Interpelacja w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15847
do ministra aktywów państwowych, ministra obrony narodowej
w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN
Zgłaszający: Jarosław Krajewski, Małgorzata Wassermann, Michał Kowalski, Wojciech Michał Zubowski, Filip Kaczyński, Małgorzata Golińska, Magdalena Filipek-Sobczak, Agnieszka Anna Soin, Waldemar Andzel, Tomasz Zieliński
Data wpływu: 09-03-2026
Szanowny Panie Premierze,
Szanowny Panie Ministrze,
w dniu 30 stycznia 2026 r. w Kobyłce podpisano umowy dotyczące dostawy systemów przeciwlotniczych SAN z możliwością zwalczania bezzałogowych systemów powietrznych. Po stronie państwa umowę zawarła Agencja Uzbrojenia, a po stronie wykonawczej wskazano konsorcjum z udziałem PGZ SA oraz Kongsberg Defence & Aerospace, przy czym MON i wykonawcy informowali także o kluczowej roli polskiej spółki Advanced Protection Systems SA (APS) w integracji i elementach systemu.
Z komunikatów rządowych wynika, że program obejmuje 18 baterii, 52 plutony ogniowe, 18 plutonów dowodzenia oraz łącznie 703 pojazdy (ok. 400 na podwoziach Jelcz i ok. 300 na platformie Legwan), a wartość zamówienia podawano jako około 15 mld zł netto, przy deklarowanym finansowaniu m.in. z pożyczki SAFE.
Jednocześnie w materiałach informacyjnych podawano, że w skład systemu wchodzą m.in. armata 35 mm (PIT-RADWAR), armata 30 mm (Kongsberg), wielolufowy karabin maszynowy 12,7 mm (ZM Tarnów), pociski 70 mm (APKWS), elementy rozpoznania oraz stacje radiolokacyjne (FIELDctrl Ultra/Follow – APS), a na szczeblu wsparcia dodatkowe sensory radiolokacyjne Xenta-M.
W dyskusji eksperckiej pojawiły się pytania, czy dobór niektórych komponentów, w tym 30 mm i określonych radarów, maksymalizuje potencjał polskich rozwiązań oraz czy struktura partnerów projektu minimalizuje ryzyka zależności łańcucha dostaw i ograniczeń eksportowych. Wątpliwości budzą także inne kwestie, w tym maksymalizacja udziału polskich rozwiązań. MON deklaruje dominujący udział krajowego przemysłu, jednak w kluczowych elementach wskazywani są także partnerzy zagraniczni, co powoduje, że nie jest publicznie jasne, które krytyczne technologie uznano za niedostępne w kraju i dlaczego.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Jaką wartość (w podziale na lata) mają umowy w programie SAN oraz jaki jest harmonogram dostaw poszczególnych modułów bateryjnych i osiągania gotowości operacyjnej – w zakresie możliwym do ujawnienia?
Czy realizacja programu SAN jest w zupełności uzależniona od pozyskania środków z programu SAFE? Czy gdyby pozyskanie środków z tego źródła zawiodło MON planuje przeznaczenie na program SAN środków z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych?
Jaki jest szacunkowy udział wartościowy i procentowy przypadający na wykonawców krajowych i zagranicznych, w tym w szczególności na: PGZ SA/spółki PGZ SA, APS SA, Kongsberg oraz dostawców radarów Xenta-M?
Ile egzemplarzy i jakich klas sensorów (w szczególności: armat 30 mm, armat 35 mm, radarów Xenta-M, stacji FIELDctrl, środków walki elektronicznej oraz platform MEROPS) przewidziano na 18 baterii?
Jakie kryteria przesądziły o wyborze zagranicznego rozwiązania w segmencie 30 mm oraz czy sporządzono porównanie z rozwiązaniami krajowymi lub możliwymi do krajowej adaptacji?
Czy MON analizował możliwość wykorzystania lub rozwoju krajowej wieży ZSSW-30 jako potencjalnego odpowiednika (po modyfikacjach) dla potrzeb C-UAS – z uwagi na deklarowaną obsługę amunicji programowalnej i dojrzałość wdrożeniową? Jeśli tak – jakie były wnioski? Jeśli nie – z jakich powodów nie wykonano takiej analizy?
W odniesieniu do radaru Xenta-M: na jakiej podstawie oceniono, że parametry (w tym deklarowane przez producenta pokrycie elewacji 60°) są wystarczające dla scenariuszy zagrożeń dronowych i jakie inne rozwiązania systemowe kompensują ograniczenia w elewacji? Dlaczego w tym zakresie nie zdecydowano się na inne rozwiązania?
Jakie mechanizmy weryfikacji i nadzoru zastosowano wobec partnerów i podwykonawców w zakresie: cyberbezpieczeństwa, dostępu do informacji niejawnych, integralności łańcucha dostaw, a także możliwości serwisowania systemu w warunkach kryzysu lub wojny – w reżimie ustawy o ochronie informacji niejawnych?
