkulacje kosztów za okresy 36 miesięcy oraz prognozy na kolejne okresy taryfowe, bez wskazania ich struktury, oczekiwania bardzo szczegółowych analiz kosztów abonamentowych generujących setki lub tysiące pozycji o marginalnym znaczeniu analitycznym, żądania ujawniania szczegółowych danych dotyczących umów cywilnoprawnych (np. z kancelariami prawnymi czy usługami BHP), wzywania do przedstawiania szczegółowych struktur wynagrodzeń pracowników, co może stanowić nieuprawnioną ingerencję w kompetencje zarządów spółek.
Ponadto przedsiębiorstwa wskazują na istotne uchybienia proceduralne, w tym:
brak jasności i jednoznaczności formułowanych wezwań,
niewystarczające uzasadnienia decyzji odmownych,
stosowanie argumentacji niezwiązanej bezpośrednio z daną sprawą,
brak realnej komunikacji pomiędzy organem a wnioskodawcą, co stoi w sprzeczności z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zastrzeżenia przedsiębiorstw budzi również praktyka oceny wniosków w oparciu o uśrednione dane statystyczne, które nie uwzględniają specyfiki mniejszych przedsiębiorstw oraz lokalnych uwarunkowań ich działalności.
W ocenie środowiska branżowego obecny model postępowania taryfowego jest mało transparentny i nie zapewnia równowagi pomiędzy interesem regulatora a realnymi możliwościami przedsiębiorstw. Pomimo kierowanych skarg do właściwych instytucji publicznych, dotychczas nie podjęto skutecznych działań naprawczych.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje podjęcie działań legislacyjnych zmierzających do doprecyzowania przepisów dotyczących procesu taryfikacyjnego, w szczególności poprzez określenie katalogu dokumentów, jakich może żądać organ regulacyjny?
Czy rozważane jest wprowadzenie jednolitych wzorów dokumentów i tabel służących przekazywaniu danych przez przedsiębiorstwa?
Jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia zgodności praktyki organu z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności w zakresie przejrzystości i jakości uzasadnień decyzji?
Czy ministerstwo zamierza zweryfikować praktykę stosowania uśrednionych danych statystycznych przy ocenie wniosków taryfowych?
Czy planowane są działania mające na celu usprawnienie komunikacji pomiędzy organem regulacyjnym a wnioskodawcami?
Czy przewiduje się dostosowanie zakresu żądanych informacji do ustawowego terminu rozpatrzenia wniosku (45 dni), tak aby był on realny do dotrzymania?
Z poważaniem Łukasz Ściebiorowski
Interpelacja nr 16332
do ministra infrastruktury
w sprawie funkcjonowania procesu taryfikacyjnego prowadzonego przez organ regulacyjny - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie
Zgłaszający: Łukasz Ściebiorowski
Data wpływu: 02-04-2026
Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne kierują poprzez moje biuro poselskie zastrzeżenia odnośnie do prowadzenia postępowań w zakresie zatwierdzania przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. W szczególności wskazuje się na wysoki stopień skomplikowania procedur oraz ich przewlekłość, co negatywnie wpływa na funkcjonowanie przedsiębiorstw oraz realizację ich celów strategicznych.
Zgłaszane problemy dotyczą przede wszystkim praktyki organu regulacyjnego w zakresie żądania nadmiernej liczby dokumentów i informacji, często wykraczających poza zakres określony w obowiązujących przepisach prawa, w tym w tzw. rozporządzeniu taryfowym. Wnioskodawcy podnoszą, że organ oczekuje opracowania danych w formach nieprzewidzianych przepisami, bez jednoczesnego wskazania jednolitych wzorów lub narzędzi umożliwiających ich przygotowanie.
Dodatkowo wskazuje się na brak precyzyjnego określenia: katalogu dokumentów, jakich organ może żądać w toku postępowania, dopuszczalnego poziomu szczegółowości przekazywanych danych, granic ingerencji organu w działalność przedsiębiorstw, w tym w politykę kosztową i wynagrodzenia.
W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której ciężar przetwarzania danych spoczywa niemal wyłącznie na przedsiębiorstwach, co przy krótkich terminach (często 21 dni) uniemożliwia rzetelne przygotowanie odpowiedzi i wymusza składanie wniosków o ich wydłużenie.
