Interpelacja w sprawie wyników postępowania dotyczącego działalności Dolnośląskiego Centrum Psychoterapii sp. z o.o. oraz potencjalnych konsekwencji dla systemu oświaty i wymiaru sprawiedliwości
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15593
do ministra sprawiedliwości
w sprawie wyników postępowania dotyczącego działalności Dolnośląskiego Centrum Psychoterapii sp. z o.o. oraz potencjalnych konsekwencji dla systemu oświaty i wymiaru sprawiedliwości
Zgłaszający: Tomasz Rzymkowski
Data wpływu: 25-02-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w nawiązaniu do publikacji red. Marka Pyzy pt. Numer „na biegłą”, w tle dziwne szkolenia. Ujawniamy mętną działalność wrocławskiej firmy na portalu wPolityce.pl (https://wpolityce.pl/polityka/655814-tylko-u-nas-numer-na-biegla-w-tle-dziwne-szkolenia) oraz informacji o zawiadomieniu złożonym do prokuratury przez ministra edukacji i nauki zwracam się z prośbą o szczegółową informację dotyczącą przebiegu i zakończenia postępowania zarejestrowanego pod sygn. 3043-4.Ds.27.2023.
Publikacja prasowa opisywała działalność Dolnośląskiego Centrum Psychoterapii sp. z o.o., które oferowało m.in. „Studium Psychologii Sądowej”, sugerując w przekazie marketingowym, że ukończenie tego cyklu może stanowić podstawę wpisu na listę biegłych sądowych oraz umożliwia zdobycie kwalifikacji zawodowych „biegłego psychologa sądowego”. Bulwersuje fakt, iż do korzystania ze studium namawiali na stronach internetowych prezesi sądów apelacyjnych. Ponadto w procederze uczestniczyli prokuratorzy i sędziowie z Wrocławia.
Zawiadomienie ministra edukacji i nauki – jak wynika z informacji publicznych – obejmowało dwie zasadnicze płaszczyzny odpowiedzialności karnej:
I. Wprowadzanie w błąd – art. 286 §1 K.k. (oszustwo)
Ministerstwo wskazywało, że:
- centrum wystawiało świadectwa ukończenia szkoleń (studium), powołując się na konkretne rozporządzenia ministra edukacji narodowej dotyczące kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych,
- dokumenty te nie odpowiadały wzorom określonym w obowiązujących rozporządzeniach,
- podmiot ten nie był jednostką systemu oświaty ani podmiotem uprawnionym do prowadzenia kwalifikacyjnych kursów zawodowych w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego.
Szczególne znaczenie miały informacje zawarte w materiałach promocyjnych, zgodnie z którymi ukończenie Studium Psychologii Sądowej:
- miało stanowić „samodzielną podstawę wpisu na listę biegłych”,
- miało pozwalać na zdobycie „kwalifikacji zawodowych biegłego psychologa sądowego”.
Ministerstwo argumentowało, że:
- o wpisie na listę biegłych decyduje prezes sądu okręgowego na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych,
- nie istnieje formalnie zawód „psycholog sądowy” w sensie prawnym,
- nie ma żadnego automatyzmu wpisu po ukończeniu określonego studium czy kursu komercyjnego.
W konsekwencji, jeżeli uczestnik szkolenia podjął decyzję o jego zakupie w przekonaniu, że uzyska formalne uprawnienia o charakterze państwowym, mogło dojść do wypełnienia znamion czynu z art. 286 §1 K.k., polegającego na wprowadzeniu w błąd w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
W mojej ocenie sprawa ta ma charakter systemowy. Jeżeli bowiem podmiot komercyjny może kreować wrażenie, że oferuje quasipaństwowe kwalifikacje zawodowe, bez stanowczej reakcji organów ścigania, powstaje realne ryzyko rozchwiania rynku usług edukacyjnych oraz deprecjacji pojęcia kwalifikacji zawodowych chronionych autorytetem państwa.
II. Poświadczenie nieprawdy – art. 271 §1 K.k.
Druga płaszczyzna dotyczyła możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na poświadczaniu nieprawdy w dokumentach.
Ministerstwo sugerowało, że:
- wystawiane świadectwa zawierały powołanie się na konkretne przepisy rozporządzeń regulujących kształcenie ustawiczne,
- centrum nie było podmiotem uprawnionym do działania w reżimie tych rozporządzeń,
- w konsekwencji dokumenty mogły poświadczać nieprawdę co do podstawy prawnej ich wydania.
