Interpelacja w sprawie blokowania reform systemu ochrony zdrowia przez Ministerstwo Finansów
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16296
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie blokowania reform systemu ochrony zdrowia przez Ministerstwo Finansów
Zgłaszający: Janusz Cieszyński
Data wpływu: 31-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
jak informuje portal Rynek Zdrowia w artykule z dnia 30 marca 2026 r. dostępnym pod adresem https://www.rynekzdrowia.pl/Finanse-i-zarzadzanie/Nie-ma-zgody-na-nowe-wydatki-Ministerstwo-Finansow-hamuje-zdrowotne-reformy,282683,1.html - Ministerstwo Finansów blokuje kolejne projekty legislacyjne dotyczące ochrony zdrowia, argumentując to koniecznością ustabilizowania sytuacji finansowej NFZ. Sprzeciw dotyczy m.in. ustawy „Lex Szarlatan" (z uwagi na 6 dodatkowych etatów w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta), projektu ustawy o e-zdrowiu (ponad 3,1 mld zł ze środków KPO), nowelizacji ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej oraz ustawy o opiece zdrowotnej nad uczniami.
Stanowisko MF sprowadza się do tezy, że „nowe wydatki w obszarze zdrowia powinny być wstrzymane do czasu ustabilizowania sytuacji finansowej NFZ", przy czym deficyt NFZ szacowany jest na ok. 20 mld zł w 2026 r.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Jakie konkretnie kryteria Ministerstwo Finansów stosuje przy ocenie projektów legislacyjnych dotyczących ochrony zdrowia? Czy blokada dotyczy wszystkich projektów generujących jakiekolwiek koszty, czy istnieje próg kwotowy lub merytoryczny - a jeśli tak, jaki?
Czy Ministerstwo Finansów przeprowadziło analizę długofalowych oszczędności wynikających z cyfryzacji ochrony zdrowia w ramach projektu ustawy o e-zdrowiu, finansowanego ze środków KPO? Czy ministerstwo uwzględniło, że wdrożenie rozwiązań cyfrowych może istotnie poprawić efektywność kosztową systemu ochrony zdrowia, a tym samym przyczynić się do zmniejszenia deficytu NFZ - a jeśli nie, na jakiej podstawie uznało ten projekt za niekorzystny finansowo?
Jaki jest szacowany koszt roczny 6 dodatkowych etatów w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta, których finansowanie blokuje MF w ramach projektu „Lex Szarlatan"? Jak ten koszt ma się do skali deficytu NFZ?
Jaki jest horyzont czasowy „ustabilizowania sytuacji finansowej NFZ", do którego MF uzależnia zgodę na reformy? Czy ministerstwo opracowało plan naprawczy NFZ z konkretnymi kamieniami milowymi i terminami?
Z wyrazami szacunku
Janusz Cieszyński
Podsekretarz stanu Hanna Majszczyk
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
2926 znakówfax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/2
Warszawa, 28 kwietnia 2026 roku
Sprawa: Interpelacja nr 16296
Znak sprawy: FS1.054.1.2026
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16296 posła Janusza Cieszyńskiego w sprawie
systemu ochrony zdrowia, uprzejmie informuję, co następuje.
Na wstępnie należy wskazać, że Ministerstwo Finansów nie blokuje procesu
legislacyjnego nowych aktów prawnych dotyczących ochrony zdrowia, a wykonuje
swoje obowiązki związane z nadzorem nad gospodarowaniem środkami
publicznymi. Przy ocenie projektów legislacyjnych brany jest pod uwagę, w
szczególności, każdy wpływ nowych regulacji na sektor finansów publicznych.
Zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 131c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z
2025 r. poz. 1461 z późn. zm.) Rada Ministrów przekazując projekt ustawy
budżetowej do Sejmu planuje określoną na dany rok, zgodną z przepisami
obowiązującego prawa, wysokość środków na finansowanie ochrony zdrowia.
Ustawa ta jest następnie przyjmowana przez Parlament i podpisywana przez
Prezydenta. Stanowi ona ramy działania na cały rok budżetowy. Corocznie, w
ostatnich latach w ramach tej ustawy, nakłady na ten obszar wydatków
publicznych istotnie wzrastają.
W ramach procesu legislacyjnego obejmującego uzgadnianie projektowanych
aktów prawnych minister właściwy do spraw finansów publicznych ma zatem
prawo i obowiązek zwrócenia uwagi na kwestie niejasne, oczekiwać odpowiedzi na
pytania i zgłaszać uwagi do konkretnych rozwiązań. Nie bez znaczenia jest analiza
efektywności określonych działań obejmująca też potrzeby dodatkowego
zatrudnienia w instytucjach finansowanych ze środków publicznych. Dotyczy to
również ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz ustawy o
zmianie niektórych ustaw w związku z rozwojem e-zdrowia. Określone stanowisko
nie może się opierać na tym, czy dane rozwiązanie kosztuje dużo czy mało, ale na
-- 1 of 2 --
2/2
tym, czy jest zasadne (np. nowe etaty), a jeżeli tak to czy istnieje przestrzeń na jego
sfinansowanie.
Po to właśnie jest ustanowiony cały proces legislacyjny poprzedzający przyjęcie
projektu każdego aktu prawnego. W przypadku braku uzgodnienia stanowisk,
rozstrzygnięcia podejmowane są przez Stały Komitet Rady Ministrów bądź Radę
Ministrów.
Jednocześnie informuję, że ustabilizowanie sytuacji finansowej NFZ jest bez
wątpienia priorytetem, który będzie dokonywał się na drodze szczegółowych
rozwiązań w horyzoncie zarówno krótko jak i długoterminowym, z uwagi na
specyfikę materii której dotyczy.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów i Gospodarki
Hanna Majszczyk
podsekretarz stanu
w Ministerstwie Finansów
-- 2 of 2 --