Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Główny Konserwator Przyrody
Mikołaj Dorożała
DOP-WŚ.0500.11.2026.WŁ
4252364.17302909.14052868
Warszawa, 14-03-2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT15467 grupy Posłów w sprawie nieprawidłowości przy
procedowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przekazuję
odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i Środowiska.
1. Czy w świetle negatywnej opinii RDOŚ w Szczecinie z dnia 28.11.2025 r., wskazującej
na zagrożenie dla gatunków chronionych (ptaki drapieżne, nietoperze), Ministerstwo widzi
prawną możliwość uchwalenia MPZP w kształcie proponowanym przez Gminę Gryfice?
Regulacje dotyczące aspektów środowiskowych wpływających na możliwość przyjmowania
projektów dokumentów poddawanych strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko
uwzględniono w dziale IV pn. „Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko” ustawy z
dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U.
z 2024 r. poz. 1112, z późn. zm.). W myśl art. 55 ust. 2 „Projekt, o którym mowa w art. 46 i
art. 47 ust. 1, nie może zostać przyjęty, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art.
34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2026 r. poz. 13 z późn.
zm.), jeżeli ze strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wynika, że może on
znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000.”. W ustawie nie przewidziano
analogicznego rozwiązania dla dziko występujących gatunków objętych ochroną, które nie
stanowią przedmiotu ochrony określonego obszaru Natura 2000.
Opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska (RDOŚ), w której mowa w art. 54 ust. 1
przywołanej ustawy, uwzględnia merytoryczną właściwość tego organu, jednak ma
charakter niewiążący i nie ogranicza władztwa planistycznego gminy. Mimo tego
stanowisko RDOŚ jest istotne, bowiem wskazuje kluczowe uwarunkowania i ryzyka
związane z realizacją postanowień takiego dokumentu, a tym samym zasadnicze problemy,
które będą przedmiotem kolejnych postępowań, w tym realizowanych z udziałem RDOŚ.
Podkreślenia wymaga, że w omawianym przypadku negatywna opinia RDOŚ wynikała z
tego, że w oparciu o przedłożone materiały planistyczne i środowiskowe nie było możliwe
jednoznaczne wykluczenie negatywnego wpływu na środowisko przyrodnicze omawianego
terenu, a w szczególności na ptaki szponiaste oraz ptaki dużych rozmiarów. W oparciu o
przedłożone materiały nie było też możliwe jednoznaczne określenie istotności wpływu

