Interpelacja w sprawie projektu nowelizacji ustawy o publicznym transporcie zbiorowym w kontekście pytań i uwag zgłoszonych podczas posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Walki z Wykluczeniem Transportowym z dnia 9 marca 2026 r.
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15890
do ministra infrastruktury
w sprawie projektu nowelizacji ustawy o publicznym transporcie zbiorowym w kontekście pytań i uwag zgłoszonych podczas posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Walki z Wykluczeniem Transportowym z dnia 9 marca 2026 r.
Zgłaszający: Paulina Matysiak
Data wpływu: 10-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
9 marca br. odbyło się posiedzenie prowadzonego przeze mnie Parlamentarnego Zespołu ds. Walki z Wykluczeniem Transportowym, podczas którego miała miejsce szeroka dyskusja z udziałem przedstawicieli samorządów, związków powiatowo-gminnych, przewoźników autobusowych i kolejowych, organizacji branżowych oraz ekspertów zajmujących się transportem publicznym. Tematem spotkania był projekt nowelizacji ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
Jednocześnie pragnę wyrazić ubolewanie, że na wspomnianym posiedzeniu nie był obecny żaden przedstawiciel Ministerstwa Infrastruktury, co było pierwszą taką sytuacją w historii prac zespołu. Posiedzenie cieszyło się dużym zainteresowaniem, a w trakcie dyskusji poruszono wiele istotnych kwestii dotyczących projektowanych zmian w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym. W mojej ocenie obecność przedstawicieli resortu pozwoliłaby na bieżąco odnieść się do zgłaszanych uwag i rozwiać część wątpliwości uczestników spotkania. Z szacunku dla licznie przybyłych gości oraz w celu zapewnienia, że zgłoszone podczas posiedzenia problemy zostaną przekazane do resortu infrastruktury, zebrałam najważniejsze pytania i uwagi, aby w trybie niniejszej interpelacji uzyskać na nie odpowiedź.
Jednym z najczęściej podnoszonych problemów była kwestia centralizacji planowania i finansowania transportu publicznego na poziomie samorządu województwa. Wskazywano, że przekazanie marszałkom województw szerokich kompetencji dotyczących planów transportowych, schematów sieci komunikacyjnej oraz dostępu do środków z Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych może ograniczyć sprawczość gmin i powiatów, które najlepiej znają potrzeby transportowe mieszkańców.
Wielokrotnie wskazywano również na ryzyko nadmiernej biurokratyzacji systemu oraz brak elastyczności w zakresie zmian tras, przystanków czy rozkładów jazdy w trakcie obowiązywania umów wieloletnich. Zwracano uwagę na konieczność doprecyzowania zasad funkcjonowania transportu na żądanie, problem niewystarczającej wysokości dopłat do przewozów autobusowych oraz brak instrumentów umożliwiających wymianę taboru autobusowego.
W trakcie spotkania poruszono również kwestie dotyczące funkcjonowania transportu kolejowego, w tym projektowane uchylenie art. 22a ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, który dotyczy zasad zlecania przewozów kolejowych i w praktyce wpływa na możliwość powierzania tych przewozów bez przetargu spółkom samorządowym. Wskazywano także na potrzebę ujednolicenia systemu ulg oraz zapewnienia większej stabilności rozkładów jazdy.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje zmianę lub doprecyzowanie przepisów dotyczących możliwości zawierania porozumień przez związki powiatowo-gminne oraz inne związki jednostek samorządu terytorialnego z JST w zakresie organizacji publicznego transportu zbiorowego?
Czy planowane jest wprowadzenie rozwiązań umożliwiających łatwiejszą organizację połączeń komunikacyjnych na granicach województw, w tym zawieranie jednej umowy o dopłatę według siedziby organizatora zamiast zawierania odrębnych umów z różnymi wojewodami?
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje waloryzację stawki dopłaty do wozokilometra z Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych, która od 2020 r. wynosi 3 zł mimo znaczącego wzrostu kosztów funkcjonowania transportu publicznego?
W jaki sposób ministerstwo zamierza zapewnić stabilność finansowania transportu publicznego w sytuacji wyczerpania środków przeznaczonych na dopłaty do przewozów?
