Interpelacja w sprawie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych oraz bezpieczeństwa pieszych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 16162
do ministra infrastruktury
w sprawie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych oraz bezpieczeństwa pieszych
Zgłaszający: Przemysław Witek
Data wpływu: 25-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z sygnałami kierowanymi do mojego biura poselskiego przez organizacje społeczne, w tym organizacje reprezentujące osoby z niepełnosprawnościami (m.in. Fundację Blind&Proud), zwracam się z interpelacją dotyczącą zasad parkowania hulajnóg elektrycznych oraz ich wpływu na bezpieczeństwo pieszych.
Od kilku lat w polskich miastach obserwujemy dynamiczny rozwój mikromobilności, w tym systemów współdzielonych hulajnóg elektrycznych. Zjawisku temu towarzyszy jednak narastający problem ich niewłaściwego parkowania – szczególnie na chodnikach, w miejscach utrudniających poruszanie się pieszym. Problem ten w sposób szczególny dotyka osób z niepełnosprawnościami (zwłaszcza osób niewidomych i słabowidzących), osób starszych, rodziców z małymi dziećmi oraz osób poruszających się na wózkach.
Zgodnie z obowiązującym art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym dopuszczalne jest pozostawienie hulajnogi elektrycznej na chodniku przy zachowaniu określonych warunków. W praktyce jednak regulacje te są często ignorowane, a ich egzekwowanie pozostaje niewystarczające. Jednocześnie pojawiają się postulaty zmiany przepisów poprzez wprowadzenie obowiązku parkowania hulajnóg wyłącznie w miejscach wyznaczonych. Propozycje te, choć zrozumiałe z punktu widzenia bezpieczeństwa, mogą rodzić istotne problemy praktyczne – zwłaszcza w mniejszych miastach, gdzie infrastruktura tego typu nie istnieje lub jest szczątkowa.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi analizy dotyczące skali problemu nieprawidłowego parkowania hulajnóg elektrycznych oraz jego wpływu na bezpieczeństwo pieszych?
Czy rozważana jest nowelizacja art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych? Jeśli tak – jakie warianty regulacyjne są analizowane?
Czy ministerstwo bierze pod uwagę wprowadzenie obowiązku korzystania z wyznaczonych stref parkowania dla hulajnóg elektrycznych, w szczególności w systemach współdzielonych?
Jak ministerstwo ocenia możliwość wprowadzenia rozwiązań technologicznych (np. geofencing), które uniemożliwiałyby zakończenie przejazdu poza wyznaczonymi strefami parkowania?
Czy planowane jest wzmocnienie mechanizmów egzekwowania obecnych przepisów, w tym zwiększenie kompetencji samorządów lub służb porządkowych?
Czy rozważane jest wprowadzenie obowiązków po stronie operatorów systemów współdzielonych hulajnóg elektrycznych, w szczególności w zakresie:
- zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych,
- reagowania na zgłoszenia nieprawidłowego parkowania,
- edukacji użytkowników?
Czy ministerstwo planuje opracowanie wytycznych dla samorządów dotyczących organizacji przestrzeni miejskiej w kontekście mikromobilności, w tym wyznaczania stref parkowania?
Jakie działania są podejmowane w celu ochrony osób z niepełnosprawnościami przed negatywnymi skutkami nieprawidłowego parkowania hulajnóg elektrycznych?
Dynamiczny rozwój mikromobilności jest zjawiskiem pozytywnym i pożądanym z punktu widzenia polityki transportowej państwa. Nie może on jednak odbywać się kosztem bezpieczeństwa pieszych, w szczególności osób najbardziej wrażliwych. Konieczne jest znalezienie rozwiązań, które z jednej strony uporządkują przestrzeń publiczną i zwiększą bezpieczeństwo, z drugiej zaś będą możliwe do wdrożenia w warunkach zróżnicowanej infrastruktury w polskich miastach.
Z poważaniem Przemysław Witek
Poseł na Sejm RP
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź standardowa – resort odnosi się merytorycznie do zagadnienia z umiarkowaną ilością danych szczegółowych.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15618 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-5-1.054.23.2026
Warszawa, 22 kwietnia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 16162 z dnia 30 marca br. Posła na Sejm RP pana
Przemysława Witka, przedstawiam następującą informację.
