Interpelacja w sprawie stopnia wodnego Siarzewo i map waloryzacji przyrodniczej
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15501
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie stopnia wodnego Siarzewo i map waloryzacji przyrodniczej
Zgłaszający: Anna Gembicka, Jarosław Sachajko
Data wpływu: 22-02-2026
Szanowna Pani Minister,
w związku z toczącym się postępowaniem dotyczącym realizacji inwestycji stopnia wodnego w Siarzewie oraz informacjami o złożeniu przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję generalnego dyrektora ochrony środowiska, uprzejmie proszę o udzielenie informacji w poniższym zakresie.
Stopień wodny w Siarzewie jest inwestycją o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa, w szczególności w zakresie:
- trwałego zabezpieczenia stopnia Włocławek,
- poprawy ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu dolnej Wisły,
- przeciwdziałania erozji koryta rzeki i zabezpieczenia infrastruktury,
- stabilizacji gospodarki wodnej,
- wykorzystania potencjału energetycznego Wisły.
Biorąc pod uwagę skalę inwestycji oraz jej znaczenie dla bezpieczeństwa publicznego i energetycznego, sprawa wymaga pełnej przejrzystości oraz jasnej informacji ze strony resortu.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy ministerstwu znana jest treść skargi złożonej przez Wody Polskie do WSA w Warszawie na decyzję GDOŚ odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla stopnia wodnego w Siarzewie?
2. Czy ministerstwo posiada kopię tej skargi? Jeśli tak – proszę o jej udostępnienie.
3. Proszę o udostępnienie pełnej korespondencji urzędowej prowadzonej pomiędzy ministerstwem a GDOŚ oraz Wodami Polskimi w sprawie procedury środowiskowej dotyczącej Siarzewa – w tym:
- stanowisk, opinii, notatek służbowych,
- korespondencji elektronicznej,
- dokumentów dotyczących odwołań i wcześniejszych rozstrzygnięć sądowych,
- informacji dotyczących wykonania wcześniejszych wyroków sądów administracyjnych.
W debacie publicznej coraz częściej pojawia się problem blokowania inwestycji infrastrukturalnych przez organizacje określające się jako ekologiczne, przy jednoczesnych sporach dotyczących zakresu i jakości danych przyrodniczych wykorzystywanych w raportach OOŚ.
W tym kontekście proszę o odpowiedź:
4. Czy w ocenie ministerstwa istnienie ogólnopolskiej, spójnej, cyfrowej mapy waloryzacji przyrodniczej – obejmującej jednolite dane referencyjne o siedliskach, gatunkach i korytarzach ekologicznych – mogłoby:
- zwiększyć przejrzystość procedur OOŚ,
- ograniczyć spory dowodowe,
- usprawnić analizę wariantową inwestycji,
- skrócić czas postępowań administracyjnych?
5. Czy obecnie w Polsce istnieje ogólnokrajowa, kompletna mapa waloryzacji przyrodniczej? Jeśli tak – gdzie jest dostępna, kto nią administruje i jaki ma status prawny?
6. Jeżeli taka mapa nie istnieje w pełnym zakresie, czy są realizowane projekty mające na celu stworzenie ogólnopolskich cyfrowych map waloryzacji przyrodniczej?
7. Jeśli takie projekty są realizowane, proszę o podanie:
- nazwy projektu,
- daty rozpoczęcia,
- podmiotu realizującego,
- źródła finansowania i budżetu,
- celów szczegółowych i wskaźników realizacji,
- planowanego terminu zakończenia,
- informacji, czy mapa będzie miała charakter wiążący czy wyłącznie informacyjny w procedurach OOŚ.
8. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie zmian legislacyjnych, które nadałyby takim mapom formalny status narzędzia referencyjnego w postępowaniach środowiskowych?
Mając na uwadze wagę bezpieczeństwa wodnego i energetycznego państwa oraz konieczność usprawnienia procedur inwestycyjnych, proszę o wyczerpującą odpowiedź.
Z wyrazami szacunku
Podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (41)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
20495 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOP-WŚ.0500.13.2026.2.DT
4254219.17317210.14091605
Warszawa, 20-03-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłanki Anny Gembickiej i Posła Jarosława Sachajki
(K10INT15501).
