Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Stefan Krajewski
Warszawa, 17 lutego 2026 r.
znak sprawy: RRE.woze.058.1.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 14931
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na pismo z dnia 29 stycznia 2026 r. poniżej przedstawiam odpowiedź na
interpelację Pani Agnieszki Marii Kłopotek, Posłanki na Sejm RP, w sprawie
funkcjonowania rynku rolno-spożywczego, ochrony interesów rolników oraz kierunków
rozwoju polskiego rolnictwa.
1. Czy Ministerstwo posiada wiedzę o rozbieżnościach wyników badań jakości zbóż
w zależności od miejsca pobrania próbek?
2. Czy planowane jest utworzenie niezależnego laboratorium referencyjnego do badań
jakości płodów rolnych?
3. Jakie działania podejmowane są w celu ochrony rolników przed nieuzasadnionym
obniżaniem cen skupu?
Uzyskanie urzędowego dokumentu potwierdzającego jakość artykułów rolno-
spożywczych możliwe jest już obecnie. Zgodnie z art. 31 ustawy o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych (1), na wniosek zainteresowanych podmiotów organy
IJHARS przeprowadzają ocenę jakości handlowej. Ocena polega na sprawdzeniu, czy
artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej określone
w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych
artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

-- 1 of 18 --

2
W ramach oceny mogą być przeprowadzone również badania laboratoryjne. Badania te
wykonywane są przez akredytowane laboratoria Głównego Inspektoratu JHARS. Po
dokonaniu oceny Wojewódzki Inspektor JHARS wydaje świadectwo jakości handlowej.
Rękojmię rzetelnego pobrania próbek artykułów rolno-spożywczych (w tym zbóż) dają
wyłącznie osoby posiadające stosowne uprawnienia rzeczoznawcy, które zdały egzamin
i zostały wpisane do rejestru prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora JHARS.
Należy mieć również na uwadze, że badania laboratoryjne na potrzeby urzędowych
kontroli żywności w zakresie jakości handlowej mogą być wykonywane wyłącznie
w laboratoriach Głównego Inspektoratu JHARS. W przypadku badań komercyjnych
wykonywanych na zlecenie rolników/podmiotów skupujących w związku z zawieranymi
umowami, wskazane jest, aby korzystano z usług laboratoriów posiadających
odpowiedni zakres akredytacji.
Kwestionowanie parametrów jakościowych, które zostały określone w laboratoriach
należących do podmiotów skupowych można zakwalifikować jako spór cywilnoprawny
pomiędzy stronami umowy handlowej. Aby zapewnić rolnikom większe bezpieczeństwo
w relacjach handlowych z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie skupu
płodów rolnych, ustawą o organizacji niektórych rynków rolnych (2) wprowadzono
obowiązek zawarcia pisemnej umowy pomiędzy producentem produktów rolnych
a pierwszym nabywcą. Wprowadzone przepisy ułatwiają możliwość egzekwowania
swoich praw w momencie sporu z odbiorcą, gdyż pisemna umowa spełnia rolę dowodu
i zabezpiecza interesy stron, wskazując ich prawa oraz obowiązki. Umowy te są
pomiędzy stronami swobodnie negocjowane, a przepisy wskazują tylko obowiązkowe
elementy w umowie. Nie zakazują natomiast stronom zawarcia również innych zapisów,
które mają zasadniczy wpływ na sposób realizacji i rozliczenie umowy.
4. Jakie instrumenty wsparcia przewidziane są dla rolnictwa energetycznego
i OZE w gospodarstwach rolnych?
Wsparcie inwestycyjne dla inwestycji wykorzystujących odnawialne źródła energii
realizowanych przez rolników jest możliwe m.in. w ramach następujących programów:
 Interwencja I.10.2 „Inwestycje w gospodarstwach rolnych w zakresie OZE
i poprawy efektywności energetycznej” w ramach Planu Strategicznego dla

-- 2 of 18 --

3
Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-20271 (PS WPR). Przeprowadzono już dwa
nabory wniosków, kolejny nabór zaplanowano od 5 października do 3 listopada
2026 r.
 „Energia dla wsi” – program jest wdrażany przez Narodowy Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej2. Przeprowadzono już dwa nabory, w ramach
których złożono wnioski na kwotę wyczerpującą budżet programu (3 mld zł).
Kolejny nabór będzie możliwy w przypadku zapewnienia środków na jego realizację.
5. Jak Ministerstwo zamierza ograniczać ślad węglowy sektora rolno-spożywczego?
Transformacja sektora w kierunku rolnictwa zrównoważonego jest nieunikniona
i niezbędna, ale powinna być akceptowalna dla rolników i zachowywać równowagę
między ambitnymi celami a konkurencyjną produkcją rolną oraz uwzględniać specyfikę
sektora (np. brak możliwości całkowitej eliminacji emisji gazów cieplarnianych ze
względu na procesy biologiczne zachodzące podczas produkcji). Realizacja celów
środowiskowych i klimatycznych w sektorze rolnym powinna być oparta na systemie
zachęt i działaniach dobrowolnych dla rolników. Kwestie dotyczące funkcji
środowiskowych rolnictwa (w tym ograniczania śladu węglowego) w odniesieniu do
pierwotnej produkcji rolnej są istotnym elementem wsparcia finansowego w obecnej
perspektywie finansowej w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Informacje w tym zakresie
są przekazywane do rolników poprzez m.in. ośrodki doradztwa rolniczego, media, w tym
programy telewizyjne i spoty reklamowe, broszury informacyjne.
6. Czy planowane są działania wspierające wyróżniki i markę polskich produktów?
Sukces polskiego rolnictwa, przetwórstwa i handlu w dużej mierze jest możliwy dzięki
systematycznie i skutecznie prowadzonym działaniom informacyjno-promocyjnym
realizowanym zarówno w kraju, jak i zagranicą. Stąd jednym z priorytetowych zadań
resortu rolnictwa jest budowanie marki polskiej żywności wysokiej jakości, na
krajowych, europejskich i światowych rynkach zbytu. W tym celu MRiRW oraz podległy
mu Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa od lat realizują działania mające na celu
promocję produktów rolno-spożywczych. Organizowane są m.in. stoiska informacyjno-
promocyjne podczas krajowych i zagranicznych wydarzeń wystawienniczo-targowych
1 https://www.gov.pl/web/arimr/Inwestycje-w-gospodarstwach-rolnych-w-zakresie-oze-i-
poprawy-efektywnosci-energetycznej
2https://www.gov.pl/web/nfosigw/nabor-wnioskow-2025-w-programie-energia-dla-wsi