Czy planowane jest uruchomienie programów wsparcia umożliwiających wymianę taboru autobusowego przez operatorów publicznego transportu zbiorowego?
Jakie jest uzasadnienie projektowanego uchylenia art. 22a ustawy o publicznym transporcie zbiorowym dotyczącego powierzania przewozów kolejowych oraz czy rozwiązanie to jest zgodne z zobowiązaniami Polski wynikającymi z prawa Unii Europejskiej dotyczącymi liberalizacji rynku kolejowego?
Czy projekt ustawy przewiduje doprecyzowanie definicji wykluczenia komunikacyjnego poprzez wprowadzenie mierzalnych wskaźników określających dostępność transportu publicznego?
Czy ministerstwo planuje doprecyzować zasady funkcjonowania transportu na żądanie w zakresie:
sposobu rozliczania dopłat,
definicji przejazdu objętego dopłatą,
maksymalnej liczby przejazdów objętych wsparciem?
Czy ministerstwo planuje umożliwienie bardziej elastycznego wprowadzania zmian w trasach i rozkładach jazdy w trakcie obowiązywania umów wieloletnich, np. w przypadku dodania nowych przystanków lub zmian infrastrukturalnych?
Czy ministerstwo planuje doprecyzowanie zasad łączenia publicznego transportu zbiorowego z dowozem dzieci do szkół w kontekście przepisów Prawa oświatowego i Prawa zamówień publicznych?
W jaki sposób ministerstwo zamierza ograniczyć ryzyko nadmiernej biurokratyzacji systemu transportu publicznego wynikającej z konieczności uzgadniania zmian z marszałkiem województwa?
Czy planowane jest wprowadzenie przepisów ujednolicających system ulg w różnych środkach transportu publicznego, w tym w przewozach autobusowych i kolejowych?
Czy ministerstwo planuje określenie harmonogramu naborów do Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych w sposób umożliwiający samorządom uwzględnienie tych środków w procesie planowania budżetów?
Kiedy Ministerstwo Infrastruktury planuje opublikować raport z pierwszego etapu konsultacji projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, zawierający zestawienie zgłoszonych uwag oraz informację o sposobie ich uwzględnienia lub odrzucenia?
Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 5 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (7)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
13782 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-2-1.054.12.2026
Warszawa, 02 czerwca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 15890 Pani Pauliny Matysiak – Posłanki na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawiam następujące stanowisko.
Na wstępie należy wskazać, że w dniu 5 maja br. Zespół ds. Infrastruktury, Urbanistyki
i Transportu Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego (KWRiST) wydał opinię
kierunkowo pozytywną dotyczącą projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym
transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw (UD232). Obecnie projekt ustawy
znajduje się na etapie Stałego Komitetu Rady Ministrów.
Odnosząc się do zagadnienia dotyczącego możliwości zawierania porozumień przez
związki jednostek samorządu terytorialnego z jednostkami samorządu terytorialnego,
które nie należą do tych związków należy wskazać, że projekt ustawy UD232 zawiera
przepisy stanowiące o możliwości (na podstawie porozumienia) przekazania przez gminę
powiatowi, w którego granicach się znajduje, zadania z zakresu publicznego transportu
zbiorowego. Ponadto związek powiatowo-gminny lub związek powiatów będzie mógł na
podstawie porozumienia przejąć od gminy lub powiatu, które nie wchodzą w jego skład
część zadań z zakresu publicznego transportu zbiorowego. Wprowadzone regulacje
powinny wpłynąć na lepszą współpracę jednostek samorządu terytorialnego w celu
organizowania przewozów autobusowych.
Mając na uwadze pytanie dotyczące wprowadzenia rozwiązań umożliwiających łatwiejszą
organizację publicznego transportu zbiorowego na granicach województw należy
-- 1 of 6 --
2
zauważyć, że celem reformy publicznego transportu zbiorowego przewidzianej
w projekcie ustawy UD232 jest ustanowienia marszałka województwa integratorem
przewozów. Jednym z zadań integratora przewozów będzie dążenie do zapewnienie przez
organizatorów publicznego transportu zbiorowego funkcjonowania przewozów o
charakterze użyteczności publicznej na obszarach położnych na granicach województw.