Temat: w sprawie stopnia wodnego Siarzewo i map waloryzacji przyrodniczej.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT15501 Posłanki Anny Gembickiej i Posła Jarosława
Sachajki przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
Ad. 1 Czy Ministerstwu znana jest treść skargi złożonej przez Wody Polskie do WSA
w Warszawie na decyzję GDOŚ odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań
dla stopnia wodnego w Siarzewie?
Ad. 2 Czy Ministerstwo posiada kopię tej skargi? Jeśli tak – proszę o jej udostępnienie.
Decyzją z 23 grudnia 2024 r., znak: DOOŚ-WDŚI.420.53.2022.PCh.72, Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska (dalej: „GDOŚ”) uchylił w całości decyzję Regionalnego Dyrektora
Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z 29 grudnia 2017 r., znak: WOO.4233.3.2016.KŚ.29
i odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia
pn.: „Budowa stopnia wodnego na Wiśle poniżej Włocławka”. Na podstawie art. 50 oraz
art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) Państwowe Gospodarstwo
Wodne Wody Polskie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
skarga do sądu administracyjnego wnoszona jest za pośrednictwem organu, którego decyzja
jest przedmiotem skargi. Oznacza to, że skarżący kierując skargę do WSA, składa ją w
pierwszej kolejności do organu, który wydał decyzję, a organ ten następnie przekazuje
skargę wraz z aktami sprawy do właściwego sądu.
W świetle powyższego, informuję, że MKiŚ nie jest w posiadaniu kopii skargi.
Ad. 3 Proszę o udostępnienie pełnej korespondencji urzędowej prowadzonej pomiędzy
Ministerstwem a GDOŚ oraz Wodami Polskimi w sprawie procedury środowiskowej
dotyczącej Siarzewa – w tym: stanowisk, opinii, notatek służbowych; korespondencji
elektronicznej; dokumentów dotyczących odwołań i wcześniejszych rozstrzygnięć
sądowych; informacji dotyczących wykonania wcześniejszych wyroków sądów
administracyjnych.
-- 1 of 7 --
2
Zgodnie z Regulaminem Sejmu, odpowiedź na interpelację powinna obejmować informacje
niezbędne do ustosunkowania się do przedstawionego w niej stanu faktycznego oraz
zadanych pytań, z zachowaniem zasad wynikających z właściwych przepisów prawa.
Jednocześnie, należy podkreślić, że udzielanie odpowiedzi na interpelacje nie polega
na przekazywaniu całości materiałów źródłowych, lecz na przedstawieniu informacji
niezbędnych do wyjaśnienia sprawy. Obowiązujące przepisy nie nakładają na organ
obowiązku przekazywania pełnych zasobów korespondencji, dokumentacji wewnętrznej
czy roboczej, zwłaszcza gdy materiały takie mają charakter:
- roboczy, pomocniczy lub nieistotny dla merytorycznej treści odpowiedzi;
- zawierający dane podlegające ochronie, które wymagałyby daleko idącej anonimizacji;
- rozproszony, wielowątkowy lub bardzo obszerny, co powodowałoby konieczność
zaangażowania znaczących zasobów organizacyjnych.
Zgodnie z zasadami udostępniania dokumentów wynikającymi z przepisów dotyczących
informacji publicznej oraz ograniczeń w udostępnianiu dokumentów (w tym związanych
z ochroną danych osobowych i tajemnic ustawowo chronionych), organ udostępnia jedynie
dokumenty niezbędne i istotne dla realizacji zapytania oraz mieszczące się w zakresie
dopuszczalnym prawem. Nie ma obowiązku przekazywania pełnej dokumentacji, jeśli nie
jest ona niezbędna do udzielenia merytorycznej odpowiedzi, a dokumenty o charakterze
wewnętrznym, organizacyjnym lub nieistotnym dla sprawy nie podlegają udostępnieniu.
W analizowanym przypadku mowa o dokumentacji sprzed 8 lat, przekazywanej pomiędzy
organami i komórkami organizacyjnymi, w urzędach obsługujących te organy, podlegających
procedurom archiwizacji i kontroli sądowo-administracyjnej.
Udostępnienie pełnej korespondencji urzędowej, o którą wnioskują posłowie wymagałoby:
- przeglądu i oceny każdej jednostki dokumentacyjnej pod kątem dopuszczalności
jej udostępnienia na gruncie przepisów ochrony danych osobowych oraz tajemnic
ustawowo chronionych,
- anonimizacji lub wyłączenia fragmentów,
- zaangażowania znacznych zasobów kadrowo-organizacyjnych, co w praktyce
prowadziłoby do nieproporcjonalnego obciążenia organu.
