telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
RKLU.050.6.2026.MK
Warszawa, 16 marca 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
na podstawie art. 115 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1979 r. (Dz.U.
z 1997 r. Nr 78, poz.483, z późn. zm.) oraz art. 193 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. (M.P. z 2022 r. poz. 990, z późn. zm.) przekazuję poniżej
odpowiedzi na pytania postawione w interpelacji nr 15444 Pani Poseł Wioletty Marii Kulpy
w sprawie medycyny estetyczno-naprawczej.
Ad 1. Procedury medycyny estetyczno-naprawczej wskazane zostały, zgodnie z art.
17 ust. 21 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
(Dz.U. z 2026 r. poz. 37) zwanej dalej „ustawą”, w dokumencie zatwierdzonym
przez Ministra Zdrowia pn.:
Minimalny standard przeprowadzenia certyfikacji
umiejętności zawodowej „Medycyna estetyczno-naprawcza” (kod 028) przez
organizatorów certyfikacji, zwanym dalej „minimalnym standardem”. Dyrektor
Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (CMKP), po zatwierdzeniu
przez Ministra Zdrowia publikuje opracowany minimalny standard na stronie
internetowej CMKP. Zgodnie z art. 17 ust. 20 ustawy na podstawie minimalnego
standardu organizatorzy certyfikacji przygotowują regulamin organizacji i
prowadzenia certyfikacji w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej. Oba te
dokumenty (minimalny standard i regulamin certyfikacji) mają ustawową podstawę
prawną.
W minimalnym standardzie został wskazany zakres zabiegów podlegający
certyfikacji przez lekarzy i lekarzy dentystów posiadających prawo wykonywania
zawodu na czas nieokreślony oraz legitymujących się odbyciem odpowiednich
szkoleń z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej.
Zakres ten obejmuje:
a) zabiegi z użyciem toksyny botulinowej,
b) zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego usieciowanego (wolumetria,
liftingowanie, modelowanie),
c) zabiegi z użyciem kwasu polimlekowego,
d) zabiegi z użyciem hydroksyapatytu wapnia,
e) zabiegi z użyciem polikaprolaktonu,

-- 1 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
f) mezoterapia z użyciem kwasu hialuronowego nieusieciowanego, aminokwasów,
witamin, polinukleotydów, kolagenu, mikro- i makro- elementów, peptydów,
enzymów, koenzymu oraz leków w celu leczenia, odbudowy, rewitalizacji,
profilaktyki przeciwstarzeniowej,
g) zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego i fibryny,
h) urządzenia medyczne stosowane w medycynie estetyczno-naprawczej oparte na
różnych technologiach posiadające certyfikaty medyczne zgodnie z rejestracją, w
tym: lasery wysokoenergetyczne (lasery frakcyjne ablacyjne i nieablacyjne, CO2,
Pico- i Nanosekundowe, Tulowy, KTP, pulsacyjny barwnikowy, Nd:YAG, Q-switch,
Er:YAG , Er:glas, aleksandrytowy, diodowy, Excimer), IPL (również światło
szerokopasmowe), radiofrekwencja mono- i bi-polarna, ultradźwięki, HI-FU,
krioterapia, plazma, elektrochirurgia, karboksyterapia, lampa LED, fala
uderzeniowa,
i) peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie oparte na dopuszczonych
substancjach chemicznych,
j) wszelkie procedury iniekcyjne związane z podaniem leków: hialuronidaza,
sterydy, fosfatydylocholina,
k) procedury związane z medycyną naprawczą: zabiegi przywracające wygląd oraz
przywracające funkcję po urazach, chorobach, operacjach w tym leczenie powikłań
pozabiegowych i ich skutków,
l) procedury medyczne z użyciem nici medycznych, skleroterapia, lipotransfer,
przeszczep autologicznej tkanki tłuszczowej, lipoliza iniekcyjna.
Wykonywanie wymienionych wyżej procedur stanowią duże ryzyko wystąpienia
powikłań, które należy natychmiast leczyć.
