Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 24 marca 2026 r.
Znak sprawy: DŻW.zch.058.6.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 15687 w sprawie skuteczności działań związanych ze
zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń (ASF) oraz funkcjonowania systemu
bioasekuracji
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 15687 Pana Wiesława Krajewskiego, Posła na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej z 4 marca 2026 r. w sprawie skuteczności działań związanych
ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń (ASF) oraz funkcjonowania systemu
bioasekuracji uprzejmie informuję, co następuje.
Ad 1 „Jak zmieniała się liczba ognisk ASF u świń oraz przypadków ASF u dzików w
Polsce w latach 2020–2025?”
Liczbę ognisk ASF u świń oraz przypadków ASF u dzików w Polsce w latach 2014–2025
przedstawia następująca tabela:
Rok Liczba ognisk ASF u dzików Liczba ognisk ASF u świń
2014 30 2
2015 53 1
2016 80 20
2017 741 81
2018 2 443 109
2019 2 477 48
2020 4 156 103

-- 1 of 11 --

2021 3 214 124
2022 2 113 14
2023 2 686 30
2024 2 311 44
2025 3 429 18
Ad „Jak Ministerstwo ocenia skuteczność dotychczasowych działań podejmowanych w
celu ograniczenia rozprzestrzeniania się ASF?”
Przyjęte aktualnie rozwiązania w zakresie zwalczania ASF zostały wypracowane na
poziomie eksperckim w oparciu o przepisy i wytyczne unijne, raporty Europejskiego
Urzędu do spraw Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), badania naukowe oraz
doświadczenia poszczególnych państw członkowskich UE. Jednocześnie Ministerstwo
Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest otwarte na propozycje zmian i prowadzi aktywny dialog z
podmiotami zewnętrznymi. W przypadku zgłaszania propozycji rozwiązań Ministerstwo
dokłada wszelkich starań, aby rzetelnie ocenić zgłoszone propozycje i zaproponować
ewentualne zmiany przepisów, które są następnie przesyłane do opiniowania i
konsultacji.
Równocześnie ustalanie ogólnych kierunków działania Inspekcji Weterynaryjnej (IW) w
zakresie zwalczania nie tylko ASF, ale także innych chorób zwierząt, w tym wydawanie
instrukcji i opracowywanie procedur, to domena Głównego Lekarza Weterynarii.
Wparcia w tym zakresie udziela temu organowi Rada Sanitarno-Epizootyczna przez
formułowanie ekspertyz i rekomendacji.
Wnioski Rady mogą przyczyniać się do modyfikacji przepisów i procedur IW, wspierając
podejmowanie decyzji opartych na analizie danych epidemiologicznych i naukowych.
Wsparcia w zakresie działań podejmowanych w związku z ASF udziela także wiodąca w
Polsce jednostka w zakresie oceny ryzyka, tj. Państwowy Instytut Weterynaryjny –
Państwowy Instytut Badawczy w Puławach.
Rozwój sytuacji epidemiologicznej w Polsce związanej z ASF wymagał wdrożenia
szeregu instrumentów wsparcia kierowanych do gospodarstw utrzymujących świnie. W
ramach kolejnych perspektyw – PROW 2014-2020 oraz PS WPR 2023-2027 –
wdrożono zestaw działań ukierunkowanych zarówno na poprawę bioasekuracji, jak i
wzmocnienie odporności ekonomicznej gospodarstw dotkniętych skutkami ASF.
Działania te obejmowały: inwestycje ograniczające możliwości rozprzestrzeniania się