Szczególne wątpliwości budzą przypadki: żądania tworzenia rozbudowanych, zbiorczych tabel obejmujących szczegółowe kalkulacje kosztów za okresy 36 miesięcy oraz prognozy na kolejne okresy taryfowe, bez wskazania ich struktury, oczekiwania bardzo szczegółowych analiz kosztów abonamentowych generujących setki lub tysiące pozycji o marginalnym znaczeniu analitycznym, żądania ujawniania szczegółowych danych dotyczących umów cywilnoprawnych (np. z kancelariami prawnymi czy usługami BHP), wzywania do przedstawiania szczegółowych struktur wynagrodzeń pracowników, co może stanowić nieuprawnioną ingerencję w kompetencje zarządów spółek.
Ponadto przedsiębiorstwa wskazują na istotne uchybienia proceduralne, w tym:
brak jasności i jednoznaczności formułowanych wezwań,
niewystarczające uzasadnienia decyzji odmownych,
stosowanie argumentacji niezwiązanej bezpośrednio z daną sprawą,
brak realnej komunikacji pomiędzy organem a wnioskodawcą, co stoi w sprzeczności z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zastrzeżenia przedsiębiorstw budzi również praktyka oceny wniosków w oparciu o uśrednione dane statystyczne, które nie uwzględniają specyfiki mniejszych przedsiębiorstw oraz lokalnych uwarunkowań ich działalności.
W ocenie środowiska branżowego obecny model postępowania taryfowego jest mało transparentny i nie zapewnia równowagi pomiędzy interesem regulatora a realnymi możliwościami przedsiębiorstw. Pomimo kierowanych skarg do właściwych instytucji publicznych, dotychczas nie podjęto skutecznych działań naprawczych.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje podjęcie działań legislacyjnych zmierzających do doprecyzowania przepisów dotyczących procesu taryfikacyjnego, w szczególności poprzez określenie katalogu dokumentów, jakich może żądać organ regulacyjny?
Czy rozważane jest wprowadzenie jednolitych wzorów dokumentów i tabel służących przekazywaniu danych przez przedsiębiorstwa?
Jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia zgodności praktyki organu z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności w zakresie przejrzystości i jakości uzasadnień decyzji?
Czy ministerstwo zamierza zweryfikować praktykę stosowania uśrednionych danych statystycznych przy ocenie wniosków taryfowych?
Czy planowane są działania mające na celu usprawnienie komunikacji pomiędzy organem regulacyjnym a wnioskodawcami?
Czy przewiduje się dostosowanie zakresu żądanych informacji do ustawowego terminu rozpatrzenia wniosku (45 dni), tak aby był on realny do dotrzymania?
Z poważaniem Łukasz Ściebiorowski
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Arkadiusz Marchewka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
30%
Konkretność
70%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
12
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
4.7 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (12)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10149 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-8.054.3.2026
Warszawa, 18 czerwca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16332 Pana Łukasza Ściebiorowskiego, Posła na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 kwietnia br., uprzejmie przedstawiam poniższe
informacje.
Przepisy określające tryb i zasady opracowania i zatwierdzania taryf za zbiorowe
zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków wynikają z ustawy z dnia
7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 727), dalej: „ustawa”. Natomiast szczegółowe sposoby
określania taryf, jak i wzór wniosku o zatwierdzenie taryf, regulują przepisy aktu
wykonawczego do tej ustawy – rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi
Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku
o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę
i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. z 2022 poz. 1074), dalej: „rozporządzenie”.
Określony w rozporządzeniu wzór wniosku o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego
zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków zawiera tabele A-I będące
kluczowym elementem formalnym i merytorycznym, służącym do udokumentowania
zasadności wnioskowanych cen i stawek opłat.
Postępowanie prowadzone w związku z przedłożonym do zatwierdzenia projektem taryfy
ma charakter postępowania administracyjnego, co wyraźnie potwierdza zawarte
w art. 27c ust. 1 ustawy odesłanie do przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ), dalej: „k.p.a.” .
