Interpelacja nr 15813
Interpelacja w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (100%)
Cyfryzacja i Technologie (45%)
Obrona i Bezpieczeństwo (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo
Interpelacja nr 15813
do ministra sprawiedliwości
w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo
Zgłaszający: Monika Rosa, Jolanta Niezgodzka, Dorota Łoboda, Alicja Łepkowska-Gołaś
Data wpływu: 06-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z doniesieniami medialnymi dotyczącymi masowego rozpowszechniania w przestrzeni internetowej nagrania wideo dokumentującego akt zabójstwa, do którego doszło w miejscowości Kadłub, zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą działań podejmowanych przez organy wymiaru sprawiedliwości wobec zjawiska wtórnego rozpowszechniania materiałów dokumentujących najpoważniejsze przestępstwa.
Z przekazów medialnych oraz informacji docierających do mojego biura poselskiego wynika, że przedmiotowe nagranie jest intensywnie przesyłane pomiędzy użytkownikami Internetu za pośrednictwem komunikatorów oraz platform mediów społecznościowych. Zjawisko to ma charakter masowy i dynamiczny, a jego skala rodzi poważne wątpliwości co do skuteczności obecnych instrumentów prawnokarnych w reagowaniu na tego rodzaju zachowania.
Rozpowszechnianie materiałów przedstawiających akt pozbawienia życia człowieka nie jest wyłącznie problemem natury etycznej czy obyczajowej, lecz może prowadzić do wtórnej wiktymizacji ofiar, utrwalania przemocy w przestrzeni publicznej oraz naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego. W tym kontekście istotne jest pytanie, czy i w jakim zakresie tego rodzaju działania mogą i powinny podlegać odpowiedzialności karnej, niezależnie od odpowiedzialności sprawcy pierwotnego czynu.
W debacie publicznej pojawiają się wątpliwości, czy obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w wystarczającym stopniu uwzględniają specyfikę cyfrowego, masowego rozpowszechniania treści dokumentujących przemoc oraz czy organy ścigania dysponują jednoznacznymi podstawami do kwalifikowania takich zachowań jako czynów zabronionych. W szczególności wskazuje się na możliwość rozważania kwalifikacji prawnych obejmujących m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok, naruszenie czci lub pamięci osoby zmarłej, bądź inne przestępstwa - w zależności od okoliczności konkretnego przypadku.
Jednocześnie powstaje pytanie, czy obecny stan prawny pozwala na skuteczne przeciwdziałanie temu zjawisku, czy też konieczne jest rozważenie zmian legislacyjnych lub wypracowanie jednolitych wytycznych dla prokuratur w zakresie kwalifikacji prawnej i ścigania tego rodzaju czynów. Zjawisko to nie powinno bowiem pozostawać poza realną reakcją państwa.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy prokuratura prowadzi lub prowadziła postępowania dotyczące odpowiedzialności karnej osób rozpowszechniających w Internecie nagrania dokumentujące zabójstwo lub inne najpoważniejsze przestępstwa? Jeżeli tak, proszę o wskazanie liczby takich spraw oraz stosowanych kwalifikacji prawnych.
Jakie możliwości prawne, w ocenie Ministerstwa Sprawiedliwości, dają obecnie obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w zakresie ścigania zachowań polegających na rozpowszechnianiu materiałów przedstawiających akt zabójstwa?
Czy w praktyce prokuratorskiej rozważane są kwalifikacje prawne obejmujące m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok lub inne przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu i czci osób zmarłych w odniesieniu do takich zachowań?
Czy Ministerstwo Sprawiedliwości opracowało lub planuje opracować wytyczne lub rekomendacje dla prokuratorów dotyczące kwalifikacji prawnej i ścigania czynów polegających na rozpowszechnianiu drastycznych materiałów dokumentujących przestępstwa?
Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skuteczności obowiązujących przepisów prawa karnego w przeciwdziałaniu wtórnemu rozpowszechnianiu materiałów dokumentujących przemoc?
Czy rozważane są zmiany legislacyjne mające na celu doprecyzowanie lub wzmocnienie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie tego rodzaju treści, tak aby zjawisko to nie pozostawało bezkarne?
