Interpelacja w sprawie działań rządu RP wobec umowy handlowej UE-Mercosur oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa żywnościowego Polski i przyszłości polskiego rolnictwa
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15833
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie działań rządu RP wobec umowy handlowej UE-Mercosur oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa żywnościowego Polski i przyszłości polskiego rolnictwa
Zgłaszający: Barbara Bartuś
Data wpływu: 09-03-2026
W przestrzeni publicznej od wielu miesięcy pojawiają się zapowiedzi rządu o „analizie”, „możliwości skierowania sprawy do TSUE”, czy „obronie polskich rolników”. Jednak poza medialnymi deklaracjami brak jest informacji o konkretnych, skutecznych działaniach, które realnie zabezpieczałyby interesy Polski i Polaków.
Polscy rolnicy przez lata dostosowywali swoje gospodarstwa do rygorystycznych norm unijnych: w zakresie dobrostanu zwierząt, stosowania środków ochrony roślin, ograniczeń środowiskowych, śladu węglowego, norm sanitarnych i inwestycji infrastrukturalnych. Wymagało to ogromnych nakładów finansowych, kredytów, modernizacji i reorganizacji produkcji.
Tymczasem umowa UE–Mercosur otwiera rynek na produkty rolne z państw, w których obowiązują znacznie niższe standardy produkcji, inne zasady stosowania antybiotyków, hormonów wzrostu czy środków ochrony roślin. Oznacza to realne ryzyko nieuczciwej konkurencji oraz destabilizacji polskiego rynku rolnego.
Rolnictwo nie jest zwykłą gałęzią gospodarki – to fundament bezpieczeństwa żywnościowego i stabilności społecznej.
W związku z powyższym proszę o jednoznaczne i konkretne odpowiedzi:
Czy rząd RP złożył formalną skargę do Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie umowy UE–Mercosur? Jeśli nie, to proszę wskazać powody zaniechania oraz konkretny termin podjęcia takiego działania.
Czy rząd przygotował analizę wpływu umowy Mercosur na polski sektor rolno-spożywczy? Jeśli tak – proszę o jej udostępnienie oraz wskazanie, które sektory zostaną najbardziej dotknięte.
Czy rząd przygotował program osłonowy dla rolników, którzy poniosą straty w wyniku wejścia w życie umowy? Jeśli tak – jaki jest jego budżet i harmonogram wdrożenia?
Czy planowane jest wprowadzenie obowiązkowego, czytelnego oznaczania kraju pochodzenia produktów z Mercosur w sposób jednoznaczny dla konsumenta?
Jak rząd zamierza chronić bezpieczeństwo żywnościowe Polski w sytuacji uzależniania rynku od importu spoza UE?
Podsekretarz stanu Tomasz Lewandowski
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 4 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (7)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (41)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
30836 znakówkancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DHM-VI.054.4.2026
Warszawa, 22 kwietnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 15833 w sprawie działań rządu RP wobec umowy handlowej UE-
Mercosur oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa żywnościowego Polski i przyszłości polskiego
rolnictwa
Szanowny Panie Marszałku,
przekazuję poniżej odpowiedź na interpelację nr 15833 złożoną przez poseł Barbarę
Bartuś w sprawie działań rządu RP wobec umowy handlowej UE-Mercosur oraz zagrożeń
dla bezpieczeństwa żywnościowego Polski i przyszłości polskiego rolnictwa opracowaną w
uzgodnieniu z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi i Ministerstwem Spraw
Zagranicznych.
Ad 1.
Uprzejmie informuję, że nie zapadła jeszcze definitywna decyzja rządu w sprawie złożenia
skargi na decyzję Rady w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy z
Mercosur do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Nie podzielamy
stwierdzenia, że brak złożenia skargi stanowi zaniechanie. Nadal istnieje taka możliwość i
aktualnie trwają analizy w tej sprawie. Ponadto chciałbym zwrócić uwagę Pani Poseł, że
21 stycznia br. Parlament Europejski przyjął rezolucję o skierowaniu do TSUE wniosku o
opinię co do zgodności Umowy przejściowej w sprawie handlu (ITA) oraz Umowy o
partnerstwie pomiędzy UE i krajami Mercosur (EMPA) z Traktatami UE. Okoliczność ta
stanowi realizację postulatu Polski, gdyż Polska będzie uprawniona do przedstawienia
stanowiska w postępowaniu przed TSUE wszczętym na wniosek Parlamentu
Europejskiego. Umożliwi to polskiemu rządowi przedstawienie argumentów wskazujących
na niezgodność umowy UE-Mercosur z traktatami unijnymi.
