Interpelacja w sprawie inwestycji i strategicznego podejścia do medycyny pola walki w wojskowej służbie zdrowia, na przykładzie 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 15108
do ministra obrony narodowej
w sprawie inwestycji i strategicznego podejścia do medycyny pola walki w wojskowej służbie zdrowia, na przykładzie 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie
Zgłaszający: Mariusz Błaszczak
Data wpływu: 03-02-2026
Szanowny Panie Ministrze,
z zadowoleniem przyjmuję fakt, że inwestycje w zakresie medycyny pola walki zostały dostrzeżone i znalazły swoje miejsce w 1. Wojskowym Szpitalu Klinicznym z Polikliniką SPZOZ w Lublinie. Jednocześnie rodzi się pytanie, dlaczego taka istotna inicjatywa – która powinna stanowić element systemowego podejścia do budowy odporności wojskowej służby zdrowia – jest realizowana głównie poprzez środki pochodzące z rządowego Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, a nie w większej mierze ze środków własnych resortu obrony narodowej.
W szczególności budzi to wątpliwości, skoro MON – za pośrednictwem Departamentu Wojskowej Służby Zdrowia – dysponuje zasobami, kompetencjami i mandatami do tworzenia i wdrażania tego typu przedsięwzięć w sposób koordynowany, kierunkowy i strategiczny.
W związku z powyższym proszę o szczegółowe odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Obrony Narodowej oraz Departament Wojskowej Służby Zdrowia posiadają spójną koncepcję strategiczną dotyczącą budowy i rozwoju medycyny pola walki oraz jej integracji z systemem szkolenia wojskowego i cywilnego?
Jeżeli taka koncepcja została opracowana – proszę o wskazanie, kiedy i w jakiej formie została przyjęta oraz jakie są jej główne założenia operacyjne i finansowe?
Ile projektów związanych z medycyną pola walki zostało dotychczas faktycznie zrealizowanych oraz jakie są przewidywane kolejne etapy rozwoju tych działań?
Czy MON prowadzi ewidencję i ocenę efektów tych projektów, w tym analizę ich wpływu na realne zdolności obronne oraz gotowość medyczną wojsk?
Czy przewidziano mechanizm monitorowania i ewaluacji efektów tych działań w perspektywie co najmniej kilku kolejnych lat?
Dlaczego działania w zakresie medycyny pola walki w Lublinie były realizowane przede wszystkim w ramach zewnętrznego programu OLiOC, a nie – w większym zakresie – ze środków własnych MON lub rezerw budżetowych resortu?
Jakie środki finansowe zostały zabezpieczone w budżecie MON na lata 2026-2030 na inwestycje w medycynę pola walki i pokrewne obszary (np. symulacje, szkolenia, wyposażenie techniczne)?
Czy przewiduje się, aby środki te były zwiększane w kontekście rosnących potrzeb szkoleniowych i wyzwań bezpieczeństwa?
Czy minister dostrzega ryzyko, że działania ad hoc, oparte na środkach pozabudżetowych, mogą prowadzić do fragmentaryczności i braku koordynacji w systemie szkolenia medycznego?
Dlaczego rozwiązania dotyczące medycyny pola walki nie są w większym stopniu implementowane w największych wojskowych podmiotach medycznych – takich jak Wojskowy Instytut Medyczny – Państwowy Instytut Badawczy, jednostki we Wrocławiu czy Krakowie – które dysponują potencjałem szkoleniowym i infrastrukturą badawczo-kliniczną?
Czy MON dostrzega chaos organizacyjny lub roszady kadrowe w Departamencie Wojskowej Służby Zdrowia, które mogą utrudniać konsekwentną realizację strategicznych projektów, w tym medycyny pola walki?
Czy minister uznaje za stosowne i efektywne kierowanie oficerów tego departamentu – w tym płk Arkadiusza Kosowskiego oraz płk Mariusza Świderskiego – na Podyplomowe Studia Polityki Obronnej?
Sekretarz stanu Paweł Bejda
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
4343 znaków00-911 Warszawa
Sekretarz Stanu
Paweł BEJDA
BMON-WP.053.150.2026/In-76-26/SW
Warszawa, 20.02.2026 r.