Lekarz przystępujący do certyfikacji musi posiadać odpowiednią wiedzę dotyczącą:
właściwych wskazań do zabiegów, harmonogramu i sposobu ich wykonywania,
przeciwwskazań, wszelkich możliwych powikłań i sposobu postępowania
diagnostycznego i leczniczego w przypadku wystąpienia powikłań, zasad
bezpieczeństwa związanych z właściwym wykonaniem procedur medycznych oraz
warunków, jakie muszą spełniać gabinety lekarskie. Uzyskanie certyfikatu
umiejętności zawodowej z medycyny estetyczno-naprawczej nie obowiązuje
lekarzy specjalistów dermatologii i wenerologii oraz lekarzy specjalistów chirurgii
plastycznej, którzy uzyskali kwalifikacje do wykonywania procedur medycyny
estetyczno-naprawczej w ramach odbytego szkolenia specjalizacyjnego, bowiem
wyżej wymienione procedury są ujęte w programach specjalizacyjnych tych
lekarzy. Program specjalizacyjny, o którym mowa w art. 16f ustawy jest
dokumentem zatwierdzonym przez Ministra Zdrowia oraz dokumentem
określającym w sposób formalny zakres szkolenia specjalizacyjnego lekarzy i
lekarzy dentystów. Szkolenie specjalizacyjne kończy się Państwowym Egzaminem
Specjalizacyjnym i uzyskaniem dyplomu lekarza specjalisty bądź lekarza dentysty
specjalisty w danej dziedzinie medycyny. Proces szkolenia specjalizacyjnego
kończy podstawowy etap kształcenia specjalistów, który w zależności od dziedziny
medycyny trwa od 10-12 lat począwszy od rozpoczęcia studiów medycznych.
Ad 2 i 3. Komunikat Ministra Zdrowia stanowi podaną do powszechnej wiadomości
informację o obowiązujących przepisach prawnych rangi ustawowej i procesie
kształcenia zawodowego lekarzy w zakresie posiadanych uprawnień do
wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Zarówno program
specjalizacji lekarzy, jak i minimalny standard oraz regulamin certyfikacji są

-- 2 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
dokumentami umocowanymi ustawowo. Komunikat stanowi interpretację
obowiązujących przepisów prawa, które w praktyce mogą wywoływać skutki
normatywne wobec osób nieuprawnionych. Przepisy cytowane w Komunikacie MZ
wyraźnie wskazują, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej są
świadczeniami zdrowotnymi, a nie zabiegami kosmetologicznymi. Świadczenia
zdrowotne nie wiążą się wyłącznie z leczeniem konkretnej jednostki chorobowej,
ale wiążą się również z poprawą zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego.
Zawód lekarza i lekarza dentysty jest zawodem ściśle regulowanym. Zawód lekarza
polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w podmiotach wykonujących
działalność leczniczą (nie polega na działaniach kosmetologicznych czy
kosmetycznych). Uprawnienia lekarzy i lekarzy dentystów do wykonywania
procedur medycznych wynikają z procesu kształcenia zawodowego zgodnego z
ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz rozporządzeniem określającym
standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza
dentysty. Wynikają także z ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty i
przepisów wykonawczych do niej oraz ustawy o działalności leczniczej i przepisów
wykonawczych do niej. Ponadto, samo wykonywanie procedur medycznych
obwarowane jest oprócz przepisów wymienionych w Komunikacie również
dodatkowymi przepisami: ustawy Prawo farmaceutyczne, ustawy o wyrobach
medycznych, ustawy o publicznej służbie krwi, ustawy o prawach pacjenta i
Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej
ze środków publicznych, ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi, ustawy o odpadach i rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5
października 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami
medycznymi. Odpady medyczne, zgodnie z ustawą o odpadach, stanowią odpady
powstające w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem
badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny. Osobą nieuprawnioną do
wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej jest każda osoba
niebędąca lekarzem lub lekarzem dentystą posiadającym prawo wykonywania
zawodu na czas nieokreślony, a więc osobami nieuprawnionymi są również
pracownicy innych zawodów medycznych (m.in. pielęgniarki, położne, ratownicy
medyczni), a także kosmetolodzy, technicy usług kosmetycznych i kosmetyczki.
Kosmetolodzy, technicy usług kosmetycznych i kosmetyczki, zgodnie z procesem
kształcenia nie uzyskują uprawnień do wykonywania świadczeń zdrowotnych, w
tym również wykonywanych w drodze iniekcji, tylko uzyskują uprawnienia do
wykonywania zabiegów kosmetologii estetycznej bądź zabiegów kosmetycznych.