Ad 2.
Zarówno Ministerstwo Rozwoju i Technologii, jak i Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
przeprowadziły analizy wpływu umowy Mercosur na polski sektor rolno-spożywczy,
których wyniki były publikowane na publicznie dostępnych stronach internetowych ww.
urzędów, jak i na stronie internetowej Sejmu RP. Przykładowe tego typu publikacje nadal
są dostępne pod poniższymi linkami:
-- 1 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
MRiT podtrzymuje negatywne stanowisko w sprawie umowy UE- Mercosur
Umowa UE-Mercosur – negatywne stanowisko resortu rolnictwa
Informacja MRiRW nt. umowy UE-Mercosur z punktu widzenia potencjalnego
wpływu i skutków dla polskiego sektora rolnego przygotowana w ramach
zobowiązania Komitetu Wspomagającego do spraw Prezydencji RP w Radzie UE z
7 stycznia 2025 r.
Prowadzenie bieżących analiz wpływu wejścia w życie umowy UE z krajami Mercosur jest
kontynuowane. Analizy te są przygotowywane również w odpowiedzi na wnioski
przekazywane przez organy Sejmu i Senatu. Między innymi 22 stycznia 2026 r. MRiRW
przekazało do Podkomisji stałej do spraw monitoringu Wspólnej Polityki Rolnej Unii
Europejskiej i akcesji nowych państw do Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem
Ukrainy Informację na temat możliwości i zagrożeń dla polskiego rolnictwa w związku z
podpisaniem umowy UE-Mercosur, a podobne opracowanie zostało przekazane 26 stycznia
2026 r. również dla Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Senatu RP (w załączeniu).
Zidentyfikowane przez nas zagrożenia wynikające z liberalizacji w postaci przyznania
krajom Mercosur kontyngentów taryfowych na kilkanaście wrażliwych dla UE grup
towarów rolno-spożywczych mają przede wszystkim charakter pośredni. Polegają one na
ryzyku wypierania polskiego eksportu z rynków innych państw członkowskich UE (głównie
z Europy Zachodniej i Południowej), do których może trafiać zwiększony import z krajów
Mercosur. Zagrożenia te dotyczą zwłaszcza sektorów mięsa drobiowego (i w mniejszym
stopniu - sektora jaj) oraz mięsa wołowego. Zagrożenie bezpośrednie identyfikujemy w
sektorze tytoniu, zwłaszcza nieprzetworzonego – CN 2401 w przypadku, którego import z
Mercosur już w obecnych uwarunkowaniach taryfowych stanowi około 1/3 importu z
krajów trzecich, zarówno na poziomie Polski, jak i na poziomie UE.
W odniesieniu do pozostałych sektorów objętych liberalizacją w ramach umowy ryzyko
zagrożeń z perspektywy Polski jest mniejsze niż wskazane wyżej, choć oczywiście
niewykluczone.
W sektorze cukru przewidziana umową liberalizacja dotyczy tylko surowego cukru
trzcinowego do rafinacji (cukier biały rafinowany jest wyłączony z liberalizacji). Ma ona
polegać na ustanowieniu nowego, bezcłowego kontyngentu taryfowego w wysokości 10
tys. ton dla Paragwaju oraz na zniesieniu cła dla części (180 tys. ton) z obecnie już
alokowanej w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) kwoty taryfowej dla Brazylii.