Posłowie w interpelacji wskazują, że biorąc pod uwagę skalę inwestycji oraz jej znaczenie
dla bezpieczeństwa publicznego i energetycznego, sprawa wymaga pełnej przejrzystości
oraz jasnej informacji ze strony resortu, uzasadniając tym wniosek udostępnienia pełnej
korespondencji urzędowej.
W tym miejscu należy wskazać, że stosowną kontrolę sądowo-administracyjną prowadzi
w tej chwili zgodnie z właściwością i kompetencjami właściwy wojewódzki sąd
administracyjny, który przesądzi o legalności działań.
Reasumując, zebranie, przygotowanie i przekazanie całości korespondencji, o którą wnoszą
posłowie, należy uznać za niecelowe, gdyż wykraczałoby poza obowiązek określony
w Regulaminie Sejmu oraz poza zakres informacji niezbędnych do merytorycznego
ustosunkowania się do interpelacji.
Niemniej celem uczynienia zadość wnioskowi posłów przedstawiam opis przebiegu
postępowania zakończonego wydaniem decyzji GDOŚ z 23 grudnia 2024 r.:
-- 2 of 7 --
3
1. Postępowanie zostało wszczęte przed RDOŚ w Bydgoszczy na wniosek Krajowego
Zarządu Gospodarki Wodnej z 28 grudnia 2016 r. (aktualnie Państwowe Gospodarstwo
Wodne Wody Polskie).
2. Decyzją z 29 grudnia 2017 r. RDOŚ w Bydgoszczy określił środowiskowe uwarunkowania
realizacji przedsięwzięcia. Decyzja ta została zaskarżona przez Stowarzyszenie Ekologiczno-
Kulturalne Klub Gaja, Towarzystwo Ochrony Przyrody, Fundację Greenmind, Towarzystwo
na Rzecz Ziemi, Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, Towarzystwo Przyrodnicze
Alauda, Klub Przyrodników, Fundację WWF Polska oraz Salar sp. z o.o.
3. Odwołania od decyzji RDOŚ w Bydgoszczy z 29 grudnia 2017 r. wpłynęły do GDOŚ
23 stycznia 2018 r. GDOŚ był organem prowadzącym postępowanie odwoławcze do
grudnia 2018 r.
4. Pismem z 13 grudnia 2018 r. GDOŚ, powołując się na art. 25 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, dalej k.p.a., przekazał
sprawę do załatwienia Ministrowi Środowiska (obecnie Ministrowi Klimatu i Środowiska,
dalej „MKiŚ”).
5. Decyzją z 12 sierpnia 2021 r., znak: DIŚ-III.61.1.2021.16, MKiŚ uchylił decyzję RDOŚ
w Bydgoszczy z 29 grudnia 2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia
organowi pierwszej instancji.
6. Decyzja MKiŚ z 12 sierpnia 2021 r. została uchylona prawomocnym wyrokiem
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2021 r., sygn. akt:
IV SA/Wa 1418/21, ze względu na brak podstaw do zastosowania przez organ normy
wynikającej z treści art. 138 § 2 k.p.a.
7. Wnioski o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji RDOŚ w Bydgoszczy
z 29 grudnia 2017 r. złożyły: Fundacja WWF Polska 29 października 2021 r., Fundacja
Greenmind 29 października 2021 r., Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków
4 listopada 2021 r. oraz Towarzystwo Przyrodnicze ALAUDA 17 listopada 2021 r.
8. Pismem z 25 marca 2022 r. oraz pismem z 22 czerwca 2022 r. MKiŚ zwrócił sprawę
do GDOŚ wskazując, że nie wystąpiły przesłanki do wyłączenia GDOŚ od jej załatwienia.
9. GDOŚ postanowieniem z 20 września 2022 r., znak: DOOŚ-
WDŚZOO.420.26.2022.PS.4, odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji
RDOŚ w Bydgoszczy. WSA w Warszawie wyrokiem z 3 lipca 2023 r., sygn. akt: IV SA/Wa
2624/22, uchylił zaskarżone postanowienie GDOŚ z 20 września 2022 r.
10. Pismem z 15 lutego 2024 r. GDOŚ przekazał sprawę MKiŚ powołując się na wyroki
WSA w Warszawie z 25 października 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wa 280/22, w sprawie ze
skargi Fundacji Greenmind na bezczynność MKiŚ oraz NSA z 24 października 2023 r., sygn.
akt: III OSK 362/23, w sprawie ze skargi kasacyjnej MKiŚ od wyroku WSA w Warszawie
z 25 października 2022 r.
