telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
RZZR.050.8.2026.JK
Warszawa, 20 marca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 15654 Poseł Iwony Kozłowskiej i grupy Posłów, w sprawie
depresji poporodowej, proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Obowiązujące rozwiązania prawne i organizacyjne przewidują instrumenty służące
wczesnemu rozpoznawaniu zaburzeń psychicznych w okresie okołoporodowym oraz
kierowaniu pacjentki do dalszej diagnostyki i leczenia. Standard organizacyjny opieki
okołoporodowej1 obejmuje ocenę ryzyka i nasilenia objawów depresji na określonych
etapach opieki nad kobietą w ciąży i po porodzie, tj. pomiędzy 11. a 14. tygodniem ciąży,
pomiędzy 33. a 37. tygodniem ciąży oraz podczas wizyty patronażowej położnej po
porodzie. Dodatkowo, nowelizacja standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej2
uwzględniła wśród czynników powikłań okołoporodowych identyfikowanych przez osobę
sprawującą opiekę nad kobietą, na podstawie wywiadu przeprowadzonego podczas ciąży
oraz przed porodem, rozpoznanie choroby psychicznej, depresji lub prób samobójczych lub
zachowań autoagresywnych lub zaburzeń odżywiania lub przemocy seksualnej lub
zaburzeń psychicznych związanych z wcześniejszym porodem. Ich wystąpienie ma istotny
wpływ na kształtowanie właściwej opieki nad kobietą w okresie okołoporodowym.
Doprecyzowano również kwestie dot. terminu dokonywania oceny stanu psychicznego
kobiety w połogu, tak aby odbyła się w momencie zwiększonego ryzyka jej wystąpienia, tj. w
czwartym tygodniu od urodzenia dziecka, nie zaś od razu na pierwszej wizycie
patronażowej położnej. Wcześniejszą ocenę stanu psychicznego kobiety w połogu należy
wykonać, jeśli istnieją przesłanki zaburzeń psychicznych. Nowelizacja standardu
zagwarantuje również możliwość skorzystania z opieki położnej podstawowej opieki
zdrowotnej w miejscu zamieszkania albo pobytu przez kobiety będące w sytuacjach
szczególnych, do których zalicza się rozpoznanie podczas ciąży ciężkiej choroby lub wady
płodu, poronienie, urodzenie dziecka martwego, dziecka niezdolnego do życia, dziecka
chorego lub dziecka z wadami wrodzonymi czy zgon dziecka po porodzie. W czasie tej
opieki położna również ocenia czynniki ryzyka depresji. Powyższe działania jednoznacznie
wskazują, że przesiew w kierunku zaburzeń depresyjnych stanowi ważny element
standardu opieki okołoporodowej.
Jednocześnie, w ocenie Konsultanta Krajowego w dziedzinie psychiatrii, z perspektywy
praktyki klinicznej istotne znaczenie ma uważność opieki położniczo-ginekologicznej w tym
zakresie. To personel sprawujący opiekę nad kobietą w ciąży i po porodzie najczęściej jako
pierwszy ma możliwość dostrzeżenia objawów obniżonego nastroju, lęku, przeciążenia
1 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki
okołoporodowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1324, z późn. zm.).
2 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 października 2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie
standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej (Dz. U. poz. 1525).

-- 1 of 5 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
psychicznego, zaburzeń snu, trudności adaptacyjnych czy innych sygnałów wskazujących na
kryzys psychiczny. Z tego względu znaczenie ma nie tylko samo przeprowadzenie badania
przesiewowego, lecz także odpowiednie umiejętności personelu oraz gotowość do
uruchomienia dalszej ścieżki pomocy. Jeżeli w toku screeningu albo w trakcie kontaktu z
personelem medycznym pojawia się podejrzenie depresji lub innego zaburzenia
psychicznego pacjentka może zostać skierowana do dalszej diagnostyki i leczenia bez
zbędnych barier formalnych. Do lekarza psychiatry nie jest wymagane skierowanie, a w
placówkach mających umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia skierowanie nie jest
obecnie wymagane również w odniesieniu do psychologa. Zmniejsza to bariery wejścia do
systemu i umożliwia szybsze objęcie pacjentki pomocą specjalistyczną.
