Interpelacja w sprawie utrzymania połączeń dalekobieżnych PKP Intercity na linii kolejowej nr 219 (Olsztyn-Szczytno-Pisz-Ełk)

Interpelacja nr 15545

do ministra infrastruktury

w sprawie utrzymania połączeń dalekobieżnych PKP Intercity na linii kolejowej nr 219 (Olsztyn-Szczytno-Pisz-Ełk)

Zgłaszający: Maciej Wróbel

Data wpływu: 23-02-2026

Szanowny Panie Ministrze,

zwracam się z interpelacją dotyczącą planowanego ograniczenia połączeń dalekobieżnych realizowanych przez PKP Intercity SA na linii kolejowej nr 219, przebiegającej przez miejscowości Olsztyn, Szczytno, Pisz i Ełk, w województwie warmińsko-mazurskim.

Linia kolejowa nr 219 została w ostatnich latach zmodernizowana kosztem około 300 mln zł środków publicznych. Pomimo przeprowadzonej inwestycji, zasadniczo nie zaplanowano na niej stałych połączeń dalekobieżnych, a przewozy realizowane są głównie w ramach transportu regionalnego. Wyjątek stanowił okres remontu linii nr 38 (Korsze – Ełk), kiedy to PKP Intercity czasowo skierowało dwa połączenia dalekobieżne na linię nr 219.

Dla mieszkańców Mazur było to przełomowe rozwiązanie – po raz pierwszy od lat uzyskali oni bezpośrednie połączenie dalekobieżne m.in. z Trójmiastem, bez konieczności przesiadek. Zainteresowanie tymi połączeniami było bardzo duże, co jednoznacznie potwierdziło realne zapotrzebowanie społeczne. Od ponad roku samorządy, mieszkańcy oraz przedstawiciele regionu kierują apele o utrzymanie tych połączeń także po zakończeniu remontu linii nr 38.

Z informacji przekazywanych mieszkańcom wynika jednak, że od dnia 14 grudnia połączenia dalekobieżne zostały ponownie skierowane wyłącznie na linię nr 38, a linia nr 219 ma być obsługiwana przez PKP Intercity jedynie sezonowo lub wcale. Argumentem wskazywanym przez przewoźnika jest brak dostępnego taboru.

Należy podkreślić, że znaczna część wschodniej Warmii i Mazur należą do obszarów o najwyższym poziomie wykluczenia komunikacyjnego w kraju. Brak stabilnych, całorocznych połączeń dalekobieżnych pogłębia nierówności rozwojowe regionu i stoi w sprzeczności z ideą zrównoważonej polityki transportowej państwa. Tym bardziej niezrozumiałe jest ograniczanie połączeń w regionie, który przez lata borykał się z marginalizacją transportową, przy jednoczesnym zagęszczaniu oferty tam, gdzie dostępność komunikacyjna jest już wysoka.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

Czy Ministerstwo Infrastruktury analizowało zasadność utrzymania stałych, całorocznych połączeń dalekobieżnych PKP Intercity na linii kolejowej nr 219 po zakończeniu remontu linii nr 38?

Czy planowane jest przywrócenie połączeń dalekobieżnych na linii nr 219, co najmniej od okresu ferii zimowych, z uwagi na zwiększone potrzeby transportowe regionu?

Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu mieszkańców powiatu piskiego, giżyckiego i wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego?

Czy rozważane jest trwałe włączenie linii nr 219 do siatki połączeń dalekobieżnych PKP Intercity, adekwatnie do poniesionych nakładów inwestycyjnych oraz faktycznego zainteresowania pasażerów?

Czy argument braku taboru może stanowić wystarczające uzasadnienie dla rezygnacji z obsługi obszarów o najwyższym poziomie wykluczenia transportowego?

Uważam, że dostęp do transportu kolejowego o charakterze dalekobieżnym nie powinien być przywilejem wyłącznie najlepiej skomunikowanych regionów, lecz elementarnym narzędziem wyrównywania szans rozwojowych. Warmia i Mazury zasługują na trwałe rozwiązania, a nie jedynie czasowe wyjątki.

Z wyrazami szacunku Maciej Wróbel
Poseł na Sejm RP