Interpelacja nr 15193
Interpelacja w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (73%)
Cyfryzacja i Technologie (64%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Interpelacja nr 15193
do ministra sprawiedliwości
w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Zgłaszający: Urszula Pasławska
Data wpływu: 06-02-2026
Zwracam się z wnioskiem o pilne podjęcie prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji). Obecnie w Polsce nie istnieje konkretny przepis, który karałby stricte dezinformację. Istniejące instrumenty, takie jak zniesławienie (art. 212 K.k.) czy zniewaga (art. 216 K.k.), są niewystarczające, ponieważ ich znamiona koncentrują się na naruszeniu dóbr osobistych i godności konkretnych osób. Dezinformacja, definiowana jako celowe tworzenie i masowe rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, ma natomiast charakter zbiorowy i uderza bezpośrednio w bezpieczeństwo publiczne oraz stabilność państwa, co nie może być skutecznie ścigane przepisami dotyczącymi naruszenia czci i godności. Konieczność legislacji potwierdza trend europejski. W wielu krajach członkowskich Unii Europejskiej (np. Francja, Niemcy, Węgry i Słowacja) dezinformacja jest penalizowana pośrednio lub bezpośrednio jako przestępstwo umyślne. Również Unia Europejska penalizuje dezinformację w tym zakresie poprzez akt o usługach cyfrowych (DSA – rozporządzenie UE 2022/2065), który nakłada na duże platformy prawnie wiążące obowiązki łagodzenia ryzyk systemowych związanych z dezinformacją, czy Kodeks postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji (2022), który okazał się skutecznym narzędziem ograniczającym rozprzestrzenianie się fałszywych treści.
Należy wobec tego rozważyć wprowadzenie nowego typu przestępstwa, które penalizowałoby celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji.
1. Czy Ministerstwo Cyfryzacji w porozumieniu z Ministerstwem Sprawiedliwości podjęło działania zmierzające do zmian w Kodeksie karnym w celu skutecznej penalizacji rozpowszechniania fałszywych treści w Internecie?
2. Czy zdaniem resortu obecne przepisy o obrażaniu osób (art. 212 i 216 K.k.) wystarczą, by chronić państwo przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo?
3. Czy resort podjął działania w celu dostosowania polskich przepisów do unijnego aktu o usługach cyfrowych (DSA) w celu zobligowania właścicieli portali społecznościowych do szybszego i skuteczniejszego usuwania nieprawdziwych informacji?
4. Czy resort rozważa szczególną penalizację kłamstw, które mogą wywołać panikę, strach o zdrowie lub osłabić zaufanie do banków?
5. W jaki sposób Ministerstwo Cyfryzacji zamierza skutecznie chronić Polaków przed dezinformacją, której celem jest destabilizacja naszego kraju?
Kluczowym wyznacznikiem odpowiedzialności powinna być intencja sprawcy i potencjalna szkoda godząca w interes publiczny. Wprowadzenie takiego rozwiązania jest krokiem niezbędnym do zlikwidowania luki prawnej i ochrony bezpieczeństwa informacyjnego Rzeczypospolitej Polskiej.
Interpelacja nr 15193
do ministra sprawiedliwości
w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Zgłaszający: Urszula Pasławska
Data wpływu: 06-02-2026
Zwracam się z wnioskiem o pilne podjęcie prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji). Obecnie w Polsce nie istnieje konkretny przepis, który karałby stricte dezinformację. Istniejące instrumenty, takie jak zniesławienie (art. 212 K.k.) czy zniewaga (art. 216 K.k.), są niewystarczające, ponieważ ich znamiona koncentrują się na naruszeniu dóbr osobistych i godności konkretnych osób. Dezinformacja, definiowana jako celowe tworzenie i masowe rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, ma natomiast charakter zbiorowy i uderza bezpośrednio w bezpieczeństwo publiczne oraz stabilność państwa, co nie może być skutecznie ścigane przepisami dotyczącymi naruszenia czci i godności. Konieczność legislacji potwierdza trend europejski. W wielu krajach członkowskich Unii Europejskiej (np. Francja, Niemcy, Węgry i Słowacja) dezinformacja jest penalizowana pośrednio lub bezpośrednio jako przestępstwo umyślne. Również Unia Europejska penalizuje dezinformację w tym zakresie poprzez akt o usługach cyfrowych (DSA – rozporządzenie UE 2022/2065), który nakłada na duże platformy prawnie wiążące obowiązki łagodzenia ryzyk systemowych związanych z dezinformacją, czy Kodeks postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji (2022), który okazał się skutecznym narzędziem ograniczającym rozprzestrzenianie się fałszywych treści.
Należy wobec tego rozważyć wprowadzenie nowego typu przestępstwa, które penalizowałoby celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji.