Interpelacja nr 15813
do ministra sprawiedliwości
w sprawie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących zabójstwo
Zgłaszający: Monika Rosa, Jolanta Niezgodzka, Dorota Łoboda, Alicja Łepkowska-Gołaś
Data wpływu: 06-03-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w związku z doniesieniami medialnymi dotyczącymi masowego rozpowszechniania w przestrzeni internetowej nagrania wideo dokumentującego akt zabójstwa, do którego doszło w miejscowości Kadłub, zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą działań podejmowanych przez organy wymiaru sprawiedliwości wobec zjawiska wtórnego rozpowszechniania materiałów dokumentujących najpoważniejsze przestępstwa.
Z przekazów medialnych oraz informacji docierających do mojego biura poselskiego wynika, że przedmiotowe nagranie jest intensywnie przesyłane pomiędzy użytkownikami Internetu za pośrednictwem komunikatorów oraz platform mediów społecznościowych. Zjawisko to ma charakter masowy i dynamiczny, a jego skala rodzi poważne wątpliwości co do skuteczności obecnych instrumentów prawnokarnych w reagowaniu na tego rodzaju zachowania.
Rozpowszechnianie materiałów przedstawiających akt pozbawienia życia człowieka nie jest wyłącznie problemem natury etycznej czy obyczajowej, lecz może prowadzić do wtórnej wiktymizacji ofiar, utrwalania przemocy w przestrzeni publicznej oraz naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego. W tym kontekście istotne jest pytanie, czy i w jakim zakresie tego rodzaju działania mogą i powinny podlegać odpowiedzialności karnej, niezależnie od odpowiedzialności sprawcy pierwotnego czynu.
W debacie publicznej pojawiają się wątpliwości, czy obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w wystarczającym stopniu uwzględniają specyfikę cyfrowego, masowego rozpowszechniania treści dokumentujących przemoc oraz czy organy ścigania dysponują jednoznacznymi podstawami do kwalifikowania takich zachowań jako czynów zabronionych. W szczególności wskazuje się na możliwość rozważania kwalifikacji prawnych obejmujących m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok, naruszenie czci lub pamięci osoby zmarłej, bądź inne przestępstwa - w zależności od okoliczności konkretnego przypadku.
Jednocześnie powstaje pytanie, czy obecny stan prawny pozwala na skuteczne przeciwdziałanie temu zjawisku, czy też konieczne jest rozważenie zmian legislacyjnych lub wypracowanie jednolitych wytycznych dla prokuratur w zakresie kwalifikacji prawnej i ścigania tego rodzaju czynów. Zjawisko to nie powinno bowiem pozostawać poza realną reakcją państwa.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy prokuratura prowadzi lub prowadziła postępowania dotyczące odpowiedzialności karnej osób rozpowszechniających w Internecie nagrania dokumentujące zabójstwo lub inne najpoważniejsze przestępstwa? Jeżeli tak, proszę o wskazanie liczby takich spraw oraz stosowanych kwalifikacji prawnych.
Jakie możliwości prawne, w ocenie Ministerstwa Sprawiedliwości, dają obecnie obowiązujące przepisy Kodeksu karnego w zakresie ścigania zachowań polegających na rozpowszechnianiu materiałów przedstawiających akt zabójstwa?
Czy w praktyce prokuratorskiej rozważane są kwalifikacje prawne obejmujące m.in. pochwalanie popełnienia przestępstwa, podżeganie, pomocnictwo, bezczeszczenie zwłok lub inne przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu i czci osób zmarłych w odniesieniu do takich zachowań?
Czy Ministerstwo Sprawiedliwości opracowało lub planuje opracować wytyczne lub rekomendacje dla prokuratorów dotyczące kwalifikacji prawnej i ścigania czynów polegających na rozpowszechnianiu drastycznych materiałów dokumentujących przestępstwa?
Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skuteczności obowiązujących przepisów prawa karnego w przeciwdziałaniu wtórnemu rozpowszechnianiu materiałów dokumentujących przemoc?