11. Pismem z 24 marca 2024 r. GDOŚ zwrócił się do MKiŚ z prośbą o zwrot akt sprawy,
przyjmując, że akta zostały przekazane MKiŚ niewłaściwie, bowiem w GDOŚ doszło
do zmiany piastuna organu, w związku z czym ustała okoliczność wyłączenia GDOŚ
od załatwienia sprawy.
-- 3 of 7 --
4
12. Decyzją z 23 grudnia 2024 r. GDOŚ uchylił decyzję RDOŚ w Bydgoszczy z 29 grudnia
2017 r. w całości i odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji
przedsięwzięcia pn.: „Budowa stopnia wodnego na Wiśle poniżej Włocławka”.
13. Decyzja GDOŚ z 23 grudnia 2024 r. została zaskarżona przez PGW WP do WSA
w Warszawie. Postępowanie sądowo-administracyjne nie zostało jeszcze zakończone.
Przeprowadzona przez GDOŚ weryfikacja złożonego z wnioskiem PGW Wody Polskie
z 28 grudnia 2016 r. raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz
z uzupełnieniami wykazała, że nie spełnia on wymogów określonych w obowiązujących
przepisach prawa, w stopniu umożliwiającym przeprowadzenie oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko oraz określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji
przedsięwzięcia.
Podstawą do uchylenia przez GDOŚ decyzji RDOŚ w Bydgoszczy z 29 grudnia 2017 r. oraz
odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego
przedsięwzięcia są braki w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Braki te dotyczą m.in.:
1) wariantowania przedsięwzięcia – raport nie zawiera ustawowo wymaganej analizy
wariantowej przedsięwzięcia, z uwzględnieniem opisu oddziaływania poszczególnych
wariantów na środowisko. W oparciu o informacje w raporcie nie można wskazać, który
wariant jest najkorzystniejszy dla środowiska i czy istnieją obiektywne przesłanki wyboru
innego wariantu, niż wskazany do realizacji przez inwestora. Ponadto inwestor nie
przeanalizował innych działań w zakresie możliwości osiągnięcia celu inwestycji środkami
mniej dolegliwymi dla środowiska i nie udowodnił, że cel ten nie może być za ich pomocą
osiągnięty;
2) opisu oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 i rezerwat przyrody Kulin
oraz działań mających na celu minimalizację i kompensację negatywnych oddziaływań
przedsięwzięcia w tym zakresie – na podstawie informacji znajdujących się w raporcie nie
można wykluczyć, że planowane przedsięwzięcie będzie znacząco negatywnie oddziaływać
na obszary Natura 2000: Włocławska Dolina Wisły, Nieszawska Dolina Wisły i Dolina
Dolnej Wisły, Dolny Dunajec, Dorzecze Górnego Sanu oraz Wisłoka z dopływami, a także
rezerwat przyrody Kulin. W związku z tym – mając na uwadze zasadę przezorności – należy
przyjąć, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na te obszary, co –
zgodnie z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r. poz. 1112, z późn. zm.), dalej u.o.o.ś. –
stanowi podstawę do odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia. Braki w raporcie
uniemożliwiają ocenę, czy zachodzą odstępstwa, o których mowa w art. 34 ustawy z 16
kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
3) opisu oddziaływania przedsięwzięcia na jednolite części wód, w tym wyznaczone dla nich
cele środowiskowe, oraz działań mających na celu minimalizację i kompensację
negatywnych oddziaływań przedsięwzięcia w tym zakresie – na podstawie informacji
znajdujących się w raporcie nie można wykluczyć, że planowane przedsięwzięcie będzie
znacząco negatywnie oddziaływać na JCWP: Wisła od Zgłowiączki do Brdy, Wisła od Brdy
do Wdy, Ośla, Gryska, Dopływ z Marszałkowa, Zgłowiączka od jez. Głuszyńskiego do ujścia,
-- 4 of 7 --
5
Zuzanka oraz JCWPd: PLGW200045, PLGW200046, PLGW200047, PLGW200048. W
związku z tym – mając na uwadze zasadę przezorności – należy przyjąć, że przedsięwzięcie
może wpłynąć negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych
części wód, co – zgodnie z art. 81 ust. 3 u.o.o.ś. – stanowi podstawę do odmowy zgody
na realizację przedsięwzięcia. Braki w raporcie uniemożliwiają ocenę, czy zachodzą
odstępstwa, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy – Prawo wodne.