1. Czy Ministerstwo Cyfryzacji w porozumieniu z Ministerstwem Sprawiedliwości podjęło działania zmierzające do zmian w Kodeksie karnym w celu skutecznej penalizacji rozpowszechniania fałszywych treści w Internecie?
2. Czy zdaniem resortu obecne przepisy o obrażaniu osób (art. 212 i 216 K.k.) wystarczą, by chronić państwo przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo?
3. Czy resort podjął działania w celu dostosowania polskich przepisów do unijnego aktu o usługach cyfrowych (DSA) w celu zobligowania właścicieli portali społecznościowych do szybszego i skuteczniejszego usuwania nieprawdziwych informacji?
4. Czy resort rozważa szczególną penalizację kłamstw, które mogą wywołać panikę, strach o zdrowie lub osłabić zaufanie do banków?
5. W jaki sposób Ministerstwo Cyfryzacji zamierza skutecznie chronić Polaków przed dezinformacją, której celem jest destabilizacja naszego kraju?
Kluczowym wyznacznikiem odpowiedzialności powinna być intencja sprawcy i potencjalna szkoda godząca w interes publiczny. Wprowadzenie takiego rozwiązania jest krokiem niezbędnym do zlikwidowania luki prawnej i ochrony bezpieczeństwa informacyjnego Rzeczypospolitej Polskiej.
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Arkadiusz Myrcha
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
10
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
6.9 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6403 znaków
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.161.2026
Warszawa, 27 marca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 15193 Pani Poseł Urszuli Pasławskiej
w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego
celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji) w
zakresie zadań pozostających we właściwości Ministra Sprawiedliwości.
Ad 1
W Kodeksie karnym (dalej jako KK) znajduje się m.in. art. 190a § 2 (podszywanie się pod
inną osobę) oraz art. 212 (zniesławienie) KK, które mogą znaleźć zastosowanie w zakresie
przeciwdziałania fałszywym treściom w Internecie. Wskazać jednak należy, że prawo
karne pełni funkcję ultima ratio (pomocniczości, subsydiarności) wobec innych dziedzin
prawa i ewentualna penalizacja zawsze musi być starannie przeanalizowana.
Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając
ostatecznie o ewentualnym kierunku zmian.
Ponadto Departament Prawa Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości przygotowuje
obecnie projekt zmiany ustawy Kodeks postępowania karnego, który przewiduje
wprowadzenie nowego typu czynu zabronionego, mającego służyć ściganiu i karaniu
-- 1 of 4 --
sprawców działań dezinformacyjnych. Aktualnie projekt ten znajduje się w końcowej fazie
opracowywania i zostanie w najbliższym czasie przekazany do dalszych prac w
Departamencie Legislacyjnym resortu.
Ad 2
Przepisy stypizowane w ramach art. 212 (zniesławienie) oraz art. 216 (zniewaga) KK
zostały umieszczone przez ustawodawcę w rozdziale – „przestępstwa przeciwko czci i
nietykalności cielesnej”. Zasadniczo art. 212 KK pozwala na przeciwdziałanie kłamstwom
osłabiającym zaufanie do podmiotów także innych niż osoby fizyczne (używa bowiem
frazy „kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości,
które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla
danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności…”).
W ocenie Ministra Sprawiedliwości obecne przepisy pozostają pomocne w ochronie
państwa przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo. Jednocześnie Ministerstwo
Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając ostatecznie o
ewentualnym kierunku zmian.
Ad 3
Prace legislacyjne mające dostosować polskie prawo do tzw. Aktu o usługach cyfrowych
(DSA) były prowadzone przede wszystkim przez Ministerstwo Cyfryzacji, a nie przez
Ministerstwo Sprawiedliwości. Celem tych prac było wdrożenie unijnych mechanizmów
dotyczących nadzoru nad platformami internetowymi, reagowania na nielegalne treści
oraz zwiększenia przejrzystości działania dostawców usług cyfrowych.
Należy wskazać, że na podstawie projektu przygotowanego przez Rząd w dniu 18 grudnia
2025 r. uchwalono ustawę służącą zapewnieniu stosowania rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego
rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych)
(Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 163 z 29.06.2023, str. 107), tj.
-- 2 of 4 --
ustawę o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych
ustaw. Przewidziano w niej m.in. dodanie w ustawie o świadczeniu usług drogą
elektroniczną Rozdziału 2a, regulującego nakazy podjęcia działań przeciwko nielegalnym
treściom, nakazy usunięcia ograniczeń nałożonych przez dostawcę usługi hostingu i
nakazy udzielenia informacji oraz Rozdziału 4e, regulującego odpowiedzialność cywilną
obejmującą roszczenia usługobiorców z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z
w/w rozporządzenia 2022/206511. Ustawa nie weszła jednak w życie, ponieważ w dniu 9
stycznia br. została zawetowana przez Prezydenta RP.