Ad 4. Procedury medyczne takie jak botoks, wypełnianie kwasem hialuronowym,
nici liftingujące, osocze bogatopłytkowe, działania na urządzeniach medycznych
dedykowanych lekarzom nie są powszechnie wykonywane w salonach
kosmetologicznych. Procedury te zaczęła w sposób nieuprawniony wykonywać
grupa osób niebędących lekarzami, a następnie poprzez organizowanie w
przestrzeni publicznej licznych dobrze płatnych szkoleń zaczęła stopniowo
rozrastać się grupa osób je wykonujących, przy czym do osób tych nie są zaliczani
wyłącznie kosmetolodzy ale także technicy usług kosmetycznych, kosmetyczki, w
mniejszym stopniu niektórzy pracownicy medyczni, jednak co jest najbardziej
niepokojące do szkoleń tych zaczęły przystępować również osoby bez
jakiegokolwiek wcześniejszego przygotowania zawodowego w tym zakresie tzw.
„osoby z ulicy”. Organizacja szkoleń i kursów stała się dobrze prosperującym

-- 3 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
biznesem niezależnie czy były one organizowane stacjonarnie, czy online. Już samo
szkolenie online z techniki iniekcji dla każdej zgłaszającej się osoby powinno
stanowić dla niej sygnał alarmowy. Stosowana przez kosmetologów retoryka, że
działania podejmowane do celów estetycznych są wyłącznie zabiegami
kosmetycznymi powodowało, że wiele nieświadomych osób ukończyło takie kursy
z myślą, że będą mieć prawo do wykonywania procedur medycznych będących
podstawą kształcenia lekarzy. Niestety nie uzyskują takiego prawa, co zostało
także zawarte w opinii ówczesnego Ministerstwa Edukacji i Nauki, które
stwierdziło, że wydany po takim kursie/szkoleniu dyplom świadczy wyłącznie o
odbyciu kursu/szkolenia, nie daje natomiast takiej osobie uprawnień do
wykonywania procedur medycznych.
Należy podkreślić, że to nie efekt estetyczny przesądza o tym, iż dana procedura
jest procedurą medycyny estetyczno-naprawczej — decydują o tym: przepisy
prawne wyżej cytowane, technika wykonania (iniekcje, leki, sprzęt medyczny
dedykowany lekarzom), ryzyko i obraz kliniczny powikłań oraz konieczność
natychmiastowego podjęcia leczenia powikłań. Skóra jest największym narządem
ciała ludzkiego, a podawane do niej w drodze iniekcji leki i preparaty oddziałują na
cały organizm. Podstawą do wskazania, że procedury medycyny estetyczno-
naprawczej są świadczeniami zdrowotnymi jest cały proces kształcenia lekarzy
oparty o przepisy rangi ustawowej przebiegający w oparciu o zatwierdzone przez
Ministra Zdrowia programy szkolenia zawodowego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy
wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych przez
osobę posiadającą wymagane kwalifikacje potwierdzone odpowiednimi
dokumentami. Procedury medycyny estetyczno-naprawczej są świadczeniami
zdrowotnymi o czym stanowi także definicja umiejętności zawodowej określona w
art. 3 ust. 1b, pkt 1 lit c ustawy. Procedury te, jak już wspomniano, są od lat
przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego lekarzy w dziedzinie dermatologii i
wenerologii oraz chirurgii plastycznej realizowanego zgodnie z programem
specjalizacji zatwierdzonym przez Ministra Zdrowia, zatem nie mogą być
jednocześnie podstawą szkolenia w zawodzie kosmetologa, bowiem do ich
wykonania wymagana jest pełna wiedza lekarska, a nie wiedza kosmetologiczna.