-- 3 of 18 --

4
oraz ogólnopolskie kampanie informacyjno-edukacyjne. Dzięki temu, zarówno w kraju,
jak i za granicą, budowana jest silna i rozpoznawalna marka polskiej żywności.
Istotnym elementem prowadzonych przez resort rolnictwa aktywności jest spójna
i nowoczesna komunikacja marki polskiej żywności za pomocą hasła ,,Poland tastes
good” mająca za zadanie zwiększenie jej rozpoznawalności na priorytetowych rynkach
zagranicznych. Efektem prowadzonej polityki jest również zwiększenie wolumenu
eksportu polskich produktów oraz dywersyfikacja i otwieranie nowych rynków zbytu.
Na rynku krajowym pod jednym parasolowym hasłem „Kupuj świadomie” resort
rolnictwa prowadzi działania informacyjno-edukacyjne upowszechniające wiedzę
o żywności wytwarzanej m. in. w ramach systemów jakości żywności. Celem
prowadzonych działań jest poszerzanie wiedzy i świadomości konsumenckiej oraz
zachęcenie producentów do inwestowania w jakość wytwarzanych produktów.
Realizowane na poziomie ogólnopolskim, regionalnym i lokalnym działania mają również
za zadanie zwiększenie spożycia żywności produkowanej w kraju, a przez to wzrost
konkurencyjności polskich produktów rolno-spożywczych. W kampanii „Kupuj
Świadomie” resort rolnictwa wskazuje, jakich certyfikatów i oznaczeń szukać na
produktach i jak te informacje odczytywać.
Doświadczenia ostatnich lat pokazują, że polskie pochodzenie produktów zyskuje na
znaczeniu. Coraz chętniej wybieramy towary wytworzone w kraju i z rodzimych
surowców. Polacy chcą wspierać krajowych producentów i ich przedsiębiorstwa.
1 stycznia 2017 r. weszły w życie przepisy (3) odnoszące się do dobrowolnego
znakowania środków spożywczych informacją „Produkt polski”. Przepisy te dają
możliwość producentom wyróżniania na rynku produktów wyprodukowanych
w Polsce z polskich surowców poprzez oznakowanie ich informacją „Produkt polski”
bądź znakiem zawierającym taką informację. Użycie znaku jest dobrowolne i nie
wymaga rejestracji. Przepisy ustawy określają jednolite kryteria dotyczące
dobrowolnego umieszczania informacji „Produkt polski”. Produkty muszą być
wyprodukowane z surowców wytworzonych na terenie Polski z tym, że w produktach
przetworzonych dopuszcza się użycie importowanych składników (np. przypraw, bakalii)
w ilości do 25% masy tych produktów, jednakże pod warunkiem, że składniki takie nie
są wytwarzane w kraju.

-- 4 of 18 --

5
Każdego roku MRiRW realizuje ogólnopolską kampanię dotyczącą oznaczenia
PRODUKT POLSKI. W marcu tego roku startuje kolejna odsłona kampanii #Kupuj
Świadomie PRODUKT POLSKI, która potrwa do świąt wielkanocnych.
Na stronie internetowej MRiRW znajdują się wszystkie niezbędne informacje i regulacje
prawne dotyczące znaku PRODUKT POLSKI.
7. Czy rozważane są zmiany przepisów umożliwiające ubój w gospodarstwie
i transport tusz do ubojni do 2 godzin?
Kwestia uboju zwierząt gospodarskich, w zakresie pozyskania i bezpieczeństwa dla
konsumentów mięsa wprowadzanego na rynek unijny, została uregulowana
w przepisach prawa żywnościowego UE (4).
Ubój zwierząt, z których mięso ma być wprowadzone na rynek, powinien być
dokonywany w zatwierdzonej rzeźni, co wynika przede wszystkim z potrzeby
zapewnienia w UE wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego i konieczności
zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych zwierząt. Przy czym, rzeźnia
może być zlokalizowana w gospodarstwie, np. może to być rzeźnia o małej zdolności
produkcyjnej, a także ubój może być przeprowadzony w gospodarstwie przy użyciu
rzeźni przewoźnej/„mobilnej”, lub „pół-mobilnej”, jak również jednostek przewoźnych
zintegrowanych z rzeźnią stacjonarną.
Poza rzeźnią ubój zwierząt w celu wprowadzania pozyskanego z nich mięsa na rynek
jest ograniczony do ściśle określonych przypadków, takich jak:
 ubój drobiu i zajęczaków (np. królików) w gospodarstwie w ramach sprzedaży
bezpośredniej (5),
 ubój zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych (np. jeleni czy danieli)
oraz niektórych gatunków drobiu w miejscu ich pochodzenia - za zgodą powiatowego
lekarza weterynarii (6),
 ubój z konieczności, np. w gospodarstwie, na pastwisku, w sytuacji gdy zwierzę
gospodarskie kopytne miało wypadek, uniemożliwiający jego transport do rzeźni (7).
Wszystkie powyżej wymienione rodzaje uboju zwierząt zarówno w rzeźni, jak i poza nią,
w tym w gospodarstwie/miejscu pochodzenia zwierząt, są dozwolone w Polsce.