Na wstępie pragnę poinformować Pana Marszałka, że przepisy ustawy z dnia 30 marca
2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 720) wprowadziły do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) regulacje dotyczące zasad poruszania się hulajnóg
elektrycznych na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu.
Zgodnie z przepisami art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu
osobistego na drodze dla pieszych w miejscu do tego przeznaczonym, a w razie braku
takiego miejsca – jak najbliżej zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej
oddalonej od jezdni oraz równolegle do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków
określonych w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. szerokość chodnika jest nie mniejsza niż 1,5 m
i nie utrudni ruchu pieszych.
Jednocześnie wymaga podkreślenia, że postój pojazdów, w tym roweru, hulajnogi
elektrycznej na chodniku w sposób niezgodny z przepisami ustawy – Prawo o ruchu
drogowym jest czynem wyczerpującym znamiona wykroczenia, zagrożonym karą
grzywny. Obecnie naruszenia przepisów dotyczących zatrzymania i postoju, określonych
w ustawie – Prawo o ruchu drogowym, mogą być karane na podstawie obowiązującego
przepisu art. 90 lub art. 97 ustawy – Kodeks wykroczeń.
Mając na uwadze powyższe, uprzejmie informuję, że wyżej wskazane przepisy porządkują
ruch hulajnóg elektrycznych i — przy ich prawidłowym stosowaniu — zapewniałyby
bezpieczeństwo niechronionych uczestników ruchu drogowego.
Jednocześnie, w związku z obserwowanymi przypadkami nieprzestrzegania
obowiązujących przepisów, w szczególności w zakresie nieprawidłowego parkowania
hulajnóg elektrycznych w przestrzeni publicznej, prowadzone są pogłębione prace
-- 1 of 6 --
2
analityczne oraz konsultacje mające na celu wypracowanie bardziej precyzyjnych i
skutecznych zasad ich parkowania. Działania te ukierunkowane są na ograniczenie
utrudnień w korzystaniu z infrastruktury pieszej oraz zwiększenie poziomu ochrony
najmniej chronionych uczestników ruchu drogowego, w tym osób o szczególnych
potrzebach w zakresie mobilności.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że w Ministerstwie Infrastruktury zostały rozpoczęte
przygotowania do przeprowadzenia ewaluacji ex-post ww. regulacji. Szczegółowe
informacje na temat poszczególnych etapów tych prac zostaną opublikowane na stronie
Rządowego Centrum Legislacji, stosownie do postanowień uchwały nr 190 Rady
Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów.
Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że dla zapewnienia należytego poziomu
bezpieczeństwa ruchu drogowego kluczowe znaczenie ma efektywne i konsekwentne
wykonywanie zadań przez organy właściwe w zakresie kontroli ruchu drogowego, w
szczególności Policję oraz straże gminne (miejskie). Organy te dysponują stosownymi
kompetencjami do podejmowania interwencji także wobec pojazdów niepodlegających
rejestracji, w przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów
prawa o ruchu drogowym. Jednocześnie wskazać należy, że zagadnienia związane z
organizacją, funkcjonowaniem oraz nadzorem nad działalnością wskazanych służb
pozostają w zakresie właściwości Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W świetle powyższego należy uznać, iż problematyka podniesiona w interpelacji dotyczy
w przeważającej mierze kwestii przestrzegania obowiązujących przepisów prawa przez
użytkowników hulajnóg elektrycznych, poziomu kultury ich użytkowania, a także
odpowiedzialności podmiotów gospodarczych udostępniających tego rodzaju pojazdy
w ramach działalności komercyjnej, jak również skuteczności egzekwowania przepisów
regulujących zasady ich postoju. Niezależnie od powyższego, resort właściwy do spraw
transportu podejmuje – w granicach przyznanych kompetencji – działania zmierzające do
uporządkowania przedmiotowego obszaru, zarówno w sferze legislacyjnej, jak
i infrastrukturalnej.