Program specjalizacyjny, o którym mowa w art. 16f ustawy jest szkoleniem
dotyczącym procedur medycznych (udzielania świadczeń zdrowotnych), a nie
zabiegów kosmetologii estetycznej. Wykonywanie procedur medycyny estetyczno-
naprawczej wiąże się z wykonywaniem iniekcji, stosowaniem leków, stosowaniem
zarejestrowanych preparatów do celów wypełnień, dla których producent
przewidział możliwość podawania wyłącznie przez wykwalifikowanych lekarzy, czy
wykonywaniem ryzykownych procedur głęboko penetrujących w skórę właściwą i
tkankę podskórną. Wszystkie wymienione w minimalnym standardzie procedury
wymagają zebrania wywiadu medycznego celem dokonania właściwej kwalifikacji
pacjenta do poszczególnego zabiegu oraz wiążą się z możliwością wystąpienia
powikłań (wstrząsem, bliznami, ubytkami skóry, trwałym kalectwem, penetracją
substancji do naczynia krwionośnego, porażeniem nerwów, czy wystąpieniem
uogólnionej odpowiedzi immunologicznej organizmu), a także, co jest równie
niebezpieczne, wiąże się z możliwością przenoszenia wszelkiego rodzaju zakażeń,
dlatego winny być wykonywane przez lekarzy w warunkach organizacyjnych
przewidzianych dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą, których
przepisy przewidują ścisły rygor sanitarno-epidemiologiczny, a nie w salonach
kosmetologicznych o znacznie niższym rygorze. Dlatego ważnym jest, by
procedura medycyny estetyczno-naprawczej od początku do końca wykonywana

-- 4 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
5
była przez osobę uprawnioną i odpowiedzialną za cały proces realizacji
ryzykownego zabiegu, włącznie z diagnostyką i leczeniem powikłań, a nie
odpowiedzialną tylko za sam proces wykonania zabiegu. Niektóre procedury
medycyny estetyczno-naprawczej wykonywane są w drodze iniekcji.
Wykonywanie iniekcji jest ściśle obwarowane przepisami prawnymi (możliwe jest
także wykonywanie samemu iniekcji w przypadku podawania insuliny czy
stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej, ale za pomocą odpowiednio
wyprodukowanych strzykawek). Pielęgniarka, położna czy ratownik medyczny
nabywają uprawnienia do wykonywania iniekcji, jednakże pomimo, iż są zawodami
medycznymi to nie mają w myśl obowiązujących przepisów ani kwalifikacji, ani też
uprawnień do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Dlatego
nie można zgodzić się z prezentowanymi przez kosmetologów wypowiedziami, że
zabiegi o efekcie estetycznym są zabiegami kosmetycznymi, a nie medycznymi.
Powyższe stwierdzenie wskazuje na brak rozumienia zagrożeń związanych ze
złożonością funkcjonowania narządu jakim jest skóra i ryzykiem ingerencji w nią
oraz w cały organizm.
Zawód kosmetologa nie jest zawodem medycznym, mimo że kierunek
kosmetologia prowadzony jest również na uczelniach medycznych (większość
uczelni prowadzących kierunek kosmetologia jest uczelniami niemedycznymi).
Kosmetolog jest profesjonalistą w zakresie kosmetologii estetycznej, której to
zabiegów nie należy mylić ani też zrównywać z procedurami medycyny estetyczno-
naprawczej dedykowanymi lekarzom, bowiem procedury medyczne w
przeciwieństwie do zabiegów kosmetologicznych niosą za sobą ryzyko znacznych
powikłań. Zawód kosmetologa nie jest zawodem regulowanym, a uzyskane
kwalifikacje wynikają z efektów kształcenia zawodowego na studiach I i II stopnia
kierunku kosmetologii potwierdzonego dyplomem ukończenia studiów. Komunikat
MZ nie narusza uprawnień kosmetologów wynikających z efektów kształcenia ani
też nie unieważnia zdobytego dyplomu kosmetologa, bowiem kształcenie
kosmetologów nie obejmuje realizacji procedur medycznych wykonywanych w
szczególności za pośrednictwem iniekcji oraz przy użyciu sprzętu medycznego
dedykowanego lekarzom. Zawód kosmetologa, podobnie jak inne zawody, podlegał
deregulacji na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących
wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829). Wcześniejszy standard
kształcenia na kierunku kosmetologii, w oparciu o które realizowane było
kształcenie do roku akademickiego 2012/2013 (załącznik nr 58 do rozporządzenia
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie
standardów kształcenia dla poszczególnych kierunków oraz poziomów kształcenia,
a także trybu tworzenia i warunków, jakie musi spełniać uczelnia, by prowadzić
studia międzykierunkowe oraz makrokierunki (Dz. U. Nr 164, poz. 1166 z późn.
zm.–akt archiwalny)) wskazywał uprawnienia kosmetologów. Żaden przepis
prawny po deregulacji nie rozszerzył uprawnień zawodowych kosmetologów w
kierunku wykonywania procedur medycznych, a przyjęte na uczelniach
medycznych efekty kształcenia kosmetologów uwzględniające rozwój technologii
kosmetologicznych są zbieżne z kierunkiem dla jakiego został powołany ten zawód.