Rozstrzygnięcie organu regulacyjnego musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego
sprawy (art. 7 k.p.a.) oraz wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia w sposób
wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Organ prowadzący
postępowanie zobowiązany jest zatem ustalić, jakie okoliczności faktyczne mają znaczenie
prawne w sprawie i jakie dowody są niezbędne do ich ustalenia. W związku z czym w
ramach postępowania może być prowadzone stosowne postępowanie dowodowe,
a materiał zebrany w sprawie nie musi ograniczać się jedynie do dokumentów
stanowiących wymagane formalnie załączniki do wniosku taryfowego. Tym samym organ
regulacyjny jest obowiązany stosować przepisy o dowodach, zgodnie z k.p.a., i prowadzić
wnikliwe postępowanie wyjaśniające względem treści, danych i informacji
przedstawionych we wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz jego uzasadnieniu. Należy
-- 1 of 4 --
2
podkreślić, że każdy wniosek o zatwierdzenie taryfy rozpatrywany jest indywidualnie
i rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej. Nie bez znaczenia pozostaje tutaj
specyfika działalności realizowanej przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne,
która podlega szczegółowej weryfikacji i analizie w toku postępowania. W procesie analizy
taryfy istotna jest bowiem specyfika przedsiębiorstwa i sposób funkcjonowania danej
jednostki gospodarczej. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może mieć
odmienne cele i różną odpowiedzialność (np. przejęcie do eksploatacji nowych obiektów,
ujęcia wody, oczyszczalnia ścieków, sieci wodociągowe i kanalizacyjne, inwestycje, wzrost
kosztów eksploatacji i utrzymania, wielkość sprzedaży, zmieniające się obwarowania
prawne wiążące się na przykład z opłatami za usługi wodne lub za składowanie odpadów).
Wobec powyższego wydaje się, że aktualnie nie ma potrzeby ustanowienia jednego,
uniwersalnego katalogu dokumentów, jakich może żądać organ regulacyjny.
Przepisy ustawy i rozporządzenia nie wskazują na stosowanie uśrednionych danych
statystycznych przy ocenie wniosków taryfowych. Zgodnie z przepisami art. 24c ustawy
organ regulacyjny zobowiązany jest dokonać analizy zmiany warunków ekonomicznych
wykonywania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne działalności
gospodarczej (w tym marżę zysku), oraz zweryfikować koszty związane ze świadczeniem
usług poniesione w latach obrachunkowych obowiązywania poprzedniej taryfy, ustalone
na podstawie ewidencji księgowej, z uwzględnieniem planowanych zmian tych kosztów
w okresie obowiązywania taryfy pod względem celowości ich ponoszenia, jak również
w celu zapewnienia ochrony interesów odbiorców usług przed nieuzasadnionym
wzrostem cen. Uprzejmie informuję, że do Ministerstwa Infrastruktury nie wpłynęły
sygnały o stosowaniu uśrednionych danych statystycznych przy ocenie wniosków
taryfowych przez organ regulacyjny.
Stosowanie do art. 24c ust. 6 ustawy stronami postępowań w sprawach wydania decyzji,
o których mowa w art. 24c ust. 2-4 ustawy (zatwierdzenie taryfy, odmowa zatwierdzenia
taryfy, określenie taryfy tymczasowej), są przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne
oraz właściwy wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Jeżeli przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne jest gminną jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, stroną postępowania jest wyłącznie to przedsiębiorstwo. Zatem
ustawa przesądza, którym podmiotom przysługuje status strony w postępowaniu
taryfowym, i z tego względu, podmioty te mają zagwarantowany czynny udział w tym
postępowaniu. Warto również podkreślić, że relacja strony z organem regulacyjnym ma
charakter formalny. Organ regulacyjny powinien prowadząc postępowanie powinien
działać z poszanowaniem zasad uregulowanych w art. 9-11 k.p.a. dotyczących
informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na
ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania
administracyjnego, zapewnienia stronom czynnego udziału na każdym etapie sprawy oraz
wyjaśniania zasadności przesłanek, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym
wydanie innej decyzji było niemożliwe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, od
decyzji w zakresie postępowania o zatwierdzenie taryfy wydawanych przez organ
regulacyjny przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia - Prezesa Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Ponadto stronom postępowania przysługuje
środek zaskarżenia (skarga lub sprzeciw) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
-- 2 of 4 --
3
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody
Polskie, w celu zapewnienia zgodności praktyk organu regulacyjnego z zasadami k.p.a.,
Departament Gospodarki Wodno-Ściekowej w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej
na bieżąco udziela niezbędnych wskazówek pracownikom zaangażowanym w procesy
taryfikacji. Podczas regularnych spotkań i narad jest omawiany katalog przyczyn
wydawania decyzji negatywnych, konsultowane są sprawy skomplikowane pod względem
merytorycznym i prawnym, jak również są referowane wyroki sądowe, na mocy których
stwierdzono ewentualne uchybienia organu regulacyjnego. Dodatkowo jednostki tego
podmiotu na bieżąco współpracują z jednostkami samorządu terytorialnego uczestnicząc
w konferencjach, szkoleniach i spotkaniach, a także wspólnie realizując projekty. Działania
te prowadzą do sprawniejszej i efektywniejszej komunikacji, także w zakresie
procedowanych wniosków taryfowych.