-- 5 of 18 --

6
W ciągu ostatnich kilku lat w przepisach UE wprowadzono zmiany (8), które bardziej
precyzyjnie regulują niektóre kwestie związane z ubojem zwierząt gospodarskich
kopytnych w gospodarstwie pochodzenia oraz ubojem z wykorzystaniem rzeźni
przewoźnych/„mobilnych”, lub „pół-mobilnych”. Zmiany te są odpowiedzią organów UE
na zgłaszane w tym zakresie postulaty hodowców zwierząt z państw członkowskich UE
dotyczące wprowadzenia większej elastyczności w odniesieniu do uboju zwierząt
w gospodarstwie w celu lepszego zapewnienia dobrostanu zwierząt. MRiRW od
początku popierało zmiany przepisów unijnych w tym zakresie.
Aktualnie dopuszczony jest, pod pewnymi warunkami, uznanymi za niezbędne, ubój
niektórych zwierząt gospodarskich kopytnych w gospodarstwie pochodzenia, przy
użyciu jednostek mobilnych zintegrowanych z rzeźnią stacjonarną (9). Taki ubój może
odbywać się za zgodą właściwego organu (powiatowy lekarz weterynarii) i dotyczyć
wyłącznie małej liczby zwierząt poddawanych ubojowi w tym samym czasie, tj.
w przypadku bydła domowego - do 3 sztuk, świń - do 6 sztuk, zwierząt gospodarskich
nieparzystokopytnych – do 3 sztuk, owiec lub kóz – do 9 sztuk.
Przeprowadzenie takiego uboju powinno odbywać się przy wykorzystaniu jednostki
mobilnej należącej do podmiotu prowadzącego zatwierdzoną rzeźnię stacjonarną.
Jednostka taka może być wykorzystywana do wykrwawiania i transportu ubitych
zwierząt do rzeźni albo wyłącznie ich transportu do rzeźni. Ponadto, jednostka taka musi
umożliwiać higieniczne obchodzenie się ze zwierzętami, ich wykrwawianie
i właściwe usuwanie krwi, przy czym powiatowy lekarz weterynarii może zezwolić na
wykrwawianie poza mobilną jednostką. Warunki przeprowadzenia takiego uboju
obejmują m. in. wymóg poinformowania urzędowego lekarza weterynarii przez
właściciela rzeźni lub właściciela zwierząt przeznaczonych do uboju o dacie i godzinie
planowanego uboju zwierząt z co najmniej 3-dniowym wyprzedzeniem czy też wymóg
obecności urzędowego lekarza weterynarii przeprowadzającego badanie przedubojowe
zwierzęcia podczas jego uboju.
W Polsce, aby móc dokonywać uboju zwierząt gospodarskich kopytnych na ww.
zasadach, należy uzyskać zgodę powiatowego lekarza weterynarii wydaną w drodze
decyzji administracyjnej. Do wniosku o wydanie tego rodzaju decyzji należy dołączyć
kopię umowy dotyczącej uboju zwierząt w gospodarstwie ich pochodzenia przy użyciu
mobilnej jednostki stanowiącej część rzeźni zawartej z podmiotem prowadzącym tę
rzeźnię (10).

-- 6 of 18 --

7
Ponadto, przepisy prawa żywnościowego UE umożliwiają również przeprowadzanie
uboju przy użyciu rzeźni „mobilnych”, lub też „pół-mobilnych”- składających się z części
mobilnej i uzupełniającego obiektu stacjonarnego rzeźni (11). W przypadku takich
rzeźni, tak jak w przypadku rzeźni stacjonarnych, muszą być spełnione wymagania
strukturalne oraz ogólne i szczegółowe wymagania higieniczne dla zatwierdzonych
rzeźni, przewidziane w prawie krajowym i unijnym (12). W odniesieniu do rzeźni „pół -
mobilnych” (11), mobilne części rzeźni muszą działać we współpracy z uzupełniającymi
stacjonarnymi obiektami rzeźni w celu utworzenia kompletnej rzeźni.
W Polsce wdrożono także przepisy (13) umożliwiające dokonywanie uboju zwierząt na
uproszczonych zasadach w rzeźniach o małej zdolności produkcyjnej położonych na
terenie gospodarstw, tzw. „rzeźniach rolniczych”, oraz w innych rzeźniach o małej
zdolności produkcyjnej. Dla takich rzeźni określono mniej rygorystyczne wymogi
w zakresie konstrukcji, rozplanowania i wyposażenia pomieszczeń zakładów (np. liczba
pomieszczeń i czynności, jakie mogą być w nich wykonywane). Nadzór w zakresie
bezpieczeństwa żywności nad pomiotami prowadzącymi rzeźnie sprawują organy
Inspekcji Weterynaryjnej (IW), w związku z tym wniosek o zatwierdzenie rzeźni składa
się do właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia działalności
powiatowego lekarza weterynarii (15).
Dodatkowo, MRiRW podjęło prace legislacyjne nad zmianą rozporządzenia w sprawie
kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju
i uśmiercania zwierząt (14). Projektowane rozporządzenie realizuje postulat hodowców
jeleniowatych o umożliwienie zastąpienia obowiązku odbywania trzymiesięcznej
praktyki na stanowisku ubojowym pod nadzorem osoby posiadającej udokumentowany
3-letni staż pracy na stanowisku ubojowym innym rodzajem szkolenia, którego
ukończenie umożliwiłoby uzyskanie świadectwa kwalifikacji do ogłuszania zwierząt
jeleniowatych utrzymywanych w warunkach fermowych z wykorzystaniem metody,
o której mowa w pkt 3 tabeli 1 rozdziału I załącznika I do rozporządzenia 1099/2009
(16), tj. broni palnej. W projektowanym rozporządzeniu zaproponowano, aby
powiatowy lekarz weterynarii wydawał dokument, o którym mowa w art. 21
rozporządzenia nr 1099/2009 (świadectwo kwalifikacji), osobie, która:
1) posiada uprawnienie podstawowe do wykonywania polowania, o którym mowa
w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.
U. z 2025 r. poz. 539 i 1795);