-- 2 of 11 --

wirusa, modernizację infrastruktury gospodarstw oraz restrukturyzację najmniejszych
podmiotów znajdujących się na obszarach objętych restrykcjami.
W wyniku przeprowadzonych naborów w ramach dedykowanych interwencji PROW
2014–2020 oraz PS WPR 2023–2027 wsparcie finansowe otrzymało łącznie 5 251
producentów świń, którzy podpisali 6 443 umów. Oznacza to, że z dostępnych
instrumentów skorzystało 10,7% wszystkich producentów świń w Polsce, co
potwierdza istotną rolę tych programów w zakresie poprawy bioasekuracji oraz
ograniczania ryzyka rozprzestrzeniania się afrykańskiego pomoru świń (ASF).
Pomimo szerokiego zakresu inwestycji i stosowania licznych środków
bioasekuracyjnych, przypadki ASF odnotowano w 39 gospodarstwach objętych
wsparciem, co stanowi 0,7% beneficjentów, w tym w 36 gospodarstwach, które
otrzymały wsparcie poddziałania 5.11 oraz w 7 gospodarstwach, które otrzymały
wsparcie w ramach interwencji I.10.32. W przypadku 4 gospodarstw ognisko ASF
wystąpiło u rolników, którzy korzystali z pomocy w dwóch okresach programowania.
Należy jednak zauważyć, że wskaźnik 0,7% odnosi się do ogółu wszystkich gospodarstw
objętych wsparciem. W odniesieniu do łącznej liczby 594 ognisk ASF odnotowanych w
analizowanym okresie (2014-2025), przypadki w gospodarstwach objętych wsparciem
odpowiadają za około 6,6% wszystkich zdarzeń epidemiologicznych. Dane wskazują
również to, że wdrożone rozwiązania znacząco zmniejszyły zagrożenie wystąpienia
choroby.
Analiza struktury pogłowia świń w gospodarstwach, które skorzystały ze wsparcia,
potwierdza szeroki zasięg oddziaływania instrumentów pomocowych, obejmujący
zarówno małe, jak i średnie oraz duże podmioty. Gospodarstwa wsparte w ramach w
ramach poddziałania 5.1 oraz interwencji I.10.3, o wielkości do 350 DJP odpowiadają za
31,6% obsady świń w kraju co potwierdza, że wsparcie trafiło również do znaczącej
grupy mniejszych producentów. Jednocześnie istotny udział mają gospodarstwa średnie
(44%) oraz duże (74,7%), które ze względu na skalę chowu odgrywają kluczową rolę w
krajowym systemie bezpieczeństwa epidemiologicznego.
1Operacje typu „Inwestycje zapobiegające zniszczeniu potencjału produkcji rolnej” w ramach poddziałania
5.1 „Wsparcie inwestycji w środki zapobiegawcze, których celem jest ograniczenie skutków
prawdopodobnych klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof” objętego
Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (poddziałanie 5.1).
2 Interwencja I.10.3 „Inwestycje zapobiegające rozprzestrzenianiu się ASF” – PS WPR 2023–2027
(interwencja I.10.3).

-- 3 of 11 --

Łączna obsada świń w gospodarstwach objętych wsparciem stanowi 40,9% całkowitej
produkcji krajowej, co jednoznacznie wskazuje, że działania PROW oraz PS WPR objęły
znaczną część strategicznie istotnych jednostek produkcyjnych.
Podsumowując, skuteczność dotychczasowych działań podejmowanych w celu
ograniczenia rozprzestrzeniania się ASF, na które bezpośredni wpływ ma resort
rolnictwa, należy ocenić pozytywnie.
Ad „Jak zmieniła się liczba gospodarstw utrzymujących trzodę chlewną w Polsce w
latach 2015–2025?
Stan pogłowia świń i liczba siedzib stad w omawianym okresie prezentował się
następująco.
świnie
chów i hodowla
Polska
liczba
siedzib stad
liczba
zwierząt
2025-12-31 43 576 9 326 522
2024-12-31 47 896 9 123 035
2023-12-31 51 408 9 255 676
2022-12-31 55 800 8 881 498
2021-12-31 70 130 9 903 726
2020-12-31 83 613 10 600 902
2019-12-31 92 290 10 193 808
2018-12-31 116 533 10 789 919
2017-12-31 143 520 11 366 980
2016-12-31 153 600 11 650 777
2015-12-31 164 030 12 034 732
Ad „Ile gospodarstw zaprzestało produkcji trzody chlewnej w związku z
występowaniem ASF lub wymaganiami bioasekuracyjnymi?”
Resort rolnictwa nie zbiera i nie gromadzi informacji dotyczących przyczyn zaprzestania
produkcji świń w indywidualnych przypadkach. Systematycznie gromadzone są dane
dotyczące liczby stad i pogłowia świń w Polsce. Nie istnieje jednak centralna baza