W odniesieniu do dostosowania zakresu żądanych informacji do ustawowego terminu
rozpatrzenia wniosku o zatwierdzenie taryfy uprzejmie wyjaśniam, że mając na uwadze
specyfikę postępowania taryfowego oraz utrwaloną linię sądów administracyjnych, w tym
Naczelnego Sądy Administracyjnego, 45-dniowy termin, o którym mowa w art. 24c ust. 1
ustawy, liczony jest od dnia złożenia kompletnego pod względem odpowiednich danych
merytorycznych i pozbawionego braków formalnych wniosku. Ocena, analiza i weryfikacja
wniosku przez organ regulacyjny może wymagać podjęcia działań zmierzających do
wyjaśnienia stanu faktycznego w celu eliminacji ewentualnych wątpliwości. W przypadku
wątpliwości związanych z projektem taryfy bądź uzasadnieniem i wykazywanymi
kosztami, które ostatecznie będą ponosić odbiorcy usług, wyznacza się przedsiębiorstwu
wodociągowo-kanalizacyjnemu termin do ich wyjaśnienia. Dopóki przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne (bądź organ gminny) nie przedłoży wyjaśnień, dokumentów
i informacji, przedmiotowy termin – zgodnie z prawem – nie może biec (ulega
zawieszeniu). Należy przy tym podkreślić, że organ jest wprawdzie zobowiązany do
wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale strona nie jest
zwolniona od obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych, skoro
nieudowodnienie określonego faktu może prowadzić do wydania decyzji dla niej
niekorzystnej. Wobec powyższego organ regulacyjny nie może dokonać oceny, analizy
i weryfikacji wniosku o zatwierdzenie taryfy, wymaganej zgodnie z art. 24c ust. 1 ustawy ,
przed usunięciem ewentualnych jego braków formalnych, jak również przed
wyjaśnieniem wątpliwości co do treści czy okoliczności związanych z tym wnioskiem,
mających znaczenie dla dokonania wskazanej oceny, analizy i weryfikacji. Stanowisko
to znajduje potwierdzenie również w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie: z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygnatura akt: V SA/Wa 1048/20, z dnia 13
października 2020 r., sygnatura akt: V SA/Wa 2013/19, z dnia 13 października 2020 r.,
sygnatura akt: V SA/Wa 2315/19, z dnia 22 marca 2022 r., sygnatura akt: V SA/Wa 3987/21
oraz w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 marca 2022 r., sygnatura
akt: I GSK 485/22, z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygnatura akt: I GSK 258/22, z dnia 7 września
2023 r., sygnatura akt: I GSK 434/22, z dnia 9 października 2024 r., sygnatura akt: I GSK
979/21.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że każdy wpływający do resortu infrastruktury sygnał
wskazujący na potrzebę doprecyzowania przepisów dotyczących procesu zatwierdzania
taryf jest indywidualnie rozpatrywany a przepisy w miarę potrzeby dostosowywane,
-- 3 of 4 --
4
po przeprowadzeniu szczegółowej analizy celowości takiej zmiany, a także jej wpływu
na środowisko, społeczeństwo, gospodarkę i finanse publiczne.
Z wyrazami szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
-- 4 of 4 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-8.054.3.2026
Warszawa, 18 czerwca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16332 Pana Łukasza Ściebiorowskiego, Posła na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 kwietnia br., uprzejmie przedstawiam poniższe
informacje.
Przepisy określające tryb i zasady opracowania i zatwierdzania taryf za zbiorowe
zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków wynikają z ustawy z dnia
7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 727), dalej: „ustawa”. Natomiast szczegółowe sposoby
określania taryf, jak i wzór wniosku o zatwierdzenie taryf, regulują przepisy aktu
wykonawczego do tej ustawy – rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi
Śródlądowej z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku
o zatwierdzenie taryfy oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę
i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. z 2022 poz. 1074), dalej: „rozporządzenie”.
Określony w rozporządzeniu wzór wniosku o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego
zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków zawiera tabele A-I będące
kluczowym elementem formalnym i merytorycznym, służącym do udokumentowania
zasadności wnioskowanych cen i stawek opłat.