Jeżeli organ prowadzący działalność gospodarczą w sferze edukacyjnej posługuje się w dokumentach odniesieniem do przepisów, które go nie obejmują, powstaje poważne pytanie o granice odpowiedzialności karnej oraz o ochronę pewności obrotu prawnego.
Zadam pytanie retoryczne: Czym różni się praktyka DCP od praktyki oszusta drukującego za pieniądze świadectwa szkolne z wymienionymi fikcyjnymi dyrektorem i wychowawcą oraz nieistniejącą w systemie oświaty placówką? O ocenach przedmiotowych nie wspomnę. Jeśli prokuratura nie dopatrzyła się w tej praktyce znamion czynu zabronionego, to jest to precedens, na który „świat przestępczy” może niestety zwrócić uwagę.
Sprawa ta wykracza poza indywidualny przypadek jednego podmiotu i dotyka:
1) wiarygodności systemu oświaty – brak reakcji państwa może oznaczać przyzwolenie na wykorzystywanie autorytetu przepisów oświatowych w celach marketingowych i przestępczych;
2) zaufania do instytucji biegłych sądowych – opinie biegłych mają kluczowe znaczenie w procesach karnych i cywilnych; wszelkie wątpliwości co do ścieżek „uzyskiwania kwalifikacji” mogą podważać autorytet wymiaru sprawiedliwości;
3) ochrony konsumentów usług edukacyjnych – osoby inwestujące środki finansowe w szkolenia powinny mieć pełną i rzetelną informację o skutkach prawnych uzyskiwanych dokumentów.
Pobłażliwość wobec tego rodzaju praktyk mogłaby:
• stworzyć niebezpieczny precedens dla innych podmiotów,
• doprowadzić do dalszego rozmywania granicy między działalnością szkoleniową a nadawaniem formalnych kwalifikacji,
• podważyć autorytet państwowych regulacji dotyczących zarówno oświaty, jak i funkcjonowania biegłych sądowych.
W mojej ocenie ewentualne zbagatelizowanie sprawy mogłoby wywołać efekt mrożący dla rzetelnych instytucji edukacyjnych oraz stworzyć niebezpieczny sygnał, że odwoływanie się do autorytetu państwowych regulacji w celach marketingowych nie pociąga za sobą realnych konsekwencji. Uderzałoby to zarówno w wiarygodność systemu oświaty, jak i w zaufanie do wymiaru sprawiedliwości, którego jednym z filarów jest profesjonalizm i transparentność procesu powoływania biegłych.
Posiadanie swoistego „kwitu z DCP” na szczęście nie jest samoistną przesłanką powołania przez prezesa sądu okręgowego w poczet biegłych sądowych w ramach okręgu sądowego. Gdyby jednak wyłączną przesłanką było powołanie się na ten pseudodokument, stawiałoby to pod znakiem zapytania wiarygodność biegłego sądowego. Mogłoby spowodować wzruszenie wyroków podyktowanych opinią takiej osoby, niebędącej biegłym sądowym.
Z uwagi na znaczenie sprawy dla ochrony obywateli oraz stabilności systemu prawnego uprzejmie proszę Pana Ministra o udzielenie wyczerpującej odpowiedzi na następujące pytania:
1. Jak zakończyło się postępowanie prowadzone pod sygnaturą 3043-4.Ds.27.2023?
2. Czy wydano postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub o jego umorzeniu, czy skierowano akt oskarżenia?
3. Jakie były kluczowe ustalenia w zakresie art. 286 §1 K.k.?
4. Czy organy ścigania uznały, że doszło do wypełnienia znamion czynu z art. 271 §1 K.k.?
5. Czy analizowano skalę potencjalnie poszkodowanych uczestników szkoleń?
6. Czy w ocenie ministra sprawiedliwości brak jednoznacznych konsekwencji karnych w podobnych sytuacjach może stanowić zagrożenie dla przejrzystości systemu oświaty i wiarygodności instytucji biegłych sądowych?
7. Czy planowane są działania legislacyjne zmierzające do jednoznacznego oddzielenia działalności komercyjnej od formalnych kwalifikacji mających znaczenie dla wymiaru sprawiedliwości?