W odniesieniu do kontyngentu taryfowego na mięso wieprzowe w docelowej wysokości
25 tys. ton - obecnie, z uwagi na unijne zasady związane z bezpieczeństwem żywności,
mięso wieprzowe z krajów Mercosur nie jest dopuszczone na rynek UE, a więc koncesje w
tym zakresie nie mają obecnie praktycznego znaczenia. W sektorze zbóż umowa nie
powinna mieć znaczącego negatywnego wpływu. Pszenica (z wyłączeniem nasion do
siewu) jest wyłączona z liberalizacji. Stawka celna UE w imporcie kukurydzy ze wszystkich
krajów świata (poza Rosją i Białorusią) wynosi obecnie 0% i dopóki nie ulegnie ona
zmianie, przyznany w ramach umowy bezcłowy kontyngent na kukurydzę w docelowej
wysokości 1 mln ton nie zmieni warunków importu do UE. W przypadku żyta, jęczmienia i
owsa umowa przewiduje stopniową redukcję stawki celnej w kolejnych latach po wejściu
w życie umowy aż do jej całkowitego zniesienia po 7 latach (w przypadku ziaren owsa do
-- 2 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
siewu po 10 latach). Import zbóż z Mercosur do UE zdominowany jest przez kukurydzę
oraz ryż, które reprezentowały odpowiednio 63% i 36% wartości zbóż przywiezionych z
krajów Mercosur w 2024 r. Jako niewielkie oceniamy prawdopodobieństwo wzrostu
przywozu soi i śruty sojowej na skutek liberalizacji przewidzianej umową, ponieważ już
obecnie ten przywóz realizowany jest po zerowej stawce celnej, nie tylko z krajów
Mercosur, ale również z innych kierunków (z wyłączeniem Rosji i Białorusi). Polska jest
dużym importerem netto, w szczególności z krajów Mercosur, śruty sojowej
wykorzystywanej do produkcji pasz.
Zwracam jednocześnie uwagę, że wielkości kontyngentów przewidziane umową będą
wzrastały stopniowo do wielkości docelowych w okresie kilku lat, a nie zaczną
obowiązywać w pełnej wysokości od razu w momencie wejścia w życie umowy (zgodnie z
harmonogramem załączonym do umowy). Przykładowo, bezpośrednio po wejściu w życie
umowy będą obowiązywały następujące roczne wielkości kontyngentów:
na mięso wołowe - 2 kontyngenty w łącznej wysokości 16,5 tys. t ze
zredukowaną stawką celną w wysokości 7,5% (docelowa wielkość kontyngentów -
99 tys. t - dopiero po 6 latach od wejścia w życie umowy),
na mięso drobiowe - 2 bezcłowe kontyngenty w łącznej wysokości 30 tys. t
(docelowa wielkość kontyngentów - 180 tys. t - dopiero po 6 latach od wejścia w
życie umowy).
Z racji, że tymczasowe stosowanie umowy ITA ma rozpocząć się 1 maja 2026 r. (tj. w
czasie trwania roku kalendarzowego) wielkości kontyngentów w ramach umowy
przewidziane na 2026 r. powinny być do tej sytuacji dostosowane i zostać otwarte w
wysokości 8/12 wielkości rocznych. Takie stanowisko będziemy prezentować w
dyskusjach na forum UE. W przypadku ww. produktów realizacja tego postulatu
oznaczałaby zmniejszenie łącznej wysokości kontyngentów w 2026 r. do poziomu 11 tys. t
dla mięsa wołowego oraz 20 tys. t dla mięsa drobiowego.
Ad 3. oraz Ad 5.
Chciałbym zapewnić Panią Poseł, że w związku z planowanym od 1 maja br.
uruchomieniem tymczasowego stosowania Umowy przejściowej w sprawie handlu
pomiędzy UE i krajami Mercosur (ITA) administracja rządowa będzie monitorowała
ewentualne zakłócenia rynku (lub ryzyka ich wystąpienia) powodowane importem z
państw Mercosur. W razie ich stwierdzenia podejmiemy odpowiednie kroki na szczeblu
krajowym i unijnym, w tym interweniując i wnioskując do Komisji Europejskiej o
wykorzystywanie dostępnych mechanizmów ochrony rynku.
Aby wejść na rynek UE produkty z krajów Mercosur muszą spełniać unijne wymogi
bezpieczeństwa żywności, a umowa nie uchyla tego wymogu. Produkty te podlegają
obowiązkowi granicznej kontroli bezpieczeństwa i jakości przez właściwe inspekcje i
służby zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurami. W odpowiedzi na m.in.