Odnosząc się do kwestii umów o dopłatę z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej (nowa nazwa w projektowanych przepisach:
„Fundusz przeciwdziałania wykluczeniu transportowemu”), zw. dalej: „Funduszem”,
zawieranych przez wojewodów z organizatorami publicznego transportu zbiorowego
należy wskazać, że o dopłatę z Funduszu obecnie wnioskuje organizator publicznego
transportu zbiorowego do właściwego dla siebie wojewody. W przypadku linii
komunikacyjnej przebiegającej przez obszar więcej niż jednego województwa konieczne
jest ustalenie organizatora publicznego transportu zbiorowego, który organizuje
przewozy na tej linii. W przypadku związku jednostek samorządu terytorialnego zadanie
organizatora publicznego transportu zbiorowego wykonuje zarząd związku. Właściwego
wojewodę ustala się na podstawie siedziby związku oraz miejsca publikacji jego statutu.
Natomiast w przypadku zawarcia przez jednostki samorządu terytorialnego porozumienia
to w porozumieniu wskazuje się, która z jednostek samorządu terytorialnego będzie
organizatorem na linii objętej porozumieniem. Organizator wnioskuje o dopłatę dla całej
linii komunikacyjnej objętej porozumieniem dla właściwego dla siebie wojewody.
Niemniej jednak ze względu na zgłaszane przez samorządy problemy z właściwym
stosowaniem przedstawionych powyżej przepisów, w ramach projektu UD232
doprecyzowano, że właściwość marszałka województwa i wojewody do rozpatrzenia
wniosku o objęcie dopłatą z Funduszu będzie ustalana według siedziby organizatora
publicznego transportu zbiorowego.
W odniesieniu do pytania dotyczącego waloryzacji stawki dopłaty z Funduszu informuję,
że Ministerstwo Infrastruktury nie przewiduje wzrostu stawki dopłaty z Funduszu do
1 wozokilometra. Takie rozwiązanie wymagałoby wskazania, w uzgodnieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych, nowych źródeł finasowania Funduszu.
Odnosząc się do pytania dotyczącego zapewnienia stabilności finasowania transportu
publicznego w sytuacji wyczerpania się środków Funduszu należy podkreślić, że w żadnym
z przeprowadzonych dotychczas przez wojewodów naborów wniosków, wnioski
spełniające wymagania formalne, nie zostały negatywnie rozpatrzone z powodu braku
środków Funduszu. W obecnej kadencji parlamentu zwiększamy budżet Funduszu.
Od 2023 r. budżet Funduszu wzrósł o blisko 500 mln zł. W 2023 r. wynosił on 800 mln zł.
w 2024 r. – 1 mln zł, w 2025 r. – 1,07 mld zł, a w 2026 r. - rekordowe 1,235 mld zł.
-- 2 of 6 --
3
W odpowiedzi na pytanie dotyczące programów wsparcia w wymianie taboru informuje,
że w ramach rozwiązań projektu ustawy UD232 nie przewiduje się tworzenia programu,
który miałby na celu dopłatę do zakupu autobusów.
Odnosząc się do pytania dotyczącego planowanego w projekcie ustawy UD232 uchylenia
art. 22a ustawy o publicznym transporcie zbiorowym informuję, że w wyniku uwag
zgłoszonych na etapie rozpatrywania projektu przez Stały Komitet Rady Ministrów
odstąpiono od uchylania tego przepisu.
Odnosząc się do postulatu wprowadzenia do definicji wykluczenia transportowego
mierzalnych kryteriów uprzejmie informuję, że zaproponowana w projekcie ustawy UD
232 definicja odwołuje się do takich kryteriów tj. dostępności minimalnych usług
publicznego transportu zbiorowego, co zapewnia jej praktyczną użyteczność.
Natomiast minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego, o których mowa
w projektowanym art. 5a ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, zapewniają:
1) połączenia pomiędzy:
a) miastem stanowiącym siedzibę wojewody lub miastem stanowiącym siedzibę
sejmiku województwa a miejscowościami stanowiącymi siedziby władz
powiatów wchodzących w skład danego województwa,
b) miejscowościami stanowiącymi siedziby władz gminy wchodzących w skład
danego powiatu a miejscowością stanowiącą siedzibę władz tego powiatu;
2) możliwość dojazdu, w ramach danej gminy, do miejscowości, w których znajdują
się obiekty użyteczności publicznej.