Niestety w samym środowisku kosmetologów, jak i poza nim działają osoby, które
nie chcą przyjąć do wiadomości obowiązujących przepisów, ponieważ nie zgadzają
się na rezygnację z wykonywania niektórych procedur medycznych, bowiem
czerpią korzyści finansowe z ich wykonywania oraz ze szkolenia osób
nieuprawnionych, a także liczą na wyegzekwowanie większych uprawnień dla
kosmetologów w instytucjach centralnych i parlamentarnych niż wynika to z ich

-- 5 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
6
procesu kształcenia. Narracja taka mylnie kształtuje w środowisku kosmetologów
perspektywę utrzymania większych zarobków, nie zwracając jednocześnie uwagi
na odpowiedzialność zawodową kosmetologów oraz stwarzanie zwiększonego
ryzyka zagrożenia zdrowia lub życia. Narracja taka daje również
de facto pole do
funkcjonowania szarej strefy sprzedaży nierejestrowanych leków, preparatów,
urządzeń i uchylania się osób wykonujących te procedury od płacenia należnego 23
% VAT-u, bowiem rozliczane są one w salonach jako zabiegi kosmetologiczne
określone stawką 8% VAT-u.
Wspominając o procesie kształcenia kosmetologów należy podkreślić, że wszystkie
uczelnie medyczne posiadające kierunek kosmetologii I i II stopnia zgodnie z
decyzją Konferencji Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych (dalej: KRAUM)
realizują kształcenie kosmetologów w oparciu o jednolite efekty kształcenia.
Efekty kształcenia dla kierunku kosmetologii zostały przygotowane przez Zespół
ekspertów składający się z przedstawicieli wszystkich uczelni medycznych
realizujących ten kierunek, a członkami Zespołu byli zarówno dziekani,
profesorowie, lekarze, jak i magistrowie kosmetologii wykładający na tych
uczelniach. Zespół KRAUM wskazał, że efekty kształcenia realizują wszystkie
założenia zawodu kosmetologa zgodne z obowiązującym prawem, bez
wykonywania procedur medycznych z zakresu medycyny estetycznej. Zespół
wskazał, że konstrukcja efektów kształcenia jest spójna, a jego podstawę
teoretyczną stanowią koncepcje naukowe zgodne z aktualną wiedzą. Ponadto, jak
informował Zespół KRAUM, w przebiegu kształcenia I i II stopnia studenci mają
takie przedmioty jak kosmetologia pielęgnacyjna, kosmetologia lecznicza oraz
dermatologia, chirurgia plastyczna, onkologia skóry czy alergologia i
endokrynologia. W zakresie zajęć z kosmetologii student nabywa wiedzę i
umiejętności diagnozowania i postępowania jedynie w defektach kosmetycznych
skóry, z ograniczeniem postępowania w przypadku chorób skóry i zmian
wymagających diagnostyki lekarskiej. Podczas zajęć z przedmiotów dermatologia
estetyczna, onkologia, chirurgia plastyczna nabywa jedynie ogólną wiedzę
teoretyczną na temat niektórych zabiegów zaliczanych do medycyny estetycznej,
jednak student nie nabywa w żadnym zakresie umiejętności praktycznych do
wykonywania zabiegów medycznych, w tym wykonywanych za pośrednictwem
iniekcji. Zespół KRAUM podkreślał, że zawód kosmetologa to pożądana profesja na
polskim i europejskim rynku pracy, a liczne badania wskazują na istnienie
zapotrzebowania na pracowników z takimi kwalifikacjami. Podyktowane jest ono
zmianami środowiskowymi, oczekiwaniami pracodawców względem wysoko
wykwalifikowanych pracowników w zakresie kosmetologii na poziomie zarówno
licencjata jak i magisterskim. Taka potrzeba jak twierdzi Zespół KRAUM wynika
także z chęci wprowadzania przez koncerny nowych produktów - kosmetyków
nowej generacji, kosmeceutyków, dermokosmetyków, nutrikosmetyków oraz
usług w zakresie kompleksowej pielęgnacji skóry osób zdrowych, jak również
utrzymania funkcji skóry osób po zastosowanym przez lekarzy leczeniu schorzeń
dermatologicznych, endokrynologicznych czy onkologicznych. Efekty kształcenia
kosmetologów są jawne i dostępne dla każdego studenta podejmującego studia na
kierunku kosmetologii i nie mogą stać w sprzeczności z przepisami obowiązującego
prawa.