postulaty Polski Komisja Europejska prowadzi obecnie prace na rzecz wzmocnienia
procedur kontroli bezpieczeństwa w imporcie żywności z krajów trzecich oraz większego
dostosowania wymagań dotyczących produktów importowanych do wymogów produkcji
UE w obszarze pestycydów i dobrostanu zwierząt. KE planuje także m.in. zwiększenie
-- 3 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
audytów w krajach trzecich o 50% w ciągu dwóch lat. Ponadto od 1 maja do 1 września
2026 r. w ramach akcji „Priority Control Action” KE oraz właściwe władze w państwach
członkowskich UE (w Polsce – Krajowa Administracja Skarbowa oraz inspekcje:
weterynaryjna, fitosanitarna, sanitarna oraz jakości handlowej artykułów rolno-
spożywczych) będą dodatkowo monitorować przepływ towarów z krajów Mercosur. W
ramach wspólnych działań będą identyfikowane zarówno ryzyka fiskalne, jak i zdrowotne
importu z krajów Mercosur.
Przypominam, że w umowie UE-Mercosur zawarte są zapisy przewidujące możliwość
zastosowania bilateralnych środków ochronnych w handlu. W odpowiedzi na postulaty i
presję m.in. polskiego i francuskiego rządu Komisja Europejska przedstawiła projekt
rozporządzenia wdrażającego te zapisy do prawa UE. W rezultacie 11 marca 2026 r.
zostało przyjęte rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 2026/687.
Regulacja ta określa procedurę wszczęcia i prowadzenia przez KE postępowania
ochronnego w imporcie z krajów Mercosur towarów rolno-spożywczych. Wdrożenie
klauzuli ochronnej umożliwi zawieszenie preferencyjnych stawek celnych w umowie z
Mercosur, o ile w toku postępowania Komisji Europejskiej będzie wykazane, że ma miejsce
nadmierny import tego produktu i że powoduje on poważną szkodę produkcji unijnej lub
grozi spowodowaniem takiej szkody. Istotnym postanowieniem ww. rozporządzenia jest
także zobowiązanie Komisji do stałego monitoringu importu wrażliwych produktów
rolnych z krajów Mercosur i prezentowania w tej sprawie raportu przynajmniej co 6
miesięcy.
W kontekście handlu z krajami trzecimi, w tym z krajami Mercosur, należy również
pamiętać o przyjętym na poziomie UE rozporządzeniu 2023/1115 w sprawie wylesiania1.
Zgodnie z tym rozporządzeniem, wprowadzenie na rynek UE (również przywóz z krajów
trzecich, w tym z Mercosur) bydła, kakao, kawy, palmy olejowej, kauczuku, soi i drewna
oraz produktów pochodnych (np. wołowiny, oleju palmowego, surowców do produkcji
pasz na bazie soi) będzie dozwolone tylko po wykazaniu, że ich produkcja nie powoduje
niszczenia lasów (wylesiania). Poszczególne państwa członkowskie UE przyjmują krajowe
przepisy implementujące stosowny system kontroli. W przygotowanym przez
Ministerstwo Klimatu i Środowiska projekcie stosownej ustawy2 wyznaczone mają zostać
organa urzędowej kontroli żywności, jak i zakres tej kontroli celem zapobiegania
wprowadzaniu na rynek produktów pochodzących z wylesionych i zdegradowanych
terenów w krajach trzecich.
Ponadto Komisja Europejska zapowiedziała utworzenie unijnego funduszu bezpieczeństwa
tzw. Unity Safety Net, którego środki służyć będą finansowaniu instrumentów wsparcia
rolników w razie szeroko rozumianych zakłóceń rynkowych, w tym ewentualnych
zakłóceń powodowanych przez umowy handlowe UE z krajami trzecimi. Kwota planowana
na fundusz Unity Safety Net wynosi w sumie 6,3 mld EUR w okresie Wieloletnich Ram
Finansowych 2028–2034. Środki te mają być wykorzystywane do finansowania działań
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie
udostępniania na rynku unijnym i wywozu z Unii niektórych towarów i produktów związanych z wylesianiem i
degradacją lasów oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 995/2010.
2 Projekt ustawy o ochronie rynku i konkurencyjnej gospodarki przed produktami i towarami powodującymi wylesianie
oraz degradację lasów (nr UC101 w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów).
-- 4 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
interwencyjnych w przypadku wystąpienia zakłóceń na rynku (np. jako skutek uboczny
umowy handlowej, czy w wyniku wzrostu kosztów produkcji lub nagłej zmiany popytu).
Ten nowy mechanizm zastąpi tzw. rezerwę rolną Wspólnej Polityki Rolnej, a jego
proponowany budżet jest dwa razy wyższy niż budżet rezerwy.