W odniesieniu do kobiet w ciąży należy ponadto uwzględnić szczególne uprawnienia
wynikające z obowiązującego prawa, zgodnie z którym kobieta w ciąży korzysta ze
świadczeń poza kolejnością3. Jeżeli świadczenie nie może zostać udzielone w dniu
zgłoszenia, to powinno zostać udzielone w możliwie najszybszym terminie, nie później niż w
ciągu 7 dni roboczych. Dotyczy to także ambulatoryjnej opieki specjalistycznej
finansowanej ze środków publicznych. W praktyce oznacza to, że kobieta w ciąży, u której
badanie przesiewowe lub ocena kliniczna budzą podejrzenie depresji albo innego
zaburzenia psychicznego, nie powinna pozostawać w zwykłym trybie oczekiwania.
Warto jednocześnie zaznaczyć, że dodatni wynik badania przesiewowego nie jest jeszcze
rozpoznaniem klinicznym. Stanowi on jednak podstawę do dalszej oceny psychiatrycznej
lub psychologicznej. W zależności od obrazu klinicznego dalsze postępowanie może
obejmować konsultację psychiatryczną, konsultację psychologiczną, psychoedukację,
psychoterapię, farmakoterapię, leczenie środowiskowe, leczenie dzienne albo leczenie
stacjonarne. Z punktu widzenia organizacji opieki istotne jest, aby pacjentka nie została
pozostawiona wyłącznie z informacją o ryzyku, lecz miała realnie uruchomioną dalszą
ścieżkę pomocy. W przypadkach nagłych nie ma bariery skierowania do szpitalnego
leczenia psychiatrycznego. Jeżeli stan psychiczny kobiety w ciąży albo kobiety po porodzie
wskazuje na istotne zagrożenie dla jej zdrowia lub życia możliwe jest zgłoszenie się do izby
przyjęć szpitala psychiatrycznego albo na szpitalny oddział ratunkowy bez skierowania.
Dotyczy to zwłaszcza sytuacji związanych z nasilonymi myślami samobójczymi, objawami
psychotycznymi, głębokim zahamowaniem psychoruchowym, pobudzeniem albo znaczną
dezorganizacją zachowania.
Znaczącą rolę pełni również środowiskowy model opieki psychiatrycznej, w szczególności
Centra Zdrowia Psychicznego (CZP). Zgłoszenie do Punktu Zgłoszeniowo-
Koordynacyjnego nie wymaga skierowania ani wcześniejszego umawiania wizyty. Aktualnie
funkcjonuje 117 CZP, które obejmują działaniem 50% dorosłej populacji Polski.
Obecnie prowadzone są także prace nad przygotowaniem odpowiednich rozwiązań, które
pozwolą na pełne wdrożenie CZP do systemu ochrony zdrowia psychicznego. Celem tych
działań jest stworzenie możliwości kontraktowania centrów w ramach ogólnego systemu
świadczeń zdrowotnych oraz znaczące zwiększenie dostępności tej formy opieki,
szczególnie w regionach, które dotychczas nie były objęte pilotażem.
W okresie okołoporodowym istotne jest także to, że potrzeba pomocy nie musi zostać
zgłoszona wyłącznie przez samą pacjentkę. W praktyce do Punktu Zgłoszeniowo-
Koordynacyjnego może zwrócić się również rodzina, która obserwuje niepokojące objawy,
poszukuje informacji, potrzebuje wsparcia organizacyjnego albo psychoedukacji. Ma to
szczególne znaczenie w sytuacjach, w których kobieta nie ma pełnego wglądu w swój stan
psychiczny, minimalizuje objawy albo nie ma siły samodzielnie zgłosić się po pomoc.
3 Art. 47c ust. 2 ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1461, z późn. zm.).

-- 2 of 5 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Dodatkowo, w ramach świadczeń gwarantowanych z zakresu położnictwa i ginekologii4,
świadczeniodawcy są obowiązani do zapewnienia psychologa – co najmniej 0,5 etatu lub
zapewnienie porady psychologicznej w czasie nieprzekraczającym 24 h liczonych od
momentu zgłoszenia. W przypadku świadczeń realizowanych z zakresu położnictwa i
ginekologii - drugi poziom referencyjny lub położnictwa i ginekologii - trzeci poziom
referencyjny, świadczeniodawcy muszą zapewnić psychologa w wymiarze co najmniej 0,5
etatu.