Jednocześnie, dla porządku, należy zauważyć, że w/w rozporządzenie unijne, a w
konsekwencji również w/w ustawa z dnia 18 grudnia 2025 r., odnosi się przede wszystkim
do „nielegalnych treści”, a nie „nieprawdziwych informacji”. Przez „nielegalne informacje”
należy rozumieć treści, których sporządzanie, rozpowszechnianie, udostępnianie,
przechowywanie lub inne formy publicznego propagowania naruszają przepisy prawa,
podczas gdy „nieprawdziwe informacje” to treści zawierające informacje niezgodne z
rzeczywistością albo informacje przedstawione w sposób mogący wprowadzać w błąd co
do faktów. Nie są to więc pojęcia tożsame, choć ich zakresy w pewnych sytuacjach mogą
– przynajmniej częściowo – się pokrywać.
Dodatkowo warto zauważyć, że po zawetowaniu w/w ustawy z dani 18 grudnia 2025 r.
Ministerstwo Cyfryzacji przygotowało dwa nowe projekty ustaw „wdrażające” w/w
rozporządzenie unijne. Projekty te zostały już przekazane z wnioskiem o wpis do wykazu
prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów2.
Ad 4
Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając
ostatecznie o ewentualnym kierunku zmian. Podobnie jak przy odpowiedzi na pytanie
numer jeden - uprzejmie wskazuję, że prawo karne pełni funkcję ultima ratio
1 https://orka.sejm.gov.pl/proc10.nsf/ustawy/1757_u.htm#_ftn2
2 https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/polska-potrzebuje-wdrozenia-dsa--
ministerstwocyfryzacjiprzygotowalo-nowe-przepisy
-- 3 of 4 --
(pomocniczości, subsydiarności) wobec innych dziedzin prawa i ewentualna penalizacja
zawsze musi być starannie przeanalizowana.
Należy jednak zaznaczyć, że ewentualna kazuistyka w tworzeniu nowych przepisów nie
jest niezbędna; istotne pozostaje uwzględnianie skutków danego czynu przy wymiarze
kary (ogólne dyrektywy w tym zakresie wskazano w art. 53 KK).
Ubocznie wskazuję, że w dniu 10 marca 2026 r. miało miejsce posiedzenie sejmowej
Komisji Nadzwyczajnej ds. zmian w kodyfikacjach3, gdzie jednym z tematów była dyskusja
nad problematyką deepfake, które to może być wykorzystywane do wprowadzania w błąd
znacznych grup społecznych.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
3 Zapis przebiegu posiedzenia sejmowej NKK z dnia 10 marca 2026 r.
https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/transmisja.xsp?documentId=554712A5D40451C1C1258DA
A003A4F61 &symbol=TRANSMISJA_ARCH&info=T [dostęp: 11 marca 2026 r.].
-- 4 of 4 --
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.161.2026
Warszawa, 27 marca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 15193 Pani Poseł Urszuli Pasławskiej
w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego
celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji) w
zakresie zadań pozostających we właściwości Ministra Sprawiedliwości.
Ad 1
W Kodeksie karnym (dalej jako KK) znajduje się m.in. art. 190a § 2 (podszywanie się pod
inną osobę) oraz art. 212 (zniesławienie) KK, które mogą znaleźć zastosowanie w zakresie
przeciwdziałania fałszywym treściom w Internecie. Wskazać jednak należy, że prawo
karne pełni funkcję ultima ratio (pomocniczości, subsydiarności) wobec innych dziedzin
prawa i ewentualna penalizacja zawsze musi być starannie przeanalizowana.
Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając
ostatecznie o ewentualnym kierunku zmian.
Ponadto Departament Prawa Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości przygotowuje
obecnie projekt zmiany ustawy Kodeks postępowania karnego, który przewiduje
wprowadzenie nowego typu czynu zabronionego, mającego służyć ściganiu i karaniu
-- 1 of 4 --
sprawców działań dezinformacyjnych. Aktualnie projekt ten znajduje się w końcowej fazie
opracowywania i zostanie w najbliższym czasie przekazany do dalszych prac w
Departamencie Legislacyjnym resortu.
Ad 2
Przepisy stypizowane w ramach art. 212 (zniesławienie) oraz art. 216 (zniewaga) KK
zostały umieszczone przez ustawodawcę w rozdziale – „przestępstwa przeciwko czci i
nietykalności cielesnej”. Zasadniczo art. 212 KK pozwala na przeciwdziałanie kłamstwom
osłabiającym zaufanie do podmiotów także innych niż osoby fizyczne (używa bowiem
frazy „kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości,
które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla
danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności…”).