Czy wobec spółki Advanced Protection Systems SA dokonano procedury due-diligence pod kątem finansowo-prawnym celem zabezpieczenia realizacji programu?
Czy w ramach programu SAN zastosowano lub planuje się zastosować instrumenty zobowiązań przemysłowych (w tym offset lub równoważne mechanizmy) dla komponentów zagranicznych, tak aby zapewnić transfer kompetencji, prawa do napraw i modernizacji oraz produkcję wybranych elementów w kraju?
Jakie są plany polonizacji i dywersyfikacji dostaw (w szczególności: amunicji programowalnej i kluczowych komponentów efektorów 30 mm/35 mm oraz łańcuchów dostaw elementów rakietowych 70 mm) oraz jakie przewidziano zabezpieczenia na wypadek ograniczeń eksportowych lub opóźnień dostaw?
Czy MON przewiduje w kolejnych etapach (np. rozbudowie systemu lub modernizacjach) zwiększenie udziału krajowych komponentów w obszarach, które obecnie realizują partnerzy zagraniczni, oraz czy rozważane jest uruchomienie prac B+R ukierunkowanych na krajowe odpowiedniki tych elementów?
Ponadto prosimy o wskazanie mechanizmów nadzoru nad partnerami projektu oraz planu działań zapewniających długoterminową suwerenność serwisowo-modernizacyjną i odporność łańcucha dostaw (w tym w kontekście finansowania z instrumentu SAFE i wymogów z nim związanych), a także harmonogramu ewentualnej polonizacji krytycznych komponentów.
Z poważaniem
Sekretarz stanu Paweł Bejda
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 2 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7255 znaków00-911 Warszawa
Sekretarz Stanu
Paweł BEJDA
BMON-WP.053.290.2026/In-135-26/SL
Warszawa, 25.03.2026 r.
Pan Włodzimierz CZARZASTY
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Do wiadomości: Dyrektor Departamentu Spraw Parlamentarnych w KPRM
ePuap
Dotyczy: interpelacji Pana Posła Jarosława Krajewskiego wraz z grupą Posłów nr 15847
w sprawie doboru technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie
systemu antydronowego SAN
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając, z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej, na interpelację Pana Posła
Jarosława Krajewskiego wraz z grupą Posłów nr 15847 w sprawie doboru technologii,
udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu antydronowego SAN,
uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
W ramach programu SAN w dniu 30 stycznia 2026 r. zawarto jedną u mowę pomiędzy
Skarbem Państwa (Agencją Uzbrojenia) a Konsorcjum w składzie: Polska Grupa Zbrojeniowa
S.A. (PGZ S.A.) – lider - i Kongsberg Defence & Aerospace, w którym kluczowym
podwykonawcą jest polska firma Advanced Protection Systems S.A. (APS S.A.).
Przedmiotem tej umowy jest dostawa 18 bateryjnych modułów przeciwlotniczych
z możliwością zwalczania bezzałogowych systemów powietrznych (BSP). Wartość umowy
wynosi ok. 15 mld zł netto. Harmonogram dostaw przewiduje dostarczenie pierwszych
trzech plutonów ogniowych do końca 2026 r., a kolejnych - w terminie do 24 miesięcy od
momentu podpisania umowy.
Umowa na dostawę systemu SAN jest umową warunkową, tzn. jej wejście w życie
uzależnione jest od spełnienia szeregu warunków, m.in. związanych z jej finansowaniem.
Udział członka Konsorcjum dla programu SAN, tj. firmy Kongsberg Defence & Aerospace,
sięga kwoty ok. 6 mld zł. Pozostała wartość zamówienia będzie przypadać na firmy krajowe,
tj. PGZ S.A. wraz ze spółkami wchodzącymi w skład jej grupy kapitałowej, a także
kluczowego podwykonawcę – spółkę APS S.A.
W ramach przedmiotowej umowy przewiduje się dostawę sprzętu wojskowego: efektorów
(system artyleryjski 35 mm w liczbie 18 szt.; system artyleryjski 30 mm w liczbie 54 szt.;
system artyleryjski 12,7 mm w liczbie 54 szt.; wyrzutnia APKWS w liczbie 54 szt.; wyrzutnia
BSP zwalczająca inne BSP w liczbie 18 szt.), sensorów (radar dookólny XENTA-M w liczbie
18 szt.; radar dookólny FIELDctrl ULTRA w liczbie 54 szt.; radar sektorowy FIELDctrl
FOLLOW w liczbie 108 szt.), stanowiska dowodzenia baterii, stanowiska dowodzenia
plutonów ogniowych, pojazdy walki radioelektronicznej, pojazdy zabezpieczenia
logistycznego (wozy amunicyjne, warsztaty, cysterny, pojazdy transportowe) oraz pojazdy
rozpoznawcze.
