Interpelacja w sprawie jakości, przejrzystości i skutków gospodarczych Deregulacji 1.0/2.0 oraz ryzyka wypychania polskiego kapitału poza Polskę
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15589
do ministra aktywów państwowych, ministra infrastruktury
w sprawie jakości, przejrzystości i skutków gospodarczych Deregulacji 1.0/2.0 oraz ryzyka wypychania polskiego kapitału poza Polskę
Zgłaszający: Grzegorz Matusiak
Data wpływu: 23-02-2026
Szanowny Panie Ministrze Infrastruktury, Szanowny Panie Ministrze Aktywów Państwowych,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej składam interpelację w sprawie ryzyk gospodarczych i prawnych, braków legislacyjnych oraz niedostatecznej przejrzystości procesu deregulacyjnego prowadzonego pod hasłami Deregulacja 1.0 i Deregulacja 2.0.
W oficjalnych komunikatach rządowych dotyczących Deregulacji 2.0 podawane są liczby wskazujące na dużą skalę przedsięwzięcia (m.in. 522 postulaty, 354 przyjęte do realizacji, 126 zmian weszło w życie, 161 zmian „w pracy”), a równocześnie akcentowana jest teza, że deregulacja ma być „trwałym elementem procesu stanowienia prawa” oraz że wprowadzane są „filtry” mające zapobiegać nadregulacji. Jednocześnie w materiałach publikowanych przez instytucje państwa występują niespójności sprawozdawcze, które utrudniają realną ocenę efektów (w szczególności rozbieżność 193/126 vs 192/124 jako liczba odpowiednio zmian „zrealizowanych” i zmian „wdrożonych/które weszły w życie”. Przykładowo w materiałach rządowych raportowana jest liczba 193 zmian zrealizowanych i 126 wdrożonych, natomiast w przekazie Rządowego Centrum Legislacji pojawia się 192 i 124, a także dane o nowelizacji 372 ustaw ujętych w 93 projektach rządowych.
Co istotne, formalny mechanizm koordynacji deregulacji oparto na uchwałach w Monitorze Polskim - powołano Zespół koordynujący proces legislacyjny (z udziałem MF, resortu gospodarki/rozwoju i RCL), a także zapewniono obsługę w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz finansowanie kosztów ekspertyz z budżetu państwa. Zmieniono również mechanikę uzgadniania stanowisk rządu wobec poprawek parlamentarnych w projektach deregulacyjnych, a w lipcu 2025 r. zaktualizowano formułę kierowania pracami zespołu (zmiany uchwał M.P. poz. 712 i 713). W praktyce jednak proces ma również komponent „społeczno-prywatny”: inicjatywa SprawdzaMY była oparta na napływie zgłoszeń oraz głosowaniu, a następnie wieloetapowej selekcji i przekazywania postulatów do rządu. Ten model – choć przedstawiany jako innowacyjny – wywołuje w debacie publicznej zarzuty mówiące o niedostatecznej transparentności i ryzyku „legislacyjnego skrótu”, w tym omijaniu standardów konsultacji publicznych i problemie wykrywalności interesu/beneficjentów danych propozycji. Co więcej, przedstawiciele biznesu i eksperci sygnalizują, że mimo deregulacji „nowe ustawy nadal powstają bez realnych konsultacji”, a główne bolączki (niestabilność prawa, uznaniowość) pozostają nierozwiązane. Wreszcie punktowe „ułatwienia” bywają projektowane jako mechanizmy o wysokiej wrażliwości ryzyka – przykładowo szerokie użycie „milczącej zgody” w procedurach administracyjnych spotkało się z apelem ponad 100 organizacji o wycofanie zmian w obszarach środowiskowych (argument: ryzyko nieodwracalnych szkód i ograniczenie udziału społeczeństwa).