Czy rozważane są zmiany legislacyjne mające na celu doprecyzowanie lub wzmocnienie odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie tego rodzaju treści, tak aby zjawisko to nie pozostawało bezkarne?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Arkadiusz Myrcha
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
5.2 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5990 znaków
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.172.2026
Warszawa, 13 kwietnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 15813 Pań Posłanek Moniki Rosy,
Jolanty Niezgodzkiej, Doroty Łobody i Alicji Łepkowskiej-Gołaś w sprawie
odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących
zabójstwo.
Ad 1 i 3
Poniższe informacje przygotowała Prokuratura Krajowa, zgodnie z właściwością.
Prokuratura Krajowa nie monitoruje spraw kategorii pozostającej w zainteresowaniu Pań
Posłanek. Informacji, o których mowa w pytaniu nie można również wygenerować
z ogólnopolskiego systemu teleinformatycznego „PROK-SYS”, albowiem wymagałoby
to przetworzenia danych opisowych, których wprowadzenie do tego systemu nie jest
obligatoryjne. Z kolei udzielenie odpowiedzi na pytanie czy w praktyce prokuratorskiej
w odniesieniu do czynu polegającego na rozpowszechnianiu w Internecie nagrania
dokumentującego zabójstwo lub inne najpoważniejsze przestępstwa, rozważane są
kwalifikacje prawne wskazane w interpelacji wymagałoby przeprowadzenia badań akt
postępowań przygotowawczych prowadzonych przez wszystkie powszechne jednostki
organizacyjne prokuratury w kraju.
Ad 2 i 4
-- 1 of 3 --
2
Obecny stan prawny potencjalnie pozwala na kwalifikowanie zachowań polegających na
rozpowszechnianiu materiałów przedstawiających akt zabójstwa, jako czynów
zabronionych, ale jest to uzależnione od dodatkowych elementów, w tym: kontekstu
publikacji, celu sprawcy oraz charakteru samego nagrania. W zależności od konkretnego
stanu faktycznego można, więc ewentualnie przyjąć kwalifikację dotyczącą np.:
art. 255 § 3 Kodeksu karnego1 (rozpowszechnianie filmu z zabójstwa, któremu
towarzyszy aprobata, komentarz zachęcający lub forma prezentacji sugerująca
uznanie dla sprawcy);
255a § 1 k.k.2 (w sytuacjach, gdy nagranie zabójstwa służy celom propagandowym
organizacji terrorystycznych lub ma na celu radykalizację odbiorców);
202 § 33 k.k.3 (jeśli materiał przedstawiający zabójstwo łączy akt przemocy
z treścią seksualną).
Ad 5 i 6
Ocena skuteczności obecnie obowiązujących przepisów w zakresie przeciwdziałania
rozpowszechnianiu treści drastycznych jest dokonywana w ramach szerszych prac
legislacyjnych nad uszczelnieniem systemu prawa karnego. Przykładem takich działań jest
aktywny udział Ministerstwa Sprawiedliwości w pracach nad projektem dotyczącym
kryminalizacji tzw. patostreamingu (druk sejmowy nr 2208)4, który to projekt w swoim
założeniu ma niwelować istotną część problemów wskazanych w interpelacji.
1 Art. 255 k.k.:
§ 1. Kto publicznie nawołuje do popełnienia występku lub przestępstwa skarbowego, podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Kto publicznie
nawołuje do popełnienia zbrodni, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 3. Kto
publicznie pochwala popełnienie przestępstwa, podlega grzywnie do 180 stawek
dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
2 Art. 255a k.k.:
§ 1. Kto rozpowszechnia lub publicznie prezentuje treści mogące ułatwić popełnienie
przestępstwa o charakterze terrorystycznym w zamiarze, aby przestępstwo takie zostało
popełnione, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w celu popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym
uczestniczy w szkoleniu mogącym umożliwić popełnienie takiego przestępstwa lub samodzielnie
zapoznaje się z treściami, o których mowa w § 1.
3 Art. 202 § 3 k.k.:
kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, przechowuje lub posiada
albo rozpowszechnia lub prezentuje treści pornograficzne z udziałem małoletniego albo treści
pornograficzne związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem,
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15.