W związku z pytaniem o doprecyzowanie zasad funkcjonowania transportu na żądanie
w kontekście możliwości jego objęcia dopłatą z Funduszu należy wyjaśnić, że możliwość
przyznania dopłaty z Funduszu przewidziano tylko dla przejazdu na żądanie. Jednocześnie
w wyniku uzgodnień dokonanych w ramach KWRiST doprecyzowano, że przejazd na
żądanie będzie uruchamiany przez gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie. Odstąpiono
natomiast od wprowadzania, w ramach projektu UD232, definicji przewozu na żądanie.
Jednocześnie należy wskazać, że w toku dotychczasowych prac legislacyjnych definicja
przejazdu na żądanie została zmodyfikowana w taki sposób aby dotyczył on całości
populacji danego terenu i był realizowany w sposób ciągły. Ponadto doprecyzowano art.
42a ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym1 określający
zasady wykonywania przejazdu na żądanie.
Odpowiadając na pytanie dotyczące bardziej elastycznego wyprowadzania zmian
w trasach i rozkładach jazdy na liniach komunikacyjnych objętych dopłatą z Funduszu
informuję, że MI stoi na stanowisku, że obowiązujące obecnie przepisy ustawy o Funduszu
1 Dz. U. z 2025 r. poz. 285, z późn. zm.
-- 3 of 6 --
4
nie stoją na przeszkodzie wprowadzaniu zmian na funkcjonujących liniach objętych
dopłatą w danym roku budżetowym pod warunkiem nieprzekroczenia kwoty dopłaty
wynikającej z zawartej umowy. MI wielokrotnie przekazywało takie stanowisko do
urzędów wojewódzkich. Niezależnie od powyższego w ramach zmian przepisów ustawy z
dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej2 wprost wskazano, że dopuszczalne są zmiany postanowień
umowy o dopłatę z Funduszu z wyłączeniem maksymalnej kwoty dopłaty określonej w
umowie o dopłatę.
W odpowiedzi na pytanie związane z dowozem dzieci do szkół należy wskazać, że
wykonywanie przez gminę zadania własnego związanego z zapewnieniem transportu
i opieki podczas dowozów uprawnionych uczniów wynika z przepisów ustawy z dnia 14
grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe3. Zgodnie z art. 39 ust. 3 tej ustawy, w określonych
sytuacjach, obowiązkiem gminy jest:
1) zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka, albo
2) zwrot kosztów przejazdu dziecka środkami komunikacji publicznej, jeżeli
dowożenie zapewniają rodzice (a do ukończenia przez dziecko 7 lat – także zwrot
kosztów przejazdu opiekuna dziecka środkami komunikacji publicznej).
W orzecznictwie i doktrynie dowożenie do szkół jest uznawane za specjalny transport
regularny (dowóz zorganizowany dla konkretnej grupy osób – w tym przypadku uczniów
- na ustalonej trasie i w określonych godzinach). Przepisy ustawy o publicznym transporcie
zbiorowym nie odnoszą się do wykonywania przewozów regularnych specjalnych.
W tym miejscu warto wskazać, że ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień
publicznych4 nie przewiduje wyłączeń przedmiotowych od jej stosowania w zakresie
dowozu uczniów do szkół. Jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki, jako
podmioty wskazane w art. 4 pkt. 1, są zobowiązane do stosowania ustawy Prawo
zamówień publicznych, przy udzielaniu zamówień których wartość jest równa,
od 1 stycznia 2026 r., 170 000 zł netto. Wyjaśniając powyższe informuję, że MI nie
przewiduje wprowadzania do ustawy o publicznym transporcie zbiorowym przepisów
odnoszących się do dowozu do szkół.
Odnosząc się do pytania związanego z przewidywaną w ramach projektowanych
rozwiązań koniecznością uzgadnia z marszałkiem województwa zmian w rozkładach jazdy
informuję, że wymóg ten ma charakter systemowy i służy zapewnieniu spójności oraz
aktualności Schematu sieci komunikacyjnej, niezależnie od przyczyn wprowadzanych
zmian. Nawet zmiany wynikające z okoliczności niezależnych od operatora lub
przewoźnika mogą wpływać na funkcjonowanie całej sieci komunikacyjnej na obszarze
2 Dz. U. z 2024 r. poz. 402, z późn. zm.
3 Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, z późn. zm.
