Interpelacja w sprawie kwalifikacji pracowników jako "industrial personnel", wymogów administracji morskiej oraz potrzeby koordynacji z reżimem migracyjnym i zatrudnieniowym (Baltica 2)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15126
do ministra infrastruktury
w sprawie kwalifikacji pracowników jako "industrial personnel", wymogów administracji morskiej oraz potrzeby koordynacji z reżimem migracyjnym i zatrudnieniowym (Baltica 2)
Zgłaszający: Wojciech Król
Data wpływu: 03-02-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w sprawie realizacji projektu Baltica 2 administracja morska wskazuje konieczność spełnienia przez personel wymogów takich jak STCW oraz status "industrial personnel" (IP). Jednocześnie brak jest skoordynowanego, jednolitego stanowiska administracji rządowej co do tego, w jaki sposób wymagania branżowe i bezpieczeństwa morskiego mają współgrać z wymogami legalizacji pobytu i pracy cudzoziemców.
Minister infrastruktury kieruje m.in. działem gospodarka morska.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Jak minister infrastruktury ocenia status prawny i praktyczne znaczenie kwalifikowania personelu wykonującego prace przy instalacjach offshore jako "industrial personnel" (w tym w relacji do wymogów STCW) – czy są to wymogi wyłącznie branżowe/BHP, czy też wpływają na kwalifikację prawną charakteru pracy?
Jakie wytyczne (lub praktyka urzędów morskich) obowiązują obecnie w zakresie wymagań wobec personelu pracującego przy morskich farmach wiatrowych i ich infrastrukturze?
Czy MI prowadzi lub planuje prowadzić koordynację międzyresortową z MSWiA i ministrem właściwym do spraw pracy w celu ujednolicenia ścieżki legalnego wjazdu/pobytu oraz pracy personelu offshore?
Czy MI widzi potrzebę przygotowania rozwiązań systemowych (wytycznych lub zmian przepisów), które jednoznacznie rozdzielą kompetencje administracji morskiej oraz migracyjno-pracowniczej, aby uniknąć „próżni kompetencyjnej” w projektach offshore?
Czy MI może potwierdzić, że morskie farmy wiatrowe w Polsce są rozwijane w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej Morza Bałtyckiego, i czy fakt ten – w ocenie MI – wymaga doprecyzowania skutków prawnych dla realizacji prac i nadzoru nad nimi?
Z wyrazami szacunku
Wojciech Król
Poseł na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej
Sekretarz stanu Arkadiusz Marchewka
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
- Wykryto zwrot wymijający: „nie jest właściwy” (brak właściwości / odesłanie do innego organu)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
3373 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGMiZS-7-1.054.2.2026
Warszawa, 26 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 15126 z dnia 5 lutego 2026 r. złożoną przez Posła na RP,
Pana Wojciecha Króla, uprzejmie informuję co następuje.
W odniesieniu do kwestii dotyczącej statusu prawnego personelu wykonującego prace
przy instalacjach offshore należy wskazać, że obowiązująca w polskim prawie definicja
personelu przemysłowego, zamieszczona w art. 5 ust. 10d ustawy z dnia 18 sierpnia 2011
r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.U. z 2025 r. poz. 883, 1535; dalej jako u.b.m.), odwołuje
się do definicji zawartej w prawidle 1 rozdziału XV Międzynarodowej konwencji
o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974
r., zmienionej Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz
Protokołem przyjętym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (dalej: Konwencja SOLAS),
gdzie personel przemysłowy zdefiniowano jako „wszystkie osoby przewożone lub
zakwaterowane na statku w celu prowadzenia działalności przemysłowej na morzu
wykonywanej na pokładzie innych statków i/lub obiektów offshore”. Ponadto kwalifikacje
personelu przemysłowego muszą odpowiadać wymaganiom określonym w rozdziale XV
ww. Konwencji SOLAS oraz rezolucji IMO MSC.527(106) ustanawiającej Międzynarodowy
kodeks bezpieczeństwa statków przewożących personel przemysłowy (Kodeks IP).
W związku z powyższym, personel przemysłowy musi odbyć szkolenia bezpieczeństwa
zgodnie ze standardami określonymi w Sekcji A-VI/1 Kodeksu STCW (Kodeks wyszkolenia
marynarzy, wydawania im świadectw i pełnienia wacht) lub ze standardami Global Wind
Organization (GWO), Offshore Petroleum Industry Training Organization (OPITO) lub Basic
Offshore Safety Induction and Emergency Training (akredytowane przez OPITO). Wymogi
stawiane personelowi przemysłowemu w zakresie bezpiecznego przewozu są wymogami
bezpieczeństwa związanymi z funkcjonowaniem w środowisku żeglugowym i nie mają
wpływu na kwalifikacje związane z wykonywaniem pracy w sektorze offshore.
Kwalifikacja personelu przemysłowego służy zatem do określenia „pozycji” na burcie
jednostki przewożącej takie osoby na instalację i przeszkoleniu jej tak, aby wiedziała, co
robić i jak się zachować w przypadku np. pożaru czy wpadnięcia do wody.
-- 1 of 2 --
2
Morskie farmy wiatrowe są rozwijane w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Zgodnie
z art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 21 marca 2003 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej
Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409, 731,
1535 i 1668), zakazuje się wznoszenia i wykorzystywania morskich farm wiatrowych,
o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii
elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 498, 1535), na morskich
wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym.
Minister Infrastruktury nie jest właściwy w kwestiach migracyjnych, w tym wjazdu
i pobytu personelu offshore na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
-- 2 of 2 --