4https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/PrzebiegProc.xsp?id=1271EDCEAC174ABCC1258D990060C
AD1
-- 2 of 3 --
3
Ministerstwo Sprawiedliwości brało również aktywny udział m.in. w pracach nad
poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych
ustaw w zakresie rozdziału XXV k.k. (znowelizowane przepisy k.k. dotyczące nowej
definicji zgwałcenia, która zaczęła obowiązywać 13 lutego 2025 r.; ustawa z 28 czerwca
2024 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2024 r.
poz. 1228)5.
Obecnie Departament Prawa Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości prowadzi prace
analityczno-koncepcyjne w zakresie rozdziału XXV Kodeksu karnego (Przestępstwa
przeciwko wolności seksualnej i obyczajności). Są one związane z potencjalnymi zmianami
dotyczącymi możliwości zwiększenia sankcji karnych oraz m.in. wyłączenia przedawnienia
wszystkich czynów popełnionych na szkodę małoletnich poniżej lat 15.
W Ministerstwie Sprawiedliwości prowadzone są również prace w obszarze
przeciwdziałania tzw. deepfake’om. Obecnie trwa analiza prawnoporównawcza
dotycząca ustawodawstw europejskich w zakresie problematyki deepfake. Stanowisko
w tej kwestii przygotowuje również Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego.
Minister Sprawiedliwości 26 marca 2026 roku powołał Zespół do spraw bezpieczeństwa
dzieci i młodzieży w świecie cyfrowym. Jego zadaniem jest przygotowanie propozycji
regulacji w zakresie zwalczania naruszeń praw dzieci i młodzieży na skutek wytwarzania
i rozpowszechniania treści wyprodukowanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji6.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
5 Przedmiotowa nowelizacja spotkała się z pozytywną oceną w doktrynie prawnokarnej (m.in. Ł.
Rosiak, Przestępstwo zgwałcenia – istota zmian w obrębie rozdziału XXV kodeksu karnego,
Wojskowy Przegląd Prawniczy, 1/2026, s. 46-65; https://www.gov.pl/web/prokuratura-
krajowa/rok-20211
6 https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/du-26-085
-- 3 of 3 --
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.172.2026
Warszawa, 13 kwietnia 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 15813 Pań Posłanek Moniki Rosy,
Jolanty Niezgodzkiej, Doroty Łobody i Alicji Łepkowskiej-Gołaś w sprawie
odpowiedzialności karnej za rozpowszechnianie w Internecie nagrań dokumentujących
zabójstwo.
Ad 1 i 3
Poniższe informacje przygotowała Prokuratura Krajowa, zgodnie z właściwością.
Prokuratura Krajowa nie monitoruje spraw kategorii pozostającej w zainteresowaniu Pań
Posłanek. Informacji, o których mowa w pytaniu nie można również wygenerować
z ogólnopolskiego systemu teleinformatycznego „PROK-SYS”, albowiem wymagałoby
to przetworzenia danych opisowych, których wprowadzenie do tego systemu nie jest
obligatoryjne. Z kolei udzielenie odpowiedzi na pytanie czy w praktyce prokuratorskiej
w odniesieniu do czynu polegającego na rozpowszechnianiu w Internecie nagrania
dokumentującego zabójstwo lub inne najpoważniejsze przestępstwa, rozważane są
kwalifikacje prawne wskazane w interpelacji wymagałoby przeprowadzenia badań akt
postępowań przygotowawczych prowadzonych przez wszystkie powszechne jednostki
organizacyjne prokuratury w kraju.
Ad 2 i 4
-- 1 of 3 --
2
Obecny stan prawny potencjalnie pozwala na kwalifikowanie zachowań polegających na
rozpowszechnianiu materiałów przedstawiających akt zabójstwa, jako czynów
zabronionych, ale jest to uzależnione od dodatkowych elementów, w tym: kontekstu
publikacji, celu sprawcy oraz charakteru samego nagrania. W zależności od konkretnego
stanu faktycznego można, więc ewentualnie przyjąć kwalifikację dotyczącą np.:
art. 255 § 3 Kodeksu karnego1 (rozpowszechnianie filmu z zabójstwa, któremu
towarzyszy aprobata, komentarz zachęcający lub forma prezentacji sugerująca
uznanie dla sprawcy);
255a § 1 k.k.2 (w sytuacjach, gdy nagranie zabójstwa służy celom propagandowym
organizacji terrorystycznych lub ma na celu radykalizację odbiorców);
202 § 33 k.k.3 (jeśli materiał przedstawiający zabójstwo łączy akt przemocy
z treścią seksualną).