-- 4 of 11 --

danych, która klasyfikowałaby gospodarstwa, które zrezygnowały z produkcji świń
według przyczyn stojących u podstaw takich decyzji. Z tego powodu przekazanie
wnioskowanych informacji nie jest możliwe.
Ad „Jakie były łączne kwoty wsparcia finansowego przeznaczone na działania
bioasekuracyjne w latach 2020–2025?”
W ramach PROW 2014-2020 działania bioasekuracyjne związane z zapobieganiem
rozprzestrzeniania się ASF dofinansowane były w ramach poddziałania 5.1 Łącznie w
ramach PROW 2014-2020 z tego tytułu wypłacono rolnikom 236 757 000 zł, z czego w
latach 2020-2025 - 226 509 000 zł.
W ramach PS WPR 2023-2027 pomoc w tym zakresie jest przyznawana w ramach
interwencji I.10.3 Inwestycje zapobiegające rozprzestrzenianiu się ASF. Do końca 2025
r. zrealizowano płatności na kwotę 29 635 000 zł.
Natomiast w ramach środków krajowych udzielanych na refundację kosztów
bioasekuracji w formule de minimis łączna kwota środków wydatkowanych na pomoc w
latach 2020–2025 wyniosła 318 385 345,61 zł, w tym:
 w 2020 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie ogłosił naboru wniosków
 w 2021 r. - 16 503 086,51 zł
 w 2022 r. - 9 082 639,21 zł
 w 2023 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie ogłosił naboru wniosków
 w 2024 r. - 111 822 321,47 zł
 w 2025 r. - 180 977 298,42 zł.
W 2021 i 2022 roku refundacja kosztów w ramach ww. instrumentu wynosiła 50%, a
od 2024 roku wprowadzono 100-procentową refundację kosztów bioasekuracji.
Ad „Jaki był średni poziom wsparcia finansowego przypadający na jedno gospodarstwo
korzystające z programów bioasekuracyjnych?”
W ramach:
1) PROW 2014-2020 - poddziałania 5.1 średnia kwota wsparcia na jedno
gospodarstwo wyniosła 51 tys. zł;
2) PS WPR 2023–2027 - Interwencja I.10.3 średnia kwota wsparcia na
gospodarstwo dla zakończonych operacji - 60 tys. zł.

-- 5 of 11 --

Ad „Czy Ministerstwo prowadzi analizy dotyczące rzeczywistych kosztów spełnienia
wymogów bioasekuracyjnych przez gospodarstwa rolne?”
Ze względu na zróżnicowaną skalę działań, indywidualne potrzeby gospodarstw, brak
prowadzenia pełnej księgowości gospodarstw oraz zmienność cen rynkowych, nie jest
aktualnie możliwe określenie rzeczywistych kosztów spełnienia wymogów
bioasekuracyjnych.
Ad „Jakie działania podejmowane są w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się ASF
przez populację dzików?” i „Czy Ministerstwo analizuje skuteczność obecnych metod
ograniczania populacji dzików w kontekście zwalczania ASF?”
Skuteczna bioasekuracja gospodarstw, odnajdywanie i unieszkodliwianie zwłok
martwych dzików i ich szczątków oraz utrzymywanie populacji dzika na niskim poziomie
w wymiarze długookresowym to trzy równorzędne filary zwalczania ASF, które powinny
być realizowane w sposób komplementarny.
Z wytycznych Komisji Europejskiej jasno wynika, że obniżenie populacji dzików
(zmniejszenie zagęszczenia tych zwierząt w środowisku naturalnym) to środek, który
realnie przyczynia się do hamowania szybkości rozprzestrzeniania się ASF na obszary
wolne od tej choroby. Uznaje się przy tym, że czynnikiem ryzyka mającym największy
wpływ na wystąpienie ASF u dzików jest zagęszczenie populacji tych zwierząt. Dlatego
też środki zapobiegawcze mające na celu ograniczenie i stabilizację populacji dzików w
wymiarze długookresowym są korzystne z punktu widzenia zmniejszenia:
prawdopodobieństwa narażenia populacji na tę chorobę oraz presji wirusa w kierunku
gospodarstw utrzymujących świnie.
Redukcja populacji dzików, aby było to narzędzie skuteczne długookresowo, w
pierwszej kolejności powinna być realizowana w ramach planowej gospodarki
łowieckiej. Działania te leżą w kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska (MKiŚ).
Właściwość MKiŚ w tym zakresie wynika z kierowania działem administracji rządowej
środowisko, który obejmuje m.in. łowiectwo i zarządzanie populacjami zwierząt
łownych. Zgodnie z ustawą u z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (1)
gospodarka łowiecka prowadzona jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców lub
zarządców, m. in. w oparciu o roczne plany łowieckie i wieloletnie łowieckie plany
hodowlane.