PGW Wody Polskie było wzywane przez organ drugiej instancji do uzupełnienia raportu
w powyższym zakresie (pisma: Ministra Środowiska z 13 marca 2019 r. oraz GDOŚ
z 24 kwietnia 2023 r.).
Ad. 1 (cz. II pytań) Czy w ocenie Ministerstwa istnienie ogólnopolskiej, spójnej, cyfrowej
mapy waloryzacji przyrodniczej – obejmującej jednolite dane referencyjne o siedliskach,
gatunkach i korytarzach ekologicznych – mogłoby: zwiększyć przejrzystość procedur
OOŚ, ograniczyć spory dowodowe, usprawnić analizę wariantową inwestycji, skrócić czas
postępowań administracyjnych?
Ogólnopolska mapa waloryzacji przyrodniczej niewątpliwie stanowiłaby pomoc w pracach
nad sporządzaniem dokumentacji i jej analizowaniem przez organ właściwy do wydania
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Należy przy tym zauważyć, że aby taka mapa
spełniała swoją funkcję, musiałaby być stale aktualizowana. Podkreślenia wymaga,
że zarówno stworzenie takiego narzędzia, jak i jego utrzymanie oraz aktualizacja,
wymagałyby bardzo dużych nakładów finansowych i organizacyjnych. Dodatkowo wyjaśnić
należy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności przepisami u.o.o.ś., w toku
postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko może wystąpić
sytuacja powodująca wymóg przedłożenia wyników inwentaryzacji przyrodniczej przez
podmiot planujący realizację przedsięwzięcia. Inwentaryzacja przyrodnicza stanowi
dokument o wysokiej szczegółowości danych o stanie zasobów przyrody w odniesieniu do
konkretnego procedowanego przedsięwzięcia. Należy również zauważyć, że inwentaryzacja
przyrodnicza (o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2a u.o.o.ś.) sporządzana winna być zgodnie
z aktualnym, a nie jedynie historycznym stanem wiedzy. Ze względu na konieczność
podejmowania skrajnie indywidualnego podejścia organu administracji publicznej do
konkretnego postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, należy opierać się na możliwie wyczerpującym materiale dowodowym,
czego nie gwarantowałoby posłużenie się jedynie wspomnianą mapą waloryzacji
przyrodniczej.
Ad. 2 Czy obecnie w Polsce istnieje ogólnokrajowa, kompletna mapa waloryzacji
przyrodniczej? Jeśli tak – gdzie jest dostępna, kto nią administruje i jaki ma status prawny?
Nie istnieje taka mapa. Dane dotyczące walorów przyrodniczych Polski są zbierane przez
różne podmioty i w różnym zakresie, a ich udostępnienie także jest realizowane w różny
sposób i w różnym formacie. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska prowadzi Bank
Danych o Zasobach Przyrodniczych (BDZP), w ramach którego gromadzone są dane
o wybranych siedliskach przyrodniczych oraz gatunkach roślin i zwierząt, w szczególności
objętych ochroną w ramach sieci obszarów Natura 2000 oraz rezerwatach przyrody,
pochodzące przede wszystkim z badań zlecanych przez regionalne dyrekcje ochrony
-- 5 of 7 --
6
środowiska. Dane gromadzone są w jednolitym standardzie i udostępnianie publicznie
w formie zgeneralizowanej poprzez Geoserwis GDOŚ oraz w trybie udostępniania
informacji o środowisku. Dane nie mają charakteru wiążącego w sensie prawnym, natomiast
powinny być traktowane jako dane naukowe i wykorzystywane także w toku postępowań
administracyjnych, w tym postępowań w zakresie ocen oddziaływania na środowisko.
Ad. 3 Jeżeli taka mapa nie istnieje w pełnym zakresie, czy są realizowane projekty mające
na celu stworzenie ogólnopolskich cyfrowych map waloryzacji przyrodniczej?
Ad. 4 Jeśli takie projekty są realizowane, proszę o podanie: nazwy projektu, daty
rozpoczęcia, podmiotu realizującego, źródła finansowania i budżetu, celów szczegółowych
i wskaźników realizacji, planowanego terminu zakończenia, informacji, czy mapa będzie
miała charakter wiążący czy wyłącznie informacyjny w procedurach OOŚ.