Szeroki zakres wsparcia sektora rolnego przewidują działania Ministerstwa Rolnictwa i
Rozwoju Wsi. Ich celem jest m.in. wspieranie działań mających na celu utrzymanie
bezpieczeństwa żywnościowego Polski, poprawa konkurencyjności międzynarodowej
polskiego sektora rolno-żywnościowego w obliczu nowych wyzwań, w tym związanych z
coraz większą konkurencją zewnętrzną. Szczegółowe informacje na ten temat zostały
zawarte we wspólnej odpowiedzi na interpelację nr 13820 złożoną przez posła Macieja
Małeckiego (pytanie 5) opublikowanej na stronie internetowej Sejmu RP.
Warto również pamiętać, że ważnym elementem Wspólnej Polityki Rolnej stabilizującym
sytuację dochodową gospodarstw w warunkach niestabilności relacji cen jest wsparcie
finansowe, zarówno w formie płatności bezpośrednich jak i wsparcia działań
inwestycyjnych.
Ad 4.
Dla większości nieprzetworzonych produktów spożywczych prawo unijne wprowadziło
wymóg podawania kraju pochodzenia obowiązujący jednakowo we wszystkich państwach
UE. Obowiązkowe podawanie kraju pochodzenia wymagane jest na podstawie
szczegółowych przepisów unijnych dla:
świeżych owoców i warzyw;
wołowiny i cielęciny (konieczność podawania kraju: urodzenia, chowu, uboju i
rozbioru);
surowego, opakowanego mięsa ze świń, kóz, owiec i drobiu (kaczki, gęsi, kury,
indyki);
ryb i owoców morza;
miodu;
wina (kraj, w którym wyprodukowane są winogrona);
oliwy z oliwek;
jaj (nadruk symbolu literowego kraju pochodzenia).
W przypadku świeżych owoców i warzyw ich jakość handlowa i znakowanie są
uregulowane przepisami UE. Zgodnie z art. 76 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/20133 produkty sektora owoców i warzyw, które mają
zostać sprzedane konsumentowi jako produkty świeże, mogą być wprowadzane do obrotu
tylko, jeżeli mają solidną i właściwą jakość handlową oraz jeżeli wskazano państwo
pochodzenia.
3 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające
wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG)
nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.)
-- 5 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Normy jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw są określone w załączniku I
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/24294. Elementem norm handlowych
jest znakowanie, w tym państwem pochodzenia. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tego
rozporządzenia na etapie sprzedaży detalicznej szczegółowe informacje wymagane w tych
przepisach, są czytelne i dobrze widoczne. Produkty mogą być wystawione na sprzedaż
pod warunkiem, że detalista umieści w widocznym miejscu w pobliżu produktu czytelne,
szczegółowe informacje dotyczące państwa pochodzenia oraz, w stosownych
przypadkach, klasy produktu, jego wielkości, odmiany lub typu handlowego, w sposób
pozwalający uniknąć wprowadzenia konsumenta w błąd.(…) W przypadku wskazania
państwa, w którym znajduje się pakujący lub wysyłający, lub gdy wskazana odmiana
przywołuje miejsce, litery, którymi zapisuje się państwo pochodzenia, są większe i bardziej
widoczne niż litery, którymi zapisuje się państwo, w którym znajduje się pakujący i/lub
wysyłający oraz odmianę, jeżeli są różne.
Od dnia 1 stycznia 2025 r. obowiązek podawania państwa pochodzenia rozszerzono na
dojrzewające banany, suszone owoce, w tym suszone figi, suszone winogrona, suszone
cytrusy, a także migdały, łuskane orzechy, grzyby nieuprawne, kapary i szafran.
Jednocześnie należy wskazać, że w przypadku owoców i warzyw importowanych z krajów
Mercosur, Polska sprowadza z tego kierunku przede wszystkim owoce tropikalne (np.
daktyle, ananasy, mango, awokado), cytrusy i melony (w 2024 r. import tych trzech
kategorii produktów stanowił 94% całego importu owoców z krajów Mercosur). Jeśli
chodzi o warzywa w 2024 r. importowano do Polski z krajów Mercosur przede wszystkim
suszone warzywa strączkowe (83% udziału w ogólnym imporcie warzyw z tego kierunku).