-- 6 of 11 --

Roczny plan łowiecki jest sporządzany na okres od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca
roku następnego (łowiecki rok gospodarczy), w szczególności na podstawie
inwentaryzacji zwierzyny. Przed ostatecznym zatwierdzeniem, roczne plany łowieckie są
przekazywane do zaopiniowania przez właściwego terytorialnie: wójta, burmistrza lub
prezydenta miasta oraz właściwej terytorialnie izby rolniczej. W przypadku nadmiernego
zagęszczenia zwierząt łownych zagrażających trwałości upraw rolnych podmioty te
mogą wnioskować o podniesienie limitów odstrzałów.
Służby podległe ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa mogą w ramach
posiadanych kompetencji oddziaływać krótkookresowo, interwencyjnie, lokalnie i
wspomagająco na redukcję populacji dzika w Polsce poprzez wnioskowanie o wydanie
lub wydawanie aktów prawa miejscowego (rozporządzeń) nakazujących odstrzał
sanitarny dzików. Taki odstrzał stanowi uzupełnienie odstrzałów realizowanych w
ramach planowej gospodarki łowieckiej na ściśle zdefiniowanym obszarze, o ile jest to
uzasadnione względami epidemiologicznymi, nie zastępując jednocześnie i nie stanowiąc
alternatywy do działań o charakterze planowym i systemowym, za które odpowiada
MKiŚ.
W kwestii odnajdywania i usuwania martwych dzików i ich szczątków ze środowiska, co
sprzyja zmniejszeniu ryzyka rozprzestrzeniania się ASF i przetrwania wirusa tej choroby
w populacji tych zwierząt, warto zaznaczyć, że z inicjatywy resortu rolnictwa w Polsce
corocznie dofinansowuje się działania w szczególności w postaci:
1) zwrotu kosztów transportu i unieszkodliwienia martwych dzików pozyskanych w
ramach zorganizowanych przeszukiwań terenów znajdujących się na obszarach
objętych ograniczeniami I-III wymienionych w rozporządzeniu Komisji
2023/594, a także znalezionych na gruntach należących do osób fizycznych na
całym terytorium Polski;
2) wypłaty środków uprawnionym osobom za zgłoszenie znalezienia zwłok dzików
padłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) finansowania usług pomocnych przy zwalczaniu ASF u dzików, w tym w
zakresie:
a) poszukiwania padłych dzików przy pomocy urządzeń lub sprzętu, w tym
bezzałogowych statków powietrznych zaopatrzonych w specjalistyczną
aparaturę optyczną lub termowizyjną;

-- 7 of 11 --

b) poszukiwania zwłok dzików przy pomocy specjalnie wyszkolonych zwierząt;
4) dofinansowania akcji poszukiwania padłych dzików organizowanych w ramach:
nakazów powiatowych lekarzy weterynarii oraz wojewódzkich centrów
zarządzania kryzysowego.
Aktualnie akcje poszukiwań martwych dzików są przeprowadzane w całej Polsce. Akcje
te są organizowane przez myśliwych lub pracowników służb leśnych w ramach swoich
obowiązków zawodowych, a także są zarządzane przez powiatowych lekarzy
weterynarii lub wojewodów w ramach Wojewódzkich Zespołów Zarządzania
Kryzysowego. W akcjach tych uczestniczą przedstawiciele instytucji, którzy mają
odpowiednie kompetencje do przeprowadzania tego typu działań. Ponadto, w
poszukiwaniach uczestniczą również pracownicy Inspekcji Weterynaryjnej, którzy
pobierają próbki od martwych dzików do badań laboratoryjnych.
W 2025 r. w Polsce odbyło się łącznie 13 781 akcji poszukiwań martwych dzików na
łącznym obszarze 12 705 538 ha. W 618 akcjach brały udział specjalnie wyszkolone
psy, natomiast w 134 akcjach używano dronów. Podczas ww. akcji w 2025 r. znaleziono
blisko 2 tys. zwłok dzików.
W przyszłości w kontekście zwierząt dzikich i zwalczania ASF przewiduje
kontynuowanie działań w obydwu ww. obszarach.
Ad „Jakie działania planowane są w najbliższych latach w celu trwałego ograniczenia
występowania ASF w Polsce?”
Działania w zakresie ASF prowadzone są na terytorium Polski przez organy Inspekcji
Weterynaryjnej pod przewodnictwem Głównego Lekarza Weterynarii w oparciu o
obowiązujące prawodawstwo krajowe i UE.
Do najważniejszych aktów prawnych, wytycznych i rekomendacji w obszarze zwalczania
ASF należą:
1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca
2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające
niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt (2),
2) rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w