Z perspektywy ochrony polskiego kapitału i konkurencyjności gospodarki kluczowe są także:
- projektowane zmiany podatkowe (m.in. w ramach projektu UD196), obejmujące m.in. likwidację części obowiązków raportowych oraz przebudowę elementów przedawnienia i odpowiedzialności – przy jednoczesnym braku przedstawienia opinii publicznej zbiorczej, porównywalnej OSR dla całego „pakietu systemowego”;
- zapowiedzi „local content” (większego udziału firm krajowych), przy jednoczesnym zastrzeżeniu ze strony Urzędu Zamówień Publicznych, że „local content” nie oznacza preferencji krajowych, a narzędzia muszą mieścić się w ramach prawa zamówień i dyrektyw UE;
- przykłady, gdzie nadregulacja lub wadliwa konstrukcja przepisów może realnie wypychać działalność poza Polskę – czego modelowym casusem (wrażliwym dla innowacji i kapitału technologicznego) jest spór o ustawę wdrażającą; Karol Nawrocki zawetował ustawę o rynku kryptoaktywów, przy czym w obiegu publicznym pojawił się argument, że brak ustawy ogranicza możliwość rejestrowania działalności w Polsce, a polskich inwestorów obsługiwać będą podmioty z innych państw UE.
Tezy krytyczne interpelacji
W świetle powyższego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że obecny model deregulacji jest obarczony trzema strategicznymi słabościami:
Po pierwsze, „inflacja deregulacji”: wiele rozproszonych, technicznych nowelizacji w krótkich cyklach może zwiększać niepewność prawa dla firm (koszty dostosowań, compliance, ryzyko błędów), nawet jeśli pojedynczo brzmią „prosto”.
Po drugie, deficyt przejrzystości i rozliczalności: niespójność wskaźników (193/126 vs 192/124) oraz brak jawnego, ujednoliconego rejestru postulatów ze statusami i podstawą prawną – utrudnia kontrolę parlamentarną i społeczną.
Po trzecie, ryzyka uderzające w polski kapitał:
- lokalne firmy mogą przegrywać na „kosztach zmienności prawa” (duzi gracze zwykle znoszą zmienność lepiej),
- brak stabilnej, przewidywalnej i „UE-kompatybilnej” architektury rozwiązań typu local content grozi albo obietnicą bez pokrycia, albo konfliktami i sporami prawnymi,
- w obszarach regulacyjnych o znaczeniu inwestycyjnym i innowacyjnym (np. kryptoaktywa) wadliwie zaprojektowana „nadregulacja” lub opóźnienia legislacyjne realnie tworzą bodziec do przenoszenia działalności i podatków poza RP.
Pytania
Wnoszę o udzielenie odpowiedzi (w podziale na punkty), wraz z przekazaniem dokumentów, które wskazuję niżej:
1. Metodologia i spójność danych
Jak rząd definiuje i rozróżnia w sprawozdawczości: „postulat przyjęty do realizacji”, „zmiana zrealizowana” oraz „zmiana, która weszła w życie”?
Skąd wynika rozbieżność w oficjalnych komunikatach: 193/126 (gov) vs 192/124 (RCL)? Proszę o wskazanie dat „cięć” w raportowaniu i listy pozycji różnicujących.
2. Jawny rejestr deregulacji
Czy zostanie opublikowany kompletny, aktualizowany rejestr 522 postulatów z: numerem postulatu, podmiotem wiodącym, statusem, podstawą prawną (Dz. U./M.P./rozp.), datą wejścia w życie, OSR, wynikiem konsultacji i informacją o ewentualnym wecie?
Jeżeli tak – kiedy i w jakim formacie (open data)?
3. Koszty administracyjne i organizacyjne
Jakie były koszty obsługi procesu (w tym koszty ekspertyz) poniesione z budżetu państwa, zgodnie z mechanizmem finansowania wskazanym w uchwale dot. zespołu? Proszę o rozbicie na lata 2025–2026 i pozycje budżetowe.
4. Standardy konsultacji publicznych i ryzyko „legislacyjnego skrótu”
Jak rząd zapewnia w praktyce, że postulaty wyłonione w trybie inicjatywy społecznej nie omijają standardów konsultacji i nie tworzą „ścieżki uprzywilejowanej” dla określonych interesów?
Czy rząd wprowadzi obowiązkowe oświadczenia o konflikcie interesów i beneficjentach proponowanych rozwiązań (dla autorów/ekspertów/podmiotów zewnętrznych) oraz publiczny rejestr „wkładów” branżowych – skoro w debacie publicznej formułowane są zarzuty omijania sensu ustawy lobbingowej?
5. Ryzyka środowiskowe i społeczne mechanizmu „milczącej zgody”
Czy rząd podtrzymuje zamiar rozszerzania „milczącej zgody” na procedury środowiskowe (np. screening/OOŚ, pozwolenia wodnoprawne, odpady)?