Są to produkty niewrażliwe z punktu widzenia znaczenia dla produkcji krajowej.
Obowiązek znakowania krajem pochodzenia mięsa, jaj i miodu został uregulowany
przepisami unijnymi, jak i przepisami krajowymi. Przepisy unijne regulują tę kwestię dla
mięsa wieprzowego, koziego, owczego i drobiowego schłodzonego i zamrożonego,
sprzedawanego w opakowaniach (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 1337/20135).
Przepisy krajowe co do podawania kraju pochodzenia dla tej samej grupy mięsa, lecz
sprzedawanego bez opakowań, zostały wprowadzone rozporządzeniem Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2017 r.6 Znakowanie miodu i jaj krajem
pochodzenia wynika z przepisów unijnych, które zostały implementowane do prawa
4 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniające rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora
owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylające
rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr
1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023)
5 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1337/2013 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE)
nr 1169/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wskazania kraju pochodzenia lub miejsca
pochodzenia świeżego, schłodzonego i zamrożonego mięsa ze świń, z owiec, kóz i drobiu (Dz.U. L 335/19 z
14.12.2013)
6 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w
sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. poz. 2461)
-- 6 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
polskiego w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23
grudnia 2014 r.7
W przypadku mięsa wołowego kwestie znakowania krajem pochodzenia, są uregulowane
w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/20008 oraz w
rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1825/2000 z dnia 25 sierpnia 2000 r. określającym
szczegółowe przepisy stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu
Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny9.
Dla pozostałych środków spożywczych stosuje się ogólne przepisy dotyczące
wskazywania kraju pochodzenia zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat
żywności10.
Jak wynika z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, wskazanie kraju lub miejsca
pochodzenia jest obowiązkowe w przypadku, gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby
wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia
środka spożywczego, w szczególności, gdyby informacje towarzyszące środkowi
spożywczemu lub etykieta jako całość mogły sugerować, że dany środek spożywczy
pochodzi z innego kraju lub miejsca. Zatem w każdym przypadku, gdy w oznakowaniu
produktu znajdują się jakiekolwiek elementy słowne lub graficzne sugerujące, że produkt
pochodzi z określonego kraju lub miejsca, a faktycznie tak nie jest, na etykiecie
obowiązkowo musi być podane rzeczywiste pochodzenie produktu.
Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 przewiduje jeszcze jeden obowiązek, według którego,
jeżeli jest podany kraj lub miejsce pochodzenia danego środka spożywczego i gdy nie jest
on taki sam jak kraj lub miejsce pochodzenia jego podstawowego składnika, to należy
podać również kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika, bądź też
powinno się wskazać, że kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika jest
inne niż kraj lub miejsce pochodzenia środka spożywczego. Co istotne, stosowanie tego
obowiązku uzależnione zostało od przyjęcia aktu wykonawczego przez Komisję. Został on
wydany w formie rozporządzenia (UE) nr 2018/77511, które obowiązuje od 1 kwietnia
2020 r. Rozporządzenie to określa zasady podawania w oznakowaniu informacji o
7 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania
poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz.U. z 2015 r. poz. 29, z późn. zm.)
8 Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiające system
identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające
rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000)
9 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1825/2000 z dnia 25 sierpnia 2000 r. określające szczegółowe przepisy
stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykietowania
wołowiny i produktów z wołowiny (Dz.U. L 216 z 26.8.2000)
10 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie
przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i
Rady 11(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy
Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304
z 22.11.2011, s. 18 ze zm.)
11 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/775 z dnia 28 maja 2018 r. ustanawiające zasady
stosowania art. 26 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 w
sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, w odniesieniu do reguł dotyczących
wskazywania kraju lub miejsca pochodzenia podstawowego składnika środka spożywczego (Dz. U. L 131 z
29.05.2018 r., str. 8)
-- 7 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
pochodzeniu „składnika podstawowego” (zdefiniowanego w przepisie art. 2 pkt 2 lit q
rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 tj. najważniejszego ilościowo lub jakościowo), w
przypadku, gdy podmiot odpowiadający za oznakowanie produktu umieści na opakowaniu
w jakiejkolwiek formie – w postaci oświadczeń, ilustracji, symboli lub wyrażeń,
odnoszących się do miejsc lub obszarów geograficznych – informacje odnoszące się lub
sugerujące kraj lub miejsce pochodzenia środka spożywczego, a pochodzenie „składnika
podstawowego” jest inne niż kraj lub miejsce pochodzenia tego środka spożywczego.