Z wyrazami szacunku
dr Tomasz Rzymkowski
Sekretarz stanu Arkadiusz Myrcha
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7701 znakówkontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.158.2026
Warszawa, 27 marca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 15593 Pana Posła dr. Tomasza
Rzymkowskiego w sprawie wyników postępowania dotyczącego działalności
Dolnośląskiego Centrum Psychoterapii sp. z o.o. oraz potencjalnych konsekwencji
dla systemu oświaty i wymiaru sprawiedliwości.
Odpowiedź na pytanie 1 – 5 interpelacji przygotowała Prokuratura Krajowa, zgodnie
z właściwością.
Ad 1 i 2
Minister Edukacji Narodowej 5 kwietnia 2023 roku skierował zawiadomienie
o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez osoby działające z ramienia
Dolnośląskiego Centrum Psychoterapii Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu.
Zawiadomienie początkowo wpłynęło do Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu, jednak
decyzją Prokuratora Regionalnego we Wrocławiu zostało przekazane do Prokuratury
Okręgowej w Jeleniej Górze, gdzie zarejestrowano je pod sygn. 3043-1.Ds.27.2023.
-- 1 of 5 --
2
Po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego, Prokuratura Okręgowa w Jeleniej
Górze wydała 29 września 2023 roku postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
przygotowawczego. Rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Prokuratora Okręgowego
w Jeleniej Górze 9 października 2024 roku, działającego na podstawie art. 8 § 1 ustawy
z 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze. Sprawę zarejestrowano pod sygn. 3043-
1.Ds.58.2021, a następnie wszczęto śledztwo o czyny z art. 271 § 1 k.k. oraz art. 286 § 1
k.k.
Następnie śledztwo zostało przekazane do kontynuacji, decyzją Prokuratora Regionalnego
we Wrocławiu z 7 grudnia 2023 roku, Prokuraturze Okręgowej w Świdnicy
i zarejestrowane pod sygn. 3046-1.Ds.37.2023.
Postępowanie przygotowawcze umorzono 27 września 2024 roku – w odniesieniu
do 27 czynów z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. oraz 1 czynu z art. 271 § 1 k.k. w zw.
z art. 12 § 1 k.k. – na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec braku znamion czynu
zabronionego. Decyzja kończąca postępowanie przygotowawcze jest prawomocna.
Ad 3 i 4
Kluczowe ustalenia w zakresie art. 286 § 1 k.k. oraz art. 271 § 1 k.k. zostały szczegółowo
omówione w uzasadnieniu postanowienia z 27 września 2024 roku. Decyzja ta jest jednak
częścią akt sprawy o sygn. 3046-1.Ds.37.2023 Prokuratury Okręgowej w Świdnicy,
z których to materiały mogą zostać udostępnione wyłącznie w trybie przewidzianym
w art. 156 § 5 k.p.k. – za zgodą prokuratora-referenta sprawy (tryb ten odnosi się również
do zakończonych postępowań przygotowawczych, co wynika z treści art. 156 § 5b k.p.k.).
Ad 5
W toku postępowania przygotowawczego analizowano skalę potencjalnie
poszkodowanych uczestników szkoleń, albowiem każda edycja kursu została
potraktowana odrębnie. Dane osób pokrzywdzonych zostały ustalone, jednak z uwagi
na poczynienie ustaleń, że nie doszło do wyczerpania znamion czynów z art. 286 § 1 k.k.
oraz z art. 271 § 1 k.k., odstąpiono od przesłuchania około 400 uczestników szkoleń
-- 2 of 5 --
3
i studiów – czynności te w żaden sposób nie mogły wpłynąć na ocenę prawnokarną działań
będących przedmiotem postępowania.
Ad 6 i 7
Instytucjami właściwymi do dokonania oceny, czy konkretne zachowania mają wpływ
(mogą być zagrożeniem) dla przejrzystości systemu oświaty są Ministerstwa: Nauki
i Szkolnictwa Wyższego oraz Edukacji Narodowej.
Natomiast zasadnicze znaczenie dla wiarygodności instytucji biegłych sądowych ma jakość
procedury weryfikacji kandydatów do pełnienia tej funkcji, zarówno pod kątem
posiadania odpowiednich kompetencji zawodowych, jak i etycznych. Z tego względu
w Ministerstwie Sprawiedliwości prowadzone są zaawansowane prace legislacyjne
nad projektem ustawy mającej wprowadzić bardziej efektywne mechanizmy weryfikacji
kandydatów na biegłych sądowych, polegające m.in. na określeniu bardziej
szczegółowych i rygorystycznych warunków ustanowienia biegłym sądowym
oraz powierzeniu tego zadania niezależnemu podmiotowi, w skład którego wchodzić będą
zarówno prawnicy, jak i eksperci dysponujący specjalistyczną wiedzą z poszczególnych
dziedzin (UD265)1.