W odpowiedzi na pytania o wprowadzenie obowiązku korzystania z wyznaczonych stref
parkowania dla hulajnóg elektrycznych, w szczególności w systemach współdzielonych,
oraz możliwość wprowadzenia rozwiązań technologicznych (np. geofencing), które
uniemożliwiałyby zakończenie przejazdu poza wyznaczonymi strefami parkowania,
a także wprowadzenie obowiązków po stronie operatorów systemów współdzielonych
hulajnóg elektrycznych, w szczególności w zakresie zapewnienia odpowiedniej liczby
miejsc parkingowych, jako kluczową należy wskazać kwestię uwzględnienia w pasie
drogowym miejsca na realizację wyżej wymienionych potrzeb przez zarządcę drogi.
Zgodnie z obowiązującym art. 22 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych (Dz.U. z 2025, poz. 889), grunty w pasie drogowym zarząd drogi może
oddawać w najem, dzierżawę albo je użyczać, w drodze umowy, na cele związane z
-- 2 of 6 --
3
potrzebami zarządzania drogami, ruchu drogowego lub obsługi użytkowników ruchu.
Zarząd drogi pobiera z tytułu najmu lub dzierżawy opłaty w wysokości ustalonej w
umowie. W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym partner
prywatny może otrzymać w najem, dzierżawę albo użyczenie nieruchomości leżące w
pasie drogowym, w celu wykonywania działalności gospodarczej.
Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w obecnym stanie prawnym art. 22 ust. 2
ustawy o drogach publicznych dopuszcza zawarcie umowy z podmiotem
zainteresowanym wykorzystaniem gruntu będącego pasem drogowym drogi publicznej.
Zawarcie takiej umowy prowadzi do uzyskania przez jedną ze stron prawa do korzystania
z określonej w umowie części pasa drogowego drogi publicznej. Drugi sposób pozwalający
na korzystanie z pasa drogowego to uzyskanie na podstawie art. 40 ustawy o drogach
publicznych decyzji administracyjnej zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Niemniej
jednak w ocenie resortu infrastruktury, przypadek wykorzystania pasa drogowego w celu
zlokalizowania w nim stacji wypożyczania i zwracania hulajnóg, jest działaniem, które
powinno odbywać się na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Przyjmuje
się bowiem, że hulajnogi są przez przedsiębiorcę świadczącego usługi wypożyczania
hulajnóg odstawiane w większej ilości w konkretne miejsca (są zatem tworzone
wypożyczalnie hulajnóg). Tym samym możliwe jest ustalenie gruntu w pasie drogowym
drogi publicznej, który w drodze umowy zostanie oddany w najem, dzierżawę albo
użyczenie.
W odniesieniu do propozycji wprowadzenia obowiązku korzystania z wyznaczonych stref
parkowania dla hulajnóg elektrycznych należy wskazać, że w Ministerstwie Infrastruktury
prowadzone są aktualnie działania legislacyjne nad opracowaniem nowego aktu
prawnego dotyczącego wzorów oraz zasad stosowania znaków i sygnałów drogowych,
a także urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. Akt ten ma określać wymagania
techniczne, jakie muszą spełniać znaki, sygnalizatory i urządzenia bezpieczeństwa oraz
podstawowe zasady ich lokalizowania. Obowiązek przygotowania takiego rozporządzenia
wynika z nowej delegacji ustawowej zawartej w art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
W ramach ww. prac ogłoszono zamówienie publiczne, którego przedmiotem jest „Analiza
warunków technicznych oraz zasad stosowania elementów organizacji ruchu na drogach
w celu optymalizacji wydatków z Funduszy Unii Europejskiej na inwestycje drogowe oraz
poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego”. Zamówienie to realizuje konsorcjum pod
przewodnictwem Instytutu Badawczego Dróg i Mostów. Wyniki analizy będą stanowiły
podstawę do planowanych przez Ministerstwo Infrastruktury prac legislacyjnych.