-- 7 of 18 --

8
2) odbyła szkolenie teoretyczne w zakresie określonym w art. 7 ust. 2 rozporządzenia
1099/2009, organizowane przez powiatowego lekarza weterynarii;
3) odbyła szkolenie praktyczne w zakresie ogłuszania zwierząt jeleniowatych
utrzymywanych w warunkach fermowych z wykorzystaniem metody, o której
mowa w pkt 3 tabeli 1 rozdziału I załącznika I do rozporządzenia 1099/2009,
zorganizowane przez podmiot wskazany przez powiatowego lekarza weterynarii
zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia nr 1099/2009.
8. Jak Ministerstwo ocenia wpływ obecnych regulacji ubojowych na dobrostan zwierząt i
jakość mięsa?
Kwestia uśmiercania zwierząt, w tym zwierząt gospodarskich, jest ujęta
w przepisach (16) (17) (18). Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1099/2009 do
przeprowadzania uboju niezbędne jest posiadanie odpowiedniego poziomu kwalifikacji
potwierdzonego świadectwem kwalifikacji. Organem właściwym do wydawania
świadectw kwalifikacji na terytorium RP jest powiatowy lekarz weterynarii (14).
Wydawanie świadectw kwalifikacji może zostać jednak przekazane przez powiatowego
lekarza weterynarii podmiotowi zewnętrznemu.
Dla uzyskania świadectwa kwalifikacji konieczne jest odbycie:
1) szkolenia teoretycznego w zakresie określonym w art. 7 ust. 2 rozporządzenia
1099/2009;
2) trzymiesięcznej praktyki na stanowisku ubojowym pod nadzorem osoby posiadającej
3-letni staż pracy na tym stanowisku (wymogu nie stosuje się w przypadku rzeźni o
małej zdolności produkcyjnej, położonych na terenie gospodarstw).
Stosowanie przepisów rozporządzenia 1099/2009 w Polsce podlega regularnym
audytom ze strony służb UE. Wyniki tych audytów są pozytywne, co wskazuje, że
w trakcie uboju dobrostan zwierząt jest chroniony w wystarczającym stopniu.
9. Jakie działania podejmowane są w celu zrównania standardów dla produkcji krajowej i
importowanej?
Import rolno-spożywczy z krajów trzecich już obecnie musi spełniać unijne wymogi
w zakresie bezpieczeństwa żywności (lub równoważne) co podlega kontroli właściwych
służb i inspekcji z państw członkowskich UE. Problemem pozostają standardy produkcji
wymagane od unijnych producentów, w tym dotyczące zrównoważonego rozwoju,

-- 8 of 18 --

9
którymi nie są związani w równym stopniu producenci z krajów trzecich. Może to mieć
niekorzystny wpływ na konkurencyjność produkcji UE.
MRiRW od dawna prezentuje na forum UE postulat dostosowania wymogów
w imporcie produktów rolno-spożywczych z krajów trzecich do standardów
obowiązujących dla produkcji UE. Postulaty MRiRW były i są prezentowane m.in. na
forum Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa (AGRIFISH), w tym na posiedzeniu AGRIFISH
w dniu 26 stycznia 2026 r. - minister Stefan Krajewski przedstawił w imieniu Polski,
Austrii, Słowacji i Węgier dokument dotyczący niezbędnych działań celem ochrony
wrażliwych sektorów rynku rolnego UE w kontekście umów handlowych z krajami
trzecimi, w którym zawarto również postulat dotyczący stosowania jednolitych
wymogów wobec towarów unijnych i importowanych celem wyrównywania warunków
konkurencji z krajami trzecimi.
W odpowiedzi KE zapowiedziała działania na rzecz wzmocnienia procedur kontroli
bezpieczeństwa w imporcie żywności z krajów trzecich oraz większe dostosowanie
wymagań dotyczących produktów importowanych do wymogów produkcji UE
w obszarze pestycydów i dobrostanu zwierząt. Aktualnie Komisja prowadzi analizy
dotyczące możliwości zmiany przepisów, które zmierzałyby w tym kierunku. Komisja
zapowiedziała też zwiększenie audytów dokonywanych na miejscu w państwach
trzecich. Te zapowiedzi to krok w dobrą stronę i oczekujemy na ich sprawną realizację.
Wnioskujemy, aby do czasu zakończenia przez Komisję ww. prac i wdrożenia przepisów
dostosowujących produkty importowane do standardów UE wstrzymać się
z przyjmowaniem nowych decyzji liberalizujących cła w imporcie spoza UE. Ten postulat
znalazł się w ww. dokumencie Polski, Austrii, Słowacji i Węgier zaprezentowanym przez
ministra S. Krajewskiego na posiedzeniu AGRIFISH w styczniu 2026 r.
Ponadto informujemy, że w zmodyfikowanych w wyniku przeglądu postanowieniach
Układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina obowiązujących od 29 października 2025 r.
uwzględniono szereg postulatów Polski. Między innymi Ukraina została na ich mocy
zobowiązana do dostosowania do 2028 r. swojego ustawodawstwa do prawa UE
w zakresie stosowania pestycydów, weterynaryjnych produktów leczniczych oraz
dobrostanu zwierząt (już wcześniej w ramach Układu o stowarzyszeniu Ukraina
zobowiązana została do dostosowania swoich przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych
do prawa UE). Strona ukraińska ma co roku raportować UE stan realizacji tego
zobowiązania, a niewywiązanie się z niego może prowadzić do wycofania koncesji