Niezależnie od przepisów unijnych Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi celem
zapewnienia konsumentom widocznego rozróżnienia pochodzenia produktów
nieprzetworzonych, wprowadziło przepisami krajowymi obowiązek znakowania:
ziemniaków, mięsa ze świń, owiec, kóz i drobiu, owoców i warzyw sprzedawanych bez
opakowań (luzem) - grafiką przedstawiającą flagę państwa pochodzenia.
Obowiązek prezentacji grafiki przedstawiającej flagę państwa pochodzenia w
oznakowaniu środków spożywczych, został wprowadzony przepisami rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów
środków spożywczych dla:
ziemniaków sprzedawanych luzem (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie znakowania
poszczególnych rodzajów środków spożywczych12),
mięsa świeżego, schłodzonego i zamrożonego ze świń, owiec, kóz i drobiu
sprzedawanego luzem (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia
22 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie znakowania
poszczególnych rodzajów środków spożywczych13). Flaga państwa pochodzenia
ma odnosić się zarówno do kraju chowu, jak i kraju uboju. Tylko mięso ze zwierząt
urodzonych w Polsce, chowanych i ubitych w Polsce może mieć znak PRODUKT
POLSKI lub identyfikację „Pochodzenie: Polska”.
świeżych owoców i warzyw oraz bananów sprzedawanych bez opakowań, dla
których prawodawstwo unijne nakłada obowiązek podawania kraju pochodzenia
(rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2025 r.
zmieniającym rozporządzenie w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów
środków spożywczych) - obowiązuje od 17 lutego 2026 r.14.
W związku z powyższym konsumenci w Polsce, mają zapewnioną prawnie, regulacjami
unijnymi i krajowymi, możliwość identyfikacji kraju pochodzenia wymienionych powyżej
środków spożywczych na etapie sprzedaży detalicznej.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
12 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w
sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz.U. 2019 poz. 754).
13 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 czerwca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w
sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz.U. 2020 poz. 1149).
14 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2025 r. zmieniające rozporządzenie w
sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. 2025 poz. 1574).
-- 8 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
Załączniki
1. Informacja MRiRW dla Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Senatu RP na temat
umowy handlowej pomiędzy UE a krajami Mercosur i jej wpływu na sytuację w
rolnictwie.
2. Załącznik do informacji MRiRW - kontyngenty taryfowe przewidziane w umowie
UE-Mercosur.
Do wiadomości
1. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
2. Ministerstwo Spraw Zagranicznych
-- 9 of 10 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r.,
z późn. zm.), zwanego dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Finansów i Gospodarki, którego obsługę
zapewnia Ministerstwo Rozwoju i Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5,
00-507 Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na ePUAP:
/MRPiT/SkrytkaESP, adres do doręczeń elektronicznych: AE:PL-68477-29007-EFSHR-
25. Wykonującym obowiązki administratora jest dyrektor Departamentu Handlu i Współpracy
Międzynarodowej w MRiT.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych, a także
przysługujących Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z Inspektorem Ochrony Danych
w MRiT wysyłając informację na skrzynkę: iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO tj. w celu
wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na podstawie Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.
U. z 2024 r. poz. 907), oraz w związku z § 162 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października
2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806) oraz art. 193 uchwały Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P.
z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interwencję poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne lub działające na
zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w celach, które wynikają z przepisów
powszechnie obowiązującego prawa (np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych,
Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z MRiT przetwarzają
dane osobowe, dla których Administratorem jest Minister Finansów i Gospodarki (np.
podmioty świadczące usługi prawne, dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz
telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu ich
przetwarzania tj. do chwili załatwienia sprawy, w której zostały one zebrane, a następnie –
w przypadkach, w których wymagają tego przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym
zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164 ze zm.) – przez czas określony w tych
przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji lub
profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji
międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art. 15 RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub nieaktualne,
zgodnie z art. 16 RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu w Ministerstwie Rozwoju
i Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu
nadzorczego właściwego w sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Moniuszki 1A 00-014 Warszawa.
-- 10 of 10 --