Jak rząd odpowie na apel ponad 100 organizacji o wycofanie zmian z obszarów o wysokim ryzyku szkód nieodwracalnych?
Proszę o przedstawienie analizy zgodności z prawem UE (w szczególności standardami OOŚ i udziału społeczeństwa) oraz projektowanych bezpieczników proceduralnych.
6. „Filtry” przeciw nadregulacji i gold-plating
Jakie konkretnie narzędzia „filtrujące” zostały wdrożone w rządzie i RCL (checklisty, bramki decyzyjne, standard OSR, test proporcjonalności)?
Jak rząd mierzy skuteczność tych filtrów i publikuje wyniki?
W jaki sposób rząd wdraża obowiązek ujawniania w OSR regulacji wykraczających poza minimum UE, wynikający ze zmiany Regulaminu pracy RM?
7. Local content a realna ochrona polskich firm
Proszę o przedstawienie rządowej definicji (roboczej i docelowej) „local content” w zamówieniach publicznych i inwestycjach z udziałem SP oraz opinii prawnych co do zgodności z prawem UE.
Jak rząd zamierza wspierać polskie MŚP bez łamania zasady niedyskryminacji, skoro Agnieszka Olszewska wskazuje, że local content nie jest tożsame z preferencjami krajowymi?
8. Deregulacja podatkowa i ryzyka fiskalne
Jakie są łączne skutki fiskalne (dochody/ryzyko luki) dla najważniejszych deregulacji podatkowych – w tym likwidacji określonych obowiązków MDR – w horyzoncie 2026–2029?
Proszę o udostępnienie zbiorczej OSR/oceny kosztów i korzyści dla projektów „systemowych” (np. UD196) oraz wskazanie, jakie ryzyka nadużyć zostały zidentyfikowane i jakie są mechanizmy kompensacyjne.
9. Ochrona polskiego kapitału i innowacji w świetle sporu o MiCA
Jak rząd ocenia ryzyko „wypychania firm za granicę” w obszarach regulacji inwestycyjno-technologicznych (na przykładzie rynku kryptoaktywów), gdy brak stabilnych, proporcjonalnych przepisów krajowych powoduje przenoszenie rejestracji i podatków do innych państw UE?
Jakie działania naprawcze rząd podejmuje, aby równocześnie:
a) spełnić wymogi MiCA,
b) nie wprowadzić nadregulacji,
c) nie zabić segmentu polskich startupów kosztami i restrykcjami?
10. Harmonogram i cele Deregulacji 2.0
Proszę o przedstawienie publicznego harmonogramu projektów „systemowych” (podatki, postępowania sądowe, local content, filtry przeciw nadregulacji) wraz z kamieniami milowymi, planem konsultacji i wskaźnikami sukcesu.
Wniosek o przekazanie dokumentów
Wnoszę o przekazanie (w formie elektronicznej) następujących dokumentów:
- pełnej listy 522 postulatów z obecnym statusem, podstawą prawną i datami wejścia w życie;
- wykazu wszystkich projektów rządowych „wdrażających deregulację” (w tym 93 projekty i zakres 372 nowelizowanych ustaw) wraz z numerami wykazu prac legislacyjnych i linkami do OSR;
- zestawienia kosztów procesu deregulacyjnego w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (obsługa, ekspertyzy, analizy);
- wykazu analiz zgodności z prawem UE dla działań oznaczanych jako „local content” oraz dla zmian typu „milcząca zgoda” w procedurach o znaczeniu środowiskowym.
Podsekretarz stanu Piotr Malepszak
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (7)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
9051 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: BM-1.054.8.2026
Warszawa, 13 marca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 15589 Posła na Sejm RP Pana Grzegorza Matusiaka
uprzejmie informuję, że poruszone w niej zagadnienia nie należą do właściwości Ministra
Infrastruktury.
Jednocześnie należy wskazać, że wszystkie dane dotyczące procesu legislacyjnego
wdrażającego deregulację są publicznie dostępne na stronie
https://www.gov.pl/web/deregulacja.
Łączę wyrazy szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz Stanu
-- 1 of 1 --
Wojciech Balczun
Ministerstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.101.2026
IK: 1230587
Warszawa, 20 marca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT15589, Pana Grzegorza Matusiaka,
Posła na Sejm RP z dnia 27 lutego 2026 r., w sprawie jakości, przejrzystości i skutków
gospodarczych Deregulacji 1.0/2.0 oraz ryzyka wypychania kapitału poza Polskę w zakresie
właściwości Ministerstwa Aktywów Państwowych.