Postępowanie prowadzone w związku z przedłożonym do zatwierdzenia projektem taryfy
ma charakter postępowania administracyjnego, co wyraźnie potwierdza zawarte
w art. 27c ust. 1 ustawy odesłanie do przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ), dalej: „k.p.a.” .
Rozstrzygnięcie organu regulacyjnego musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego
sprawy (art. 7 k.p.a.) oraz wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia w sposób
wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Organ prowadzący
postępowanie zobowiązany jest zatem ustalić, jakie okoliczności faktyczne mają znaczenie
prawne w sprawie i jakie dowody są niezbędne do ich ustalenia. W związku z czym w
ramach postępowania może być prowadzone stosowne postępowanie dowodowe,
a materiał zebrany w sprawie nie musi ograniczać się jedynie do dokumentów
stanowiących wymagane formalnie załączniki do wniosku taryfowego. Tym samym organ
regulacyjny jest obowiązany stosować przepisy o dowodach, zgodnie z k.p.a., i prowadzić
wnikliwe postępowanie wyjaśniające względem treści, danych i informacji
przedstawionych we wniosku o zatwierdzenie taryfy oraz jego uzasadnieniu. Należy
-- 1 of 4 --
2
podkreślić, że każdy wniosek o zatwierdzenie taryfy rozpatrywany jest indywidualnie
i rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej. Nie bez znaczenia pozostaje tutaj
specyfika działalności realizowanej przez przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne,
która podlega szczegółowej weryfikacji i analizie w toku postępowania. W procesie analizy
taryfy istotna jest bowiem specyfika przedsiębiorstwa i sposób funkcjonowania danej
jednostki gospodarczej. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne może mieć
odmienne cele i różną odpowiedzialność (np. przejęcie do eksploatacji nowych obiektów,
ujęcia wody, oczyszczalnia ścieków, sieci wodociągowe i kanalizacyjne, inwestycje, wzrost
kosztów eksploatacji i utrzymania, wielkość sprzedaży, zmieniające się obwarowania
prawne wiążące się na przykład z opłatami za usługi wodne lub za składowanie odpadów).
Wobec powyższego wydaje się, że aktualnie nie ma potrzeby ustanowienia jednego,
uniwersalnego katalogu dokumentów, jakich może żądać organ regulacyjny.
Przepisy ustawy i rozporządzenia nie wskazują na stosowanie uśrednionych danych
statystycznych przy ocenie wniosków taryfowych. Zgodnie z przepisami art. 24c ustawy
organ regulacyjny zobowiązany jest dokonać analizy zmiany warunków ekonomicznych
wykonywania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne działalności
gospodarczej (w tym marżę zysku), oraz zweryfikować koszty związane ze świadczeniem
usług poniesione w latach obrachunkowych obowiązywania poprzedniej taryfy, ustalone
na podstawie ewidencji księgowej, z uwzględnieniem planowanych zmian tych kosztów
w okresie obowiązywania taryfy pod względem celowości ich ponoszenia, jak również
w celu zapewnienia ochrony interesów odbiorców usług przed nieuzasadnionym
wzrostem cen. Uprzejmie informuję, że do Ministerstwa Infrastruktury nie wpłynęły
sygnały o stosowaniu uśrednionych danych statystycznych przy ocenie wniosków
taryfowych przez organ regulacyjny.