-- 9 of 18 --

10
(dodatkowych wielkości kontyngentów taryfowych) przyznanych Ukrainie na mocy
przeglądu.
Ponadto, MRiRW finansuje (w ramach zadań dotacji celowych) wykonywanie
dodatkowych badań żywności importowanej pod kątem pozostałości środków ochrony
roślin. Próbki pobierane są przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (PIS),
a następnie badane w laboratoriach Instytutu Ogrodnictwa – PIB oraz Instytutu
Ochrony Roślin – PIB. W ramach realizacji tego zadania w jednej próbce analizowanych
jest od 509 do 621 substancji czynnych. W 2026 r. planowana jest kontynuacja tych
badań na poziomie ok 1500 próbek.
Niezależnie od powyższego, mając na uwadze bezpieczeństwo konsumentów resort
rolnictwa w porozumieniu z resortem zdrowia (19) prowadzi prace nad czasowym
zawieszeniem możliwości importu oraz wprowadzania na polski rynek produktów
pochodzących spoza UE, zawierających pozostałości niektórych substancji czynnych
środków ochrony roślin zakazanych do stosowania w UE. Informacje potrzebne do
rozpoczęcia prac legislacyjnych, jak i projekt rozporządzenia, zostały przekazane do
Ministerstwa Zdrowia z wnioskiem o podjęcie działań legislacyjnych. Projektowane
ograniczenie dotyczyć będzie wybranych substancji czynnych, dla których
potwierdzono w UE brak możliwości bezpiecznego stosowania, a które są nadal
stosowane poza państwami UE. Ujęte w projekcie środki spożywcze, zawierające
pozostałości ww. substancji na poziomie wykrywalności, będą objęte zakazem obrotu
na terenie Polski. Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ustanowienia
szczególnych wymagań dla środków spożywczych, dotyczących pozostałości substancji
czynnych środków ochrony roślin został ujęty w wykazie prac legislacyjnych Ministra
Zdrowia pod numerem MZ 1877.
10. Czy planowane jest wzmocnienie kontroli żywności pochodzącej zza granicy?
Urzędowa kontrola graniczna przesyłek będących w kompetencji Inspekcji
Weterynaryjnej jest wykonywana w punkcie urzędowej kontroli (BCP) pierwszego
przybycia do UE i polega w szczególności na kontroli dokumentów, kontroli
identyfikacyjnej oraz kontroli bezpośredniej. Kontrole te są przeprowadzane zgodnie
z częstotliwością określoną w przepisach UE, z uwzględnieniem informacji dotyczących
ryzyka związanego z kategoriami zwierząt lub towarów i dostępnych ocen naukowych.
Przy stwierdzeniu niezgodności, np. dla danej kategorii produktu, konkretnego kraju

-- 10 of 18 --

11
pochodzenia, czy danego zakładu pochodzenia, częstotliwość może wzrosnąć, zgodnie
z analizą ryzyka. KE gromadzi dane dotyczące kontroli i w razie potrzeby zwiększa
minimalną częstotliwość kontroli dla danych kategorii produktów z danych krajów.
Dodatkowo, przy stwierdzeniu nieprawidłowości, graniczny lekarz weterynarii może
zawnioskować do KE o wprowadzenie kontroli wzmożonych przesyłek pochodzących
z danego zakładu pochodzenia w odniesieniu do konkretnej kategorii produktów,
w których stwierdzono nieprawidłowości. Oznacza to, że do czasu uzyskania
wymaganej liczby pozytywnych wyników kontroli i spełnienia wymagań pozwalających
na zakończenie kontroli wzmożonej, każda przesyłka wskazanego typu podlega
kontrolom bezpośrednim. Dodatkowo, niezależnie od minimalnej częstotliwości,
graniczny lekarz weterynarii może poddać kontroli bezpośredniej każdą przesyłkę,
szczególnie, jeżeli ma podejrzenia, że kontrola wykaże niezgodności. Podsumowując,
system ten dopuszcza w zależności od analizy ryzyka zwiększenie liczby kontroli
w odniesieniu do danego rodzaju towaru lub danego państwa trzeciego, jeśli istnieją ku
temu odpowiednie przesłanki i dowody co do ryzyka dla zdrowia lub życia ludzi bądź
zwierząt.
Niezależnie od powyższego, zgodnie z zapowiedzią KE z grudnia 2025 r. planowane jest
zaostrzenie przez KE kontroli nad żywnością oraz nad innymi produktami pochodzenia
zwierzęcego i roślinnego importowanymi do UE. Przewiduje się zwiększenie liczby
audytów w krajach spoza UE o 50% w ciągu najbliższych dwóch lat. Zwiększona zostanie
również liczba audytów KE w europejskich punktach kontroli granicznej, w celu
sprawdzenia czy państwa członkowskie UE przeprowadzają kontrole zgodnie
z odpowiednimi wymogami UE. Komisja planuje również dokładniej monitorować
niezgodne towary i kraje, wprowadzając niezbędne korekty częstotliwości kontroli oraz
wspierać państwa członkowskie UE we wdrażaniu dodatkowych środków kontrolnych.
Rozważane są także skoordynowane działania UE w celu monitorowania wybranych
importowanych produktów.
Trwają także zaawansowane prace legislacyjne dotyczące projektu ustawy o jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72), mające
na celu poprawę efektywności kontroli granicznych oraz zwiększenie elastyczności tych
kontroli poprzez umożliwienie kontroli nawet niewielkich partii produktów oraz
produktów deklarowanych niezgodnie z prawdą jako nieprzeznaczone do spożycia (np.
olej rzepakowy jako olej techniczny). Równolegle z pracami legislacyjnymi