Na wstępie informuję, że Pan Maciej Berek, Minister do spraw Nadzoru nad Wdrażaniem
Polityki Rządu, 19 września 2025 r., ogłosił 58 priorytetów Rady Ministrów. Wśród nich
znalazł się priorytet nr 12 pn. Komponent krajowy w kluczowych procesach inwestycyjnych
spółek z udziałem Skarbu Państwa, w których prawa z akcji i udziałów wykonuje minister
właściwy do spraw aktywów państwowych – local content. Opiera się na zarządzaniu mieniem
państwowym w sposób zapewniający promowanie zwiększenia zaangażowania udziału
krajowych przedsiębiorstw w projektach inwestycyjnych realizowanych przez spółki
z udziałem Skarbu Państwa lub ich spółki zależne. W ramach projektu zakłada się również
identyfikację praktyk rynkowych oraz uwarunkowań regulacyjnych, które mogą przyczynić
się do wypracowania podejścia do wspierania rozbudowy krajowej bazy przemysłowej oraz
zwiększenia zaangażowania krajowych przedsiębiorstw w łańcuchach dostaw. Istotnym
założeniem projektu jest zdefiniowanie dla danej branży możliwych KPI (określonych
w dokumencie „Dobre praktyki”), w tym z uwzględnieniem wartości nakładów
inwestycyjnych w projektach realizowanych przez spółki kontrolowane przez Skarb
Państwa (w szczególności spółki realizujące misję publiczną), w szczególności w sektorze
energetycznym, czy zbrojeniowym. W następstwie ogłoszenia wskazanego priorytetu Rady
Ministrów Minister Aktywów Państwowych na mocy zarządzenia z 8 października 2025 r.,
powołał Zespół ds. do spraw Udziału Komponentu Krajowego w Kluczowych Procesach
Inwestycyjnych (dalej: Zespół). By dostrzec szerszy kontekst zagadnienia zwiększenia
komponentu krajowego, którego zakres wyznacza priorytet P12, do prac Zespołu zostały
zaproszone także inne instytucje publiczne. Wśród nich znalazło się m.in. Ministerstwo
Rozwoju i Technologii (dalej: MRiT), w strukturze którego działa Departament Polityki
Przemysłowej i Przemysłu Obronnego odpowiadający m.in. za realizację zadań związanych
z opracowywaniem i koordynowaniem wdrażania strategii i polityk rozwoju gospodarczego
w zakresie polityki przemysłowej oraz opracowywanie instrumentów wsparcia na rzecz
wzrostu konkurencyjności gospodarki, czy Departament Prawa Gospodarczego i Analiz,
który odpowiada za podejmowanie lub realizację inicjatyw, w tym legislacyjnych,
związanych z kształtowaniem systemu zamówień publicznych oraz polityki zakupowej
państwa. Oprócz MRiT w pracach Zespołu uczestniczy Ministerstwo Infrastruktury jako
nadzorujące realizację wieloletnich inwestycji drogowych i kolejowych oraz portowych,
Ministerstwo Obrony Narodowej mające doświadczenie w analizowaniu i angażowaniu
krajowego potencjału przemysłowego zwłaszcza na potrzeby ochrony podstawowych
interesów bezpieczeństwa państwa, Główny Urząd Statystyczny („GUS”) wyspecjalizowany
-- 1 of 3 --
w zbieraniu i analizowaniu danych gospodarczych czy Urząd Zamówień Publicznych
(dalej: UZP), który na bieżąco analizuje funkcjonowanie systemu zamówień publicznych
w Polsce oraz zapewnia zgodność regulacji polskiego systemu zamówień publicznych
z prawem europejskim.
Prezentacja definicji local content, a konkretnie komponentu krajowego wypracowana przez
Zespół jest planowana na przełomie marca i kwietnia 2026 r. Trwają prace Zespołu nad
metodologią pomiaru komponentu krajowego przy udziale Głównego Urzędu
Statystycznego, których finalny efekt będzie komunikowany opinii publicznej oraz
przedstawicielom parlamentu. Wskazuję, że priorytet P12 dotyczy komponentu krajowego
w kluczowych procesach inwestycyjnych spółek z udziałem Skarbu Państwa, w których
prawa z akcji i udziałów wykonuje minister właściwy do spraw aktywów państwowych.