Celem wydania nowych przepisów będzie przyjęcie rozwiązań, które będą odpowiadały
aktualnym technologiom możliwym do stosowania w branży drogowej jak też potrzebom
wszystkich uczestników ruchu, w tym osób z niepełnosprawnościami oraz poruszających
się na hulajnogach. Nowe zapisy mają być przejrzyste i zrozumiałe dla wszystkich
-- 3 of 6 --
4
uczestników ruchu drogowego, a przyjęte rozwiązania przyczyniać się do poprawy ich
bezpieczeństwa.
W odniesieniu do kwestii wytycznych dla samorządów w zakresie organizacji przestrzeni
miejskiej w kontekście mikromobilności, w tym wyznaczania stref parkowania, należy
wskazać, że na podstawie delegacji ustawowej w art. 7 ust. 3a ustawy – Prawo o ruchu
drogowym, planowane jest wydanie przez Ministra Infrastruktury jednego aktu prawnego
regulującego kwestie związane ze wzorami i stosowaniem znaków i sygnałów drogowych
oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, warunkami, jakie muszą spełniać znaki
i sygnalizatory drogowe oraz urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz
z podstawowymi zasadami lokalizowania znaków i sygnałów drogowych. W ramach
czynności prowadzących do realizacji ustawowego zobowiązania, pod przewodnictwem
Instytutu Badawczego Dróg i Mostów zostało zrealizowane zamówienie publiczne,
którego przedmiotem była „Analiza warunków technicznych oraz zasad stosowania
elementów organizacji ruchu na drogach w celu optymalizacji wydatków z Funduszy Unii
Europejskiej na inwestycje drogowe oraz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego”.
Analiza obejmowała m.in. zagadnienia dotyczące wyznaczania specjalnych miejsc
postojowych, w tym dla urządzeń transportu osobistego i hulajnóg elektrycznych. Wyniki
przedmiotowej analizy wraz z propozycją wytycznych zostały opublikowane w Biuletynie
Informacji Publicznej Ministerstwa Infrastruktury pod adresem
https://www.gov.pl/web/infrastruktura/inne-opracowania .
Omawiane zagadnienia stanowią element opracowanych w ramach realizacji wyżej
wymienionego zamówienia propozycji wzorców i standardów. W szczególności zostały
uwzględnione w dokumencie WR-Z-22 „Parkingi i strefy płatnego parkowania”,
w rozdziale 9 „Parkingi specjalne”, w którym przeanalizowano rozwiązania dotyczące
infrastruktury postojowej dedykowanej określonym kategoriom pojazdów,
projektowanej z uwzględnieniem ich specyficznych wymagań technicznych
(np. parkingów B+R „Bike&Ride”, czyli obiektów przeznaczonych dla rowerów i hulajnóg
elektrycznych, czy parkingów dedykowanych dla hulajnóg).
Ponadto resort infrastruktury informuje, że prowadzi obecnie prace legislacyjne
dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o systemach homologacji pojazdów oraz ich
wyposażenia oraz niektórych innych ustaw (UC 95), w ramach których jedną z kluczowych
zmian jest wzmocnienie nadzoru rynku motoryzacyjnego realizowanego przez Dyrektora
Transportowego Dozoru Technicznego (TDT).
Celem przyznania Dyrektorowi TDT szeregu narzędzi niezbędnych do kontroli pojazdów
i części wprowadzonych do obrotu w Polsce oraz skuteczniejszego wycofywania
niebezpiecznych produktów jest zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony
środowiska. Dyrektor TDT został wyznaczony w projekcie jako organ nadzoru rynku nad
hulajnogami elektrycznymi w zakresie spełniania przez te pojazdy warunków technicznych
określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r.
-- 4 of 6 --
5
w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia
(Dz. U. z 2024 r. poz. 502 i 1417).
Dyrektor TDT będzie miał możliwość współpracy z organami celno-skarbowymi
i weryfikacji przed dopuszczaniem w Polsce pojazdów nie tylko dokumentacji technicznej,
ale również kontroli z celnikami na granicy, w portach morskich, co powinno ograniczyć
import pojazdów niezgodnych z obowiązującymi dla nich wymaganiami. Będzie mógł
również przeprowadzać kontrolę, w tym kontrole niezapowiedziane u podmiotów
gospodarczych wprowadzających pojazdy do obrotu (punkty sprzedaży), w zakresie
weryfikacji spełniania wymagań, m.in. na podstawie otrzymanych skarg użytkowników
końcowych, informacji pochodzących od organizacji zrzeszających konsumentów czy też
mediów.