W planowanym projekcie przewiduje się m.in.:
1/ utworzenie niezależnej instytucji (Państwowej Komisji Certyfikacyjnej Biegłych
Sądowych i Instytucji Opiniujących), której zadaniem będzie weryfikacja kompetencji
kandydatów na biegłych sądowych oraz kompetencji instytucji naukowych
i specjalistycznych, które ubiegają się o możliwość opiniowania na potrzeby wymiaru
sprawiedliwości, standaryzacja badań w poszczególnych rodzajach ekspertyz, czy też
opracowywanie szczegółowych kryteriów badania kwalifikacji w danej specjalności;
2/ wprowadzenie systemu weryfikacji kandydatów na biegłych sądowych, w którym
sprawdzane będą m.in. kwalifikacje merytoryczne i doświadczenie zawodowe, znajomość
prawa w zakresie niezbędnym do pełnienia funkcji biegłego sądowego, postawa etyczna
dająca rękojmię należytego wykonywania funkcji biegłego sądowego, jak i karalność;
1 https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-bieglych-sadowych-oraz-instytucjach-
opiniujacych
-- 3 of 5 --
4
3/ wprowadzenie systemu weryfikacji instytucji naukowych i specjalistycznych
oraz instytucji opiniujących ubiegających się o wydanie certyfikatu, w której sprawdzane
będą m.in. warunki organizacyjne i techniczne, wyposażenie laboratoryjne lub badawcze,
zaplecze kadrowe instytucji;
4/ stworzenie centralnego rejestru biegłych sądowych i instytucji naukowych
i specjalistycznych opiniujących na rzecz wymiaru sprawiedliwości;
5/ stworzenie narzędzi do efektywnego nadzoru nad biegłymi sądowymi oraz instytucjami
naukowymi i specjalistycznymi, jak też wprowadzenie obowiązku stałego podnoszenia
kwalifikacji przez biegłych wpisanych do rejestru.
Przyjęcie rozwiązań przewidzianych w projekcie zwiększy zaufanie do opinii biegłych,
jak i opinii wydawanych przez instytucje naukowe i specjalistyczne, zarówno ze strony
organów procesowych, jak też opinii publicznej, a także podniesie prestiż funkcji biegłego
sądowego. Zaproponowane rozwiązania, w tym proponowane zmiany w ustawie z dnia
20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz w zakresie wynagrodzeń
biegłych sądowych, spowodują także większą atrakcyjność funkcji biegłego
dla specjalistów z różnych dziedzin i specjalności, a w konsekwencji będą czynnikiem
realnie zwiększającym zainteresowanie ekspertów podjęciem współpracy z sądami
i organami prowadzącymi postępowania przygotowawcze.
W Ministerstwie Sprawiedliwości trwają również prace analityczno-koncepcyjne
nad projektem ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego (k.p.k.)
oraz niektórych innych ustaw. Projekt będzie miał na celu rozszerzenie oraz ujednolicenie
katalogu biegłych uprawnionych do udziału w wydaniu opinii o stanie zdrowia
psychicznego oskarżonego, w zakresie zaburzeń preferencji seksualnych. Poszerzenie
kręgu specjalistów uprawnionych do wydania ww. opinii wynika ze stanowiska resortu
zdrowia, który zauważył, że zasadne jest alternatywne rozszerzenie aktualnych przepisów
w zakresie art. 202 k.p.k. o możliwość wydawania opinii w tym zakresie przez biegłego
lekarza seksuologa lub biegłego psychologa seksuologa lub biegłego psychoseksuologa
lub biegłego certyfikowanego psychologa seksuologa, albowiem, choć dla celów
wydawania opinii w zakresie zaburzeń preferencji seksualnych byłyby równorzędne,
-- 4 of 5 --
5
nie mogą być zastępowane przez siebie i powinny być w ustawie odrębnie wymieniane,
by nie dochodziło do eliminowania któregokolwiek ze specjalistów.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 5 of 5 --