Ad 5 i 6
Ocena skuteczności obecnie obowiązujących przepisów w zakresie przeciwdziałania
rozpowszechnianiu treści drastycznych jest dokonywana w ramach szerszych prac
legislacyjnych nad uszczelnieniem systemu prawa karnego. Przykładem takich działań jest
aktywny udział Ministerstwa Sprawiedliwości w pracach nad projektem dotyczącym
kryminalizacji tzw. patostreamingu (druk sejmowy nr 2208)4, który to projekt w swoim
założeniu ma niwelować istotną część problemów wskazanych w interpelacji.
1 Art. 255 k.k.:
§ 1. Kto publicznie nawołuje do popełnienia występku lub przestępstwa skarbowego, podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Kto publicznie
nawołuje do popełnienia zbrodni, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 3. Kto
publicznie pochwala popełnienie przestępstwa, podlega grzywnie do 180 stawek
dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
2 Art. 255a k.k.:
§ 1. Kto rozpowszechnia lub publicznie prezentuje treści mogące ułatwić popełnienie
przestępstwa o charakterze terrorystycznym w zamiarze, aby przestępstwo takie zostało
popełnione, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto w celu popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym
uczestniczy w szkoleniu mogącym umożliwić popełnienie takiego przestępstwa lub samodzielnie
zapoznaje się z treściami, o których mowa w § 1.
3 Art. 202 § 3 k.k.:
kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, przechowuje lub posiada
albo rozpowszechnia lub prezentuje treści pornograficzne z udziałem małoletniego albo treści
pornograficzne związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem,
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15.
4https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/PrzebiegProc.xsp?id=1271EDCEAC174ABCC1258D990060C
AD1
-- 2 of 3 --
3
Ministerstwo Sprawiedliwości brało również aktywny udział m.in. w pracach nad
poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych
ustaw w zakresie rozdziału XXV k.k. (znowelizowane przepisy k.k. dotyczące nowej
definicji zgwałcenia, która zaczęła obowiązywać 13 lutego 2025 r.; ustawa z 28 czerwca
2024 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2024 r.
poz. 1228)5.
Obecnie Departament Prawa Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości prowadzi prace
analityczno-koncepcyjne w zakresie rozdziału XXV Kodeksu karnego (Przestępstwa
przeciwko wolności seksualnej i obyczajności). Są one związane z potencjalnymi zmianami
dotyczącymi możliwości zwiększenia sankcji karnych oraz m.in. wyłączenia przedawnienia
wszystkich czynów popełnionych na szkodę małoletnich poniżej lat 15.
W Ministerstwie Sprawiedliwości prowadzone są również prace w obszarze
przeciwdziałania tzw. deepfake’om. Obecnie trwa analiza prawnoporównawcza
dotycząca ustawodawstw europejskich w zakresie problematyki deepfake. Stanowisko
w tej kwestii przygotowuje również Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego.
Minister Sprawiedliwości 26 marca 2026 roku powołał Zespół do spraw bezpieczeństwa
dzieci i młodzieży w świecie cyfrowym. Jego zadaniem jest przygotowanie propozycji
regulacji w zakresie zwalczania naruszeń praw dzieci i młodzieży na skutek wytwarzania
i rozpowszechniania treści wyprodukowanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji6.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
5 Przedmiotowa nowelizacja spotkała się z pozytywną oceną w doktrynie prawnokarnej (m.in. Ł.
Rosiak, Przestępstwo zgwałcenia – istota zmian w obrębie rozdziału XXV kodeksu karnego,
Wojskowy Przegląd Prawniczy, 1/2026, s. 46-65; https://www.gov.pl/web/prokuratura-
krajowa/rok-20211
6 https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/du-26-085
-- 3 of 3 --