W ocenie Ministra Sprawiedliwości obecne przepisy pozostają pomocne w ochronie
państwa przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo. Jednocześnie Ministerstwo
Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając ostatecznie o
ewentualnym kierunku zmian.
Ad 3
Prace legislacyjne mające dostosować polskie prawo do tzw. Aktu o usługach cyfrowych
(DSA) były prowadzone przede wszystkim przez Ministerstwo Cyfryzacji, a nie przez
Ministerstwo Sprawiedliwości. Celem tych prac było wdrożenie unijnych mechanizmów
dotyczących nadzoru nad platformami internetowymi, reagowania na nielegalne treści
oraz zwiększenia przejrzystości działania dostawców usług cyfrowych.
Należy wskazać, że na podstawie projektu przygotowanego przez Rząd w dniu 18 grudnia
2025 r. uchwalono ustawę służącą zapewnieniu stosowania rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego
rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych)
(Dz. Urz. UE L 277 z 27.10.2022, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 163 z 29.06.2023, str. 107), tj.
-- 2 of 4 --
ustawę o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych
ustaw. Przewidziano w niej m.in. dodanie w ustawie o świadczeniu usług drogą
elektroniczną Rozdziału 2a, regulującego nakazy podjęcia działań przeciwko nielegalnym
treściom, nakazy usunięcia ograniczeń nałożonych przez dostawcę usługi hostingu i
nakazy udzielenia informacji oraz Rozdziału 4e, regulującego odpowiedzialność cywilną
obejmującą roszczenia usługobiorców z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z
w/w rozporządzenia 2022/206511. Ustawa nie weszła jednak w życie, ponieważ w dniu 9
stycznia br. została zawetowana przez Prezydenta RP.
Jednocześnie, dla porządku, należy zauważyć, że w/w rozporządzenie unijne, a w
konsekwencji również w/w ustawa z dnia 18 grudnia 2025 r., odnosi się przede wszystkim
do „nielegalnych treści”, a nie „nieprawdziwych informacji”. Przez „nielegalne informacje”
należy rozumieć treści, których sporządzanie, rozpowszechnianie, udostępnianie,
przechowywanie lub inne formy publicznego propagowania naruszają przepisy prawa,
podczas gdy „nieprawdziwe informacje” to treści zawierające informacje niezgodne z
rzeczywistością albo informacje przedstawione w sposób mogący wprowadzać w błąd co
do faktów. Nie są to więc pojęcia tożsame, choć ich zakresy w pewnych sytuacjach mogą
– przynajmniej częściowo – się pokrywać.
Dodatkowo warto zauważyć, że po zawetowaniu w/w ustawy z dani 18 grudnia 2025 r.
Ministerstwo Cyfryzacji przygotowało dwa nowe projekty ustaw „wdrażające” w/w
rozporządzenie unijne. Projekty te zostały już przekazane z wnioskiem o wpis do wykazu
prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów2.
Ad 4
Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje przedmiotowe zagadnienie nie przesądzając
ostatecznie o ewentualnym kierunku zmian. Podobnie jak przy odpowiedzi na pytanie
numer jeden - uprzejmie wskazuję, że prawo karne pełni funkcję ultima ratio
1 https://orka.sejm.gov.pl/proc10.nsf/ustawy/1757_u.htm#_ftn2
2 https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/polska-potrzebuje-wdrozenia-dsa--
ministerstwocyfryzacjiprzygotowalo-nowe-przepisy
-- 3 of 4 --
(pomocniczości, subsydiarności) wobec innych dziedzin prawa i ewentualna penalizacja
zawsze musi być starannie przeanalizowana.
Należy jednak zaznaczyć, że ewentualna kazuistyka w tworzeniu nowych przepisów nie
jest niezbędna; istotne pozostaje uwzględnianie skutków danego czynu przy wymiarze
kary (ogólne dyrektywy w tym zakresie wskazano w art. 53 KK).
Ubocznie wskazuję, że w dniu 10 marca 2026 r. miało miejsce posiedzenie sejmowej
Komisji Nadzwyczajnej ds. zmian w kodyfikacjach3, gdzie jednym z tematów była dyskusja
nad problematyką deepfake, które to może być wykorzystywane do wprowadzania w błąd
znacznych grup społecznych.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
3 Zapis przebiegu posiedzenia sejmowej NKK z dnia 10 marca 2026 r.
https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/transmisja.xsp?documentId=554712A5D40451C1C1258DA
A003A4F61 &symbol=TRANSMISJA_ARCH&info=T [dostęp: 11 marca 2026 r.].
-- 4 of 4 --