Stosowanie do art. 24c ust. 6 ustawy stronami postępowań w sprawach wydania decyzji,
o których mowa w art. 24c ust. 2-4 ustawy (zatwierdzenie taryfy, odmowa zatwierdzenia
taryfy, określenie taryfy tymczasowej), są przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne
oraz właściwy wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Jeżeli przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne jest gminną jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, stroną postępowania jest wyłącznie to przedsiębiorstwo. Zatem
ustawa przesądza, którym podmiotom przysługuje status strony w postępowaniu
taryfowym, i z tego względu, podmioty te mają zagwarantowany czynny udział w tym
postępowaniu. Warto również podkreślić, że relacja strony z organem regulacyjnym ma
charakter formalny. Organ regulacyjny powinien prowadząc postępowanie powinien
działać z poszanowaniem zasad uregulowanych w art. 9-11 k.p.a. dotyczących
informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na
ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania
administracyjnego, zapewnienia stronom czynnego udziału na każdym etapie sprawy oraz
wyjaśniania zasadności przesłanek, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym
wydanie innej decyzji było niemożliwe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, od
decyzji w zakresie postępowania o zatwierdzenie taryfy wydawanych przez organ
regulacyjny przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia - Prezesa Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Ponadto stronom postępowania przysługuje
środek zaskarżenia (skarga lub sprzeciw) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
-- 2 of 4 --
3
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody
Polskie, w celu zapewnienia zgodności praktyk organu regulacyjnego z zasadami k.p.a.,
Departament Gospodarki Wodno-Ściekowej w Krajowym Zarządzie Gospodarki Wodnej
na bieżąco udziela niezbędnych wskazówek pracownikom zaangażowanym w procesy
taryfikacji. Podczas regularnych spotkań i narad jest omawiany katalog przyczyn
wydawania decyzji negatywnych, konsultowane są sprawy skomplikowane pod względem
merytorycznym i prawnym, jak również są referowane wyroki sądowe, na mocy których
stwierdzono ewentualne uchybienia organu regulacyjnego. Dodatkowo jednostki tego
podmiotu na bieżąco współpracują z jednostkami samorządu terytorialnego uczestnicząc
w konferencjach, szkoleniach i spotkaniach, a także wspólnie realizując projekty. Działania
te prowadzą do sprawniejszej i efektywniejszej komunikacji, także w zakresie
procedowanych wniosków taryfowych.
W odniesieniu do dostosowania zakresu żądanych informacji do ustawowego terminu
rozpatrzenia wniosku o zatwierdzenie taryfy uprzejmie wyjaśniam, że mając na uwadze
specyfikę postępowania taryfowego oraz utrwaloną linię sądów administracyjnych, w tym
Naczelnego Sądy Administracyjnego, 45-dniowy termin, o którym mowa w art. 24c ust. 1
ustawy, liczony jest od dnia złożenia kompletnego pod względem odpowiednich danych
merytorycznych i pozbawionego braków formalnych wniosku. Ocena, analiza i weryfikacja
wniosku przez organ regulacyjny może wymagać podjęcia działań zmierzających do
wyjaśnienia stanu faktycznego w celu eliminacji ewentualnych wątpliwości. W przypadku
wątpliwości związanych z projektem taryfy bądź uzasadnieniem i wykazywanymi
kosztami, które ostatecznie będą ponosić odbiorcy usług, wyznacza się przedsiębiorstwu
wodociągowo-kanalizacyjnemu termin do ich wyjaśnienia. Dopóki przedsiębiorstwo
wodociągowo-kanalizacyjne (bądź organ gminny) nie przedłoży wyjaśnień, dokumentów
i informacji, przedmiotowy termin – zgodnie z prawem – nie może biec (ulega
zawieszeniu). Należy przy tym podkreślić, że organ jest wprawdzie zobowiązany do
wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale strona nie jest
zwolniona od obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych, skoro
nieudowodnienie określonego faktu może prowadzić do wydania decyzji dla niej
niekorzystnej. Wobec powyższego organ regulacyjny nie może dokonać oceny, analizy
i weryfikacji wniosku o zatwierdzenie taryfy, wymaganej zgodnie z art. 24c ust. 1 ustawy ,
przed usunięciem ewentualnych jego braków formalnych, jak również przed
wyjaśnieniem wątpliwości co do treści czy okoliczności związanych z tym wnioskiem,
mających znaczenie dla dokonania wskazanej oceny, analizy i weryfikacji. Stanowisko
to znajduje potwierdzenie również w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie: z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygnatura akt: V SA/Wa 1048/20, z dnia 13
października 2020 r., sygnatura akt: V SA/Wa 2013/19, z dnia 13 października 2020 r.,
sygnatura akt: V SA/Wa 2315/19, z dnia 22 marca 2022 r., sygnatura akt: V SA/Wa 3987/21
oraz w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 marca 2022 r., sygnatura
akt: I GSK 485/22, z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygnatura akt: I GSK 258/22, z dnia 7 września
2023 r., sygnatura akt: I GSK 434/22, z dnia 9 października 2024 r., sygnatura akt: I GSK
979/21.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że każdy wpływający do resortu infrastruktury sygnał
wskazujący na potrzebę doprecyzowania przepisów dotyczących procesu zatwierdzania
taryf jest indywidualnie rozpatrywany a przepisy w miarę potrzeby dostosowywane,
-- 3 of 4 --
4
po przeprowadzeniu szczegółowej analizy celowości takiej zmiany, a także jej wpływu
na środowisko, społeczeństwo, gospodarkę i finanse publiczne.
Z wyrazami szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
-- 4 of 4 --