-- 8 of 11 --

odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom
umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (3),
3) rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/594 dnia 16 marca 2023 r.
ustanawiające środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do
afrykańskiego pomoru świń oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE)
2021/605 (4),
4) ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (5),
5) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2026 r. w sprawie
środków zwalczania afrykańskiego pomoru świń (6);
6) program mający na celu wczesne wykrycie zakażeń wirusem wywołującym
afrykański pomór świń i poszerzenie wiedzy na temat tej choroby oraz jej zwalczanie
realizowany od 2014 r. - aktualnie realizowany na podstawie rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (7),
7) zawiadomienie Komisji nr C/2023/1504 w sprawie wytycznych dotyczących
zapobiegania afrykańskiemu pomorowi świń oraz zwalczania i likwidacji tej choroby
w Unii Europejskiej (8), w którym zebrane zostały informacje o dostępnych i
możliwych do wykorzystania narzędzia do walki z tą chorobą,
8) manual FAO z 2022 r. edycja II „Afrykański Pomór Świń u dzików. Ekologia i
Bioasekuracja”, w całości poświęcony zagadnieniom zwalczania ASF u dzików.
Przyjęte w ww. dokumentach rozwiązania zostały wypracowane na poziomie
eksperckim w oparciu o badania naukowe oraz doświadczenia poszczególnych państwa
członkowskich UE. Ponadto w razie potrzeby Komisja Europejska (KE) przeprowadza
aktualizację przepisów i wytycznych w oparciu normy międzynarodowe3, oceny
naukowe (przede wszystkim prezentowane przez EFSA4), najlepsze praktyki i
doświadczenia państw członkowskich UE i innych państw oraz misje i zalecenia EUVET5.
W związku powyższym w kolejnych latach działania Inspekcji Weterynaryjnej będą się
koncentrować w następujących obszarach:
 zmiany w regionalizacji ustanowionej w związku z ASF i zmniejszanie zasięgu
obszarów objętych ograniczeniami;
3 https://www.woah.org/en/what-we-do/standards/codes-and-manuals/
4 https://www.efsa.europa.eu/en/topics/topic/african-swine-fever
5 Veterinary Emergency Team

-- 9 of 11 --

 kampanie informacyjne mające na celu podnoszenie świadomości społeczeństwa na
temat ASF (akcje informacyjnie, szkolenia, konferencje, programy TV i radiowe oraz
ulotki);
 odstrzał sanitarny dzików prowadzony na podstawie aktów prawa miejscowego, tj.
rozporządzeń powiatowych lekarzy weterynarii (PLW) lub wojewodów;
 akcje poszukiwań i usuwania ze środowiska martwych dzików i szczątków;
 kontrole bioasekuracji w obwodach łowieckich;
 kontrole bioasekuracji gospodarstw utrzymujących świnie.
Planuje się także kontynuowanie w kolejnych latach programów pomocowych dla
gospodarstw utrzymujących świnie, w szczególności w zakresie wparcia spełniania
wymagań bioasekuracyjnych.
Ad „Czy rozważane są zmiany przepisów mające na celu uproszczenie wymogów
bioasekuracyjnych dla małych i średnich gospodarstw utrzymujących trzodę chlewną?”
Część wymagań z zakresu bioasekuracji wynika wprost z unijnych rozporządzeń (5), co
gwarantuje regionalizację i efektywną wymianę handlową. Krajowe wymagania w
zakresie bioasekuracji reguluje natomiast rozporządzenie (6). Przepisy tego
rozporządzenia różnicują wymagania bioasekuracyjne i wprowadzają ułatwienia w
przypadku, gdy świnie są utrzymywane w gospodarstwie wyłącznie w celu produkcji
mięsa na własne potrzeby. Aktualnie nie planuje się dalej idących odstępstw w tym
zakresie.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Jacek Czerniak
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
(1) ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz.
539);

-- 10 of 11 --

(2) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca
2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające
niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz.
Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 64, z późn. zm.) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016,
str. 1, z późn. zm.);
(3) rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/687 z dnia 17 grudnia 2019 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429
w odniesieniu do przepisów dotyczących zapobiegania niektórym chorobom
umieszczonym w wykazie oraz ich zwalczania (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020,
str. 64, z późn. zm.);
(4) ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795);
(5) rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/594 z dnia 16 marca 2023 r.
ustanawiające środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do
afrykańskiego pomoru świń oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE)
2021/605 (Dz. Urz. UE L 105 z 20.04.2023, str. 9, z późn. zm.).
(6) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2026 r. w
sprawie środków zwalczania afrykańskiego pomoru świń (Dz. U. z 2026 r. poz.
344);
(7) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 stycznia 2025 r. w
sprawie wprowadzenia w latach 2025–2027 na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej „Programu mającego na celu wczesne wykrycie zakażeń wirusem
wywołującym afrykański pomór świń i poszerzenie wiedzy na temat tej choroby
oraz jej zwalczanie” (Dz. U. poz. 199);
(8) zawiadomienie Komisji w sprawie wytycznych dotyczących zapobiegania
afrykańskiemu pomorowi świń oraz zwalczania i likwidacji tej choroby w Unii
(„wytyczne dotyczące APŚ”) nr C/2023/1504.
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 11 of 11 --