Pan Włodzimierz CZARZASTY
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Do wiadomości: Dyrektor Departamentu Spraw Parlamentarnych w KPRM
ePuap
Dotyczy: interpelacji nr 15108 Pana Posła Mariusza Błaszczaka w sprawie inwestycji
i strategicznego podejścia do medycyny pola walki w wojskowej służbie zdrowia, na
przykładzie 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając, z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej, na interpelację nr 15108 Pana
Posła Mariusza Błaszczaka w sprawie inwestycji i strategicznego podejścia do medycyny
pola walki w wojskowej służbie zdrowia, na przykładzie 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego
w Lublinie, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
W 2025 r. zostały przeprowadzone analizy w zakresu rozwoju już istniejących w Siłach
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej szkoleń w obszarze medycyny pola walki, a następnie
rozpoczęły się prace mające na celu ustanowienia nowej specjalności w korpusie osobowym
medycznym - ratowników pola walki na wzór kursu w Armii Stanów Zjednoczonych i Sił
Zbrojnych Ukrainy (tzw. 68W). Program ogólnopolskiego systemu szkoleniowego w
zakresie medycyny taktycznej (medycyny pola walki), w tym uwzględniający aspekty
kosztowe jest obecnie opracowywany przez Zakład Medycyny Pola Walki z Wojskowego
Instytutu Medycznego - Państwowego Instytutu Badawczego (WIM-PIB), który był także
organizatorem pilotażowego kursu w zakresie medycyny pola walki dla cywilnego personelu
medycznego. Warto dodać, że dodatkowe dwa przedsięwzięcia szkoleniowe zostały
zorganizowane przez 1. Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką w Lublinie i 118. Szpital
Wojskowy z Przychodnią w Ełku.
Ministerstwo Obrony Narodowej przewiduje systemową ewaluację efektów programu,
w tym analizę skuteczności szkolenia oraz jakości przygotowania personelu cywilnego do
świadczeń opieki medycznej podczas kryzysu czy wojny. Z uwagi na tematykę programu -
jego ocena nie będzie jawna.
Działania w zakresie medycyny pola walki w 1. Wojskowym Szpitalu Klinicznym z Polikliniką
w Lublinie były realizowane w ramach Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej
(POLiOC), gdyż wpisywały się w obszary założenia tego programu, zgodnie
z postanowieniami uchwały Nr 72 Rady Ministrów z dnia 27 maja 2025 r. w sprawie
zatwierdzenia Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej na lata 2025-2026 (M. P. poz.
541). Jednocześnie informuję, że w budżecie MON na 2026 r. zabezpieczono środki
w kwocie ok. 6,2 mln zł na przeprowadzenie szkoleń w zakresie medycyny pola walki
i medycyny katastrof, a popularyzacja programu ogólnopolskiego systemu szkoleniowego
w zakresie medycyny taktycznej na obszarze całego kraju wymusi rozbudowę sieci
ośrodków szkolenia, co jednocześnie spowoduje wzrost środków finansowych na ten cel.
Szkolenia w zakresie medycyny taktycznej będą realizowane w pierwszej kolejności na
obszarze objętym Narodowym Programem Odstraszania i Obrony „Tarcza Wschód” przez
wiodące podmioty lecznicze z tego obszaru.
-- 1 of 2 --
Strona 2 z 2
Korzystanie ze środków pozostających poza budżetem MON nie doprowadzi do
fragmentaryczności lub braku koordynacji w systemie szkolenia medycznego, gdyż taki
sposób działania podlega obowiązkowym uzgodnieniom z MON, dzięki czemu nawet
projekty finansowane zewnętrznie będą integrowane w jeden, spójny system szkolenia
w zakresie medycyny taktycznej.
Zmiany kadrowe oraz modyfikacje struktury organizacyjnej podejmowane departamentach
MON mają charakter planowy i wynikają z bieżących potrzeb resortu, w tym
z dostosowywania kompetencji komórek organizacyjnych do aktualnych zadań oraz
priorytetów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Informuję również, że wspomniane w interpelacji kierowanie oficerów na Podyplomowe
Studia Polityki Obronnej jest zasadne i efektywne, ponieważ przyczynia się do podnoszenia
kompetencji w zakresie polityki obronnej, planowania strategicznego oraz funkcjonowania
systemu bezpieczeństwa państwa, co ma bezpośrednie znaczenie dla jakości realizowanych
w MON zadań, m.in. w obszarze wojskowej służby zdrowia, w tym rozwoju medycyny pola
walki.
Z wyrazami szacunku
Paweł BEJDA
/dokument podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym/
-- 2 of 2 --