Interpelacja w sprawie oferty licencyjnej na bojowy wóz piechoty Lynx oraz jej wpływu na programy Borsuk i CBWP Ratel

Interpelacja nr 15848

do ministra aktywów państwowych, ministra obrony narodowej

w sprawie oferty licencyjnej na bojowy wóz piechoty Lynx oraz jej wpływu na programy Borsuk i CBWP Ratel

Zgłaszający: Jarosław Krajewski, Małgorzata Wassermann, Michał Kowalski, Wojciech Michał Zubowski, Sławomir Skwarek, Łukasz Kmita

Data wpływu: 09-03-2026

Szanowny Panie Premierze, Szanowny Panie Ministrze,

w przestrzeni publicznej przedstawiane są informacje o trwającej modernizacji wojsk zmechanizowanych, w szczególności o realizacji programu BWP Borsuk. Wskazuje się m.in. na zawarcie umowy na pierwszą partię seryjnych Borsuków (111 egzemplarzy) z harmonogramem dostaw na lata 2025–2029 oraz wartością przekraczającą 6,5 mld zł. Jednocześnie opisywana jest umowa ramowa z 28 lutego 2023 r. zakładająca pozyskanie ok. 1400 wozów na platformie Borsuk/UMPG (ponad 1000 Borsuków i ponad 300 wersji specjalistycznych).

Równolegle w debacie publicznej pojawiają się informacje o potrzebie pozyskania cięższego bojowego wozu piechoty dla wybranych jednostek, a także o pracach koncepcyjnych nad ciężkim wozem określanym w przekazach medialnych jako CBWP „Ratel”, rozwijanym w ramach krajowego przemysłu oraz dyskusjach dotyczących organizacji produkcji w ramach grupy PGZ SA. Niezależnie od tego, w mediach branżowych sygnalizowano wcześniej, że PGZ SA zwracała się do MON o rozważenie budowy nowego ciężkiego BWP na bazie licencji zagranicznej.

W tym kontekście opublikowano materiał prasowy wskazujący, że na stole ma znajdować się oferta dotycząca niemieckiego bojowego wozu piechoty Lynx koncernu Rheinmetall, przedstawiana jako potencjalna alternatywa wobec krajowego programu ciężkiego BWP. W tych samych doniesieniach medialnych pojawia się wątek możliwego wykorzystania środków z instrumentu SAFE do szybszego uzupełnienia braków sprzętowych.

Powyższe rodzi wiele wątpliwości i zastrzeżeń, takich jak ryzyko niespójności decyzji zakupowych oraz wpływ na harmonogram przezbrojenia, potencjalny wpływ ewentualnego pozyskania licencji lub produkcji Lynx na krajowe zdolności (HSW/PGZ i łańcuch dostaw), brak jasnych kryteriów, kiedy resort wybiera zakup pomostowy, kiedy rozwój krajowy, a kiedy licencję, a także wątpliwości co do sposobu i zakresu planowanego wykorzystania instrumentu SAFE w obszarze „pojazdów dla wojsk lądowych” i jego przełożenia na konkretne postępowania zakupowe (Polska Zbrojna, 27.02.2026; Komisja Europejska – SAFE). Z uwagi na wagę decyzji dotyczących struktury i harmonogramu przezbrojenia wojsk zmechanizowanych, zasadności ewentualnego zakupu/licencji zagranicznej, wpływu na krajowe zdolności produkcyjno-serwisowe oraz potencjalnego finansowania z instrumentów UE, zasadne jest uzyskanie jednoznacznych informacji o stanie prac analitycznych i planach resortu.

W związku z powyższym zwracamy się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Czy MON lub Agencja Uzbrojenia otrzymały formalną ofertę (handlową lub licencyjną) dotyczącą pozyskania lub produkcji wozu bojowego piechoty Lynx (KF41/KF21) – a jeśli tak, kiedy, od kogo, jakiego dotyczyła zakresu (np. licencja, produkcja w Polsce, serwis, transfer technologii)?

Czy MON i MAP rozważają zastąpienie w jakimkolwiek zakresie wozów produkowanych przez Polską Grupę Zbrojeniową SA zagranicznymi pojazdami konkurencyjnymi?

Czy MON prowadzi obecnie analizy porównawcze dotyczące pozyskania ciężkiego BWP, a jeśli tak – jaki jest ich status oraz planowany termin zakończenia analizy?

Jakie działania formalne podjęto od 2024 r. w celu pozyskania cięższego BWP/CBWP, w tym w odniesieniu do programu określanego w przekazach medialnych jako CBWP „Ratel”?

Czy MON przewiduje przeprowadzenie postępowania konkurencyjnego w zakresie ciężkiego BWP/CBWP, czy też rozważane są inne tryby pozyskania sprzętu oraz na jakiej podstawie mają zostać wybrane?

Jak MAP i MON zamierzają zabezpieczyć interes Skarbu Państwa i Sił Zbrojnych RP w razie ewentualnego pozyskania licencji lub produkcji zagranicznej, w szczególności w zakresie: a) praw do modyfikacji i rozwoju, b) dostępu do dokumentacji technicznej, c) suwerenności serwisowo-remontowej i dostępności części, d) udziału krajowych podmiotów (polonizacji) w łańcuchu dostaw?

Czy i w jakiej formule MON planuje finansować pozyskanie pojazdów dla wojsk lądowych ze środków instrumentu SAFE oraz czy wśród projektów zgłaszanych przez Polskę przewidywany jest zakup, uzyskanie licencji lub produkcja ciężkiego BWP?

Czy istnieje spójna mapa drogowa przygotowana w porozumieniu z Polską Grupą Zbrojeniową SA dla programów Borsuk oraz ciężkiego BWP/CBWP obejmująca: kamienie milowe, przewidywane wolumeny, sposób finansowania oraz ewentualne rozwiązania pomostowe – i w jakim terminie? Jeżeli tak, to proszę o jej przedstawienie, a jeżeli nie, to proszę o wyjaśnienie przyczyn jej braku.

W jaki sposób MON zapewni przejrzystość kryteriów wyboru rozwiązań krajowych i zagranicznych, zabezpieczenie suwerenności serwisowej oraz spójność finansowania, w tym w ramach instrumentu SAFE?

Z poważaniem