-- 1 of 3 --

planowanych zamierzeń inwestycyjnych na występującą chiropterofaunę. Kierując się
zasadą przezorności, RDOŚ wydał opinię negatywną.
2. Jakie kroki nadzorcze podejmie GDOŚ/Ministerstwo, aby zapobiec uchwaleniu planu
miejscowego, który stoi w sprzeczności z wymogami ochrony gatunkowej i został
negatywnie zweryfikowany przez wyspecjalizowany organ ochrony środowiska (RDOŚ)?
Procedura poprzedzającą uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego, regulowana ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.), jak również
przywołana wcześniej strategiczna ocena oddziaływania na środowisko, nie przewiduje
działań określanych jako zapobieganie uchwaleniu takiego planu. Niezbędne do realizacji
elementy proceduralne, poprzedzające przedstawienie przez wójta, burmistrza, prezydenta
projektu planu miejscowego radzie gminy, określa art. 17 pkt 6 przywołanej tu ustawy.
Odnosząc się do postulowanych działań, trzeba zaznaczyć, że Minister Klimatu i Środowiska
oraz Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie posiadają uprawnień nadzorczych wobec
rady gminy. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o planowaniu, wójt, burmistrz albo prezydent
miasta przedstawia wojewodzie uchwałę w sprawie uchwalenia planu miejscowego wraz z
załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z
przepisami prawnymi.
Zaznaczenia przy tym wymaga, że opiniowanie w ramach strategicznej oceny oddziaływania
na środowisko to postępowania jednokrotne, w odniesieniu do którego nie istnieje
procedura odwoławcza. W przypadku opiniowania regionalny dyrektor ochrony środowiska
jako organ współdziałający w procesie oceny, jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy
projektu dokumentu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko i opracowania opinii,
która wydawana jest w trybie jednoinstancyjnym. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
nie zajmuje stanowiska, którego przedmiotem byłby jakikolwiek aspekt takiej opinii.
Ingerencja ta posiadałby znamiona naruszenia podstawowej zasady działania władzy
publicznej, którą stanowi podejmowanie czynności wyłącznie na podstawie i w granicach
prawa.
Dodatkowo trzeba zauważyć, że w myśl art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o
ochronie przyrody, jeżeli stwierdzone lub przewidywane zmiany w środowisku zagrażają lub
mogą zagrażać m.in. zwierzętom objętym ochroną gatunkową, RDOŚ (po zasięgnięciu opinii
właściwej regionalnej rady ochrony przyrody oraz zarządcy lub właściciela terenu) jest
obowiązany podjąć działania w celu zapewnienia trwałego zachowania gatunku, jego
siedliska lub ostoi, eliminowania przyczyn powstawania zagrożeń oraz poprawy stanu
ochrony jego siedliska lub ostoi. Biorąc pod uwagę przewidziane prawem procedury i fakt,
że przepis ten dotyczy konkretyzowanych zmian w środowisku, wydaje się, że działaniem
adekwatnym do etapu planowania zamierzeń inwestycyjnych, jest wystosowanie przez
RDOŚ opinii w ramach strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.
3. Czy Ministerstwo uznaje za prawidłową praktykę, w której organy gminy opierają
procedurę strategicznej oceny oddziaływania na środowisko (SOOŚ) na monitoringu
przyrodniczym wykonanym na prywatne zlecenie inwestora na 1,5 roku przed formalnym
przystąpieniem Gminy do prac planistycznych?
Rozpoznanie stanu środowiska na potrzeby przeprowadzenia strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko przed przystąpieniem do prac planistycznych należy uznać za
aspekt wtórny wobec możliwości inicjowania przez podmiot zainteresowany realizacją
inwestycji prac zmierzających do uchwalenia miejscowego planu. Zgodnie z art. 14 ust. 1
ustawy o planowaniu rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia

-- 2 of 3 --

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w celu ustalenia przeznaczenia
terenów oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy. Zgodnie z ust. 4, rada
gminy uchwałę tę podejmuje z własnej inicjatywy, na wniosek wójta, burmistrza albo
prezydenta miasta lub w wyniku zgłoszenia w ramach obywatelskiej inicjatywy
uchwałodawczej, o której mowa w art. 41a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
gminnym. Zatem w przypadku okoliczności, w których przyszły inwestor zakłada/jest
przekonany, że organy samorządowe przystąpią do sporządzenia planu miejscowego
obejmującego przedmiot jego inwestycyjnych zamierzeń, zrozumiałym jest podejmowanie
merytorycznych podstaw niezbędnych do procedowania projektu dokumentu.
Należy tu jednak zastrzec, że z perspektywy celu i zasad strategicznej oceny oddziaływania
na środowisko, kluczowe jest uwzględnienie w prognozie oddziaływania na środowisko
danych niezbędnych do rzetelnej i pełnej oceny wpływu na środowisko skutków realizacji
planu. Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, informacje zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko powinny być
opracowane stosownie do stanu współczesnej wiedzy i metod oceny oraz dostosowane do
zawartości i stopnia szczegółowości projektowanego dokumentu oraz etapu przyjęcia tego
dokumentu w procesie opracowywania projektów dokumentów powiązanych z tym
dokumentem.
4. Czy w opinii Ministerstwa, "Analiza zasadności przystąpienia do planu" sporządzona we
wrześniu 2024 r., która pomijała negatywne uwarunkowania przyrodnicze (potwierdzone
później przez RDOŚ), została wykonana rzetelnie?
Jak wyżej wspomniano procedura poprzedzającą uchwalenie miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego regulowana jest ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o
planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Prawo nie przewiduje zaangażowania
Ministra Klimatu i Środowiska oraz Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w
weryfikację dokumentacji planistycznej, w tym dokumentów dotyczących zasadności jej
inicjowania. W przypadku uchwalenia miejscowego planu, dokument ten należy przekazać
do właściwego wojewody celem oceny zgodności z przepisami prawnymi.
Z wyrazami szacunku
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.

-- 3 of 3 --