Dyrektor TDT będzie upoważniony również do pobierania próbek towarów do badań
w celu wykrycia niezgodności i uzyskania dowodów, w tym pod ukrytą tożsamością,
co jest kluczowe dla kontroli ofert w Internecie.
Możliwość przeprowadzania kontroli online i offline pojazdów u podmiotów
gospodarczych powinna ograniczyć ilość niezgodnych hulajnóg elektrycznych trafiających
do użytkowników końcowych.
Dodatkowo w projekcie zaproponowano rozszerzenie zakresu upoważnienia w ramach
wykonywania kontroli ruchu drogowego przez strażników gminnych (miejskich) poprzez
możliwość używania przez nich przyrządów kontrolnych lub pomiarowych służących do
określania maksymalnej (konstrukcyjnej) prędkości pojazdów. Zapis ten umożliwi strażom
gminnym (miejskim) stosowanie przenośnych urządzeń do kontroli prędkości
maksymalnej (konstrukcyjnej) m.in. rowerów i hulajnóg elektrycznych.
Kwestia objęcia nadzorem hulajnóg elektrycznych w zakresie spełniania przez nie
warunków technicznych ma na celu wyeliminowanie z rynku tych hulajnóg, które
nie spełniają wymagań, przede wszystkim których konstrukcja umożliwia rozwijanie
prędkości przekraczającej 20 km/h i tym samym stwarzają zagrożenie dla uczestników
ruchu drogowego.
Jednocześnie pragnę podkreślić, że zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich uczestników
ruchu drogowego jest jednym z podstawowych celów polityki transportowej Ministerstwa
Infrastruktury, ponieważ od niego zależy nie tylko komfort przemieszczania się, ale przede
wszystkim zdrowie i życie ludzi. Szczególnego znaczenia nabiera ochrona tych
uczestników, którzy są najmniej chronieni w przestrzeni drogowej – pieszych,
rowerzystów, dzieci, osób starszych oraz osób z niepełnosprawnościami lub innymi
szczególnymi potrzebami w zakresie mobilności.
W ostatnich latach dodatkowym wyzwaniem stało się funkcjonowanie nowych form
mikromobilności, takich jak hulajnogi elektryczne. Choć zwiększają one dostępność
transportu i mogą wspierać zrównoważoną mobilność miejską, to jednocześnie generują
-- 5 of 6 --
6
nowe zagrożenia, szczególnie w kontekście nieprawidłowego parkowania. Pozostawione
w przypadkowych miejscach hulajnogi mogą blokować chodniki, przejścia dla pieszych,
podjazdy dla wózków czy ciągi komunikacyjne dla osób niewidomych, co bezpośrednio
ogranicza ich niezależność i bezpieczeństwo.
Dlatego kluczowe jest skuteczne egzekwowanie obowiązujących przepisów dotyczących
parkowania oraz konsekwentne ich egzekwowanie przez służby miejskie i operatorów
systemów hulajnóg. Jednak sama kontrola nie wystarczy. Równie ważne jest
wypracowanie nowych, bardziej adekwatnych rozwiązań systemowych – takich jak
określenie zasad nadzoru nad rynkiem, nowy zasad parkowania, wprowadzenie
technologii geofencingu uniemożliwiające pozostawienie pojazdu w niedozwolonym
miejscu, czy lepsza integracja regulaminów operatorów z planowaniem przestrzeni
publicznej.
Odpowiedzialne podejście do organizacji ruchu musi uwzględniać hierarchię potrzeb
uczestników – w której na pierwszym miejscu stoją osoby najbardziej narażone na ryzyko.
Tylko wtedy możliwe jest stworzenie przestrzeni publicznej, która będzie nie tylko
nowoczesna i innowacyjna, ale przede wszystkim dostępna i bezpieczna dla wszystkich
użytkowników.
Z wyrazami szacunku,
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie
-- 6 of 6 --