-- 11 of 18 --

12
podejmowane są działania mające na celu wzmocnienie kadrowe IJHARS poprzez
zapewnienie dodatkowych etatów inspektorów na przejściach granicznych.
11. Jakie instrumenty wsparcia przewidziano dla odbudowy pogłowia trzody chlewnej,
szczególnie w cyklu zamkniętym?
Jednym z rozwiązań systemowych, jakimi dysponuje branża rolno-spożywcza,
zapewniającym skuteczną promocję polskich produktów rolno-spożywczych, są
fundusze promocji. Na podstawie ustawy o funduszach promocji produktów
rolnospożywczych (20), utworzono 10 funduszy, w tym Fundusz Promocji Mięsa
Wieprzowego.
Środki finansowe funduszy promocji nie są środkami publicznymi w rozumieniu
przepisów o finansach publicznych, a środkami prywatnymi branży. O przeznaczeniu
dostępnych środków decydują wyłącznie komisje zarządzające każdego funduszu
(składające się z przedstawicieli organizacji branżowych reprezentujących producentów
rolnych oraz przetwórców działających w danej branży), tworząc roczne plany
finansowe. Określane są w nich przedsięwzięcia, które w danym roku będą realizowane
ze środków funduszu oraz maksymalne kwoty, jakie mogą zostać przeznaczone na
realizację poszczególnych zadań. Do zadań komisji zarządzających należy również
opracowywanie rocznych strategii promocji danej branży, w których określane są
najważniejsze cele oraz kierunki działań promocyjnych. W strategii promocji dla branży
mięsa wieprzowego na 2026 r. określono następujące cele i założenia główne:
 promocja produktów oznaczonych znakiem „Produkt Polski” jako narzędzia
budowania przewagi konkurencyjnej na rynku krajowym i wspólnotowym;
 odbudowa pogłowia trzody chlewnej poprzez wsparcie producentów i zwiększenie
ich roli w łańcuchu wartości;
 zwiększania świadomości konsumentów, w tym młodych pokoleń (pokolenia „Z”
i „Alfa”), na temat jakości, bezpieczeństwa, dobrostanu zwierząt, środowiskowych
walorów oraz wartości kulturowych polskiej wieprzowiny. Przeciwdziałanie
deprecjonującej narracji dotyczącej hodowli i spożycia mięsa poprzez edukację
nt. znaczenia trzody chlewnej w systemie żywnościowym i roli mięsa wieprzowego
w zbilansowanej diecie;
 promowanie produktów ekologicznych, certyfikowanych i pochodzących
z systemów jakości jako odpowiedzi na rosnące wymagania rynku i Zielony Ład;

-- 12 of 18 --

13
 wsparcie eksportu wieprzowiny poprzez prowadzenie działań
promocyjnoinformacyjnych na rynkach krajów trzecich oraz rynku unijnym, w tym
finasowanie lub współfinansowanie działań promocyjno-informacyjnych
kwalifikujących się do uzyskania na ich realizację wsparcia ze środków UE;
 promowanie zbilansowanej diety z udziałem wieprzowiny wysokiej jakości jako
elementu zdrowego stylu życia, szczególnie wśród młodych konsumentów.
Podkreślanie walorów odżywczych, funkcjonalności, łatwości przygotowania oraz
znaczenia kulturowego wieprzowiny jako odpowiedzi na współczesne potrzeby
żywieniowe;
 budowanie odporności branży na kryzysy wizerunkowe i wzmacnianie
pozytywnego postrzegania polskich hodowców i przetwórców.
Środki zgromadzone na rachunkach funduszy promocji mogą być wykorzystane jako
wkład własny organizacji w ramach mechanizmu Wspólnej Polityki Rolnej „Wsparcie
działań promocyjnych i informacyjnych na rynkach wybranych produktów rolnych”. UE
za pomocą ww. mechanizmu współfinansuje działania informacyjne i promocyjne
prowadzone na terenie państw członkowskich oraz na obszarze niektórych państw
trzecich. Środki funduszy mogą być ponadto przeznaczane również na sfinansowanie
tzw. „wkładu własnego” organizacji branżowych na działania realizowane w ramach PS
WPR – interwencja I.13.3 Promowanie, informowanie i marketing dotyczący żywności
wytwarzanej w ramach systemów jakości żywności. Działania finansowane ze środków
funduszy służą osiąganiu celów, mających za sobą realne racje społeczne i ekonomiczne,
tak po stronie konsumentów, jak i podmiotów zaangażowanych w procesy chowu,
hodowli oraz przetwórstwa rolno-spożywczego.
Ponadto, w ramach PS WPR przewidziano trzy interwencje, które mogą stanowić
wsparcie dla producentów trzody chlewnej:
 Interwencja I.10.2 (opisana w odpowiedzi na pytanie nr 4).
 Interwencja I.10.3 Inwestycje zapobiegające rozprzestrzenianiu się ASF3
w ramach której odbyły się już trzy nabory wniosków o przyznanie pomocy. Kolejny
nabór planowany jest od 2 września do 1 października 2026 r.
3 https://www.gov.pl/web/arimr/i103-inwestycje-zapobiegajace-rozprzestrzenianiu-sie-asf