Działania podejmowane obecnie przez środowisko kosmetologów są próbą
uzyskania przez nich za wszelką cenę rozszerzonych uprawnień w celu dalszego

-- 6 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
7
wykonywania przez nich ryzykownych procedur medycznych, w szczególności za
pośrednictwem iniekcji, a także stosowania wyrobów medycznych (w rozumieniu
przepisów ustawy o wyrobach medycznych), co stoi w sprzeczności z
obowiązującymi przepisami prawnymi oraz daleko wykracza poza zakres
kształcenia zawodowego kosmetologów i uzyskanych kwalifikacji potwierdzonych
dyplomem ukończenia studiów I lub II stopnia na kierunku kosmetologia.
Ad 5, 6, 7 i 8. Zawód kosmetologa nie jest zawodem medycznym w związku z tym
zarówno regulacja tego zawodu, jak i analiza rynku beauty pozostaje poza
właściwością Ministra Zdrowia. Intencją Ministra Zdrowia nie jest faworyzowanie
jakiejkolwiek grupy zawodowej, lecz zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego
wszystkim obywatelom, co stanowi ważny interes publiczny (art. 22 Konstytucji).
Wykonywanie zawodu lekarza jest należycie uregulowane przepisami prawa.
Kwalifikacje i uprawnienia zawodowe lekarzy regulują przepisy ustawowe.
Wynikają one bezpośrednio z procesu ich kształcenia zawodowego i nie mają nic
wspólnego z ograniczeniem konstytucyjnych wolności i praw kosmetologom,
ponieważ ani proces kształcenia zawodowego, ani też obowiązujące przepisy nie
uprawniają kosmetologów do wykonywania iniekcji, czy innych procedur
medycznych, do realizacji których niezbędne jest wykształcenie lekarskie oraz przy
wykonywaniu których niezbędne jest spełnienie warunków sanitarno-
epidemiologicznych określonych dla podmiotów wykonujących działalność
leczniczą, w tym posiadanie zestawu przeciwwstrząsowego.
Kształcenie kosmetologa, nie jest równoważne z kształceniem lekarza z prawem
wykonywania zawodu ani tym bardziej z kształceniem lekarza specjalisty. Lekarz
specjalista dermatologii i wenerologii nabiera formalnych uprawnień do
wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej bez konieczności
dodatkowej ich certyfikacji po 12 latach kształcenia począwszy od rozpoczęcia
studiów medycznych, w szczególności po zaliczeniu Państwowego Egzaminu
Specjalizacyjnego. Podobnie długość kształcenia medycznego i doskonalenia
zawodowego lekarzy posiadających prawo wykonywania zawodu oraz zakres
doświadczenia i literatury medycznej jaką muszą opanować, by dodatkowo uzyskać
certyfikat umiejętności zawodowej z medycyny estetyczno-naprawczej, a także
formalne uprawnienia do wykonywania procedur medycznych nie dają się zrównać
z kwalifikacjami i uprawnieniami magistrów kosmetologii zdobytymi zgodnie z
efektami kształcenia na kierunku II stopnia kosmetologii oraz dodatkowymi
szkoleniami odbytymi w salonach kosmetologicznych, czy na innych kursach i
konferencjach dedykowanych kosmetologom.
Resort zdrowia nie przewiduje okresu przejściowego lub rozwiązań osłonowych
dla przedsiębiorców, którzy w oparciu do dotychczasową nieuprawnioną i
niezgodną z przepisami praktykę wykonywali niektóre procedury medycyny
estetyczno-naprawczej.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kęcka
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/

-- 7 of 7 --