Przy wyborze efektorów (m.in. systemów artyleryjskich 30 mm) brano pod uwagę ich
przeznaczenie, możliwość ich integracji w jeden spójny system oraz wymagania sprzętowe
-- 1 of 2 --
Strona 2 z 2
określone przez Siły Zbrojne RP, w celu zwiększenia zdolności obronnych w zakresie
rozpoznania i obrony przeciwlotniczej, w tym obrony przed wrogimi BSP.
System ZSSW-30 był rozważany jako potencjalne rozwiązanie w systemie SAN, jednak jest
on systemem przewidzianym do zastosowania w KTO ROSOMAK i BWP BORSUK do
zwalczania siły żywej oraz pojazdów opancerzonych przeciwnika. Natomiast, zwalczanie
celów powietrznych jest oddzielnym, skomplikowanym zagadnieniem, które nie było
przedmiotem prac nad systemem ZSSW-30.
W odniesieniu do wyboru radaru XENTA-M informuję, iż poprzedzony był on szczegółową
analizą pod kątem spełniania określonych wymagań koncepcyjnych systemu SAN, a także
jego możliwości, w tym z uwzględnieniem porównania z innymi dostępnymi radarami tej
klasy, także produkcji krajowej. O wyborze radaru zdecydowały jego parametry i zdolności,
m.in. zasięg, dokładność, częstotliwość odświeżania informacji, klasyfikacja celów,
funkcjonalność w zakresie ECCM (Electronic Counter-Countermeasures), możliwość pracy
w marszu, a także możliwość dostaw w wymaganym terminie. Należy również wyjaśnić, że
parametr pokrycia w elewacji w wysokości ok. 60o w żadnym wypadku nie odbiega na
niekorzyść od deklaracji większości producentów tego typu radarów, a istnienie tzw. stożka
martwego jest ich nieodłączną cechą.
Szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych względem Wykonawcy
zostały określone w Instrukcji Bezpieczeństwa Przemysłowego, stanowiącej załącznik do
umowy na dostawę systemu SAN. Nadzorowanie, kontrola i doradztwo w zakresie
wykonywania przez wykonawcę obowiązku ochrony wytworzonych i przekazanych mu
informacji niejawnych lub materiałów kryptograficznych są realizowane w czasie trwania
umowy przez wyznaczone osoby ze strony Agencji Uzbrojenia.
Spółka APS S.A. w umowie na dostawę systemu SAN pełni funkcję kluczowego
podwykonawcy. Dopuszczenie do udziału podwykonawcy w realizacji umowy jest
uzależnione od spełnienia ściśle określonych warunków. Warto wspomnieć, iż w latach
2022-2023 spółka APS S.A. realizowała już dostawy dla Sił Zbrojnych RP.
Mając na uwadze, iż umowa na dostawę systemu SAN została zawarta z Konsorcjum
z udziałem PGZ S.A., należy zauważyć, iż w przedmiotowym systemie zostaną wykorzystane
w dużej mierze rozwiązania krajowe (większość sensorów i efektorów, system kierowania
i dowodzenia, łączność, pojazdy).
Odpowiadając na pytanie odnośnie polonizacji i dywersyfikacji dostaw, wypada wskazać, iż
przewiduje się pozyskanie amunicji programowalnej 30 mm od potencjalnych dwóch
dostawców zagranicznych, natomiast do armat 35 mm amunicja będzie pozyskiwana od
krajowego producenta. Na wypadek opóźnień dostaw, w umowie ujęto mechanizm kar
umownych związanych z ewentualnymi opóźnieniami z winy wykonawcy.
Z wyrazami szacunku
Paweł BEJDA
/dokument podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
-- 2 of 2 --
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.125.2026
IK: 1237527
Warszawa, 08 kwietnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT15847, Pana Jarosława Krajewskiego,
Posła na Sejm RP oraz grupy Posłów na Sejm RP z dnia 12 marca 2026 r., w sprawie doboru
technologii, udziału krajowych rozwiązań oraz partnerów w programie systemu
antydronowego SAN.
Uprzejmie informuję, że celem zabezpieczenia realizacji programu SAN, Spółka Advanced
Protection Systems podlegała procedurze due-diligence. Niemniej należy podkreślić,
że firma Advanced Protection Systems została wskazana do udziału w programie SAN
przez Zamawiającego jako kluczowy podwykonawca.
Transfer wiedzy oraz technologii w zakresie amunicji programowalnej dla kalibrów 30 mm
oraz 35 mm nie jest przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Skarbem Państwa
reprezentowanym przez Agencję Uzbrojenia oraz członkami Konsorcjum – Polskiej Grupy
Zbrojeniowej S.A. i spółką Kongsberg Defence & Aerospace AS.
W przypadku zaś niekierowanych pocisków rakietowych kaliber 70 mm, technologią
niezbędną do ich produkcji dysponuje MESKO S.A., spółka z Grupy Polskiej Grupy
Zbrojeniowej.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Aktywów Państwowych
Konrad Gołota
Podsekretarz stanu
dokument podpisany elektronicznie
1237527.4649866.3704205
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 1 of 1 --