-- 13 of 18 --

14
 I.10.15 Inwestycje poprawiające dobrostan bydła i świń4. Pierwszy nabór wniosków
trwał od 30 maja do 11 lipca 2025 r. Kolejny nabór zaplanowano od 7 października
do 6 listopada 2026 r.
Jednocześnie, rolnicy utrzymujący świnie mogą skorzystać ze wsparcia obejmującego
w szczególności:
 ekoschemat Dobrostan zwierząt (płatności bezpośrednie)5. Od kampanii 2025 r.
w tym ekoschemacie wprowadzono zmiany korzystne dla rolników utrzymujących
świnie, tj.:  zwiększono z 50 km do 100 km dopuszczalną odległość pochodzenia
tuczników kwalifikujących się do płatności dobrostanowej; obniżono z 0,3 do 0,1
współczynnik przeliczania tuczników na DJP, dzięki czemu (ze względu na
obowiązujący mechanizm degresywności płatności) płatnością dobrostanową może
zostać objętych 1500 szt. tuczników rocznie zamiast dotychczasowych 500 szt.,
przy zachowaniu stawki na sztukę na dotychczasowym poziomie;  uproszczono
zasady dotyczące przemieszczania tuczników do rzeźni – niezależnie od liczby
pośredników, transport musi nastąpić w ciągu 3 dni od opuszczenia gospodarstwa;
 wydłużono (o 2 miesiące) - do 30 września danego roku, termin uzyskania
certyfikatu potwierdzającego uczestnictwo w systemie jakości QAFP. Ponadto
planuje się rozszerzenie od kampanii 2026 r. możliwości ubiegania się o praktyki
polegające na utrzymywaniu zwierząt zgodnie z wymogami systemów jakości
również na inne systemy (nie tylko systemy QAFP/QMP), które obejmują swoim
zakresem element ograniczania wykorzystania antybiotyków (PQS, TAQ, rolnictwo
ekologiczne).
 interwencję Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie
(II filar PS WPR). Wsparcie przyznawane jest do zagrożonych ras bydła, koni, owiec,
świń oraz kóz objętych programem ochrony zasobów genetycznych prowadzonym
przez Instytut Zootechniki – PIB w Krakowie. Jednym z warunków uczestnictwa w
programie jest objęcie oceną wartości użytkowej zwierząt. Płatność przysługuje
przez okres 5 lat do sztuki zwierzęcia (loch i knurów) dla następujących ras świń –
puławska, złotnicka biała, złotnicka pstra. Płatność przyznawana jest corocznie
i wynosi 1335 zł/szt. Ponadto, w przypadku posiadania kwalifikujących się
hektarów, producenci trzody chlewnej mogą korzystać - na zasadach ogólnych -
4 https://www.gov.pl/web/arimr/i1015-inwestycje-poprawiajace-dobrostan-bydla-i-swin
5 https://www.gov.pl/web/arimr/dobrostan-zwierzat-2025

-- 14 of 18 --

15
z pozostałych instrumentów wsparcia bezpośredniego, a w szczególności
z: podstawowego wsparcia dochodów, płatności redystrybucyjnej, a także z
płatności w ramach ekoschematów obszarowych.
12. Czy planowane są programy wsparcia dla tworzenia i modernizacji targowisk
w powiatach i miastach na prawach powiatu?
Na podstawie przepisów ustawy o ułatwieniach w prowadzeniu handlu w piątki i soboty
przez rolników i ich domowników (21) rada gminy jest zobowiązana do wyznaczenia,
w drodze uchwały, miejsca do prowadzenia handlu w piątki i soboty przez rolników i ich
domowników. Zgodnie z art. 6 ww. ustawy wyznaczenie takiego miejsca należy do
zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym, niezależnie od tego, czy na terenie
gminy funkcjonuje już targowisko.
Zgodnie z obowiązującymi od 1 stycznia 2022 r. przepisami art. 16 pkt 2 ustawy
o podatkach i opłatach lokalnych, rolników i ich domowników prowadzących w piątki
i soboty handel w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy o ułatwieniach zwalnia się z opłaty
targowej, pobieranej na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
13. Jakie działania podejmowane są w celu uproszczenia sprzedaży bezpośredniej
produktów rolnych?
Jednym z priorytetów MRiRW jest wspieranie rozwoju gospodarstw rolnych
produkujących żywność w ramach tzw. „krótkich łańcuchów dostaw” (KŁD). Przykładem
działań podejmowanych przez resort rolnictwa jest wprowadzenie regulacji prawnych
(22) z zakresu bezpieczeństwa żywności zawierających uproszczenia m. in. przy
prowadzeniu przez rolników takich działalności jak:
1) sprzedaż bezpośrednia produktów pochodzenia zwierzęcego,
2) rolniczy handel detaliczny (RHD) oraz
3) działalność marginalna, lokalna i ograniczona.
Ministerstwo Zdrowia wdrożyło podobne rozwiązania prawne (23) zawierające
ułatwienia w prowadzeniu przez rolników dostaw bezpośrednich środków spożywczych
pochodzenia roślinnego.
Ww. formy działalności stanowią alternatywę dla produkcji przemysłowej i są
„dedykowane” w szczególności rolnikom. Żywność może być zbywana w ramach tych