4 Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.
-- 4 of 6 --
5
województwa, w szczególności na skomunikowanie połączeń oraz dostępność transportu
dla mieszkańców.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące planów resortu odnośnie wprowadzenia przepisów
ujednolicających system ulg w różnych środkach transportu publicznego, w tym w
przewozach autobusowych i kolejowych w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że
system uprawnień do ustawowych ulg przejazdowych obejmuje obecnie wyłącznie
przewozy środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego i kolejowego. Jego
celem jest realizacja szeroko rozumianej polityki społecznej i socjalnej państwa poprzez
wspieranie wybranych grup społecznych i zawodowych poprzez obniżenie ponoszonych
przez te grupy kosztów przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego.
Minister Infrastruktury jako organ regulujący zasady organizacji i dofinansowania
publicznego transportu zbiorowego (z wyłączeniem komunikacji miejskiej) jest tylko
pośrednio zaangażowany w realizację tych celów.
Mają na uwadze powyższe, resort infrastruktury prowadzi prace nad rozwiązaniami
mającymi na celu ułatwienie pasażerom podróżowanie koleją przy wykorzystaniu różnych
rodzajów komunikacji (osobowej/pospiesznej/ekspresowej) w oparciu o różne rodzaje
biletów (nie tylko jednorazowe i miesięczne imienne) w celu zwiększenia atrakcyjność
komunikacji organizowanej i realizowanej przez różne podmioty (koncepcja możliwości
wyszukiwania i zakupu zintegrowanego biletu, w tym również biletu ulgowego). Dopiero
w kolejnym, drugim etapie planowane są odpowiednie zmiany przepisów w zakresie
systemu uprawnień do ustawowych ulg obejmujące krajowe autobusowe przewozy
pasażerskie. Założono, że efekty uproszczenia i ujednolicenia systemu uprawnień do
ustawowych ulg w krajowych kolejowych przewozach pasażerskich pozwolą lepiej
zaprojektować przepisy i oszacować skutki finansowe wprowadzenia zmian tego systemu
w krajowych autobusowych przewozach pasażerskich.
Odnosząc się do pytania dotyczącego terminu przeprowadzania naborów wniosków
o objęcie dopłatą z Funduszu należy wskazać, że termin ogłoszenia naboru jest ściśle
związany z dokonaniem przez dysponenta Funduszu podziału środków na poszczególne
województwa. Natomiast działania dysponenta w zakresie podziału środków warunkuje
uzgodnienie planu finansowego Funduszu przez ministra właściwego do spraw finansów
publicznych bowiem tylko uzgodniony przez wskazanego ministra plan finansowy
Funduszu stanowi podstawę dokonywania wypłat ze środków Funduszu.
Mając na uwadze powyższe a przede wszystkim fakt, że termin dokonania podziału
środków na województwa jest uwarunkowany uzgodnieniem planu finansowego
Funduszu przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, nie jest możliwe
ustalenie stałego harmonogramu naboru wniosków o objęcie w danym roku budżetowym
dopłatą z Funduszu.
-- 5 of 6 --
6
Odnosząc się do pytania dotyczącego wyników konsultacji publicznych informuję, że
uwagi zgłoszone w ramach konsultacji publicznych oraz ponownych konsultacji
publicznych projektu ustawy UD232 zostały zamieszczone w serwisie Rządowego Procesu
Legislacyjny w Biuletynu Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego
Centrum Legislacji. W wyniku uwag zgłoszonych w ramach pierwszych uzgodnień
międzyresortowych, konsultacji publicznych i opiniowania została przygotowana nowa
wersja projektu ustawy UD232 (projekt z 25 lutego 2026 r.), która została przekazana do
ponownych uzgodnień międzyresortowych, konsultacji publicznych i opiniowania. Raport
z ponownych konsultacji publicznych i opiniowania został zamieszczonych w BIP RCL.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 6 of 6 --