Jednocześnie, w ramach świadczenia koordynowana opieka nad kobietą w ciąży na II lub III
poziomie opieki perinatalnej (KOC II/III)5, świadczeniodawcy realizujący KOC III
zobligowani są do zapewnienia opieki psychologicznej, w szczególności w przypadkach
kobiet w ciąży z uprzednio rozpoznaną i udokumentowaną wadą rozwojową płodu lub
ciężką, nieuleczalną chorobą płodu (dotyczy świadczeniodawców III poziomu opieki
perinatalnej). W przypadkach występowania powikłań lub opieki nad kobietą w sytuacji
niepowodzeń położniczych, zapewnia się opiekę psychologiczną obejmującą: diagnozę
kliniczną, w tym diagnozę sytuacji kryzysowej, interwencję kryzysową, pomoc w
efektywnym radzeniu sobie z sytuacją trudną, a w przypadku śmierci dziecka z sytuacją
utraty, wsparcie emocjonalne, realizowane w formie porad psychologicznych i
psychoterapii indywidualnej lub grupowej udzielanych odpowiednio przez psychologa lub
psychoterapeutę posiadających co najmniej dwuletnie doświadczenie kliniczne w zakresie
opieki perinatalnej i hospicyjnej.
Warto zaznaczyć, że przepisy rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z
zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień6 nie przewidują świadczeń
psychologa/psychoterapeuty/psychiatry przeznaczonych wyłącznie dla kobiet w ciąży i w
pierwszych 12 miesięcy po porodzie. Pacjentki takie mogą skorzystać z opieki
psychiatrycznej na zasadach ogólnych. Wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych
w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego)
oraz warunki realizacji tych świadczeń wskazują, że świadczenia psychiatryczne
ambulatoryjne dla dorosłych obejmują następujące świadczenia:
1) porada lekarska diagnostyczna – porada rozpoczynająca lub weryfikująca proces
diagnostyczno-terapeutyczny, który może wymagać od 1 do 3 porad diagnostycznych
u jednego świadczeniobiorcy. porady takiej udziela lekarz specjalista w dziedzinie
psychiatrii lub lekarz, który posiada specjalizację i stopnia w dziedzinie psychiatrii, ew.
dopuszczalne jest udzielanie tego świadczenia przez lekarza w trakcie specjalizacji w
dziedzinie psychiatrii;
2) porada lekarska terapeutyczna – porada kontynuująca leczenie według planu
terapeutycznego;
3) porada lekarska kontrolna;
4) porada psychologiczna diagnostyczna – porada udzielana z wykorzystaniem
wystandaryzowanych narzędzi psychologicznych, rozpoczynająca lub weryfikująca
proces diagnostyczno-terapeutyczny, który może wymagać od 1 do 3 porad
diagnostycznych u jednego świadczeniobiorcy. Porady takiej udziela specjalista
psychologii klinicznej lub psycholog kliniczny, lub psycholog w trakcie specjalizacji w
dziedzinie psychologia kliniczna, lub psycholog z udokumentowanym co najmniej
dwuletnim doświadczeniem w pracy klinicznej.
5) porada psychologiczna – porada stanowiąca element wdrożonego planu leczenia.
porady udziela psycholog.
4 Załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia
szpitalnego.
5 Zarządzenia nr 138/2022/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie warunków zawierania i
realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez podmioty realizujące świadczenia koordynowanej
opieki nad kobietą i dzieckiem w związku z przepisami ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”, ze
zm.
6 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu
opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz.U. z 2019 r. poz. 1285, ze zm.).

-- 3 of 5 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
6) sesja psychoterapii indywidualnej – sesja z jednym świadczeniobiorcą, stanowiąca
element ustalonego planu leczenia, nastawiona na przepracowanie podstawowych
problemów i trudności świadczeniobiorcy, prowadzona według określonej metody.