Wskazane spółki nie mają statusu jednostek sektora finansów publicznych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r., o finansach publicznych, a więc co do zasady
nie mają statusu zamawiających publicznych zgodnie z przepisami ustawy z dnia
11 września 2019 r., Prawo zamówień publicznych, choć w wybranych przypadkach
są zamawiającymi sektorowymi w rozumieniu tej ustawy. Niemniej Ministerstwo Aktywów
Państwowych współpracuje w ramach prac Zespołu z Urzędem Zamówień Publicznych
w zakresie projektowania takich rozwiązań, które są dopuszczalne na gruncie prawa
krajowego i prawa unijnego oraz mając na względzie praktyki stosowane przez inne kraje
członkowskie UE.
Nie jest wykluczone, że jeszcze w marcu 2026 r., Rada Ministrów przyjmie Politykę
Zakupową Państwa na lata 2026-2029 przygotowaną przez MRiT i UZP przy wsparciu innych
resortów, w tym Ministerstwa Aktywów Państwowych (dalej: MAP). W tym dokumencie
będą przewidziane rekomendacje dla zamawiających publicznych w zakresie wspierania
krajowych MŚP poprzez zamówienia publiczne. Na bazie tego dokumentu powstanie szereg
wytycznych m.in. dot. stosowania kryteriów niecenowych przez zamawiających
publicznych, co ma pomóc w szerszym angażowaniu MŚP przy realizacji zamówień
publicznych. MRiT prowadził konsultacje publiczne tego dokumentu i zamieścił projekt
Polityki na swojej stronie internetowej.
Informuję, że zadania w zakresie wspierania małych i średnich przedsiębiorstw znajdują się
w obszarze działu administracji rządowej „gospodarka”, za który odpowiada obecnie
Minister Finansów i Gospodarki. Szczegółowych informacji w tym obszarze może udzielić
Departament Małych i Średnich Przedsiębiorstw MRiT oraz Departament Prawa
Gospodarczego i Analiz MRiT.
MAP wskazuje, że na pytania dotyczące projektów legislacyjnych związanych z deregulacją
może szczegółowo odpowiedzieć Minister ds. Nadzoru nad Wdrażaniem Polityki Rządu,
który koordynuje proces deregulacji w ramach Rady Ministrów oraz wspierający jego pracę
Departament Nadzoru nad Wdrażaniem Polityki Rządu KPRM, który zapewnia obsługę
merytoryczną, biurową, organizacyjną i kancelaryjną Zespołu do spraw koordynacji procesu
legislacyjnego wdrażającego deregulację. Dodatkowych informacji może też udzielić Zespół
do spraw Deregulacji i Dialogu Gospodarczego działający przy Ministrze Finansów
i Gospodarki w ramach struktur MRiT.
Zespół nie ma wśród wyznaczonych zadań sporządzenia analiz zgodności z prawem UE
dla działań oznaczanych jako „local content”. Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy
publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, w tym prawa unijnego stanowiącego
część multicentrycznego systemu źródeł prawa obowiązującego w Polsce. Działania
administracji rządowej w zakresie zwiększania udziału komponentu krajowego nie mają
na celu naruszenia zobowiązań Polski jako kraju członkowskiego UE. Na zamawiających
w Unii Europejskiej spoczywa obowiązek równego traktowania wszystkich wykonawców
pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej (towarów, usług, robót
budowlanych pochodzących z Unii Europejskiej), jak również wykonawców pochodzących
z państw trzecich, z którymi Unia Europejska zawarła umowy międzynarodowe
gwarantujące na zasadzie wzajemności i równości dostęp do rynku zamówień publicznych,
takie jak Porozumienie Światowej Organizacji Handlu w sprawie zamówień rządowych.
Udzielanie zamówień publicznych przez instytucje państw członkowskich lub w imieniu tych
instytucji musi być zgodne z zasadami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
a w szczególności zgodne z zasadą swobodnego przepływu towarów, swobody
-- 2 of 3 --
przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług, a także z zasadami, które się z nich
wywodzą, takimi jak: zasada równego traktowania, zasada niedyskryminacji, zasada
wzajemnego uznawania, zasada proporcjonalności oraz zasada przejrzystości.
Z poważaniem
Wojciech Balczun
Minister
dokument podpisany elektronicznie
1230587.4624856.3680349
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 3 of 3 --