-- 15 of 18 --

16
działalności (na preferencyjnych zasadach z zakresu bezpieczeństwa żywności przy
założeniu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego), zarówno
konsumentom, np. bezpośrednio w gospodarstwie, na targowiskach, wysyłkowo,
a także w formie dostaw do lokalnych sklepów, restauracji czy stołówek, itp.
Uproszczone zasady, z punktu widzenia wymagań z zakresu bezpieczeństwa żywności
obejmują: skróconą procedurę uzyskiwania uprawnień do prowadzenia działalności
(rejestracja, a nie zatwierdzenie zakładu, zwolnienie z obowiązku sporządzania projektu
technologicznego zakładu) oraz mniej rygorystyczne, niż dla zakładów przemysłowych,
wymagania higieniczne.
Ponadto, w celu skracania łańcuchów żywnościowych oraz zapewnienia rolnikom
dodatkowych źródeł dochodów, w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO)
uruchomiono dwa nabory wniosków w ramach instrumentu „Wsparcie rolników i
rybaków w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych,
spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury” (tzw. małe przetwórstwo), w ramach
których zapewniony został budżet w wysokości 492 mln zł. Pomoc w tej interwencji
została ukierunkowana na wsparcie małego przetwórstwa w ramach rolniczego handlu
detalicznego (RHD), sprzedaży bezpośredniej i działalności marginalnej, lokalnej
i ograniczonej (MOL), tworzenie miejsc bezpośredniej sprzedaży dla spożywczych
produktów lokalnych (miejsca obsługi podróżnych na obszarze dróg – tzw. MOP-y oraz
warzywniaki i zieleniaki).
Pierwszy nabór wniosków został przeprowadzony w dniach 17 października do 18
listopada 2022 r. W ramach tego naboru złożono 674 wnioski na kwotę 207 mln zł.
Drugi nabór wniosków, który się odbył od 3 stycznia 5 lutego 2024 r. cieszył się dużym
zainteresowaniem - złożono 4300 wniosków na kwotę prawie 1,5 mld zł. Na dzień
2 lutego 2026 r. zawarto łącznie 873 umowy na kwotę 263 mln zł.
Aktualnie trwa etap realizacji przedsięwzięć przez ostatecznych odbiorców wsparcia,
autoryzacji składanych wniosków o płatność i wypłaty środków finansowych przez
ARiMR. Dotychczas 215 rolników zakończyło realizację swoich przedsięwzięć i złożyło
wnioski o płatność końcową.

-- 16 of 18 --

17
Z wyrazami szacunku
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Stefan Krajewski
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
(1) ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz.U.
z 2023 r. poz. 1980),
(2) ustawa z dnia 11 marca 200 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz.U. z 2023 r. poz.
1502),
(3) ustawa z dnia 4 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-
spożywczych (Dz.U. z 2023 poz. 1980),
(4) przede wszystkim: rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny
w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str.
55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14)
i rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia
2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1,
z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319),
(5) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2015 r. w sprawie
wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego
przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. poz. 1703),
(6) ww. rozporządzenie (WE) nr 853/2004, załącznik III sekcja II rozdział VI oraz sekcja III,
(7) ww. rozporządzenie (WE) nr 853/2004, załącznik III sekcja III rozdział VI,
(8) rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/1141 z dnia 14 grudnia 2023r. zmieniające
załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
w odniesieniu do wymogów szczególnych dotyczących higieny w przypadku niektórych
rodzajów mięsa, produktów rybołówstwa, produktów mlecznych i jaj (Dz. Urz. UE L 1141
z 19.04.2024, str. 1), rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1374 z dnia 12
kwietnia 2021 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu
do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 297 z 20.08.2021, str. 1),
(9) ww. rozporządzenie (WE) nr 853/2004, załącznik III sekcja I rozdział Via,
(10) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 lipca 2022 r. w sprawie
określenia spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego
lekarza weterynarii albo urzędowego lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego
lekarza weterynarii (Dz. U. poz. 1669, z późn. zm.),
(11) ww. rozporządzenie (WE) nr 853/2004, załącznik III sekcja I rozdział II, akapit 1, sekcja II
rozdział II, akapit 1,
(12) przede wszystkim: ww. rozporządzenie (WE) nr 852/2004 i ww. rozporządzenie (WE) nr
853/2004, załącznik III sekcja I rozdział I, II, IV i VII, sekcja II rozdział I, II, IV, ustawa z dnia
16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2023 r. poz. 872),
(13) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie
niektórych wymagań weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy produkcji
produktów pochodzenia zwierzęcego w rzeźniach o małej zdolności produkcyjnej,

-- 17 of 18 --

18
położonych na terenie gospodarstw (Dz. U. z 2020r. poz. 56), rozporządzenie Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 maja 2010r. w sprawie niektórych wymagań
weterynaryjnych, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia
zwierzęcego w rzeźniach o małej zdolności produkcyjnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1287),
(14) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 września 2004 r. w sprawie
kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju
i uśmiercania zwierząt (Dz. U. z 2021 r. poz. 1033),
(15) art. 19-21 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U.
z 2023 r. poz. 872),
(16) rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony
zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz. Urz. UE L 303 z 18.11.2009, str. 1, z późn. zm.),
(17) ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. 1580, z późn. zm.),
(18) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 września 2004 r. w sprawie
kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju
i uśmiercania zwierząt (Dz.U. z 2021 r. poz. 1033),
(19) ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r.
poz. 1448 z późn. zm.),
(20) ustawa z dnia 22 maja 2009 r. o funduszach promocji produktów rolnospożywczych (Dz.U.
z 2025 r. poz. 683),
(21) ustawa z dnia 29 października 2021 r. o ułatwieniach w prowadzeniu handlu w piątki
i soboty przez rolników i ich domowników (Dz.U.2021 poz.2290),
(22) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2015 r. w sprawie
wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego
przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. poz. 1703), rozporządzenie Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków
uznania działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej (Dz. U. poz. 451), art.3 ust. 3 lit. 29
b i art. 44 a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.
U. z 2023 r., poz. 1448), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12
września 2022 r. w sprawie maksymalnej ilości żywności zbywanej w ramach rolniczego
handlu detalicznego do zakładów prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla
konsumenta końcowego oraz zakresu i sposobu jej dokumentowania (Dz.U. poz. 1971),
(23) rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie dostaw bezpośrednich
środków spożywczych (Dz. U. Nr 112, poz. 774).
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 18 of 18 --