Sesja psychoterapii indywidualnej może być realizowana w formie:
a) interwencji kryzysowej (pomocy psychospołecznej) - do 6 sesji w okresie do 2
tygodni lub
b) psychoterapii krótkoterminowej - do 25 sesji w okresie pół roku, lub
c) psychoterapii długoterminowej - do 75 sesji w okresie roku, lub
d) psychoterapii podtrzymującej (po zakończeniu psychoterapii krótko- lub
długoterminowej) - do 15 sesji w okresie pół roku, jako bezpośrednia forma
współpracy ze świadczeniobiorcą, polegająca na wspieraniu i utrzymywaniu
mocnych cech świadczeniobiorcy, bez ingerencji w jego zaburzone procesy.
7) sesja psychoterapii rodzinnej – sesja z rodziną stanowiąca element ustalonego planu
leczenia, nastawiona na przepracowanie nasilających się problemów i trudności
oznaczających dysfunkcjonalność rodziny powodującą ryzyko wystąpienia zaburzeń
psychicznych i somatycznych u członka rodziny, prowadzona według określonej
metody, w formie od 6 do 12 sesji w okresie pół roku;
8) sesja psychoterapii grupowej – sesja realizowana w grupach świadczeniobiorców,
stanowiąca element ustalonego planu leczenia, prowadzona według określonej
metody, realizowana z grupą 4-12 osób, w formie:
a) psychoterapii krótkoterminowej - do 50 sesji w okresie pół roku,
b) psychoterapii długoterminowej - do 110 sesji w okresie roku,
c) psychoterapii podtrzymującej (po zakończeniu psychoterapii krótko- lub
długoterminowej) - do 15 sesji w okresie pół roku.
świadczeń z zakresu psychoterapii udziela osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty
lub osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.
9) sesja wsparcia psychospołecznego – oddziaływanie psychospołeczne na jedną osobę
lub w grupie 2 do 6 osób, kierowane do świadczeniobiorców i/lub ich rodzin lub innych
osób stanowiących oparcie społeczne świadczeniobiorcy. wsparcie psychospołeczne
może obejmować do 12 sesji w okresie pół roku.
10) wizyta, porada domowa lub środowiskowa – wizyta lub porada diagnostyczna,
terapeutyczna lub psychologiczna udzielana w miejscu zamieszkania
świadczeniobiorcy.
Wskazania do realizacji powyższych świadczeń gwarantowanych są następujące:
 zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania (F00-F99);
 obserwacja medyczna i ocena przypadków podejrzanych o chorobę lub stany
podobne (Z03) (dla porady lekarskiej diagnostycznej lub sesji psychoterapii
rodzinnej, lub sesji wsparcia psychospołecznego) - w przypadku gdy nie jest
możliwe określenie leczonej jednostki chorobowej);
 ogólne badanie psychiatryczne (Z04.6).
Warto również odnotować znaczenie działań edukacyjnych i destygmatyzacyjnych.
Problem depresji, w tym zaburzeń psychicznych związanych z okresem okołoporodowym,
był przedmiotem działań informacyjnych instytucji publicznych oraz kampanii społecznych
prowadzonych przez organizacje pozarządowe. Tego rodzaju aktywności sprzyjają
wcześniejszemu rozpoznawaniu objawów, zwiększają gotowość do poszukiwania pomocy i
wspierają rodziny w dostrzeganiu sygnałów alarmowych.
Jednocześnie informuję, że aktualnie nie są prowadzone prace dotyczące ewentualnego
uwzględnienia dodatkowych działań w ramach realizacji Narodowego Programu Ochrony
Zdrowia Psychicznego na lata 2023–2030, ukierunkowanych na okres okołoporodowy
kobiet. Główne cele ww. Programu koncentrują się na zapewnieniu osobom z zaburzeniami
psychicznymi, w tym osobom uzależnionym oraz doświadczającym kryzysu psychicznego,
wszechstronnej i kompleksowej opieki i wsparcia adekwatnych do ich potrzeb, jak również

-- 4 of 5 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
prowadzenie działań na rzecz zapobiegania stygmatyzacji i dyskryminacji osób z
zaburzeniami psychicznymi.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kęcka
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/

-- 5 of 5 --