Interpelacja w sprawie rozbieżności dotyczących harmonogramu odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ul. Królewskiej

Interpelacja nr 15342

do ministra kultury i dziedzictwa narodowego

w sprawie rozbieżności dotyczących harmonogramu odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ul. Królewskiej

Zgłaszający: Dariusz Matecki

Data wpływu: 15-02-2026

W związku z odpowiedzią na moją interpelację nr 9858 z dnia 15 maja 2025 r., udzieloną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (pismo podpisane przez sekretarza stanu Macieja Wróbla), w której wskazano, iż „harmonogram ulega pewnym modyfikacjom, jednak jak wskazuje Zarząd Pałacu Saskiego sp. z o.o., na obecnym etapie ostateczny termin wydaje się nie być zagrożony“, zwracam się z kolejną interpelacją w świetle nowych, niepokojących informacji prasowych.

W dniu 15 lutego 2026 r. „Gazeta Wyborcza“ opublikowała artykuł pt. „Odbudowa Pałacu Saskiego. Wydatki idą w miliony, a termin coraz bardziej się oddala“, z którego wynika, że:

szanse na ukończenie inwestycji do 2030 r. są obecnie określane jako „teoretyczne“,

spółka Pałac Saski po raz pierwszy przyznaje, że harmonogram może zostać zmieniony,

do dziś nie podpisano umowy z pracownią architektoniczną WXCA, mimo że konkurs rozstrzygnięto w 2023 r.,

projektowanie może potrwać nawet dwa lata, nie licząc procedur uzgodnieniowych i przetargowych,

prace budowlane miałyby rozpocząć się dopiero na przełomie 2027/2028 r.,

wydatkowano już około 85 mln zł, a w 2026 r. są planowane kolejne milionowe nakłady, głównie na badania archeologiczne i funkcjonowanie spółki.

Z powyższych informacji wynika, że termin zakończenia inwestycji w 2030 r. jest poważnie zagrożony, a przynajmniej obarczony istotnym ryzykiem, co stoi w sprzeczności z udzieloną mi odpowiedzią, w której zapewniano, że termin „nie wydaje się być zagrożony“.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Zarząd spółki Pałac Saski sp. z o.o. podtrzymują dziś stanowisko, że termin zakończenia inwestycji w 2030 r. nie jest zagrożony?

Jeśli tak – na jakiej podstawie formułowane są te zapewnienia, skoro do dnia dzisiejszego nie podpisano umowy z głównym projektantem, a prace projektowe nawet się formalnie nie rozpoczęły?

Czy odpowiedź udzielona na moją interpelację nr 9858 była w pełni zgodna ze stanem faktycznym na dzień jej sporządzenia, czy też opinia o „niezagrożonym terminie“ miała charakter wyłącznie deklaratywny?

Czy obecnie są prowadzone prace nad aktualizacją harmonogramu inwestycji? Jeżeli tak – kiedy zostanie on przedstawiony opinii publicznej i Sejmowi RP?

Proszę o przedstawienie pełnego, szczegółowego harmonogramu realizacji inwestycji obejmującego:

podpisanie umowy z pracownią WXCA,

zakończenie prac projektowych (z wyszczególnieniem poszczególnych etapów),

uzyskanie wszystkich niezbędnych decyzji administracyjnych,

ogłoszenie i rozstrzygnięcie przetargu na generalnego wykonawcę,

rozpoczęcie i zakończenie robót budowlanych,

planowany termin oddania obiektów do użytkowania.

Czy rząd rozważa formalne przesunięcie daty zakończenia inwestycji poza rok 2030? Jeśli tak – o ile lat i z jakich powodów?

Jakie są obecnie łączne koszty poniesione na funkcjonowanie spółki Pałac Saski sp. z o.o., w tym koszty wynagrodzeń, najmu powierzchni biurowej, obsługi prawnej i działań promocyjnych od początku jej istnienia do dnia sporządzenia odpowiedzi?

Czy prowadzone przez ministerstwo kultury tzw. konsultacje dotyczące funkcji przyszłych obiektów mogą wpłynąć na zmianę pierwotnych założeń inwestycji oraz opóźnić jej realizację?

Odbudowa Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ul. Królewskiej to projekt o fundamentalnym znaczeniu symbolicznym i historycznym dla państwa polskiego. Tym bardziej niepokojące są informacje o możliwych opóźnieniach przy jednoczesnym wydatkowaniu dziesiątek milionów złotych z budżetu państwa.

Opinia publiczna ma prawo wiedzieć, czy zapewnienia o niezagrożonym terminie były rzetelną oceną sytuacji, czy jedynie próbą uspokojenia nastrojów wobec narastających problemów organizacyjnych i decyzyjnych.