Ad. 5 Czy Ministerstwo planuje wprowadzenie zmian legislacyjnych, które nadałyby takim
mapom formalny status narzędzia referencyjnego w postępowaniach środowiskowych?
Obecnie nie są realizowane projekty mające na celu stworzenie ogólnopolskich cyfrowych
map waloryzacji przyrodniczej.
W ramach prac nad wdrożeniem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w
sprawie odbudowy zasobów przyrodniczych (Nature Restoration Law) w projekcie
Krajowego Planu Odbudowy Zasobów Przyrodniczych przewidziano działanie polegające
na ogólnokrajowej inwentaryzacji zasobów przyrodniczych, niemniej z uwagi na skalę i koszt
takiego działania jego realizacja będzie możliwe jedynie w przypadku zapewnienia
odpowiednich zasobów finansowych i organizacyjnych.
W zakresie korytarzy ekologicznych w styczniu 2025 r. PGL Lasy Państwowe zleciło
Instytutowi Badania Ssaków PAN realizację usługi badawczej pn. „Identyfikacja i
mapowanie łączności ekologicznej w Polsce”. Projekt ten jest obecnie w trakcie realizacji, a
z wyżej wymienionymi podmiotami współpracuje również Generalna Dyrekcja Ochrony
Środowiska. Wyniki będą wykorzystywane m.in. w postępowaniach dotyczących ocen
oddziaływania na środowisko oraz przy aktualizacji map wrażliwości przyrody,
opracowywanych przez regionalnych dyrektorów ochrony środowiska, zgodnie z
wymogami ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r.
poz. 68).
Dodatkowo Generalna Dyrekcji Ochrony Środowiska we współpracy z innymi podmiotami
(m.in. z Instytutem Badania Ssaków PAN oraz Centrum Koordynacji Projektów
Środowiskowych, działającym w strukturach PGL Lasy Państwowe) wystąpiła o środki
unijne z Programu LIFE na projekt „Łączenie dzikiej przyrody Polski dla zrównoważonej
przyszłości”, którego ocelem będzie m.in. kontynuacja prac zleconych w 2025 r. przez PGL
Lasy Państwowe i rozszerzenie ich na poziom lokalny, obejmując walidację, dostarczenie
danych o wyższej rozdzielczości, identyfikację kluczowych miejsc migracji oraz
zaprojektowanie lokalnych wariantów korytarzy ważnych w skali mikro. Należy jednak
zwrócić uwagę, że Program LIFE jest programem konkursowym, wobec czego nie można
mieć pewności czy projekt ten uzyska dofinansowanie i tym samym będzie realizowany.
-- 6 of 7 --
7
W Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska planowane są także zmiany dotyczące
funkcjonowania sytemu ocen oddziaływania na środowisko, w ramach których
przewidziane jest opracowanie bazy danych, umożliwiającej prowadzenie postępowań
administracyjnych w zakresie OOŚ, w tym umożliwiającej gromadzenie i udostępnianie
danych przyrodniczych gromadzonych na potrzeby opracowywania raportów
o oddziaływaniu na środowisko. Dane te będą gromadzone w standardzie spójnym ze
standardem danych w Banku Danych o Zasobach Przyrodniczych. Zgodnie z założeniami
rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i
jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko oraz niektórych innych ustaw (nr projektu w wykazie prac Rady Ministrów:
UD224), planuje się utworzenie ogólnokrajowego systemu teleinformatycznego służącego
do elektronicznego procedowania postępowań w sprawie wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach oraz m.in. gromadzenia dokumentacji wytworzonej w
ramach prowadzonych postępowań, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentacji
technicznej w postaci kart informacyjnych przedsięwzięcia oraz raportów oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko. Założeniem leżącym u podstaw proponowanych zmian
legislacyjnych jest utworzenie repozytorium informacji o przedsięwzięciach mogących
znacząco oddziaływać na środowisko. Informacje te mogą przyczynić się do wsparcia
systemu ocen oddziaływania na środowisko, w szczególności wpłynąć na jakości
przedkładanej dokumentacji technicznej w przyszłych postępowań poprzez korzystanie z
gromadzonych dokumentów w zasobach planowanego systemu teleinformatycznego.
Projekt UD224 podlegał uzgodnieniom międzyresortowym i konsultacjom publicznym. A
obecnie trwa analiza zebranych uwag.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych, KPRM
-- 7 of 7 --